Οξυθυμία

Σε ποια πτυχή εμπίπτει το να είναι κανείς οξύθυμος, το να είναι ευέξαπτος; (Είναι μια ατέλεια της ανθρώπινης φύσης.) Η οξυθυμία αποκαλείται και ευέξαπτη ιδιοσυγκρασία· μετράει αυτό ως ατέλεια της ανθρώπινης φύσης; (Όχι.) Πώς θα πρέπει να το βλέπει κανείς; Ένας άνθρωπος που έχει ήπια ιδιοσυγκρασία κρύβει τα δόντια του πίσω από ένα χαμόγελο, μιλάει πάντα με ευγενικό και φιλικό τρόπο, δεν έρχεται ποτέ σε αντιπαράθεση με κανέναν και λέει πάντα αυτό που θέλουν ν’ ακούσουν οι άλλοι· είναι καλό αυτό; (Όχι.) Αν κάποιος του πει ότι είναι άξεστος, εκείνος λέει: «Είναι καλό πράγμα να είναι κανείς άξεστος· οι άξεστοι άνθρωποι δεν προκαλούν μπελάδες». Αν κάποιος του πει ότι είναι φαλακρός, εκείνος λέει: «Είναι καλό πράγμα να είναι κανείς φαλακρός· οι φαλακροί άνθρωποι είναι έξυπνοι». Με άλλα λόγια, ό,τι κι αν πουν οι άλλοι κι όπως κι αν του φερθούν, εκείνος δεν χάνει ποτέ την ψυχραιμία του ούτε θυμώνει· είναι καλός ένας τέτοιος άνθρωπος; (Όχι.) Δεν έχει ξεκάθαρη οπτική ή σαφή στάση για το ποιους ανθρώπους συμπαθεί πραγματικά, για το ποιες είναι οι σκέψεις και οι απόψεις του για τους καλούς ανθρώπους και τα καλά πράγματα και για τους κακούς ανθρώπους και τα κακά πράγματα, ή για το κατά πόσο εγκρίνει τους καλούς ανθρώπους και απεχθάνεται τους κακούς ανθρώπους ή το αντίθετο, και δεν σχολιάζει τίποτα. Με όποιο ζήτημα κι αν έρθει αντιμέτωπος, πάντα το παραβλέπει μ’ ένα χαμόγελο, είναι ιδιαίτερα μειλίχιος και δεν έχει καθόλου νεύρα. Αποτελεί αυτό αρετή της ανθρώπινης φύσης; (Όχι.) Εφόσον η ήπια ιδιοσυγκρασία δεν είναι αρετή της ανθρώπινης φύσης, είναι άρα η οξυθυμία ατέλεια της ανθρώπινης φύσης; Μπορεί να προσδιοριστεί η ανθρώπινη φύση κάποιου βάσει του κατά πόσο έχει ήπια ή οξύθυμη ιδιοσυγκρασία; (Όχι.) Για παράδειγμα, κάποιοι άνθρωποι δεν νοιάζονται όταν βλέπουν κάποιον να κάνει το καθήκον του με επιπολαιότητα, δεν εξοργίζονται όταν βλέπουν κάποιον να αναστατώνει το εκκλησιαστικό έργο, και μάλιστα λένε: «Δεν πειράζει, θα βελτιωθείς· μη βιάζεσαι. Ο Θεός έχει φιλόπονες προθέσεις για εμάς· πρέπει να ανταποδώσουμε την αγάπη και τη χάρη του Θεού και δεν γίνεται να είμαστε επιπόλαιοι. Δείξε προσοχή σ’ αυτό το ζήτημα την επόμενη φορά». Έχουν ήπια ιδιοσυγκρασία αυτοί οι άνθρωποι; (Ναι.) Κάποιοι άνθρωποι, όταν βλέπουν κάποιον να μη διαφυλάττει τα συμφέροντα του οίκου του Θεού, λένε: «Θα μπορούσες να προσπαθήσεις να διαφυλάττεις τα συμφέροντα του οίκου του Θεού; Τι καλά που θα ’τανε να λάμβανες υπόψη τις προθέσεις του Θεού. Πρέπει να είμαστε καλοί άνθρωποι· αν δεν είμαστε καλοί άνθρωποι, ο Θεός δεν θα μας συμπαθεί. Αν μη τι άλλο, στον τρόπο με τον οποίο φερόμαστε, θα πρέπει να διαφυλάττουμε τα συμφέροντα του οίκου του Θεού· στο εξής, δώσε προσοχή σ’ αυτό». Φαίνεται σ’ αυτήν την περίπτωση κάποια οξυθυμία; (Όχι.) Έχουν αρκετά ήπια ιδιοσυγκρασία, έτσι δεν είναι; Κάποιοι άνθρωποι δεν θυμώνουν ποτέ ό,τι κι αν συμβεί. Όταν βλέπουν ότι κάποιοι άνθρωποι, ενώ κηρύττουν το ευαγγέλιο, συχνά αναφέρουν ψευδή αριθμητικά στοιχεία προκειμένου να εξαπατήσουν τον Άνωθεν και τον οίκο του Θεού, λένε: «Αν οι περισσότεροι άνθρωποι αναφέρουν τέτοια ψευδή αριθμητικά στοιχεία, τότε αυτό είναι το ρεύμα του έργου του Αγίου Πνεύματος· πρέπει να υποταχθούμε σ’ αυτό!» Κάποιος τους αντικρούει, λέγοντας: «Αναφέροντας ψευδή αριθμητικά στοιχεία, λέμε ψέματα και εξαπατούμε τον Θεό· δεν μπορώ να το κάνω αυτό». Εκείνοι απαντούν: «Γιατί όχι; Οι άλλοι αναφέρουν ψευδή αριθμητικά στοιχεία· αναφέρουν μόνο τα καλά νέα κι όχι τα κακά. Εσύ γιατί είσαι τόσο ανόητος;» Όταν βλέπουν ανθρώπους ν’ αναφέρουν ψευδή αριθμητικά στοιχεία, χαίρονται. Όταν βλέπουν κάποιους ανθρώπους να τηρούν τις αρχές και ν’ αρνούνται ν’ αναφέρουν ψευδή αριθμητικά στοιχεία, θυμώνουν και εξοργίζονται, χτυπάνε τη γροθιά τους στο τραπέζι και λένε: «Γιατί δεν αναφέρεις ψευδή αριθμητικά στοιχεία; Θέλεις να πας κόντρα στο ρεύμα του Αγίου Πνεύματος; Αν δεν αναφέρεις ψευδή αριθμητικά στοιχεία, θα σε απαλλάξω από τα καθήκοντά σου! Θα σε αποπέμψω!» Τι γνώμη έχετε για το ότι χάνουν έτσι την ψυχραιμία τους; (Είναι κακό.) Είναι ένα ξέσπασμα μοχθηρού θυμού. Δεν χάνουν την ψυχραιμία τους όταν πρέπει και τη χάνουν αυθαίρετα όταν δεν πρέπει, αποκαλούν δίκαια τα κακά πράγματα, αποκαλούν την αναφορά ψευδών αριθμητικών στοιχείων ρεύμα του Αγίου Πνεύματος, την επαινούν τόσο, και μάλιστα την προωθούν κιόλας· δεν είναι ελεεινό αυτό; (Ναι.) Όταν βλέπουν ότι κάποιος αρνείται ν’ αναφέρει ψευδή αριθμητικά στοιχεία, χτυπάνε τη γροθιά τους στο τραπέζι, θυμώνουν και τον αγριοκοιτάζουν, θέλοντας να τον απαλλάξουν από τα καθήκοντά του ή να τον αποπέμψουν· αυτό είναι «θυελλώδης οργή»! Ο μεγάλος κόκκινος δράκοντας έχει μια «Επιχείρηση Θύελλα»· η επίδειξη δύναμης αυτού του διαβόλου ονομάζεται «Επιχείρηση Θύελλα», και τέτοια είναι και η «θυελλώδης οργή» αυτών των ανθρώπων. Αν αρνηθείς ν’ αναφέρεις ψευδή αριθμητικά στοιχεία κι εκείνοι χτυπήσουν τη γροθιά τους στο τραπέζι και εξαπολύσουν τη θυελλώδη οργή τους εναντίον σου, σε μια τέτοια περίπτωση, θα τολμούσατε όλοι εσείς να τηρήσετε τις αρχές, ν’ αναφέρετε μόνο τα αληθινά αριθμητικά στοιχεία και ν’ αρνηθείτε ν’ αναφέρετε ψευδή αριθμητικά στοιχεία; Θα τολμούσατε να υψώσετε το ανάστημά σας για να τους κρίνετε και να τους εκθέσετε, λέγοντας: «Αναγκάζεις τους ανθρώπους ν’ αναφέρουν ψευδή αριθμητικά στοιχεία· είσαι ένας διάβολος! Και μάλιστα, αποκαλείς ρεύμα του Αγίου Πνεύματος το να ακολουθεί κανείς τους αντίχριστους στην αναφορά ψευδών αριθμητικών στοιχείων. Δεν βλασφημείς έτσι το Άγιο Πνεύμα και τον Θεό; Δεν ξεχωρίζεις το σωστό από το λάθος και βλασφημείς το Άγιο Πνεύμα, κι ωστόσο θεωρείς τον εαυτό σου έναν δίκαιο άγγελο. Δεν επιτρέπεις σε κανέναν να πάει κόντρα στην απαίτησή σου ν’ αναφερθούν ψευδή αριθμητικά στοιχεία, και μάλιστα χάνεις και την ψυχραιμία σου. Δεν έχεις το παραμικρό αίσθημα δικαίου. Όχι μόνο δεν εκθέτεις και δεν καταδικάζεις τα κακά πράγματα, αλλά αφήνεις και τον θυμό σου να ξεσπάσει μαζικά σ’ εκείνους που παραμένουν προσκολλημένοι στην αλήθεια και αρνούνται ν’ αναφέρουν ψευδή αριθμητικά στοιχεία, και μάλιστα εξαπολύεις τη “θυελλώδη οργή” σου εναντίον τους. Δεν προκαλείς έτσι σκοπίμως διατάραξη και αναστάτωση στο έργο του οίκου του Θεού; Δεν έχει αυτή η συμπεριφορά την ίδια φύση με αυτά που κάνει ο μεγάλος κόκκινος δράκοντας;» Εξετάζοντας, λοιπόν, ξανά το κατά πόσο η οξυθυμία είναι στην πραγματικότητα μια ατέλεια ή μια αρετή της ανθρώπινης φύσης, δεν μπορούμε να κάνουμε κάποια γενίκευση. Εξαρτάται από το ποιες συνθήκες οδηγούν έναν άνθρωπο να χάσει την ψυχραιμία του και ποιες όχι, καθώς και από τον λόγο για τον οποίο ένας άνθρωπος είναι συνήθως οξύθυμος. Εξαρτάται από το τι επιδιώκει ο συγκεκριμένος άνθρωπος, το κατά πόσο αυτός ο άνθρωπος έχει αρχές στη διαγωγή του και το πώς ακριβώς είναι η στάση του απέναντι στην αλήθεια, καθώς και η στάση του απέναντι στον Θεό, στο έργο του Θεού, στα συμφέροντα του οίκου του Θεού και στο εκκλησιαστικό έργο. Αν, προκειμένου να τηρεί τις αλήθεια-αρχές και να διαφυλάττει τα συμφέροντα και το έργο του οίκου του Θεού, είναι διαρκώς οξύθυμος όταν έρχεται αντιμέτωπος με διάφορους κακούς ανθρώπους, με διάφορα γεγονότα και πράγματα, τότε αυτό είναι μια αρετή της ανθρώπινης φύσης του. Αν, όμως, ποτέ δεν εξοργίζεται ούτε θυμώνει όταν έρχεται αντιμέτωπος με διάφορα κακά πράγματα ή πράγματα που αντιστέκονται στον Θεό, λες και δεν έχουν καμία σχέση μ’ αυτόν, τότε δεν πρόκειται για μια ατέλεια της ανθρώπινης φύσης του· πρόκειται για άσχημη ανθρώπινη φύση, παντελή έλλειψη αισθήματος δικαίου και, ασφαλώς, εμπίπτει στην κατηγορία των διεφθαρμένων διαθέσεων. Πώς θα πρέπει, λοιπόν, να βλέπει κανείς το θέμα της ιδιοσυγκρασίας; Αν ένας άνθρωπος έχει ήπια ιδιοσυγκρασία, αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι έχει καλή ανθρώπινη φύση, και αν ένας άνθρωπος είναι οξύθυμος, αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι έχει άσχημη ανθρώπινη φύση· εξαρτάται από την κατεύθυνση προς την οποία στρέφεται η οξυθυμία του. Αν η οξυθυμία του στρέφεται προς πράγματα που είναι κακά, σκοτεινά και δεν συνάδουν με την αλήθεια, αν, δηλαδή, στρέφεται προς πράγματα που παραβιάζουν τις αρχές του οίκου του Θεού, που βλάπτουν τα συμφέροντα του οίκου του Θεού και διαταράσσουν και αναστατώνουν το εκκλησιαστικό έργο, κι αν συχνά θυμώνει και χάνει την ψυχραιμία του επειδή αγχώνεται, αγωνιά και ανησυχεί γι’ αυτά τα πράγματα, τότε δεν έχει άσχημη ανθρώπινη φύση. Αυτό δείχνει ότι λαμβάνει υπόψη τις προθέσεις του Θεού, και είναι μια αρετή της ανθρώπινης φύσης. Αντιθέτως, αν, όταν έρχεται αντιμέτωπος μ’ αυτά τα αρνητικά πράγματα, δεν δείχνει καθόλου οξυθυμία, δεν βγαίνει μπροστά για να διαφυλάξει τα συμφέροντα του οίκου του Θεού ή τη μαρτυρία για τον Θεό και δεν παραμένει προσκολλημένος στις αλήθεια-αρχές ούτε βγαίνει μπροστά για να σταματήσει ή να περιορίσει αυτά τα πράγματα, αλλά αντ’ αυτού επιτρέπει την ανεξέλεγκτη ανάπτυξη και διάδοση αυτής της διατάραξης και της αναστάτωσης, τότε, παρόλο που ένας τέτοιος άνθρωπος μπορεί να φαίνεται ότι έχει πολύ ήπια ιδιοσυγκρασία, στην πραγματικότητα έχει ελεεινό χαρακτήρα. Έτσι δεν είναι; (Ναι.) Πώς θα πρέπει να βλέπει κανείς το ζήτημα της οξυθυμίας; Εξαρτάται από τα ζητήματα προς τα οποία στρέφεται η οξυθυμία ενός ανθρώπου· θα πρέπει να εξετάσεις πώς είναι ο χαρακτήρας αυτού του ανθρώπου, τι επιδιώκει και σε ποιο μονοπάτι βαδίζει και ποια στάση έχει απέναντι στην αλήθεια, απέναντι στον Θεό, απέναντι στο έργο του οίκου του Θεού και απέναντι στα συμφέροντα του οίκου του Θεού. Είναι ακριβές να το βλέπει έτσι κανείς; (Ναι.) Αν ένας άνθρωπος δεν έχει καθόλου αίσθημα δικαίου αλλά είναι ευέξαπτος, εξοργίζεται εύκολα και είναι πολύ θερμόαιμος στις επαφές του με άλλους ανθρώπους στην καθημερινότητα, αν συχνά βράζει από θυμό και διαφωνεί και έρχεται σε αντιπαράθεση με τους άλλους για ασήμαντα ζητήματα και φτάνει ακόμη και στο σημείο να χρησιμοποιεί χυδαία γλώσσα, τότε δεν πρόκειται για μια ατέλεια της ανθρώπινης φύσης· πρόκειται για ελεεινό χαρακτήρα. Αν το εξετάσει κανείς ως προς τις διεφθαρμένες διαθέσεις, η διάθεση αυτού του ανθρώπου είναι φαύλη και κανείς δεν τολμάει να τον προκαλέσει. Δεν χάνει την ψυχραιμία του προκειμένου να διαφυλάξει δίκαιους σκοπούς, να διαφυλάξει θετικά πράγματα, να τηρήσει τις αλήθεια-αρχές ή να διαφυλάξει τα συμφέροντα και το έργο του οίκου του Θεού, αλλά αντ’ αυτού, τη χάνει για να διαφυλάξει όλα τα δικά του συμφέροντα, την υπόληψή του, τη θέση του, τη ματαιοδοξία του, τα υλικά υπάρχοντά του, τα χρήματά του και ούτω καθεξής. Η οξυθυμία ενός τέτοιου ανθρώπου μπορεί να θεωρηθεί ελεεινός χαρακτήρας. Πρέπει να βλέπει κανείς την οξυθυμία ανάλογα με την περίπτωση, λαμβάνοντας υπόψη σε ποια κατεύθυνση στρέφεται η οξυθυμία κάποιου και ποιες προθέσεις κρύβονται πίσω από αυτήν. Αν ένας άνθρωπος μπορεί πραγματικά να χάσει την ψυχραιμία του και να χαλάσει τον κόσμο με αφορμή ένα απλό σχόλιο, προκειμένου να διαφυλάξει τα δικά του συμφέροντα ή να προστατεύσει την υπόληψη και τη θέση του, τότε ο χαρακτήρας του είναι ελεεινός. Αν είναι γενικά αρκετά μεγαλόψυχος σε ό,τι έχει να κάνει με ζητήματα που αφορούν τα προσωπικά του συμφέροντα —για παράδειγμα, όταν οι άλλοι κάνουν μια στο τόσο κάποια σχόλια που τον στοχοποιούν και πληγώνουν λίγο την υπερηφάνεια του ή όταν τον εκμεταλλεύονται λίγο, εκείνος συνήθως το αφήνει να περάσει και δεν χάνει την ψυχραιμία του— αν δεν μεγαλοποιεί ασήμαντα πράγματα και μπορεί να είναι συγκαταβατικός όταν αλληλεπιδρά με άλλους, κι ωστόσο χάνει την ψυχραιμία του όταν βλέπει κάποιον να διαταράσσει και να αναστατώνει το εκκλησιαστικό έργο και να βλάπτει τα συμφέροντα του οίκου του Θεού, τότε αυτό δεν είναι άσχημος χαρακτήρας. Είναι το αίσθημα δικαίου που οφείλει να έχει η ανθρώπινη φύση· είναι μια αρετή της ανθρώπινης φύσης.

Το να έχει κανείς την τάση να κρατάει μούτρα

Τι είδους πρόβλημα αποτελεί το να έχει κανείς την τάση να κρατάει μούτρα; (Είναι μια ατέλεια της ανθρώπινης φύσης.) Πρόκειται για μια ατέλεια της ανθρώπινης φύσης. Τι είδους άνθρωποι έχουν την τάση να κρατάνε μούτρα; (Οι μικροπρεπείς άνθρωποι.) Οι μικροπρεπείς, οι εύθικτοι και τα παιδιά έχουν την τάση να κρατάνε μούτρα. Όταν έρχονται αντιμέτωποι μ’ ένα ασήμαντο ζήτημα, θυμώνουν για ψύλλου πήδημα, αρνούνται να σου μιλήσουν, αρνούνται να σε δουν και δεν απαντούν στις κλήσεις σου. Λες άθελά σου κάτι που τους πληγώνει, κι εκείνοι αρχίζουν να κρατάνε μούτρα, σε αγνοούν για πολύ καιρό, και μάλιστα όταν τους ρωτάς σχετικά μ’ αυτό, δεν λένε τίποτα. Τους ρωτάς: «Τι συμβαίνει; Αν υπάρχει κάποιο πρόβλημα, ας το λύσουμε. Αν σου οφείλω κάτι, θα επανορθώσω. Αν κάτι που είπα σε πλήγωσε, ζητώ συγνώμη, και μπορώ να κάνω ό,τι θέλεις». Ωστόσο, εκείνοι παραμένουν σιωπηλοί και μουτρωμένοι. Τέτοιοι άνθρωποι δεν είναι προβληματικοί; (Ναι.) Αυτή η ανθρώπινη φύση δεν είναι κανονική. Τα προβλήματα που σχετίζονται με την ανθρώπινη φύση αλλά δεν ανέρχονται στο επίπεδο των ζητημάτων που έχουν να κάνουν με τον χαρακτήρα εμπίπτουν όλα στις ατέλειες της ανθρώπινης φύσης. Ατέλεια σημαίνει να λείπει σε κάποιον κάτι που θα έπρεπε να υπάρχει στην κανονική ανθρώπινη φύση —η στάση του ή ο τρόπος με τον οποίο φέρεται και χειρίζεται ζητήματα δεν είναι κανονικός ούτε ώριμος και δεν ανταποκρίνεται στο πρότυπο της λογικής της κανονικής ανθρώπινης φύσης. Αυτό είναι ατέλεια. Πρώτα απ’ όλα, οι άλλοι εκνευρίζονται από την τάση που έχει κάποιος να κρατάει μούτρα, και δεν θέλουν ν’ αλληλεπιδρούν με τέτοιους ανθρώπους. Επιπλέον, η τάση κάποιου να κρατάει μούτρα είναι παιδιάστικα ανώριμη. Γενικά, μόνο τα δεκάχρονα παιδιά συμπεριφέρονται μ’ αυτόν τον τρόπο· οι ενήλικες δεν έχουν τέτοιες εκδηλώσεις. Όταν ένας τέτοιος άνθρωπος έχει καλή σχέση μαζί σου, οι δυο σας είστε αχώριστοι. Όταν, όμως, χαλάνε τα πράγματα μεταξύ σας, γίνεται εχθρικός, κρατάει μούτρα, αρνείται να σου μιλήσει, επιστρέφει όλα όσα του έχεις δώσει και ξεκόβει για τα καλά από σένα. Ωστόσο, ποιος ξέρει· μπορεί μια μέρα να συμφιλιωθεί μαζί σου και να έρθετε κοντά όπως πριν. Αυτές είναι εκδηλώσεις ανωριμότητας. Όλες αυτές οι εκδηλώσεις ανωριμότητας αναφέρονται ως ατέλειες της ανθρώπινης φύσης. Το να έχει κανείς την τάση να κρατάει μούτρα είναι μια ατέλεια της ανθρώπινης φύσης. Οι άνθρωποι που έχουν την τάση να κρατάνε μούτρα έχουν τη μεγαλύτερη πιθανότητα να καθυστερούν πράγματα όταν κάνουν ένα καθήκον. Ποτέ δεν ξέρεις πότε μπορεί να περάσουν μέρες ολόκληρες μουτρωμένοι, επειδή κάποιος είπε κάτι που τους πλήγωσε. Όσο σημαντικό κι αν είναι το καθήκον, είναι ικανοί να σταματήσουν χωρίς να πουν τίποτα. Μπορεί να νομίζεις ότι εξακολουθούν να κάνουν κανονικά το καθήκον τους, αλλά στην πραγματικότητα έχουν ήδη σταματήσει προ πολλού το έργο τους. Επομένως, επιβάλλεται να μην αναθέτεις ποτέ σημαντικό έργο σε ανθρώπους που έχουν την τάση να κρατάνε μούτρα, και ιδίως εργασίες σε κρίσιμα στάδια, καθώς ενεργούν αποκλειστικά όπως θέλουν, είναι πάντα συναισθηματικοί και έχουν την τάση να μουτρώνουν, ενώ τους λείπει και ο ορθολογισμός, πράγμα που τους οδηγεί εύκολα στο να εγκαταλείπουν το έργο τους όσο κάνουν το καθήκον τους. Αν πρέπει οπωσδήποτε να κάνουν εκείνοι αυτό το έργο ή δεν υπάρχει κανένας άλλος να τους αντικαταστήσει, τότε όταν τους το αναθέτεις, θα πρέπει να βάζεις κάποιον να επιβλέπει το έργο τους. Αν υπάρχει κάποιος άλλος που μπορεί να τους αντικαταστήσει, τότε δεν θα πρέπει να τους ανατίθεται σχετικά σημαντικό έργο. Για παράδειγμα, κάποιοι άνθρωποι έχουν λίγο επίπεδο και μπορούν να χειριστούν το έργο ενός επικεφαλής εκκλησίας, αλλά όταν ένας αδελφός ή μια αδελφή λέει κάτι που τους πληγώνει, μουτρώνουν: «Παραιτούμαι! Αφήστε όποιον θέλετε να γίνει επικεφαλής. Εγώ επιστρέφω σπίτι μου για να ζήσω τη ζωή μου· τέλειωσα με όλα αυτά!» Μόλις αρχίσουν να μουτρώνουν, είναι ικανοί να εγκαταλείψουν το καθήκον τους και να φύγουν, και ποιος ξέρει πότε θα επιστρέψουν. Άραγε, τέτοιοι άνθρωποι είναι αξιόπιστοι; (Όχι.) Ξεσπούν τον θυμό τους στο καθήκον τους και στο εκκλησιαστικό έργο, εγκαταλείποντας το καθήκον τους ανά πάσα στιγμή. Δεν είναι αυτό εκδήλωση ανωριμότητας; (Ναι.) Όταν αντιμετωπίζουν το καθήκον τους και το εκκλησιαστικό έργο λες και είναι ένα παιδικό παιχνίδι, λες και παίζουν τις κουμπάρες, αυτό είναι εκδήλωση ανωριμότητας. Όταν τα παιδιά παίζουν τις κουμπάρες, είναι απλώς ένα παιχνίδι· αν νευριάσουν, σταματούν να παίζουν, κι αυτό δεν καθυστερεί τίποτα. Όταν, όμως, αντιμετωπίζει κάποιος το εκκλησιαστικό έργο ή κάποιο καθήκον σαν ένα παιδί που παίζει τις κουμπάρες, και παραιτείται όποτε θέλει, δεν προκαλεί αυτό καθυστερήσεις; Δεν καθυστερεί μόνο τα δικά του ζητήματα· αν είναι επικεφαλής εκκλησίας, καθυστερεί και το εκκλησιαστικό έργο. Αν κάνει ένα σημαντικό καθήκον, τότε αυτό το σημαντικό καθήκον καθυστερεί. Επομένως, όταν επιλέγεις τους ανθρώπους που θα χρησιμοποιήσεις, πρέπει να λαμβάνεις υπόψη αν έχουν αυτό το πρόβλημα, δηλαδή την τάση να κρατάνε μούτρα. Αν έχουν όντως αυτό το πρόβλημα, είναι σοβαρό; Πόσο σοβαρό είναι; Θα εγκαταλείψουν το έργο τους; Όταν μουτρώσουν, θα πεισμώσουν άραγε, θα πάνε σπίτι τους και θα σταματήσουν να κάνουν το καθήκον τους, αρνούμενοι να επιστρέψουν όποιος κι αν τους το ζητήσει; Είναι πολύ δύσκολο να χειριστεί κανείς τέτοιους ανθρώπους. Μην τους χρησιμοποιείς ποτέ· είναι λες και είναι γεμάτοι αγκάθια. Δεν έχει αποτέλεσμα να τους καλοπιάσεις, δεν έχει αποτέλεσμα να τους πειθαρχήσεις και, όπως κι αν συναναστραφείς πάνω στην αλήθεια, δυσκολεύονται να την αποδεχθούν. Μόνο όταν την αντιληφθούν και την κατανοήσουν από μόνοι τους, μπορούν να συνέλθουν και να επανέλθουν στην κανονική λογική. Επομένως, αν κάποιος, εκτός από διεφθαρμένες διαθέσεις, έχει και πολλές ατέλειες ή πολλά ελαττώματα στην ανθρώπινη φύση του, τότε μόλις έρθει αντιμέτωπος με κάτι δυσάρεστο, μπορεί να γίνει τόσο αρνητικός που να μην μπορέσει να συνέλθει. Ακόμη κι αν έχει κάποια αποφασιστικότητα και είναι πρόθυμος να επιδιώξει την αλήθεια για να φτάσει στη σωτηρία, και ακόμη κι αν έχει κατά νου να κάνει καλά το καθήκον του και να ανταποκρίνεται στα πρότυπα ως δημιουργημένο ον, όταν προκύπτουν δυσκολίες ή δυσάρεστες καταστάσεις, δεν μπορεί πλέον να προχωρήσει μπροστά. Επομένως, αν ένας άνθρωπος θέλει να επιδιώκει την αλήθεια και να κάνει καλά το καθήκον του, πρέπει ν’ αναζητήσει την αλήθεια για να διορθώσει τυχόν ατέλειες ή ελαττώματα που μπορεί να υπάρχουν στην ανθρώπινη φύση του. Αν δεν έχεις καρδιά που επιθυμεί σφόδρα τον Θεό ή που λαχταρά την αλήθεια κι αν δεν είσαι πρόθυμος να ξεπεράσεις αυτές τις ατέλειες της ανθρώπινης φύσης ή δεν έχεις αρκετή αποφασιστικότητα για να το κάνεις, τότε θα αντιμετωπίσεις πολυάριθμες προκλήσεις. Αν δεν μπορείς καν να αλλάξεις ή να υπερνικήσεις αυτές τις προσωπικές ατέλειες, θα είναι ακόμα πιο δύσκολο να αποβάλεις τη διεφθαρμένη διάθεσή σου.

Η επιθυμία κάποιου να εκμεταλλεύεται τους πάντες και τα πάντα

Ας μιλήσουμε τώρα για «την επιθυμία κάποιου να εκμεταλλεύεται τους πάντες και τα πάντα»· τι είδους πρόβλημα είναι αυτό; (Είναι μια ατέλεια της ανθρώπινης φύσης.) Είναι όντως μια ατέλεια της ανθρώπινης φύσης; Η επιθυμία κάποιου να εκμεταλλεύεται τους πάντες και τα πάντα είναι ένα πρόβλημα χαρακτήρα. Αν κάποιος εκμεταλλεύεται ανθρώπους ή πράγματα σε κάθε περίσταση, ακόμη και για κάτι τόσο ασήμαντο όσο ένα λαχανικό, ένα φύλλο χαρτί ή ένα μπουκαλάκι νερό, τότε αυτό είναι πρόβλημα του χαρακτήρα του· ο χαρακτήρας του είναι ελεεινός. Δεν πρόκειται για μια ατέλεια της ανθρώπινης φύσης. Καταλάβατε; (Ναι.) Τέτοιοι άνθρωποι έχουν ελεεινό χαρακτήρα και δεν έχουν καθόλου ακεραιότητα. Όταν ψωνίζουν σ’ ένα κατάστημα, προσπαθούν μονίμως να κάνουν παζάρια και ζητάνε έκπτωση. Όταν αγοράζουν λαχανικά στην αγορά, λογομαχούν αδιάκοπα για λίγα σεντς. Όταν μένουν σ’ ένα ξενοδοχείο και βλέπουν αντικείμενα που παρέχονται δωρεάν, όπως πετσέτες, οδοντόβουρτσες και οδοντόκρεμες μίας χρήσης, παίρνουν τα πάντα στο σπίτι τους χωρίς ν’ αφήσουν πίσω το παραμικρό, από φόβο μην τυχόν και τους ξεφύγει κάτι. Κάποιοι άνθρωποι λένε: «Μήπως η επιθυμία τους να εκμεταλλεύονται τους πάντες και τα πάντα οφείλεται στο γεγονός ότι είναι φτωχοί;» Όχι, ένας τέτοιος άνθρωπος πολύ απλά έχει τέτοιο χαρακτήρα. Δεν λείπουν τα χρήματα από την οικογένειά του, αλλά παρ’ όλα αυτά επιμένει να εκμεταλλεύεται τους πάντες και τα πάντα. Και μάλιστα, ένας τέτοιος άνθρωπος αφού πιστέψει στον Θεό, εκμεταλλεύεται ακόμα και τον οίκο του Θεού. Κάποιοι άνθρωποι δεν τρώνε στο σπίτι τους, αλλά πηγαίνουν πάντα στο σπίτι φιλοξενίας για να τρώνε τζάμπα, με την πρόφαση ότι βρίσκονται εκεί για να βοηθήσουν σε διάφορα πράγματα στο σπίτι φιλοξενίας. Χρησιμοποιούν κρυφά τα υπάρχοντα των αδελφών. Αποφεύγουν να χρησιμοποιούν τα δικά τους πράγματα και χρησιμοποιούν μονίμως τα υπάρχοντα άλλων. Δεν φοράνε τα δικά τους ρούχα και φοράνε διαρκώς τα ρούχα κάποιου άλλου. Όταν βλέπουν κάποιον να πλένει ρούχα, του ζητάνε να πλύνει και ένα δυο δικά τους μιας και μπήκε στον κόπο, και καταλήγουν να του δίνουν επτά ή οκτώ ρούχα για πλύσιμο· αυτό είναι ξεκάθαρα εκμετάλλευση. Πολύ απλά έχουν τέτοιο χαρακτήρα. Παρόλο που είναι ξεκάθαρο ότι η οικογένειά τους έχει χρήματα, εξακολουθούν να δανείζονται χρήματα από τους αδελφούς και τις αδελφές. Όταν εκείνοι τους ρωτάνε πότε θα τους τα επιστρέψουν, λένε: «Θα τα επιστρέψω όταν θα έχω χρήματα. Αν δεν έχω χρήματα, πώς μπορώ να τα επιστρέψω; Δεν έχω καθόλου χρήματα· έχω μόνο τη ζωή μου!» Τι σημαίνουν αυτά τα λόγια; Είναι ξεκάθαρο ότι δεν θέλουν να τα επιστρέψουν ούτε είχαν ποτέ την πρόθεση να το κάνουν· απλώς θέλουν να εκμεταλλευτούν τους πάντες και τα πάντα, χρησιμοποιώντας τα χρήματα άλλων ανθρώπων για τη δική τους απόλαυση και για να ξοδεύουν ελεύθερα. Αυτός είναι ο σκοπός τους. Όταν βλέπουν κάτι καινούργιο που αγόρασε κάποιος, τους προσελκύει πολύ το ενδιαφέρον και σκέφτονται διαρκώς να το δανειστούν. Αν ο ιδιοκτήτης του το χρειάζεται και δεν θέλει να το δανείσει, εκείνοι το δανείζονται ούτως ή άλλως με το ζόρι. Το χρησιμοποιούν μέχρι να παλιώσει ή να χαλάσει και ούτε τότε το επιστρέφουν, λες και είναι δικό τους. Ένας τέτοιος άνθρωπος εκμεταλλεύεται τους πάντες και τα πάντα όπου κι αν βρεθεί· δανείζεται πράγματα και δεν τα επιστρέφει ποτέ. Είναι αυτό μια ατέλεια της ανθρώπινης φύσης; (Όχι.) Αυτό είναι έλλειψη ακεραιότητας και ελεεινός χαρακτήρας. Έχετε δει ποτέ τέτοιον άνθρωπο; (Ναι.) Υπάρχουν αρκετοί τέτοιοι άνθρωποι. Πείτε Μου, μπορεί ένας τέτοιος άνθρωπος να κάνει πράξη την αλήθεια; (Όχι.) Τι είδους άνθρωποι είναι τα περισσότερα τέτοια άτομα; Δεν είναι καθάρματα; Όσο κι αν εκμεταλλεύονται τους άλλους, αυτό δεν βαραίνει καθόλου τη συνείδησή τους. Πείτε Μου, έχουν συνείδηση; (Όχι.) Τι είδους άνθρωποι είναι όσοι δεν έχουν συνείδηση; Ας μην αναφέρουμε αν είναι καλοί ή κακοί άνθρωποι· αν μη τι άλλο, τους λείπουν τα στοιχειώδη πρότυπα και οι βασικές προϋποθέσεις της ανθρώπινης φύσης που απαιτούνται για να κάνουν πράξη την αλήθεια. Προηγουμένως, συναναστραφήκαμε λέγοντας ότι για να κάνει κάποιος πράξη την αλήθεια, θα πρέπει αν μη τι άλλο να έχει συνείδηση. Η συνείδηση ενός ανθρώπου περιλαμβάνει το αίσθημα ντροπής. Όσοι εκμεταλλεύονται διαρκώς τους άλλους χωρίς αυτό να βαραίνει καθόλου τη συνείδησή τους, άραγε, έχουν αίσθημα ντροπής; (Όχι.) Μπορούν οι άνθρωποι που δεν έχουν αίσθημα ντροπής να κάνουν πράξη την αλήθεια; (Όχι.) Διαπράττουν κακό χωρίς να νιώθουν τίποτα και χωρίς να τους επιπλήττει η συνείδησή τους. Επομένως, δεν τους λέει τίποτα το να κάνουν δίκαιες πράξεις και να βαδίζουν στο σωστό μονοπάτι, αφού η ανθρώπινη φύση τους δεν έχει ανάγκη τέτοια πράγματα. Ποιες είναι οι ανάγκες τους; Η ανάγκη τους είναι να προστατεύουν τα δικά τους συμφέροντα από οποιαδήποτε απώλεια, ενώ παράλληλα εκμεταλλεύονται τα συμφέροντα των άλλων και τα χρησιμοποιούν για τη δική τους εξυπηρέτηση. Μέσα στην ανθρώπινη φύση τους, δεν υπάρχει κανενός είδους επίπληξη ή κατηγορία για μια τέτοια συμπεριφορά, ούτε και το παραμικρό αίσθημα ντροπής. Επομένως, είναι πολύ δύσκολο τέτοιοι άνθρωποι να κάνουν πράξη την αλήθεια. Το πιστεύω τους στον τρόπο με τον οποίο φέρονται είναι το εξής: Δεν πρέπει να εγκαταλείπουν στο ελάχιστο οτιδήποτε είναι ωφέλιμο για τους ίδιους, είτε από υλικής είτε από ψυχολογικής άποψης. Όσο για τα καλά και πολύτιμα πράγματα των άλλων, θέλουν μονίμως να τα έχουν οι ίδιοι, να τα αρπάξουν ή ακόμη και να τα πάρουν με τη βία στην κατοχή τους. Μόλις βρουν την ευκαιρία, θα αρπάξουν και θα κάνουν δικά τους τα καλά πράγματα των άλλων. Σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να επιτρέψουν στον εαυτό τους να χάσει την ευκαιρία και, αν τη χάσουν, θα το μετανιώνουν μια ζωή. Αυτό είναι το πιστεύω τους στον τρόπο με τον οποίο φέρονται. Επειδή τους κυβερνά αυτό το πιστεύω, αισθάνονται δικαιολογημένοι και ήρεμοι όταν εκμεταλλεύονται τους άλλους και διεκδικούν τα οφέλη τους λες και είναι δικά τους, και νιώθουν μεγάλη ικανοποίηση. Αν δεν καταφέρουν να εκμεταλλευτούν ή χάσουν μια τέτοια ευκαιρία, νιώθουν αποτυχημένοι και θεωρούν ότι είναι ανόητοι. Όταν εκμεταλλεύονται κάποιον ή κάτι, νιώθουν καλά, ευχαριστημένοι και ήρεμοι. Όταν, όμως, βλέπουν μια ευκαιρία να εκμεταλλευτούν κάποιον ή κάτι και δεν το κάνουν, νιώθουν ταραγμένοι και ανήσυχοι: «Αν δεν εκμεταλλευτώ αυτήν την ευκαιρία, θα πάει χαμένη. Αν την εκμεταλλευτεί κάποιος άλλος, δεν θα είμαι εγώ ο χαμένος;» Για δες· μπορεί κάποιος που τον κυβερνά αυτό το πιστεύω να προσπαθήσει να γίνει καλός άνθρωπος; (Όχι.) Οι άνθρωποι, όταν κάνουν πράξη την αλήθεια, πρέπει να εγκαταλείψουν πολλά πράγματα που έχουν σε μεγάλη εκτίμηση, όπως το αίσθημα υπερηφάνειας και τη θέση τους, καθώς και άλλα ψυχολογικά και κάποια υλικά πράγματα. Όλα αυτά έχουν να κάνουν με τα προσωπικά συμφέροντα, και η άσκηση της αλήθειας απαιτεί από τους ανθρώπους να επαναστατήσουν ενάντια σ’ αυτά τα πράγματα, να τα ξεπεράσουν, να τα αποβάλουν και να τα εγκαταλείψουν. Οι άνθρωποι που έχουν την επιθυμία να εκμεταλλεύονται τους πάντες και τα πάντα δεν μπορούν καθόλου να κάνουν τίποτε από αυτά. Δεν μπορούν να εγκαταλείψουν την υπερηφάνεια τους ή τη θέση τους, πόσο μάλλον να εγκαταλείψουν οποιαδήποτε υλικά συμφέροντα. Όταν κάνουν πράξη την αλήθεια, δεν μπορούν να κάνουν τίποτε από αυτά. Μπορούν, λοιπόν, να κάνουν πράξη την αλήθεια; (Όχι.) Επομένως, τους είναι εξαιρετικά δύσκολο να κάνουν πράξη την αλήθεια. Θέλουν να κατέχουν οι ίδιοι όλα τα ψυχολογικά και υλικά καλά πράγματα και δεν μπορούν με τίποτα να τα εγκαταλείψουν· αυτό συγκρούεται άμεσα με τις αρχές άσκησης της αλήθειας και πηγαίνει κόντρα σ’ αυτές. Γι’ αυτό δεν μπορούν να κάνουν πράξη την αλήθεια. Δείτε απλώς αυτούς που επιθυμούν τόσο πολύ να εκμεταλλεύονται τους πάντες και τα πάντα· σε ποιο σημείο φτάνουν; Όταν επισκέπτονται το σπίτι κάποιου, φροντίζουν να πιουν λίγο από το νερό του και να φάνε λίγο από το φαγητό του πριν φύγουν. Πείτε Μου, μπορούν άνθρωποι με τέτοιο χαρακτήρα να κάνουν πράξη την αλήθεια; (Όχι.) Το πρότυπο με το οποίο αξιολογούν τα πάντα βασίζεται στην αρχή του κατά πόσο μπορούν να εκμεταλλευτούν τους πάντες και τα πάντα και ν’ αποκομίσουν οφέλη. Το προσωπικό κέρδος είναι η αρχή με βάση την οποία αξιολογούν τα πάντα. Η διαγωγή τους εστιάζει αποκλειστικά στην εκμετάλλευση των άλλων. Εφόσον δεν υφίστανται απώλειες και μπορούν να εκμεταλλευτούν κάποιον ή κάτι, νιώθουν ότι αξίζει τον κόπο. Πιστεύουν ότι στον τρόπο με τον οποίο φέρεται κάποιος θα πρέπει να μπορεί να εκμεταλλεύεται τους πάντες και τα πάντα, καθώς κι ότι μόνο όποιος το κάνει αυτό τακτικά είναι ευφυής και οξυδερκής· αν κάποιος δεν ξέρει πώς να εκμεταλλεύεται τους πάντες και τα πάντα, τότε είναι ανόητος! Το πρότυπο της διαγωγής τους είναι μόνο να εκμεταλλεύονται τους πάντες και τα πάντα και να μην υφίστανται ποτέ απώλειες. Ακολουθούν αυτήν την προσέγγιση ως πρότυπο για τον τρόπο με τον οποίο φέρονται· άραγε μπορούν να κάνουν πράξη την αλήθεια; (Όχι.) Έχει καμία θέση η αλήθεια στην καρδιά τους; Μπορεί να κατέχει δύναμη στην καρδιά τους; (Όχι.) Ποιες αλήθειες μπορούν, λοιπόν, να κάνουν πράξη; (Καμία απολύτως.) Δεν μπορούν να κάνουν πράξη καμία απολύτως αλήθεια· ο χαρακτήρας τους είναι πολύ ποταπός, με αποτέλεσμα οι άλλοι να τους απεχθάνονται. Κάποιοι άνθρωποι κάνουν ένα καθήκον στον οίκο του Θεού· ο οίκος του Θεού τούς παρέχει κάποια αντικείμενα καθημερινής χρήσης κι εκείνοι ζητάνε τακτικά περισσότερα, με την πρόφαση ότι τους έχουν τελειώσει, όταν στην πραγματικότητα τους έχουν απομείνει ακόμα κάποια. Γιατί ζητάνε μονίμως περισσότερα; Σκέφτονται το εξής: «Αν δεν το εκμεταλλευτώ αυτό και το κάνει κάποιος άλλος, εγώ δεν θα είμαι ο χαμένος;» Για δες· τι σόι χαρακτήρας είναι αυτός; Το πρότυπο που χρησιμοποιεί ένας τέτοιος άνθρωπος για να αξιολογεί τα πάντα βασίζεται στην αρχή του κατά πόσο μπορεί να εκμεταλλευτεί τους πάντες και τα πάντα και ν’ αποκομίσει οφέλη. Οι σκέψεις των συμφερόντων έχουν καταλάβει εντελώς την καρδιά του. Όπως κι αν συναναστραφείς μαζί του πάνω στα θετικά πράγματα ή στην αλήθεια, εκείνος αρνείται να τα αποδεχθεί, κι αυτό δεν έχει καμία σχέση με το επίπεδό του ή με το αν μπορεί να καταλάβει· απλώς το πιστεύω του στον τρόπο με τον οποίο φέρεται είναι προβληματικό. Σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται ν’ αποδεχθεί ή να κάνει πράξη τα θετικά πράγματα ούτε να τηρήσει τις αλήθεια-αρχές. Ο χαρακτήρας του είναι εξαιρετικά ποταπός. Πείτε Μου, είναι απαραίτητο να συναναστρέφεται κανείς πάνω στην αλήθεια μ’ έναν τέτοιον άνθρωπο; (Όχι.) Γιατί όχι; (Επειδή δεν πρόκειται ποτέ να κάνει πράξη την αλήθεια.) Του λείπει το αίσθημα συνείδησης στην ανθρώπινη φύση του και δεν διαθέτει τις βασικές προϋποθέσεις για να κάνει πράξη την αλήθεια. Η καρδιά του εστιάζει αποκλειστικά στην εκμετάλλευση των πάντων και στην αποκόμιση οφελών. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι ένας τέτοιος άνθρωπος πολύ απλά είναι ανάξιος ν’ ακούσει την αλήθεια και ανάξιος ν’ ακούσει κηρύγματα για την επίτευξη της σωτηρίας. Όπως βλέπετε, δεν κατανοούσατε πλήρως τι είδους πρόβλημα είναι η επιθυμία κάποιου να εκμεταλλεύεται τους πάντες και τα πάντα, έτσι δεν είναι; Και μάλιστα νομίζατε ότι είναι μια ατέλεια της ανθρώπινης φύσης. Είναι όντως μια ατέλεια της ανθρώπινης φύσης; (Όχι.) Το καταλαβαίνετε τώρα, έτσι δεν είναι; Τι είδους πρόβλημα είναι; (Είναι ένα πρόβλημα χαρακτήρα· ένας τέτοιος άνθρωπος έχει ποταπό χαρακτήρα.)

Η τάση προς την αγαθοεργία

Ας μιλήσουμε τώρα για την τάση προς την αγαθοεργία. Αν δεν υπάρχουν καθόλου κίνητρα πίσω από την τάση ενός ανθρώπου να κάνει αγαθοεργίες και πρόκειται απλώς για μια συμπεριφορά ή μια κοινή πρακτική της καθημερινότητάς του, τότε αυτή η τάση προς την αγαθοεργία θα πρέπει να θεωρηθεί αρετή της ανθρώπινης φύσης. Σε κάθε περίπτωση, το να δίνει κανείς είναι καλύτερο από το να παίρνει. Αν μη τι άλλο, ένας άνθρωπος που έχει την τάση να κάνει αγαθοεργίες έχει καρδιά που συμπονά τους άλλους, καθώς κι ένα στοιχείο καλοσύνης στην ανθρώπινη φύση του, δεν είναι φιλάργυρος και δεν δίνει μεγάλη σημασία στα υλικά πράγματα. Επιπλέον, όταν έχει στην κατοχή του σχετικά άφθονα υλικά αγαθά, θα δώσει αυτά που του περισσεύουν ή αυτά που δεν χρησιμοποιεί ο ίδιος αλλά είναι κατάλληλα να χρησιμοποιηθούν από άλλους, κάνοντας λίγο πιο άνετη ή εύκολη τη ζωή τους. Κρίνοντας από το κίνητρο που κρύβεται πίσω από αυτές τις πράξεις, αν μη τι άλλο, οι άνθρωποι που έχουν την τάση να κάνουν αγαθοεργίες έχουν καλοσυνάτη ανθρώπινη φύση και εμφανίζουν ουσιαστικές εκδηλώσεις συμπόνιας και οίκτου απέναντι στους άλλους· αυτό αποτελεί αρετή της ανθρώπινης φύσης τους. Τέτοιοι άνθρωποι έχουν σχετικά καλό χαρακτήρα, πολύ καλύτερο από εκείνον των κακών ανθρώπων που επιθυμούν να εκμεταλλεύονται τους άλλους και να αρπάζουν αυθαίρετα τα υπάρχοντα των άλλων· έχουν κάπως μεγαλύτερη ακεραιότητα. Κάνουν αγαθοεργίες και βοηθούν τους άλλους χωρίς να επιζητούν τίποτε ως αντάλλαγμα, χωρίς να επιζητούν τον έπαινο των άλλων ή την υστεροφημία. Πολύ απλά, αυτή είναι η στάση τους στον τρόπο με τον οποίο φέρονται ή ο τρόπος ζωής τους. Για παράδειγμα, όταν βλέπουν ότι κάποιος δεν έχει ρούχα, αμέσως του δίνουν να φορέσει όσα απ’ τα δικά τους ρούχα τούς περισσεύουν. Όταν βλέπουν ότι η οικογένεια ενός άλλου ανθρώπου είναι φτωχή και συχνά δεν έχει αρκετό φαγητό, της δίνουν λίγο από το ρύζι της δικής τους οικογένειας, ώστε να έχει κι εκείνη αρκετό φαγητό. Όταν αγοράζουν έναν νέο υπολογιστή και βλέπουν ότι ο υπολογιστής κάποιου άλλου λειτουργεί μόλις και μετά βίας, του δίνουν να χρησιμοποιήσει τον δικό τους παλιό υπολογιστή. Κάνουν αγαθοεργίες χωρίς να επιζητούν τίποτε ως αντάλλαγμα· πολύ απλά, αυτός είναι ο χαρακτήρας τους. Πρόκειται για μια αρετή της ανθρώπινης φύσης και μπορεί επίσης να θεωρηθεί εκδήλωση καλού χαρακτήρα. Η συμπεριφορά της τάσης προς την αγαθοεργία δεν είναι καθόλου κακή, αλλά ορισμένοι άνθρωποι, επειδή έχουν την τάση να κάνουν αγαθοεργίες, συχνά σκέφτονται: «Είμαι καλοσυνάτος, είμαι ευγενής, είμαι γενναιόδωρος. Πολλών ανθρώπων οι ζωές έχουν βελτιωθεί αφότου έλαβαν την αγαθοεργία και τη βοήθειά μου. Είμαι αντικείμενο της σωτηρίας του Θεού. Αν δεν σώσει εμένα ο Θεός, τότε ποιο είδος ανθρώπου θα σώσει;» Συχνά, θεωρούν τον εαυτό τους «καλό άνθρωπο που έχει τάση να κάνει αγαθοεργίες». Ας υποθέσουμε ότι κάποιος τους λέει: «Η ανθρώπινη φύση σου δεν είναι καλή. Κάνεις πολλά πράγματα που πάνε κόντρα στην αλήθεια και δεν αγαπάς την αλήθεια». Εκείνοι, μόλις το ακούσουν αυτό, θυμώνουν. Ποιο είναι το πρόβλημα εδώ; Οι οικογένειες κάποιων ανθρώπων είναι σχετικά ευκατάστατες και οι αδελφοί και οι αδελφές που βρίσκονται στον περίγυρό τους έχουν όλοι ευνοηθεί από αυτούς. Έτσι, αυτοί οι άνθρωποι συχνά συλλογίζονται: «Έχω φερθεί πολύ καλά σ’ αυτούς τους ανθρώπους στην εκκλησία· έχουν όλοι λάβει κάποια βοήθεια από μένα. Δεν έχω κύρος και θέση στις καρδιές αυτών των ανθρώπων; Εγώ δεν είμαι αυτός που έχει το καλύτερο επίπεδο και την καλύτερη ανθρώπινη φύση στην εκκλησία; Εγώ δεν θα έπρεπε να είμαι επικεφαλής; Δεν θα έπρεπε όλοι οι αδελφοί και οι αδελφές ν’ ακούνε εμένα;» Τι είδους πρόβλημα είναι αυτό; Δεν είναι ένα πρόβλημα διεφθαρμένων διαθέσεων; (Ναι.) Απλώς και μόνο επειδή έχουν λίγο καλή συμπεριφορά, δεν γνωρίζουν πλέον την πραγματική τους αξία, αντιμετωπίζουν αυτήν τη συμπεριφορά ως κεφάλαιο, θέλουν μονίμως να γίνουν επικεφαλής εκκλησίας και παίρνουν αέρα τα μυαλά τους, θεωρώντας ότι είναι ιδιαίτεροι. Δεν συνδέουν με τον εαυτό τους τις διάφορες διεφθαρμένες διαθέσεις που εκθέτουν τα λόγια του Θεού. Πιστεύουν ότι η τάση τους να κάνουν αγαθοεργίες σημαίνει ότι είναι καλοί άνθρωποι, ότι δεν έχουν καθόλου διεφθαρμένες διαθέσεις, ότι όλα όσα κάνουν είναι σωστά και ότι θα έπρεπε να είναι επικεφαλής και υπόδειγμα στην εκκλησία, καθώς και ότι όλοι οι αδελφοί και οι αδελφές θα έπρεπε να μιμούνται το δικό τους παράδειγμα. Τίνος πράγματος αποκαλύψεις είναι αυτές; (Διεφθαρμένων διαθέσεων.) Αυτό έχει ανέλθει στο επίπεδο των διεφθαρμένων διαθέσεων. Παρόλο που η τάση προς την αγαθοεργία είναι μια αρετή της ανθρώπινης φύσης, αν κάποιος κρίνει λόγω αυτού ότι είναι ένας καλός άνθρωπος που σίγουρα θα σωθεί, είναι σωστή αυτή η σκέψη και αυτή η άποψη; Θεωρεί αυτήν την καλή συμπεριφορά της τάσης του προς τις αγαθοεργίες ως ένδειξη καλού χαρακτήρα και υψηλής ακεραιότητας, και μάλιστα ως άσκηση της αλήθειας και υποταγή στον Θεό. Αυτό είναι ένα σοβαρό λάθος. Είναι αλαζονεία και αυταρέσκεια, καθώς και παντελής έλλειψη αυτεπίγνωσης. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι η τάση προς την αγαθοεργία είναι καλή συμπεριφορά. Στην καλύτερη περίπτωση, ένας άνθρωπος που έχει την τάση να κάνει αγαθοεργίες έχει σχετικά καλό χαρακτήρα, πολύ καλύτερο από εκείνους που εκμεταλλεύονται τους πάντες και τα πάντα. Ωστόσο, δεν μπορείς να ισχυρίζεσαι ότι είσαι καλός άνθρωπος, ότι δεν έχεις καθόλου διεφθαρμένες διαθέσεις κι ότι κατέχεις την αλήθεια-πραγματικότητα, ότι έχεις τα προσόντα για επικεφαλής εκκλησίας και για να είσαι ανώτερος από τους άλλους και να δίνεις διαταγές, απλώς και μόνο επειδή έχεις αυτήν την καλή συμπεριφορά της τάσης προς την αγαθοεργία. Αυτό είναι μια αλαζονική διάθεση. Παρόλο που έχεις την τάση να κάνεις αγαθοεργίες και να βοηθάς τους άλλους, το γεγονός ότι επιδίδεσαι σε κάποιες από αυτές τις καλές συμπεριφορές, που είναι αρετή της ανθρώπινης φύσης, δεν αποδεικνύει ότι δεν έχεις καθόλου διεφθαρμένες διαθέσεις. Αν αντιμετωπίζεις την τάση σου να κάνεις αγαθοεργίες και να βοηθάς τους άλλους ως κεφάλαιο και αναπτύξεις τη φιλοδοξία να γίνεις επικεφαλής εκκλησίας και να ανέβεις ψηλότερα από τους άλλους, τότε αυτό είναι ένα πρόβλημα διεφθαρμένων διαθέσεων. Βλέπετε τώρα τη διαφορά; Το γεγονός ότι κάποιος έχει καλό χαρακτήρα δεν σημαίνει ότι δεν έχει καθόλου διεφθαρμένες διαθέσεις. Κάποιοι άνθρωποι είναι κατά βάση αρκετά καλοί στις αλληλεπιδράσεις και τις επαφές τους με τους άλλους· δεν εκμεταλλεύονται τους άλλους και μάλιστα κάνουν και αγαθοεργίες και βοηθούν τους άλλους. Έχουν κάποιες αρετές της ανθρώπινης φύσης. Ωστόσο, αφού περάσεις λίγο χρόνο μαζί τους, ανακαλύπτεις ότι είναι πολύ αλαζονικοί, ότι τους αρέσει να κομπάζουν κι ότι μερικές φορές λένε ακόμη και ψέματα και είναι αρκετά δόλιοι. Αν τους επικρίνεις, αρνούνται να το αποδεχθούν, είναι κάπως φαύλοι και μάλιστα χτυπάνε ακόμη και τη γροθιά τους στο τραπέζι και λένε: «Πιστεύω στον Θεό τόσα χρόνια· ποιος δεν έχει λάβει αγαθοεργία από μένα; Ρώτα τους αδελφούς και τις αδελφές· έχω εκμεταλλευτεί ποτέ κανέναν; Έχω βλάψει ή πληγώσει ποτέ κανέναν;» Το γεγονός ότι δεν έχεις βλάψει τους άλλους σε κάνει καλό άνθρωπο; Το να μη βλάπτει κανείς τους άλλους δεν είναι απλώς το ελάχιστο που πρέπει να κάνει ένας άνθρωπος; Για ποιον λόγο είσαι τόσο υπεροπτικός; Το να μην έχεις βλάψει ή πληγώσει κανέναν είναι αυτό που οφείλει να κάνει ένας άνθρωπος· δεν είναι κεφάλαιο. Το γεγονός ότι δεν εκμεταλλεύεσαι τους άλλους δεν σημαίνει ότι μπορείς να κάνεις πράξη την αλήθεια και να υποταχθείς στον Θεό. Θα πρέπει να μάθεις να κάνεις αυτοκριτική και να είσαι σε θέση ν’ αποδέχεσαι την κριτική και τη βοήθεια των άλλων· μόνο τότε θα είσαι άνθρωπος με λογική. Κλαδεύεσαι αυτήν τη στιγμή επειδή έχεις αποκαλύψει μια διεφθαρμένη διάθεση και οι πράξεις σου δεν συνάδουν με την αλήθεια. Αυτό δεν αναιρεί το γεγονός ότι η καλή συμπεριφορά της τάσης σου προς την αγαθοεργία είναι ένα θετικό πράγμα ούτε αναιρεί τον χαρακτήρα σου. Αντ’ αυτού, υποβάλλεσαι σε κλάδεμα και έκθεση επειδή έχεις κάνει ένα λάθος και έχεις παραβιάσει τις αλήθεια-αρχές. Αν μπορείς να το αποδεχθείς, τότε είσαι άνθρωπος που αγαπά και μπορεί να κάνει πράξη την αλήθεια. Αν δεν το αποδεχθείς, τότε η τάση σου να κάνεις αγαθοεργίες είναι, στην καλύτερη περίπτωση, μια αρετή της ανθρώπινης φύσης. Επειδή, όμως, η αλαζονεία, η φαυλότητα και η μοχθηρία που έχεις στις διεφθαρμένες διαθέσεις σου κυριαρχούν, δεν μπορείς ν’ αποδεχθείς την αλήθεια, κι έτσι είσαι εντελώς ευτελής και ανάξιος. Οι άνθρωποι αυτού του είδους, όταν έρχονται αντιμέτωποι με το κλάδεμα, κάνουν τεράστια σκηνή, μιλάνε για τα προσόντα τους και καμαρώνουν για τη λίγη καλή συμπεριφορά που έχουν επιδείξει. Συμπεριφέρονται σαν λυσσασμένα σκυλιά, παθαίνουν υστερία. Αυτή η λίγο καλή εικόνα που είχαν δημιουργήσει εξαφανίζεται εντελώς και εκτίθεται απολύτως η φύση τους. Όλοι το βλέπουν αυτό καθαρά και λένε: «Αυτός ο άνθρωπος έχει σοβαρά διεφθαρμένη διάθεση· είναι κακός άνθρωπος, μια μέγαιρα! Ευτυχώς που δεν τον επιλέξαμε ως επικεφαλής εκκλησίας. Αν είχε γίνει επικεφαλής εκκλησίας, θα έβγαζε νύχια και δόντια στην παραμικρή κριτική· αν οποιοσδήποτε άνθρωπος προσπαθούσε να τον απαλλάξει από τα καθήκοντά του, δεν θα άφηνε ποτέ αυτόν τον άνθρωπο στην ησυχία του και θα τον πολεμούσε μέχρι θανάτου. Αυτό θα ήταν καταστροφικό!» Αν βλέπεις μόνο μία καλή συμπεριφορά αυτών των ανθρώπων ή μία ιδιότητα της ανθρώπινης φύσης τους, πολύ απλά δεν μπορείς να δεις πώς είναι οι διεφθαρμένες διαθέσεις τους, ποια είναι η στάση τους απέναντι στην αλήθεια ή κατά πόσο μπορούν να υποταχθούν στην αλήθεια. Όταν αποκαλύψουν μια διεφθαρμένη διάθεση κι έπειτα υποβληθούν σε έκθεση και κλάδεμα, η στάση τους απέναντι στην αλήθεια θα έρθει λίγο λίγο στην επιφάνεια και θα εκτεθεί. Επομένως, ο χαρακτήρας ενός ανθρώπου ή οι αρετές και οι ελλείψεις της ανθρώπινης φύσης του δεν μπορούν να καθορίσουν απολύτως το κατά πόσο αποδέχεται την αλήθεια. Κοιτάζοντας κανείς τον χαρακτήρα του ή τις αρετές και τις ελλείψεις της ανθρώπινης φύσης του, είναι επίσης αδύνατον να δει κανείς ποια είναι η στάση του απέναντι στην αλήθεια. Μόνο όταν αποκαλύψει μια διεφθαρμένη διάθεση ή όταν έρθει αντιμέτωπος με την έκθεση και το κλάδεμα, θα αποκαλυφθεί η στάση του απέναντι στην αλήθεια και μόνο τότε μπορεί να μάθει κανείς αν αγαπάει την αλήθεια, αν μπορεί να κάνει πράξη την αλήθεια και πόση ελπίδα έχει να σωθεί στο τέλος. Από την τάση τέτοιων ανθρώπων να κάνουν αγαθοεργίες και να βοηθούν τους άλλους, μπορείς να δεις ποιες αρετές και ποιες ατέλειες έχουν στην ανθρώπινη φύση τους. Έπειτα, από τα αλλεπάλληλα προβλήματα που παρουσιάζουν —όπως το γεγονός ότι γίνονται αλαζονικοί και αυτάρεσκοι και θέλουν να γίνουν επικεφαλής και να είναι ανώτεροι από τους άλλους λόγω της τάσης τους να κάνουν αγαθοεργίες και να βοηθούν τους άλλους— μπορείς να δεις καθαρά ποια είναι η στάση τους απέναντι στην αλήθεια· και με βάση τη στάση τους απέναντι στην αλήθεια, μπορείς να δεις καθαρά αν μπορούν να φτάσουν στη σωτηρία. Μέσα από αυτές τις συμπεριφορές, μπορείς να διακρίνεις τις αρετές και τις ελλείψεις της ανθρώπινης φύσης τους, να διακρίνεις τον χαρακτήρα τους και ταυτόχρονα να μάθεις να διακρίνεις τη διαφορά ανάμεσα στην ανθρώπινη φύση και σε μια διεφθαρμένη διάθεση, αλλά δεν μπορείς να δεις πλήρως αν μπορούν τελικά να σωθούν ή ποιο θα είναι το αποτέλεσμα γι’ αυτούς. Το να κρίνεις αν μπορεί να σωθεί κάποιος είναι λίγο πιο σύνθετο· θα πρέπει να δεις και αν μπορεί ν’ αποδεχθεί την αλήθεια, να κάνει αυτοκριτική και να δείχνει ειλικρινή μετάνοια όταν αποκαλύπτει μια διεφθαρμένη διάθεση· θα πρέπει να το κρίνεις με βάση αυτές τις πτυχές.