Μιλήσαμε μόλις για την ικανότητα των ανθρώπων να διακρίνουν το σωστό από το λάθος στο πλαίσιο της ανθρώπινης φύσης τους, για το κατά πόσο, δηλαδή, οι άνθρωποι μπορούν ν’ αναγνωρίζουν τα θετικά και τα αρνητικά πράγματα. Δεν είναι πολλοί εκείνοι που είναι ικανοί να κάνουν αυτήν τη διάκριση, όμως στη ζωή τους οι άνθρωποι έρχονται τακτικά σ’ επαφή τόσο με θετικά όσο και με αρνητικά πράγματα. Για παράδειγμα, τα κανονικά συναισθήματα των ανθρώπων —όπως η χαρά, ο θυμός, η λύπη, η ευτυχία— είναι άραγε θετικά ή αρνητικά πράγματα; (Είναι θετικά πράγματα.) Και η επαναστατικότητα των ανθρώπων απέναντι στον Θεό; Είναι θετικό ή αρνητικό πράγμα; (Αρνητικό πράγμα.) Οι υπερβολικές επιθυμίες που έχουν οι άνθρωποι από τον Θεό; Είναι θετικά ή αρνητικά πράγματα; (Αρνητικά πράγματα.) Στην πραγματικότητα, οι άνθρωποι στην καθημερινότητά τους δεν έχουν την παραμικρή αίσθηση για πολλά από τα πράγματα που συναντούν. Κάποια θετικά πράγματα συνοδεύουν πάντα τους ανθρώπους στη ζωή τους και στην ύπαρξή τους· παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη ζωή τους, και ο θετικός τους αντίκτυπος στην ανθρώπινη επιβίωση δεν μπορεί ν’ αντικατασταθεί με τον αντίκτυπο κανενός αρνητικού πράγματος. Ωστόσο, οι άνθρωποι συχνά παραβλέπουν αυτά τα θετικά πράγματα, πιστεύοντας αντιθέτως ότι τα πολλά αρνητικά πράγματα είναι αυτά που συνοδεύουν πάντα τους ανθρώπους, που τους συντηρούν στη ζωή και τους συντροφεύουν στην ύπαρξή τους. Από αυτό, φαίνεται ότι στην πραγματικότητα τα θετικά πράγματα δεν κάνουν καμία αίσθηση σε πολλούς ανθρώπους. Το να μη σου κάνουν αυτά τα πράγματα καμία αίσθηση έχει μικρή σημασία. Από τη στιγμή που ξέρεις ότι είναι θετικά πράγματα, εφόσον δεν τα αποστρέφεσαι, και μάλιστα μπορείς να τα λαχταράς και να τα αγαπάς από τα βάθη της καρδιάς σου, τότε αυτό αποδεικνύει ότι η ανθρώπινη φύση σου λαχταρά ό,τι είναι θετικό. Έστω ότι ξέρεις ποια είναι τα θετικά πράγματα και ποια είναι τα αρνητικά, αλλά και πάλι δεν μπορείς να πείσεις τον εαυτό σου να του αρέσουν τα θετικά πράγματα. Αντ’ αυτού, σου αρέσουν μέσα σου τα αρνητικά πράγματα, και μάλιστα τρέφεις ιδιαίτερο ενδιαφέρον γι’ αυτά και, πηγαίνοντας ένα βήμα παρακάτω, είναι σίγουρο ότι θα τα επιδιώξεις και θα προσπαθήσεις να τα αποκτήσεις αν οι συνθήκες είναι κατάλληλες και σου δοθεί η ευκαιρία. Αυτό υποδηλώνει ότι ως προς τον προσανατολισμό σου απέναντι στα θετικά και τα αρνητικά πράγματα, αγαπάς ό,τι είναι αρνητικό κι όχι ό,τι είναι θετικό. Αν δεν αγαπάς τα θετικά πράγματα, αυτό δείχνει ότι δεν είσαι θετική προσωπικότητα. Αν δεν είσαι θετική προσωπικότητα, τότε σίγουρα δεν είσαι άνθρωπος με συνείδηση και λογική· είσαι αρνητική προσωπικότητα. Αν δεν είσαι κάποιος που έχει συνείδηση και λογική, τότε είσαι μη άνθρωπος, δεν είσαι άνθρωπος. Για παράδειγμα, κάποιος καλλιεργεί ντομάτες. Ακούει ότι μόλις μεγαλώσουν οι ντομάτες, μπορούν να γίνουν από πράσινες κόκκινες σε μια νύχτα, απλώς και μόνο αν προσθέσει έναν χημικό παράγοντα, κι έπειτα είναι έτοιμες να πωληθούν απευθείας. Τότε, σκέφτεται: «Αυτό είναι υπέροχο. Όλοι οι άλλοι έτσι τις πουλάνε, οπότε θα το κάνω κι εγώ. Μ’ αυτόν τον τρόπο, μπορώ και να γίνω πλούσιος και να τρώω ντομάτες νωρίτερα. Αυτό είναι τέλειο!» Έτσι, πουλάει αυτές τις ντομάτες και τις τρώει και ο ίδιος. Κάποιος του υπενθυμίζει ότι οι ντομάτες που έχουν ωριμάσει με την προσθήκη χημικών παραγόντων είναι βλαβερές για τους ανθρώπους κι ότι, όταν πουλάει τέτοια πράγματα, βλάπτει τους άλλους, αλλά εκείνος αρνείται να το αποδεχθεί αυτό και λέει: «Πώς μπορεί αυτό να βλάπτει τους ανθρώπους; Αυτό είναι καρπός επιστημονικής έρευνας· είναι θετικό πράγμα. Η επιστήμη υπηρετεί την ανθρωπότητα και εφόσον αυτά τα πράγματα έχουν επινοηθεί μέσω της επιστήμης, θα πρέπει να εφαρμόζονται ευρέως στη ζωή των ανθρώπων. Η ζωή των ανθρώπων δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς την επιστήμη· πρέπει να βασιζόμαστε σ’ αυτήν». Μάλιστα, κάποιοι άνθρωποι αντιμετωπίζουν την επιστήμη σαν την αλήθεια, και διδάσκουν στους άλλους ν’ αγαπούν, να μαθαίνουν και να χρησιμοποιούν την επιστήμη, καθώς και να βασίζουν τα πάντα σ’ αυτήν. Κάποιοι άνθρωποι μπορεί να έχουν πλέον ανακαλύψει ότι η επιστήμη δεν είναι απαραιτήτως ορθή κι ότι κάποια πράγματα που επινοήθηκαν μέσω της επιστήμης είναι βλαβερά για τους ανθρώπους· για παράδειγμα, τα χημικά όπλα και τα όπλα προηγμένης τεχνολογίας μπορούν να αιματοκυλήσουν την ανθρωπότητα, ενώ ιδιαίτερα τα γενετικά τροποποιημένα τρόφιμα αποτελούν μια ατέλειωτη μάστιγα για την ανθρωπότητα. Πολλοί άνθρωποι, όμως, δεν το πιστεύουν αυτό και λένε: «Είναι δυνατόν να κάνει λάθος η επιστήμη; Αν η επιστήμη έκανε λάθος, θα την υποστήριζε το κράτος; Όλη η ανθρωπότητα μαθαίνει και χρησιμοποιεί την επιστήμη· θα μπορούσε όλη η ανθρωπότητα να κάνει λάθος;» Είναι ορθή αυτή η δήλωση; Πιστεύουν ότι εφόσον όλη η ανθρωπότητα λατρεύει και χρησιμοποιεί την επιστήμη, και αυτή είναι η κοινωνική τάση, όσο αρνητικό πράγμα κι αν είναι, μπορεί να γίνει θετικό πράγμα. Είναι αυτοί άνθρωποι που μπορούν να διακρίνουν το σωστό από το λάθος; (Όχι.) Τι είναι αυτά που λένε; (Πλάνες.) Είναι πλάνες, αιρέσεις και διαστρεβλωμένα επιχειρήματα. Παρόλο που οι περισσότεροι άνθρωποι ανάμεσα στο κακό ανθρώπινο γένος συμφωνούν με αυτά τα ρητά και τα αναγνωρίζουν, όσοι άνθρωποι κι αν τα αναγνωρίζουν και τα εγκρίνουν, ό,τι είναι λάθος θα είναι πάντα λάθος, τα αρνητικά πράγματα θα είναι πάντα αρνητικά πράγματα και η διαστρεβλωμένη επιχειρηματολογία θα είναι πάντα διαστρεβλωμένη επιχειρηματολογία. Είναι αδύνατον να γίνουν θετικά πράγματα ούτε μπορούν ποτέ να γίνουν η αλήθεια.

Οι άνθρωποι που επιδιώκουν μονίμως τις κοινωνικές τάσεις και αρέσκονται να λένε πλάνες δεν είναι εκείνοι που αγαπούν ιδιαίτερα τα αρνητικά πράγματα; (Ναι.) Μπορούν ν’ αποδεχθούν την αλήθεια και τα θετικά πράγματα; (Όχι.) Δεν μπορούν ν’ αποδεχθούν τα θετικά πράγματα. Για παράδειγμα, κάποιοι άνθρωποι αρρωσταίνουν και στην πραγματικότητα η ασθένειά τους θα μπορούσε να θεραπευτεί με σωματική άσκηση και προσαρμογές στην καθημερινή τους ρουτίνα, αλλά εκείνοι επιμένουν να χρησιμοποιούν σύγχρονα και υψηλής τεχνολογίας μέσα και μεθόδους για θεραπεία. Ίσως τους πεις: «Παρόλο που η ιατρική έχει προχωρήσει πλέον κι αυτή η θεραπεία έχει εμφανή αποτελέσματα, θα προκαλέσει μόνιμες παρενέργειες, οι επιπτώσεις των οποίων θα είναι μη αναστρέψιμες. Θα πρέπει να χρησιμοποιήσεις μια φυσική μέθοδο —όπως η σωματική άσκηση, η προσαρμογή της καθημερινής σου ρουτίνας και η προσαρμογή των διατροφικών σου συνηθειών και μοτίβων— για να καταφέρεις σταδιακά να μπει ο οργανισμός σου σ’ έναν κανονικό, φυσικό ρυθμό, κι έπειτα κάποια απ’ τα συμπτώματά σου θα υποχωρήσουν σταδιακά». Κάποιοι άνθρωποι μπορούν ν’ αποδεχθούν μια τέτοια άποψη, ενώ άλλοι όχι. Σκέφτονται: «Αυτή είναι απαρχαιωμένη προσέγγιση. Μ’ αυτόν τον τρόπο κι αυτήν τη φιλοσοφία αντιμετώπιζε η ανθρωπότητα τις ασθένειες χιλιάδες χρόνια πριν. Η ιδέα ότι η καλυτέρευση της υγείας βασίζεται κατά τριάντα τοις εκατό στη θεραπεία και κατά εβδομήντα τοις εκατό στην ανάρρωση απλώς δεν στέκει πλέον! Η ιατρική έχει προχωρήσει πια και οι θεραπείες υψηλής τεχνολογίας αποφέρουν γρήγορα αποτελέσματα. Τα φάρμακα σε θεραπεύουν εν ριπή οφθαλμού!» Σύμφωνα με τις απόψεις τους, εφόσον η ιατρική έχει προχωρήσει και μπορεί να θεραπεύει τις διάφορες ασθένειες της ανθρωπότητας και να επιτρέπει στους ανθρώπους να ζουν πολλά χρόνια, τότε η ιατρική έχει γίνει ένα θετικό πράγμα και οι άνθρωποι θα πρέπει να πιστεύουν στην ιατρική, να πιστεύουν στην επιστήμη, αφήνοντάς την να κυριαρχεί στο πεπρωμένο τους. Πιστεύουν ότι όσες ασθένειες κι αν πάθουν οι άνθρωποι, δεν έχουν τίποτα να φοβούνται, ότι με τα μέσα της υψηλής τεχνολογίας, οποιαδήποτε περίπλοκη, δύσκολα αντιμετωπίσιμη ασθένεια μπορεί να θεραπευτεί, κι ότι, ακόμη κι αν υπάρχουν μόνιμες παρενέργειες, δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας. Είναι ακριβείς αυτές οι απόψεις; Είναι πλάνες. Πείτε Μου, αν εξηγήσετε σ’ έναν τέτοιο άνθρωπο τι είναι τα θετικά πράγματα, μπορείτε να τον πείσετε; Μπορεί να το αποδεχθεί; (Όχι, δεν μπορούμε να τον πείσουμε.) Ένας λόγος για τον οποίο δεν μπορείτε να τον πείσετε είναι ότι ο ίδιος είναι ανίκανος ν’ αποδεχθεί θετικές απόψεις. Κι ένας άλλος λόγος είναι ότι όλη η ανθρωπότητα σε ολόκληρο τον κόσμο παρασύρεται από τις πονηρές τάσεις, χωρίς καμία εξαίρεση. Ένας τέτοιος άνθρωπος, παρόλο που πιστεύει στον Θεό, βαθιά μέσα του δεν αποδέχεται την αλήθεια, δεν αποδέχεται τα θετικά πράγματα και δεν βλέπει τους ανθρώπους και τα πράγματα με βάση τα λόγια του Θεού. Αντ’ αυτού, εξακολουθεί να χρησιμοποιεί τις απόψεις του Σατανά και τις πονηρές τάσεις του Σατανά ως βάσεις για να βλέπει ή να αντιμετωπίζει οποιοδήποτε ζήτημα. Επομένως, παρόλο που πιστεύει στον Θεό εδώ και πολλά χρόνια, που έχει ακούσει κάποια κηρύγματα, που κάνει το καθήκον του και ισχυρίζεται ότι είναι πρόθυμος ν’ αποδεχθεί την αλήθεια, οι απόψεις που έχει για τα πράγματα στην αληθινή ζωή παραμένουν αμετάβλητες και δεν έχει αλλάξει ούτε σ’ αυτό που επιλέγει ανάμεσα στα θετικά και τα αρνητικά πράγματα. Τα αρνητικά πράγματα που έχει αποδεχθεί έχουν ήδη ριζώσει στην καρδιά του, και ακόμη κι αν ξέρει ότι αυτά τα πράγματα δεν είναι η αλήθεια, θα παραμένει και πάλι προσκολλημένος σ’ αυτά. Αυτό δείχνει ξεκάθαρα ότι αυτό που αγαπά πραγματικά μέσα του είναι τα αρνητικά πράγματα κι όχι η αλήθεια. Παρόλο που έχει διαβάσει τα λόγια του Θεού κι έχει ακούσει κηρύγματα πάνω στην αλήθεια, και παρόλο που κατανοεί ως προς το δόγμα ότι αυτά τα λόγια είναι ορθά και είναι η αλήθεια, εξακολουθεί να είναι απρόθυμος να εγκαταλείψει τα αρνητικά πράγματα που έχει προ πολλού αποδεχθεί στα βάθη της καρδιάς του, και δεν χρησιμοποιεί ποτέ τα λόγια του Θεού ως βάση για να διακρίνει τα αρνητικά πράγματα. Όταν έρχεται αντιμέτωπος με συγκεκριμένα ζητήματα, μέσα του παραμένει προσκολλημένος στις αρχικές του, εσφαλμένες απόψεις, και εξακολουθεί να θεωρεί τα αρνητικά πράγματα θετικά και τις εσφαλμένες απόψεις ορθές. Όσο για τα θετικά πράγματα, παρόλο που δεν λέει ρητά ότι είναι αρνητικά πράγματα, μέσα του είναι απρόθυμος να εγκαταλείψει τα αρνητικά πράγματα και ν’ αποδεχθεί τα θετικά, επειδή θεωρεί ότι «Τα θετικά πράγματα φαίνεται να έχουν πολύ μικρή επιρροή και πολύ λίγοι άνθρωποι μπορούν να τα αποδεχθούν. Δεν είναι εφικτά στην κοινωνία· αυτό αποτελεί αντικειμενικό γεγονός». Αυτό αποδεικνύει ότι δεν έχει την ικανότητα να διακρίνει το σωστό από το λάθος μέσα του, κι ότι υπάρχει πρόβλημα στην ανθρώπινη φύση του. Ένας τέτοιος άνθρωπος δεν ενδιαφέρεται για τα θετικά πράγματα και συχνά θέλει ν’ αλλάξει τη φύση, ν’ αλλάξει τους νόμους επιβίωσης του φυσικού κόσμου, τους νόμους της ανθρώπινης φυσιολογίας και τους νόμους της ανθρώπινης επιβίωσης, έχοντας μονίμως την επιθυμία να κατακτήσει τη φύση και τα διάφορα έμβια όντα. Για παράδειγμα, συλλογίζεται διαρκώς πράγματα όπως τα εξής: «Πώς μπορούμε να δώσουμε στους σκύλους τα γονίδια που έχουν οι γάτες, ώστε οι σκύλοι να μπορούν να πιάνουν ποντίκια όπως οι γάτες; Και δεν θα ήταν υπέροχο αν οι γάτες μπορούσαν να πιάνουν ποντίκια και παράλληλα να φυλάνε το σπίτι όπως οι σκύλοι;» «Αν οι κότες μπορούσαν και να γεννάνε αυγά και να λαλούν, τότε θα αρκούσε να εκτρέφουμε μόνο κότες· πόσο υπέροχο θα ήταν αυτό!» Όπως βλέπεις, συλλογίζεται μονίμως ανάρμοστα πράγματα. Αν ήταν άνθρωπος που μπορούσε να διακρίνει το σωστό από το λάθος, θα σκεφτόταν: «Τα ζώα που δημιούργησε ο Θεός είναι πολύ θαυμαστά! Οι κόκορες μπορούν να λαλούν και να κρατούν συντροφιά στις κότες, και οι κότες μπορούν να γεννούν αυγά και να κλωσάνε κοτοπουλάκια, ενώ οι άνθρωποι μπορούν να φάνε το κρέας τόσο του κόκορα όσο και της κότας. Οι σκύλοι μπορούν να προστατεύουν το σπίτι και να κάνουν συντροφιά στους ιδιοκτήτες τους, και οι γάτες μπορούν να πιάνουν ποντίκια, ενώ μερικές φορές μπορούν μάλιστα να γίνουν αφανή μέλη της οικογένειας. Όλα αυτά είναι υπέροχα, το κάθε ζώο έχει τη δική του λειτουργία· όλα όσα δημιούργησε ο Θεός είναι καλά!» Όμως, όσοι δεν μπορούν να κατανοήσουν τα θετικά πράγματα θα χρησιμοποιούν τις απόψεις του Σατανά για να τα αρνηθούν και να τα καταδικάσουν και μάλιστα θα επιχειρούν, με βάση τις απόψεις του Σατανά, ν’ αλλάξουν τους νόμους επιβίωσης των διαφόρων πλασμάτων, τους διάφορους νόμους του φυσικού κόσμου ή ακόμη και τους νόμους της ανθρώπινης επιβίωσης, και όλα αυτά προκειμένου ν’ αφήσουν την επιστήμη να έχει την εξουσία. Τέτοιοι άνθρωποι σίγουρα δεν έχουν κανονική ανθρώπινη φύση. Λείπει από την ανθρώπινη φύση τους το χαρακτηριστικό της ικανότητας να διακρίνουν το σωστό από το λάθος. Επιπλέον, δεν ξέρουν πώς να διαχειρίζονται τη ζωή τους σύμφωνα με τους φυσικούς νόμους και θέλουν πάντα να ενεργούν σύμφωνα με την ανθρώπινη βούληση, χρησιμοποιώντας τεχνολογικά μέσα ή τεχνητές μεθόδους για ν’ αλλάξουν τους κανονικούς νόμους της σωματικής ζωής. Για παράδειγμα, ένας κανονικός άνθρωπος χρειάζεται επτά με οκτώ ώρες ξεκούραση την ημέρα για να έχει πλήρη ενέργεια και να είναι σε θέση ν’ αντέξει μία μέρα διαβίωσης και εργασίας, αλλά ένας τέτοιος άνθρωπος συλλογίζεται: «Δεν θα ήταν υπέροχο αν οι άνθρωποι μπορούσαν να ζουν και να εργάζονται κανονικά σε καθημερινή βάση χωρίς να χρειάζεται να κοιμηθούν ή να φάνε; Αναρωτιέμαι, τι είδους μέσα υψηλής τεχνολογίας θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για να επιτευχθεί αυτό;» Γελοίες και παράξενες ιδέες μπορούν έτσι απλά να ξεπηδούν στο μυαλό τους. Δεν συλλογίζονται πώς να προσαρμοστούν σ’ αυτούς τους νόμους και να τους ακολουθήσουν από την οπτική της κανονικής ανθρώπινης φύσης κι έτσι να χειρίζονται σωστά τις διάφορες ανάγκες και τα διάφορα ζητήματα της σάρκας, αλλά αντ’ αυτού θέλουν μονίμως ν’ αλλάξουν αυτούς τους νόμους, να είναι διαφορετικοί από τους συνηθισμένους ανθρώπους, να μπορούν να υπερβούν τα σωματικά τους ένστικτα και να καταφέρουν να μην τους ελέγχει και να μην τους συγκρατεί η σάρκα τους. Δεν είναι τρομακτικό αυτό; Θέλουν διαρκώς να ξεχωρίζουν από το πλήθος. Οι άλλοι κοιμούνται οκτώ ώρες την ημέρα, αλλά εκείνοι θέλουν να κοιμούνται μόνο δέκα λεπτά ή το πολύ μία με δύο ώρες και να εξακολουθούν να έχουν αρκετή ενέργεια κατά τη διάρκεια της ημέρας. Αυτό είναι κάτι που δεν μπορούν να πετύχουν οι κανονικοί άνθρωποι. Οι φυσικοί νόμοι του ανθρώπινου οργανισμού έχουν ήδη διαμορφωθεί από τον ορισμό του Θεού. Το πόσο μεγάλη είναι η όρεξη κάποιου για φαγητό, πώς είναι οι νόμοι της λειτουργίας των εσωτερικών του οργάνων, πόση ενέργεια έχει, πόση δουλειά μπορεί να κάνει σε μία μέρα, πόσα πράγματα μπορεί να καταφέρει να σκέφτεται το μυαλό του σε μία μέρα και για πόσο μπορεί να τα σκέφτεται, όλα αυτά είναι καθορισμένα. Από την οπτική της ανθρώπινης φύσης, αυτοί οι νόμοι είναι στην πραγματικότητα κανονικοί και αποτελούν θετικά πράγματα. Μόνο ακολουθώντας συγκεκριμένους νόμους μπορεί το ανθρώπινο γένος να ζει χρόνο με τον χρόνο, να συνεχίσει να πολλαπλασιάζεται και να διατηρείται στη ζωή από γενιά σε γενιά, και μόνο έτσι μπορεί να συνεχιστεί η επιβίωση της ανθρωπότητας. Έτσι είναι τα πράγματα για όλα τα έμβια όντα. Μόνο ακολουθώντας συγκεκριμένους φυσικούς νόμους και συγκεκριμένους νόμους της ζωής και έχοντας περιόδους και ξεκούρασης και δραστηριότητας, μπορεί να διατηρηθεί η συνέχιση της ζωής τους. Αν κάποιος παραβιάσει τους φυσικούς νόμους, θα αντιμετωπίσει προβλήματα στη συνέχιση της ζωής του και μπορεί να μη ζήσει για πάρα πολύ. Αν προκύψει ένα πρόβλημα με τη φυσική κατάσταση ενός ανθρώπου, θα επηρεαστούν η κανονική ζωή του, τα καθημερινά του γεύματα, καθώς και το κανονικό του σκεπτικό, η κανονική του κρίση και το πόση δουλειά μπορεί να κάνει σε μία μέρα και ούτω καθεξής. Επομένως, οι φυσικοί νόμοι του ανθρώπινου γένους προστατεύουν την κανονική του επιβίωση. Αυτά είναι θετικά πράγματα και δεν θα πρέπει να τα περιφρονούν οι άνθρωποι ούτε θα πρέπει να νιώθουν αποστροφή γι’ αυτά. Αντιθέτως, θα πρέπει να τα σέβονται και να τα ακολουθούν. Όσοι δεν είναι άνθρωποι και είναι του Σατανά πιστεύουν μονίμως το εξής: «Όταν ακολουθούνται αυτοί οι φυσικοί νόμοι του ανθρώπινου γένους, οι άνθρωποι φαίνονται εντελώς ανίκανοι και άχρηστοι! Μας περιορίζουν διαρκώς αυτοί οι φυσικοί νόμοι: όταν είσαι κουρασμένος, πρέπει να κοιμηθείς· όταν πεινάς, πρέπει να φας. Αν δεν κάνεις αυτά τα πράγματα, οι σκέψεις σου δεν μπορούν να συμβαδίσουν με τα λόγια σου, τα χέρια σου αρχίζουν να τρέμουν, η καρδιά σου αρχίζει να χτυπάει δυνατά, ενώ νιώθεις αδύναμα τα πόδια σου και δεν μπορείς να σταθείς όρθιος. Αυτό είναι πολύ προβληματικό! Φαντάσου να μπορούσες απλώς να πάρεις κάποιο φάρμακο και να ζεις κανονικά ή να μπορούσες να είσαι γεμάτος ενέργεια ακόμη και χωρίς να ξεκουράζεσαι για πολλές μέρες· θα ήσουν ακόμα πιο απίθανος κι από ένα ρομπότ. Ή φαντάσου όταν πεινούσες να μπορούσες απλώς να πιέσεις ένα συγκεκριμένο σημείο βελονισμού και αμέσως να έπαυες να νιώθεις πείνα. Ή φαντάσου να μην τρως για πολλές μέρες και να νιώθεις μια χαρά, χωρίς να αδυνατίζει η σάρκα σου, χωρίς να φθίνει η ενέργειά σου, και το σώμα σου να παραμένει κανονικό και υγιές. Αυτό θα ήταν καταπληκτικό!» Οι άνθρωποι θέλουν μονίμως ν’ αλλάξουν αυτούς τους φυσικούς νόμους. Δεν δείχνει αυτό ότι αρνούνται τα θετικά πράγματα και εναντιώνονται σ’ αυτά; (Ναι.) Η ύπαρξη αυτών των θετικών πραγμάτων διασφαλίζει την κανονική ύπαρξη του ανθρώπινου γένους και διατηρεί την κανονική ζωή του, επομένως οι άνθρωποι θα πρέπει όχι μόνο να τα ακολουθούν, αλλά και να τα αντιμετωπίζουν ορθολογικά. Δεν θα πρέπει να πηγαίνουν κόντρα σ’ αυτά, να τα καταστέλλουν ή να τα αντικρούουν, πόσο μάλλον να εναντιώνονται σ’ αυτά. Από την άλλη πλευρά, αυτά τα πράγματα που υπερβαίνουν τους φυσικούς νόμους του ανθρώπινου γένους, οι φαντασιοκοπίες των ανθρώπων, κάποιες από τις αφύσικες ιδέες τους και τις υπερβατικές συμπεριφορές τους είναι όλα αρνητικά πράγματα. Εφόσον είναι όλα αρνητικά πράγματα, οι άνθρωποι θα πρέπει να τα διακρίνουν και να τα απορρίπτουν, να μην τα αποδέχονται. Αν έχεις διάκριση απέναντι στα θετικά και τα αρνητικά πράγματα και μπορείς να τα αντιμετωπίζεις σωστά και να τα χειρίζεσαι ορθολογικά όσο συνεχίζεις τη ζωή σου, τότε έχεις κανονική ανθρώπινη φύση. Αν συχνά δεν νιώθεις τις θετικές επιδράσεις αυτών των θετικών πραγμάτων πάνω σου και συχνά θέλεις να εναντιωθείς σ’ αυτά και να κάνεις πράγματα που είναι αντίθετα με αυτά, κι αν συχνά προσπαθείς ν’ αλλάξεις αυτά τα θετικά πράγματα με βάση κάποια αρνητικά ρητά και κάποιες αρνητικές απόψεις, παραβιάζοντας τους αντικειμενικούς νόμους των πραγμάτων, τότε αυτό αποδεικνύει ότι, ως προς την ανθρώπινη φύση σου, δεν έχεις την ικανότητα να κατανοείς το σωστό και το λάθος. Καταλαβαίνετε τώρα που συναναστραφήκαμε μ’ αυτόν τον τρόπο; (Ναι.)

Αν ένας άνθρωπος έχει ανθρώπινη φύση, δεν θα πρέπει να κατανοεί ποια είναι τα θετικά πράγματα και να τα αποδέχεται; (Ναι.) Και δεν θα πρέπει επίσης να είναι σε θέση να διακρίνει τα αρνητικά πράγματα, όντας ταυτόχρονα σε θέση να τα απεχθάνεται και να τα απορρίπτει μέσα του; (Ναι.) Ποια άλλα πράγματα, λοιπόν, είναι ανίκανοι οι άνθρωποι ν’ αναγνωρίσουν ως θετικά ή αρνητικά; Το να πιστεύει κανείς στον Θεό και να Τον ακολουθεί είναι θετικό ή αρνητικό πράγμα; (Είναι θετικό πράγμα.) Είναι η κυριαρχία του Θεού στο πεπρωμένο του ανθρώπου θετικό ή αρνητικό πράγμα; (Είναι θετικό πράγμα.) Η κυριαρχία του Θεού στο πεπρωμένο του ανθρώπου είναι θετικό πράγμα. Με βάση ποιες απόψεις, λοιπόν, εναντιώνεται κυρίως το διεφθαρμένο ανθρώπινο γένος στην κυριαρχία και τις ενορχηστρώσεις του Θεού; (Οι άνθρωποι πιστεύουν ότι το πεπρωμένο τους βρίσκεται στα δικά τους χέρια κι ότι η γνώση μπορεί ν’ αλλάξει το πεπρωμένο κάποιου.) Αυτές είναι οι απόψεις πάνω στις οποίες στηρίζεται το διεφθαρμένο ανθρώπινο γένος για ν’ αρνηθεί τον Θεό και ν’ αντισταθεί σ’ Αυτόν· είναι πραγματικά αρνητικά πράγματα. Πώς, λοιπόν, θα πρέπει οι άνθρωποι ν’ αντιλαμβάνονται το ζήτημα του ότι ο Θεός έχει την κυριαρχία επί του πεπρωμένου του ανθρώπου; Κάποιοι άνθρωποι, παρόλο που ως προς το δόγμα αναγνωρίζουν ότι η δήλωση «Ο Θεός είναι κυρίαρχος στο πεπρωμένο του ανθρώπου» είναι ορθή και είναι ένα θετικό πράγμα, εξακολουθούν να πιστεύουν μέσα τους ότι οι προσπάθειες του ίδιου του ανθρώπου μπορούν ν’ αλλάξουν το πεπρωμένο του, ότι το πεπρωμένο του μπορεί να βρίσκεται στα δικά του χέρια κι ότι εκείνος έχει τον τελευταίο λόγο. Νομίζουν ότι αν δεν μελετούν σκληρά και δεν αφοσιώνονται με επιμέλεια, δεν πρόκειται να καταφέρουν να μπουν σ’ ένα καλό πανεπιστήμιο και δεν πρόκειται να βρουν μια καλή δουλειά, να έχουν καλές προοπτικές ή καλές συνθήκες διαβίωσης. Είναι τέτοιοι άνθρωποι ικανοί να διακρίνουν το σωστό από το λάθος; (Όχι.) Έχοντας ζήσει είκοσι ή τριάντα χρόνια, ακόμη δεν ξέρουν τι σημαίνει η δήλωση «Ο Θεός είναι κυρίαρχος στο πεπρωμένο του ανθρώπου». Πιστεύουν στον Θεό εδώ και πολλά χρόνια, αλλά εξακολουθούν να νομίζουν ότι το πεπρωμένο τους βρίσκεται στα δικά τους χέρια, ότι η γνώση μπορεί ν’ αλλάξει το πεπρωμένο τους κι ότι αν θέλουν να έχουν έναν καλό προορισμό και ν’ απολαμβάνουν ωραία πράγματα και να ζήσουν μια καλή ζωή, πρέπει να βασιστούν στη δική τους προσπάθεια· ακριβώς όπως λένε οι άπιστοι: «Αν θες να κερδίσεις, πρέπει να τα παίξεις όλα για όλα». Είναι ένας τέτοιος άνθρωπος ικανός να διακρίνει το σωστό από το λάθος; (Όχι.) Είναι ανθρώπινο ον κάποιος που δεν μπορεί να διακρίνει το σωστό από το λάθος; (Όχι.) Απολαμβάνει μια καλή ζωή, τρώει και ντύνεται καλά και τον έχουν σε μεγάλη εκτίμηση οι άλλοι στην κοινωνία, ενώ θεωρεί ότι η ζωή που έχει τώρα οφείλεται εξ ολοκλήρου στη δική του σκληρή δουλειά. Επομένως, πιστεύει ότι η δήλωση «Αν θες να κερδίσεις, πρέπει να τα παίξεις όλα για όλα και το πεπρωμένο του ανθρώπου εξαρτάται από τον ίδιο κι όχι από άλλους» είναι αλήθεια και αποτελεί ορθή άποψη. Είναι αυτό μια εκδήλωση κανονικής ανθρώπινης φύσης; (Όχι.) Οι άνθρωποι, προτού αποκτήσουν γνώση, δεν κατανοούν αυτά τα πράγματα· μόλις, όμως συλλάβουν κάποια γνώση, αρνούνται εντελώς τη δήλωση «Ο Θεός είναι κυρίαρχος στο πεπρωμένο της ανθρωπότητας» και αντ’ αυτού σκέφτονται: «Το πεπρωμένο του καθενός βρίσκεται στα δικά του χέρια· μπορεί κανείς να φτιάξει την ευτυχία με τα δικά του χέρια». Είναι ένας τέτοιος άνθρωπος ικανός να διακρίνει το σωστό από το λάθος; (Όχι.) Τι είδους πλάσμα είναι, λοιπόν, ένας τέτοιος άνθρωπος; Δεν του λείπει η ανθρώπινη φύση; (Ναι.) Ένας τέτοιος άνθρωπος δεν έχει συνείδηση και λογική, και κάποιος που δεν έχει συνείδηση και λογική δεν μπορεί να διακρίνει το σωστό από το λάθος. Ακόμη κι αφού έχει βιώσει πραγματικά τα γεγονότα της ζωής, και πάλι δεν μπορεί να κατανοήσει πραγματικά ποια είναι τα θετικά πράγματα ούτε μπορεί να αντιληφθεί πραγματικά ποια είναι η ουσία των θετικών πραγμάτων. Αυτό δείχνει ότι είναι ανίκανος να διακρίνει το σωστό από το λάθος. Ένας τέτοιος άνθρωπος δεν έχει ανθρώπινη φύση· σε καμία περίπτωση δεν είναι ανθρώπινο ον. Υπάρχουν και κάποιοι άνθρωποι που μπορούν να αναμασούν το δόγμα, λέγοντας: «Οι νόμοι όλων των πραγμάτων προέρχονται από τον Θεό, είναι θετικά πράγματα, είναι ωφέλιμοι για την ανθρωπότητα και είναι αυτό που θα έπρεπε να ακολουθεί, να λαχταρά και να επιδιώκει η ανθρωπότητα», αλλά αφού έρθουν σ’ επαφή με κάποιες πληροφορίες και κάποια πράγματα υψηλής τεχνολογίας, οι απόψεις τους γι’ αυτά τα ζητήματα αλλάζουν. Τι είδους απόψεις αποκτούν; Λένε: «Εμείς οι πιστοί στον Θεό μιλάμε διαρκώς για τους νόμους της διαβίωσης, τους νόμους όλων των πραγμάτων και τους νόμους επιβίωσης όλων των πραγμάτων, και θεωρούμε ότι αυτά είναι θετικά πράγματα. Αυτό είναι πολύ οπισθοδρομικό! Δείχνει έλλειψη γνώσης, σαν να φοράει κανείς παρωπίδες! Η τεχνολογία έχει προχωρήσει πολύ πλέον· υπάρχουν πολλά πράγματα που δεν χρειάζεται να τα κάνεις μόνος σου, καθώς τα τεχνολογικά προϊόντα μπορούν να τα κάνουν για σένα. Αυτό σημαίνει πρόοδος! Κοίτα πώς κάποια αυτοκίνητα κινούνται χωρίς οδηγό. Μόλις μπεις στο αυτοκίνητο, ορίζεις τον προορισμό και μετά απλώς λες μια λέξη και το αυτοκίνητο αρχίζει να προχωράει. Αυτό είναι πραγματικά υψηλή τεχνολογία, είναι πολύ θαυμαστό! Το ανθρώπινο γένος έχει αναπτύξει προηγμένη τεχνολογία και έχουμε γίνει κύριοι όλων των πραγμάτων χωρίς να κάνουμε τίποτα. Επομένως, μόνο η επιστήμη είναι η απόλυτη αλήθεια! Οι άνθρωποι που δεν έχουν μόρφωση και γνώσεις και δεν κατανοούν την επιστήμη είναι οπισθοδρομικοί και ακαλλιέργητοι!» Η άποψή τους έχει αλλάξει, έτσι δεν είναι; Μέσα τους, δεν έχουν διακρίνει τη διαφορά ανάμεσα στα θετικά και τα αρνητικά πράγματα. Είναι και κάποιοι άνθρωποι που, αφού επισκεφθούν ένα μουσείο αεροπορίας, αναφωνούν: «Ουάου, μου άνοιξε τα μάτια· η επιστήμη έχει προχωρήσει πολύ! Εμείς οι συνηθισμένοι άνθρωποι νιώθουμε εντελώς έξω από τα νερά μας εκεί· δεν μπορούμε να καταλάβουμε τίποτα. Δεν μπορείς καν να φανταστείς πόσο έχει αναπτυχθεί πλέον η επιστήμη. Δεν έχουμε καν έρθει σ’ επαφή μ’ αυτά τα σύγχρονα πράγματα προηγμένης τεχνολογίας! Κι εξακολουθούμε να πιστεύουμε στον Θεό και να μιλάμε για φυσικούς κανόνες και νόμους· έχουμε μείνει πολύ πίσω!» Αυτοί οι άνθρωποι, αφού δουν αυτά τα εκθαμβωτικά πράγματα της σύγχρονης κοινωνίας, αρνούνται εντελώς από τα βάθη της καρδιάς τους τις θεωρίες για τα θετικά και τα αρνητικά πράγματα που κατανοούσαν ως εκείνη τη στιγμή. Δεν προσδιορίζουν πιο ξεκάθαρα ποια είναι τα θετικά πράγματα, αλλά αντ’ αυτού πιστεύουν ότι τα θετικά πράγματα είναι οπισθοδρομικά και έχουν μείνει πίσω σε σχέση με τη σύγχρονη τεχνολογία και τον σύγχρονο ρυθμό ανάπτυξης της ανθρωπότητας. Και σαν να μην έφτανε αυτό, εγκρίνουν ιδιαίτερα και λαχταρούν αυτά τα αρνητικά πράγματα, ελπίζοντας να γίνουν κι αυτοί από εκείνους που αναπτύσσουν σύγχρονη, προηγμένη τεχνολογία. Είναι ένας τέτοιος άνθρωπος ικανός να κατανοήσει το σωστό και το λάθος; (Όχι.) Δεδομένου ότι το να μπορεί κανείς να διακρίνει το σωστό από το λάθος είναι ένα χαρακτηριστικό της ανθρώπινης φύσης, εξυπακούεται ότι είναι κάτι εγγενές και έμφυτο στην ανθρώπινη φύση κι όχι κάτι που διαμορφώνεται αργότερα. Με άλλα λόγια, το να μπορεί κανείς να διακρίνει το σωστό από το λάθος, αυτό το χαρακτηριστικό της ανθρώπινης φύσης, δεν πρόκειται ν’ αλλάξει με την πάροδο του χρόνου ή με τις αλλαγές στο γεωγραφικό περιβάλλον ή στους ανθρώπους, στα γεγονότα και στα πράγματα. Κανένας δεν μπορεί να το αλλάξει και τίποτε δεν μπορεί να το αλλάξει ή να το αφαιρέσει. Οι άνθρωποι που μπορούν να διακρίνουν το σωστό από το λάθος λαχταρούν πάντα στα βάθη της καρδιάς τους τα θετικά πράγματα, ενώ αποστρέφονται και απεχθάνονται πάντα τα αρνητικά πράγματα, τα οποία δεν είναι αυτό που χρειάζεται η ανθρώπινη φύση τους. Τι χρειάζονται; Χρειάζονται πράγματα που είναι ωφέλιμα για τους νόμους της φυσικής ζωής και της σωματικής τους επιβίωσης, πράγματα που είναι φυσικά, που κάνουν τους ανθρώπους να αισθάνονται γαλήνη και ηρεμία και που συνάδουν με τις ανάγκες της συνείδησης και της λογικής της κανονικής ανθρώπινης φύσης, κι όχι πράγματα που είναι μεγαλοπρεπή, μεγαλόπνοα και εντυπωσιακά. Όπως βλέπεις, σε σχέση με το πώς φέρεται κάποιος, ορισμένοι άνθρωποι θέλουν η ζωή τους να είναι λίγο απλούστερη και πιο διακριτική· δεν τους αρέσει να ζουν μια αξιοσημείωτη ζωή, αλλά τους αρέσει απλώς η ηρεμία, να έχουν γαλήνη και αγαλλίαση, να ζουν τη ζωή τους πολύ ήσυχα. Ωστόσο, σε άλλους ανθρώπους δεν αρέσει αυτό· τους αρέσει να ζουν μια αξιοσημείωτη ζωή, τους αρέσουν τα πράγματα που είναι μεγαλοπρεπή, μεγαλόπνοα και εντυπωσιακά, τους αρέσει να δίνουν παράσταση, να ξεχωρίζουν από το πλήθος και να είναι διάσημοι, και δεν τους αρέσει η απλότητα ούτε η φυσικότητα. Αυτό δείχνει τη διαφορά μεταξύ των ανθρώπων ως προς την ανθρώπινη φύση τους.