Οι τρεις κατηγορίες ανθρώπων με βάση την προέλευσή τους

Το περιεχόμενο της πρόσφατης συναναστροφής μας είχε να κάνει με τη διάκριση των διαφόρων ειδών ανθρώπων —τον διαχωρισμό ανάμεσα στις διαφορετικές κατηγορίες και ιδιότητές τους με βάση την προέλευσή τους, κι έπειτα τη διάκριση της ουσίας των διαφόρων ειδών ανθρώπων μέσα από τις ποικίλες εκδηλώσεις τους στην αληθινή ζωή. Είναι ωφέλιμο να μάθετε να διακρίνετε τα διάφορα είδη ανθρώπων για να ξέρετε πώς να τους αντιμετωπίζετε σωστά και πώς να αντιμετωπίζετε σωστά και τον εαυτό σας, έτσι δεν είναι; (Ναι.) Παράλληλα, η συναναστροφή πάνω σ’ αυτά τα πράγματα δεν διόρθωσε τις προηγούμενες διάφορες αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες των ανθρώπων σχετικά με τους πιστούς στον Θεό; Για παράδειγμα, μέχρι τώρα πολλοί άνθρωποι αντιμετώπιζαν όλους τους πιστούς ως αδελφούς και αδελφές. Εφόσον κάποιος βρισκόταν στην εκκλησία, εφόσον έκανε μ’ ενθουσιασμό το καθήκον του, όσο κακό κι αν έκανε, όσο φρικτή κι αν ήταν η ανθρώπινη φύση του ή όσο αλαζονική, πονηρή ή δόλια κι αν ήταν η διάθεσή του, αυτοί οι άνθρωποι τον αντιμετώπιζαν ως αδελφό ή αδελφή και τον βοηθούσαν με αγάπη. Έχουν διάκριση αυτοί οι άνθρωποι; (Όχι.) Τα τελευταία χρόνια, μέσα από το πότισμα και το τάισμα, έχουν αλλάξει σημαντικά οι απόψεις σας, έτσι δεν είναι; (Ναι.) Τώρα που έχουν αλλάξει οι απόψεις σας, δεν ακολουθείτε ως έναν βαθμό κάποιες αρχές όταν αντιμετωπίζετε διάφορα είδη ανθρώπων; (Ναι.) Δεν είναι διαφορετικές από πριν οι απόψεις και οι στάσεις σας απέναντι στα διάφορα είδη ανθρώπων; (Ναι, είναι διαφορετικές.) Προτού συναναστραφούμε πάνω σ’ αυτά τα ζητήματα, οι άνθρωποι δεν είχαν διάκριση απέναντι στα διάφορα είδη ανθρώπων· θεωρούσαν ότι εφόσον κάποιος πίστευε στον Θεό, ήταν τότε καλός άνθρωπος, μέλος του οίκου του Θεού, κι ότι ακόμη και όσοι είχαν άσχημη ανθρώπινη φύση συγκαταλέγονταν ανάμεσα σ’ αυτούς που σκοπεύει να σώσει ο Θεός. Εξετάζοντας τώρα αυτό το ζήτημα, ισχύει κάτι τέτοιο; (Όχι.) Δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Εξετάζοντας, λοιπόν, τώρα αυτό το ζήτημα, υπάρχουν περισσότεροι καλοί ή κακοί άνθρωποι; (Νομίζω ότι υπάρχουν περισσότεροι κακοί άνθρωποι. Παλιότερα, θεωρούσα πολλούς ανθρώπους αρκετά καλούς, αλλά μέσα από τη συναναστροφή του Θεού και συσχετίζοντάς τη με τις εκδηλώσεις διαφόρων ειδών ανθρώπων, πιστεύω ότι υπάρχουν περισσότεροι κακοί άνθρωποι.) Παλιότερα, το πολύ πολύ να είχατε κάποια διάκριση απέναντι σε όσους ήταν εμφανώς δύσπιστοι, καιροσκόποι, κακά πνεύματα, ακάθαρτα πνεύματα, κι απέναντι σε όσους θα μπορούσαν να προκαλέσουν εμφανή διατάραξη και αναστάτωση, γνωρίζοντας ότι δεν ήταν καλοί άνθρωποι ή αδελφοί και αδελφές. Τώρα, μέσα από μια τέτοια συναναστροφή, πέρα από το γεγονός ότι είστε σε θέση να διακρίνετε όσους έχουν εμφανείς εκδηλώσεις, δεν είστε ουσιαστικά σε θέση να διακρίνετε όλους τους ανθρώπους με βάση τις αποκαλύψεις και τις εκδηλώσεις τους; (Ναι.) Μετά από μια τέτοια συναναστροφή, λοιπόν, όταν αλληλεπιδράτε ξανά με ανθρώπους, δεν νιώθετε διαφορετικά από ό,τι πριν; (Είναι λίγο διαφορετικά. Τώρα, όταν αλληλεπιδρώ με ανθρώπους, εστιάζω στην παρατήρηση των αποκαλύψεών τους και των απόψεων που εκφράζουν όταν τους συμβαίνει κάτι, ώστε να αξιολογήσω αν έχουν μετενσαρκωθεί από ανθρώπους, από ζώα ή από διαβόλους. Έχω καταφέρει να εστιάζω στη διάκριση των ανθρώπων με βάση την ουσία τους και την ιδιότητά τους.) Αυτό σημαίνει ότι έχετε μάθει να διακρίνετε τους ανθρώπους. Μπορείτε, λοιπόν, να διακρίνετε τον εαυτό σας; (Λίγο.) Με λίγα λόγια, η συναναστροφή πάνω σ’ αυτό το θέμα σάς ωφελεί στο να διακρίνετε τους ανθρώπους. Μπορεί να σας βοηθήσει να διακρίνετε τις συμπεριφορές και τις απόψεις διαφόρων ειδών ανθρώπων και να βλέπετε καθαρά την ουσία αυτών των ανθρώπων. Μ’ αυτόν τον τρόπο, θα αντιμετωπίζετε τα διάφορα είδη ανθρώπων σύμφωνα με τις αρχές και, όταν συναντάτε κάποιους ιδιαίτερους ανθρώπους, γεγονότα ή πράγματα, δεν θα τα αντιμετωπίζετε βασιζόμενοι σε αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες· παράλληλα, θα είστε σε θέση να συλλάβετε κάποιες βασικές αρχές για τον χειρισμό προβλημάτων, με αποτέλεσμα να κάνετε λιγότερα ανόητα πράγματα. Για παράδειγμα, παλιότερα, όταν βλέπατε κάποιους ανθρώπους με μη κανονική συμπεριφορά ή με στρεβλές σκέψεις και απόψεις, μπορεί να νομίζατε ότι αυτοί οι άνθρωποι είχαν χαμηλό επίπεδο κι ότι δεν είχαν ικανότητα κατανόησης ή ότι είχαν ακούσει μόνο λίγα κηρύγματα και είχαν πολύ ρηχά θεμέλια, κι επομένως ότι θα έπρεπε να καταβάλετε κάποια προσπάθεια για να τους ποτίσετε και να τους βοηθήσετε περισσότερο. Τώρα, μέσα από τη συναναστροφή, έχοντας αποκτήσει διάκριση απέναντι σε όσους έχουν μετενσαρκωθεί από ζώα και σε όσους έχουν μετενσαρκωθεί από διαβόλους, θα εγκαταλείψετε αυτές τις ανόητες πρακτικές του παρελθόντος και δεν θα επιδίδεστε πλέον σε άκαρπες ενέργειες. Μπορείτε, λοιπόν, να αντιμετωπίζετε τους ανθρώπους σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές; (Μπορούμε ως έναν βαθμό.) Θα έχετε αποκλίσεις στην άσκησή σας; (Αν δεν μπορώ να κρίνω με ακρίβεια την ουσία ενός ανθρώπου, ίσως έχω αποκλίσεις στην άσκησή μου.) Σε ποιες περιστάσεις θα είχατε αποκλίσεις στην άσκησή σας; Έστω ότι η εξωτερική συμπεριφορά ενός ανθρώπου συμμορφώνεται σε μεγάλο βαθμό με τις αντιλήψεις των περισσότερων ανθρώπων· ο άνθρωπος αυτός μπορεί να πληρώσει ένα τίμημα και να απαρνηθεί πράγματα, συχνά λέει σωστά πράγματα και ανά τακτά χρονικά διαστήματα κάνει αγαθοεργίες και βοηθά τους άλλους. Από πλευράς ανθρώπινης φύσης, αυτός ο άνθρωπος θεωρείται καλοσυνάτος, αλλά, ταυτόχρονα, πολύ απλά δεν είναι κανονικός και συχνά επιδεικνύει κάποιες ακραίες συμπεριφορές και εμφανίζει κάποιες υπερφυσικές εκδηλώσεις· θα μπορούσατε να διακρίνετε έναν τέτοιο άνθρωπο; Ξέρετε πώς να τον αντιμετωπίσετε; (Χάρη στην προηγούμενη συναναστροφή Σου και μόνο, Θεέ μου, ξέρω ότι ένας τέτοιος άνθρωπος έχει μετενσαρκωθεί από διάβολο.) Μπορείς να χαρακτηρίσεις την ουσία του ως ουσία ενός διαβόλου και μπορείς να δεις καθαρά αυτό το γεγονός· μπορείς, όμως, να προσδιορίσεις ποιος είναι ο κατάλληλος τρόπος αντιμετώπισής του με βάση τις εκδηλώσεις του στην καθημερινότητα και την τρέχουσα κατάστασή του; Αυτό έχει να κάνει με τις αρχές αντιμετώπισης των ανθρώπων. Ποιος είναι, λοιπόν, ο κατάλληλος τρόπος αντιμετώπισης ενός τέτοιου ανθρώπου; Αν η κατάσταση της ζωής του είναι κατά βάση κανονική, αν δεν έχει προκαλέσει αναστάτωση στο εκκλησιαστικό έργο και δεν έχει αναστατώσει τους άλλους, τότε να τον αντιμετωπίζετε σωστά: αν μπορεί να παρέχει υπηρεσία, αφήστε τον να το κάνει· αν δεν μπορεί, κι έχει προκαλέσει αναστάτωση στους άλλους, και οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν δει καθαρά τις εκδηλώσεις και τις αποκαλύψεις του και μπορούν να προσδιορίσουν ότι έχει την ουσία ενός διαβόλου, τότε δεν είναι πολύ αργά να τον χειριστείτε αποπέμποντάς τον. Δεν είναι αυτό μία από τις αρχές; (Ναι.) Αυτό είναι μία από τις αρχές· πρέπει να το ξεκαθαρίσετε μέσα σας. Όπως κι αν τον χειριστείτε μετά, η χρονική στιγμή πρέπει να είναι κατάλληλη. Έστω ότι εσύ τον βλέπεις καθαρά, αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι δεν είχαν επαφή μαζί του, πόσο μάλλον τον έχουν δει καθαρά. Αν έπειτα τον χαρακτηρίσεις και τον χειριστείς απευθείας χωρίς να συναναστραφείς πάνω στην αλήθεια και χωρίς να εξηγήσεις πώς πρέπει να τον διακρίνει κανείς, αυτό είναι πολύ βιαστικό. Και έστω ότι αφού δεις καθαρά την ουσία του, αρχίζεις να τον βρίσκεις απωθητικό κι έπειτα ψάχνεις ευκαιρίες να τον κλαδέψεις ή στοχεύεις μονίμως σ’ αυτόν με τα λόγια και τις πράξεις σου, καθώς και όταν συναναστρέφεσαι πάνω στην αλήθεια· είναι καλός ένας τέτοιος τρόπος δράσης; (Όχι.) Γιατί όχι; (Επειδή αν τον αντιμετωπίσουμε μ’ αυτόν τον τρόπο, οι περισσότεροι άνθρωποι δεν θα ξέρουν τι συμβαίνει και μπορεί ακόμα και ν’ αναπτύξουν παρανοήσεις. Η ουσία αυτού του ανθρώπου πρέπει ν’ αποκαλυφθεί και να απογυμνωθεί μέσα από γεγονότα, και μόνο όταν οι άνθρωποι έχουν αποκτήσει διάκριση απέναντί του είναι η κατάλληλη στιγμή να τον εκθέσουμε και να τον αναλύσουμε ή να τον κλαδέψουμε· τότε, όλοι θα καταλάβουν. Αν δεν πρόκειται για άνθρωπο που επιδιώκει την αλήθεια, αλλά δεν προκαλεί αναστάτωση και μπορεί και πάλι να παρέχει κάποια υπηρεσία, τότε θα πρέπει να τον αφήσουμε να παρέχει υπηρεσία. Αν ξέρουμε ότι δεν είναι άνθρωπος που επιδιώκει την αλήθεια και παρ’ όλα αυτά εξακολουθούμε να τον κλαδεύουμε διαρκώς, αυτό θα επηρεάσει την εκτέλεση του καθήκοντός του.) Σωστά. Ένας τέτοιος τρόπος δράσης δεν βασίζεται στις αρχές. Όταν αντιμετωπίζεις όσους έχουν μετενσαρκωθεί από διαβόλους κι όσους έχουν μετενσαρκωθεί από ζώα, ακόμη κι αν μέσα από την επαφή μαζί τους και την παρατήρησή τους για μεγάλο χρονικό διάστημα έχεις δει καθαρά την ουσία τους, θα πρέπει να δείξεις κάποια σοφία και να τους αντιμετωπίσεις σύμφωνα με τις αρχές. Δεν υπάρχει πρόβλημα να δείξεις σοφία, αλλά δεν μπορείς να παραβιάσεις τις αρχές. Υπάρχουν πολλές λεπτομέρειες στην αντιμετώπιση τέτοιων ανθρώπων σύμφωνα με τις αρχές. Μία από αυτές είναι ότι ακόμη κι αν βλέπεις καθαρά ότι πρόκειται για ανθρώπους που αποστρέφονται την αλήθεια, που έχουν την ουσία των διαβόλων, δεν μπορείς πάντα να τους προσάπτεις κάτι, να τους περνάς από κόσκινο για να τους κλαδέψεις ή να τους εκθέτεις σε κάθε ευκαιρία. Δεν θα ξέρουν τι συμβαίνει· δεν θα έχουν ιδέα και δεν θα ξέρουν γιατί τους κλαδεύεις και τους στοχοποιείς. Μάλιστα, αν το κάνεις αυτό θα επηρεαστεί η εκτέλεση του καθήκοντός τους. Ακόμη κι αν, στα μάτια των άλλων, δεν έχεις άδικο σ’ αυτό που κάνεις ή λες, αν ενεργήσεις μ’ αυτόν τον τρόπο, όχι μόνο δεν θα πετύχεις κανένα αποτέλεσμα, αλλά θα επιφέρεις μάλιστα και δυσμενείς συνέπειες, κι αυτό δεν συνάδει με τις αλήθεια-αρχές. Επομένως, με όποιο είδος ανθρώπου κι αν έχεις να κάνεις, πρέπει να τον αντιμετωπίζεις σύμφωνα με τις αρχές και με αμεροληψία· μην ενεργείς με βάση τα αισθήματά σου. Δεν υπάρχει πρόβλημα να δείξεις κάποια σοφία, αλλά πρέπει να τον αντιμετωπίζεις σύμφωνα με τις αρχές. Αν ενεργήσεις μ’ αυτόν τον τρόπο, αφενός τηρείται η τάξη και ακολουθούνται οι κανόνες, και είναι λιγότερο πιθανό να προκληθεί διατάραξη, και αφετέρου, αποδεικνύεται ταυτόχρονα ότι έχεις θεοφοβούμενη καρδιά, ότι δεν βγαίνεις εκτός ελέγχου διαπράττοντας παραπτώματα κι ότι δεν ενεργείς ξεροκέφαλα ή απερίσκεπτα σύμφωνα με τις δικές σου προθέσεις. Πρέπει να έχεις αρχές στην αντιμετώπιση κάθε είδους ανθρώπου. Είτε πρόκειται για διαβόλους, είτε για ζώα, είτε για ανθρώπους, πρέπει να τους αντιμετωπίζεις σύμφωνα με τις αρχές. Πρέπει να είσαι σε θέση να διακρίνεις αυτά τα είδη ανθρώπων και να συλλαμβάνεις τις αρχές αντιμετώπισης των ανθρώπων. Δεν πρέπει να έχεις στρεβλή κατανόηση όσον αφορά αυτό το ζήτημα, έτσι δεν είναι; (Έτσι είναι.) Μην κάνεις τίποτε που προκαλεί διατάραξη. Αν κάνεις κάτι που προκαλεί διατάραξη ή αναστάτωση, τότε είσαι πολύ ηλίθιος· δεν είναι αυτό που θα πρέπει να κάνει ένας άνθρωπος. Είναι κατανοητό αυτό; (Είναι κατανοητό.)

Προηγουμένως, συναναστραφήκαμε πάνω στις εκδηλώσεις των ουσιών όσων έχουν μετενσαρκωθεί από ζώα και όσων έχουν μετενσαρκωθεί από διαβόλους, οι οποίοι έχουν δύο διαφορετικές ιδιότητες. Αυτό βοήθησε τους ανθρώπους να δουν ότι, παρόλο που όλα τα είδη ανθρώπων έχουν ανθρώπινη εμφάνιση, οι διαφορές στην ουσία τους και την ιδιότητά τους μπορούν να διακριθούν μέσα από τις διαφορετικές στάσεις που έχουν απέναντι στην αλήθεια. Ανεξάρτητα από το πώς είναι η εξωτερική εμφάνιση ενός ανθρώπου —ίσως κάποιος να έχει καλοσχηματισμένα χαρακτηριστικά, να φαίνεται αρκετά εξευγενισμένος και καλόκαρδος ή να φαίνεται μορφωμένος, καλοαναθρεμμένος, άνθρωπος που έχει θέση και χάρη, ή ακόμα και να φαίνεται ότι έχει αξιοπρέπεια, ότι είναι αρκετά σπουδαίος κι όχι ένας συνηθισμένος άνθρωπος— κανένα από αυτά τα χαρακτηριστικά δεν είναι η βάση για τον χαρακτηρισμό της ουσίας του. Όπως κι αν είναι η εξωτερική του εμφάνιση, είτε είναι ψηλός είτε κοντός, είτε παχύς είτε αδύνατος, όποιο κι αν είναι το χρώμα του δέρματός του και είτε ζει πλούσια είτε φτωχικά, κανένα από αυτά τα χαρακτηριστικά δεν μπορεί να δείξει ποια είναι πραγματικά η ουσία του. Ο χαρακτηρισμός της ουσίας ενός ανθρώπου δεν μπορεί να βασίζεται στα πρότυπα της ανθρώπινης παραδοσιακής κουλτούρας ή σε ρητά σχετικά με την ηθική διαγωγή ούτε μπορεί να βασίζεται σε αποφθέγματα και διάσημα ρητά αναγνωρισμένων ανθρώπων τα οποία συνοψίζουν οι άνθρωποι στον ρου της ιστορίας ή στις παραπλανητικές δηλώσεις των κυβερνώντων κομμάτων. Πάνω σε τι θα πρέπει, λοιπόν, να βασίζεται; Οι άνθρωποι πρέπει να χρησιμοποιούν ως βάση τα λόγια του Θεού, την αλήθεια που εκφράζει ο Θεός και τις απαιτήσεις που έχει ο Θεός από τους ανθρώπους, για να κρίνουν και να προσδιορίζουν την ουσία των διαφόρων ειδών ανθρώπων. Δεν θα πρέπει σε καμία περίπτωση να κρίνει κανείς τους ανθρώπους με βάση την εξωτερική τους εμφάνιση, τα χαρίσματά τους ή τη γνώση που έχουν καταφέρει να συλλάβουν, και σίγουρα δεν θα πρέπει να βασίζεται κανείς στη θέση ενός ανθρώπου ή στον ρόλο που διαδραματίζει στην κοινωνία και ανάμεσα στους ανθρώπους. Όλοι αυτοί οι τρόποι να κρίνει κανείς τους ανθρώπους είναι λανθασμένοι. Θα πρέπει να κρίνει κανείς τους ανθρώπους με βάση τα λόγια του Θεού· μόνο τα λόγια του Θεού είναι η αλήθεια. Αφενός, θα πρέπει να βασίζεται στην αλήθεια, και αφετέρου, θα πρέπει να βασίζεται στη στάση του κάθε ανθρώπου απέναντι στην αλήθεια και στο κατά πόσο μπορεί να κατανοήσει την αλήθεια. Είναι το πιο ακριβές να διακρίνει κανείς την ουσία ενός ανθρώπου και να προσδιορίζει την ιδιότητά του με βάση την αλήθεια. Είναι σίγουρο ότι δεν θα γίνει λάθος έτσι.

Τα χαρακτηριστικά όσων έχουν μετενσαρκωθεί από ανθρώπους

Ι. Το να διαθέτει κανείς συνείδηση και λογική

Αφού συναναστραφήκαμε πάνω στις εκδηλώσεις αυτών των δύο ειδών ανθρώπων —όσων έχουν μετενσαρκωθεί από ζώα και όσων έχουν μετενσαρκωθεί από διαβόλους— στη συνέχεια πρέπει να συναναστραφούμε πάνω στις εκδηλώσεις όσων έχουν μετενσαρκωθεί από αληθινούς ανθρώπους. Έχουμε φτάσει πλέον στο πιο καίριο σημείο. Όσοι έχουν μετενσαρκωθεί από ζώα έχουν ορισμένες εκδηλώσεις και κάποια χαρακτηριστικά που το δείχνουν αυτό, και το ίδιο ισχύει και για όσους έχουν μετενσαρκωθεί από διαβόλους. Έχουν, λοιπόν, αντίστοιχες εκδηλώσεις και χαρακτηριστικά και όσοι έχουν μετενσαρκωθεί από ανθρώπους; (Ναι.) Αυτό είναι βέβαιο. Έχουμε αναφέρει κάποιες από τις βασικές εκδηλώσεις και τα βασικά χαρακτηριστικά της ανθρώπινης φύσης που έχουν οι αληθινοί άνθρωποι. Σήμερα, θα συναναστραφούμε πάνω στις συγκεκριμένες εκδηλώσεις και τα χαρακτηριστικά όσων έχουν μετενσαρκωθεί από ανθρώπους. Εφόσον η ιδιότητα ενός τέτοιου είδους ατόμου είναι ανθρώπινη, προτού ξεκινήσουμε και επίσημα τη συναναστροφή μας, ας σκεφτούμε πρώτα ποια είναι τα βασικά χαρακτηριστικά κάποιου που είναι άνθρωπος. Ή αλλιώς, στα πολλά χρόνια που έχεις αλληλεπιδράσει κι έχεις έρθει σε επαφή με ανθρώπους, ποια είναι τα χαρακτηριστικά που έχεις παρατηρήσει σε όσους έχουν την ιδιότητα του να είναι άνθρωποι; Ποιες είναι οι εκδηλώσεις τους; Για πείτε. (Ένα τέτοιου είδους άτομο που έχει την ιδιότητα του ανθρώπου διαθέτει συνείδηση και λογική. Για παράδειγμα, αν κάνουν κάτι λάθος, αν αδικήσουν κάποιον ή αν κάνουν κάτι που παραβιάζει την αλήθεια, τους επιπλήττει η συνείδησή τους.) (Οι άνθρωποι αυτού του είδους μπορούν τουλάχιστον να κατανοήσουν την αλήθεια, αγαπούν τα θετικά πράγματα και απεχθάνονται τα αρνητικά πράγματα. Έχουν ορθή συνείδηση και λογική.) Το να μπορεί κανείς να κατανοήσει την αλήθεια είναι ένα σχετικά υψηλό πρότυπο. Προτού έρθουν σε επαφή με την αλήθεια, τι χαρακτηριστικά ανθρώπινης φύσης έχουν οι άνθρωποι αυτού του είδους; Ποια είναι τα χαρακτηριστικά των πράξεών τους, της ομιλίας τους και του τρόπου με τον οποίο φέρονται και αντιμετωπίζουν τον κόσμο; Ποιες είναι οι εκδηλώσεις και οι αποκαλύψεις κανονικής ανθρώπινης φύσης που εμφανίζουν; Με άλλα λόγια, όταν αλληλεπιδρούν και έρχονται σ’ επαφή με ανθρώπους, ποιες εκδηλώσεις εμφανίζουν που επιτρέπουν στους άλλους να δουν ότι είναι θετικές προσωπικότητες; (Είναι σχετικά ορθολογικοί, είναι καλόκαρδοι, δεν κάνουν πράγματα που εξαπατούν ή βλάπτουν τους άλλους, και δεν έχουν καμία πρόθεση να βλάψουν τους άλλους.) Σκέφτεστε τις θετικές εκδηλώσεις που συνάδουν ως έναν βαθμό με την ανθρώπινη φύση, τις οποίες έχουν στο μυαλό τους οι άνθρωποι ως εκδηλώσεις ενός καλού ανθρώπου. Το να είναι κάποιος καλόκαρδος, να μην εξαπατά ή να μη βλάπτει τους άλλους, να κρατάει τον λόγο του, να έχει αίσθημα ευθύνης, να μπορεί να τα πηγαίνει καλά με τους άλλους, να λαχταρά τα θετικά πράγματα και να απεχθάνεται τα αρνητικά· όλα αυτά είναι κάποιες θετικές εκδηλώσεις της ανθρώπινης φύσης. Υπάρχουν άλλες; (Είναι και το να έχει κανείς πνευματική κατανόηση· να μπορεί να κατανοήσει τα λόγια του Θεού.) Η πνευματική κατανόηση δεν έχει σχέση με την ανθρώπινη φύση, για την οποία μιλάμε αυτήν τη στιγμή. Μιλάμε κυρίως για τις διάφορες απόψεις όσων έχουν ανθρώπινη φύση σε ό,τι αφορά τον χειρισμό ζητημάτων, καθώς και για τις εκδηλώσεις της ουσίας της διαγωγής τους και της αντιμετώπισης των άλλων, τις αρχές τους και τα ελάχιστα πρότυπά τους όσον αφορά τη διαγωγή τους και τις πράξεις τους, και ούτω καθεξής. Οι θετικές εκδηλώσεις της ανθρώπινης φύσης που μπορούν να δουν και να μάθουν οι άνθρωποι είναι λίγες. Φαίνεται ότι πραγματικά σπανίζουν ανάμεσα στο ανθρώπινο είδος εκείνοι που καταλαβαίνουν πώς να φέρονται. Δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι πολλοί λένε πως έχουν αποτύχει στον τρόπο με τον οποίο φέρονται. Δείτε πώς ερμηνεύουν τους θετικούς χαρακτήρες οι ηθοποιοί στις ταινίες και στις τηλεοπτικές σειρές: όταν πρόκειται να αποκαλύψουν μια συγκεκριμένη άποψη, μια εκδήλωση ή μια στάση σ’ ένα ζήτημα, οι ηθοποιοί δεν ξέρουν πώς να την ερμηνεύσουν ή πώς να την εκφράσουν, και η κατανόησή τους σ’ αυτό το πεδίο είναι ανύπαρκτη. Αν τους ζητήσεις να υποδυθούν έναν χούλιγκαν, έναν τραμπούκο, ένα αφεντικό της μαφίας, μια πόρνη, μια έκλυτη γυναίκα, έναν διάσημο ή κάποιον σπουδαίο, μπορούν να ερμηνεύσουν πολύ καλά τον ρόλο, υιοθετώντας κάθε χειρονομία, κάθε λέξη και κάθε κίνηση αυτών των ανθρώπων, ακόμη και μία τους ματιά, με απόλυτη παραστατικότητα και ακρίβεια. Μάλιστα, κάποιοι θεατές, αφού τους βλέπουν να ερμηνεύουν έναν αρνητικό ρόλο, πιστεύουν λανθασμένα ότι είναι όντως οι κακοί άνθρωποι της τηλεοπτικής σειράς, κι αν τους συναντήσουν ποτέ, θα θέλουν να τους χτυπήσουν. Κάποιοι θα τους φτύσουν κιόλας. Βλέπετε πόσο παραστατικά ερμήνευσαν τον ρόλο τους; Πραγματικά έδωσαν σε αυτόν τον κακό άνθρωπο σάρκα και οστά. Και τι γίνεται όταν πρόκειται να υποδυθούν έναν καλό άνθρωπο; Μπορούν οι άνθρωποι ν’ αντλήσουν κάποια έμπνευση από την ερμηνεία τους, μαθαίνοντας πώς να έχουν ανθρώπινη φύση; Πραγματικά δεν υπάρχουν τέτοιοι ηθοποιοί. Το ανθρώπινο γένος δεν έχει ιδέα πώς να έχει ανθρώπινη φύση. Δεν είναι ανίδεοι μόνο οι σεναριογράφοι και οι σκηνοθέτες, αλλά εξίσου ανίδεο είναι και το κοινό· κανένας δεν κατανοεί τι σημαίνει να έχει κάποιος ανθρώπινη φύση. Κι έτσι, η απεικόνισή της στις ταινίες και στις τηλεοπτικές σειρές είναι εντελώς κούφια. Για παράδειγμα, όταν ένας ηθοποιός υποδύεται ένα μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος που κλείνει τα μάτια του τη στιγμή πριν πεθάνει, οι θεατές λένε: «Σίγουρα δεν έχει πεθάνει ακόμα. Δεν έχει πληρώσει τη συνδρομή του στο Κόμμα!» Πράγματι, σε λιγότερο από ένα δευτερόλεπτο, ανοίγει τα μάτια του και, τρέμοντας, βγάζει λίγα νομίσματα από την τσέπη του και λέει: «Αυτή είναι η συνδρομή μου στο Κόμμα. Δεν μπορώ να χρωστάω στο Κόμμα. Το Κόμμα μπορεί να μείνει ήσυχο. Όταν φτάσω στην άλλη πλευρά, θα παραμείνω πιστός στο Κόμμα, αταλάντευτα, ακόμα και μετά τον θάνατο!» Μόνο τότε πεθαίνει. Έτσι απεικονίζεται στις ταινίες και στις τηλεοπτικές σειρές κάποιος που έχει ανθρώπινη φύση. Στα μάτια του κοινού, μια τέτοια απεικόνιση είναι στην πραγματικότητα εντελώς κούφια. Τέτοιοι άνθρωποι δεν υπάρχουν στην αληθινή ζωή και είναι πολύ δύσκολο να το πετύχουν αυτό οι άνθρωποι. Επομένως, το ανθρώπινο γένος πολύ απλά δεν κατανοεί τι είναι αληθινή ανθρώπινη φύση, και είναι πολύ δύσκολο να προσδιορίσει το πρότυπό της. Είτε το πρότυπο τίθεται πολύ ψηλά και είναι εντελώς κούφιο είτε οι άνθρωποι είναι ανίδεοι και το θέτουν αυθαίρετα. Στην πραγματικότητα, είναι πολύ απλή η ανθρώπινη φύση που έχει ένας αληθινός άνθρωπος. Πόσο απλή; Είναι κάτι που μπορείς να πιάσεις, κάτι που μπορείς να καταφέρεις. Τι σημαίνει ότι είναι κάτι που μπορείς να πιάσεις; Σημαίνει ότι είναι πολύ πρακτικό, πολύ αληθινό, πολύ αντικειμενικό και καθόλου κούφιο. Επειδή είναι πολύ αντικειμενικό και πρακτικό, οι άνθρωποι θεωρούν ότι είναι πολύ συνηθισμένο κι ότι δεν είναι καθόλου άξιο λόγου, πόσο μάλλον ότι αυτές οι εκδηλώσεις είναι αυτό που θα πρέπει να επιδεικνύει το ανθρώπινο γένος. Αυτό το ανθρώπινο γένος υποστηρίζει πράγματα που είναι μεγαλόπρεπα, ευγενή και εντυπωσιακά. Πολλοί άνθρωποι όχι μόνο δεν διαθέτουν τις εκδηλώσεις της αληθινής ανθρώπινης φύσης, αλλά τις περιφρονούν κιόλας, επειδή οι εκδηλώσεις της κανονικής ανθρώπινης φύσης είναι πολύ πρακτικές, πολύ συνηθισμένες, πολύ κοινότοπες· αντ’ αυτού, επιδιώκουν και λατρεύουν τη γνώση. Μ’ αυτόν τον τρόπο, έχει διαμορφωθεί μια πονηρή τάση σε ολόκληρη την κοινωνία, μια τάση που περιφρονεί και υποτιμά τις εκδηλώσεις ενός αληθινού ανθρώπου. Ακόμη και κάποιος που πραγματικά έχει ανθρώπινη φύση δεν θεωρεί ότι με αυτήν τη διαγωγή είναι αληθινός άνθρωπος ή έχει ανθρώπινη φύση. Αντιθέτως, επιζητεί να γίνει ο δήθεν ευγενής και εξαιρετικός άνθρωπος που υποστηρίζουν οι μοχθηρές τάσεις της κοινωνίας. Αυτό ακυρώνει και αποκρύπτει την ανθρώπινη φύση-ουσία όσων έχουν ανθρώπινη φύση. Τι σημαίνει εδώ «αποκρύπτει»; Σημαίνει ότι κανένας δεν σε θεωρεί άτομο με ανθρώπινη φύση. Σημαίνει πως ό,τι κι αν κάνεις, οι άλλοι σε αποκλείουν και σε περιφρονούν, κι ότι ανάμεσα στους ανθρώπους δεν έχεις κανένα περιθώριο ν’ αξιοποιήσεις τα ταλέντα σου, κανένα περιθώριο να μιλήσεις και καμία ευκαιρία να ξεδιπλώσεις τα προτερήματά σου. «Ακυρώνει» σημαίνει ότι η κανονική ανθρώπινη φύση σου πολύ απλά δεν θεωρείται άξια λόγου ανάμεσα στο διεφθαρμένο ανθρώπινο γένος. Το να έχει κανείς ανθρώπινη φύση δεν είναι κάτι που υποστηρίζουν οι άνθρωποι. Τι υποστηρίζουν; Υποστηρίζουν το να χαϊδεύει κανείς τα αυτιά του κόσμου, να είναι καταφερτζής, να κολακεύει και να καλοπιάνει τους άλλους, να ψεύδεται και να εξαπατά, να μπορεί να πει τα πάντα όσο αηδιαστικά γλυκανάλατα κι αν είναι ή όσο αντίθετα με αυτό που νιώθει πραγματικά κι αν είναι. Σ’ αυτήν την κοινωνία, αν λες την αλήθεια δεν πρόκειται να καταφέρεις τίποτα. Όσο καλή κι αν είναι η ανθρώπινη φύση σου, αυτή η κοινωνία δεν την υποστηρίζει και θα την ακυρώσει. Αν λες κάποια θετικά, δίκαια ή αμερόληπτα πράγματα ή κάποια λόγια που σου υπαγορεύει η συνείδησή σου, αν λες κάποια ορθολογικά πράγματα ενώ καταλαμβάνεις τη θέση που σου αναλογεί, θα σε αποκλείσουν, θα σε ακυρώσουν και θα σε απαξιώσουν. Μάλιστα, είναι και κάποιοι που θα σε περιγελάσουν, θα σε γελοιοποιήσουν, θα σε εξευτελίσουν κι έπειτα θα συγκεντρώσουν όλες τις μοχθηρές δυνάμεις και εξουσίες για να σου επιτεθούν και να σε περιθωριοποιήσουν, κάνοντάς σε τελικά να μην έχεις τα μούτρα να εμφανιστείς από την ντροπή σου, κάνοντάς σε να αρνηθείς τον εαυτό σου. Θα καταλήξεις να σκέφτεσαι: «Δεν κάνω για τίποτα, δεν μπορώ να προσαρμοστώ στις τάσεις της κοινωνίας ούτε σ’ αυτούς τους ανθρώπους. Δεν ξέρω πώς να συνωμοτώ, δεν μπορώ να μηχανεύομαι σχέδια ή τεχνάσματα, οπότε μου είναι πολύ δύσκολο να επιβιώσω ανάμεσα σ’ αυτούς τους ανθρώπους». Αρχίζεις να νιώθεις πολύ κατώτερος, θεωρώντας ότι είσαι ανίκανος να ενσωματωθείς σ’ αυτούς τους ανθρώπους. Στην πραγματικότητα, είσαι ανίκανος να αφομοιώσεις τις φιλοσοφίες τους για τις κοσμικές αλληλεπιδράσεις, τις μεθόδους και τα μέσα με τα οποία χειρίζονται τα ζητήματα, καθώς και τον τρόπο επιβίωσής τους. Αφού έχεις ακυρωθεί από αυτήν τη μοχθηρή τάση κι αυτούς τους κακούς ανθρώπους, αρνείσαι την ίδια σου την ανθρώπινη φύση κι έπειτα προσπαθείς με κάθε δυνατό μέσο να προσαρμοστείς σ’ αυτούς, να τους ακολουθήσεις, να ενσωματωθείς στην κοινωνία, να ενσωματωθείς σ’ αυτούς τους κακούς ανθρώπους και να ενσωματωθείς σ’ αυτήν τη μοχθηρή τάση. Προσπαθείς ν’ αντιγράψεις τον τρόπο με τον οποίο οι άλλοι χρησιμοποιούν τεχνάσματα, ίντριγκες και μηχανορραφίες, και παράλληλα προσπαθείς ν’ αντιγράψεις τον τρόπο με τον οποίο οι άλλοι λένε κολακείες, αηδιαστικά γλυκανάλατα λόγια και λόγια που είναι αντίθετα με τα πραγματικά τους αισθήματα. Αλλά όπως κι αν προσπαθείς ν’ αντιγράψεις αυτά τα πράγματα και όση προσπάθεια κι αν καταβάλλεις, σε τελική ανάλυση νιώθεις ότι αυτά δεν είναι τα λόγια που θέλεις να λες ούτε τα πράγματα που θέλεις να κάνεις. Κάθε λέξη που λες είναι αντίθετη με τα πραγματικά σου αισθήματα και κάθε σου πράξη σε κάνει να νιώθεις ότι σε επιπλήττει η συνείδησή σου· νιώθεις ότι δεν είναι αυτό που θα πρέπει να λες ή να κάνεις. Ζεις έτσι καθημερινά, φορώντας μια μάσκα. Παρόλο που φαίνεται ότι από πλευράς συμπεριφοράς, ομιλίας ή κάποιων σκέψεων και απόψεων έχεις ενσωματωθεί σ’ αυτήν τη μοχθηρή τάση και σ’ αυτό το διεφθαρμένο ανθρώπινο γένος, βαθιά μέσα σου, νιώθεις πόνο, καταπίεση και πικρία. Αφού βιώσεις μια τέτοια εμπειρία ζωής, αρχίζεις να λαχταράς την αμερόληπτη και δίκαιη αντιμετώπιση, τα θετικά πράγματα και το φως. Ποια χαρακτηριστικά, λοιπόν, έχει στην ανθρώπινη φύση του ένας τέτοιος άνθρωπος, που του επιτρέπουν να έχει τέτοια αισθήματα και τέτοιες εμπειρίες ανάμεσα σε άλλους ανθρώπους και στις μοχθηρές τάσεις; Στην πραγματικότητα, είναι πολύ απλά τα πράγματα: Όταν ένας άνθρωπος διαθέτει την ανθρώπινη φύση-ουσία της συνείδησης και της λογικής, θα έχει τέτοιες εμπειρίες όσο ζει ανάμεσα στους ανθρώπους.

Η συνείδηση και η λογική είναι τα δύο πιο θεμελιώδη πράγματα που πρέπει να διαθέτουν όσοι έχουν ανθρώπινη φύση. Παρόλο που έχουμε συζητήσει αυτά τα δύο πράγματα ξανά και ξανά, είναι εξαιρετικά σημαντικά για τους ανθρώπους και παράλληλα αποτελούν τα πιο σημαντικά κριτήρια με βάση τα οποία αξιολογείται το αν η ιδιότητα κάποιου είναι ανθρώπινη. Σε τι αναφέρεται συγκεκριμένα η συνείδηση; Έχω πει παλιότερα ότι η συνείδηση είναι μια ικανότητα που δημιουργείται στην καρδιά ενός ανθρώπου και έχει ορισμένες απαιτήσεις από αυτόν, πράγμα που φανερώνεται κυρίως στις αρχές με τις οποίες φέρεται και στα ελάχιστα πρότυπα διαγωγής του. Συγκεκριμένα, οι πεποιθήσεις ενός ανθρώπου για τον τρόπο με τον οποίο φέρεται, οι αρχές με βάση τις οποίες φέρεται και αντιμετωπίζει τον κόσμο, καθώς και οι αποκαλύψεις της ανθρώπινης φύσης του μπορούν να αποδείξουν αν έχει συνείδηση ή όχι. Μόλις τώρα, όταν ρώτησα σε τι αναφέρεται συγκεκριμένα η συνείδηση, δεν μπορέσατε ν’ απαντήσετε. Εστιάζετε μόνο σε ό,τι θεωρείτε ότι αποτελεί βαθυστόχαστη αλήθεια, αλλά νομίζετε ότι τέτοιου είδους αλήθειες είναι πολύ μικρές, πολύ συνηθισμένες, πολύ ασήμαντες και δεν είναι άξιες λόγου, οπότε πολύ απλά δεν τους δίνετε καμία σημασία και δεν τις παίρνετε στα σοβαρά. Αν κάποιος έχει συνείδηση, αυτό σημαίνει ότι η ανθρώπινη φύση του διαθέτει δύο χαρακτηριστικά: Το ένα είναι η εντιμότητα και το άλλο είναι η καλοσύνη. Μπορεί να μην είσαι σε θέση να καταλάβεις από την εξωτερική εμφάνιση κάποιου αν είναι καλοσυνάτος ή όχι, αλλά αν ένας άνθρωπος είναι καλόκαρδος, θα το ξέρεις με το που έρθεις σ’ επαφή μαζί του. Ποια είναι η βάση με την οποία αξιολογείται το αν κάποιος είναι έντιμος; Είναι οι αρχές με τις οποίες φέρεται και αντιμετωπίζει τον κόσμο. Αν ένας άνθρωπος είναι προδοτικός, πονηρός, ύπουλος, έχει εμπειρία από τα εγκόσμια και είναι ραδιούργος και αινιγματικός στον τρόπο με τον οποίο φέρεται και αντιμετωπίζει τον κόσμο, τότε σίγουρα δεν είναι έντιμος. Αν ο τρόπος με τον οποίο φέρεται και αντιμετωπίζει τον κόσμο είναι πολύ απλός, πολύ άμεσος, πολύ ευθύς, αν μιλάει πολύ ξεκάθαρα στους άλλους, αν δεν επιδίδεται σε ατιμίες ή δολιότητες όταν αλληλεπιδρά με τους άλλους, αν μιλάει και ενεργεί χωρίς ψεύδη —λέγοντας το μαύρο μαύρο και το άσπρο άσπρο και ξεχωρίζοντας πολύ καθαρά αυτά τα πράγματα— αν μπορεί να ακολουθεί τα θετικά πράγματα και δεν συμβιβάζεται με τις κακές δυνάμεις, τότε αυτός ο άνθρωπος είναι αρκετά έντιμος. Αν ένας άνθρωπος είναι ταυτόχρονα και έντιμος και καλοσυνάτος, τότε έχει συνείδηση, διαθέτει τα ελάχιστα χαρακτηριστικά της ανθρώπινης φύσης. Άλλο ένα χαρακτηριστικό της ανθρώπινης φύσης είναι η λογική. Η λογική είναι άλλος ένας όρος κι ένα θέμα που συζητάμε συχνά, αλλά κανένας δεν έχει ορίσει ποτέ με σαφήνεια τι είναι η λογική. Τι περιλαμβάνεται στη λογική και τι είδους εκδηλώσεις δείχνουν ότι κάποιος έχει λογική; Σας είναι ξεκάθαρο αυτό; Στους περισσότερους ανθρώπους δεν είναι πολύ ξεκάθαρο· η κατανόησή τους σ’ αυτό το πεδίο εξακολουθεί να είναι σχετικά συγκεχυμένη. Τι σημαίνει, λοιπόν, να έχει κανείς λογική; Σημαίνει να μπορεί να λέει αυτό που πρέπει να λεχθεί και να κάνει αυτό που πρέπει να γίνει, ενώ υιοθετεί τη σωστή στάση και θέση· αυτό σημαίνει να έχει κανείς λογική. Αν έχεις ανθρώπινη φύση, τότε τα λόγια και οι πράξεις σου θα έχουν μέτρο. Θα ξέρεις ποια λόγια πρέπει να πεις, ποια πράγματα πρέπει να κάνεις, ποια θα πρέπει να είναι η στάση σου όταν λες αυτά τα λόγια και ποιον τρόπο ομιλίας πρέπει να χρησιμοποιήσεις για να εκφράσεις ένα συγκεκριμένο ζήτημα, στο πλαίσιο του εκάστοτε περιβάλλοντος και με βάση την ταυτότητά σου και τη θέση σου. Θα έχεις μέσα σου πρότυπα και μέτρο γι’ αυτά τα πράγματα. Με άλλα λόγια, η λογική σου θα μπορεί να ρυθμίζει τα λόγια και τη συμπεριφορά σου, με αποτέλεσμα να είναι κατάλληλα, έτσι ώστε προς τα έξω να φαίνονται στους άλλους ορθολογικά και μετρημένα, ενώ τα λόγια και οι πράξεις σου θα είναι απολύτως σωστά και θα είναι εποικοδομητικά για τους άλλους. Ανεξάρτητα από το αν τα λόγια που λες και τα πράγματα που κάνεις είναι ή δεν είναι εντελώς κατάλληλα με βάση το επίπεδό σου, ή με βάση τη μόρφωσή σου ή την ηλικία σου, αν μη τι άλλο, θα έχεις όρια μέσα σου, ένα πρότυπο που σε διατηρεί υπό έλεγχο, επιτρέποντάς σου να μιλάς και να ενεργείς με ορθολογισμό. Αυτό σημαίνει να έχει κανείς λογική. Με όποιον κι αν έρχεται αντιμέτωπος ένας άνθρωπος που έχει λογική —με κάποιον πλούσιο ή με κάποιον φτωχό, με κάποιον που έχει θέση ή με κάποιον που δεν έχει— σε κάθε περίπτωση, τα λόγια και οι πράξεις του δεν περιορίζονται από το αν είναι καλοδιάθετος ή κακοδιάθετος, ούτε λαμβάνει υπόψη κατά πόσο ένα ζήτημα είναι ωφέλιμο για τον ίδιο ή όχι· έχει πάντα αυτοσυγκράτηση μέσα του, ένα πρότυπο ή ένα όριο που τον ρυθμίζει. Δεν πρόκειται να ξεστομίσει σκοπίμως διαστρεβλωμένα επιχειρήματα ούτε πρόκειται να δημιουργεί παράλογους μπελάδες. Ακόμη κι αν μερικές φορές θυμώνει και μέσα του βγαίνει εκτός εαυτού και δεν επιλέγει πολύ κατάλληλα λόγια, τα πράγματα που λέει δεν αποτελούν διαστρεβλωμένα επιχειρήματα ή πλάνες, αλλά είναι ευπρεπή και στέκουν. Τι σημαίνει «στέκουν»; Σημαίνει ότι ακόμη κι αν αυτά που λέει δεν συνάδουν απαραιτήτως με την αλήθεια, στα μάτια των περισσότερων ανθρώπων αυτή η «επιχειρηματολογία» μπορεί να έχει βάση· αναγνωρίζεται γενικά ως κάτι ορθό και κανένας δεν αντιτίθεται σ’ αυτό. Ένας τέτοιος άνθρωπος έχει λογική.

Έχουμε εξηγήσει ξεκάθαρα αυτές τις δύο πτυχές, τη συνείδηση και τη λογική. Οι κύριες εκδηλώσεις που δείχνουν ότι κάποιος έχει ανθρώπινη φύση είναι οι εξής δύο: Η μία είναι να έχει συνείδηση και η άλλη είναι να έχει λογική. Πείτε Μου, είναι κούφιες αυτές οι δύο πτυχές; (Όχι.) Δεν είναι πολύ αληθινές; (Ναι.) Είναι πολύ αληθινές και δεν είναι κούφιες. Γιατί, λοιπόν, το ανθρώπινο γένος δεν τις υποστηρίζει; Επειδή ένας άνθρωπος με συνείδηση έχει εντιμότητα και καλοσύνη, και ανάμεσα στις πονηρές τάσεις και στο κακό, διεφθαρμένο ανθρώπινο γένος, οι έντιμοι και καλοσυνάτοι άνθρωποι θεωρούνται αποκρουστικοί, καθώς και εξαιρετικά ασήμαντοι· τους περιφρονούν όλοι. Μάλιστα, αν είσαι έντιμος και καλοσυνάτος άνθρωπος, στην πραγματικότητα θα σε ανακρίνουν κιόλας: «Σε τι ωφελεί να είσαι έντιμος και καλοσυνάτος; Έχεις γνώσεις; Έχεις κοινωνική θέση; Έχεις κύρος ή δύναμη στην κοινωνία;» Εσύ λες: «Δεν έχω ούτε κύρος ούτε δύναμη· είμαι απλώς ένας σχετικά έντιμος και καλοσυνάτος άνθρωπος». Οι άλλοι θα σε περιγελούν, και θα σε αποστρέφονται και θα σε απορρίπτουν. Στα δικά τους μάτια, δεν αποτελεί κεφάλαιο το γεγονός ότι έχεις συνείδηση κι ότι είσαι έντιμος και καλοσυνάτος· χωρίς γνώσεις, θέση και κύρος ή δύναμη, δεν πρόκειται να καταφέρεις τίποτα στην κοινωνία. Λένε: «Έχεις συνείδηση· πόσο, όμως, αξίζει η συνείδηση; Τι μπορείς να κάνεις; Μπορείς να επιδοθείς σε ίντριγκες και μηχανορραφίες ή να εξαπατήσεις τους άλλους; Μπορείς να κερδίσεις την καρδιά των ανθρώπων και να εξαγοράσεις την εύνοιά τους;» Δεν μπορείς να κάνεις τίποτε από αυτά. Αν έχεις συνείδηση, αν έχεις εντιμότητα και καλοσύνη —αυτές τις δύο πτυχές της ανθρώπινης φύσης— τότε δεν θα ενδιαφέρεσαι γι’ αυτά τα πράγματα που υπάρχουν στις πονηρές τάσεις της κοινωνίας, δεν θ’ ακολουθείς αυτές τις τάσεις, οπότε δεν πρόκειται να καταφέρεις τίποτα στην κοινωνία και θα περιθωριοποιηθείς. Γιατί θα περιθωριοποιηθείς; Επειδή οι περισσότεροι άνθρωποι λατρεύουν τις πονηρές τάσεις και οι πονηρές τάσεις έχουν γίνει το κυρίαρχο ρεύμα στην κοινωνία· αν ενεργείς σύμφωνα με τη συνείδησή σου και χειρίζεσαι τα πράγματα με αμεροληψία σε όλα τα ζητήματα, τότε οι άλλοι θα σε θεωρούν απροσάρμοστο και θα σε αποκλείουν. Αν, μέσα στην εκκλησία, μπορείς να βασίζεσαι στη συνείδησή σου και ν’ ακολουθείς τις αλήθεια-αρχές στα λόγια και στις πράξεις σου, και τολμάς να εκθέτεις και να αναλύεις τους κακούς ανθρώπους, τότε όσοι είναι των διαβόλων θα χάσουν το έρεισμά τους και θ’ αποκαλυφθούν· οι ίντριγκες και οι μηχανορραφίες τους, καθώς και η σατανική τους φύση που μισεί την αλήθεια, θα απογυμνωθούν εντελώς. Επομένως, αυτοί οι άνθρωποι που είναι των διαβόλων φοβούνται ιδιαίτερα όταν υπάρχουν στην εκκλησία εκείνοι που ακολουθούν τις αλήθεια-αρχές. Όποτε βλέπουν κάποιον που κατανοεί την αλήθεια, τον αποκλείουν και τον καταπιέζουν, επειδή φοβούνται πολύ ότι όσοι κατανοούν την αλήθεια θα υψώσουν το ανάστημά τους και θα τους εκθέσουν, με αποτέλεσμα ν’ αποκαλυφθούν και να αποκλειστούν. Η σατανική τους φύση είναι αυτή που τους ωθεί να ενεργούν μ’ αυτόν τον τρόπο. Στον οίκο του Θεού, όσοι είναι των διαβόλων δεν μπορούν να παραμείνουν ακλόνητοι, ακριβώς επειδή στον οίκο του Θεού η αλήθεια είναι αυτή που έχει την εξουσία, ο Θεός είναι Εκείνος που έχει την εξουσία. Όμως, τα πράγματα είναι διαφορετικά στον άπιστο κόσμο. Επειδή ο αθεϊσμός και οι πονηρές τάσεις κυριαρχούν σ’ αυτόν τον κόσμο, όσοι έχουν ανθρώπινη φύση δεν μπορούν να βρουν το έρεισμά τους ανάμεσα στις πονηρές τάσεις και ανάμεσα στο κακό, διεφθαρμένο ανθρώπινο γένος. Στο μεταξύ, αυτοί που χρησιμοποιούν αδυσώπητες τακτικές και είναι ύπουλοι και πονηροί είναι συχνά οι ηγέτες, οι διακεκριμένοι άνθρωποι, η αποκαλούμενη ελίτ ανάμεσα στους ανθρώπους. Κάποιος που έχει ανθρώπινη φύση, ανεξάρτητα από το επίπεδό του, τα χαρίσματα, τα προτερήματα ή τα ταλέντα του, αποκλείεται και δεν έχει καμία ευκαιρία να εξελιχθεί. Εφόσον λέει κάποια δίκαια πράγματα ή χειρίζεται τα ζητήματα με αμεροληψία, αυτοί οι κακοί άνθρωποι και οι διάβολοι θα τον βασανίζουν. Επομένως, αυτό το κακό ανθρώπινο γένος, που είναι των διαβόλων, αδιαφορεί για τη συνείδηση· μόνο όσοι έχουν ανθρώπινη φύση διαθέτουν συνείδηση. Όσο για τη λογική, η εκδήλωση που δείχνει ότι κάποιος έχει λογική είναι πως ό,τι κι αν του συμβεί, μπορεί να το αντιμετωπίσει ορθολογικά, να μιλάει και να ενεργεί δίκαια· δεν πρόκειται να ενεργήσει με βάση τα αισθήματά του, το κύρος ή τη θέση του, ούτε πρόκειται να εξαναγκάσει ή να περιορίσει τους άλλους. Μπορεί ν’ αντιμετωπίζει ορθολογικά ένα ζήτημα: Αν είναι ορθό, είναι ορθό· αν είναι εσφαλμένο, είναι εσφαλμένο· αν είναι σωστό, είναι σωστό· αν είναι λάθος, είναι λάθος. Αξιολογεί τα πράγματα με αμεροληψία και ενεργεί δίκαια, σύμφωνα με τις αρχές, ενώ δεν ξεπερνάει τα ηθικά όρια της ανθρώπινης φύσης. Αυτή είναι η εκδήλωση που δείχνει ότι έχει λογική. Αυτά τα δύο πράγματα, η συνείδηση και η λογική, δεν στέκουν στην κοινωνία, πόσο μάλλον στις κακές χώρες και ανάμεσα στις πονηρές τάσεις· εκεί ειδικά είναι που δεν στέκουν και δεν είναι βιώσιμα. Ωστόσο, η συνείδηση και η λογική είναι ακριβώς τα δύο κύρια χαρακτηριστικά που διαθέτει η κανονική ανθρώπινη φύση, ενώ παράλληλα είναι και τα χαρακτηριστικά που θα πρέπει να έχει το ανθρώπινο γένος. Μόνο όταν διαθέτεις αυτά τα δύο χαρακτηριστικά είσαι αληθινός άνθρωπος. Αν έχεις συνείδηση και ανθρώπινη φύση, τότε, αφενός, στον τρόπο με τον οποίο φέρεσαι θα ακολουθείς σε μεγάλο βαθμό τις αρχές και θα μπορείς ν’ αντιμετωπίζεις τους ανθρώπους με σχετικά δίκαιο τρόπο. Όπως κι αν είναι η σχέση σου με κάποιον ή ακόμη κι αν σ’ έχει πληγώσει, μπορείς να τον αντιμετωπίσεις σωστά και να τον αξιολογήσεις αντικειμενικά. Αυτό είναι εντιμότητα, ένα χαρακτηριστικό της ανθρώπινης φύσης. Επιπλέον, αν έχεις καλοσύνη, άλλο ένα χαρακτηριστικό της ανθρώπινης φύσης, τότε θα έχεις ένα ορισμένο όριο όταν αντιμετωπίζεις τους ανθρώπους ή ενεργείς, κι αυτό μπορεί να σε συγκρατεί ώστε να μη μιλάς και να μην ενεργείς ενάντια στη συνείδησή σου. Για παράδειγμα, οι κακοί άνθρωποι λένε μονίμως διαστρεβλωμένα λόγια και ξεστομίζουν διαστρεβλωμένα επιχειρήματα, αντιστρέφοντας το μαύρο και το άσπρο και διαστρεβλώνοντας τα γεγονότα. Κρατάνε κακία σε όποιον τους βλάπτει ή σε όποιον τους έχει πληγώσει ή τους έχει στοχοποιήσει, και προσπαθούν να σκεφτούν κάθε δυνατό τρόπο για να βρουν ευκαιρίες να τον βασανίσουν και να του το ανταποδώσουν. Όμως, κάποιος που έχει ανθρώπινη φύση, επειδή διαθέτει εντιμότητα και καλοσύνη, κι αυτά είναι στοιχεία της συνείδησης, ακόμη κι αν τον έχει βλάψει ή εξαπατήσει ένας άνθρωπος και θέλει να του το ανταποδώσει και να τον εκδικηθεί, και σε στιγμές παρορμητικότητας ίσως πει κάτι σκληρό όπως «Τον μισώ από τα βάθη της ψυχής μου!», όταν του παρουσιαστεί μια αληθινή ευκαιρία να πάρει εκδίκηση, η καρδιά του μαλακώνει και ο ίδιος υποχωρεί· δεν μπορεί να πείσει τον εαυτό του να το κάνει, δεν του πάει η καρδιά να το κάνει. Και μετά από λίγο, δεν μπορεί πλέον ν’ αφήνει αυτό το μίσος να τον κυριεύει. Έτσι είναι ένας καλοσυνάτος άνθρωπος. Αν κάποιος σ’ έχει εξαπατήσει ή βλάψει κι έχεις την ευκαιρία να πάρεις εκδίκηση, μια ευκαιρία να δεις τον εχθρό σου να τιμωρηθεί και να υποστεί αντίποινα, θα αναλάμβανες δράση και θα έκανες πράγματα για να του το ανταποδώσεις; Όταν νιώθεις αγανάκτηση, μπορεί να πεις: «Σίγουρα θα του το ανταπέδιδα! Είναι εντελώς φρικτός και αδυσώπητος!» Όταν, όμως, παρουσιάζεται όντως μια ευκαιρία για εκδίκηση, δεν σου πάει η καρδιά να το κάνεις. Θα πεις: «Ξέχασέ το· πέρασε πολύς καιρός από τότε. Ας βάλω ένα τέλος σε όλο αυτό». Δεν θα το επιδιώκεις ασταμάτητα ούτε θα επιμένεις να δεις τον εχθρό σου να τιμωρείται ή να έχει κάποιο κακό τέλος. Δεν θα ζεις διαρκώς με μίσος στην καρδιά σου· μετά από λίγο, το μίσος θα διαλυθεί. Αυτή είναι η εκδήλωση που δείχνει ότι έχεις καλοσυνάτη καρδιά. Η καλοσύνη είναι μια χαρακτηριστική εκδήλωση κάποιου που έχει συνείδηση, και παράλληλα είναι ένα χαρακτηριστικό ότι έχει την ιδιότητα του να είσαι άνθρωπος. Ασφαλώς, στα μάτια κάποιων, η καλοσύνη είναι αδυναμία. Μάλιστα, κάποιοι άπιστοι μπορεί να νομίζουν ότι είσαι άτολμος και να σε τσιγκλάνε κιόλας, λέγοντας: «Πρέπει να είσαι αδυσώπητος και ψυχρός. Όταν προκύπτει μια ευκαιρία για εκδίκηση, πρέπει να ανταποδίδεις με το ίδιο νόμισμα, να καθυποτάσσεις εσύ ο ίδιος τον εχθρό σου και να τον σκοτώνεις με τα ίδια σου τα χέρια». Όμως, εσύ συλλογίζεσαι: «Αν σκοτώσω τον εχθρό μου με τα ίδια μου τα χέρια, δεν θα κάνω κακό; Δεν με επηρεάζει η ύπαρξή του στη ζωή· απλώς ένα συγκεκριμένο πράγμα που έκανε ξεπέρασε τα όρια και με πλήγωσε, αλλά όλα αυτά ανήκουν στο παρελθόν». Με τον καιρό, ανακαλύπτεις ότι δεν τον μισείς πια. Κάποιοι άνθρωποι λένε ότι είσαι πολύ δειλός, ότι δεν είσαι αρκετά αδυσώπητος. Κι αυτό είναι κάτι που δημιουργεί σύγχυση και σ’ εσένα τον ίδιο: «Εγώ γιατί δεν μπορώ να είμαι αδυσώπητος; Γιατί είμαι πάντα επιεικής απέναντι στους εχθρούς μου και δεν μπορώ να κρατήσω κακία;» Στα μάτια κάποιων, το να έχει κανείς καλοσυνάτη καρδιά είναι μια αδυναμία της ανθρώπινης φύσης. Στην πραγματικότητα, όμως, είναι ένα χαρακτηριστικό της ανθρώπινης φύσης, σωστά; (Σωστά.)