Ε. Οι αντιλήψεις και οι φαντασιοκοπίες των ανθρώπων σχετικά με την κυριαρχία και τις ρυθμίσεις του Θεού

Οι άνθρωποι πιστεύουν ότι το έργο του Θεού περιλαμβάνει τις ενορχηστρώσεις και τις ρυθμίσεις Του. Τι είναι, λοιπόν, οι ενορχηστρώσεις και οι ρυθμίσεις του Θεού με βάση τις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες των ανθρώπων; Είναι ένα είδος χειραγώγησης· με άλλα λόγια, ο Θεός καλύπτει κρυφά τους ανθρώπους μ’ ένα μεγάλο δίχτυ, χειραγωγώντας όλες τις συμπεριφορές τους και όλα τα περιβάλλοντα στα οποία βρίσκονται και παρακολουθώντας όλα όσα κάνουν. Αυτές τις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες έχουν οι άνθρωποι, έτσι δεν είναι; (Ναι.) Κατά συνέπεια, οι άνθρωποι αρχίζουν να γίνονται επιφυλακτικοί απέναντι στον Θεό και να Τον φοβούνται μέσα τους· αυτό προκαλείται από τις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες τους σχετικά με τις ενορχηστρώσεις και τις ρυθμίσεις του Θεού. Το γεγονός ότι φοβούνται και γίνονται επιφυλακτικοί μ’ αυτόν τον τρόπο δεν είναι αληθινή υποταγή στον Θεό και φόβος Θεού, αλλά μια μορφή επαναστατικότητας και αντίστασης. Οι άνθρωποι πιστεύουν πως ο Θεός είναι πανίσχυρος και πανταχού παρών και πως ό,τι κι αν κάνουν, ισχύει ότι «όταν ο άνθρωπος ενεργεί, ο Ουρανός παρακολουθεί». Πιστεύουν ότι ο Θεός τούς παρακολουθεί και τους έχει συνεχώς από κοντά, με σκοπό να περιορίσει την καρδιά τους, τα χέρια και τα πόδια τους, ότι δεν τους παρέχει την ελευθερία να επιλέξουν κι ότι τους εξαναγκάζει να κάνουν πράξη την αλήθεια, τους εξαναγκάζει ν’ αλλάξουν τις σκέψεις και τις απόψεις τους και τους εξαναγκάζει να ενεργούν σύμφωνα με τις δικές Του επιθυμίες. Όλα αυτά είναι ανθρώπινες αντιλήψεις. Για να ακριβολογούμε, είναι ένα είδος βλασφημίας απέναντι στον Θεό. Στην πραγματικότητα, ο Θεός δεν είχε ποτέ την πρόθεση να εξαναγκάσει, να δεσμεύσει ή να χειραγωγήσει τους ανθρώπους. Ο Θεός δεν περιορίζει ούτε υποχρεώνει ποτέ τους ανθρώπους, πόσο μάλλον τους εξαναγκάζει. Αυτό που δίνει ο Θεός στους ανθρώπους είναι άπλετη ελευθερία· επιτρέπει στους ανθρώπους να επιλέξουν εκείνοι το μονοπάτι στο οποίο πρέπει να βαδίσουν. Ακόμη κι αν βρίσκεσαι στον οίκο του Θεού και ακόμη κι αν έχεις προοριστεί και επιλεγεί από τον Θεό, παρ’ όλα αυτά είσαι ελεύθερος. Μπορείς να επιλέξεις ν’ απορρίψεις τις διάφορες απαιτήσεις και ρυθμίσεις του Θεού ή μπορείς να επιλέξεις να τις αποδεχθείς· ο Θεός σού δίνει την ευκαιρία να επιλέξεις ελεύθερα. Όμως, ό,τι κι αν επιλέξεις, όπως κι αν ενεργείς, όποια κι αν είναι η οπτική σου όταν χειρίζεσαι ένα ζήτημα που αντιμετωπίζεις ή όποια μέσα και όποιες μεθόδους κι αν χρησιμοποιήσεις τελικά για να το λύσεις, πρέπει ν’ αναλάβεις την ευθύνη των πράξεών σου. Η τελική σου έκβαση δεν βασίζεται στις προσωπικές σου κρίσεις και τους προσωπικούς σου ορισμούς, αλλά, αντιθέτως, ο Θεός κρατάει λογαριασμό για σένα. Ο Θεός, έχοντας εκφράσει πάρα πολλές αλήθειες τις οποίες έχουν ακούσει οι άνθρωποι, θα αξιολογήσει αυστηρά τα σωστά και τα λάθη του κάθε ανθρώπου και θα καθορίσει την τελική έκβαση του κάθε ανθρώπου με βάση όσα έχει πει και όσα απαιτεί Εκείνος, καθώς και με βάση τις αρχές που έχει διαμορφώσει για τους ανθρώπους. Σ’ αυτό το ζήτημα, η εξονυχιστική εξέταση, οι ενορχηστρώσεις και οι ρυθμίσεις του Θεού δεν είναι χειραγώγηση των ανθρώπων από τον Θεό. Ο Θεός δεν δεσμεύει τους ανθρώπους· είσαι ελεύθερος. Δεν χρειάζεται να είσαι επιφυλακτικός απέναντι στον Θεό ούτε χρειάζεται να νιώθεις φόβο ή ανησυχία. Είσαι ένας ελεύθερος άνθρωπος από την αρχή ως το τέλος. Ο Θεός σού παρέχει ένα ελεύθερο περιβάλλον, βούληση για να κάνεις ελεύθερες επιλογές και περιθώριο για να επιλέγεις ελεύθερα, επιτρέποντάς σου να επιλέγεις μόνος σου· και όποια κι αν είναι η έκβαση στην οποία θα καταλήξεις, αυτή καθορίζεται εξ ολοκλήρου από το μονοπάτι που ακολουθείς. Δεν είναι δίκαιο αυτό; (Ναι.) Αν, τελικά, σωθείς και είσαι ένας άνθρωπος που υποτάσσεται στον Θεό και είναι σε αρμονία με τον Θεό, κι ένας άνθρωπος τον οποίο αποδέχεται ο Θεός, αυτό θα είναι το αποτέλεσμα των ορθών επιλογών σου· αν, τελικά, δεν σωθείς, δεν καταφέρεις να είσαι σε αρμονία με τον Θεό, δεν κερδηθείς από τον Θεό και δεν είσαι ένας άνθρωπος τον οποίο αποδέχεται ο Θεός, τότε και πάλι αυτό θα είναι το αποτέλεσμα των επιλογών σου. Επομένως, στο έργο Του ο Θεός παρέχει στους ανθρώπους μεγάλο περιθώριο επιλογών, ενώ τους παρέχει και απόλυτη ελευθερία. Ο λόγος είναι ότι ο Θεός χρησιμοποιεί την αλήθεια για ν’ αξιολογεί όλους τους ανθρώπους, τα γεγονότα και τα πράγματα, συμπεριλαμβανομένων των εκβάσεων και των προορισμών των ανθρώπων. Οι εκβάσεις και οι προορισμοί των ανθρώπων καθορίζονται ομοίως χρησιμοποιώντας την αλήθεια· αυτή είναι η αρχή του έργου του Θεού, η οποία δεν αλλάζει ποτέ μα ποτέ. Ο Θεός δεν πρόκειται να σε αποδεχθεί, να σου δείξει χάρη και να σου επιτρέψει να σωθείς επειδή Τον φοβάσαι, είσαι επιφυλακτικός απέναντί Του και βαδίζεις με δειλία και δουλικότητα προς το τέλος της διαδρομής· ούτε πρόκειται να σου επιτρέψει να σωθείς στο τέλος λόγω των οποιωνδήποτε συνεισφορών που έχεις κάνει. Με άλλα λόγια, δεν θα υπάρξουν εξαιρέσεις στις οποίες κάποιος θα καταλήξει με μια έκβαση ή έναν καλό προορισμό χωρίς να το αξίζει· η έκβαση κάθε ανθρώπου καθορίζεται από το μονοπάτι που ακολουθεί. Θα σας δώσω ένα παράδειγμα. Ας πούμε ότι ο Θεός διαμορφώνει ένα περιβάλλον για σένα και σ’ αυτό το περιβάλλον, αυτό που οφείλεις να κάνεις είναι ν’ αναλογιστείς και να γνωρίσεις τις παραβάσεις σου, να συνειδητοποιήσεις τις διεφθαρμένες διαθέσεις σου, τις παράλογες σκέψεις και απόψεις σου, τις ελλείψεις και τις ανεπάρκειές σου ή κάποιες από τις παρερμηνείες σου και κάποια από τα παράπονά σου σχετικά με τον Θεό. Επίσης, οφείλεις να πάψεις να βρίσκεις δικαιολογίες και να προβάλλεις πονηρά επιχειρήματα για να υπερασπίσεις τον εαυτό σου και, αντ’ αυτού, να μπορέσεις να υποταχθείς, ν’ αναζητήσεις τις αντίστοιχες αλήθειες για ν’ αλλάξεις τις συνθήκες στις οποίες βρίσκεσαι τώρα, ν’ αποδεχθείς την αλήθεια μέσα σου κι έπειτα να ενεργείς σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές. Αν το κάνεις αυτό, θα πετύχεις το επιθυμητό αποτέλεσμα. Όταν σου συμβούν ξανά παρόμοια πράγματα, θα είναι φυσικό ν’ ασκηθείς σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές και δεν θα χρειάζεται να διαμορφώσει ο Θεός ιδιαίτερα περιβάλλοντα για να σε βοηθήσει. Αυτό είναι κάτι που μπορούν να πετύχουν οι άνθρωποι και, εφόσον μπορούν να το πετύχουν, ο Θεός δεν πρόκειται να κάνει αχρείαστο έργο. Όμως, όταν πρόκειται για ανθρώπους που δεν επιδιώκουν την αλήθεια, η στάση του Θεού είναι διαφορετική. Κάποιοι άνθρωποι δεν αναζητούν την αλήθεια ούτε κάνουν αυτοκριτική όταν τους συμβαίνει κάτι, αλλά, αντιθέτως, απλώς παραμένουν αρνητικοί και γκρινιάρηδες και παραπονιούνται για τον Θεό και τους άλλους ανθρώπους. Όχι μόνο αναπτύσσουν αντιλήψεις για τον Θεό, αλλά Τον κρίνουν κιόλας. Αν κάποιος τούς κλαδέψει και τους εκθέσει, θα βρουν προφάσεις για να δικαιολογηθούν, ενώ μπορεί και να γίνουν παθητικοί και να λουφάρουν στο έργο τους ή ακόμη και να υπονομεύσουν τα πράγματα. Τέτοιοι άνθρωποι δεν έχουν πιθανότητα να λυτρωθούν και είναι αυτοί τους οποίους αποστρέφεται και απορρίπτει ο Θεός. Αν έχεις κάποιο ενδιαφέρον για την αλήθεια ενώ πιστεύεις στον Θεό, κι αν είσαι πρόθυμος ν’ ακούσεις κηρύγματα και να πασχίσεις για την αλήθεια και έχεις λίγη θετική στάση, τότε ο Θεός θα εξετάσει εξονυχιστικά την καρδιά σου, θα σε συγκινήσει λίγο όταν αναζητάς την αλήθεια, κι έπειτα θα εξετάσει εξονυχιστικά το κατά πόσο είσαι σε θέση να κάνεις πράξη την αλήθεια. Αν, όμως, επιλέξεις να είσαι αρνητικός και να λουφάρεις στο έργο σου, να βρίσκεις προφάσεις και να δικαιολογείσαι, να σηκώνεις όλο τον κόσμο στο πόδι, και δεν επιλέξεις ν’ αποκτήσεις αυτογνωσία ή να μετανοήσεις, τι θα κάνει ο Θεός και πώς θα σε αντιμετωπίσει; Ο Θεός απλώς θα παρατηρεί ήσυχα τις αλλαγές που συμβαίνουν. Δεν πρόκειται να σε συγκινήσει ούτε να σε παροτρύνει να διαβάσεις τα λόγια Του και ν’ αναζητήσεις την αλήθεια. Δεν πρόκειται να εμπλακεί ούτε να παρέμβει· θα σε αφήσει να παίζεις θέατρο όσο λαχταράει η καρδιά σου. Όταν αφυπνιστεί η συνείδησή σου και σκεφτείς: «Δεν έπρεπε να το έχω κάνει αυτό» ή αν ακούσεις τυχαία μια βιωματική μαρτυρία που μοιάζει με τις τωρινές σου συνθήκες, μάθεις πώς ενήργησε ο συγκεκριμένος άνθρωπος, κι έπειτα θεωρήσεις ξαφνικά ότι αυτό που έκανες εσύ ήταν απρεπές, παράλογο και άσεμνο και νιώσεις έναν ανεπαίσθητο πόνο στην καρδιά σου, από εκείνο το σημείο και έπειτα, δεν θα είσαι πλέον αρνητικός ούτε αδύναμος, θα ντρέπεσαι ν’ ανοίξεις το στόμα σου για να δικαιολογηθείς, ενώ οι ιδέες σου ή οι ενέργειές σου που προκαλούν αναστάτωση και υπονομεύουν τα πράγματα ολοένα θα μειώνονται τόσο σε αριθμό όσο και σε σοβαρότητα. Σε όποια έκταση κι αν εξελιχθεί τελικά αυτό, όπως και να έχει, είναι όλα δική σου συμπεριφορά. Ο Θεός απλώς παρακολουθεί κρυφά και σιωπηλά, με στόχο να βρει τα αποδεικτικά στοιχεία με βάση τα οποία θα σε αξιολογήσει στο τέλος. Ακριβώς όπως όταν επρόκειτο να καταστραφεί η πόλη της Νινευή· ο Θεός απλώς έστειλε τον Ιωνά να μεταφέρει ένα μήνυμα στους Νινευίτες. Ο Θεός δεν τους συγκίνησε για να εξομολογηθούν τις αμαρτίες τους, να μετανοήσουν ή να κατανοήσουν τα προβλήματά τους· δεν έκανε αυτά τα πράγματα. Έστειλε μόνο τον Ιωνά να μεταφέρει το μήνυμα και, ταυτόχρονα, παρατηρούσε κρυφά για να δει την αλληλουχία των αντιδράσεων και των ενεργειών τους όταν άκουσαν αυτήν την προειδοποίηση, να δει ποια ήταν τα σχέδια όλων των διαφορετικών ανθρώπων από την ανώτερη ως την κατώτερη βαθμίδα και ποιες ήταν οι στάσεις τους απέναντι σ’ αυτήν την προειδοποίηση από τον Θεό. Το μόνο που έκανε ήταν να παρατηρεί στα κρυφά. Τι σημαίνει «να παρατηρεί»; Σημαίνει ότι ο Θεός παρακολουθεί, ως απλός θεατής, τον τρόπο εξέλιξης των πραγμάτων και την κατεύθυνση προς την οποία αλλάζουν τα πράγματα και δεν παρεμβαίνει με κανέναν τρόπο. Πέρα από το γεγονός ότι έβαλε τον Ιωνά να μεταφέρει αυτές τις λίγες προτάσεις, ο Θεός δεν έκανε κανένα επιπλέον έργο ούτε και έργο για να παροτρύνει τους ανθρώπους, και μάλιστα, δεν υπήρχαν επιπλέον λόγια να μεταφερθούν, παρά μόνο αυτές οι λίγες προτάσεις που ξεστόμισε ο Ιωνάς. Ασφαλώς, οι αρχές του έργου του Θεού στους σημερινούς ανθρώπους παραμένουν αμετάβλητες· ο Θεός εξακολουθεί να εργάζεται μ’ αυτόν τον τρόπο και αυτή είναι η στάση Του απέναντι στο ανθρώπινο γένος από την αρχή ως το τέλος. Είτε ο Θεός θέλει ν’ αλλάξει κάποιον είτε να πετύχει κάτι σ’ έναν άνθρωπο, η στάση, οι αρχές και οι μέθοδοι του Θεού στο έργο Του δεν αλλάζουν. Γιατί; Ο Θεός δημιούργησε ζωντανούς ανθρώπους, δημιουργημένα ανθρώπινα όντα με ελεύθερη βούληση, όχι μηχανές ή μαριονέτες. Όταν ο Θεός εκφράζει την αλήθεια ή θέλει να πετύχει κάτι, συχνά διαμορφώνει πρώτα ένα περιβάλλον για να δώσει τη δυνατότητα στους ανθρώπους να επιζητήσουν να συλλάβουν τις προθέσεις Του και, μερικές φορές, λέει ευθέως στους ανθρώπους ποιες είναι οι προθέσεις και οι απαιτήσεις Του· τα υπόλοιπα εξαρτώνται από τις αποφάσεις που παίρνουν οι άνθρωποι με βάση την ελεύθερη βούλησή τους, καθώς και από τις διάφορες συνθήκες που έχουν. Αυτή ήταν η στάση του Θεού απέναντι στους Νινευίτες, και η στάση Του απέναντι στους ανθρώπους που θέλει να σώσει τώρα παραμένει αμετάβλητη. Οι αρχές του έργου του Θεού δεν έχουν αλλάξει· ο Θεός εργάζεται πάντα μ’ αυτόν τον τρόπο και οι αρχές του έργου Του στα ανθρώπινα όντα που δημιούργησε είναι πάντα αυτές. Ο Ιωνάς, αφού προειδοποίησε τον λαό της Νινευής, πήγε να βρει ένα μέρος να δροσιστεί και παρακολουθούσε τους ανθρώπους της πόλης παραμένοντας αμέτοχος, για να δει τι είδους κύματα αντίδρασης και ενέργειες θα πυροδοτούνταν ανάμεσα στους Νινευίτες μόλις μεταφερόταν στην πόλη το μήνυμα του Θεού από την ανώτερη ως την κατώτερη βαθμίδα και μόλις μάθαιναν όλοι την είδηση ότι ο Θεός επρόκειτο να καταστρέψει τη Νινευή· το μόνο που έκανε ήταν να παρατηρεί. Ασφαλώς, αυτή η παρατήρηση διήρκεσε πολύ και, καθ’ όλη αυτήν τη διαδικασία, ο Θεός παρακολουθούσε τις αλλαγές σε όλα αυτά τα πράγματα. Αν τα πράγματα εξελίσσονταν προς μια καλή κατεύθυνση, τότε, ασφαλώς, ο Θεός θα χαιρόταν· αν τα πράγματα έπαιρναν κακή τροπή, μπορεί να θλιβόταν, αλλά αυτό θα εξαρτιόταν από την περίπτωση. Ο Θεός θα θλιβόταν επειδή ο ίδιος δημιούργησε τα ανθρώπινα όντα και θλίβεται όταν τα ανθρώπινα όντα έρχονται αντιμέτωπα με την καταστροφή ή όταν πρόκειται να χαθεί μια ζωή. Ωστόσο, όταν ο Θεός αντικρίζει διεφθαρμένους ανθρώπους που είναι τόσο μουδιασμένοι, αργόστροφοι και επαναστατικοί, δεν θλίβεται. Ο Θεός θα κάνει αυτό που πρέπει σύμφωνα με το αρχικό Του σχέδιο, σύμφωνα με τους τρόπους με τους οποίους εργάζεται και σύμφωνα με τις μεθόδους και τις αρχές με τις οποίες αντιμετωπίζει τα δημιουργημένα όντα. Δεν υπάρχουν ανθρώπινα αισθήματα ή συναισθήματα εδώ· μόνο οι αρχές και τα κριτήρια με τα οποία ενεργεί ο Δημιουργός. Επομένως, από αυτήν την άποψη, οι άνθρωποι πρέπει να εγκαταλείψουν τις αντιλήψεις τους και να συλλάβουν με ακρίβεια τη στάση και τις μεθόδους με τις οποίες μεταχειρίζεται ο Θεός τους ανθρώπους, αντί να βασίζονται στη στενόμυαλη λογική των δημιουργημένων ανθρώπινων όντων προκειμένου να κάνουν υποθέσεις και εικασίες για τις σκέψεις και τις ιδέες του Θεού. Ο Θεός εργάζεται σ’ εσένα, διαμορφώνοντας περιβάλλοντα για σένα και ρυθμίζοντας ανθρώπους, γεγονότα και πράγματα προκειμένου να σε εκπαιδεύσει και να σου δώσει τη δυνατότητα ν’ ασκηθείς, και θέλει να θεμελιώσει την αλήθεια μέσα σου· σε τι βασίζεται η αρχική πρόθεση του Θεού να ενεργεί μ’ αυτόν τον τρόπο; Βασίζεται στην αρχή του σεβασμού και της εκτίμησης προς τη ζωή. Δεν πρόκειται για κάποιο αίσθημα που έχει ο Δημιουργός για τα δημιουργημένα ανθρώπινα όντα· ο Θεός δεν έχει αισθήματα. Η αρχή αυτής της αρχικής πρόθεσης υπερβαίνει τα αισθήματα της ανθρώπινης σαρκικής συγγένειας και, ασφαλώς, δεν είναι ούτε κάποιο είδος στοργής· αναδύεται από την αρχή της εκτίμησης και του σεβασμού προς τη ζωή. Ορισμένοι λένε: «Δεν δείχνει αυτό την ευρύτητα του νου του Θεού; Δεν δείχνει αυτό το ανώτερο επίπεδο του είναι Του;» Πιστεύετε ότι ισχύει αυτό; (Όχι.) Μπορεί να χρησιμοποιήσει κανείς τους όρους «επίπεδο του είναι» και «ευρύτητα του νου» για να περιγράψει ανθρώπους, αλλά οι όροι αυτοί δεν ισχύουν για τον Θεό. Δεν πρόκειται ούτε για ευρύτητα του νου ούτε για επίπεδο του είναι. Αφενός, θα μπορούσε να πει κανείς ότι είναι η ομορφιά του Δημιουργού και, αφετέρου, ότι είναι η αποκάλυψη της ταυτότητας και της ουσίας του Θεού. Ο Θεός εκτιμά και σέβεται τη ζωή οποιουδήποτε δημιουργημένου όντος, αλλά, με βάση αυτήν την εκτίμηση κι αυτόν τον σεβασμό, ο Θεός δεν κάνει συμβιβασμούς στις αρχές Του κι αυτές οι αρχές δεν έχουν να κάνουν ούτε με αισθήματα ούτε με τη σάρκα. Με τι έχουν να κάνουν; Είναι αρχές της αλήθειας, που ανήκουν αποκλειστικά στον Θεό. Σκεφτείτε το: Οι άνθρωποι που έχουν παιδιά, τα λατρεύουν κι έχουν πολύ βαθιά αισθήματα γι’ αυτά. Μάλιστα, εύχονται να μπορούσαν να τα κρατούν στην αγκαλιά τους και να είναι μαζί τους όλη μέρα. Ο Θεός δεν έχει τέτοια αισθήματα ούτε τέτοια στοργή απέναντι στους ανθρώπους. Λόγω των δεσμών αίματος, οι άνθρωποι αναπτύσσουν τέτοιου είδους αισθήματα απέναντι στα παιδιά τους, κι αυτά τα αισθήματα κάνουν τους ανθρώπους να χάσουν τη λογική τους και τις αρχές τους. Δεν είναι φυσικές ή κανονικές αποκαλύψεις της κανονικής ανθρώπινης φύσης ούτε εκδήλωση αγάπης. Είναι καθαρά και μόνο αισθήματα και θερμοαιμία· είναι αισθήματα που πηγάζουν από τους δεσμούς αίματος. Τα αισθήματα δεν είναι αλήθειες και δεν είναι αυτό που θα πρέπει να διαθέτει η κανονική ανθρώπινη φύση· είναι αρνητικά πράγματα. Ο Θεός δεν λατρεύει ούτε κακομαθαίνει το ανθρώπινο γένος. Ποια είναι η στάση του Θεού απέναντι στο ανθρώπινο γένος; Ο Θεός σε επέλεξε, είναι υπεύθυνος για σένα, εργάζεται και πληρώνει ένα τίμημα για σένα και μιλάει για να σε εφοδιάσει με την αλήθεια και ζωή, με βάση την αρχή της εκτίμησης προς τη ζωή των δημιουργημένων ανθρώπινων όντων και του σεβασμού της ζωής. Όμως, ο τρόπος με τον οποίο εργάζεται ο Θεός δεν είναι αυτός που φαντάζονται οι άνθρωποι· με άλλα λόγια, δεν σε δεσμεύει, δεν σε εκβιάζει ή, για να χρησιμοποιήσω μια φράση της καθομιλουμένης, δεν σου βάζει το μαχαίρι στον λαιμό. Δεν είναι έτσι τα πράγματα. Ο Θεός δεν εκβιάζει τους ανθρώπους· ποτέ δεν υποχρεώνει τους ανθρώπους να κάνουν το οτιδήποτε. Οι άνθρωποι, προκειμένου να λάβουν ευλογίες, στο πλαίσιο της πίστης τους στον Θεό θέλουν μονίμως να εκβιάζουν τον Θεό και να Τον εξαναγκάζουν να τους δώσει ευλογίες, και παράλληλα θέλουν να προσκολλώνται στον Θεό και να Τον εκβιάζουν για να τους επιτρέψει να εισέλθουν στη βασιλεία των ουρανών. Έτσι δεν είναι; (Ναι.) Ο Θεός δεν σου βάζει το μαχαίρι στον λαιμό. Δεν είναι καλό να χρησιμοποιείται η φράση της καθομιλουμένης «σου βάζει το μαχαίρι στον λαιμό», αλλά είναι κάπως παραστατική και είναι εύκολο να την κατανοήσουν οι άνθρωποι. Ο Θεός δεν σε δεσμεύει· είσαι ελεύθερος. Αν εκτιμάς όλο αυτό το έργο που κάνει σ’ εσένα ο Θεός επειδή σέβεται, εκτιμά και θεωρεί πολύτιμη τη ζωή σου, δεν πρέπει να επιλέξεις να είσαι επιφυλακτικός απέναντί Του, να Τον παρερμηνεύεις, να νιώθεις αντίσταση απέναντί Του ή να Τον απορρίπτεις όταν ενορχηστρώνει και ρυθμίζει οποιοδήποτε περιβάλλον για σένα. Αντιθέτως, πρέπει να κάνεις αυτό που οφείλει να κάνει ένα δημιουργημένο ον και να επιδείξεις τη στάση που οφείλει να έχει ένα δημιουργημένο ον απέναντι στον Δημιουργό: υποταγή και αποδοχή. Έτσι δεν είναι; (Ναι.) Συναναστραφήκαμε πλέον ξεκάθαρα πάνω σ’ αυτήν την πτυχή.

Ο τρόπος με τον οποίο προσεγγίζουν οι άνθρωποι το έργο του Θεού έχει ήδη εκθέσει μία από τις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες τους. Ποια είναι αυτή η αντίληψη και η φαντασιοκοπία; Οι άνθρωποι ερμηνεύουν τις ενορχηστρώσεις και τις ρυθμίσεις του Θεού σαν χειραγώγηση και έλεγχο από τον Θεό. Έτσι εργάζεται ο Θεός; (Όχι.) Οι άνθρωποι, βαθιά μέσα τους, νιώθουν έναν αόριστο φόβο για τον Θεό. Και μόνο που αναφέρεται ο Θεός, νιώθουν ότι είναι τρομακτικός και όχι αξιαγάπητος. Πιστεύουν ότι αν δεν ακούς τα λόγια του Θεού και δεν υποτάσσεσαι στις ενορχηστρώσεις και τις ρυθμίσεις Του, θα είναι θυμωμένος μαζί σου μέχρι ν’ ακούσεις τα λόγια Του και να υποταχθείς στις ενορχηστρώσεις και τις ρυθμίσεις Του, και ότι δεν πρόκειται να το βάλει κάτω μέχρι να σε ολοκληρώσει. Δεν είναι αυτό μια αντίληψη που έχουν οι άνθρωποι; Τι φαντάζονται οι άνθρωποι ότι είναι ο Θεός; Δεν φαντάζονται ότι είναι ένας δικτάτορας; Πιστεύουν ότι πρέπει ν’ αποδεχθείς τη διακυβέρνησή Του, ν’ αποδεχθείς τις πολιτικές Του, να Του φέρεσαι ευλαβικά και να κάνεις ό,τι σου λέει, ότι δεν μπορείς να μιλάς για Εκείνον πίσω από την πλάτη Του, ότι πρέπει ν’ αποδέχεσαι τα περιβάλλοντα που διαμορφώνει για σένα κι ότι, αν δεν τ’ αποδεχθείς, θα τιμωρηθείς και θα λάβεις την ανταπόδοσή Του. Έτσι ενεργεί όντως ο Θεός; (Όχι.) Ο Θεός σε σέβεται και αναλαμβάνει την ευθύνη για σένα. Ο Θεός εκτιμά τη ζωή των δημιουργημένων ανθρώπινων όντων. Οι άνθρωποι δεν θα πρέπει ν’ αδυνατούν να αναγνωρίσουν τι είναι καλό γι’ αυτούς ή να μην εκτιμούν την καλοσύνη του Θεού. Αν εκτιμάς την καλοσύνη του Θεού, τότε θα πρέπει ν’ αποδέχεσαι τα περιβάλλοντα που διαμορφώνει και να τ’ αποδέχεσαι από Εκείνον. Ακόμη κι αν δεν αποδέχεσαι ούτε κατανοείς τις αλήθεια-αρχές που εμπεριέχονται σε αυτά και δεν καταλαβαίνεις τι θα πρέπει να κάνεις πράξη ή ν’ αλλάξεις, αν μη τι άλλο δεν θα πρέπει να είσαι επιφυλακτικός απέναντι στον Θεό ούτε να Τον παρερμηνεύεις· αυτό είναι που θα πρέπει να πετύχεις. Ακόμη κι αν δεν αποκομίσεις τίποτε από αυτά τα περιβάλλοντα, μην παρερμηνεύεις τις επιθυμίες του Θεού. Ο Θεός δεν επιζητεί να κερδίσει κάτι από σένα. Είσαι απλώς ένα μικροσκοπικό δημιουργημένο ον· τι θα μπορούσε να επιζητεί να κερδίσει από σένα ο Θεός; Ο Θεός σού έδωσε τη ζωή σου και όλα όσα απολαμβάνεις σήμερα, καθώς και το λίγο δόγμα που κατανοείς. Η ελεύθερη βούλησή σου, το επίπεδό σου, τα χαρίσματά σου, οι ικανότητες και οι δεξιότητές σου, είτε είναι μεγάλα είτε μικρά, είναι όλα πράγματα που σου έδωσε ο Θεός. Τι θα μπορούσε να επιζητεί να κερδίσει από σένα ο Θεός; Αν ο Θεός δοξαστεί αφού θεμελιώσει μέσα σου την αλήθεια, κάνοντάς σε να υποταχθείς σε Αυτόν και να έχεις φόβο Θεού, και πιστεύεις ότι αυτό είναι που επιζητεί να κερδίσει από σένα, τότε μήπως Τον κρίνεις με βάση τα δικά σου ελεεινά πρότυπα; Αυτό δεν είναι βλασφημία απέναντι στον Θεό; (Ναι.) Τι δόξα μπορεί ν’ αποκτήσει ο Θεός από τους ανθρώπους; Στο τέλος, οι ίδιοι οι άνθρωποι είναι αυτοί που αποκομίζουν απτά οφέλη. Ο Θεός έχει ήδη δοξαστεί προτού ολοκληρωθεί το έργο Του, επειδή ο ίδιος ο Θεός είναι ένδοξος· η αλήθεια Του και η εξουσία Του αποδεικνύουν την ήττα του Σατανά και είναι η πραγματικότητα όλων των θετικών πραγμάτων. Ο ίδιος ο Θεός είναι δοξασμένος· χρειάζεται, λοιπόν, και πάλι ν’ αποκτήσει λίγη δόξα από ένα μικροσκοπικό δημιουργημένο ον όπως εσύ; Ο Θεός δεν επιζητεί να κερδίσει τίποτε από τους ανθρώπους. Αν επιζητεί να κερδίσει κάτι, αυτό είναι να δώσει τη δυνατότητα στους ανθρώπους να ικανοποιήσουν τελικά τις απαιτήσεις Του σύμφωνα με το σχέδιο διαχείρισής Του και, μόλις οι άνθρωποι πετύχουν τη σωτηρία και μπορέσουν να είναι σε αρμονία με τον Θεό, τότε Εκείνος θα ξεκουραστεί —σε αντάλλαγμα με τη σωτηρία του ανθρώπινου γένους, ο Θεός θα μπορέσει να ξεκουραστεί— αυτό επιζητεί να κερδίσει ο Θεός. Δεν είναι, λοιπόν, οι άνθρωποι εκείνοι που αποκομίζουν απτά οφέλη στο τέλος; Οι άνθρωποι θα έχουν κερδίσει την αλήθεια, δεν θα νιώθουν πλέον χαμένοι στη ζωή —θα έχουν μια κατεύθυνση κι ένα μονοπάτι— και θα είναι σε αρμονία με τον Θεό και δεν θα επαναστατούν πλέον εναντίον Του, δεν θα τους αιχμαλωτίζει πλέον καμία κακή δύναμη, θα είναι αληθινά δημιουργημένα όντα και δεν θ’ αντιμετωπίζουν πλέον τον θάνατο· τι μεγάλη τιμή είναι αυτό! Εκείνοι που αποκομίζουν τα μεγαλύτερα απτά οφέλη είναι οι άνθρωποι, όσοι αποδέχονται το έργο του Θεού και τη σωτηρία του Θεού. Έχουμε συναναστραφεί ξεκάθαρα πάνω σ’ αυτήν την πτυχή; Ποια είναι η αντίληψη και η φαντασιοκοπία των ανθρώπων σ’ αυτό το πλαίσιο; (Ερμηνεύουν τις ενορχηστρώσεις και τις ρυθμίσεις του Θεού σαν χειραγώγηση και έλεγχο από τον Θεό.) Αν δεν συναναστρεφόμασταν πάνω σ’ αυτό, οι άνθρωποι θα είχαν μονίμως κάποιες σκέψεις και απόψεις στο μυαλό τους τις οποίες δεν θα μπορούσαν να εκφράσουν ή τις οποίες δεν θα είχαν διαμορφώσει σε μια συστηματική θεωρία. Παρόλο που αυτά τα πράγματα δεν τους περιορίζουν στο να κάνουν τα καθήκοντά τους ούτε επηρεάζουν την καθημερινή τους ζωή με εμφανή τρόπο, επηρεάζουν σοβαρά την επιδίωξη της αλήθειας από πλευράς τους, τη στάση τους απέναντι στον Θεό και τη σχέση τους με τον Θεό. Επομένως, είναι πράγματα που πρέπει να εγκαταλείψουν οι άνθρωποι. Μόλις λυθεί αυτό το πρόβλημα, θα έχεις εγκαταλείψει έναν φραγμό που υπάρχει ανάμεσα σ’ εσένα και τον Θεό και θα έχει απομακρυνθεί ένα είδος εμποδίου από το μονοπάτι που ακολουθείς για να επιδιώξεις την αλήθεια, με αποτέλεσμα να είναι ευκολότερη η επιδίωξή σου. Όταν λύνονται οι αληθινές δυσκολίες, μειώνονται οι φραγμοί και τα εμπόδια που υπάρχουν ανάμεσα σ’ εσένα και τον Θεό, οπότε θα μπορείς να κάνεις το καθήκον σου και να κάνεις πράξη την αλήθεια με πολύ μεγαλύτερη ευκολία. Είναι ακριβώς όπως όταν πηγαίνει κανείς στο πεδίο της μάχης· πιστεύετε ότι είναι καλύτερο να κουβαλάτε ελαφρύ φορτίο ή να κουβαλάτε βαρύ φορτίο όταν πηγαίνετε στη μάχη; Ποιο από τα δύο είναι πιο βολικό; (Να πηγαίνουμε στη μάχη κουβαλώντας ελαφρύ φορτίο.) Να πηγαίνετε στη μάχη με ελαφρύ φορτίο. Είναι αρκετό να κουβαλάτε απλώς ένα όπλο στην πλάτη· έτσι είναι πιο απλό και πιο εύκολο. Αν, εκτός από αυτό, κουβαλάτε κατσαρολικά και αποσκευές ή καλλυντικά και εξοπλισμό γυμναστικής, το φορτίο θα είναι υπερβολικά βαρύ· θα είναι επίπονο να κουβαλάτε τόσα πράγματα στη μάχη και θα είναι άβολο να πολεμήσετε. Αυτές οι αντιλήψεις και οι φαντασιοκοπίες είναι όπως τα διαφορετικά είδη φορτίων που κουβαλάνε μαζί τους οι άνθρωποι· αποτελούν πρόβλημα και βάρος γι’ αυτούς όπου κι αν πάνε. Με λίγα λόγια, κατά καιρούς αυτά τα πράγματα θα σε επηρεάζουν και θα σε εμποδίζουν να επιδιώξεις και να κάνεις πράξη την αλήθεια. Όταν δεν υπάρχουν κρίσιμα ζητήματα, θα φαίνεται ότι δεν έχεις σημαντικά προβλήματα. Μόλις, όμως, προκύψουν κρίσιμα προβλήματα αρχής, αυτά τα πράγματα θα είναι ένας φραγμός που σε χωρίζει από τον Θεό. Μόλις βγουν στην επιφάνεια αυτά τα πράγματα, θα νιώσεις ότι υπάρχει ένα πρόβλημα στη σχέση σου με τον Θεό, ότι υπάρχει μια σύγκρουση ανάμεσα σ’ εσένα και τον Θεό· η καρδιά με την οποία πιστεύεις στον Θεό δεν θα είναι πλέον τόσο αγνή και θα έχεις πολλές δυσκολίες. Όταν, όμως, εγκαταλείψεις αυτά τα πράγματα, θα νιώσεις υπέροχα, η καρδιά σου θα ηρεμήσει και θα απελευθερωθεί και δεν θα είναι πλέον περιορισμένη ούτε δεσμευμένη. Παρόλο που αυτά τα πράγματα θα δημιουργούν κατά καιρούς αναλαμπές στο υποσυνείδητό σου ή στις σκέψεις σου, ουσιαστικά θα τα έχεις ήδη εξαλείψει, κι όταν ξανακάνεις κάτι, θα νιώθεις πολύ πιο ήρεμος όσο το κάνεις και θα το κάνεις πολύ πιο απλά. Παρόλο που αυτές οι αντιλήψεις και οι φαντασιοκοπίες μπορεί να έχουν και πάλι μια ανεπαίσθητη επίδραση στα βάθη του μυαλού σου, αν μη τι άλλο θα έχεις ήδη διακρίνει στην υποκειμενική σου βούληση ότι δεν είναι θετικά πράγματα, κι έτσι θα τις εγκαταλείψεις υποκειμενικά και δεν θα σ’ επηρεάζουν. Μ’ αυτόν τον τρόπο, θα έχεις ουσιαστικά εγκαταλείψει και εξαλείψει αυτόν τον φραγμό που υπάρχει ανάμεσα σ’ εσένα και τον Θεό.

Συναναστρεφόμαστε συχνά κατ’ αυτόν τον τρόπο πάνω στο θέμα της επιδίωξης της αλήθειας. Αντιλαμβάνεστε τη σπουδαιότητα της επιδίωξης της αλήθειας; Όταν είδατε ότι η εκκλησία χειρίστηκε ανθρώπους που γνωρίζετε στον περίγυρό σας, ενώ μάλιστα απέπεμψε ή απέβαλε κιόλας κάποιους, κάνατε καθόλου σκέψεις γι’ αυτό; Αντλήσατε καθόλου εμπειρία ή καθόλου διδάγματα από αυτό; Ποια είναι τα κύρια προβλήματα εκείνων που μεταφέρθηκαν σε ομάδες Β και εκείνων που αποπέμφθηκαν; (Όταν είδα ότι κάποιοι άνθρωποι που γνωρίζω στον περίγυρό μου μεταφέρθηκαν σε ομάδες Β ή αποπέμφθηκαν, αναστατώθηκαν η καρδιά και το μυαλό μου. Παρόλο που πιστεύουν στον Θεό εδώ και πολλά χρόνια, δεν επιδιώκουν πραγματικά την αλήθεια και, αν κι εγώ δεν επιδιώκω την αλήθεια και δεν αναζητώ την αλήθεια όποτε μου συμβαίνει κάτι, τελικά θ’ αποκλειστώ όπως αυτοί.) Ξέρετε ποιες ήταν οι αρχές του οίκου του Θεού για τον χειρισμό αυτών των ανθρώπων; Μήπως ο οίκος του Θεού τούς απέπεμψε απλώς και μόνο επειδή έχουν άσχημη ανθρώπινη φύση και δεν επιδιώκουν την αλήθεια και επειδή τους θεωρεί δυσάρεστους; (Όχι.) Τότε, μήπως ισχύει ότι όλοι όσους δεν χειρίστηκε ο οίκος του Θεού δεν έχουν κανένα πρόβλημα με την ανθρώπινη φύση τους, ότι αγαπούν όλοι την αλήθεια, επιδιώκουν την αλήθεια και μπορούν να υποταχθούν σ’ αυτήν, αγαπούν τον Θεό και έχουν φόβο Θεού; Ισχύει αυτό; (Όχι.) Μήπως ο οίκος του Θεού απέπεμψε ή μετέφερε σε ομάδες Β αυτούς τους ανθρώπους απλώς και μόνο επειδή δεν αγαπούν την αλήθεια και την αποστρέφονται; Μήπως τους χειρίστηκε επειδή έχουν άσχημη ανθρώπινη φύση και αρνούνται εντελώς ν’ αποδεχθούν την αλήθεια ή λόγω της κακής τους εμφάνισης ή κάποιας προσωρινής παράβασης που έκαναν; Είναι αυτή η αρχή σύμφωνα με την οποία χειρίζεται τους ανθρώπους ο οίκος του Θεού; (Όχι.) Μήπως ο οίκος του Θεού χειρίζεται κάποιον, τον κρίνει ακατάλληλο για να κάνει ένα καθήκον και τον διώχνει επειδή το άτομο αυτό δεν επιδιώκει την αλήθεια; (Όχι.) Γιατί, λοιπόν, χειρίστηκε και έδιωξε αυτούς τους ανθρώπους; (Επειδή δεν ενεργούσαν σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές και προκαλούσαν διαταράξεις και αναστατώσεις στο εκκλησιαστικό έργο, καθώς και σοβαρές απώλειες στο έργο του οίκου του Θεού.) Ήταν αυτός ο κύριος λόγος; (Ναι.) Ποιοι άλλοι λόγοι υπήρχαν; Έδιωξε ποτέ κανέναν επειδή το άτομο αυτό έλεγε διαρκώς ψέματα; (Όχι.) Έδιωξε ποτέ κανέναν επειδή δεν αγαπά την αλήθεια και την αποστρέφεται; Έδιωξε ποτέ κανέναν επειδή δεν κάνει με αφοσίωση το καθήκον του; (Όχι.) Πιστεύεις ότι είναι κρίμα που έδιωξε αυτούς τους ανθρώπους; Αδικήθηκε κανένας από αυτούς; (Όχι.) Κανένας απολύτως δεν αδικήθηκε. Με βάση τα πονηρά έργα που διέπραξαν αυτοί οι άνθρωποι, όταν πάνε στο πνευματικό βασίλειο, τους αξίζει να πεθάνουν δεκαοκτώ φορές και πρέπει όλοι να τιμωρηθούν —να πεθάνουν κι έπειτα να επανέλθουν στη ζωή και να τιμωρηθούν ξανά· να ξαναπεθάνουν, να επανέλθουν και πάλι στη ζωή και να τιμωρηθούν ξανά· να πεθάνουν άλλη μια φορά— τους αξίζει να πεθάνουν δεκαοκτώ φορές συνολικά. Διέπραξαν πολλά πονηρά έργα και οι αμαρτίες τους είναι αποτρόπαιες! Γιατί, λοιπόν, ο οίκος του Θεού χειρίστηκε και απέβαλε αυτούς τους ανθρώπους; Επειδή δεν είχε άλλη επιλογή· δεν έκαναν τα καθήκοντά τους, προκαλούσαν διαταράξεις και αναστατώσεις και σαμποτάριζαν τα πράγματα! Μάλιστα, κάποιοι πιστεύουν κιόλας ότι ο οίκος του Θεού χειρίστηκε αυτούς τους ανθρώπους επειδή τους αρέσει να λένε ψέματα κι έχουν άσχημη ανθρώπινη φύση ή επειδή ανταγωνίζονται για τη θέση και τη δύναμη και δεν κάνουν με αφοσίωση τα καθήκοντά τους· άλλοι μπερδεμένοι άνθρωποι λένε ότι ο λόγος είναι πως δεν αγαπούν την αλήθεια και δεν επιδιώκουν την αλήθεια. Αγαπάτε, λοιπόν, εσείς την αλήθεια; Μήπως όλοι όσους δεν έδιωξε ο οίκος του Θεού αγαπούν την αλήθεια και επιδιώκουν την αλήθεια; (Όχι.) Τίποτε από αυτά δεν είναι γεγονός. Στην πραγματικότητα, ο οίκος του Θεού χειρίστηκε και απέβαλε αυτούς τους ανθρώπους επειδή, όσο έκαναν τα καθήκοντά τους, έπαιζαν τον ρόλο εκείνων που προκαλούν διαταράξεις και αναστατώσεις και που σαμποτάρουν τα πράγματα, έκαναν τις ενέργειες που θέλουν —αλλά δεν μπορούν να κάνουν— ο Σατανάς, οι διάβολοι και ο μεγάλος κόκκινος δράκοντας, παραβιάζοντας σοβαρά τα διοικητικά διατάγματα του οίκου του Θεού και εξοργίζοντας πάρα πολύ τον Θεό. Ο οίκος του Θεού τούς έδιωξε επειδή, πολύ απλά, δεν είχε άλλη επιλογή. Δεν είναι ότι ο οίκος του Θεού δεν αγαπά τους ανθρώπους και είναι σκληρός απέναντί τους ούτε ότι ο Θεός δεν δίνει ευκαιρίες στους ανθρώπους. Αντιθέτως, είναι ότι αυτοί οι άνθρωποι το παρατράβηξαν με τις ενέργειές τους, προκαλώντας διαταράξεις και αναστατώσεις, ενώ οι απώλειες που προκάλεσαν στο εκκλησιαστικό έργο ήταν τεράστιες. Δεν έκαναν τα καθήκοντά τους ούτε έκαναν απλή δουλειά· προκαλούσαν διαταράξεις και αναστατώσεις και έκαναν κακό. Κανένας από τους εκλεκτούς του Θεού δεν θέλει να υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι στην εκκλησία. Αν πεις κάτι χλευαστικό ή πεις ένα ψέμα στην εκκλησία, είναι απλώς ζήτημα της προσωπικής σου συμπεριφοράς, πολύ απλά δεν αγαπάς και δεν επιδιώκεις την αλήθεια και, εφόσον αυτό δεν προκαλεί διατάραξη ή αναστάτωση, κανείς δεν πρόκειται να σε χειριστεί· αν μερικές φορές κάνεις κάπως επιπόλαια το καθήκον σου, αλλά τον περισσότερο καιρό το κάνεις αποτελεσματικά, τότε, εφόσον δεν προκαλείς διατάραξη ή αναστάτωση, ο οίκος του Θεού θα σου δώσει την ευκαιρία να παραμείνεις και να κάνεις ένα καθήκον και θα σε μεταχειριστεί σύμφωνα με τις αρχές. Ωστόσο, αυτοί οι άνθρωποι προκάλεσαν διαταράξεις και αναστατώσεις. Διέπραξαν παραπτώματα με απερισκεψία και παραβίασαν τις αρχές από κάθε άποψη, προκαλώντας μεγάλη αναταραχή· σαμποτάρισαν όλες τις πτυχές του εκκλησιαστικού έργου και οι καρποί των καθηκόντων που έκαναν πολλοί από τους αδελφούς και τις αδελφές χαραμίστηκαν εντελώς. Οι συνέπειες των διαταράξεων και των αναστατώσεων που προκάλεσαν είναι πολύ σοβαρές και θα χρειαστούν αμέτρητοι άλλοι άνθρωποι και αμέτρητες ώρες για ν’ αποκατασταθούν τα πράγματα, οπότε αυτοί οι άνθρωποι έπρεπε να διωχθούν! Μόνο μ’ αυτόν τον τρόπο κατέστη δυνατόν να προστατευτούν οι αδελφοί και οι αδελφές, ώστε να μπορέσουν να κάνουν κανονικά τα καθήκοντά τους και να πετύχουν καλά αποτελέσματα. Μόνο αποπέμποντας αυτούς τους κακούς ανθρώπους και τους αντίχριστους κατέστη δυνατόν να δημιουργηθεί ένα κατάλληλο περιβάλλον εργασίας και διαβίωσης για τους αδελφούς και τις αδελφές. Αν αυτοί οι κακοί άνθρωποι και οι αντίχριστοι παρέμεναν στην εκκλησία, θα αποτελούσαν μόνο μάστιγα· θα μόλυναν και θα θόλωναν την ατμόσφαιρα και θα προκαλούσαν χάος όπου πήγαιναν. Τίποτε από όσα έκαναν δεν πληρούσε ούτε καν τα πρότυπα της απλής δουλειάς. Το μόνο που έκαναν ήταν να προκαλούν αναστάτωση, να σαμποτάρουν και να ισοπεδώνουν τα πάντα. Όλα όσα έκαναν είχαν ως στόχο να διαταράξουν και να αναστατώσουν το εκκλησιαστικό έργο και την εκκλησιαστική ζωή. Δεν είναι υπηρέτες του Σατανά; Μπορούν τέτοιοι άνθρωποι να παραμείνουν στην εκκλησία; Δεν είναι συνηθισμένοι διεφθαρμένοι άνθρωποι, αλλά υπηρέτες του Σατανά! Τι έκαναν αυτοί οι άνθρωποι; Διασπάθισαν τις προσφορές του Θεού και τις έδωσαν άνευ όρων σε άπιστους· έδειχναν υπερβολική γενναιοδωρία όταν έδιναν χρήματα σε άπιστους, και μάλιστα τους τα έδιναν ακόμη και με το ζόρι όταν εκείνοι δεν τα ζητούσαν. Όταν ζητούσαν από άπιστους να κάνουν κάποιο έργο και εκείνοι έλεγαν ότι εκατό δολάρια θα ήταν αρκετά, εκείνοι επέμεναν να πληρώσουν τριακόσια, και όταν οι άπιστοι ζητούσαν τριακόσια δολάρια, εκείνοι επέμεναν να πληρώσουν πεντακόσια, δίνοντας μάλιστα και επιπλέον αμοιβές στους άπιστους αφού είχαν αποπληρώσει τα μεροκάματά τους. Όσες προσφορές κι αν επρόκειτο να δαπανηθούν, δεν ρωτούσαν σχετικά τον Άνωθεν, αλλά αντιθέτως, απλώς έπαιρναν την απόφαση μόνοι τους. Όποιο έργο κι αν έκαναν, δεν το εκτελούσαν σύμφωνα με τις εργασιακές ρυθμίσεις του οίκου του Θεού ούτε σύμφωνα με τις αρχές που παρέχει ο οίκος του Θεού και, ασφαλώς, σε καμία περίπτωση δεν το εκτελούσαν σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές. Απλώς ακολουθούσαν τις δικές τους επιθυμίες και το έκαναν όπως τους άρεσε, χωρίς να υπερασπίζονται καθόλου τα συμφέροντα του οίκου του Θεού. Προτιμούσαν να υπερασπίζονται τους άπιστους παρά τα συμφέροντα του οίκου του Θεού και διασπάθιζαν τις προσφορές του Θεού παντού. Μήπως επρόκειτο για χρήματα που είχαν κερδίσει οι ίδιοι; Δεν έδειχναν καμία αυτοσυγκράτηση όταν έδιναν επιπλέον αμοιβές και δώρα στους άπιστους, ενώ δεν επιτρεπόταν σε κανέναν να διαφωνήσει μαζί τους, και μάλιστα επέπλητταν όποιον διαφωνούσε μαζί τους. Νομίζεις ότι τέτοιοι άνθρωποι πιστεύουν στον Θεό και Τον ακολουθούν; Είναι κατακάθια, έτσι δεν είναι; Δεν θα έπρεπε ν’ αποπέμπονται τέτοιοι άνθρωποι; (Ναι.) Τι άλλα κακά διέπραξαν αυτοί οι άνθρωποι; Όταν κήρυτταν το ευαγγέλιο, ανέφεραν ψεύτικα νούμερα για να εξαπατήσουν τον οίκο του Θεού και βασάνιζαν και κατέπνιγαν αδίστακτα όποιον δεν ανέφερε ψεύτικα νούμερα. Εξανάγκαζαν τους άλλους ν’ αναφέρουν ψεύτικα νούμερα· δεν τους άφηναν καμία άλλη επιλογή. Τι σόι άνθρωποι είναι αυτοί; Είναι καν άνθρωποι; Αν πεις ότι απλώς έχουν άσχημη ανθρώπινη φύση, δεν αγαπούν την αλήθεια και δεν επιδιώκουν την αλήθεια, στέκει αυτή η δήλωση; Δεν είναι ανοησία; (Ναι.) Όχι μόνο δεν αγαπούν την αλήθεια και δεν επιδιώκουν την αλήθεια, αλλά δεν διαθέτουν καν κανονική ανθρώπινη φύση, οπότε ούτε λόγος για αγάπη για την αλήθεια και επιδίωξη της αλήθειας. Είναι διάβολοι και τίποτε άλλο! Το βλέπετε πλέον αυτό καθαρά, έτσι δεν είναι; (Ναι.) Ποια είναι η φύση αυτών των ανθρώπων; (Η φύση των διαβόλων.) Έχουν τη φύση των διαβόλων. Αυτοί οι άνθρωποι, αφού αποπέμφθηκαν, παρέμειναν ανυποχώρητοι, και μάλιστα ένιωθαν αδικημένοι και έλεγαν: «Είμαι αθώος, δεν το έκανα αυτό!» Τα γεγονότα είχαν παρουσιαστεί μπροστά στα μάτια τους, αλλά εκείνοι αρνούνταν να το παραδεχθούν και μάλιστα παρέμειναν πεισματικά γαντζωμένοι στις δικαιολογίες τους και ανυποχώρητοι ως το τέλος· δεν αποδεικνύει αυτό ότι ήταν σωστό ν’ αποπεμφθούν; Ποιες θα είναι οι συνέπειες αν τέτοιου είδους άνθρωποι δεν αποπέμπονται; Μήπως θα μετανοήσουν; Ακόμη κι αν τους δώσεις την ευκαιρία να συνεχίσουν να κάνουν ένα καθήκον κι απλώς τους κλαδέψεις, μπορούν να μετανοήσουν και ν’ αλλάξουν προς το καλύτερο; (Όχι, δεν μπορούν.) Δεν υπάρχει καμία απολύτως περίπτωση να μπορέσουν να μετανοήσουν. Τι φύση-ουσία είναι αυτή; Τι είδους άνθρωποι δεν μπορούν να μετανοήσουν και δεν μετανοούν ακόμη κι όταν έρχονται αντιμέτωποι με τα γεγονότα; (Οι διάβολοι.) Οι διάβολοι, οι άνθρωποι που έχουν την ουσία του Σατανά, τα κακά πνεύματα και τα ακάθαρτα πνεύματα δεν πρόκειται να μετανοήσουν· όπως κι αν συναναστρέφεσαι πάνω στην αλήθεια, εκείνοι δεν πρόκειται να μετανοήσουν. Δεν αναγνωρίζουν καν το γεγονός ότι έκαναν κακό· μπορούν, λοιπόν, ν’ αποδεχθούν την αλήθεια και ν’ αποκτήσουν αυτογνωσία; Σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να το κάνουν αυτό! Αν μπορούσαν ν’ αναγνωρίσουν το γεγονός ότι έκαναν κακό, θα είχαν μια ευκαιρία ν’ αποδεχθούν την αλήθεια, αλλά δεν παραδέχονται καν τα γεγονότα και δεν αναγνωρίζουν ούτε αποδέχονται τη φύση των πράξεών τους· τέτοιοι άνθρωποι δεν είναι δυνατόν να μετανοήσουν. Είναι ακριβώς όπως οι Σοδομίτες· αν έλεγες στους Σοδομίτες: «Αν δεν μετανοήσετε, ο Θεός θα καταστρέψει αυτήν την πόλη», θα το αποδέχονταν; Ποια θα ήταν η στάση τους μόλις άκουγαν αυτά τα λόγια; Θα αντιδρούσαν σαν να μην τα είχαν ακούσει και θα συνέχιζαν να ενεργούν σύμφωνα με τις δικές τους προτιμήσεις, κάνοντας ό,τι τους αρέσει, χωρίς να μετανοούν καθόλου. Επομένως, η τελική τους έκβαση ήταν η καταστροφή τους. Όσο γι’ αυτούς τους ανθρώπους που προκάλεσαν διαταράξεις και αναστατώσεις στην εκκλησία, ο Θεός τούς έδωσε ευκαιρίες, κι ωστόσο εκείνοι δεν τις εκτίμησαν ούτε μετανόησαν, αλλά επέμειναν να αντιτίθενται στον Θεό ως το τέλος. Αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν καθόλου συνείδηση ούτε λογική· τους αξίζει οίκτος; (Όχι.) Υπάρχει κανείς που υπερασπίστηκε αυτούς τους ανθρώπους που δεν τους αξίζει οίκτος; Υπάρχει κανείς που τους θαυμάζει, πιστεύοντας ότι έχουν υποφέρει κι έχουν πληρώσει ένα τίμημα για πολλά χρόνια, ότι έχουν εργαστεί πολύ σκληρά και πολύ επιμελώς, ότι κάποιοι από αυτούς έχουν αρκετά καλό επίπεδο και διαθέτουν εξαιρετική εργασιακή ικανότητα και ηγετικές δεξιότητες κι ότι είναι κρίμα που τους έδιωξαν; Είναι κρίμα; (Όχι.) Δεν είναι κρίμα, κι αυτό σημαίνει ότι ήταν σωστό να διωχθούν. Απλώς παρατηρήστε για να δείτε κατά πόσο αυτοί οι άνθρωποι μπορούν ν’ αποδεχθούν την αλήθεια και σε ποιο μονοπάτι βαδίζουν. Αν οι άνθρωποι προκαλούν ακόμα και διαταράξεις ή αναστατώσεις ενώ κάνουν τα καθήκοντά τους, τότε είναι τα κατακάθια του ανθρώπινου γένους! Είναι απολύτως σωστό τα δημιουργημένα όντα να κάνουν τα καθήκοντά τους και, για όποιο καθήκον κι αν πρόκειται, πρέπει να εκπληρώνουν την ευθύνη τους. Ακόμη κι αν δεν εκτελούν τα καθήκοντά τους σύμφωνα με τα πρότυπα, αν μη τι άλλο δεν πρέπει να προκαλούν διαταράξεις και αναστατώσεις! Οι διαταράξεις και οι αναστατώσεις είναι κάτι που προκαλεί ο Σατανάς· δεν θα έπρεπε να είναι κάτι που προκαλούν οι διεφθαρμένοι άνθρωποι. Οι διεφθαρμένοι άνθρωποι έχουν διαφθαρεί από τον Σατανά και δεν μπορούν να συγκρατηθούν ώστε να μην αντιστέκονται στον Θεό· ωστόσο, οι άνθρωποι που έχουν κανονική ανθρώπινη φύση, συνείδηση και λογική δεν θα προκαλούσαν σκοπίμως διαταράξεις και αναστατώσεις ενώ κάνουν τα καθήκοντά τους. Ο λόγος είναι ότι τους συγκρατεί η συνείδηση και η λογική τους, κι έτσι δεν θα διαταράξουν, δεν θα αναστατώσουν ούτε θα σαμποτάρουν το έργο του οίκου του Θεού όσο κάνουν το καθήκον τους. Ακόμη κι αν κάποιος δεν μπορεί να κάνει το καθήκον του με τρόπο που να ανταποκρίνεται στα πρότυπα, αρκεί να το κάνει σε μέτριο επίπεδο και τουλάχιστον αυτό πληροί το πρότυπο της συνείδησης και της λογικής. Ωστόσο, αυτοί οι άνθρωποι δεν μπορούν να ικανοποιήσουν ούτε αυτό το πρότυπο, οπότε στο τέλος μπορούν να καταλήξουν μόνο σ’ αυτό το σημείο: ν’ αποπεμφθούν ή ν’ αποβληθούν από τον οίκο του Θεού εξαιτίας των πολλών πονηρών έργων που διέπραξαν. Αυτοί είναι τα κατακάθια του ανθρώπινου γένους!