Νούμερο 7: Η ικανότητα αναγνώρισης των πραγμάτων

Τώρα που ολοκληρώσαμε τη συζήτηση για την ικανότητα κρίσης, ας μιλήσουμε στη συνέχεια για την ικανότητα αναγνώρισης των πραγμάτων. Σε τι αναφέρεται η ικανότητα αναγνώρισης των πραγμάτων; Αναφέρεται κυρίως στο να αναγνωρίζει κανείς κατά πόσο οι άνθρωποι, τα γεγονότα και τα πράγματα είναι θετικά ή αρνητικά, σωστά ή λανθασμένα και δίκαια ή άδικα· αναφέρεται στον χαρακτηρισμό ή στην ταξινόμηση των ανθρώπων, των γεγονότων και των πραγμάτων, στην τοποθέτηση των ανθρώπων, των γεγονότων και των πραγμάτων που αντιμετωπίζεις σε διάφορες κατηγορίες. Η πρόθεση και ο σκοπός της αναγνώρισης είναι να κατατάσσεις τους ανθρώπους σύμφωνα με το είδος τους και να κατατάσσεις τα θετικά και τα αρνητικά πράγματα σύμφωνα με το είδος τους. Ασφαλώς, ταξινόμηση δεν σημαίνει να ομαδοποιήσεις τα πτηνά στην κατηγορία των πτηνών, τα ζώα στην κατηγορία των ζώων ή τα φυτά στην κατηγορία των φυτών. Η ικανότητα αναγνώρισης των πραγμάτων δεν αναφέρεται στην ικανότητα να αναγνωρίζεις αυτά τα πράγματα, αλλά στην ικανότητα να αναγνωρίζεις τις ιδιότητες διαφόρων ανθρώπων, γεγονότων και πραγμάτων. Για παράδειγμα, μπορείς να κατηγοριοποιήσεις τις εκδηλώσεις, τις αποκαλύψεις και την ουσία διαφόρων ανθρώπων; Μπορείς να προσδιορίσεις τις ιδιότητες των διαφόρων ανθρώπων, γεγονότων και πραγμάτων που συναντάς; Λόγου χάρη, ως προς την αναγνώριση των δύσπιστων, μπορείς να αναγνωρίσεις ποιες αποκαλύψεις τους σου επιτρέπουν να διαπιστώσεις ξεκάθαρα ότι είναι δύσπιστοι; Αν ξέρεις ποια χαρακτηριστικά και ποια γνωρίσματα έχουν οι δύσπιστοι, ποιες αποκαλύψεις της ανθρώπινης φύσης επιδεικνύουν, τι λόγια λένε, τι ενέργειες κάνουν και τι σκέψεις και απόψεις έχουν, τότε θα μπορείς λογικά να αναγνωρίσεις τους δύσπιστους. Ένας άνθρωπος καλού επιπέδου, όταν εμφανίζονται διαφόρων ειδών άνθρωποι, γεγονότα και πράγματα, μπορεί να αναγνωρίσει κατά πόσο είναι θετικά ή αρνητικά πράγματα, θετικοί ή αρνητικοί άνθρωποι, κατά πόσο είναι δίκαιοι ή κακοί και κατά πόσο είναι σωστοί ή λάθος. Μπορεί να προσδιορίσει τις ιδιότητες διαφόρων ανθρώπων, γεγονότων και πραγμάτων και να αναγνωρίσει κατά πόσο συνάδουν με την ανθρώπινη φύση και την αλήθεια. Έτσι είναι ένας άνθρωπος καλού επιπέδου. Τι γίνεται, λοιπόν, με τους ανθρώπους μέτριου επιπέδου; Μπορούν να αναγνωρίσουν διαφόρων ειδών ανθρώπους, γεγονότα και πράγματα που έχουν εμφανείς ιδιότητες. Για παράδειγμα, κάποιοι άνθρωποι λένε: «Πώς γίνεται να υπάρχει θεός; Πού είναι; Γιατί δεν μπορώ να επιβεβαιώσω ότι υπάρχει;» Για λόγια όπως αυτά που απαρνιούνται εμφανώς τον Θεό, έχουν κάποια ικανότητα διάκρισης και μπορούν να αναγνωρίσουν ότι τέτοιοι άνθρωποι είναι δύσπιστοι και αρνητικοί χαρακτήρες. Μπορούν να αναγνωρίσουν το εμφανές κακό, καθώς και τα εμφανώς αρνητικά, άδικα και μοχθηρά πράγματα, αλλά κάποια παραπειστικά πράγματα, τα οποία σπάνια ακούει κανείς και τα οποία εμπίπτουν σε μια μέση οδό ή σε μια γκρίζα ζώνη, δεν μπορούν να τα ξεχωρίσουν ούτε μπορούν να τα αντιμετωπίσουν με διαφορετικό τρόπο. Έχουν την ικανότητα να διακρίνουν τους κακούς ανθρώπους που διαπράττουν εμφανή παραπτώματα. Ξέρουν ότι ένας τέτοιος άνθρωπος είναι κακός, καθώς και ότι αν ένας κακός άνθρωπος όπως αυτός γινόταν επικεφαλής και αποκτούσε θέση, θα ήταν αντίχριστος. Αν, όμως, αυτός ο άνθρωπος έχει κακό χαρακτήρα, αλλά δεν έχει διαπράξει πονηρά έργα, δεν θα μπορούσαν να αναγνωρίσουν κατά πόσο μπορεί να χαρακτηριστεί κακός άνθρωπος και ποια πονηρά έργα θα μπορούσε να διαπράξει ούτε θα μπορούσαν να προσδιορίσουν τις ιδιότητες αυτού του ανθρώπου. Αυτό σημαίνει να έχει κανείς μέτριο επίπεδο. Η συμπεριφορά κάποιων ανθρώπων είναι αρκετά εμφανής, όπως όταν επιδίδονται σε ακολασίες, λατρεύουν είδωλα, ακολουθούν τις κοσμικές τάσεις, τους αρέσει το κουτσομπολιό, συχνά καταπιέζουν και εκφοβίζουν τους άλλους ή διαπράττουν φόνο και εμπρησμό, και θα έλεγαν ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι καλοί κι ότι είναι άνθρωποι τους οποίους απεχθάνεται ο Θεός· μπορούν να κάνουν αυτόν τον διαχωρισμό. Όταν, όμως, πρόκειται για κάποιους ανθρώπους η εξωτερική συμπεριφορά των οποίων φαίνεται αρκετά καλή —αφού κάνουν συχνά αγαθοεργίες και βοηθούν τους άλλους, δείχνουν υπομονή απέναντι στους ανθρώπους, τα πηγαίνουν αρκετά καλά με τους άλλους— και η ανθρώπινη φύση των οποίων φαίνεται αρκετά καλή προς τα έξω, αλλά τα λόγια και οι πράξεις τους τις περισσότερες φορές δεν συνάδουν με την αλήθεια και οι πράξεις τους συχνά παραβιάζουν τις αλήθεια-αρχές, δεν θα μπορούσαν να διακρίνουν κατά πόσο αυτοί οι άνθρωποι επιδιώκουν την αλήθεια ή σε ποια ακριβώς κατηγορία ανήκουν. Όταν πρόκειται για ανθρώπους, γεγονότα και πράγματα που είναι εμφανή και μπορούν να χαρακτηριστούν εύκολα, αυτοί οι άνθρωποι μπορούν να διακρίνουν κατά πόσο είναι σωστά ή λανθασμένα, δίκαια ή άδικα, κατά πόσο είναι έντιμα ή μοχθηρά και κατά πόσο είναι θετικά ή αρνητικά πράγματα. Μπορούν να ξεχωρίσουν τέτοια εξωτερικά ζητήματα, αλλά δεν μπορούν να ξεχωρίσουν τους ανθρώπους, τα γεγονότα και τα πράγματα που αφορούν πραγματικά στις αρχές και σχετίζονται με την αλήθεια. Δεν μπορούν να διακρίνουν ποια συνάδουν εμφανώς με την αλήθεια και ποια παραβιάζουν την αλήθεια. Αυτό σημαίνει να έχει κανείς μέτριο επίπεδο. Για παράδειγμα, κάποιοι άνθρωποι φοράνε ρούχα που είναι φτιαγμένα από σχετικά καλό ύφασμα, φαίνονται κομψά και καλής ποιότητας και τους κάνουν να μοιάζουν με υψηλές προσωπικότητες ή με την ελίτ των στελεχών του κόσμου. Οι άνθρωποι μέτριου επιπέδου, όταν το βλέπουν αυτό, λένε: «Αυτά τα ρούχα αρέσουν στους άπιστους. Δεν θα έπρεπε να αρέσουν σ’ εμάς που πιστεύουμε στον Θεό· δεν είναι θετικά πράγματα». Είναι λάθος να το λένε αυτό. Αυτά τα ρούχα δεν φαίνονται προκλητικά ή θελκτικά· αντιθέτως, φαίνονται κομψά, αξιοπρεπή και σεμνά, κι αυτός που τα φοράει φαίνεται ευγενής. Αυτοί οι άνθρωποι, όμως, βλέπουν αυτά τα ρούχα —τα οποία προσδίδουν ευγένεια και κομψότητα σε όποιον τα φοράει και τα οποία παράλληλα είναι στη μόδα αυτήν τη στιγμή— ως αρνητικά πράγματα και λένε ότι είναι μοχθηρά. Αυτό δείχνει ότι δεν μπορούν να αναγνωρίσουν αυτά τα πράγματα, έτσι δεν είναι; (Ναι.) Πώς είναι, λοιπόν, η ικανότητα αναγνώρισης των πραγμάτων σε τέτοιους ανθρώπους; Στην καλύτερη περίπτωση, είναι μέτρια. Αυτό σημαίνει να έχει κανείς μέτριο επίπεδο. Τέτοιοι άνθρωποι δεν μπορούν καν να ξεχωρίσουν κάποια πράγματα που μπορούν οι άπιστοι· οι άπιστοι που έχουν καλό επίπεδο μπορούν να διακρίνουν την καλή και την κακή ανθρώπινη φύση, αλλά αυτοί οι άνθρωποι δεν μπορούν. Αυτοί οι άνθρωποι, αν και κατανοούν κάποια δόγματα αφού αρχίσουν να πιστεύουν στον Θεό, δεν μπορούν να ξεχωρίσουν τα θετικά από τα αρνητικά πράγματα. Μπορούν να διακρίνουν πράγματα που είναι εμφανή, αλλά όχι πράγματα που δεν είναι εμφανή. Μπορούν να διακρίνουν τους εμφανώς κακούς ανθρώπους, τα εμφανή περιστατικά διατάραξης και αναστάτωσης που προκαλούνται, καθώς και τα προφανή περιστατικά παραβίασης των αρχών, αλλά όταν πρόκειται για ορισμένους ανθρώπους, γεγονότα και πράγματα που είναι σχετικά ιδιαίτερα, καταχθόνια και αλλόκοτα και που κρύβονται στις σκιές, δεν μπορούν να τα αναγνωρίσουν. Μπορούν να τα αναγνωρίσουν μόνο μέσα από τη συναναστροφή και τις παροτρύνσεις των άλλων ή μέσα από τους ίδιους τους ανθρώπους που κάνουν κάτι εμφανές. Διαφορετικά, δεν μπορούν. Αυτό υποδηλώνει ότι έχουν μέτρια ικανότητα αναγνώρισης των πραγμάτων. Είναι και κάποιοι άνθρωποι που, ανεξάρτητα από τις συνθήκες, δεν μπορούν να αναγνωρίσουν ανθρώπους, γεγονότα ή πράγματα ούτε να προσδιορίσουν τις ιδιότητές τους. Για παράδειγμα, όταν πρόκειται να αξιολογήσουν ποιες ακριβώς είναι οι ιδιότητες μιας συγκεκριμένης κατηγορίας ανθρώπων —το κατά πόσο είναι αληθινοί πιστοί ή δύσπιστοι, το κατά πόσο είναι άνθρωποι που επιδιώκουν την αλήθεια ή το κατά πόσο είναι κατάλληλοι για να καλλιεργηθούν— δεν ξέρουν και δεν μπορούν να δουν αυτά τα πράγματα. Ακόμα κι όταν τέτοιοι άνθρωποι εμφανίζουν πολλές εκδηλώσεις κι έχουν πολύ εμφανή προβλήματα, εκείνοι και πάλι δεν μπορούν να αναγνωρίσουν αυτούς τους ανθρώπους ούτε να προσδιορίσουν τις ιδιότητές τους. Αυτό σημαίνει ότι τους λείπει η ικανότητα αναγνώρισης των πραγμάτων. Ακόμη κι αν εμφανιστούν κάποιοι συνηθισμένοι και ευδιάκριτοι άνθρωποι, γεγονότα και πράγματα, εκείνοι δεν μπορούν να πουν ξεκάθαρα κατά πόσο αυτοί οι άνθρωποι είναι καλοί ή κακοί ή κατά πόσο αυτά τα ζητήματα είναι δίκαια ή μοχθηρά. Δεν ξέρουν πώς να τα ξεχωρίσουν ή να τα κατηγοριοποιήσουν ούτε ξέρουν πώς να τα ταξινομήσουν. Ακόμη κι αφού διαβάσουν τα λόγια του Θεού και συναναστραφούν με άλλους, και πάλι δεν μπορούν να τα αναγνωρίσουν. Στο τέλος, αφήνουν τους άλλους ν’ αποφασίσουν γι’ αυτούς, λέγοντας: «Είναι έτσι όπως θα τους χαρακτηρίσεις. Αν τους χαρακτηρίσεις δίκαιους, τότε είναι δίκαιοι· αν τους χαρακτηρίσεις μοχθηρούς, τότε είναι μοχθηροί». Με λίγα λόγια, οι ίδιοι δεν μπορούν να προβούν σε ορισμούς ή να αντλήσουν συμπεράσματα. Όποια κι αν είναι η περίπτωση, όποτε πρόκειται να αντλήσουν ένα συμπέρασμα, τα έχουν χαμένα και δεν έχουν τίποτα να πουν. Δεν είναι αυτό έλλειψη ικανότητας αναγνώρισης των πραγμάτων; (Ναι.) Ακόμη και με το απλούστερο εξωτερικό φαινόμενο, αν τους ζητήσεις να αναγνωρίσουν ποια είναι η φύση του και ποιες οι ιδιότητές του, δεν ξέρουν. Ωστόσο, έχουν ένα τέχνασμα: Μπορούν να φλυαρούν ασταμάτητα, εξιστορώντας τι έχει πει και τι έχει κάνει ένας άνθρωπος. Αν, όμως, τους ρωτήσεις: «Στην πραγματικότητα, αυτός ο άνθρωπος είναι αληθινός πιστός ή όχι; Είναι κάποιος που έχει τεράστια βλέψη για τον Θεό;» εκείνοι απαντούν: «Να σου πω· πιστεύει στον Θεό εδώ και περισσότερα από δέκα χρόνια κι έχει απαρνηθεί την οικογένειά του και την καριέρα του. Όταν η κόρη του ήταν τριών ή τεσσάρων ετών, την εμπιστεύτηκε στους αδελφούς και στις αδελφές και έφυγε από το σπίτι του για να κάνει το καθήκον του». Είναι υπολογιστικοί· αποφεύγουν να αντλούν οι ίδιοι συμπεράσματα και, αντ’ αυτού, αφήνουν εσένα να αποφασίσεις. Αν τους ρωτήσεις: «Τότε, είναι άνθρωπος που αποδέχεται την αλήθεια;» εκείνοι απαντούν: «Να σου πω· από τότε που έγινε επικεφαλής εκκλησίας, σηκώνεται πολύ νωρίς το πρωί και πηγαίνει για ύπνο πολύ αργά το βράδυ. Όσο για το κατά πόσο είναι άνθρωπος που αποδέχεται την αλήθεια, όταν κάποτε οι αδελφοί και οι αδελφές τού επεσήμαναν κάποια από τα προβλήματά του, έκλαψε επιτόπου, λέγοντας ότι είχε χρέος στον Θεό και ότι δεν είχε ενεργήσει σωστά». «Κι έπειτα μετανόησε;» «Εκείνη την περίοδο, η στάση του ήταν πολύ καλή». Τους αρέσει να σε βομβαρδίζουν με πληροφορίες, δείχνοντάς σου ότι έχουν κάτι ιδιαίτερο, ότι ξέρουν τα πάντα κι ότι ξέρουν πώς να βλέπουν τους ανθρώπους, ώστε να μην τους υποτιμάς. Στην πραγματικότητα, δεν μπορούν να διακρίνουν τους ανθρώπους ούτε μπορούν να αντλήσουν συμπεράσματα. Απλώς σου λένε ένα σωρό φαινόμενα και πληροφορίες, αφήνοντάς το πάνω σου να αναγνωρίσεις τι είδους άνθρωπος είναι αυτός, να αντλήσεις συμπεράσματα γι’ αυτόν τον άνθρωπο και να προσδιορίσεις τις ιδιότητές του. Εσύ λες: «Αυτός ο άνθρωπος μπορεί ουσιαστικά να θεωρηθεί άνθρωπος που αποδέχεται την αλήθεια. Έχει κίνητρο στην πίστη του στον Θεό και είναι αληθινός πιστός. Απλώς, επειδή έχει χαμηλό επίπεδο και του λείπει η ικανότητα κατανόησης, δεν μπορεί ποτέ να βρει τις αρχές άσκησης και δεν μπορεί να κάνει πράξη την αλήθεια, παρόλο που είναι πρόθυμος ν’ αποδεχθεί την αλήθεια». Εκείνοι απαντούν: «Δεν μου φαίνεται άνθρωπος με ικανότητα κατανόησης. Όποτε μιλάει για κάτι δυσάρεστο, κλαίει· έχει πάντα την ίδια στάση». Βλέπετε; Οι ίδιοι δεν έχουν ικανότητα αναγνώρισης των πραγμάτων, κι ωστόσο είναι πολύ καλοί στο να στηρίζονται στα σχόλια των άλλων. Δεν είναι προβληματικό αυτό; Η πιο κοινή εκδήλωση των ανθρώπων που δεν έχουν ικανότητα αναγνώρισης των πραγμάτων είναι ότι τους αρέσει να σου αναφέρουν ένα σωρό φαινόμενα, πληροφορίες, δύσκολα προβλήματα, εξελίξεις γεγονότων ή όλα όσα έχουν παρατηρήσει σχετικά με κάποια περίσταση, κι έπειτα περιμένουν από εσένα να τα προσδιορίσεις και, αφού τα προσδιορίσεις, θεωρούν καλό τον ορισμό σου και μπορούν να τον αποδεχθούν. Αφού τον αποδεχθούν, και πάλι δεν ξέρουν γιατί τα όρισες μ’ αυτόν τον τρόπο. Δεν ξέρουν ποια είναι η βάση ή ποιες είναι οι αρχές που σε οδήγησαν στο συμπέρασμά σου ούτε πώς ν’ αντιμετωπίσουν ή να χειριστούν το συγκεκριμένο είδος ανθρώπου. Δεν ξέρουν τίποτα για κανένα από αυτά τα πράγματα. Ακόμη κι αφού συναναστραφούν και μελετήσουν, και πάλι δεν καταλαβαίνουν. Αυτό δείχνει ότι δεν έχουν ικανότητα αναγνώρισης των πραγμάτων· αυτό είναι μια εκδήλωση ότι δεν έχουν επίπεδο. Επίσης, κάνουν συχνά το λάθος να διαστρεβλώνουν τα γεγονότα και να συγχέουν τα πράγματα μεταξύ τους. Όποιο ζήτημα κι αν σχολιάζουν, δεν καταφέρνουν να συλλάβουν τη ρίζα ή την ουσία του ζητήματος και, αντ’ αυτού, αντλούν συμπεράσματα μόνο με βάση τα εξωτερικά φαινόμενα. Για παράδειγμα, περιγράφουν την κακή πράξη ενός αντίχριστου ως παράβαση, πιστεύοντας ότι εφόσον ο αντίχριστος παραδεχθεί την πράξη του, μπορεί ν’ αλλάξει. Αν δουν έναν ειλικρινή άνθρωπο να λέει ένα ψέμα, τον χαρακτηρίζουν δόλιο. Αν δουν κάποιον να είναι αλαζονικός και αυτάρεσκος, τον χαρακτηρίζουν κακό άνθρωπο. Τέτοια σφάλματα κάνουν συνήθως οι άνθρωποι που δεν έχουν ικανότητα αναγνώρισης των πραγμάτων. Για κάθε άνθρωπο, η ικανότητα αναγνώρισης των πραγμάτων είναι ένα είδος επιπέδου που πρέπει να διαθέτει όταν έρχεται αντιμέτωπος με διάφορους ανθρώπους, γεγονότα και πράγματα στη ζωή. Η ικανότητα αναγνώρισης των πραγμάτων δεν έχει να κάνει μόνο με την αναγνώριση της ουσίας διαφόρων ανθρώπων, γεγονότων και πραγμάτων, αλλά και με τον προσδιορισμό των ιδιοτήτων τους. Όσο ακριβέστερα μπορείς να προσδιορίσεις αυτές τις ιδιότητες, τόσο μεγαλύτερη ικανότητα αναγνώρισης των πραγμάτων αποδεικνύεται ότι διαθέτεις. Αν οι προσδιορισμοί σου δεν είναι πολύ ακριβείς και υπάρχει ένα χάσμα ανάμεσα στους προσδιορισμούς σου και στην ουσία και τη ρίζα του ζητήματος, αυτό αποδεικνύει ότι έχεις μέτρια ικανότητα αναγνώρισης των πραγμάτων. Αν δεν μπορείς να προσδιορίσεις τις ιδιότητες των ανθρώπων, των γεγονότων και των πραγμάτων ούτε να δεις καθαρά αυτές τις ιδιότητες, αυτό αποδεικνύει ότι δεν έχεις ικανότητα αναγνώρισης των πραγμάτων. Για παράδειγμα, ας πούμε ότι μπορείς να περιγράψεις μόνο τις πολλές εκδηλώσεις και αποκαλύψεις ενός συγκεκριμένου ανθρώπου, αλλά δεν μπορείς να δεις καθαρά την ουσία του. Με άλλα λόγια, μπορείς μόνο να αναφέρεις ότι αυτός ο άνθρωπος τείνει να είναι αρνητικός ή ποια είναι τα προτερήματά του, μπορείς μόνο να μιλήσεις για πολλά πράγματα που του έχουν συμβεί, κι ωστόσο δεν γνωρίζεις τον χαρακτήρα του, το επίπεδό του, ή τη στάση του απέναντι στην αλήθεια, δεν μπορείς να δεις καθαρά αυτά τα ουσιαστικά ζητήματα και δεν έχεις κανέναν ορισμό για τους ανθρώπους, τα γεγονότα και τα πράγματα που εμφανίζονται ή προκύπτουν γύρω του. Δεν μπορείς να δεις καθαρά ούτε να διακρίνεις κανένα από αυτά τα πράγματα, είτε είναι σωστά είτε λανθασμένα, δίκαια ή μοχθηρά, θετικά ή αρνητικά πράγματα, εκδηλώσεις καλής ή κακής ανθρώπινης φύσης. Όσες αλήθειες ή όσες βιωματικές μαρτυρίες κι αν έχεις ακούσει, και πάλι δεν μπορείς να αναγνωρίσεις ή να ξεχωρίσεις διάφορους ανθρώπους, γεγονότα και πράγματα· μέσα σου, δεν έχεις κανέναν ορισμό για οποιαδήποτε κατηγορία ανθρώπων, γεγονότων ή πραγμάτων. Αυτό είναι έλλειψη ικανότητας αναγνώρισης των πραγμάτων και είναι, επίσης, εκδήλωση έλλειψης επιπέδου.

Αν οι άνθρωποι που δεν έχουν ικανότητα αναγνώρισης των πραγμάτων δεν έχουν ούτε αυτεπίγνωση και παράλληλα είναι αλαζονικοί και αυτάρεσκοι, ποιο λάθος είναι πιθανότερο να κάνουν; Να πιαστούν από κάποιες εκδηλώσεις που εμφανίζουν άλλοι άνθρωποι κι έπειτα να τους κολλήσουν ετικέτες και να τους χαρακτηρίσουν αυθαίρετα. Για παράδειγμα, βλέπουν ότι κάποιοι άνθρωποι είναι λίγο ξεροκέφαλοι κι έπειτα λένε ότι είναι σαν τους κακούς ανθρώπους, ότι είναι διάβολοι· δεν είναι τεράστιο λάθος αυτό; Αυτοί οι άνθρωποι είναι απλώς λίγο ξεροκέφαλοι και, λόγω των συνθηκών της οικογένειάς τους ή του περιβάλλοντος στο οποίο μεγάλωσαν, διαμόρφωσαν κάποιες κακές συνήθειες ζωής ή ανέπτυξαν κάποιες κακές συνήθειες και κάποια ελαττώματα. Συνολικά, ο χαρακτήρας αυτών των ανθρώπων δεν είναι καλόκαρδος, αλλά δεν είναι ούτε κακός, οπότε δεν μπορούν να αποκαλούνται κακοί άνθρωποι. Κι ωστόσο, όσοι δεν έχουν ικανότητα αναγνώρισης των πραγμάτων πιάνονται από ένα δυο πράγματα που λέει κάποιος από αυτούς τους ανθρώπους ή από ένα δυο πράγματα που κάνει, κι έπειτα τον ορίζουν στα τυφλά, λέγοντας: «Αυτός ο άνθρωπος έχει παράξενη, ακοινώνητη και ξεροκέφαλη προσωπικότητα. Είναι κακός άνθρωπος». Αυτός ο ορισμός είναι λανθασμένος. Οι πραγματικά κακοί άνθρωποι λένε ευχάριστα λόγια και καλοπιάνουν τους άλλους· έχουν τακτικές, αποκρύπτουν πράγματα, εξαπατούν, και παίζουν με τους ανθρώπους. Μάλιστα, κάποιοι κακοί άνθρωποι μπορεί να κάνουν αγαθοεργίες, να βοηθούν τους άλλους και να δείχνουν υπομονή. Όσοι δεν έχουν ικανότητα αναγνώρισης των πραγμάτων θα πουν για έναν τέτοιον άνθρωπο: «Αυτός ο άνθρωπος είναι πολύ καλός, είναι αληθινός πιστός», αλλά στην πραγματικότητα αυτός ο άνθρωπος είναι ένας υποκριτής Φαρισαίος. Όσοι δεν έχουν ικανότητα αναγνώρισης των πραγμάτων δεν μπορούν να δουν καθαρά την ουσία των ανθρώπων· μάλιστα, στις εκλογές, ψηφίζουν κακούς ανθρώπους για επικεφαλής. Με τι ισοδυναμεί αυτό; Ισοδυναμεί με υποβοήθηση και υποκίνηση του κακού. Κάποιοι κακοί άνθρωποι δεν εκδηλώνουν στη συμπεριφορά τους ότι είναι κακοί, δεν το αποκαλύπτουν. Το κακό είναι μέσα τους. Όλα όσα κάνουν είναι σκόπιμα και όλες οι προθέσεις τους είναι συγκαλυμμένες. Τα πράγματα που κάνουν και τα οποία μπορείς να δεις, στην πραγματικότητα, δεν αντικατοπτρίζουν τις αληθινές τους προθέσεις. Οι αληθινές τους προθέσεις, οι σκοποί τους και η μοχθηρία τους κρύβονται μέσα τους. Αν ένας άνθρωπος δεν έχει ικανότητα αναγνώρισης των πραγμάτων και δεν μπορεί να διακρίνει τέτοιους ανθρώπους, τότε είναι πιθανό να τους θεωρεί καλούς ανθρώπους, ανθρώπους που επιδιώκουν την αλήθεια. Κάποιοι άνθρωποι έχουν ειλικρινή προσωπικότητα και δεν χρησιμοποιούν τακτικές όταν αλληλεπιδρούν με άλλους. Μιλάνε ευθέως και είναι κάπως ευερέθιστοι από πλευράς προσωπικότητας και ταμπεραμέντου. Ουσιαστικά, η ανθρώπινη φύση τους δεν έχει σημαντικά προβλήματα, απλώς μερικές φορές μιλάνε απότομα. Ωστόσο, αποκαλύπτουν αυτό ακριβώς που σκέφτονται μέσα τους· ό,τι σκέφτονται μέσα τους, αυτό αποκαλύπτουν και προς τα έξω. Συχνά, οι άλλοι πιστεύουν ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν ξέρουν πώς ν’ αλληλεπιδρούν ή πώς να έχουν κοινωνικές επαφές, και δεν έχουν συνηθίσει τον τρόπο ομιλίας που χρησιμοποιούν αυτοί οι άνθρωποι. Τέτοιοι άνθρωποι μιλάνε πολύ απότομα και ευθέως, και μονίμως πληγώνουν άθελά τους τους άλλους. Στο τέλος, καταλήγουν να πληγώνουν τους πάντες και οι άλλοι δεν τρέφουν καλά αισθήματα απέναντί τους. Κάποιοι που δεν έχουν ικανότητα διάκρισης λένε ότι ένας τέτοιος άνθρωπος είναι κακός, αλλά στην πραγματικότητα δεν είναι κακός. Εφόσον λες ότι είναι κακός, πες πώς έχει βασανίσει τους άλλους, αναφέροντας πραγματικά περιστατικά: Ποιον έχει βασανίσει ή καταπιέσει; Ποιον έχει βλάψει ή εξαπατήσει; Αν υπάρχουν πραγματικά περιστατικά που αποδεικνύουν ότι αυτός ο άνθρωπος είναι κακός —ότι δεν βλάπτει τους άλλους μόνο με τα λόγια του, αλλά ότι έχει το κακό βαθιά μέσα του κι ότι βλάπτει αληθινά τους άλλους— τότε μπορεί να χαρακτηριστεί κακός άνθρωπος. Αν δεν έχει πρόθεση να βλάψει τους άλλους, τότε δεν είναι κακός άνθρωπος. Απλώς έχει ειλικρινή προσωπικότητα και μιλάει απότομα· αυτό είναι έμφυτο. Το γεγονός ότι μιλάει απότομα είναι, στη χειρότερη περίπτωση, ένα ελάττωμα και ένα ψεγάδι της ανθρώπινης φύσης του. Δεν ξέρει πώς να έχει τακτ και να μιλάει στους άλλους σε ισότιμη βάση, δεν ξέρει πώς να δείχνει ανεκτικότητα απέναντι στους άλλους, να είναι συγκαταβατικός και επιεικής απέναντί τους, να λαμβάνει υπόψη τα αισθήματα των άλλων. Δεν ξέρει τίποτε από αυτά. Λείπουν πράγματα από την ανθρώπινη φύση του. Κι ωστόσο, κάποιοι άνθρωποι που δεν έχουν ικανότητα διάκρισης θεωρούν κακούς αυτούς τους ανθρώπους. Στην πραγματικότητα, όταν ενεργούν αυτοί οι άνθρωποι, τις περισσότερες φορές διαφυλάττουν τα συμφέροντα του οίκου του Θεού. Παρόλο που ο τόνος τους είναι λίγο απότομος όταν μιλάνε στους άλλους, δεν έχουν βλάψει κανέναν ούτε έχουν την πρόθεση να βλάψουν τους άλλους. Απλώς δεν έχουν τακτ και δεν λαμβάνουν υπόψη την περίσταση όταν μιλάνε. Λόγω κάποιων ελλείψεων και ελαττωμάτων στην ανθρώπινη φύση τέτοιων ανθρώπων, πολλοί θεωρούν λανθασμένα ότι είναι κακοί άνθρωποι, αλλά δεν μπορούν να παρουσιάσουν στοιχεία που αποδεικνύουν ότι έχουν κάνει κακό. Πρόκειται για λανθασμένη κρίση, λανθασμένο χαρακτηρισμό αυτών των ανθρώπων. Μπορεί οι πραγματικά κακοί άνθρωποι να μη βλάπτουν ανοιχτά τους άλλους, να κάνουν αγαθοεργίες και να τους βοηθούν, μπορεί τα λόγια τους να δείχνουν κατανόηση, περιποιητικότητα, φροντίδα και συμβιβαστικότητα, και μπορεί αυτοί οι άνθρωποι να δείχνουν ακόμα και ανεκτικότητα και αγάπη προς τους άλλους —τα λόγια και οι πράξεις τους μπορεί να φαίνονται αρκετά καλά— αλλά σε κάποιες ιδιαίτερες περιστάσεις, σε κάποια ιδιαίτερα ζητήματα και σε ζητήματα που αφορούν τα δικά τους συμφέροντα, μπορούν να καταπιέζουν και να βλάπτουν τους άλλους, καθώς και να μηχανορραφούν μυστικά εναντίον τους, και μάλιστα δεν πρόκειται να διαφυλάξουν καθόλου τα συμφέροντα του οίκου του Θεού. Ακόμη κι αν κάτι δεν αφορά τα δικά τους συμφέροντα, ακόμη κι αν θα χρειαζόταν μόνο να σηκώσουν το μικρό τους δαχτυλάκι, και πάλι δεν πρόκειται να διαφυλάξουν τα συμφέροντα του οίκου του Θεού. Αυτό που βιώνουν εξωτερικά αυτοί οι άνθρωποι φαίνεται εξαιρετικά καλό και απέξω δεν διακρίνονται ελαττώματα ή ψεγάδια στην ανθρώπινη φύση τους, αλλά στην πραγματικότητα είναι πέρα ως πέρα κακοί άνθρωποι. Πολλοί άνθρωποι αδυνατούν να διακρίνουν τέτοιους ανθρώπους και τυφλώνονται από τις τακτικές τους, τις φιλοσοφίες τους για τις κοσμικές αλληλεπιδράσεις, τις δολοπλοκίες και τις μηχανορραφίες τους. Αν εκτεθούν η φύση-ουσία ενός τέτοιου ανθρώπου και τα πραγματικά περιστατικά του κακού που κάνει, αυτοί οι άνθρωποι όχι μόνο δεν τα αποδέχονται, αλλά θεωρούν ότι ο συγκεκριμένος άνθρωπος είναι καλός, ότι είναι κάποιος τον οποίο πρέπει να καλλιεργήσει ο οίκος του Θεού και στον οποίο πρέπει να δώσει έναν σημαντικό ρόλο. Τους λείπει η ικανότητα διάκρισης τέτοιων ανθρώπων. Ας μη μιλήσουμε για το κατά πόσο αυτοί οι άνθρωποι μπορούν να αξιολογήσουν έναν άνθρωπο σύμφωνα με τα λόγια του Θεού ή με τις αλήθεια-αρχές, κι ας εξετάσουμε μόνο το επίπεδό τους: Θεωρούν καλούς ανθρώπους ακόμα κι αυτούς τους εμφανώς κακούς ανθρώπους και, ακόμα κι όταν υπάρχουν πραγματικά περιστατικά για το κακό που κάνουν αυτοί οι άνθρωποι, εκείνοι εξακολουθούν να τους θεωρούν καλούς ανθρώπους· αυτό σημαίνει ότι είναι εντελώς μπερδεμένοι. Οι άνθρωποι που δεν έχουν ικανότητα αναγνώρισης των πραγμάτων δεν είναι μόνο διανοητικά ανεπαρκείς και ηλίθιοι, αλλά είναι και μπερδεμένοι. Αυτοί οι κακοί άνθρωποι έχουν καταπιέσει και βασανίσει άλλους κι έχουν χρησιμοποιήσει διάφορες τακτικές για να παίξουν με τους ανθρώπους, κι ωστόσο εκείνοι δεν το θεωρούν κακό αυτό ούτε μπορούν να δουν ότι είναι κακό. Επιπλέον, υπάρχει μία εμφανής εκδήλωση των κακών ανθρώπων: Ποτέ δεν διαφυλάττουν τα συμφέροντα του οίκου του Θεού· ούτε μία φορά. Δεν πρόκειται να τα διαφυλάξουν ακόμη κι αν θα έπρεπε να πουν μόνο μια λέξη ή να σηκώσουν το μικρό τους δαχτυλάκι, πόσο μάλλον όταν πρόκειται για ζητήματα που αφορούν την προσωπική τους ασφάλεια ή τη θέση και τη φήμη τους· σε τέτοιες περιπτώσεις, δεν πρόκειται να διαφυλάξουν τα συμφέροντα του οίκου του Θεού ακόμη περισσότερο. Κάποιοι άνθρωποι δεν μπορούν να δουν καθαρά αυτούς τους εμφανώς κακούς ανθρώπους. Πείτε Μου, έχουν επίπεδο τέτοιοι άνθρωποι; Οι κακοί άνθρωποι έχουν κακή ουσία· θα καταπιέσουν τον οποιονδήποτε. Όποιος κι αν είναι ο άλλος, εφόσον επηρεάζει τη θέση ή τα συμφέροντά τους, γίνεται ο στόχος της καταπίεσής τους. Όσοι δεν έχουν ικανότητα διάκρισης δεν μπορούν να δουν καθαρά αυτά τα ζητήματα. Δεν είναι μπερδεμένοι οι άνθρωποι που δεν έχουν ικανότητα διάκρισης; (Ναι.) Δεν ξέρουν καν κατά πόσο θα τους καταπιέσουν οι κακοί άνθρωποι· πείτε Μου, πόσο μπερδεμένοι είναι αυτοί οι άνθρωποι; Δεν είναι εντελώς μπερδεμένοι; (Ναι.) Αφού απαλλαγούν από τα καθήκοντά τους κάποιοι κακοί άνθρωποι, ορισμένοι άνθρωποι που δεν έχουν καθόλου ικανότητα αναγνώρισης των πραγμάτων βγαίνουν κιόλας μπροστά για να πάρουν το μέρος τους, να τους υπερασπιστούν και να διαμαρτυρηθούν για την αδικία που έχουν υποστεί, μόνο και μόνο επειδή αυτοί οι κακοί άνθρωποι πιστεύουν στον Θεό εδώ και πολλά χρόνια, διαθέτουν κάποια χαρίσματα, είναι εύγλωττοι, έχουν τακτικές και, προς τα έξω, απαρνούνται πράγματα, δαπανούν τον εαυτό τους και υπομένουν κακουχίες. Αυτοί οι άνθρωποι δεν μιλάνε για το πόσο κακό έχουν κάνει οι συγκεκριμένοι κακοί άνθρωποι. Αντ’ αυτού, λένε: «Πιστεύουν στον Θεό εδώ και πολλά χρόνια, ακολουθούν τον Θεό με απόλυτη αφοσίωση και έχουν υπομείνει πολλές κακουχίες. Μάλιστα, συνελήφθησαν από τον μεγάλο κόκκινο δράκοντα, υπέμειναν βασανιστήρια και εξέτισαν ποινές φυλάκισης, ενώ βοήθησαν και τον τάδε αδελφό ή την τάδε αδελφή». Εξετάζουν μόνο αυτά τα πράγματα και αγνοούν τα πονηρά έργα αυτών των ανθρώπων, παραλείποντας ν’ αναφέρουν πόσο κακό έχουν κάνει. Δεν είναι πολύ μπερδεμένοι; (Ναι.) Όσοι είναι εντελώς μπερδεμένοι δεν έχουν πιθανότητα να λυτρωθούν, είναι ανίατοι. Οι άνθρωποι που δεν διαθέτουν ικανότητα αναγνώρισης των πραγμάτων είναι άνθρωποι χωρίς επίπεδο· δεν έχουν καμία απολύτως ικανότητα. Τέτοιοι άνθρωποι δεν ξέρουν και δεν μπορούν να αναγνωρίσουν κατά πόσο κάτι είναι σωστό ή λάθος ή κατά πόσο ένας άνθρωπος είναι θετική ή αρνητική προσωπικότητα. Δεν μπορούν να δουν καθαρά την ουσία και τη φύση ενός ανθρώπου ούτε να συνοψίσουν τις ιδιότητες αυτού του ανθρώπου μέσα από τη συμπεριφορά του, τις εκδηλώσεις του, τη διαφθορά που έχει αποκαλύψει και τα πολλά πραγματικά περιστατικά που αποδεικνύουν το κακό που κάνει. Εφόσον ο συγκεκριμένος άνθρωπος παραμένει στην εκκλησία, αυτοί οι άνθρωποι θα τον αντιμετωπίζουν ως αδελφό ή αδελφή και θα του φέρονται με αγάπη μέσα από την καρδιά τους. Δεν μπορούν να διακρίνουν κανέναν και δεν μπορούν να φέρονται σε κανέναν σύμφωνα με τις αρχές. Τέτοιοι άνθρωποι δεν έχουν ικανότητα αναγνώρισης των πραγμάτων. Δεν ξέρουν και δεν μπορούν να αναγνωρίσουν κατά πόσο διάφορα ζητήματα είναι δίκαια ή μοχθηρά, κατά πόσο έχουν θετική ή αρνητική επίδραση στους ανθρώπους και κατά πόσο θα πρέπει να τα θεωρεί κανείς σωστά και αποδεκτά ή να τα θεωρεί λανθασμένα και να τα διακρίνει, να τα απορρίπτει και να αντιστέκεται σ’ αυτά. Όταν τους δίνεις ένα παράδειγμα για να εξηγήσεις κάποιο ζήτημα, ξέρουν ότι τέτοια ζητήματα δεν είναι καλά, ότι δεν συμμορφώνονται με τις αλήθεια-αρχές κι ότι δεν είναι εφαρμόσιμα στον οίκο του Θεού. Όμως, την επόμενη φορά που προκύπτει ένα παρόμοιο ζήτημα, και πάλι δεν ξέρουν πώς να το προσεγγίσουν και δεν μπορούν να εφαρμόσουν τις αρχές· καταλαβαίνουν μόνο αν τους δώσεις άλλο ένα παράδειγμα. Για να καταλάβουν, πρέπει να τους εξηγείς τα ζητήματα ένα προς ένα, χρησιμοποιώντας τη μέθοδο διδασκαλίας που χρησιμοποιείται σε ένα παιδί. Αυτό σημαίνει ότι τους λείπει η ικανότητα αναγνώρισης των πραγμάτων. Είτε πρόκειται για ανθρώπους είτε για πράγματα, δεν ξέρουν κατά πόσο είναι δίκαια ή μοχθηρά, σωστά ή λανθασμένα, θετικά ή αρνητικά πράγματα, κατά πόσο συνάδουν με την αλήθεια και με τις ανάγκες της ανθρώπινης φύσης ή όχι, ούτε πώς θα πρέπει να τα βλέπουν οι πιστοί στον Θεό· δεν ξέρουν τίποτε από αυτά. Αυτό σημαίνει ότι τους λείπει η ικανότητα αναγνώρισης των πραγμάτων. Ποια είναι, λοιπόν, η βάση με την οποία αξιολογείται το επίπεδο της ικανότητας αναγνώρισης των πραγμάτων ενός ανθρώπου; Η βάση είναι το κατά πόσο οι ορισμοί σου για τις ιδιότητες διαφόρων πραγμάτων είναι ακριβείς. Αν οι ορισμοί σου είναι ακριβείς, τότε έχεις ικανότητα αναγνώρισης των πραγμάτων. Αν η ακρίβεια των ορισμών σου για τις ιδιότητες διαφόρων πραγμάτων είναι άνω του πενήντα τοις εκατό, τότε έχεις ικανότητα αναγνώρισης των πραγμάτων που είναι μέτρια ή άνω του μετρίου. Αν δεν φτάνει το πενήντα τοις εκατό, τότε έχεις χαμηλή ικανότητα αναγνώρισης των πραγμάτων. Αν η ακρίβεια δεν είναι ούτε ένα τοις εκατό, τότε δεν έχεις καθόλου ικανότητα αναγνώρισης των πραγμάτων και είσαι άνθρωπος χωρίς επίπεδο. Μ’ αυτόν τον τρόπο διακρίνει κανείς το κατά πόσο ένας άνθρωπος έχει ικανότητα αναγνώρισης των πραγμάτων. Δεν θα δώσω άλλα παραδείγματα γι’ αυτήν την ικανότητα. Μπορείτε να συναναστραφείτε πάνω σ’ αυτήν μόνοι σας. Θ’ αφήσω σ’ εσάς αυτό το θέμα.