Η Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού Εφαρμογή

Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Συνέχεια από Ο Λόγος Ενσαρκώνεται

Recital-latest-expression
Συνέχεια από Ο Λόγος Ενσαρκώνεται

Κατηγορίες

Recital-kingdom-selection
Ομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών (Ανθολογία)

Σήμερα θα συνεχίσουμε τη συναναστροφή μας με το θέμα του «Θεού του ίδιου, του μοναδικού». Είχαμε ήδη δύο συναναστροφές με το θέμα αυτό, η πρώτη εκ των οποίων αφορούσε την εξουσία του Θεού και η δεύτερη τη δίκαιη διάθεση του Θεού. Αφού ακούσατε τις δύο αυτές συναναστροφές, έχετε κατανοήσει εκ νέου την ταυτότητα, το κύρος και την υπόσταση του Θεού; Η επίγνωση αυτή, σας έχει βοηθήσει να επιτύχετε μια πιο ουσιαστική γνώση και πεποίθηση για την αλήθεια της ύπαρξης του Θεού; Σήμερα, σκοπεύω να επεκταθώ στο θέμα της «εξουσίας του Θεού».

Κατανοώντας την εξουσία του Θεού από τις μακρο-προοπτικές και τις μικρο-προοπτικές

Η εξουσία του Θεού είναι μοναδική. Είναι η χαρακτηριστική έκφραση και η ειδική υπόσταση της ταυτότητας του Θεού του ίδιου. Κανένα δημιούργημα ή μη δημιούργημα δεν κατέχει τέτοια χαρακτηριστική έκφραση και τέτοια ειδική υπόσταση· μόνο ο Δημιουργός κατέχει τέτοιου είδους εξουσία. Με άλλα λόγια, μόνο ο Δημιουργός — ο Θεός ο μοναδικός — εκφράζεται κατ' αυτόν τον τρόπο και έχει αυτήν την υπόσταση. Γιατί να μιλήσουμε για την εξουσία του Θεού; Πού διαφέρει η εξουσία του Θεού του ίδιου από την εξουσία στο μυαλό του ανθρώπου; Τι το ιδιαίτερο έχει; Γιατί είναι τόσο σημαντικό να μιλήσουμε γι’ αυτήν εδώ; Καθένας από εσάς πρέπει να εξετάσει προσεκτικά αυτό το θέμα. Για τους περισσότερους ανθρώπους, η «εξουσία του Θεού» είναι μια ασαφής έννοια, μια πολύ δυσκολονόητη έννοια, και κάθε συζήτηση σχετικά μ’ αυτήν θα είναι πιθανότατα αόριστη. Επομένως, πάντοτε θα υπάρχει χάσμα ανάμεσα στη γνώση της εξουσίας του Θεού που είναι ικανός να κατέχει ο άνθρωπος και στην υπόσταση της εξουσίας του Θεού. Για να γεφυρωθεί το χάσμα αυτό, πρέπει κανείς να γνωρίσει σταδιακά την εξουσία του Θεού μέσω των πραγματικών ανθρώπων, γεγονότων, πραγμάτων ή φαινομένων που είναι εντός της ανθρώπινης αντίληψης, που οι άνθρωποι μπορούν να κατανοήσουν. Παρόλο που η φράση «η εξουσία του Θεού» μπορεί να φαίνεται ασύλληπτη, η εξουσία του Θεού δεν είναι καθόλου αφηρημένη. Αυτός είναι παρών μαζί με τον άνθρωπο κάθε λεπτό της ζωής του, καθοδηγώντας τον κάθε μέρα. Έτσι, στην καθημερινή του ζωή, κάθε άνθρωπος θα βλέπει και θα βιώνει απαραίτητα την πιο απτή πτυχή της εξουσίας του Θεού. Η απτότητα αυτή επαρκεί για να αποδείξει πως η εξουσία του Θεού υπάρχει πραγματικά, και επιτρέπει πλήρως σε κάποιον να αναγνωρίσει και να κατανοήσει το γεγονός πως ο Θεός κατέχει την εξουσία αυτή.

Ο Θεός δημιούργησε τα πάντα και, εφόσον τα δημιούργησε, έχει κράτος επί των πάντων. Εκτός του ότι έχει υπό το κράτος Του τα πάντα, έχει και τον έλεγχο των πάντων. Τι σημαίνει αυτό, η έννοια πως «ο Θεός έχει τον έλεγχο των πάντων»; Πώς μπορεί να εξηγηθεί; Πώς εφαρμόζεται στην πραγματική ζωή; Πώς μπορείτε να γνωρίσετε την εξουσία του Θεού μέσω της κατανόησης του γεγονότος πως «ο Θεός έχει τον έλεγχο των πάντων»; Από την ίδια τη φράση «ο Θεός έχει τον έλεγχο των πάντων», πρέπει να βλέπουμε πως αυτό που ελέγχει ο Θεός δεν είναι κάποιο τμήμα των πλανητών, κάποιο τμήμα της πλάσης και, πόσο μάλλον, κάποιο τμήμα της ανθρωπότητας, αλλά τα πάντα: από τα πελώρια μέχρι τα μικροσκοπικά, από τα ορατά μέχρι τα αόρατα, από τα αστέρια στο σύμπαν μέχρι τα ζωντανά όντα στη γη, καθώς και τους μικροοργανισμούς που δεν είναι ορατοί με γυμνό μάτι ή τα όντα που υφίστανται σε άλλες μορφές. Αυτός είναι ο ακριβής ορισμός των «πάντων» των οποίων «έχει τον έλεγχο ο Θεός» και το πλαίσιο πάνω στο οποίο ο Θεός ασκεί την εξουσία Του, την έκταση της κυριαρχίας και της διακυβέρνησής Του.

Πριν δημιουργηθεί η ανθρωπότητα, το σύμπαν—όλοι οι πλανήτες, όλα τα αστέρια στους ουρανούς—υπήρχε ήδη. Σε μακρο-επίπεδο, τα ουράνια αυτά σώματα βρίσκονται κανονικά σε τροχιά, υπό τον έλεγχο του Θεού, καθ' όλη τη διάρκεια της ύπαρξής τους, όσα χρόνια κι αν έχουν περάσει. Ποιος πλανήτης πηγαίνει πού και ποια συγκεκριμένη ώρα· ποιος πλανήτης εκτελεί την κάθε αποστολή και πότε· ποιος πλανήτης περιστρέφεται ακολουθώντας την κάθε τροχιά και πότε εξαφανίζεται ή αντικαθίσταται — όλα αυτά προχωρούν δίχως το παραμικρό λάθος. Οι θέσεις των πλανητών και οι αποστάσεις ανάμεσά τους ακολουθούν αυστηρά μοτίβα, όλα εκ των οποίων μπορούν να περιγραφούν με ακριβή στοιχεία· οι πορείες που διανύουν, η ταχύτητα και τα μοτίβα των τροχιών τους, και οι ώρες που βρίσκονται σε διάφορες θέσεις, μπορούν να προσδιοριστούν ποσοτικά με ακρίβεια και να περιγραφούν με ειδικούς νόμους. Οι πλανήτες ακολουθούν αυτούς τους νόμους εδώ και αναρίθμητους αιώνες, χωρίς ποτέ να παρεκκλίνουν ούτε στο ελάχιστο. Καμία δύναμη δεν μπορεί να αλλάξει ή να διαταράξει τις τροχιές τους ή τα μοτίβα που ακολουθούν. Επειδή οι ειδικοί νόμοι που διέπουν την κίνησή τους και τα ακριβή στοιχεία που τους περιγράφουν είναι προκαθορισμένα από την εξουσία του Δημιουργού, υπακούν στους νόμους αυτούς μόνοι τους, υπό την κυριαρχία και τον έλεγχο του Δημιουργού. Σε μακρο-επίπεδο, δεν είναι δύσκολο για τον άνθρωπο να ανακαλύψει μερικά μοτίβα, μερικά στοιχεία, καθώς και μερικούς περίεργους και ανεξήγητους νόμους ή φαινόμενα. Παρόλο που η ανθρωπότητα δεν παραδέχεται πως ο Θεός υπάρχει, δεν δέχεται το γεγονός πως ο Θεός δημιούργησε τα πάντα και έχει υπό το κράτος Του τα πάντα και, επιπλέον, δεν αναγνωρίζει την ύπαρξη της εξουσίας του Δημιουργού, οι επιστήμονες, οι αστρονόμοι και οι φυσικοί της ανθρωπότητας ανακαλύπτουν, όλο και περισσότερο, πως η ύπαρξη των πάντων στο σύμπαν, καθώς και οι αρχές και τα μοτίβα που υπαγορεύουν τις κινήσεις τους, διέπονται και ελέγχονται όλα από μια απέραντη και αόρατη σκοτεινή ενέργεια. Το γεγονός αυτό αναγκάζει τον άνθρωπο να αποδεχθεί και να παραδεχθεί πως υπάρχει ένας Μεγαλοδύναμος στο κέντρο αυτών των μοτίβων κίνησης, ο οποίος ενορχηστρώνει τα πάντα. Η δύναμή Του είναι εκπληκτική και, παρόλο που κανείς δεν μπορεί να δει το πραγματικό Του πρόσωπο, Αυτός κυβερνά και ελέγχει τα πάντα την κάθε στιγμή. Κανένας άνθρωπος και καμία δύναμη δεν μπορεί να υπερβεί την κυριαρχία Του. Αντιμέτωπος με το γεγονός αυτό, ο άνθρωπος πρέπει να αναγνωρίσει πως οι νόμοι που διέπουν την ύπαρξη των πάντων δεν γίνεται να ελέγχονται από ανθρώπους, δεν γίνεται να αλλαχθούν από κανέναν· την ίδια ώρα, ο άνθρωπος πρέπει να παραδεχθεί πως τα ανθρώπινα όντα δεν δύνανται να κατανοήσουν πλήρως αυτούς τους νόμους. Επιπλέον, δεν συμβαίνουν εκ φύσεως, αλλά υπαγορεύονται από έναν Κύριο και Άρχοντα. Όλα αυτά είναι εκφράσεις της εξουσίας του Θεού που η ανθρωπότητα μπορεί να αντιληφθεί σε μακρο-επίπεδο.

Σε μικρο-επίπεδο, όλα τα βουνά, τα ποτάμια, οι λίμνες, οι θάλασσες και οι χερσαίες εκτάσεις που βλέπει ο άνθρωπος πάνω στη γη, όλες οι εποχές που βιώνει και καθετί που κατοικεί στη γη, συμπεριλαμβανομένων των φυτών, των ζώων, των μικροοργανισμών και των ανθρώπων, υπόκεινται όλα στην κυριαρχία του Θεού και ελέγχονται από τον Θεό. Υπό την κυριαρχία και τον έλεγχο του Θεού, τα πάντα δημιουργούνται ή εξαφανίζονται σύμφωνα με τις σκέψεις Του, οι ζωές τους διέπονται από συγκεκριμένους νόμους, και αυτά αυξάνονται και πληθύνονται με την τήρησή τους. Κανένας άνθρωπος ή πράγμα δεν είναι υπεράνω των νόμων αυτών. Γιατί συμβαίνει αυτό; Η μόνη απάντηση είναι: λόγω της εξουσίας του Θεού. Ή, για να το θέσουμε διαφορετικά, λόγω των σκέψεων και του λόγου του Θεού· επειδή ο ίδιος ο Θεός κάνει τα πάντα. Με άλλα λόγια, η εξουσία και ο νους του Θεού είναι αυτά που γεννούν τους νόμους αυτούς· θα μεταβάλλονται και θα αλλάζουν σύμφωνα με τις σκέψεις Του, ενώ όλες αυτές οι μεταβολές και οι αλλαγές λαμβάνουν χώρα ή εξαφανίζονται για χάρη του σχεδίου Του. Πάρε, για παράδειγμα, τις επιδημίες. Ξεσπούν δίχως προειδοποίηση, κανείς δεν γνωρίζει την προέλευσή τους ή τα ακριβή αίτια της εμφάνισής τους, ενώ, όποτε μια επιδημία φτάνει σε κάποιον τόπο, εκείνοι που είναι καταδικασμένοι δεν μπορούν να διαφύγουν τη συμφορά. Η ανθρώπινη επιστήμη θεωρεί πως οι επιδημίες προκαλούνται από τη διάδοση επικίνδυνων και επιβλαβών μικροβίων, ενώ η ταχύτητα, η έκταση και η μέθοδος της μετάδοσής τους δεν μπορούν να προβλεφθούν ή να ελεγχθούν από την ανθρώπινη επιστήμη. Παρόλο που η ανθρωπότητα αντιστέκεται σε αυτές με κάθε δυνατό τρόπο, δεν μπορούν να ελέγξουν ποιοι άνθρωποι ή ποια ζώα προσβάλλονται αναπόφευκτα όταν ξεσπούν επιδημίες. Το μόνο που μπορούν να κάνουν τα ανθρώπινα όντα είναι να προσπαθήσουν να τις εμποδίσουν, να αντισταθούν σε αυτές και να τις ερευνήσουν. Ωστόσο, κανείς δεν γνωρίζει τα βασικά αίτια που εξηγούν την αρχή ή το τέλος οποιασδήποτε επιμέρους επιδημίας και κανείς δεν μπορεί να τις ελέγξει. Όταν αντιμετωπίζουν την εμφάνιση και την εξάπλωση μιας επιδημίας, το πρώτο μέτρο που παίρνουν οι άνθρωποι είναι να αναπτύξουν ένα εμβόλιο· συχνά, ωστόσο, η επιδημία εξασθενεί από μόνη της πριν ετοιμαστεί το εμβόλιο. Γιατί εξασθενούν οι επιδημίες; Μερικοί λένε πως τα μικρόβια έχουν τεθεί υπό έλεγχο, ενώ άλλοι λένε πως εξασθενούν λόγω της εναλλαγής των εποχών... Όσο για το αν ευσταθούν οι τρελές αυτές εικασίες, η επιστήμη δεν μπορεί να προσφέρει κάποια εξήγηση ή κάποια σαφή απάντηση. Αυτό που αντιμετωπίζει η ανθρωπότητα δεν είναι μόνο αυτές οι εικασίες, αλλά και η έλλειψη κατανόησης της ανθρωπότητας για τις επιδημίες και ο φόβος της προς αυτές. Σε τελική ανάλυση, κανείς δεν γνωρίζει γιατί ξεκινούν ή γιατί φτάνουν στο τέλος τους οι επιδημίες. Επειδή η ανθρωπότητα έχει πίστη μόνο στην επιστήμη και βασίζεται εξ ολοκλήρου σ’ αυτήν, αλλά δεν αναγνωρίζει την εξουσία του Δημιουργού και δεν δέχεται την κυριαρχία Του, δεν θα λάβουν ποτέ τους απάντηση.

Υπό την κυριαρχία του Θεού, τα πάντα υπάρχουν και πεθαίνουν χάρη στην εξουσία Του, χάρη στη διαχείρισή Του. Μερικά πράγματα έρχονται και φεύγουν ήσυχα, κι έτσι ο άνθρωπος δεν μπορεί να καταλάβει την προέλευσή τους ή να συλλάβει τους κανόνες που ακολουθούν, πόσο μάλλον να κατανοήσει τους λόγους για τους οποίους έρχονται και φεύγουν. Παρόλο που ο άνθρωπος μπορεί να δει, να ακούσει και να δοκιμάσει όλα όσα συμβαίνουν στα πάντα, παρόλο που όλα τους έχουν αντίκτυπο στον άνθρωπο και παρόλο που ο άνθρωπος υποσυνείδητα συλλαμβάνει την ιδιαιτερότητα, την κανονικότητα ή ακόμα και την παραδοξότητα των διαφόρων φαινομένων, εξακολουθεί να μη γνωρίζει τίποτα για το θέλημα και τον νου του Δημιουργού που βρίσκονται πίσω από αυτά. Υπάρχουν πολλές ιστορίες πίσω τους· πολλές κρυμμένες αλήθειες. Επειδή ο άνθρωπος έχει περιπλανηθεί μακριά από τον Δημιουργό και επειδή δεν δέχεται το γεγονός πως η εξουσία του Θεού κυβερνά τα πάντα, ποτέ του δεν θα γνωρίσει και δεν θα κατανοήσει όλα όσα συμβαίνουν υπό την κυριαρχία του. Ως επί το πλείστον, ο έλεγχος και η κυριαρχία του Θεού υπερβαίνουν τα όρια της ανθρώπινης φαντασίας, της ανθρώπινης γνώσης, της ανθρώπινης κατανόησης και των όσων μπορεί να επιτύχει η ανθρώπινη επιστήμη· οι ικανότητες της δημιουργημένης ανθρωπότητας δεν μπορούν να συναγωνιστούν μ' αυτά. Μερικοί λένε «εφόσον δεν έχεις γίνει μάρτυρας της κυριαρχίας του Θεού, πώς μπορείς να πιστεύεις πως τα πάντα υπόκεινται στην εξουσία Του;» Το να το βλέπεις, δεν σημαίνει πάντα πως πιστεύεις· το να βλέπεις, δεν σημαίνει πάντα πως αναγνωρίζεις και κατανοείς. Επομένως, από πού πηγάζει η πίστη; Μπορώ να πω με βεβαιότητα πως «η πίστη πηγάζει από τον βαθμό και το βάθος της αντίληψης και της εμπειρίας των ανθρώπων για την πραγματικότητα και τα βασικά αίτια των πραγμάτων». Αν πιστεύεις πως ο Θεός υπάρχει, αλλά δεν μπορείς να αναγνωρίσεις και, πόσο μάλλον, να αντιληφθείς το γεγονός του ελέγχου και της κυριαρχίας του Θεού επί των πάντων, τότε, στην καρδιά σου, ποτέ δεν θα παραδεχθείς πως ο Θεός έχει τέτοιου είδους εξουσία και πως η εξουσία του Θεού είναι μοναδική. Ποτέ σου δεν θα δεχτείς πραγματικά τον Δημιουργό ως τον Κύριό σου, ως τον Θεό σου.

Η μοίρα της ανθρωπότητας και η μοίρα του σύμπαντος είναι αναπόσπαστες από την κυριαρχία του Δημιουργού

Είσαστε όλοι ενήλικες. Κάποιοι από εσάς είστε μεσήλικες, ενώ άλλοι έχετε φτάσει στην τρίτη ηλικία. Από άπιστος έως πιστός και από την αρχή της πίστης στον Θεό έως την αποδοχή του λόγου του Θεού και της εμπειρίας του έργου Του, πόση γνώση είχατε για την κυριαρχία του Θεού; Τι επίγνωση αποκτήσατε για την ανθρώπινη μοίρα; Μπορεί κανείς να επιτύχει όλα όσα επιθυμεί στη ζωή; Στο πέρας των μερικών δεκαετιών της ύπαρξής σας, πόσα πράγματα κατορθώσατε να επιτύχετε όπως ελπίζατε; Πόσα πράγματα δεν συμβαίνουν κατά το αναμενόμενο; Πόσα αποτελούν ευχάριστες εκπλήξεις; Πόσα πράγματα περιμένουν ακόμα οι άνθρωποι να αποφέρουν καρπούς — περιμένοντας ασυναίσθητα την κατάλληλη στιγμή, περιμένοντας το θέλημα του Ουρανού; Πόσα πράγματα κάνουν τους ανθρώπους να αισθάνονται αβοήθητοι και αποθαρρυμένοι; Ο καθένας είναι γεμάτος ελπίδες για τη μοίρα του και προσδοκά πως τα πάντα στη ζωή του θα πάνε όπως επιθυμεί, πως δεν θα του λείπει η τροφή ή ο ρουχισμός και πως η περιουσία του θα αυξηθεί θεαματικά. Κανείς δεν θέλει μια ζωή φτωχή και καταπιεσμένη, γεμάτη κακουχίες και ταλανισμένη από συμφορές. Ωστόσο, οι άνθρωποι δεν μπορούν να προβλέψουν ή να ελέγξουν τα πράγματα αυτά. Ίσως για κάποιους το παρελθόν να αποτελεί απλώς ένα συνονθύλευμα εμπειριών· ποτέ τους δεν μαθαίνουν ποιο είναι το θέλημα του Ουρανού, ούτε τους νοιάζει ποιο είναι αυτό. Βιώνουν τις ζωές τους ασυλλόγιστα, σαν ζώα, ζώντας από μέρα σε μέρα, δίχως να ενδιαφέρονται για το ποια είναι η μοίρα της ανθρωπότητας, για τον λόγο που ζουν οι άνθρωποι ή για το πώς πρέπει να ζουν. Οι άνθρωποι αυτοί φτάνουν στη γεροντική ηλικία χωρίς να έχουν αποκτήσει καμία κατανόηση για την ανθρώπινη μοίρα και, μέχρι τη στιγμή που πεθαίνουν, δεν έχουν ιδέα για το ποιο είναι το νόημα της ζωής. Τέτοιοι άνθρωποι είναι νεκροί· είναι όντα δίχως πνεύμα· είναι θηρία. Παρόλο που ζουν ανάμεσα στα πάντα, οι άνθρωποι αντλούν ευχαρίστηση από τους ποικίλους τρόπους με τους οποίους ο κόσμος ικανοποιεί τις υλικές τους ανάγκες· παρόλο που βλέπουν τον υλικό αυτόν κόσμο να προοδεύει διαρκώς, η δική τους εμπειρία — αυτό που νιώθει και δοκιμάζει η καρδιά και το τα πνεύμα τους — δεν έχει καμία σχέση με πράγματα υλικά και τίποτα το υλικό δεν είναι υποκατάστατό του. Είναι μια αναγνώριση βαθιά στην καρδιά τους , κάτι που δεν είναι ορατό με γυμνό μάτι. Η αναγνώριση αυτή έγκειται στην κατανόηση και στο αίσθημα που έχει κανείς για την ανθρώπινη ζωή και την ανθρώπινη μοίρα. Επιπλέον, οδηγεί συχνά τον άνθρωπο στην αντίληψη πως κάποιος αόρατος Άρχοντας διευθετεί τα πάντα, ενορχηστρώνει τα πάντα για τον άνθρωπο. Εν μέσω όλων αυτών, δεν μπορεί κανείς παρά να δεχθεί τις διευθετήσεις και τις ενορχηστρώσεις της μοίρας· την ίδια ώρα, δεν μπορεί παρά να δεχθεί το μονοπάτι εμπρός που του χάραξε ο Δημιουργός, την κυριαρχία του Δημιουργού επί της μοίρας του. Αυτό είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός. Όποια επίγνωση και στάση κι αν έχει κανείς προς τη μοίρα, κανείς δεν μπορεί να αλλάξει το γεγονός αυτό.

Πού θα πας κάθε μέρα, τι θα κάνεις, ποιον ή τι θα συναντήσεις, τι θα πεις, τι θα σου συμβεί — μπορεί να προβλεφθεί τίποτε απ’ αυτά; Οι άνθρωποι δεν μπορούν να προβλέψουν όλα αυτά τα περιστατικά, πόσο μάλλον να ελέγξουν πώς θα εξελιχθούν. Στη ζωή, τα απρόβλεπτα αυτά γεγονότα συμβαίνουν όλη την ώρα και αποτελούν καθημερινό φαινόμενο. Τα καθημερινά αυτά σκαμπανεβάσματα και οι τρόποι που ξεδιπλώνονται ή τα μοτίβα σύμφωνα με τα οποία διαδραματίζονται, αποτελούν, για την ανθρωπότητα, συνεχείς υπενθυμίσεις πως τίποτα δεν συμβαίνει τυχαία και πως η εξελικτική πορεία που παίρνουν αυτά τα πράγματα και το αναπόφευκτο των πραγμάτων αυτών δεν μπορούν να μεταβληθούν από την ανθρώπινη θέληση. Κάθε συμβάν μεταφέρει μια νουθεσία από τον Δημιουργό στην ανθρωπότητα, ενώ στέλνει επίσης το μήνυμα πως τα ανθρώπινα όντα δεν μπορούν να ελέγξουν την ίδια τους τη μοίρα· την ίδια ώρα, κάθε γεγονός αποτελεί ανταπάντηση στην τρελή και άκαρπη φιλοδοξία και επιθυμία της ανθρωπότητας να πάρει τη μοίρα της στα ίδια της τα χέρια. Είναι σαν ισχυρά, επαναλαμβανόμενα ραπίσματα στην ανθρωπότητα, που αναγκάζουν τους ανθρώπους να επανεξετάσουν το ποιος είναι, εν τέλει, αυτός που κυβερνά και ελέγχει τη μοίρα τους. Επιπλέον, καθώς οι φιλοδοξίες και οι επιθυμίες τους καταπνίγονται και γκρεμίζονται ξανά και ξανά, οι άνθρωποι φτάνουν ανεπιτήδευτα σε μια ασυναίσθητη αποδοχή αυτού που τους επιφυλάσσει η μοίρα, μια αποδοχή της πραγματικότητας, του θελήματος του Ουρανού και της κυριαρχίας του Δημιουργού. Από τα καθημερινά αυτά σκαμπανεβάσματα έως τη μοίρα ολόκληρων ανθρωπίνων ζωών, δεν υπάρχει τίποτα που να μην αποκαλύπτει τα σχέδια και την κυριαρχία του Δημιουργού· δεν υπάρχει τίποτα που να μη στέλνει το μήνυμα πως «η εξουσία του Δημιουργού είναι κάτι που δεν υπερβαίνεται», που δεν μεταφέρει την αιώνια αλήθεια πως «η εξουσία του Δημιουργού είναι υπέρτατη».

Η μοίρα της ανθρωπότητας και η μοίρα του σύμπαντος είναι στενά συνυφασμένες με την κυριαρχία του Δημιουργού, άρρηκτα συνδεδεμένες με τις ενορχηστρώσεις του Δημιουργού· στο τέλος, δεν μπορούν να διαχωριστούν από την εξουσία του Δημιουργού. Μέσα από τους νόμους για τα πάντα, ο άνθρωπος κατανοεί την ενορχήστρωση και την κυριαρχία του Δημιουργού· μέσα από τους κανόνες επιβίωσης, αντιλαμβάνεται τη διακυβέρνηση του Δημιουργού· από τη μοίρα των πάντων, εξάγει συμπεράσματα για τους τρόπους με τους οποίους ο Δημιουργός ασκεί την κυριαρχία Του και τον έλεγχό Του πάνω τους· τέλος, στους κύκλους ζωής των ανθρώπινων όντων και των πάντων, ο άνθρωπος δοκιμάζει πραγματικά τις ενορχηστρώσεις και τις διευθετήσεις του Δημιουργού για τα πάντα και τα ζωντανά όντα, και βλέπει πραγματικά πώς αυτές οι ενορχηστρώσεις και οι διευθετήσεις αντικαθιστούν όλους τους επίγειους νόμους, κανόνες και θεσμούς, όλες τις άλλες ενέργειες και δυνάμεις. Υπό το πρίσμα αυτό, η ανθρωπότητα αναγκάζεται να αναγνωρίσει πως κανένα δημιούργημα δεν μπορεί να παραβεί την κυριαρχία του Δημιουργού και πως καμία δύναμη δεν μπορεί να επέμβει ή να τροποποιήσει τα γεγονότα και τα πράγματα που έχουν προκαθοριστεί από τον Δημιουργό. Είναι υπό τους θεϊκούς αυτούς νόμους και κανόνες που ζουν και πολλαπλασιάζονται, επί γενεές γενεών, οι άνθρωποι και τα πάντα. Αυτή δεν είναι η πραγματική προσωποποίηση της εξουσίας του Δημιουργού; Παρόλο που, στους αντικειμενικούς νόμους, ο άνθρωπος βλέπει την κυριαρχία και το θέλημα του Δημιουργού για όλα τα γεγονότα και τα πάντα, πόσοι άνθρωποι είναι ικανοί να συλλάβουν την αρχή της κυριαρχίας του Δημιουργού επί του σύμπαντος; Πόσοι άνθρωποι είναι ικανοί να γνωρίσουν, να αναγνωρίσουν, να δεχθούν και να υποταχθούν πραγματικά στην κυριαρχία και στη διευθέτηση του Δημιουργού επί της ίδιας τους της μοίρας; Ποιος, αφού έχει πιστέψει στο γεγονός της κυριαρχίας του Δημιουργού επί των πάντων, θα πιστέψει και θα αναγνωρίσει πραγματικά πως ο Δημιουργός υπαγορεύει και τη μοίρα μιας ανθρώπινης ζωής; Ποιος μπορεί να κατανοήσει πραγματικά το γεγονός πως η μοίρα του ανθρώπου βρίσκεται στην παλάμη του Δημιουργού; Το τι είδους στάση πρέπει να υιοθετεί η ανθρωπότητα προς την κυριαρχία του Δημιουργού όταν έρχεται αντιμέτωπη με το γεγονός πως Αυτός κυβερνά και ελέγχει τη μοίρα της ανθρωπότητας, είναι μια απόφαση που κάθε ανθρώπινο ον, που βρίσκεται τώρα αντιμέτωπο με το γεγονός αυτό, πρέπει να πάρει μόνο του.

0αποτελέσματα αναζήτησης