Πώς να κερδίσει κανείς την αλήθεια σε περιβάλλοντα που διαμορφώνει ο Θεός

Μόλις οι άνθρωποι κατανοήσουν τις αρχές και τον σκοπό της σωτηρίας των ανθρώπων από τον Θεό και της κυριαρχίας του Θεού στα πάντα, δεν θα εξαλειφθούν ως έναν βαθμό οι αντιλήψεις και οι φαντασιοκοπίες που έχουν σε σχέση με τον Θεό ως προς αυτό; (Ναι.) Τι θα πρέπει να καταλάβουν οι άνθρωποι ως προς αυτό; Ότι, είτε ο Θεός είναι κυρίαρχος σε κάθε λογής ζητήματα είτε σ’ ένα συγκεκριμένο ζήτημα, η συνεργασία των ανθρώπων αντιπροσωπεύει το 80 ή ακόμη και το 90 τοις εκατό, ενώ οι σκέψεις, οι απόψεις και οι στάσεις τους απέναντι στο συγκεκριμένο ζήτημα είναι πολύ σημαντικές στα μάτια του Θεού. Μη νομίζεις ότι αν δεν λες τίποτε και δεν δείχνεις ποια είναι η οπτική σου όταν σου συμβαίνει κάτι, τότε ο Θεός δεν θα σου δίνει καμία βάση και θα σε αγνοεί. Αν θέλεις να σε αγνοεί ο Θεός, τότε καλύτερα να μην πιστεύεις στον Θεό. Εφόσον βρίσκεσαι στον οίκο του Θεού και εφόσον ο Θεός σε έχει επιλέξει, σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να σε αγνοήσει. Τα πάντα εξετάζονται εξονυχιστικά στα μάτια του Θεού, πόσο μάλλον εσύ, ένας μικροσκοπικός άνθρωπος. Ακόμη κι αν ήσουν μυρμήγκι, αν σε είχε επιλέξει ο Θεός, και πάλι θα σε εξέταζε εξονυχιστικά και θα σε καθοδηγούσε κάθε στιγμή. Εφόσον ο Θεός σε εξετάζει εξονυχιστικά, απλώς πρέπει ν’ αποδέχεσαι όλα όσα σου συμβαίνουν. Μην τα αποφεύγεις· η αποφυγή δεν είναι σοφή επιλογή. Πρέπει να τα αντιμετωπίζεις. Μόνο όταν τα αντιμετωπίζεις και έχεις ξεκάθαρη στάση, θα έχεις την ευκαιρία —στα περιβάλλοντα που έχει διαμορφώσει για σένα ο Θεός— να κερδίσεις τις αλήθειες που σε αφήνει να κατανοήσεις ο Θεός· αν όμως τα αποφεύγεις, δεν θα έχεις τη δυνατότητα να κατανοήσεις αλήθειες μέσα στη σιωπή σου. Πέρα από τις αλήθειες που αφορούν τα οράματα, άλλες αλήθειες —και συγκεκριμένα, όλα τα είδη αληθειών που αφορούν την ανθρώπινη ζωή και ύπαρξη— εκφράζονται μέσα από ένα περιβάλλον ή μέσα από το πλαίσιο της συμπεριφοράς ενός είδους ανθρώπου. Οι άνθρωποι μπορούν ν’ αντιληφθούν αληθινά τις πραγματικότητες αυτών των αληθειών μόνο αφού έχουν αποκτήσει αληθινή εμπειρία και κατανόηση. Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν μπορούν να δουν καθαρά αυτό το σημείο και η στάση τους απέναντι στα διάφορα είδη αληθειών είναι χλιαρή, ενώ παράλληλα θέλουν διαρκώς ν’ αποφεύγουν αυτά τα περιβάλλοντα και δεν επιθυμούν ν’ αναζητήσουν την αλήθεια σε σχέση με αληθινά προβλήματα. Ούτε μαθαίνουν να διακρίνουν τα διάφορα είδη ανθρώπων και γεγονότων με βάση την αλήθεια ούτε εκπαιδεύονται στην εφαρμογή της αλήθειας για την επίλυση διαφόρων προβλημάτων. Ό,τι κι αν τους συμβαίνει, δεν έχουν στάσεις ούτε απόψεις και δεν συμμετέχουν στη συναναστροφή και στις συζητήσεις. Τους αρκεί απλώς να προσεύχονται στον Θεό, να διαβάζουν τα λόγια του Θεού, να μαθαίνουν ύμνους και να εκπληρώνουν καθημερινά τα καθήκοντά τους, κι αυτό είναι όλο. Θα σου πω ένα πράγμα: Τα χαρακτηριστικά ενός απλού δουλευτή είναι ότι είναι μόνο πρόθυμος να καταβάλει προσπάθεια και δεν ενδιαφέρεται για καμία πτυχή της αλήθειας ούτε είναι πρόθυμος να δείξει σοβαρότητα για οποιαδήποτε πτυχή της αλήθειας, αλλά το θεωρεί μπελά· έτσι είναι ένας απλός δουλευτής. Αν δεν είσαι υπηρέτης του Σατανά, κακός άνθρωπος ή αντίχριστος, τότε στην καλύτερη περίπτωση μπορείς να είσαι μόνο ένας απλός δουλευτής. Όμως, τα πράγματα είναι διαφορετικά για όσους από τον λαό του Θεού μπορούν να πετύχουν τη σωτηρία. Δεν τους ικανοποιεί μόνο να δουλεύουν απλώς και να καταβάλλουν λίγη προσπάθεια, αλλά μαθαίνουν και κατανοούν διάφορες αλήθειες σε κάθε είδους ανθρώπους, γεγονότα και πράγματα, κι έπειτα βλέπουν και αντιμετωπίζουν τα διάφορα είδη ανθρώπων και γεγονότων με βάση αυτές τις αλήθειες. Μ’ αυτόν τον τρόπο, οι διάφορες αλήθειες θεμελιώνονται σταδιακά μέσα τους και γίνονται σταδιακά η ζωή τους και οι αρχές των ενεργειών και της διαγωγής τους. Μόνο όταν η αλήθεια γίνει η ζωή σου, θα είσαι σε θέση να υποταχθείς στον Θεό, να έχεις φόβο Θεού και να αποφεύγεις το κακό· διαφορετικά, δεν μπορεί να επιτευχθεί αυτό το αποτέλεσμα. Μη φοβάσαι να βιώσεις πράγματα και μη φοβάσαι να διακρίνεις ανθρώπους. Δεν είναι κακό να συμβαίνουν κάθε λογής γεγονότα, και ο Θεός είναι κυρίαρχος σ’ αυτό. Αφού ο Θεός είναι κυρίαρχος και κάνει τις ρυθμίσεις, τι έχεις να φοβάσαι; Αφού ο Θεός είναι κυρίαρχος και κάνει τις ρυθμίσεις, τότε, για σένα, η έλευση ενός γεγονότος, αν μη τι άλλο, δεν είναι κάτι κακόβουλο ούτε αποτελεί πειρασμό. Αντιθέτως, ο σκοπός είναι ν’ αντλήσεις διδάγματα, να οικοδομηθείς πνευματικά και να ωφεληθείς, ώστε να οδηγηθείς στην τελείωση. Αν μπορείς να υποταχθείς στις ενορχηστρώσεις και τις ρυθμίσεις του Θεού, να προσεγγίζεις ό,τι σου συμβαίνει ως θετικό διδακτικό υλικό, ν’ αναζητάς την αλήθεια και ν’ αντλείς τα διδάγματα που οφείλεις να αντλήσεις, τότε, με τρόπο φυσικό και ανεπαίσθητο, η αλήθεια θα θεμελιωθεί μέσα σου και θα γίνει η ζωή σου. Επομένως, είναι λάθος οι περισσότεροι άνθρωποι να υιοθετούν μια στάση αδιαφορίας, αποφυγής, μη συμμετοχής και μη εμπλοκής και να μην εκφράζουν απόψεις ούτε να συναναστρέφονται όταν έρχονται αντιμέτωποι με διάφορα γεγονότα· δεν ενδείκνυται κάτι τέτοιο. Γιατί λέω ότι είναι λάθος και ότι δεν ενδείκνυται; Αυτή η στάση δείχνει στον Θεό ότι δεν ενδιαφέρεσαι για τη σωτηρία Του και για τις καλές προθέσεις Του κι ότι δεν σ’ ενδιαφέρει να οδηγηθείς στην τελείωση από τον Θεό, δεν δίνεις καμία βάση σ’ αυτό και το απορρίπτεις. Όταν ο Θεός βλέπει ότι αυτή είναι η στάση σου, θα θέλει και πάλι να σε σώσει; Και ακόμη κι αν ο Θεός θέλει να σε σώσει, πώς μπορεί να σε σώσει αν δεν συνεργάζεσαι; Όπως λέει το ρητό: «Στου κουφού την πόρτα όσο θέλεις βρόντα», κι αυτό το ρητό αναφέρεται ακριβώς σ’ αυτό το είδος ανθρώπου.

Ο Θεός, στο πλαίσιο του συνολικού σχεδίου διαχείρισής Του, και ιδίως σ’ αυτό το τελικό στάδιο του έργου Του, έχει εκφράσει πάρα πολλές αλήθειες κι εσύ τις έχεις ακούσει όλες. Όσες από αυτές κι αν έχεις βιώσει ή κατανοήσει, αν μη τι άλλο τις γνωρίζεις, οπότε ο Θεός δεν πρόκειται να κάνει επιπρόσθετο έργο παρέμβασης και διευκόλυνσης. Ο Θεός απλώς αναμένει τη στάση σου, καθώς και τη συνεργασία σου σε ό,τι σου συμβαίνει· θέλει να δει τη στάση σου, τις απόψεις σου, τις επιδιώξεις σου και το μονοπάτι που ακολουθείς. Αν, κάθε φορά που έρχεσαι αντιμέτωπος με ανθρώπους, γεγονότα ή πράγματα, ο Θεός καταγράφει ότι δεν έχεις καμία στάση και καμία άποψη κι ότι δεν έχεις ποτέ τίποτα να πεις, τότε, πες Μου, δεν είσαι ανόητος; Ποιοι άνθρωποι δεν έχουν ποτέ τίποτα να πούνε; Μήπως όσοι είναι κουφοί, μουγκοί, βλάκες ή ηλίθιοι; Αυτό που καταγράφει ο Θεός είναι ότι δεν έχεις καμία στάση, οπότε, όταν σε βαθμολογήσει στο τέλος, ο βαθμός που θα πάρεις θα είναι ένα μηδενικό. Όταν σου συμβαίνει κάτι, ο Θεός ρωτάει: «Είσαι πρόθυμος να πληρώσεις ένα τίμημα;» κι εσύ απαντάς: «Ναι, είμαι!» κι Εκείνος ρωτάει: «Έχεις αποφασιστικότητα; Έχεις δώσει όρκο;» κι εσύ απαντάς «Ναι!» Αν έχεις απλώς και μόνο αυτήν την αποφασιστικότητα, αλλά, στην ερώτηση τι έχεις αποκομίσει από την εμπειρία αυτού του περιβάλλοντος, δεν έχεις τίποτα να πεις και δεν έχεις αποκομίσει τίποτα από κάθε περιβάλλον που έχεις βιώσει, τότε στο τέλος, όταν ο Θεός σε βαθμολογήσει, ο βαθμός που θα πάρεις θα είναι μόνο «δύο». Γιατί «δύο»; Θα βαθμολογηθείς με «δύο» λόγω αυτής της λίγης αποφασιστικότητας που έχεις. Πες Μου, δεν θα είσαι τότε εντελώς ξοφλημένος; Θα έχεις ακόμα ελπίδα για σωτηρία; Η ελπίδα για σωτηρία κερδίζεται, αν πασχίσεις εσύ ο ίδιος γι’ αυτήν. Είναι ο καρπός που λαμβάνεις ως αντάλλαγμα επειδή επιλέγεις να βαδίσεις στο μονοπάτι της επιδίωξης της αλήθειας. Έτσι, ό,τι κι αν σου συμβαίνει, να μην το φοβάσαι, να μην το αποφεύγεις και να μην καλύπτεις το κεφάλι σου με τα χέρια σου και κρύβεσαι στο καβούκι σου σαν χελώνα· αντιθέτως, να το αντιμετωπίζεις θετικά και ενεργητικά. Αν είσαι δειλός και φοβάσαι πράγματα και δεν τολμάς ν’ αξιολογήσεις το οτιδήποτε —με όποιον κι αν σχετίζεται αυτό— επειδή φοβάσαι μην τυχόν εκτεθείς και μη σε δουν καθαρά οι άλλοι σε περίπτωση που πεις κάτι λάθος, αν μονίμως φοβάσαι και δεν συμμετέχεις ποτέ, αυτό σημαίνει ότι χάνεις την ευκαιρία σου! Μπορεί να έχεις αφιερώσει πολλή ενέργεια για να κάνεις το καθήκον σου, αλλά η αλήθεια είναι ότι έχεις ήδη καθορίσει προ πολλού την έκβασή σου. Στο τέλος, θα βαθμολογηθείς μόνο με «δύο»· δεν είσαι, λοιπόν, διπλά ανόητος; Το να βαθμολογηθείς με «δύο» δεν είναι το ίδιο με το να είσαι διπλά ανόητος; Κι εφόσον θα βαθμολογηθείς μόνο με «δύο», δεν θα έχει πάει στράφι η πίστη σου στον Θεό σ’ αυτήν τη ζωή; Αυτό είναι το τελικό στάδιο του έργου του Θεού· αν η πίστη σου αυτό το διάστημα έχει πάει στράφι, τότε η έκβασή σου θα έχει οριστεί. Ο Θεός δεν πρόκειται να κάνει ποτέ ξανά το έργο της σωτηρίας των ανθρώπινων όντων. Αυτή είναι η τελευταία ευκαιρία· αν και πάλι δεν πασχίσεις γι’ αυτήν και την αφήσεις να σου ξεγλιστρήσει και δεν μπορέσεις να φτάσεις στη σωτηρία, θα είναι πολύ κρίμα! Όσα χρόνια κι αν έχεις βιώσει το έργο του Θεού, πρέπει τουλάχιστον ο βαθμός σου να είναι πάνω από τη βάση· τότε, θα εξακολουθεί να υπάρχει ελπίδα να επιβιώσεις. Αν η απλή δουλειά που κάνεις δεν ανταποκρίνεται καν στα πρότυπα και, παράλληλα, έχεις προκαλέσει πολλές διαταράξεις και αναστατώσεις, τότε δεν θα έχεις δρέψει κανέναν απολύτως καρπό και η ελπίδα σου να φτάσεις στη σωτηρία θα έχει μηδενιστεί. Σε κάθε περιβάλλον που διαμορφώνει ο Θεός, μην είσαι απλός παρατηρητής· να συμμετέχεις, να λαμβάνεις μέρος. Υπάρχει, όμως, μία αρχή που πρέπει τουλάχιστον να τηρείς: Μην προκαλείς αναστατώσεις. Μπορείς να συμμετέχεις και να εκφράζεις τις απόψεις και τις αξιολογήσεις σου, και ακόμη κι αν δεν είσαι ειδικός στο να μιλάς κι απλώς αναφέρεις λόγια και δόγματα, δεν έχει σημασία. Ωστόσο, πρέπει να συμμετέχεις σε κάθε ζήτημα έχοντας ως αρχή και πρόθεση ν’ αναζητείς την αλήθεια, να κάνεις πράξη την αλήθεια και να υποτάσσεσαι στην αλήθεια· μόνο τότε υπάρχει ελπίδα για τη σωτηρία σου. Σε ποια βάση εδράζεται η ελπίδα για σωτηρία; Εδράζεται στη βάση της ικανότητάς σου να πασχίζεις για την αλήθεια, να συλλογίζεσαι την αλήθεια και να καταβάλλεις προσπάθεια για την αλήθεια όταν προκύπτει το κάθε ζήτημα. Μόνο πάνω σ’ αυτήν τη βάση μπορείς να κατανοήσεις την αλήθεια, να κάνεις πράξη την αλήθεια και να φτάσεις στη σωτηρία. Ωστόσο, αν όταν προκύπτουν ζητήματα, είσαι μονίμως ένας απλός παρατηρητής —δηλαδή δεν κάνεις καμία αξιολόγηση και κανέναν χαρακτηρισμό ούτε εκφράζεις προσωπικές απόψεις— και δεν έχεις γνώμη για τίποτα ή, ακόμη κι αν έχεις γνώμη, δεν την εκφράζεις, και δεν ξέρεις κατά πόσο είναι σωστή ή λάθος, αλλά απλώς την κρατάς κλειδαμπαρωμένη στο μυαλό σου και τη σκέφτεσαι, τότε στο τέλος δεν θα έχεις κερδίσει την αλήθεια. Σκέψου το: Είναι σαν να λιμοκτονείς ενώ βρίσκεσαι σε ένα μεγάλο φαγοπότι. Δεν είσαι αξιοθρήνητος; Στο έργο του Θεού, αν πιστεύεις εδώ και δέκα χρόνια και όλο αυτό το διάστημα ήσουν ένας απλός παρατηρητής ή αν πιστεύεις εδώ και 20 ή 30 χρόνια και όλο αυτό το διάστημα ήσουν ένας απλός παρατηρητής, τότε, στο τέλος, όταν έρθει η στιγμή να καθοριστεί η έκβασή σου, ο βαθμός που θα βάλει ο Θεός στο μητρώο σου θα είναι «δύο», οπότε θα είσαι διπλά ανόητος και θα έχεις εσύ ο ίδιος καταστρέψει ολοσχερώς την ευκαιρία να κερδίσεις την αλήθεια και την ελπίδα να σωθείς. Στο τέλος, θα σου κολλήσει η ταμπέλα του διπλά ανόητου και θα σου αξίζει, έτσι δεν είναι; (Ναι.) Ποιο είναι το μυστικό για να μην είσαι διπλά ανόητος; (Το μυστικό είναι να μην είσαι απλός παρατηρητής.) Μην είσαι απλός παρατηρητής. Πιστεύεις στον Θεό, οπότε πρέπει να βιώσεις το έργο του Θεού για ν’ αποκτήσεις την αλήθεια. Κάποιοι μπορεί να ρωτήσουν: «Μου ζητάς, λοιπόν, να συμμετέχω στα πάντα; Μα οι άνθρωποι λένε: “Μη σχολιάζεις όσα δεν σε αφορούν”». Όταν σου ζητάω να συμμετέχεις, σου ζητάω ν’ αναζητάς την αλήθεια και ν’ αντλείς διδάγματα από τα πράγματα που σου συμβαίνουν. Για παράδειγμα, όταν συναντάς ένα συγκεκριμένο είδος ανθρώπου, πρέπει ν’ αποκτήσεις διάκριση μέσα από τις εκδηλώσεις του και τα πράγματα που κάνει. Αν παραβιάζει την αλήθεια, πρέπει να διακρίνεις τι έκανε που παραβιάζει την αλήθεια. Αν οι άλλοι λένε ότι αυτός ο άνθρωπος είναι κακός, πρέπει να διακρίνεις τι είπε και τι έκανε και ποιες είναι οι εκδηλώσεις του κακού που έκανε, ώστε να χαρακτηριστεί κακός άνθρωπος. Αν οι άλλοι λένε ότι αυτός ο άνθρωπος δεν υπερασπίζεται τα συμφέροντα του οίκου του Θεού και ότι βοηθά ανθρώπους εκτός της εκκλησίας εις βάρος του οίκου του Θεού, τότε πρέπει να διερευνήσεις τι κάνει αυτός ο άνθρωπος. Και μετά τη διερεύνηση, δεν αρκεί απλώς να ξέρεις αυτά τα πράγματα. Πρέπει και να συλλογιστείς: «Θα μπορούσα εγώ να κάνω τέτοια πράγματα; Αν δεν μου το υπενθύμιζε κανείς, ίσως να έκανα κι εγώ τα ίδια πράγματα· δεν θα είχα τότε την ίδια έκβαση μ’ αυτόν τον άνθρωπο; Δεν θα ήταν επικίνδυνο αυτό; Ευτυχώς, ο Θεός διαμόρφωσε αυτό το περιβάλλον για να μου δώσει μια προειδοποίηση, κι αυτό είναι η μεγαλύτερη προστασία για μένα!» Αφού το συλλογιστείς, συνειδητοποιείς ένα πράγμα: Δεν μπορείς ν’ ακολουθήσεις το μονοπάτι που ακολουθεί ένας τέτοιος άνθρωπος, δεν μπορείς να είσαι ένας τέτοιος άνθρωπος, και πρέπει να νουθετήσεις τον εαυτό σου. Όποια πράγματα κι αν συναντάς, πρέπει ν’ αντλείς διδάγματα από αυτά. Αν υπάρχουν πράγματα που δεν κατανοείς πλήρως και που νιώθεις μέσα σου ότι είναι παράξενα, θα πρέπει να κάνεις ερωτήσεις γι’ αυτά, να μαθαίνεις γι’ αυτά και να εξακριβώνεις την αληθινή κατάσταση των πραγμάτων αναζητώντας την αλήθεια. Αυτό δεν είναι περιέργεια· αυτό δείχνει σοβαρότητα. Το να δείχνεις σοβαρότητα δεν σημαίνει ν’ ακολουθείς απλώς τις τυπικές διαδικασίες ή ν’ ακολουθείς την αγέλη· είναι μια στάση ανάληψης ευθύνης. Μόνο αν αποκτάς μια σαφή εικόνα για τα προβλήματα, κι έπειτα αναζητάς την αλήθεια για να τα λύσεις, θα έχεις ένα μονοπάτι άσκησης, θα είσαι ικανός ν’ ασκηθείς με ακρίβεια και θα νιώθεις ήρεμος και καθησυχασμένος όταν αντιμετωπίσεις την ίδια περίσταση στο μέλλον. Δείχνεις σοβαρότητα με βάση την αρχή του να προσπαθείς να κατανοείς την αληθινή κατάσταση των γεγονότων και από αυτά ν’ αποκτάς την αλήθεια και να μαθαίνεις πώς να βλέπεις τους ανθρώπους και τα πράγματα, και όχι ν’ ακολουθείς τους άλλους ανθρώπους και να πηγαίνεις με το ρεύμα σε όλα τα ζητήματα. Μόνο αν οι πράξεις σου δείχνουν σοβαρότητα, μπορείς να καταφέρεις να κάνεις πράξη την αλήθεια και να ενεργείς με βάση τις αρχές. Όσοι δεν δείχνουν σοβαρότητα τείνουν ν’ ακολουθούν τους άλλους ανθρώπους και να πηγαίνουν με το ρεύμα, κι έτσι είναι πιθανό να παραβιάσουν τις αλήθεια-αρχές. Ας πούμε, για παράδειγμα, ότι κάποιος κάνει μονίμως το καθήκον του με επιπολαιότητα, κι έτσι του αφαιρείται το δικαίωμα να κάνει το καθήκον του. Εσύ λες: «Εκ πρώτης όψεως, φαινόταν μια χαρά. Πώς και δεν παρατήρησα ότι ήταν επιπόλαιος; Μήπως με παραπλάνησε; Πώς δηλαδή τα κουτσοβόλευε στο καθήκον του; Τι ακριβώς έκανε με επιπολαιότητα;» Όταν κάποιος άλλος σου λέει ορισμένους από τους τρόπους με τους οποίους συμπεριφερόταν επιπόλαια αυτός ο άνθρωπος, εσύ λες: «Αυτός ο άνθρωπος είναι πραγματικά καλός στην προσποίηση! Εκ πρώτης όψεως, φαινόταν μια χαρά και έλεγε πολύ ωραία πράγματα. Έλεγε: “Ο Θεός μάς έχει δώσει πολλή χάρη· δεν γίνεται να μην έχουμε συνείδηση, πρέπει να κάνουμε σωστά τα καθήκοντά μας!” Όταν τον άκουσα να το λέει αυτό, νόμιζα ότι έκανε με αφοσίωση το καθήκον του· ποτέ δεν φαντάστηκα ότι ήταν τόσο επιπόλαιος! Δεν παραπλανήθηκα; Μου έλειπε η ικανότητα διάκρισης των ανθρώπων, δεν έβλεπα τους ανθρώπους και τα πράγματα ούτε αντιμετώπιζα τους ανθρώπους με βάση τις αλήθεια-αρχές. Απλώς παρασύρθηκα από το πόσο ωραία μιλούσε αυτός ο άνθρωπος, χωρίς να εξετάσω τα αποτελέσματα που πετύχαινε στο καθήκον του, τη συγκεκριμένη συμπεριφορά, τις συγκεκριμένες εκδηλώσεις του ή την ουσία του· σ’ αυτό το ζήτημα, έκανα λάθος. Αποδεικνύεται ότι οι άνθρωποι που φαίνονται καλοί προς τα έξω δεν είναι απαραιτήτως αληθινά καλοί, και στην πραγματικότητα, παρόλο που λένε πράγματα που ακούγονται ωραία, μπορεί να μην κάνουν στ’ αλήθεια αυτό που λένε και να μην είναι ντε και καλά άνθρωποι με συνείδηση και ανθρώπινη φύση. Στο εξής, πρέπει να βλέπω τους ανθρώπους με βάση τα λόγια του Θεού και να μάθω να τους διακρίνω. Δεν γίνεται να πιαστώ ξανά κορόιδο!» Όπως βλέπεις, ό,τι κι αν συμβαίνει, εφόσον έχεις κάποια σοβαρότητα κι αναζητείς την αλήθεια, κι έπειτα βγάζεις συμπεράσματα, θα αποκομίσεις κάτι. Δεν είναι καλό πράγμα να δρέψεις πράγματι αυτούς τους καρπούς; (Ναι.) Θα έχεις μάθει κάτι και θα έχεις ωφεληθεί κάπως στο ζήτημα της διάκρισης των ανθρώπων· αυτό θα αποκομίσεις αν έχεις σοβαρότητα και καταβάλλεις προσπάθεια σε σχέση με την αλήθεια. Ας υποθέσουμε ότι δεν έχεις τέτοια σοβαρότητα. Όταν ακούς ότι έδιωξαν κάποιον επειδή ήταν μονίμως επιπόλαιος όσο έκανε το καθήκον του, δεν ρωτάς: «Γιατί ήταν επιπόλαιος; Γιατί τον έδιωξαν;» Αντιθέτως, απλώς σκέφτεσαι μέσα σου: «Και τι έγινε αν ενεργώ επιπόλαια; Όπως και να ’χει, δεν έδιωξαν εμένα, οπότε όλα είναι μια χαρά». Σ’ αυτήν την περίπτωση, θα έχεις άραγε λάβει μια μικρή προειδοποίηση, θα έχεις αντλήσει ένα μικρό δίδαγμα ή θα έχεις αναπτύξει λίγη ικανότητα διάκρισης από αυτό το ζήτημα; Όχι. Γιατί όχι; Επειδή δεν δείχνεις ενδιαφέρον ούτε σοβαρότητα για τέτοια πράγματα, δεν κουβαλάς κανένα απολύτως φορτίο για τη ζωή-είσοδό σου ή την επιδίωξη της αλήθειας, δεν ενδιαφέρεσαι για τη συναναστροφή άλλων ανθρώπων πάνω σε ζητήματα επιδίωξης της αλήθειας και ζωή-εισόδου ούτε συμμετέχεις στη συναναστροφή αυτή, και στην καλύτερη περίπτωση, απλώς ξεστομίζεις επιπόλαια κάποια λόγια που δείχνουν ότι συμφωνείς, και τίποτε άλλο. Δεν υπάρχουν πολλοί τέτοιοι άνθρωποι; Όταν τους συμβαίνει κάτι, τους αρέσει ιδιαίτερα να είναι επιπόλαιοι και ν’ ακολουθούν απλώς τις τυπικές διαδικασίες, ενώ δεν κουβαλάνε κανένα απολύτως φορτίο για τη ζωή-είσοδό τους ή την επιδίωξη της αλήθειας. Πέρα από το γεγονός ότι τους αρέσει να κουτσομπολεύουν λίγο όταν αλληλεπιδρούν με τους άλλους, δεν έχουν κανένα απολύτως ενδιαφέρον για πράγματα όπως αυτά που έχουν να κάνουν με τη ζωή-είσοδο ή τα διδάγματα που θα πρέπει ν’ αντλούν οι άνθρωποι από τα περιβάλλοντα που διαμορφώνει ο Θεός. Αφού τελειώσουν το λίγο έργο που τους έχει ανατεθεί, κάθονται εκεί και ατενίζουν το κενό και θέλουν μόνο να γλαρώσουν ή να ξεκουραστούν για λίγο, ενώ δεν κουβαλάνε κανένα απολύτως φορτίο για τη ζωή-είσοδό τους. Αυτοί οι άνθρωποι, πέρα από τη λίγη αποφασιστικότητα και τις λίγες επιθυμίες που έχουν, δεν πρόκειται τελικά ν’ αποκτήσουν καμία αλήθεια και, στο τέλος, ο συνολικός τους βαθμός θα είναι αναγκαστικά το «δύο»· δεν θα μπορέσουν ν’ απαλλαγούν από τη διπλή ανοησία τους, κι έτσι, θα είναι ξοφλημένοι σ’ αυτήν τη ζωή. Αν είσαι ξοφλημένος αυτήν τη φορά, τότε θα είσαι πραγματικά ξοφλημένος και δεν θα υπάρχει καμία ελπίδα να σωθείς, επειδή θα έχει οριστεί η έκβασή σου. Ο βαθμός που λαμβάνει τελικά ένα δημιουργημένο ον είναι άμεσα συνδεδεμένος με την έκβασή του. Αν ο βαθμός σου είναι πάνω από τη βάση, τότε η έκβασή σου θα είναι η σωτηρία σου. Αν ο βαθμός σου δεν είναι πάνω από τη βάση, τότε δεν θα έχεις καλή έκβαση. Αυτό είναι το διάστημα στο οποίο καθορίζονται τελεσίδικα οι εκβάσεις των ανθρώπων και, μόλις οριστεί μια έκβαση, είναι οριστική και δεν πρόκειται ν’ αλλάξει. Δεν θα υπάρξει άλλη ευκαιρία να πασχίσεις για μια καλή έκβαση και καμία ευκαιρία να την αλλάξεις· η μοίρα σου θα έχει καθοριστεί μια για πάντα. Κατάλαβες; Το λέω αυτό για να σε τρομάξω; (Όχι.) Σκέψου το: Ο Θεός κάνει το έργο της διαχείρισης και της σωτηρίας του ανθρώπινου γένους και παρέχει στους ανθρώπους τις διάφορες αλήθειες που θα πρέπει να κατέχουν· πόσες φορές μπορεί να κάνει ο Θεός ένα τέτοιο έργο; (Μόνο αυτήν τη μία φορά.) Δεν έχει γίνει ποτέ άλλοτε και δεν πρόκειται να γίνει ποτέ ξανά. Αυτή είναι η μοναδική φορά και, μόλις ολοκληρωθεί, το μεγάλο έργο του Θεού θα έχει εκπληρωθεί εντελώς. Τι σημαίνει «θα έχει εκπληρωθεί εντελώς»; Σημαίνει ότι δεν πρόκειται κι ούτε σκοπεύει να το κάνει ξανά. Επομένως, όποιες κι αν είναι οι τελικές εκβάσεις των ανθρώπων αυτήν τη φορά, θα οριστικοποιηθούν και δεν πρόκειται ν’ αλλάξουν. Ο Θεός δεν πρόκειται να δώσει στους ανθρώπους την ευκαιρία να δείξουν ξανά τις επιδόσεις τους ή να ζήσουν ξανά τη ζωή τους. Ο χρόνος που έχει παρέλθει δεν πρόκειται να γυρίσει πίσω και δεν πρόκειται να υπάρξουν αλλαγές. Επομένως, αν δεν αρπάξεις αυτήν την ευκαιρία, θα χάσεις την ευκαιρία να σωθείς. Αν αγνοείς τα διάφορα περιβάλλοντα και τα διάφορα είδη ανθρώπων, γεγονότων και πραγμάτων που έχει διαμορφώσει ο Θεός, αν είσαι μουδιασμένος και αποβλακωμένος σε ό,τι έχει να κάνει μ’ αυτά και τα αντιμετωπίζεις με αδιαφορία, τότε είσαι διπλά ανόητος. Ούτε εσύ ο ίδιος δεν αντιμετωπίζεις με σοβαρότητα την έκβαση και τον προορισμό σου· ποιος, λοιπόν, θα σου δώσει βάση; Σου έχει αναφερθεί αυτό πάρα πολλές φορές, αλλά δεν το παίρνεις στα σοβαρά· αν, λοιπόν, δεν είσαι διπλά ανόητος, τι είσαι; Τίποτε δεν είναι τόσο σημαντικό όσο το ζήτημα της σωτηρίας. Έτσι δεν είναι; (Ναι.) Ασφαλώς, όπως είπα μόλις τώρα, η τελική έκβαση ενός ανθρώπου καθορίζεται από τις συνολικές του εκδηλώσεις στα διάφορα περιβάλλοντα στα οποία είναι κυρίαρχος ο Θεός, οπότε οι άνθρωποι θα πρέπει να δίνουν σημασία στις συνολικές εκδηλώσεις τους στην καθημερινή ζωή. Η πρόθεσή Μου εδώ δεν είναι να σου ζητήσω να κουτσομπολεύεις και να εμπλέκεσαι σε αντιπαραθέσεις, αλλά να σε βοηθήσω, με βάση το υφιστάμενο περιβάλλον και τις καταστάσεις σου, και στον μέγιστο δυνατό βαθμό, να κατανοήσεις την αλήθεια και να εισέλθεις σ’ αυτήν, ν’ αρχίσεις να βαδίζεις στο μονοπάτι της επιδίωξης της αλήθειας και να πασχίσεις να εισέλθεις λίγο πολύ στα τρία σημεία της «εγκατάλειψης» πάνω στα οποία έχουμε συναναστραφεί, προτού ολοκληρωθεί το έργο του Θεού· τότε, θα έχεις περάσει με βαθμό 60 και πάνω και θα είσαι ένας άνθρωπος που έχει σωθεί. Ωστόσο, αν δεν έχεις καμία σχέση με κανένα από αυτά τα τρία σημεία, ή αν αποτύχεις σε όλα, και δεν έχεις ουσιαστική είσοδο σε κανένα από αυτά, τότε ο βαθμός σου θα είναι κάτω από τη βάση και δεν θα είσαι αντικείμενο σωτηρίας. Κατάλαβες; (Ναι.)

Σε τι θα πρέπει να εστιάσετε τώρα όλοι σας την άσκησή σας; Στην αναζήτηση της αλήθειας και την άντληση διδαγμάτων από τα περιβάλλοντα που διαμορφώνει ο Θεός. Αν κάθε μέρα σε ικανοποιεί απλώς και μόνο να καταβάλλεις προσπάθεια και να εκτελείς έργο χωρίς να επιδιώκεις καθόλου την αλήθεια, τότε δεν είσαι παρά ένας απλός δουλευτής. Αν έχεις καταβάλει προσπάθεια, έχεις βιώσει τα διάφορα περιβάλλοντα που διαμορφώνει ο Θεός κι έχεις κατανοήσει κάποιες αλήθειες και, όσες αλήθειες κι αν έχεις αποκτήσει, έχεις τελικά κάποια κέρδη, είτε μεγάλα είτε μικρά, είτε πολλά είτε λίγα, και ακόμη κι αν σου πήρε πολύ καιρό ν’ αποκομίσεις αυτά τα πράγματα και η πρόοδός σου ήταν αργή, είσαι τουλάχιστον στο ρεύμα του έργου του Θεού και είσαι ένας άνθρωπος που έχει κάποια κέρδη, τότε θα έχεις μια ευκαιρία να σωθείς. Ποιο είναι το βασικότερο που πρέπει να κάνετε τώρα; Πρέπει ν’ απομακρυνθείτε από όλες τις διαφόρων ειδών περίπλοκες και ανούσιες υποθέσεις και να επιδιώξετε την αλήθεια με όλη σας την καρδιά· πρέπει να προσπαθήσετε, σε σύντομο χρονικό διάστημα, ν’ αντιληφθείτε ξεκάθαρα τις διάφορες καταστάσεις σας, να διαπιστώσετε ποια είναι η αχίλλειος πτέρνα σας, ποιες είναι οι αδυναμίες σας και ποια είναι τα προβλήματά σας, κι έπειτα ν’ αναζητήσετε την αλήθεια για να τα λύσετε, ώστε να έχετε ένα μονοπάτι ν’ ακολουθήσετε και έναν στόχο να επιδιώξετε, καθώς και ξεκάθαρες αλήθεια-αρχές που θα τηρείτε στο καθήκον που κάνετε. Η επιδίωξή σου πρέπει να έχει ξεκάθαρο στόχο και κατεύθυνση σε σχέση με τις ελλείψεις σου, το καθήκον σου και το περιβάλλον σου, αντί να τρέχεις δεξιά κι αριστερά σαν ακέφαλη κότα, καταλήγοντας όπου σε οδηγούν τα πόδια σου στα τυφλά· αυτό είναι επικίνδυνο. Πρέπει ν’ απαλλαγείς από την κατάσταση και τις τρέχουσες συνθήκες της ζωής σου κατά τις οποίες καταβάλλεις απλώς προσπάθεια, αλλά δεν αποκτάς την αλήθεια. Μην είσαι απλός παρατηρητής και μην εμπλέκεσαι σε κάθε λογής αντιπαραθέσεις. Αν δεν θέλεις να εμπλέκεσαι σ’ αυτές, πρέπει να μάθεις να καταβάλλεις προσπάθεια στις αλήθεια-αρχές. Αν κατανοήσεις καθεμία από τις αλήθεια-αρχές, θα μπορείς ν’ αποφεύγεις τέτοιες αντιπαραθέσεις. Γιατί το λέω αυτό; Μόνο όταν έχεις κατανοήσει τις διάφορες αλήθειες, μπορείς να εισέλθεις σ’ αυτές κι έχεις ελπίδα να εισέλθεις στην αλήθεια-πραγματικότητα. Τότε, όταν συμμετέχεις σε διάφορα πράγματα, θα έχεις αρχές και θα ξέρεις πώς ν’ αντιμετωπίζεις αυτά τα πράγματα. Έστω πως παύεις μόνο να είσαι ένας απλός παρατηρητής, αλλά είσαι εντελώς μπερδεμένος με όλες τις αλήθειες, δεν κατανοείς καμία αλήθεια, και το μόνο που κατανοείς είναι δόγματα και μερικά λόγια, δεν ξέρεις πώς να διακρίνεις διάφορα είδη ανθρώπων, κι όταν αντιμετωπίζεις ζητήματα, μιλάς μόνο για την πορεία των γεγονότων και κρίνεις μόνο ποιος έχει δίκιο και ποιος άδικο και τίποτε παραπάνω, και στο τέλος δεν αποκτάς την αλήθεια· σ’ αυτήν την περίπτωση, η συμμετοχή σου σε οποιοδήποτε ζήτημα είναι άχρηστη. Σε τι καταλήγει μια τέτοια συμμετοχή; Καταλήγει σε πρόκληση αντιπαραθέσεων. Επομένως, πρέπει να μάθεις να καταβάλλεις προσπάθεια για τις αλήθεια-αρχές και, μόλις αρχίσει να σου γίνεται όλο και πιο ξεκάθαρη η εφαρμογή τους κι αρχίσεις να τις εφαρμόζεις με όλο και μεγαλύτερη ακρίβεια, θα έχεις ελπίδα να εισέλθεις στην αλήθεια, κι έπειτα θα έχεις επίσης ελπίδα να σωθείς.

Πάνω σε πόσες αρχές άσκησης σε σχέση με το πώς μπορούν οι άνθρωποι να κερδίσουν την αλήθεια μέσα από τα περιβάλλοντα που διαμορφώνει ο Θεός γι’ αυτούς, συναναστραφήκαμε συνολικά πριν από λίγο; Να μην είστε απλοί παρατηρητές, και τι άλλο; (Να μην καταβάλλουμε απλώς προσπάθεια.) Να απαλλαγείτε από την κατάσταση κατά την οποία σας ικανοποιεί απλώς και μόνο το να καταβάλλετε προσπάθεια, αλλά δεν είστε πρόθυμοι να επιδιώκετε την αλήθεια. Τι άλλο; (Να μην εμπλεκόμαστε σε κάθε λογής αντιπαραθέσεις.) Να μην εμπλέκεστε σε κάθε λογής αντιπαραθέσεις, να μην παγιδεύεστε σε κάθε λογής περίπλοκες υποθέσεις· να μην αντικαθιστάτε την τήρηση των αλήθεια-αρχών μ’ αυτά τα πράγματα. Θα πρέπει να τηρείτε όλες αυτές τις αρχές. Αν παραμείνεις προσηλωμένος σ’ αυτές, δεν θα απέχεις πολύ από την επιδίωξη της αλήθειας, και σύντομα θα είσαι σε θέση να εισέλθεις στην πραγματικότητα της επιδίωξης της αλήθειας. Είναι εύκολο να γίνει πράξη αυτό; Έρχομαι σ’ επαφή με ανθρώπους στην εκκλησία εδώ και πολλά χρόνια, αλλά πολύ λίγοι άνθρωποι Μου κάνουν ερωτήσεις για τη ζωή-είσοδο ή ερωτήσεις που αφορούν τις αλήθεια-αρχές, ενώ πολύ λίγοι άνθρωποι μιλάνε για τις προσωπικές τους καταστάσεις, αναζητώντας έπειτα μονοπάτια άσκησης. Αντιθέτως, κάποιοι άνθρωποι κάνουν ερωτήσεις που δεν έχουν καμία σχέση με την αλήθεια, και μάλιστα χρησιμοποιούν ακόμα και λέξεις όπως «αναζητώ». Όταν αναφέρουν τη λέξη «αναζητώ», ακούω με μεγάλη προσήλωση και σοβαρότητα, δίνοντας όλη Μου την προσοχή, αλλά, όταν αποδεικνύεται ότι ρωτάνε σχετικά μ’ ένα ασήμαντο εξωτερικό ζήτημα, νιώθω αηδία. Λέω: «Το ζήτημα για το οποίο ρωτάς δεν έχει καμία σχέση με το εκκλησιαστικό έργο ή με τη ζωή-είσοδο. Μη χρησιμοποιείς τη λέξη “αναζητώ”. Προσβάλλεις τη λέξη “αναζητώ”». Μπορεί να χρησιμοποιείται καταχρηστικά η λέξη «αναζητώ»; (Όχι.) Μάλιστα, κάποιος Με ρώτησε το εξής: «Το παιδί μου έχει μια ελιά στην πλάτη. Κάποιοι λένε ότι αυτή η ελιά σημαίνει πως έχει κακή μοίρα κι άλλοι λένε ότι ίσως υπάρχει πιθανός κίνδυνος ασθένειας στο σημείο όπου μεγαλώνει η ελιά. Όπως και να ’χει, δεν με νοιάζει αν έχει κακή μοίρα ή όχι, αλλά αν αυτή η ελιά είναι πραγματικά κάτι επιβλαβές για την υγεία του, πιστεύεις ότι πρέπει ν’ αφαιρεθεί;» Πώς θ’ απαντούσατε αν σας ρωτούσε κάποιος κάτι τέτοιο; Πιστεύετε ότι σχετίζεται με την αλήθεια; Σχετίζεται με το εκκλησιαστικό έργο; (Όχι.) Δεν σχετίζεται με κανένα από τα δύο· είμαι, λοιπόν, υποχρεωμένος ν’ ασχοληθώ μ’ αυτό το ζήτημα; (Όχι.) Δεν έχω τέτοια υποχρέωση. Είπα, λοιπόν: «Το γεγονός ότι ο γιος σου έχει μια ελιά στο σώμα του δεν έχει καμία σχέση με την αλήθεια. Μη ρωτάς Εμένα γι’ αυτό, πήγαινε να ρωτήσεις έναν γιατρό. Δεν είμαι ο οικογενειακός σου γιατρός». Πιστεύετε ότι θα έπρεπε ν’ ασχοληθώ μ’ αυτό το ζήτημα; (Όχι.) Όποιον κι αν ρωτήσεις, κανένας δεν θα ήταν πρόθυμος ν’ ασχοληθεί μ’ αυτό το ζήτημα. Δεν είναι ότι φοβάται ν’ αναλάβει την ευθύνη. Είναι ότι δεν έχει καμία υποχρέωση ν’ ασχοληθεί με τέτοια πράγματα. Θα επηρέαζε το εκκλησιαστικό έργο το αν θα αφαιρεθεί ή δεν θα αφαιρεθεί η ελιά του γιου σου; Θα επηρέαζε την εκτέλεση του καθήκοντός σου; Αυτό το ζήτημα δεν έχει καμία σχέση μ’ Εμένα. Μη ρωτάς Εμένα γι’ αυτό, είναι ανώφελο. Δεν έχει καμία απολύτως σχέση με την αλήθεια, κι ωστόσο χρησιμοποιείς τη λέξη «αναζητώ». Βεβηλώνεις τη λέξη «αναζητώ»· είναι αηδιαστικό! Κάποιος ρώτησε επίσης: «Μια χελώνα μπήκε στην αυλή μου. Να την πιάσω ή όχι; Θέλω ν’ αναζητήσω από Εσένα». Διατύπωσε αυτήν την ερώτηση για ν’ αναζητήσει μια απάντηση από Εμένα· πιστεύεις ότι έπρεπε να του απαντήσω; (Όχι.) Είπε: «Τι θα γίνει αν πιάνοντάς την παραβιάζω τον νόμο; Αν παραβιάζω τον νόμο και δεν με σταματήσεις, Εσύ θα είσαι υπεύθυνος!» Εσύ τι θα έλεγες; (Εσύ αποφάσισες να την πιάσεις, με τη δική σου ελεύθερη βούληση· το γεγονός ότι παραβιάζεις τον νόμο δεν έχει καμία σχέση μ’ εμένα.) Το κατά πόσο παραβιάζεις τον νόμο ή όχι είναι δική σου δουλειά και δεν έχει καμία σχέση μ’ Εμένα. Μπορείς να Μου κάνεις ερωτήσεις για πράγματα όπως οι αρχές του εκκλησιαστικού έργου και οι αλήθεια-αρχές, αλλά σε ό,τι έχει να κάνει με νομικά ζητήματα, πήγαινε να βρεις έναν δικηγόρο· ζήτα τη συμβουλή ενός δικηγόρου σε όποια χώρα ζεις. Εγώ δεν είμαι δικηγόρος, οπότε μη Με ρωτάς για τέτοια ζητήματα. Εγώ είμαι εδώ για να εκφράσω την αλήθεια και να κάνω το έργο της σωτηρίας του ανθρώπινου γένους. Το μόνο που κάνω είναι να παρέχω την αλήθεια και να συναναστρέφομαι πάνω στις αρχές. Όσο για το κατά πόσο μπορείς να σωθείς ή όχι, αυτό δεν έχει καμία σχέση μ’ Εμένα· αυτό είναι δική σου δουλειά. Πόσο μάλλον τα ιδιωτικά ζητήματα της δικής σου ζωής· ειδικά γι’ αυτά, δεν θα πρέπει επ’ ουδενί να ρωτάς Εμένα και δεν έχω καμία υποχρέωση να σου απαντήσω. Έτσι έχουν τα πράγματα· σωστά; (Ναι.)

Αυτό το θέμα που έχει να κάνει με το έργο του Θεού είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τις τελικές εκβάσεις των ανθρώπων, οπότε οι άνθρωποι δεν μπορούν να κουβαλάνε μαζί τους αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες όταν αποδέχονται και βιώνουν το έργο του Θεού· πρέπει να εγκαταλείψουν αυτές τις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες από τη ρίζα τους και δεν πρέπει να τις αφήνουν να υπάρχουν ανάμεσα στον εαυτό τους και τον Θεό. Μόνο προσεγγίζοντας το έργο του Θεού με σωστές σκέψεις, απόψεις και στάσεις μπορούν οι άνθρωποι να έχουν την ευκαιρία να κατανοήσουν και να κερδίσουν την αλήθεια· μόνο προσεγγίζοντας το έργο του Θεού με σωστές στάσεις, σκέψεις και απόψεις μπορούν οι άνθρωποι να κατανοήσουν και να βιώσουν πραγματικά το έργο του Θεού και, τελικά, μέσα από το έργο του Θεού, να κερδίσουν τις αλήθειες που οφείλουν να κερδίσουν. Επομένως, ό,τι κι αν εγκαταλείψεις, εν ολίγοις, όλα έχουν ως στόχο να σου δώσουν τη δυνατότητα να μπεις στη σωστή τροχιά και ν’ αρχίσεις να βαδίζεις στο μονοπάτι της επιδίωξης της αλήθειας, ενώ το τελικό αποτέλεσμα και ο απώτερος σκοπός είναι να μπορέσεις να κατανοήσεις τις αλήθεια-αρχές και να κερδίσεις την αλήθεια, και τίποτα άλλο. Αυτός είναι ο απώτερος σκοπός της συναναστροφής μας πάνω σ’ αυτό το περιεχόμενο. Πάνω σε ό,τι κι αν έχουμε συναναστραφεί, ο απώτερος σκοπός είναι να μπορέσουν οι άνθρωποι να εισέλθουν στην αλήθεια-πραγματικότητα. Αν κατανοείς την αλήθεια, χρησιμοποιείς τις αλήθεια-αρχές ως βάση σε πολλά ζητήματα και δεν ενεργείς πλέον χωρίς κατεύθυνση, χωρίς στόχο ή σαν χαμένος, αυτό δεν σημαίνει ότι έχει βελτιωθεί το επίπεδό σου, αλλά ότι ενεργείς και φέρεσαι έχοντας ως κριτήρια την αλήθεια του Θεού και τα λόγια του Θεού. Με άλλα λόγια, με βάση το έμφυτο επίπεδό σου, τις έμφυτες ικανότητες και τα έμφυτα ταλέντα σου, έχεις κατανοήσει την αλήθεια κι έχεις κριτήρια για τη διαγωγή σου, κι έτσι είσαι ένα δημιουργημένο ανθρώπινο ον που μπορεί να ζήσει ανεξάρτητα σ’ αυτόν τον κόσμο και ανάμεσα σε όλα τα πράγματα. Μόνο ένα τέτοιο ανθρώπινο ον ανταποκρίνεται πραγματικά στα πρότυπα ως δημιουργημένο ανθρώπινο ον· είναι ένα πρότυπο δημιουργημένου ανθρώπινου όντος. Κατάλαβες; (Ναι.) Τότε, σ’ αυτό το σημείο ολοκληρώνεται η σημερινή μας συναναστροφή. Γεια σας!

15 Ιουλίου 2023