Η πρώτη άσκηση για την επιδίωξη της αλήθειας: να εγκαταλείπεις

Η εγκατάλειψη των φραγμών που υπάρχουν ανάμεσα σε έναν άνθρωπο και τον Θεό και της εχθρικότητάς του απέναντι στον Θεό

I. Εγκατάλειψη των αντιλήψεων και των φαντασιοκοπιών σχετικά με τον Θεό: Εγκατάλειψη των αντιλήψεων και των φαντασιοκοπιών σχετικά με το έργο του Θεού

ΣΤ. Το έργο του Θεού δεν αλλάζει τις έμφυτες συνθήκες των ανθρώπων· στοχεύει στο να αλλάξει τις διεφθαρμένες διαθέσεις τους

Ας συνεχίσουμε τη συναναστροφή πάνω στο θέμα του «Πώς να επιδιώκει κανείς την αλήθεια». Αυτό το διάστημα, συνεχίζουμε τη συζήτησή μας πάνω στο περιεχόμενο που αφορά την «εγκατάλειψη» στο πλαίσιο του «Πώς να επιδιώκει κανείς την αλήθεια», και μιλάμε για το μείζον θέμα της «εγκατάλειψης των φραγμών που υπάρχουν ανάμεσα σε έναν άνθρωπο και τον Θεό και της εχθρικότητάς του απέναντι στον Θεό». Η πρώτη πτυχή αυτού του θέματος είναι η εγκατάλειψη των αντιλήψεων και των φαντασιοκοπιών που έχει κανείς για τον Θεό. Σε αυτήν την πτυχή, έχουμε συζητήσει για τις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες που έχουν οι άνθρωποι για το έργο του Θεού, κάτι το οποίο αφορά ένα σχετικά περίπλοκο θέμα: τις διαφορές ανάμεσα στις έμφυτες συνθήκες, την ανθρώπινη φύση και τις διεφθαρμένες διαθέσεις. Υπάρχουν πολλές λεπτομέρειες σ’ αυτό. Όταν οι άνθρωποι αντιμετωπίζουν προβλήματα στην καθημερινότητα, μονίμως συγχέουν έννοιες και δεν μπορούν να διακρίνουν ξεκάθαρα σε ποια ακριβώς κατηγορία ανήκουν τα προβλήματα ή πώς να τα ξεχωρίζουν. Για παράδειγμα, σε ό,τι αφορά ορισμένες εκδηλώσεις, οι άνθρωποι δεν μπορούν να ξεχωρίσουν αν σχετίζονται με την ανθρώπινη φύση ή τις έμφυτες συνθήκες. Επιπλέον, για κάποιες άλλες εκδηλώσεις, οι άνθρωποι δεν μπορούν να καταλάβουν αν πρόκειται για προβλήματα που σχετίζονται με τις διεφθαρμένες διαθέσεις ή την ανθρώπινη φύση. Δεν μπορούν να ξεχωρίσουν αυτά τα ζητήματα. Συχνά βλέπουν ως διεφθαρμένες διαθέσεις ορισμένα προβλήματα και ψεγάδια των έμφυτων συνθηκών ή βλέπουν ως διεφθαρμένες διαθέσεις ορισμένες ατέλειες και ορισμένα προβλήματα της ανθρώπινης φύσης. Μερικές φορές, ακόμη κι όταν πρόκειται για την αποκάλυψη μιας διεφθαρμένης διάθεσης, εκείνοι τη βλέπουν, αντ’ αυτού, ως αποκάλυψη μιας έμφυτης συνθήκης που δεν μπορεί να αλλάξει. Επομένως, οι άνθρωποι πολύ συχνά μπερδεύονται πολύ με τα προβλήματα που αφορούν τις έμφυτες συνθήκες, την ανθρώπινη φύση και τις διεφθαρμένες διαθέσεις κατά τη διαδικασία της πίστης στον Θεό, και δεν μπορούν να τα ξεχωρίσουν. Την προηγούμενη φορά, συναναστραφήκαμε πάνω σε ένα μέρος αυτού του θέματος και δώσαμε, φυσικά, κάποια παραδείγματα. Νιώθω, όμως, πως αυτό δεν ήταν αρκετά συγκεκριμένο. Σήμερα, θα συναναστραφούμε πιο συγκεκριμένα πάνω στα προβλήματα που εμπίπτουν στις τρεις αυτές κατηγορίες. Θα μιλήσω για κάποιες συγκεκριμένες εκδηλώσεις και κάποια συγκεκριμένα παραδείγματα, κι έπειτα εσείς θα διακρίνετε σε ποια κατηγορία ανήκουν: στις έμφυτες συνθήκες, την ανθρώπινη φύση ή τις διεφθαρμένες διαθέσεις. Αν δεν μπορείτε να τα διακρίνετε, θα τα εξερευνήσουμε μαζί. Πώς σας ακούγεται αυτό; (Καλό.) Την προηγούμενη φορά, συναναστραφήκαμε λίγο περισσότερο πάνω στις έμφυτες συνθήκες, οπότε η διάκρισή σας είναι, φυσικά, λίγο πιο ξεκάθαρη ως προς αυτό το ζήτημα. Ωστόσο, υπάρχουν ακόμη κάποια πράγματα που αποτελούν σχετικά οριακές περιπτώσεις ή είναι παρόμοια με πτυχές της ανθρώπινης φύσης, και οι άνθρωποι εξακολουθούν να μην μπορούν να ξεχωρίσουν αν πρέπει να κατηγοριοποιηθούν στις έμφυτες συνθήκες ή την ανθρώπινη φύση. Θα προτείνω κάποιες εκδηλώσεις ή κάποιες συμπεριφορές και πράξεις, κι έπειτα εσείς θα πείτε σε ποια πτυχή θα πρέπει να κατηγοριοποιηθούν. Τι όφελος προσφέρει μια τέτοια συναναστροφή; Μόλις μάθεις σε ποια πτυχή ανήκει κάποια εκδήλωση, θα γνωρίζεις πώς να την προσεγγίσεις και πώς να τη χειριστείς.

6. Διάφορες εκδηλώσεις των έμφυτων συνθηκών, της ανθρώπινης φύσης και των διεφθαρμένων διαθέσεων

Επιμέλεια σε ό,τι κάνει κάποιος και τεμπελιά

Ας αρχίσουμε με την πρώτη εκδήλωση: το να είναι κανείς επιμελής όταν κάνει κάτι —να είναι, δηλαδή, πολύ εργατικός. Σε ποια πτυχή ανήκει αυτό; (Είναι μια εκδήλωση της ανθρώπινης φύσης του.) Πρόκειται, λοιπόν, για αρετή ή για ατέλεια της ανθρώπινης φύσης; (Είναι μια αρετή της ανθρώπινης φύσης.) Το να είναι κανείς πολύ επιμελής και εργατικός είναι μια αρετή της ανθρώπινης φύσης. Τι είδους εκδήλωση είναι το να αγαπά κανείς την τάξη και την καθαριότητα, και να φροντίζει για τη σωστή υγιεινή; (Είναι μια αρετή της ανθρώπινης φύσης.) (Είναι μια καλή συνήθεια ζωής και εμπίπτει στις έμφυτες συνθήκες ενός ανθρώπου.) Είναι έμφυτη συνθήκη; Δεν πρόκειται για μια αρετή και ένα δυνατό σημείο της ανθρώπινης φύσης ενός ανθρώπου; (Ναι.) Τώρα μόλις, κάποιος είπε πως είναι έμφυτη συνθήκη. Αυτό είναι λάθος. Αφορά την ανθρώπινη φύση ενός ανθρώπου, καθώς και τις συνήθειες της ζωής του. Φυσικά, είναι, επίσης, μια αρετή και ένα δυνατό σημείο της ανθρώπινης φύσης. Πάμε στην επόμενη εκδήλωση: Κάποιοι άνθρωποι είναι τεμπέληδες· τους αρέσει η άνεση, μισούν τη δουλειά και δεν τους αρέσει να δουλεύουν. Όταν δεν δουλεύουν, νιώθουν πολύ άνετα· όταν αρχίζουν, όμως, να δουλεύουν, η ψυχολογία τους πέφτει: δυσφορούν, εκνευρίζονται και θυμώνουν. Όταν πρέπει να γίνει μια δουλειά, νιώθουν νωθροί, δεν έχουν ενέργεια και δεν θέλουν να δουλέψουν. Ωστόσο, όσον αφορά το φαγητό, το ποτό και τη διασκέδαση, έχουν άφθονη ενέργεια. Τι είδους πρόβλημα είναι η τεμπελιά; (Άσχημη ανθρώπινη φύση.) Αν μη τι άλλο, είναι μια ατέλεια της ανθρώπινης φύσης, ένα ψεγάδι και ένα σημαντικό πρόβλημα στην ανθρώπινη φύση. Δεν ανέρχεται ακόμα στο επίπεδο της άσχημης ανθρώπινης φύσης. Αν σε τέτοιους ανθρώπους αρέσει να δίνουν διαταγές στους άλλους και να τους εκμεταλλεύονται, να βάζουν άλλους να κάνουν τη δουλειά και οι ίδιοι να μην κάνουν τίποτα, τι είδους πρόβλημα είναι αυτό; (Άσχημη ανθρώπινη φύση.) Όταν τους ζητείται να κάνουν κάποια δουλειά, βρίσκουν κάθε λογής αιτίες και δικαιολογίες για να την αποφύγουν· πολύ απλά δεν θέλουν να δουλέψουν. Δεν δηλώνουν ανοιχτά τις προθέσεις τους· αντ’ αυτού, χρησιμοποιούν διάφορες μεθόδους, τακτικές ή ψέματα και απατεωνιές, σε μια προσπάθεια να βάλουν άλλους να κάνουν τη δουλειά, ενώ οι ίδιοι την αποφεύγουν για να λουφάρουν. Τι είδους πρόβλημα είναι αυτό; (Μια διεφθαρμένη διάθεση, μια μοχθηρή διάθεση.) Είναι μόνο μια διεφθαρμένη διάθεση; Οι άνθρωποι στους οποίους αρέσει να εκμεταλλεύονται τους άλλους και να τους δίνουν διαταγές έχουν, κατ’ αρχάς, άσχημη ανθρώπινη φύση και ελεεινό χαρακτήρα. Κατά δεύτερον, οι ύπουλες μέθοδοι που χρησιμοποιούν όταν δίνουν διαταγές στους άλλους εκθέτουν τη δόλια, μοχθηρή διάθεσή τους. Οι εκδηλώσεις τους που δείχνουν ότι τους αρέσει να εκμεταλλεύονται τους άλλους και να τους δίνουν διαταγές φανερώνουν τόσο πως έχουν άσχημη ανθρώπινη φύση όσο και ότι η διεφθαρμένη διάθεσή τους είναι σοβαρή: είναι δόλια και μοχθηρή. Όπως βλέπεις, κάποιες εκδηλώσεις αντανακλούν απλώς άσχημη ανθρώπινη φύση ή ένα συγκεκριμένο ελάττωμα στην ανθρώπινη φύση κάποιου, και δεν ανέρχονται στο επίπεδο μιας διεφθαρμένης διάθεσης. Ωστόσο, κάποιες εκδηλώσεις, με βάση το θεμέλιο της ελεεινής ανθρώπινης φύσης, αφορούν άμεσα τις διεφθαρμένες διαθέσεις. Επομένως, καμία εκδήλωση δεν είναι τόσο απλή. Κάποιες εκδηλώσεις δεν αφορούν μόνο ένα πρόβλημα, αλλά δύο.

Ρηχότητα

Σε ποια πτυχή εμπίπτει η ρηχότητα; (Είναι μια ατέλεια της ανθρώπινης φύσης.) Σωστά, είναι μια ατέλεια της ανθρώπινης φύσης. Αν το θέμα είναι πως κάποιος λατρεύει απλώς να στολίζεται και να καλλωπίζεται, και του αρέσει να του κάνουν κομπλιμέντα, λέγοντάς του πως είναι ωραίος, όμορφος, εμφανίσιμος και πως φαίνεται νέος, και θέλει οι άλλοι να έχουν καλή γνώμη ή θετική άποψη για την εμφάνισή του, τότε αυτό περιορίζεται σε πρόβλημα της ανθρώπινης φύσης. Τι είδους πρόβλημα της ανθρώπινης φύσης; Είναι ξεκάθαρο πως δεν πρόκειται για κάποια αρετή, αλλά για μια ατέλεια. Κάποιοι μπορεί να πουν: «Όλοι αγαπούν την ομορφιά. Πώς γίνεται να είναι αυτό ατέλεια;» Γιατί λέω, λοιπόν, πως η ρηχότητα αποτελεί ατέλεια της ανθρώπινης φύσης; Εφόσον η ρηχότητα είναι ατέλεια, οι εκδηλώσεις της δεν είναι θεμιτές. Η ρηχότητα δεν έχει να κάνει με το να φαίνεται κανείς καθωσπρέπει, αξιοπρεπής, ευσεβής ή σοβαρός, δίνοντας στους άλλους μια εντύπωση αξιοπρέπειας και ευπρέπειας· δεν είναι το ίδιο με το να έχει κανείς μια καθωσπρέπει εμφάνιση, αλλά κάτι πιο υπερβολικό και σοβαρό από τη θεμιτή έμφαση που δίνει κάποιος στο να φαίνεται καθωσπρέπει. Όταν οι άνθρωποι είναι ρηχοί, δίνουν ιδιαίτερη σημασία στο να στολίζονται και να προβάλλονται, κάνοντας τους άλλους να επικεντρώνονται στην εικόνα τους, σε σημείο να γίνονται, μάλιστα, κάπως ξεδιάντροποι. Με άλλα λόγια, αυτοί οι άνθρωποι επηρεάζονται και περιορίζονται από την εμφάνιση σε πολλά ζητήματα. Αυτό αποτελεί μια ατέλεια της ανθρώπινης φύσης. Για παράδειγμα, κάποιοι άνθρωποι ντρέπονται να βγουν έξω χωρίς μακιγιάζ. Ντρέπονται να συναντηθούν με άλλους αν δεν έχουν ψεκαστεί με κάποιο άρωμα. Είναι διαρκώς απορροφημένοι μ’ αυτά τα ζητήματα, και πάντα θέλουν να στολίζονται υπερβολικά για να τους έχουν οι άλλοι σε μεγάλη εκτίμηση και να τους συμπαθούν. Αυτό σημαίνει ότι είναι υπερβολικά ρηχοί· σε αυτό το σημείο, γίνεται ατέλεια. Αυτή η ατέλεια έχει ήδη ξεπεράσει το εύρος και τα απαιτούμενα πρότυπα της κανονικής ανθρώπινης φύσης. Το να είναι κανείς υπερβολικά ρηχός είναι μια ατέλεια της ανθρώπινης φύσης. Εδώ ολοκληρώνεται η συζήτησή μας γι’ αυτήν την εκδήλωση.

Να λατρεύει κανείς να βγαίνει στο προσκήνιο

Η επόμενη εκδήλωση είναι το να λατρεύει κανείς να βγαίνει στο προσκήνιο. Τι είδους εκδήλωση είναι αυτή; (Είναι ένα ελάττωμα της ανθρώπινης φύσης κάποιου· σημαίνει πως του αρέσει να προωθεί τον εαυτό του, του αρέσει να κάνει επίδειξη.) Υπάρχει, λοιπόν, κάποια διεφθαρμένη διάθεση μέσα σ’ αυτό; (Ναι, επειδή αν κάποιος λατρεύει να βγαίνει στο προσκήνιο, θέλει να κάνει επίδειξη, θέλει να ξεχωρίζει.) Τι είδους πρόβλημα είναι το να λατρεύει κανείς να βγαίνει στο προσκήνιο και να θέλει διαρκώς να προβάλλεται; Μήπως οφείλεται στο ότι έχει ηγετικές ικανότητες ή στο ότι κατανοεί την αλήθεια και έχει αίσθημα φορτίου; Αν έχει αίσθημα φορτίου και εργασιακές ικανότητες, και μπορεί να επωμιστεί ένα κομμάτι του έργου, αυτό δεν σημαίνει πως λατρεύει να βγαίνει στο προσκήνιο. Τι είδους πρόβλημα είναι, λοιπόν, το να λατρεύει κανείς να βγαίνει στο προσκήνιο; Από μία άποψη, είναι μια ατέλεια της ανθρώπινης φύσης του. Τέτοιου είδους άνθρωποι λατρεύουν να βγαίνουν στο προσκήνιο. Όπου κι αν πηγαίνουν, λατρεύουν να κάνουν επίδειξη, μην τυχόν και δεν τους παρατηρήσουν οι άλλοι. Επίσης, μιλούν αρκετά επιδεικτικά, υπερβολικά και μεγαλόφωνα. Όσο περισσότεροι άνθρωποι είναι μαζεμένοι, τόσο πιο πολύ λαχταρούν εκείνοι να μιλήσουν, θέλοντας πάντα να έχουν μια θέση μες στο πλήθος. Το να λατρεύει κανείς να βγαίνει στο προσκήνιο δεν μπορεί να θεωρηθεί εκδήλωση άσχημης ανθρώπινης φύσης. Δεν αφορά τον χαρακτήρα ενός ανθρώπου, και είναι απλώς μια ατέλεια της ανθρώπινης φύσης, ένα είδος ψεγαδιού ή προβλήματος. Γιατί λέω πως είναι ψεγάδι ή πρόβλημα της ανθρώπινης φύσης; Επειδή είναι μια εκδήλωση έλλειψης λογικής. Αν και αυτοί οι άνθρωποι επιζητούν διαρκώς να βγουν στο προσκήνιο, είναι όντως ικανοί να επωμιστούν το έργο; Γιατί θέλουν διαρκώς να βγαίνουν στο προσκήνιο; Μήπως επειδή τους οδηγεί η φιλοδοξία και η επιθυμία; Μήπως επειδή αγαπούν τη θέση, το να εξυψώνονται και να γίνονται οι ίδιοι το επίκεντρο της προσοχής; Μήπως επειδή λατρεύουν να έχουν κύρος μεταξύ των ανθρώπων, να είναι ανώτεροι των άλλων και να ηγούνται των άλλων; (Ναι.) Δεν εκτίθεται η ανθρώπινη φύση ενός τέτοιου ανθρώπου; Τι είδους ανθρώπινη φύση είναι; Υστερεί σε λογική. Δεν είναι αυτό μια ατέλεια της ανθρώπινης φύσης; (Ναι.) Αφενός, είναι μια ατέλεια της ανθρώπινης φύσης. Αφετέρου, ένας τέτοιος άνθρωπος δεν προωθεί τον εαυτό του ούτε κάνει επίδειξη μόνο περιστασιακά· αντίθετα, επειδή τον οδηγεί η φιλοδοξία και η επιθυμία, επειδή αγαπά τη θέση, τη δύναμη και το να έχει τον τελευταίο λόγο, λατρεύει να βγαίνει στο προσκήνιο. Δεν αφορά, λοιπόν, κι αυτό μια διεφθαρμένη διάθεση; (Ναι.) Τι είδους διεφθαρμένη διάθεση είναι αυτή; (Μια αλαζονική διάθεση.) Είναι αλαζονεία. Τι του δίνει το δικαίωμα να βγαίνει στο προσκήνιο; Τι του δίνει το δικαίωμα να έχει τον τελευταίο λόγο και να ηγείται των άλλων; Κάποιοι λένε: «Κατανοώ την αλήθεια και έχω αίσθημα φορτίου». Ακόμη κι αν έχεις αίσθημα φορτίου, είναι και πάλι απαραίτητο να εξετάσεις αν μπορείς να κάνεις αληθινό έργο. Δεν ισχύει ότι απλώς και μόνο επειδή έχεις αίσθημα φορτίου και θέλεις να το κάνεις, μπορείς και να το κάνεις καλά. Δεν υπάρχει λογική σύνδεση μεταξύ των δύο αυτών πραγμάτων. Το να θέλεις να το κάνεις και να λατρεύεις να το κάνεις δεν σημαίνει ότι μπορείς να το κάνεις ούτε ότι είσαι ικανός στο ηγετικό έργο. Επειδή λατρεύεις να βγαίνεις στο προσκήνιο και λατρεύεις τη θέση, αυτό σημαίνει πως όλοι πρέπει να σε εκλέξουν; Ποιες είναι οι αρχές για την εκλογή των επικεφαλής εκκλησίας; (Πρέπει να βασίζεται στο κατά πόσον το άτομο έχει εργασιακή ικανότητα, κατά πόσον είναι κάποιος που επιδιώκει την αλήθεια και κατά πόσον είναι σωστός άνθρωπος.) Αν μη τι άλλο, πρέπει να είσαι σωστός άνθρωπος. Πρέπει να έχεις πνευματική κατανόηση, να έχεις την ικανότητα να κατανοείς την αλήθεια, όπως και να έχεις εργασιακή ικανότητα. Τότε μόνο πληροίς τις προϋποθέσεις για να καλλιεργηθείς και γίνεσαι υποψήφιος για καλλιέργεια. Πρέπει να πληροίς όλες αυτές τις προϋποθέσεις. Αν δεν πληροίς καμία από αυτές τις προϋποθέσεις, θα σε εξέλεγε κανείς επικεφαλής απλώς και μόνο επειδή λατρεύεις να βγαίνεις στο προσκήνιο; Κάτι τέτοιο δεν θα συνέβαινε ποτέ. Άρα, λοιπόν, δεν είναι αλαζονεία το να λατρεύεις πάντα να βγαίνεις στο προσκήνιο και να κάνεις επίδειξη; (Ναι.) Είναι αλαζονεία και δείχνει ότι υπερεκτιμάς τον εαυτό σου. Η αλαζονεία, από την οπτική της ανθρώπινης φύσης, αποτελεί έλλειψη λογικής. Αν μετρηθεί σύμφωνα με την αλήθεια, είναι μια διεφθαρμένη διάθεση και μια σατανική διάθεση. Η εκδήλωση του να λατρεύει κανείς να βγαίνει στο προσκήνιο αποτελεί τόσο ατέλεια της ανθρώπινης φύσης όσο και διεφθαρμένη διάθεση, πράγμα που επίσης αφορά δύο θέματα. Αν και το να λατρεύει κανείς να βγαίνει στο προσκήνιο δεν ανέρχεται στο επίπεδο της ανεπαρκούς ή της άσχημης ανθρώπινης φύσης, είναι, παρ’ όλα αυτά, μια συγκεκριμένη εκδήλωση έλλειψης λογικής, καθώς και μια εκδήλωση αλαζονικής διάθεσης. Αν ένας άνθρωπος λατρεύει απλώς να βρίσκεται στο προσκήνιο, χωρίς να καταπιέζει και να βασανίζει τους άλλους, και χωρίς να χρησιμοποιεί το μέσο των κακών ανθρώπων για να σπέρνει τη διχόνοια ή να σχηματίζει κλίκες, τότε αυτό είναι απλώς μια ατέλεια της ανθρώπινης φύσης του. Αν, ωστόσο, παρουσιάζει τις εκδηλώσεις κακών ανθρώπων ή αντίχριστων, και επιδίδεται, επίσης, σε κάποιες κακές πράξεις, τότε αυτή η ατέλεια της ανθρώπινης φύσης κλιμακώνεται· σε τι μετατρέπεται; Σε ανεπαρκή, φριχτή και κακή ανθρώπινη φύση· αυτές οι πτυχές χρησιμοποιούνται για τον χαρακτηρισμό μιας τέτοιας ανθρώπινης φύσης. Επιπλέον, οι εκδηλώσεις των διεφθαρμένων διαθέσεων που αποκαλύπτουν τέτοιοι άνθρωποι περιλαμβάνουν τόσο αλαζονεία όσο και φαυλότητα· φυσικά, υπάρχουν και πιο συγκεκριμένες εκδηλώσεις. Επομένως, η ανθρώπινη φύση τέτοιων ανθρώπων θα πρέπει να χαρακτηριστεί με βάση τον βαθμό στον οποίον αποκαλύπτουν αυτές τις διεφθαρμένες διαθέσεις. Αν λατρεύουν απλώς να βγαίνουν στο προσκήνιο, χωρίς να παρουσιάζουν εκδηλώσεις κακής ανθρώπινης φύσης —χωρίς να καταπιέζουν και να βασανίζουν τους άλλους, χωρίς να σχηματίζουν κλίκες και να ιδρύουν ένα ανεξάρτητο βασίλειο στα κρυφά, και χωρίς να χρησιμοποιούν ανορθόδοξες μεθόδους για να παραπλανήσουν τους άλλους και να τους κάνουν να υπακούσουν— τότε η λατρεία τους για το προσκήνιο είναι απλώς μια ατέλεια της ανθρώπινης φύσης. Άπαξ, όμως, και διαπραχθούν τέτοιες κακές πράξεις, παύει να είναι μόνο μια ατέλεια της ανθρώπινης φύσης. Τι είδους πρόβλημα είναι τότε; (Είναι μια ανεπαρκής, φριχτή και κακή ανθρώπινη φύση.) Ακριβώς. Παύει να είναι πια μόνο μια ατέλεια της ανθρώπινης φύσης· αντ’ αυτού, πρόκειται για κακή ανθρώπινη φύση. Το να λατρεύει κανείς να βγαίνει στο προσκήνιο είναι απλώς μια ατέλεια της ανθρώπινης φύσης. Αν ένας τέτοιος άνθρωπος έχει πνευματική κατανόηση, ένα ορισμένο επίπεδο, καθώς και εργασιακή ικανότητα, θα τον επιλέγατε ως επικεφαλής; (Ναι.) Γιατί θα τον επιλέγατε; (Επειδή δεν είναι κακός άνθρωπος.) Το ότι λατρεύει να βγαίνει στο προσκήνιο είναι απλώς μια αποκάλυψη διεφθαρμένης διάθεσης. Δεν υπάρχει κάποιο στοιχείο κακού στο ότι λατρεύει να βρίσκεται στο προσκήνιο, και δεν είναι κακός άνθρωπος. Εφόσον πληροί τις προϋποθέσεις να είναι επικεφαλής, μπορεί να εκλεγεί και να καλλιεργηθεί περαιτέρω. Αν και το ότι λατρεύει να βγαίνει στο προσκήνιο είναι μια εκδήλωση ανεπαρκούς λογικής στην ανθρώπινη φύση, δεδομένου ότι μπορεί να κάνει έργο, έχει εργασιακή ικανότητα, πνευματική κατανόηση, την ικανότητα να κατανοεί την αλήθεια και είναι, επιπλέον, πρόθυμος να κάνει κάποιο έργο και να είναι επόπτης, μπορεί να εκλεγεί. Γιατί μπορεί να εκλεγεί; Επειδή η ανθρώπινη φύση του ανταποκρίνεται στα πρότυπα, και το ίδιο ισχύει και για το επίπεδό του. Εφόσον δεν είναι κακός άνθρωπος ή αντίχριστος, εφόσον δεν θα βασάνιζε ούτε θα καταπίεζε τους άλλους, και δεν θα προσπαθούσε να ιδρύσει ένα ανεξάρτητο βασίλειο, μπορεί να εκλεγεί επικεφαλής. Αν, όμως, η λατρεία του να βγαίνει στο προσκήνιο περιέχει στοιχεία κακής ανθρώπινης φύσης, τότε θα πρέπει να εκλεγεί ένας τέτοιος άνθρωπος; (Όχι.) Προτού καν εκλεγεί επικεφαλής, αρχίζει ήδη να χρησιμοποιεί πλάγια μέσα, σχηματίζοντας κλίκες στα κρυφά και παραποιώντας τις ψήφους. Προκειμένου να πετύχει τους στόχους του, κάνει ύπουλους ελιγμούς, ενώ είναι ικανός μέχρι και να κατασκευάσει φήμες και να κακολογήσει κάποιους καλούς ανθρώπους που επιδιώκουν με σχετική σοβαρότητα την αλήθεια και που κάνουν τα καθήκοντά τους. Κάνει πολλά πράγματα που πάνε κόντρα στην αλήθεια και την ανθρώπινη ηθική, διαπράττοντας κάποιες κακές πράξεις. Μπορείτε να εκλέξετε επικεφαλής έναν τέτοιον άνθρωπο; (Όχι.) Γιατί όχι; (Επειδή έχει κακή ανθρώπινη φύση.) Για να ακριβολογούμε, ο λόγος είναι ότι είναι κακός άνθρωπος· δεν ανταποκρίνεται στις αρχές του οίκου του Θεού για τη χρήση των ανθρώπων. Ο οίκος του Θεού δεν χρησιμοποιεί κακούς ανθρώπους. Ποιες θα είναι οι συνέπειες αν πέσει ο εκλεκτός λαός του Θεού στα χέρια κακών ανθρώπων; Αφενός, θα βασανιστεί και θα καταπιεστεί. Αφετέρου, η εκκλησία θα σκορπίσει σαν άμμος και θα βυθιστεί στην αταξία. Σε αυτήν την περίπτωση, δεν θα έκανες τα καθήκοντά σου, αλλά θα υπηρετούσες κακούς ανθρώπους, θα ελεγχόσουν από κακούς ανθρώπους και θα ακολουθούσες κακούς ανθρώπους. Ποιες θα ήταν οι συνέπειες κάτι τέτοιου; Η ελπίδα σου να σωθείς θα καταστρεφόταν. Κατάλαβες τώρα; (Ναι.) Επομένως, αν δύο άνθρωποι λατρεύουν να βγαίνουν στο προσκήνιο και έχουν και οι δύο αλαζονικές διεφθαρμένες διαθέσεις, σε τι θα βασιζόσασταν για να επιλέξετε τον έναν ως επικεφαλής; (Στην ανθρώπινη φύση τους.) Σωστά, θα βασιζόσασταν στην ανθρώπινη φύση τους. Οι αποκαλύψεις διάφορων διεφθαρμένων διαθέσεων, όπως η αλαζονεία, η δολιότητα και η αδιαλλαξία είναι καθολικές· όλοι είναι ίδιοι ως προς αυτό το ζήτημα. Πού έγκειται, λοιπόν, η διαφορά; Στην ανθρώπινη φύση των ανθρώπων. Εξωτερικά, κάποιοι άνθρωποι είναι πιο ασυγκράτητοι, ενώ άλλοι είναι πιο συντηρητικοί· κάποιοι είναι σχετικά μπερδεμένοι και τσαπατσούληδες, ενώ άλλοι είναι σχετικά εύστροφοι και σχολαστικοί. Κάποιοι είναι πιο εξωστρεφείς και ευδιάθετοι, ενώ άλλοι είναι πιο εσωστρεφείς. Οι εξωτερικές εκδηλώσεις της προσωπικότητας των ανθρώπων διαφέρουν, ενώ είναι βέβαιο πως και η ανθρώπινη φύση-ουσία τους δεν είναι ίδια. Κάποιοι άνθρωποι έχουν όρια συνείδησης και ηθικής, ενώ άλλοι όχι. Κάποιοι είναι, μάλιστα, κακοί, αδίστακτοι και φαύλοι· σκοτώνουν χωρίς δεύτερη σκέψη και καταβροχθίζουν τους ανθρώπους χωρίς να αφήσουν τίποτα. Είναι ικανοί για τα πάντα. Επομένως, οι κακοί άνθρωποι δεν το έχουν σε τίποτα να βασανίζουν τους άλλους. Αν πέσετε στα χέρια κακών ανθρώπων, οι καλές μέρες θα έχουν τελειώσει για εσάς και από εκεί και πέρα θα ζείτε στο σκοτάδι. Αν κάποιος πέσει στα χέρια κακών ανθρώπων, είναι σαν να πέφτει στα χέρια του μεγάλου κόκκινου δράκοντα. Το έχετε βιώσει αυτό; (Ναι.) Οι πιο φανερές και εμφανείς εκδηλώσεις των κακών ανθρώπων σε ό,τι αφορά την ανθρώπινη φύση τους είναι το κακό, η φαυλότητα, η ασπλαχνία, η απουσία ηθικών ορίων και η έλλειψη προτύπων συνείδησης. Αν κρίνουμε από τη στάση τους απέναντι στον Θεό και την αλήθεια, δεν έχουν ίχνος θεοφοβούμενης καρδιάς. Είναι παράτολμοι και απερίσκεπτοι, τολμούν να κάνουν τα πάντα και δεν έχουν όρια συνείδησης. Σε ό,τι αφορά την αλήθεια, δεν την αποδέχονται ούτε στο ελάχιστο. Εξωτερικά, μπορούν να καταβάλουν κάποια προσπάθεια και να υπομείνουν κακουχίες στα καθήκοντά τους, καθώς και να κάνουν αγαθοεργίες. Ωστόσο, δεν έχουν τον παραμικρό φόβο στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουν τον Θεό και την αλήθεια. Όταν έρχεται η ώρα να καταθέσουν μαρτυρία για τον Θεό, να καταθέσουν μαρτυρία για τον ενσαρκωμένο Θεό, να καταθέσουν μαρτυρία για την ταυτότητα και την ουσία του Θεού, να καταθέσουν μαρτυρία για τις πράξεις του Θεού ή να καταθέσουν μαρτυρία για το γεγονός ότι ο Θεός πληρώνει τίμημα για την ανθρωπότητα και χρησιμοποιεί το αίμα της καρδιάς Του και τη ζωή Του για να τη σώσει, δεν έχουν τίποτα να πουν και δεν θέλουν να μιλήσουν. Μέσα τους, περιφρονούν τον Θεό. Όταν, όμως, καταθέτουν μαρτυρία για τον εαυτό τους, έχουν μπόλικα να πουν και μιλούν χωρίς σταματημό. Το να λατρεύει κανείς να βγαίνει στο προσκήνιο είναι απλώς μια ατέλεια της ανθρώπινης φύσης. Αν τέτοιοι άνθρωποι δεν διαπράξουν κακό, και έχουν όρια συνείδησης και ηθικής, τότε, με την προϋπόθεση πως μπορούν να κατανοήσουν κάποιες αλήθειες, μπορούν γενικά να ζυγίσουν τα ζητήματα σύμφωνα με τα όρια της συνείδησής τους· η συνείδησή τους λειτουργεί. Για παράδειγμα, αν τους αρέσει ένα άτομο του αντίθετου φύλου και θέλουν να το προσεγγίσουν, επειδή έχουν όρια συνείδησης στην ανθρώπινη φύση τους, καθώς και αίσθημα ακεραιότητας και ντροπής, θα συγκρατήσουν φυσικά τον εαυτό τους. Οι κακοί άνθρωποι, ωστόσο, δεν νοιάζονται για τέτοια πράγματα. Αν τους αρέσει κάποιος, θα τον προσεγγίσουν με το ζόρι· αν ο άλλος δεν συναινέσει, θα μηχανευτούν κάθε λογής τρόπους για να τον βασανίσουν, να τον καθυποτάξουν ή να του δημιουργήσουν μπελάδες. Οι άνθρωποι με όρια συνείδησης συγκρατούνται από τη συνείδησή τους· επειδή έχουν αίσθημα ακεραιότητας και ντροπής, υπάρχουν ορισμένες παραβάσεις που δεν θα διαπράξουν και ορισμένα όρια που δεν θα ξεπεράσουν. Αν κατανοούν την αλήθεια, και την αποδέχονται σε σχετικό βάθος και με σχετικό σθένος, θα έχουν θεοφοβούμενη καρδιά. Ο τρόμος και ο φόβος Θεού που έχουν θα τους κάνουν γενικά να μην ξεπερνούν ορισμένα όρια. Επομένως, σας ωφελεί πολύ να έχετε ως επικεφαλής έναν άνθρωπο με όρια συνείδησης. Αν μη τι άλλο, δεν θα σου κάνει κακό, πόσο μάλλον θα σε παρεμποδίσει ή θα σε βλάψει, ενώ μπορεί, επίσης, να σου προσφέρει κάποια παροχή και βοήθεια. Οι κακοί άνθρωποι, ωστόσο, είναι διαφορετικοί. Δεν χρησιμοποιούν μόνο λόγια για να σε παραπλανήσουν· επιστρατεύουν, επίσης, διάφορες μεθόδους για να σε βασανίσουν, να σε καταπιέσουν και να σε ποδοπατήσουν. Αν δεν τους υπακούσεις, δεν τους ακούσεις ή καβγαδίσεις μαζί τους για κάτι, εκείνοι όχι μόνο θα σου επιτεθούν, αλλά και θα σε καταδικάσουν, θα σε ντροπιάσουν και θα επιζητήσουν, μάλιστα, να σε καθυποτάξουν. Με αυτόν τον τρόπο, θα πέσεις ολοκληρωτικά στα χέρια τους. Η μεγαλύτερη διαφορά ανάμεσα στους συνηθισμένους διεφθαρμένους ανθρώπους και τους κακούς ανθρώπους έγκειται στο κατά πόσον είναι καλή ή κακή η ανθρώπινη φύση τους, και στο κατά πόσον λειτουργεί η συνείδησή τους. Οι κακοί άνθρωποι δεν έχουν συνείδηση, επομένως δεν έχουν και αίσθημα ακεραιότητας και ντροπής, και είναι ικανοί να διαπράξουν κάθε είδους κακή πράξη. Αν και η ανθρώπινη φύση των συνηθισμένων διεφθαρμένων ανθρώπων έχει κι αυτή ατέλειες και ψεγάδια, εκείνοι συγκρατούνται από τη συνείδηση και τη λογική, οπότε υπάρχουν πολλά είδη ορίων που δεν είναι ικανοί να ξεπεράσουν. Ακόμη κι αν δεν πιστεύουν στον Θεό, δεν θα διαπράξουν ορισμένες κατάφωρες κακές πράξεις· για παράδειγμα, δεν είναι ικανοί να διαπράξουν πράξεις όπως σεξουαλική ανηθικότητα ή κλοπή. Σκέψου το: Προτού πιστέψεις στον Θεό, ενώ ήσουν στα εγκόσμια, θα έκανες ακολασίες αν σε άφηναν; Σε τι αναφέρεται η ακολασία; Αναφέρεται στο να έχει κανείς πολλούς σεξουαλικούς συντρόφους, να έχει ταυτόχρονα σχέσεις ακόμη και με πολλά άτομα του αντίθετου φύλου, χωρίς να θεωρεί πως κάνει κάτι το επιλήψιμο ούτε να νιώθει αυτομομφή. Θα μπορούσατε να κάνετε τέτοιο πράγμα; (Όχι.) Κοιτάξτε τις ακόλαστες γυναίκες, τις πόρνες και τους σάτυρους —μπορούν να κάνουν τέτοια πράγματα. Δεν διαφέρετε απ’ αυτούς τους ανθρώπους; (Ναι.) Πού έγκειται η διαφορά; Στο κατά πόσον έχει κανείς τη συνείδηση και τη λογική της ανθρώπινης φύσης. Η συνείδηση και η λογική σού δίνουν ένα αίσθημα ακεραιότητας και ντροπής, οπότε δεν θα διαπράξεις ακόλαστες πράξεις και θα έχεις ένα πρότυπο: «Δεν είναι καλό να φέρεται κανείς έτσι· δεν θα γίνω τέτοιου είδους άνθρωπος. Θα χαράξω μια ξεκάθαρη διαχωριστική γραμμή ανάμεσα σ’ εμένα και σ’ εκείνους τους ανθρώπους. Ακόμη κι αν με χτυπούσαν μέχρι θανάτου, δεν θα έκανα ακόλαστες πράξεις». Αν τους πουλούσαν σε μια τέτοια κατάσταση, κάποιοι θα έλεγαν: «Θα προτιμούσα να πεθάνω παρά να γίνω τέτοιος άνθρωπος!» Κάποιοι άνθρωποι υπομένουν ταπείνωση και αδικία, και το δέχονται απρόθυμα· δεν είναι, όμως, διατεθειμένοι να το κάνουν μέσα τους και θα αρπάξουν κάθε ευκαιρία για να βγουν απ’ αυτήν την κατάσταση. Άλλοι, ωστόσο, θα αναζητήσουν μόνοι τους ένα τέτοιο σκηνικό, ακόμη κι αν οι άλλοι προσπαθήσουν να τους σταματήσουν. Το κάνουν ακόμη κι αν δεν βγάζουν χρήματα απ’ αυτό· πολύ απλά απολαμβάνουν την ακολασία και δεν τους καίγεται καρφί αν έχουν κάποιο κέρδος. Δεν είναι διαφορετικά αυτά τα δύο είδη ανθρώπων; (Ναι.) Αυτή ακριβώς είναι η διαφορά ανάμεσα στην ανθρώπινη φύση των ανθρώπων. Η διαφορά στην ανθρώπινη φύση είναι καίριας σημασίας. Αν μπορείτε να δείτε καθαρά τις διαφορές στις εκδηλώσεις της ανθρώπινης φύσης μεταξύ διαφορετικών ειδών ανθρώπων, τότε θα μπορείτε να διακρίνετε τους ανθρώπους. Επομένως, η αξιολόγηση ενός ανθρώπου δεν μπορεί να βασίζεται αποκλειστικά στη διεφθαρμένη διάθεσή του ή στις εκδηλώσεις και τις αποκαλύψεις του σε ένα σύντομο χρονικό διάστημα ή σε ένα περιστατικό. Αντ’ αυτού, το τι είδος ανθρώπου είναι πραγματικά πρέπει να αξιολογηθεί με βάση την ανθρώπινη φύση του και τη φύση-ουσία του. Σ’ αυτό το σημείο ολοκληρώνεται η συζήτησή μας για την εκδήλωση της λατρείας κάποιου να βγαίνει στο προσκήνιο.

Να ενεργεί κανείς μεθοδικά και με τάξη, έχοντας ένα πλάνο στο μυαλό του

Ας περάσουμε σε μια άλλη εκδήλωση. Κάποιοι άνθρωποι ενεργούν μεθοδικά και με τάξη, έχοντας ένα πλάνο στο μυαλό τους· μέσα από σκέψη και μελέτη, μπορούν να προσδιορίσουν τι να κάνουν πρώτα και τι αργότερα. Αντί να ενεργούν βιαστικά, ακολουθούν βήματα και έχουν σχέδια. Ακολουθούν βήματα σε ό,τι κι αν κάνουν, ακόμη κι αν πρόκειται για τις πιο απλές εργασίες, όπως το πλύσιμο των ρούχων. Ξεχωρίζουν τα ρούχα ανά χρώμα, και πλένουν τα σκουρόχρωμα ξεχωριστά από τα ανοιχτόχρωμα· ξέρουν πόσο νερό και πόσο απορρυπαντικό να χρησιμοποιήσουν με βάση το πόσα άπλυτα έχουν, αποφεύγοντας τις σπατάλες. Όλα αυτά είναι σχεδιασμένα, πολύ οργανωμένα, σχολαστικά και μετρημένα. Τι είδους εκδήλωση είναι αυτή; (Είναι μια αρετή και ένα δυνατό σημείο της ανθρώπινης φύσης.) Μπορεί, λοιπόν, αυτή η αρετή να αντιπροσωπεύσει πως ένας τέτοιος άνθρωπος έχει καλή ανθρώπινη φύση; (Όχι.) Είναι απλώς μια αρετή και ένα δυνατό σημείο της ανθρώπινης φύσης του. Δεν ανέρχεται στο επίπεδο να αφορά τον χαρακτήρα του ή τις αρχές της διαγωγής του ούτε αφορά μια διεφθαρμένη διάθεση. Είναι απλώς μια συνήθεια του τρόπου ζωής ή μια στάση απέναντι στη ζωή. Κάποιοι άνθρωποι κάνουν πράγματα έχοντας ένα πλάνο στο μυαλό τους, έχοντας ένα σχέδιο· μπορούν να αντιληφθούν τα μοτίβα και, όταν ολοκληρωθεί η εργασία, οι άλλοι τη βρίσκουν ικανοποιητική. Αυτοί είναι άνθρωποι με καλό επίπεδο. Τα πράγματα, όμως, είναι διαφορετικά για όσους έχουν χαμηλό επίπεδο: κάνουν τα πάντα με άτακτο και χαοτικό τρόπο, χωρίς να έχουν κάποιο πλάνο στο μυαλό τους, χωρίς κάποιο σχέδιο, τελείως ασυνάρτητα, καταλήγοντας σε απόλυτο χάος. Τι είδους πρόβλημα είναι αυτό; (Είναι μια ατέλεια της ανθρώπινης φύσης.) Τι αφορά αυτή η ατέλεια της ανθρώπινης φύσης; (Ένα εξαιρετικά χαμηλό επίπεδο.) Οι άνθρωποι με εξαιρετικά χαμηλό επίπεδο αποκαλούνται απλά ανεγκέφαλοι. Κάποιοι άνθρωποι, όταν τους λέω: «Είσαι κουτορνίθι; Πώς γίνεται να μην καταλαβαίνεις κάτι τόσο απλό;» απαντούν: «Είμαι ανεγκέφαλος». Τι σημαίνει να είναι κανείς «ανεγκέφαλος»; Σημαίνει πως δεν έχει επίπεδο ή πως έχει χαμηλό επίπεδο· πρόκειται για πρόβλημα επιπέδου. Σε τι εμπίπτει αυτό το θέμα; Δεν είναι μια έμφυτη συνθήκη; (Ναι.) Αν κάποιος είναι έμφυτα ανεγκέφαλος, έχει κάποιο νόημα να εκπαιδευτεί; Τέτοιοι άνθρωποι προσεγγίζουν τα πάντα χωρίς σχέδιο και χωρίς κάποιο πλάνο στο μυαλό τους. Μια απλή εργασία τούς παίρνει όλη μέρα, καθυστερώντας σημαντικά ζητήματα. Αυτό σημαίνει να μην έχει κάποιος επίπεδο ή να έχει χαμηλό επίπεδο. Οι άπιστοι συχνά περιγράφουν τους ανθρώπους με άσχημη ανθρώπινη φύση ως ανθρώπους χωρίς επίπεδο. Για παράδειγμα, όταν κάποιος βλέπει κάποιον άλλο να πετάει σκουπίδια κάτω, να μη φροντίζει την υγιεινή του ή να φωνάζει δυνατά δημοσίως, αναστατώνοντας άλλους που μελετούν ή ξεκουράζονται, ίσως πει πως ο συγκεκριμένος άνθρωπος δεν έχει επίπεδο. Για Μένα, αυτό σημαίνει πως δεν κατανοεί τους κανόνες συμπεριφοράς και πως δεν έχει ανθρώπινη φύση· πώς μπορεί να θεωρηθεί πως δεν έχει επίπεδο; Σε αυτό αναφέρεται το «δεν έχει επίπεδο»; Σε τι αναφέρεται το «επίπεδο»; Στην αποδοτικότητα και την αποτελεσματικότητα όταν κάνει κάποιος κάτι· αυτό ονομάζεται επίπεδο. Άρα, λοιπόν, οι άνθρωποι που ενεργούν χωρίς να έχουν κάποιο πλάνο στο μυαλό τους έχουν χαμηλό επίπεδο; (Ναι.) Κι αυτό είναι μια ατέλεια της ανθρώπινης φύσης. Είναι έμφυτη αυτή η ατέλεια; Είναι εύκολο να αλλάξει; Μπορεί να αλλάξει μέσα από εκπαίδευση; Μπορεί ένα γουρούνι να σκαρφαλώσει σ’ ένα δέντρο; Τα γουρούνια δεν είναι φτιαγμένα για κάτι τέτοιο· δεν έχουν το ανάλογο επίπεδο. Το να μην έχει κάποιος ένα πλάνο στο μυαλό του όταν ενεργεί είναι πρόβλημα επιπέδου.