Η πρώτη άσκηση για την επιδίωξη της αλήθειας: να εγκαταλείπεις

Η εγκατάλειψη των φραγμών που υπάρχουν ανάμεσα σε έναν άνθρωπο και τον Θεό και της εχθρικότητάς του απέναντι στον Θεό

I. Εγκατάλειψη των αντιλήψεων και των φαντασιοκοπιών σχετικά με τον Θεό: Εγκατάλειψη των αντιλήψεων και των φαντασιοκοπιών σχετικά με το έργο του Θεού

ΣΤ. Το έργο του Θεού δεν αλλάζει τις έμφυτες συνθήκες των ανθρώπων· στοχεύει στο να αλλάξει τις διεφθαρμένες διαθέσεις τους

Πάνω σε ποιο θέμα συναναστραφήκαμε την προηγούμενη φορά; Συναναστραφήκαμε πάνω σε κάποιες συγκεκριμένες εκδηλώσεις τριών πτυχών: των έμφυτων συνθηκών, της ανθρώπινης φύσης και των διεφθαρμένων διαθέσεων. Συζητήσαμε αυτές τις συγκεκριμένες εκδηλώσεις, και μ’ αυτόν τον τρόπο διακρίναμε σε ποια από τις τρεις πτυχές ανήκουν. Αν δείτε στην καθημερινότητα αυτές τις εκδηλώσεις πάνω στις οποίες συναναστραφήκαμε, είστε κατά βάση σε θέση να τις χαρακτηρίσετε και να τις κατηγοριοποιήσετε· να δείτε, δηλαδή, αν ανήκουν στις έμφυτες συνθήκες, στην ανθρώπινη φύση ή στις διεφθαρμένες διαθέσεις. Όσο για τις εκδηλώσεις πάνω στις οποίες δεν συναναστραφήκαμε, ξέρετε πώς να τις κατηγοριοποιείτε σύμφωνα μ’ αυτές τις αρχές ή ανάλογα με την ουσία που εκδηλώνουν; (Πιστεύουμε ότι τα πάμε λίγο καλύτερα σ’ αυτό σε σχέση με παλιότερα· μπορούμε να συλλογιζόμαστε προς αυτήν την κατεύθυνση, αλλά δεν έχουμε φτάσει ακόμα πλήρως στο σημείο να μπορούμε να διακρίνουμε.) Μπορείτε γενικά να διακρίνετε τις εκδηλώσεις πάνω στις οποίες συναναστραφήκαμε, αλλά δεν ξέρετε κατά πόσο μπορείτε να διακρίνετε εκείνες πάνω στις οποίες δεν συναναστραφήκαμε και εκείνες που δεν έχουν καμία απολύτως σύνδεση με τις εκδηλώσεις πάνω στις οποίες συναναστραφήκαμε προηγουμένως. (Σωστά.) Στα προηγούμενα κηρύγματα, συναναστραφήκαμε πάνω σε κάποιες εκδηλώσεις των ενδιαφερόντων, των χόμπι και των προτερημάτων στο πλαίσιο των έμφυτων συνθηκών, καθώς και πάνω στα ζητήματα που εκδηλώνονται στους ανθρώπους σε σχέση μ’ αυτές τις πτυχές. Επίσης, συναναστραφήκαμε πάνω στη στάση και στο μονοπάτι άσκησης που θα πρέπει να έχουν οι άνθρωποι σε σχέση μ’ αυτά τα ζητήματα, καθώς και πάνω στις απαιτήσεις του Θεού από τους ανθρώπους που διαθέτουν ενδιαφέροντα, χόμπι και προτερήματα. Συναναστραφήκαμε πάνω σ’ αυτά κυρίως για να μάθουν οι άνθρωποι ποιες σκέψεις και απόψεις θα πρέπει να έχουν —και ποιο μονοπάτι άσκησης θα πρέπει να κατανοήσουν— σε σχέση με τα ενδιαφέροντα, τα χόμπι και τα προτερήματα, καθώς και ποιες προθέσεις και απαιτήσεις του Θεού ως προς αυτές τις πτυχές θα πρέπει να κατανοήσουν. Σε ό,τι αφορά τα ζητήματα των ενδιαφερόντων, των χόμπι και των προτερημάτων, συναναστραφήκαμε μόνο σε γενικές γραμμές κι όχι συγκεκριμένα πάνω στις λανθασμένες σκέψεις και απόψεις που έχουν οι άνθρωποι γι’ αυτά, πάνω στα λανθασμένα μονοπάτια άσκησης που μπορεί ν’ ακολουθήσουν ή στη λανθασμένη κατανόηση που έχουν σχετικά με τις απαιτήσεις του Θεού σ’ αυτήν την πτυχή. Ας συναναστραφούμε, λοιπόν, τώρα λεπτομερώς πάνω στα συγκεκριμένα ζητήματα που θα πρέπει να κατανοήσουν οι άνθρωποι σε σχέση με τα ενδιαφέροντα, τα χόμπι και τα προτερήματα, με βάση αυτά τα ζητήματα που έχουν οι άνθρωποι.

7. Η διαφορά ανάμεσα στα ενδιαφέροντα και τα χόμπι και στα προτερήματα

Έχετε παρατηρήσει ποια είδη παράλογης κατανόησης ή στρεβλής αντίληψης έχετε σε σχέση με τα ενδιαφέροντα, τα χόμπι και τα προτερήματα; Τα περισσότερα ζητήματα, μήπως τα κατανοείτε μόνο όσο συναναστρέφομαι γι’ αυτά κι έπειτα ούτε συλλογίζεστε ούτε συγκρίνετε όσα ειπώθηκαν με τα πράγματα στη ζωή σας, κι ωστόσο νομίζετε ότι τα κατανοείτε όλα και τα θεωρείτε μάλιστα πολύ απλά; Κατ’ αρχάς, σκεφτείτε αυτό το ερώτημα: Υπάρχει κάποια διαφορά ανάμεσα στα ενδιαφέροντα και τα χόμπι και στα προτερήματα; (Ναι.) Ποια είναι η διαφορά; Αν μπορείς να δεις ότι υπάρχει διαφορά, σε τι διαφέρουν; (Όταν ένας άνθρωπος έχει ένα ενδιαφέρον και χόμπι, αυτό σημαίνει απλώς ότι του αρέσει πραγματικά ένα συγκεκριμένο πράγμα· δεν σημαίνει απαραίτητα ότι έχει ένα προτέρημα σ’ αυτό.) Έχετε ουσιαστικά αναφέρει τα κύρια σημεία διαφοροποίησης· πάνω κάτω αυτή είναι η διαφορά. Από την οπτική της ανθρώπινης φύσης, τα ενδιαφέροντα και τα χόμπι αναφέρονται στο γεγονός ότι ένας άνθρωπος ενδιαφέρεται για ένα συγκεκριμένο είδος ειδικής δραστηριότητας ή ένα συγκεκριμένο πράγμα και είναι πρόθυμος να δώσει προσοχή σ’ αυτά ή να ασχοληθεί μ’ αυτά. Με άλλα λόγια, η προσωπική του προτίμηση κλίνει ως έναν βαθμό προς τα πράγματα που τον ενδιαφέρουν και τον παθιάζουν. Δεν έχει απλώς μια ελαφριά προτίμηση για τις επαγγελματικές δεξιότητες σ’ αυτήν την πτυχή, αλλά τον ενδιαφέρουν πολύ, σε βαθμό που το ενδιαφέρον αυτό ξεπερνά την αρέσκεια ή την αγάπη που μπορεί να έχει για τα συνηθισμένα πράγματα. Αυτό είναι τα ενδιαφέροντα και τα χόμπι. Ωστόσο, όσον αφορά το είδος της ειδικής δραστηριότητας ή του πράγματος που τον ενδιαφέρει και τον παθιάζει, από άποψη επιπέδου, το αν είναι επιδέξιος σ’ αυτό το πράγμα, το αν μπορεί να το κάνει καλά και σε τι βαθμό μπορεί να το κάνει· τίποτε από αυτά δεν είναι σίγουρο. Επομένως, τα ενδιαφέροντα και τα χόμπι αναφέρονται στα πράγματα που ενδιαφέρουν τους ανθρώπους και τους αρέσουν, στα πράγματα με τα οποία είναι πρόθυμοι να ασχολούνται τακτικά και για τα οποία είναι πρόθυμοι να δαπανούν χρόνο και ενέργεια, δίνοντάς τους προσοχή και κάνοντάς τα σε καθημερινή βάση. Όσο για το πόσο καλά μπορούν να κάνουν αυτά τα πράγματα, αυτό εξαρτάται από το επίπεδό τους και από το κατά πόσο είναι επιδέξιοι σ’ αυτά. Έστω ότι το συγκεκριμένο πράγμα είναι κάτι για το οποίο ενδιαφέρονται ιδιαίτερα και παθιάζονται και, ταυτόχρονα, είναι και επιδέξιοι σ’ αυτό· δηλαδή, πέρα από το γεγονός ότι ενδιαφέρονται και παθιάζονται γι’ αυτό το πράγμα, μπορούν να το κάνουν και πολύ καλά, να πετύχουν σημαντικά αποτελέσματα και να καταφέρουν σπουδαία επιτεύγματα. Με άλλα λόγια, αυτή τους η επιδεξιότητα σ’ αυτό το ενδιαφέρον και χόμπι ξεπερνά εκείνη του μέσου ανθρώπου, και η αντιληπτικότητά τους, η ταχύτητα εκμάθησης και η ταχύτητα με την οποία συλλαμβάνουν τις αρχές σ’ αυτόν τον τομέα ξεπερνούν εκείνες του μέσου ανθρώπου. Όταν εμφανίζονται τέτοιες εκδηλώσεις, αυτό αναφέρεται ως προτέρημα. Άλλοι άνθρωποι, προτού μπορέσουν να κάνουν μόνοι τους κάτι καλά, μπορεί να χρειάζονται τυπική, μακροχρόνια επαγγελματική κατάρτιση, εκπαίδευση, απόκτηση γνώσεων και πρακτική, καθώς και σχετικούς επαγγελματίες να τους καθοδηγούν, να τους οδηγούν, να τους ελέγχουν, να τους υποδεικνύουν τα πρότυπα και να τους δίνουν συμβουλές, μεταξύ άλλων τέτοιων πραγμάτων. Ωστόσο, οι άνθρωποι με προτερήματα γενικά έχουν ένα ορισμένο επίπεδο αντιληπτικότητας στις επαγγελματικές δεξιότητες στις οποίες είναι επιδέξιοι, χωρίς να έχουν περάσει από επαγγελματική κατάρτιση ή συστηματική εκμάθηση. Διαθέτουν κάποια πρακτική κατανόηση και βιωματική εμπειρία ή έχουν πετύχει κάποια προσωπικά επιτεύγματα σ’ αυτόν τον τομέα. Και με την επαγγελματική κατάρτιση, το προτέρημά τους σ’ αυτό το πεδίο μπορεί να φτάσει σε ακόμα υψηλότερο επίπεδο. Με λίγα λόγια, το να έχει κανείς ένα προτέρημα σημαίνει να είναι ιδιαίτερα επιδέξιος στα πράγματα που τον ενδιαφέρουν και τον παθιάζουν, ξεπερνώντας τον μέσο άνθρωπο. Τι σημαίνει να είναι «επιδέξιος»; (Να έχει ένα προτέρημα σ’ έναν συγκεκριμένο τομέα, να είναι σχετικά γνώστης αυτών των πραγμάτων και να τα χειρίζεται με ευχέρεια χωρίς ιδιαίτερο κόπο.) Το να είναι κανείς επιδέξιος σε κάτι δεν σημαίνει απλώς να είναι γνώστης αυτού του πράγματος· αντ’ αυτού, σημαίνει να έχει εξαιρετική κλίση και ένα σχετικά ισχυρό έμφυτο ταλέντο σ’ αυτόν τον τομέα. Ακόμη και χωρίς υποδείξεις από άλλους, μπορεί να καταλάβει πράγματα που οι άλλοι δεν μπορούν ν’ αντιληφθούν. Και σε συνδυασμό με την τυπική κατάρτιση ή διδασκαλία από έναν αναγνωρισμένο εκπαιδευτικό, μπορεί να τα πάει ακόμη καλύτερα σ’ αυτόν τον τομέα. Όταν λέμε ότι κάποιος έχει ένα προτέρημα, αυτό σημαίνει ότι είναι ιδιαίτερα καλός σ’ ένα συγκεκριμένο ενδιαφέρον ή χόμπι κι ότι έχει εξαιρετική κλίση σ’ αυτόν τον τομέα. Η ικανότητα κατανόησής του, η αντιληπτικότητά του και η ικανότητα μάθησής του σ’ αυτόν τον τομέα είναι εξαιρετικές, και συλλαμβάνει πράγματα με μεγάλη ταχύτητα. Είναι εμφανώς επιδέξιος σ’ αυτόν τον τομέα σε σύγκριση με τον μέσο άνθρωπο. Αυτό σημαίνει να έχει κανείς ένα προτέρημα.

Τώρα που καταλαβαίνετε τι είναι τα προτερήματα, ας μιλήσουμε για τα ενδιαφέροντα και τα χόμπι. Σε τι διαφέρουν τα ενδιαφέροντα και τα χόμπι από τα προτερήματα; Τα ενδιαφέροντα και τα χόμπι είναι άραγε το ίδιο με τα προτερήματα; (Δεν είναι το ίδιο.) Γιατί τα ενδιαφέροντα και τα χόμπι δεν είναι το ίδιο με τα προτερήματα; (Επειδή το γεγονός ότι κάποιος ενδιαφέρεται για κάτι δεν σημαίνει απαραίτητα ότι μπορεί να το κάνει καλά ούτε σημαίνει απαραίτητα ότι είναι επιδέξιος σ’ αυτό· επιπλέον, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι μπορεί να το κατανοήσει τόσο γρήγορα.) Το να έχεις ενδιαφέροντα και χόμπι σημαίνει ότι σου αρέσει μια συγκεκριμένη κατηγορία πραγμάτων, αλλά το κατά πόσο αυτό είναι προτέρημά σου εξαρτάται από την ικανότητα κατανόησής σου, την ικανότητα μάθησής σου και την αντιληπτικότητά σου σ’ αυτόν τον τομέα, καθώς και από τη φυσική σου κλίση σ’ αυτόν τον τομέα και το κατά πόσο είσαι από τη φύση σου επιδέξιος σ’ αυτόν. Αν είσαι επιδέξιος σ’ αυτόν, τότε είναι προτέρημά σου. Αν δεν είσαι επιδέξιος σ’ αυτόν και είναι απλώς μια προσωπική σου προτίμηση —ένας τομέας που σε ενδιαφέρει— αλλά το επίπεδό σου είναι χαμηλό και υστερείς σε φυσική κλίση, δηλαδή έχεις ελάχιστη ικανότητα κατανόησης σε σχέση με αυτό το ενδιαφέρον και χόμπι σου, δεν είσαι καθόλου επιδέξιος σ’ αυτό, το κάνεις αδέξια, δεν έχεις αποδοτικότητα και δεν πετυχαίνεις καθόλου αποτελέσματα σ’ αυτόν τον τομέα, τότε αυτός ο τομέας δεν είναι προτέρημά σου· παραμένει μόνο στο επίπεδο ενός ενδιαφέροντος και χόμπι για σένα. Γιατί είναι μόνο ενδιαφέρον και χόμπι σου κι όχι προτέρημά σου; Επειδή δεν είσαι επιδέξιος σ’ αυτό. Για παράδειγμα, κάποιοι άνθρωποι λένε: «Μου αρέσει πολύ να τραγουδάω». Πόσο πολύ τους αρέσει; Από τη στιγμή που ανοίγουν τα μάτια τους το πρωί, ακούνε δημοφιλή τραγούδια· ακούνε όλα τα είδη τραγουδιών, από ξένα τραγούδια μέχρι και δυτικές ή κινεζικές όπερες. Τους αρέσει ν’ ακούνε οτιδήποτε θεωρείται μουσική. Επίσης, θέλουν να τραγουδάνε, αλλά υπάρχει ένα μεγάλο πρόβλημα: Είναι από τη φύση τους παράτονοι ή πολύ απλά δεν έχουν κάποιο προτέρημα σ’ αυτόν τον τομέα. Υπάρχουν και άνθρωποι που, ακόμη κι αφού σπουδάσουν τραγούδι για αρκετά χρόνια, και πάλι δεν μπορούν να βρουν τις σωστές τεχνικές. Δεν ξέρουν πώς να τραγουδούν με τον πιο ευχάριστο τρόπο, πώς να συγκινούν τους άλλους ή να πετυχαίνουν καλά αποτελέσματα μέσα από το τραγούδι τους. Παρόλο που τους άρεσε να τραγουδούν από την παιδική τους ηλικία και το τραγούδι είναι ένα από τα ενδιαφέροντα και τα χόμπι τους, λόγω των περιορισμών στις έμφυτες συνθήκες τους, το ενδιαφέρον και το χόμπι τους μπορεί να παραμείνει μόνο στο επίπεδο ενός ενδιαφέροντος και χόμπι· δεν είναι προτέρημα. Για παράδειγμα, όταν ένας άνθρωπος που είναι επιδέξιος στο τραγούδι μαθαίνει έναν ύμνο, αφού τον τραγουδήσει τρεις περίπου φορές μόνο, μπορεί έπειτα να τραγουδήσει την κύρια μελωδία. Και μετά από τέσσερις ή πέντε φορές, μπορεί ουσιαστικά να τραγουδάει ολόκληρο το τραγούδι. Ωστόσο, όσοι απολαμβάνουν ν’ ακούνε τραγούδια αλλά δεν είναι επιδέξιοι στο τραγούδι μπορεί να ακούσουν ένα τραγούδι τρεις φορές, αλλά και πάλι να μην μπορούν να συγκρατήσουν τη γενική μελωδία στη μνήμη τους. Ακόμη και μετά από πέντε φορές, μπορεί και πάλι να μην είναι σε θέση να την τραγουδήσουν και να χρειάζεται διαρκώς να κοιτάζουν τους στίχους ή την παρτιτούρα. Όταν έρχεται η ώρα να τραγουδήσουν πραγματικά, δεν μπορούν να νιώσουν το τραγούδι ούτε να βρουν τη σωστή τοποθέτηση της φωνής. Επίσης, δεν καταφέρνουν να θυμούνται τους στίχους και μάλιστα, μερικές φορές, δεν ακολουθούν καν τη μελωδία. Επιπλέον, όταν τραγουδούν σχετικά συναισθηματικά τραγούδια, δεν μπορούν ποτέ να ελέγξουν σωστά την έκφραση των συναισθημάτων. Οι άλλοι λένε ότι είναι δυσάρεστο να τους ακούνε να τραγουδούν κι ότι δεν το απολαμβάνουν, αλλά εκείνοι δεν αποθαρρύνονται ούτε τα παρατάνε· επιμένουν ακόμη να μάθουν και να τραγουδούν. Ασφαλώς, το τραγούδι είναι προσωπική ελευθερία και ατομικό δικαίωμα· κανείς δεν τους το απαγορεύει. Ωστόσο, σήμερα συναναστρεφόμαστε πάνω στη διαφορά που υπάρχει ανάμεσα στα ενδιαφέροντα και τα χόμπι και στα προτερήματα. Κρίνοντας από αυτές τις εκδηλώσεις, το ενδιαφέρον και το χόμπι τους δεν είναι κάτι στο οποίο είναι επιδέξιοι. Γιατί, λοιπόν, πρέπει να συναναστραφούμε ξεκάθαρα πάνω σ’ αυτό το ζήτημα; Για να βοηθήσουμε τους ανθρώπους να κατανοήσουν ότι τα ενδιαφέροντα και τα χόμπι τους δεν είναι το ίδιο με τα προτερήματά τους. Αν, με βάση όλες τις πτυχές των έμφυτων συνθηκών σου, δεν είσαι επιδέξιος σ’ έναν συγκεκριμένο τομέα, τότε ακόμη κι αν αυτός ο τομέας είναι το ενδιαφέρον και το χόμπι σου, οι περιορισμοί των έμφυτων συνθηκών σου καθορίζουν ότι το ενδιαφέρον και το χόμπι σου δεν είναι προτέρημά σου. Παρόλο που σου αρέσει πολύ, ακόμη και σε σημείο να το αγαπάς όσο αγαπάς την ίδια σου τη ζωή, δυστυχώς, πολύ απλά δεν είσαι επιδέξιος σ’ αυτό. Για παράδειγμα, κάποιοι άνθρωποι αγαπούν πολύ τον χορό. Όποτε ακούνε μουσική, το σώμα τους αρχίζει να κινείται στον ρυθμό και τη μελωδία και νιώθουν μεγάλη ευφορία όσο λικνίζονται. Ωστόσο, η φυσική τους εξωτερική εμφάνιση δεν είναι καλή, δεν είναι πολύ ψηλοί, τα άκρα τους δεν είναι ιδιαίτερα μακριά και η σωματική τους διάπλαση δεν είναι ιδιαίτερα κομψή. Γενικά, λοιπόν, δεν είναι πολύ ελκυστικό να τους βλέπει κανείς να χορεύουν. Παρ’ όλα αυτά, τους αρέσει να χορεύουν και, μερικές φορές, το κάνουν αυτό σε δημόσιους χώρους ή στην άκρη του δρόμου, και το απολαμβάνουν στο έπακρο. Οι περαστικοί το βρίσκουν σαχλό, κι ωστόσο εκείνοι χορεύουν σαν να μην υπάρχει κανείς τριγύρω και δεν τους νοιάζει καθόλου πώς τους βλέπουν οι άλλοι, λες και δεν έχουν καμία απολύτως επίγνωση. Τέτοια εμμονή έχουν με τον χορό. Παρόλο που οι ίδιοι θεωρούν ότι χορεύουν αρκετά καλά, στην πραγματικότητα δεν είναι επιδέξιοι στον χορό. Δεν μπορούν να συλλάβουν την ουσία του χορού ούτε ξέρουν ποιες κινήσεις είναι κατάλληλες, ποιες κινήσεις έχουν χάρη και ποιες κινήσεις μπορούν να εκφράσουν καλύτερα κάθε λογής ανθρώπινα συναισθήματα. Με άλλα λόγια, δεν κατανοούν ιδιαίτερα πολλές πτυχές που σχετίζονται με τον χορό. Ακόμη και με την καθοδήγηση ενός επαγγελματία δασκάλου και την εκπαίδευση μιας επαγγελματικής σχολής, ως προς το έμφυτο επίπεδό τους, δεν είναι επιδέξιοι σ’ αυτό και δεν μπορούν να συλλάβουν την ουσία του. Επομένως, λαμβάνοντας υπόψη όλες τις πτυχές των έμφυτων συνθηκών τους, ο χορός, τον οποίο αγαπούν, δεν είναι κάτι στο οποίο είναι επιδέξιοι. Παρόλο που τους αρέσει πολύ και τους μαγεύει, και συχνά θαυμάζουν τις κινήσεις τους και την παρουσία τους όταν χορεύουν μπροστά από μια κάμερα ή έναν καθρέφτη, αν δούμε την πραγματικότητα, δεν είναι επιδέξιοι στον χορό. Με άλλα λόγια, ο χορός είναι απλώς ένα ενδιαφέρον και χόμπι τους κι όχι ένα προτέρημά τους.

Σε κάποιους ανθρώπους αρέσει πολύ η λογοτεχνία. Τους αρέσει να γράφουν άρθρα και να απαγγέλλουν και να συνθέτουν ποίηση, τους αρέσουν τα λογοτεχνικά φόρουμ και τους αρέσει, επίσης, να διαβάζουν μυθιστορήματα και διάφορα λογοτεχνικά έργα, τόσο ξένα όσο και εγχώρια, σύγχρονα και κλασικά· τους αρέσουν όλα αυτά τα έργα. Τους αρέσουν η ποικιλία λεξιλογίου και το γλωσσικό ύφος που χρησιμοποιούν οι συγγραφείς στα λογοτεχνικά τους έργα, και τους αρέσουν, επίσης, οι διαφορετικές ιδέες που εκφράζουν οι συγγραφείς στα έργα τους. Δεν είναι αυτό ένα ενδιαφέρον και χόμπι τους; (Ναι.) Είναι πολύ ξεκάθαρο ότι αυτό είναι ένα ενδιαφέρον και χόμπι τους. Αυτό που αρέσει σ’ έναν άνθρωπο, αυτό που τον ενδιαφέρει στην καρδιά και στο μυαλό του, είναι έμφυτο· δεν είναι κάτι που αποκτά αργότερα στη ζωή, πόσο μάλλον κάτι που καλλιεργείται από τους γονείς του ή την οικογένειά του. Κάποιοι άνθρωποι αγαπούν τη λογοτεχνία κι έχουν διαβάσει πολλά λογοτεχνικά έργα. Κάποιοι έχουν μελετήσει συστηματικά λογοτεχνία στο πανεπιστήμιο. Κάποιοι έχουν μάλιστα εργαστεί ως επαγγελματίες καθηγητές λογοτεχνίας ή έχουν εργαστεί ή ακολουθήσει μια καριέρα στον τομέα της λογοτεχνίας, μένοντας μάλιστα σε αυτήν την καριέρα για πολύ καιρό· έχουν περάσει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής τους απασχολούμενοι με ζητήματα σχετικά με το ενδιαφέρον και το χόμπι τους. Ουσιαστικά, κάθε μέρα της ζωής τους περιλαμβάνει τη λογοτεχνία, η οποία τους ενδιαφέρει και τους παθιάζει. Σημαίνει, όμως, αυτό ότι το ενδιαφέρον και το χόμπι τους είναι πραγματικά προτέρημά τους; Όχι απαραίτητα· θα πρέπει να εξετάσεις αν έχουν γνώσεις ή σκέψεις και απόψεις στη λογοτεχνία που ξεχωρίζουν από εκείνες των συνηθισμένων ανθρώπων ή τις ξεπερνούν. Αν αυτό που έχουν συλλάβει και κατανοήσει στη λογοτεχνία είναι απλώς και μόνο αυτό που έχουν μάθει από βιβλία ή συνίσταται αποκλειστικά στις συμβατικές, κοινές γνώσεις που μπορούν να μάθουν και να συλλάβουν όλοι, τότε αυτό δεν θεωρείται προτέρημα. Για παράδειγμα, αν τους ζητήσεις να γράψουν ένα άρθρο, το άρθρο δεν περιλαμβάνει γραμματικά λάθη, η στίξη χρησιμοποιείται σωστά, οι παράγραφοι είναι καλά δομημένες και η συνολική δομή του άρθρου είναι αρκετά καλή. Και μάλιστα, σε όλο το άρθρο χρησιμοποιείται πολλή περίτεχνη γλώσσα. Ωστόσο, υπάρχει ένα πρόβλημα: Ως προς την έκφραση ενός συγκεκριμένου πράγματος, μιας συγκεκριμένης άποψης ή μιας συγκεκριμένης πλοκής, δεν διαθέτουν τη δική τους μοναδική μέθοδο έκφρασης ούτε ιδιαίτερα καλλιτεχνικές ή έξυπνες μεθόδους έκφρασης. Αυτές οι ιδιότητες απουσιάζουν από όλα τα λογοτεχνικά τους έργα. Με άλλα λόγια, τα άρθρα τους φαίνονται αρκετά καλά δομημένα και ιδιαίτερα επαγγελματικά, με προσεκτικά επιλεγμένες λέξεις, αλλά τους λείπει η μοναδική μέθοδος έκφρασης σκέψεων και απόψεων, φαινομένων ή πλοκών, που θα έπρεπε να διαθέτει ένας επιδέξιος λογοτέχνης. Τα περισσότερα άρθρα τους είναι μάλλον μέτρια. Η δομή τους και ο τρόπος έκφρασης των ιδεών χαρακτηρίζονται από ιδιαίτερη αυστηρότητα, ακαμψία και δογματισμό· δεν είναι ούτε καινοτόμα ούτε μοναδικά, τους λείπει η σοφία και η εξυπνάδα, και σίγουρα δεν μπορούν να θεωρηθούν κομψά. Τι υποδηλώνει αυτό το φαινόμενο; (Ότι δεν είναι επιδέξιοι στη συγγραφή και δεν έχουν σχετική κλίση.) Δεν είναι επιδέξιοι στη συγγραφή και δεν μπορούν να πλάθουν με ευελιξία ιστορίες βασιζόμενοι στο υπόβαθρο των γεγονότων ή το αρχέτυπο τέτοιων ιστοριών. Στο τέλος, όταν οι άνθρωποι διαβάζουν τα άρθρα τους και τα λογοτεχνικά τους έργα, μοιάζουν όλα μονότονα και επαναλαμβανόμενα, ακολουθώντας την ίδια συνταγή. Γιατί λέμε ότι μοιάζουν μονότονα και επαναλαμβανόμενα; Συνολικά, τα άρθρα τους φαίνονται αρκετά καλά δομημένα, τυποποιημένα και επαγγελματικά· σε ό,τι έχει να κάνει με τις τεχνικές πτυχές, ο μέσος άνθρωπος δεν θα έβρισκε πολλά σημεία να κριτικάρει. Ακόμα και η δομή είναι κατά βάση πάντα η ίδια. Παρόλο που μπορούν να μάθουν διάφορες μορφές λογοτεχνικών έργων, όπως ξένη ποίηση, πεζογραφία και αφηγηματική συγγραφή, δεν είναι ποτέ ικανοί να τις προσαρμόσουν ή να τις εφαρμόσουν στη δική τους λογοτεχνική δημιουργία. Αυτό συμβαίνει επειδή η λογοτεχνική τους δεξιότητα και τα λογοτεχνικά τους επιτεύγματα θα παραμείνουν για πάντα στο επίπεδο των ενδιαφερόντων και των χόμπι και δεν θα φτάσουν ποτέ στο επίπεδο ενός προτερήματος. Μπορεί να έχουν πολλές γνώσεις στη λογοτεχνία, αλλά στην πραγματικότητα δεν έχουν καταφέρει κανένα λογοτεχνικό επίτευγμα. Με άλλα λόγια, δεν προσφέρουν ουσιαστικά καμία καινοτομία στη λογοτεχνία, αποκλείεται να καταφέρουν να δημιουργήσουν δικά τους αντιπροσωπευτικά έργα, ενώ δεν έχουν ούτε μοναδικές σκέψεις και απόψεις και τον δικό τους μοναδικό τρόπο έκφρασης. Αυτό αποδεικνύει ότι η λογοτεχνία δεν είναι προτέρημά τους. Έχουν μάθει για τη λογοτεχνία και διαθέτουν κοινές γνώσεις σχετικά μ’ αυτήν μόνο και μόνο επειδή αυτός ο τομέας είναι το ενδιαφέρον και το χόμπι τους, αλλά δεν έχουν προτέρημα στη λογοτεχνία. Όπως βλέπεις, πολλοί άνθρωποι διαβάζουν βιβλία, μεταξύ των οποίων και διάφορα λογοτεχνικά έργα· πολλοί ισχυρίζονται ότι είναι λάτρεις της λογοτεχνίας ή λογοτέχνες, αλλά ανάμεσα σ’ αυτούς που ασχολούνται με τη δημιουργία λογοτεχνικών έργων, πόσοι έχουν πραγματικά δικά τους έργα; Πόσοι έχουν γράψει λογοτεχνικά έργα που μπορούν ν’ αντέξουν τη δοκιμασία του χρόνου και να γίνουν κλασικά; Ελάχιστοι, έτσι δεν είναι; Οι περισσότεροι από αυτούς τους ανθρώπους έχουν λίγο έμφυτο ενδιαφέρον και πάθος για τη λογοτεχνία και, αργότερα, μαθαίνουν, εκπαιδεύονται και εξασκούνται σε επαγγελματικές σχολές και τυχαίνει να αναλάβουν κάποια δουλειά που σχετίζεται με τη λογοτεχνία. Παρόλο που εργάζονται στον τομέα της λογοτεχνίας, κάτι που φαίνεται να δείχνει πως αυτό το ενδιαφέρον και το χόμπι θα μπορέσει να τους συντροφεύσει σε όλη τους τη ζωή, το πόσα ολοκληρωμένα έργα θα δημιουργήσουν, πόση συνεισφορά και πόσες πρωτότυπες δημιουργίες θα έχουν στο ενεργητικό τους κατά τη διάρκεια αυτής της πορείας εξαρτάται από το αν έχουν προτέρημα στη λογοτεχνία. Πολλοί άνθρωποι ασχολούνται μ’ ένα επάγγελμα που τους αρέσει και τους παθιάζει, και κερδίζουν από αυτό τα προς το ζην ή ορισμένα οφέλη, αλλά δεν επιτυγχάνουν καλά αποτελέσματα σ’ αυτό το επάγγελμα. Αυτό αρκεί για ν’ αποδείξει ότι το επάγγελμα που τους αρέσει και τους παθιάζει δεν είναι προτέρημά τους. Από την άλλη πλευρά, κάποιοι άνθρωποι, παρόλο που δεν ασχολούνται μ’ ένα επάγγελμα το οποίο σχετίζεται με τα ενδιαφέροντα και τα χόμπι τους, είναι σε θέση να καταφέρουν πραγματικά επιτεύγματα επειδή αποτελεί προτέρημά τους. Για παράδειγμα, υπάρχουν, μεταξύ άλλων, εφευρέτες, άνθρωποι που έχουν συμβάλει σημαντικά σε διάφορους τομείς, άνθρωποι που έχουν πρωτοστατήσει σε διάφορους τομείς με το δικό τους μοναδικό στυλ, καθώς και ηγετικές φυσιογνωμίες σε διάφορους τομείς. Επομένως, λαμβάνοντας υπόψη αυτές τις περιπτώσεις, το γεγονός ότι κάποιος έχει ενδιαφέροντα και χόμπι δεν σημαίνει απαραίτητα ότι έχει ένα προτέρημα σ’ αυτούς τους τομείς. Ωστόσο, κάποιοι άνθρωποι δεν μπορούν να διακρίνουν τη σχέση ανάμεσα στα ενδιαφέροντα και τα χόμπι και στα προτερήματα. Πιστεύουν ότι τα ενδιαφέροντα και τα χόμπι τους είναι τα προτερήματά τους, αλλά όταν ασχολούνται για πολλά χρόνια μ’ έναν τομέα που τους ενδιαφέρει και τους παθιάζει, στην πραγματικότητα δεν επιτυγχάνουν κανένα αποτέλεσμα. Τώρα που έγιναν ξεκάθαρα αυτά τα πράγματα, πώς θα πρέπει ν’ αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι τα ενδιαφέροντα, τα χόμπι και τα προτερήματά τους; Είναι πολύ απλό· θα πρέπει να τα αντιμετωπίζουν σωστά. Αν ο οίκος του Θεού χρειάζεται από σένα να κάνεις ένα καθήκον σ’ έναν συγκεκριμένο τομέα που έχει να κάνει με επαγγελματικές γνώσεις, δεξιότητες ή ταλέντα τα οποία σχετίζονται με τα ενδιαφέροντα και τα χόμπι σου, τότε θα πρέπει να το αντιμετωπίσεις αυτό σύμφωνα με τις αρχές της εκτέλεσης ενός καθήκοντος: ούτε να το απορρίψεις ούτε να πετάς μεγαλόστομες ιδέες ή να βιάζεσαι. Αν είναι κάτι στο οποίο δεν είσαι επιδέξιος, κάτι που υπερβαίνει τις ικανότητές σου και δεν μπορείς να το κάνεις, τότε μη γίνεσαι αρνητικός και μην παραπονιέσαι για τον Θεό· θα πρέπει να μπορείς να το αντιμετωπίσεις σωστά. Τι σημαίνει να το αντιμετωπίσεις σωστά; Σημαίνει ότι αν θεωρείς πως το ενδιαφέρον σου και το πάθος σου γι’ αυτόν τον τομέα είναι μοναδικά, αλλά όταν εκτελείς έργο που σχετίζεται μ’ αυτόν τον τομέα δεν είσαι ποτέ σε θέση να εκπληρώσεις τις απαιτήσεις του οίκου του Θεού ούτε μπορείς ποτέ να ανταποκριθείς στις αρχές που απαιτεί ο οίκος του Θεού, τότε θα πρέπει να πετύχεις ό,τι μπορείς να πετύχεις. Ο Θεός δεν αναγκάζει ποτέ τα ψάρια να ζήσουν στη στεριά ή τον γάιδαρο να πετάξει. Ο Θεός ξέρει πόσα μπορείς να πετύχεις και πόσο βάρος μπορείς να αντέξεις. Αποκτώντας περισσότερη εμπειρία, θα καταφέρεις να το μάθεις κι εσύ. Με βάση τις πραγματικές σου συνθήκες και τις έμφυτες συνθήκες σου, να πετυχαίνεις όσα μπορείς· μη δυσκολεύεις τη ζωή σου. Αν είσαι ικανός, μη συγκρατείς τις δυνάμεις σου· αν δεν είσαι ικανός, μη γίνεσαι αρνητικός ούτε να πιέζεις τον εαυτό σου πέρα από τις ικανότητές σου· να αντιμετωπίζεις σωστά το ζήτημα.

Πιστεύετε στον Θεό εδώ και τόσα χρόνια και οι περισσότεροι από εσάς κάνετε το καθήκον σας για περισσότερα από τρία χρόνια· δεν είναι ότι κάνετε ένα συγκεκριμένο καθήκον στον οίκο του Θεού εδώ και ένα ή δύο χρόνια μόνο. Σε σχέση, λοιπόν, με το καθήκον που κάνεις ή με ένα συγκεκριμένο επαγγελματικό έργο που εκτελείς, σου είναι ξεκάθαρο μέσα σου πόσα μπορείς να πετύχεις, σε ποιο επίπεδο μπορείς να φτάσεις και πόσα μπορείς να αξιοποιήσεις και σε ποιον βαθμό; (Ναι.) Λίγο-πολύ, όλα αυτά σου είναι ξεκάθαρα. Κάποιοι άνθρωποι δεν έχουν αποκτήσει ακόμη ευχέρεια σ’ ένα συγκεκριμένο καθήκον, επειδή δεν έχουν εξασκηθεί αρκετά. Άλλοι, ωστόσο, κάνουν αυτό το έργο εδώ και πολλά χρόνια κι έχουν εξασκηθεί αρκετά, αλλά και πάλι δεν μπορούν να φτάσουν στις αρχές που απαιτεί ο οίκος του Θεού. Δεν είναι πολύ επιδέξιοι σ’ αυτόν τον τομέα. Παρόλο που αυτό το καθήκον τούς αρέσει πολύ και τους παθιάζει και νιώθουν ότι είναι τιμή τους και χαρά τους να το κάνουν, πολύ απλά δεν είναι επιδέξιοι σ’ αυτό. Όποιες κι αν είναι οι απαιτήσεις του οίκου του Θεού, εκείνοι δεν μπορούν με τίποτα ν’ ανταποκριθούν σ’ αυτές. Δεν είναι ότι είναι επαναστατικοί και ανυπάκουοι ούτε ότι δεν κάνουν αυτό που τους αναλογεί· αντιθέτως, οι έμφυτες συνθήκες τους δεν μπορούν να το πετύχουν κι έχουν περιορισμούς. Τι θα πρέπει να γίνει, λοιπόν; Απλώς να αφήνεις τα πράγματα να πάρουν τον δρόμο τους· να μην είσαι αρνητικός, να μην είσαι αδύναμος και να μην παραπονιέσαι ούτε να νιώθεις μέσα σου ότι είναι άδικο. Κάποιοι άνθρωποι λένε: «Μου αρέσει ο χορός, αλλά ήμουν ανέκαθεν πολύ ατσούμπαλος και καθόλου ελκυστικός. Θέλω να κάνω κάποιο καθήκον στην ομάδα χορού, αλλά δεν μπορώ. Τι να κάνω, λοιπόν; Θέλω πολύ να χορεύω». Η επιθυμία σου να χορεύεις είναι προσωπική σου επιθυμία και προτίμησή σου· πρέπει, όμως, ο Θεός να ικανοποιεί τις προτιμήσεις σου; Όχι. Ο οίκος του Θεού έχει τις απαιτούμενες αρχές και τις διατάξεις του. Το ποιος κάνει το κάθε έργο επιλέγεται με βάση τις αρχές. Δεν μπορείς, με βάση την προσωπική σου επιθυμία, την προσωπική σου προτίμηση ή την προσωπική σου ψυχική διάθεση, να απαιτείς από τον οίκο του Θεού να ικανοποιήσει με το ζόρι αυτό που θέλεις· αυτό είναι ανάρμοστο. Αν δεν είσαι κατάλληλος για να κάνεις καθήκον σ’ αυτόν τον τομέα, τότε μέσα σου να εύχεσαι σιωπηλά να είναι ευλογημένοι εκείνοι που μπορούν να κάνουν ένα καθήκον σ’ αυτόν τον τομέα. Κάνε απλώς ό,τι μπορείς· εναλλακτικά, θα μπορούσες να είσαι ένας αφανής εργάτης που δουλεύει στα παρασκήνια, βοηθώντας στην καθοδήγηση και στον έλεγχο, στις πρόβες ή στο μοντάζ των χορευτικών βίντεο μετά την παραγωγή τους, στην αναζήτηση κάθε είδους υλικού ή στην αναζήτηση της αλήθειας. Υπάρχει πολύ έργο που μπορεί να γίνει σε διάφορους τομείς, και το αντικείμενο του έργου που σχετίζεται με τα ενδιαφέροντα και τα χόμπι σου είναι ευρύ. Δεν είναι απαραίτητο να είσαι εκείνος που θα εμφανίζεται στην οθόνη· μπορείς να αναλάβεις και έργο μερικής απασχόλησης στα παρασκήνια. Αυτό είναι επίσης εκτέλεση του καθήκοντός σου. Έτσι, ικανοποιείς τις προσωπικές σου επιθυμίες και ταυτόχρονα ανταποκρίνεσαι στην αρχή και το πρότυπο της ικανοποίησης του Θεού μέσα από την εκτέλεση του καθήκοντός σου· αυτό είναι υπέροχο! Δεν πετυχαίνεις έτσι μ’ έναν σμπάρο δυο τρυγόνια; (Ναι.) Εφόσον ο Θεός δεν σου έχει δώσει προτερήματα σ’ αυτόν τον τομέα στο πλαίσιο των έμφυτων συνθηκών σου, δεν έχεις καμία επιλογή. Δεν γίνεται να παραπονιέσαι, να γκρινιάζεις ή να έχεις πικρία μόνο και μόνο επειδή υστερείς από τη φύση σου σ’ αυτόν τον τομέα και δεν μπορείς να ανταποκριθείς στο πρότυπο με το οποίο ο οίκος του Θεού επιλέγει ταλέντα σ’ αυτόν, κι έπειτα να μην είσαι πλέον πρόθυμος να κάνεις ένα καθήκον σ’ αυτόν τον τομέα και ν’ αρνείσαι να το κάνεις ακόμη κι αν ο οίκος του Θεού σού το ζητάει· αυτό είναι ανάρμοστο. Αυτή δεν είναι η σωστή στάση απέναντι στην εκτέλεση ενός καθήκοντος. Κάνε ό,τι μπορείς να κάνεις. Δεν γίνεται ν’ αρνείσαι να το κάνεις ακόμη κι αν σου το ζητάει ο οίκος του Θεού, μόνο και μόνο επειδή δεν είσαι κατάλληλος γι’ αυτό ή επιδέξιος σ’ αυτό. Μ’ αυτόν τον τρόπο, δεν κάνεις το καθήκον σου· ικανοποιείς προσωπικές επιθυμίες και φέρνεις εις πέρας το δικό σου εγχείρημα. Δεν κάνεις το καθήκον σου έχοντας μια στάση υποταγής στον Θεό ούτε μια στάση ειλικρίνειας και αφοσίωσης στον Θεό. Αυτό είναι ανάρμοστο. Οι άνθρωποι θα πρέπει να το κατανοούν αυτό. Κατ’ αρχάς, να κατανοούν σωστά τα ενδιαφέροντα, τα χόμπι και τα προτερήματα και, επιπλέον, να αντιμετωπίζουν σωστά τα ενδιαφέροντα, τα χόμπι και τα προτερήματα.

Σε κάποιους ανθρώπους αρέσει να γράφουν άρθρα και να ασχολούνται με έργο που σχετίζεται με τη λογοτεχνία. Θέλουν διαρκώς να αναλαμβάνουν την επιμέλεια και τη διόρθωση άρθρων, να ασχολούνται καθημερινά με άρθρα. Ωστόσο, για διάφορους λόγους, τόσο υποκειμενικούς όσο και αντικειμενικούς, δεν είναι κατάλληλοι γι’ αυτό το έργο. Αφενός, τους λείπουν οι θεμελιώδεις γνώσεις στον τομέα της λογοτεχνίας· αφετέρου, το επίπεδό τους είναι σχετικά χαμηλό και δεν διαθέτουν ικανότητα κατανόησης. Επομένως, ακόμη κι αν έχουν πάθος για τη λογοτεχνία και εξασκούνται για αρκετά χρόνια, και πάλι δεν μπορούν να φτάσουν στο πρότυπο της ικανότητας συγγραφής. Ωστόσο, ο οίκος του Θεού απαιτεί από τους ανθρώπους να διαθέτουν τουλάχιστον ένα στοιχειώδες επίπεδο για ν’ ασχοληθούν με κειμενικό έργο. Αν το επίπεδό τους δεν είναι κατάλληλο για να κάνουν κειμενικό έργο, και ακόμα και η επιμέλεια και η διόρθωση που κάνουν στα άρθρα δεν ανταποκρίνονται στα πρότυπα, τότε η μόνη λύση είναι να επιλέξουν ένα άλλο καθήκον. Μπορεί, αντ’ αυτού, να είναι οριακά κατάλληλοι για να κάνουν κάποιο έργο γενικών υποθέσεων ή για να συγκεντρώνουν υλικό. Με λίγα λόγια, το κειμενικό έργο που τους αρέσει μέσα τους είναι κάτι που δεν μπορούν να κάνουν· ακόμη κι αν δεν απαλλάσσονταν από την εκτέλεση κειμενικού έργου, θα ήταν απλώς διακοσμητικοί και δεν θα πετύχαιναν πραγματικά αποτελέσματα. Πώς θα πρέπει να κατανοούν με αγνό τρόπο ένα τέτοιο ζήτημα οι άνθρωποι; (Θα πρέπει να μάθουν να υποτάσσονται στις ρυθμίσεις του οίκου του Θεού και να είναι λογικοί.) Αυτή είναι η γενική κατεύθυνση· πώς θα πρέπει ν’ ασκούνται συγκεκριμένα; Ένας άνθρωπος που είναι επιρρεπής στις στρεβλώσεις θα έλεγε: «Όλοι λένε ότι ο Θεός δίνει τα ενδιαφέροντα και τα χόμπι, ότι είναι έμφυτες συνθήκες. Εφόσον ο Θεός μού έχει δώσει αυτό το ενδιαφέρον και το χόμπι, τότε σίγουρα ο Θεός όρισε να ασχοληθώ με έργο που σχετίζεται μ’ αυτό. Εφόσον το έχει ορίσει ο Θεός, τότε στον οίκο του Θεού το έργο που σχετίζεται μ’ αυτό το ενδιαφέρον και το χόμπι θα πρέπει να δοθεί σ’ εμένα· θα πρέπει να έχω ένα μερίδιο σ’ αυτό. Αν δεν μου ζητηθεί να κάνω αυτό το έργο, τότε υπάρχει πρόβλημα με τους ανθρώπους· σημαίνει ότι οι άνθρωποι με περιφρονούν, σημαίνει ότι οι επικεφαλής και οι εργάτες δεν ξέρουν πώς ν’ αξιολογούν τους ανθρώπους. Εδώ είμαι, ένας χαρισματικός άνθρωπος, αλλά δεν υπάρχει κανένας ανιχνευτής ταλέντων που να έχει διάκριση για να με εντοπίσει! Αγαπώ τόσο πολύ τη λογοτεχνία και είμαι πραγματικά επιδέξιος σ’ αυτήν· μου είναι πάρα πολύ εύκολο να κάνω επιμέλεια σε άρθρα. Όταν με στέλνουν να κηρύξω το ευαγγέλιο ή να κάνω χειρωνακτική εργασία, δεν είναι σαν να χρησιμοποιεί κανείς βαριοπούλα για να σπάσει καρύδια; Δεν χαραμίζεται έτσι ένας ταλαντούχος άνθρωπος; Δεν είναι σαν να θάβει κανείς χρυσό στο χώμα; Δεν μπορώ να κάνω τίποτα· κάτω από χαμηλό ταβάνι, η μόνη επιλογή είναι να σκύψει κανείς το κεφάλι του! Υπάρχει, όμως, ένα ρητό: Ο πραγματικός χρυσός είναι γραφτό να λάμψει στο τέλος. Ας περιμένω· ίσως έτσι να με εξευγενίζει ο Θεός, να με δοκιμάζει. Μια μέρα, σίγουρα θα ασχοληθώ με το έργο που έχει ορίσει ο Θεός για μένα, το έργο που σχετίζεται με το ενδιαφέρον μου. Τα καλά πράγματα αξίζουν την αναμονή. Όταν όλοι εσείς θα έχετε αποκλειστεί, θα είναι η δική μου στιγμή να λάμψω· τότε θα έχω την ευκαιρία να αξιοποιήσω τις δεξιότητές μου! Όπως λένε τα ρητά: “Ποτέ δεν είναι αργά για να πάρει ένας κύριος την εκδίκησή του” και “Όπου υπάρχει ζωή, υπάρχει ελπίδα”». Πώς σας φαίνονται αυτές οι απόψεις; Δεν είναι λανθασμένες; Σίγουρα, αυτοί οι άνθρωποι έχουν ευσεβείς πόθους, και μάλιστα κάνουν και μακροπρόθεσμα σχέδια, αλλά κανείς δεν ξέρει αν έχουν όντως αληθινή ικανότητα. Κάποιοι άνθρωποι νιώθουν κιόλας αδικημένοι και λένε: «Είμαι από τη φύση μου ένα χαρισματικό λογοτεχνικό ταλέντο, κι ωστόσο με έχουν στείλει να κάνω χειρωνακτική εργασία και να είμαι όλη μέρα μες στη λάσπη. Και σε ποιον μπορώ να προσφύγω γι’ αυτό; Δεν μπορώ να κάνω τίποτα· έτσι έχει ενορχηστρώσει ο Θεός τα πράγματα. Τι επιλογή έχω;» Στην πραγματικότητα, η ομάδα διόρθωσης κειμένων τούς έχει ήδη δοκιμάσει και οι συγγραφικές τους ικανότητες είναι ανεπαρκείς. Δεν έχουν λογοτεχνική βάση, δεν χρησιμοποιούν καν τη σωστή στίξη. Όποτε πρέπει να χωριστεί μια πρόταση ή να γίνει μια παύση, χρησιμοποιούν κόμμα. Κι ωστόσο, εξακολουθούν να θεωρούν τον εαυτό τους λογοτεχνική μεγαλοφυΐα, πιστεύοντας ότι όταν κάνουν σωματική εργασία, χαραμίζεται το ταλέντο τους. Η καρδιά τους είναι γεμάτη παράπονα: «Από όταν γεννήθηκα, αγαπούσα τη λογοτεχνία. Όταν ήμουν παιδί, μου άρεσε να διαβάζω παραμύθια. Όσο μεγάλωνα, μου άρεσε να διαβάζω έργα που έχουν γράψει διάσημοι άνθρωποι. Έχω διαβάσει πολλά κλασικά λογοτεχνικά έργα τόσο ξένων όσο και εγχώριων συγγραφέων· έχω διαβάσει πολλά έργα από όλα τα είδη, όπως δραματουργία, πεζογραφία, ποίηση. Το κειμενικό έργο είναι κάτι που μπορώ να κάνω αβίαστα· η συγγραφή ενός άρθρου είναι παιχνιδάκι για μένα. Κοίτα με, όμως, τώρα: Έχω καταντήσει να κάνω βρόμικη, εξαντλητική εργασία. Η αγάπη μου για τη λογοτεχνία, που με συντροφεύει τη μισή μου ζωή, έχει απορριφθεί στον οίκο του Θεού. Όλες οι γνώσεις που έχω συσσωρεύσει σε όλη μου τη ζωή δεν έχουν αξιοποιηθεί καθόλου στον οίκο του Θεού· η λογοτεχνική μου σταδιοδρομία έχει φτάσει στο τέλος της! Παλιότερα, πίστευα ότι ο οίκος του Θεού ήταν ένας τόπος όπου η εξουσία ανήκε στην αλήθεια, στην αμεροληψία και τη δικαιοσύνη. Κάποιος όπως εγώ —ένα μεγάλο ταλέντο, ένας λάτρης της λογοτεχνίας— γνώρισε αδιαφορία και περιφρόνηση στον κόσμο· δεν μου δόθηκε καμία ευκαιρία να αξιοποιήσω τις δεξιότητές μου. Πίστευα ότι στον οίκο του Θεού θα μπορούσα να αξιοποιήσω τις προσπάθειες που μου απομένουν. Γεμάτος ενθουσιασμό, υπέβαλα αίτηση για την ομάδα διόρθωσης κειμένων, μόνο και μόνο για να μάθω ότι δεν με επέλεξαν. Απλώς κοίτα με· έτσι όπως στέκομαι εδώ πέρα, ποιος μπορεί να καταλάβει ότι είμαι ένας λάτρης της λογοτεχνίας, ένα λογοτεχνικό ταλέντο; Όλη αυτή η έφεση που είχα στη λογοτεχνία έχει φθαρεί από αυτήν τη βρόμικη, εξαντλητική εργασία. Τώρα, τα μόνα πράγματα που βγαίνουν από το στόμα μου είναι χοντροκομμένα και άξεστα λόγια». Νιώθουν πολύ θιγμένοι μέσα τους. Παρόλο που λένε προς τα έξω ότι υποτάσσονται στην ενορχήστρωση του Θεού κι ότι θα κάνουν ό,τι τους ζητήσει ο οίκος του Θεού, μέσα τους δεν αξιολογούν με ακρίβεια τον εαυτό τους, θεωρούν λανθασμένα ότι τα ενδιαφέροντα και τα χόμπι τους είναι προτερήματα, ότι είναι κατάλληλα να χρησιμοποιηθούν από τον Θεό· δεν έχουν βρει τη θέση που τους αναλογεί, δεν έχουν αναγνωρίσει τις πραγματικές τους συνθήκες, δεν ξέρουν πού φτάνουν οι ικανότητές τους και δεν ξέρουν κατά πόσο είναι πραγματικά επιδέξιοι στα ενδιαφέροντα και τα χόμπι τους. Δεν τα έχουν ξεκαθαρίσει όλα αυτά και είναι ανίδεοι, αλλά εξακολουθούν να ισχυρίζονται ότι είναι λογοτεχνικά ταλέντα, αποκαλώντας οριακά τους εαυτούς τους μεγάλους λογοτέχνες. Ποιο είναι το τελικό αποτέλεσμα αυτού; (Είναι όλο παράπονα για τις ρυθμίσεις της εκκλησίας και, μέσα τους, δεν είναι πρόθυμοι να υποταχθούν.) Νιώθουν διαρκώς αδικημένοι μέσα τους. Παρόλο που όταν κάνουν το καθήκον τους δεν λουφάρουν και μπορούν να καταβάλλουν όλη τους την προσπάθεια, δείχνοντας μετά βίας υποταγή, νιώθουν αδικημένοι, επειδή δεν αξιολογούν με ακρίβεια τον εαυτό τους. Μια σκέψη περνάει συχνά από το μυαλό τους: «Υπάρχουν πολλά γρήγορα άλογα στον κόσμο, αλλά ελάχιστοι ξέρουν καλά πώς να τα κρίνουν». Ποια γρήγορα άλογα; Ποιοι ξέρουν καλά πώς να τα κρίνουν; Επειδή έχουν λίγο ενδιαφέρον και πάθος για έναν συγκεκριμένο τομέα, και αργότερα τον μελετούν συστηματικά, νομίζουν ότι είναι ασύγκριτοι, θεωρώντας ότι είναι «γρήγορα άλογα» και πιστεύοντας ότι είναι ταλαντούχοι. Δεν είναι αυτό παντελής έλλειψη αυτεπίγνωσης; Πιστεύουν μόνο ότι ο Θεός δίνει τα ενδιαφέροντα και τα χόμπι, αλλά αδυνατούν ν’ αναγνωρίσουν τι επίπεδο τους έχει δώσει ο Θεός. Δεν τους είναι ξεκάθαρο αν είναι πραγματικά επιδέξιοι στα πράγματα που τους ενδιαφέρουν και τους παθιάζουν κι αν μπορούν πραγματικά να κάνουν καλά το έργο και το καθήκον που σχετίζεται με τα ενδιαφέροντα και τα χόμπι τους, αν είναι ικανοί σ’ αυτά κι αν μπορούν να τα επωμιστούν. Δεν το έχουν ξεκαθαρίσει αυτό και δεν το γνωρίζουν. Δεν είναι πολύ προβληματικό αυτό; (Ναι.) Επειδή δεν μπορούν ν’ αναγνωρίσουν ούτε να βρουν τη θέση που τους αναλογεί, νιώθουν πολύ αδικημένοι. Τι δείχνουν προς τα έξω; Συχνά, αναστενάζουν βαθιά και εκφράζουν τακτικά την αποφασιστικότητά τους ενώπιον του Θεού, ελπίζοντας ότι μια μέρα ο Θεός θα δημιουργήσει μια ευκαιρία γι’ αυτούς, θα αποκαταστήσει τις αδικίες σε βάρος τους, θα απονείμει δικαιοσύνη γι’ αυτούς και θα τους επιτρέψει να εκπληρώσουν την επιθυμία τους να κάνουν ένα καθήκον που σχετίζεται με τα ενδιαφέροντα και τα χόμπι τους. Δείτε ποιο τραγούδι τραγουδάνε συχνά: «Δεν σκέφτομαι το μονοπάτι εμπρός». Ποιος είναι ο επόμενος στίχος; («Το μοναδικό επιβεβλημένο καθήκον μου είναι ν’ ακολουθώ το θέλημα του Θεού».) Εκείνοι που έχουν αληθινά αυτό το ανάστημα, που έχουν αληθινά αυτήν την πραγματικότητα και που είναι αληθινά σε θέση ν’ ακολουθούν το θέλημα του Θεού είναι οι πλέον κατάλληλοι για να τραγουδούν αυτό το τραγούδι· τους ταιριάζει απόλυτα. Όταν, όμως, ένας τέτοιος άνθρωπος τραγουδάει αυτό το τραγούδι, ποια είναι η συναισθηματική του κατάσταση; Υπό ποιες συνθήκες το τραγουδάει; (Όταν παραπονιέται και νιώθει αδικημένος.) Όταν, λοιπόν, τραγουδάει, αυτό που τραγουδάει δεν είναι γεμάτο πικρία; (Ναι.) Αυτό που τραγουδάει είναι όλο παράπονα, απείθεια και δυσαρέσκεια· δεν είναι τίποτε άλλο παρά θλίψη και πικρία. Όταν τον ακούς να τραγουδάει αυτό το τραγούδι, είναι πιο μελαγχολικός από ποτέ. Υπάρχει ένα ρητό στην Κίνα· τι ακριβώς λέει; «Οι άνδρες εκφράζουν τη θλίψη τους τραγουδώντας, οι γυναίκες εκφράζουν τη θλίψη τους κλαίγοντας και οι ηλικιωμένες γιαγιάδες εκφράζουν τη θλίψη τους μουρμουρίζοντας ασυναρτησίες». Όπως βλέπεις, τα διαφορετικά είδη ανθρώπων εκφράζουν με διαφορετικούς τρόπους τη θλίψη τους. Κάποιες γυναίκες, όταν έρχονται αντιμέτωπες με τέτοιες συνθήκες, απλώς κλαίνε, σκουπίζοντας συνεχώς τα δάκρυά τους στα κρυφά. Δεν μπορούν να το αφήσουν πίσω τους και, κάθε φορά που το σκέφτονται, τα μάτια τους γίνονται κόκκινα από τα δάκρυα και στην καρδιά τους νιώθουν αδικημένες και πικραμένες. Πολύ απλά, δεν μπορούν ν’ αντιμετωπίσουν σωστά αυτό το ζήτημα. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για ένα πολύ απλό ζήτημα· τα ενδιαφέροντα και τα χόμπι, και τα προτερήματα είναι εκ φύσεως δύο ξεχωριστά πράγματα. Αν έχεις ένα συγκεκριμένο προτέρημα, είτε πρόκειται για ένα ενδιαφέρον και χόμπι σου είτε όχι, είσαι κατάλληλος για έργο που σχετίζεται μ’ αυτό το προτέρημα. Με άλλα λόγια, το επίπεδο, το ταλέντο ή η κλίση με τα οποία γεννήθηκες σε κάνουν επιδέξιο σ’ αυτό το συγκεκριμένο πράγμα και μπορείς να το κάνεις καλά· σ’ αυτήν την περίπτωση, όταν ασχολείσαι μ’ αυτό το έργο, μπορείς να πετύχεις ορισμένα αποτελέσματα και είναι σχετικά κατάλληλο για σένα. Ωστόσο, αν έχεις απλώς ένα ενδιαφέρον και χόμπι, αλλά δεν διαθέτεις ένα προτέρημα σ’ αυτόν τον τομέα, τότε δεν είναι απαραίτητο ότι μπορείς και να το κάνεις καλά. Πρόκειται για ένα πολύ απλό ζήτημα. Λόγω της ισχυρογνωμοσύνης και της στρεβλής κατανόησης των ανθρώπων, σε συνδυασμό με την ανοησία και την άγνοιά τους, όταν δεν είναι σε θέση ν’ ασχοληθούν με το έργο που τους ενδιαφέρει, αποκαρδιώνονται, αποθαρρύνονται, γίνονται αρνητικοί και παραπονιούνται, ξεχειλίζοντας από κάθε λογής αρνητικά συναισθήματα. Επομένως, είναι πολύ απαραίτητο οι άνθρωποι να κατανοήσουν τι πραγματικά ισχύει με τα ενδιαφέροντα, τα χόμπι και τα προτερήματά τους. Μόλις το κατανοήσουν αυτό, πρέπει να τα αντιμετωπίζουν σωστά· αυτή είναι η μία πτυχή. Η άλλη πτυχή είναι ότι πρέπει να υποτάσσονται στις ρυθμίσεις του οίκου του Θεού και να εκπληρώνουν το καθήκον τους σύμφωνα με τις απαιτούμενες αρχές του οίκου του Θεού. Έστω πως ο οίκος του Θεού απαιτεί από σένα να κάνεις το καθήκον σου σ’ έναν συγκεκριμένο τομέα, αλλά δεν είσαι επιδέξιος σ’ αυτόν τον τομέα του έργου και είναι απλώς κάτι που σε ενδιαφέρει και σε παθιάζει και σου αρέσει να κάνεις. Αν σύμφωνα με το κατώτερο απαιτούμενο πρότυπο του οίκου του Θεού είσαι οριακά ικανός να το κάνεις, τότε θα πρέπει να υποταχθείς και να πασχίσεις να κάνεις το κομμάτι που σου αναλογεί. Μη βρίσκεις κάθε λογής αντικειμενικές προφάσεις για να το αρνηθείς ή να το απορρίψεις. Ασφαλώς, αν οι έμφυτες συνθήκες σου σε διάφορους τομείς είναι περιορισμένες ή αν έχεις κάποια πραγματικά προβλήματα κι ο οίκος του Θεού δεν μπορεί να σου επιτρέψει να κάνεις ένα καθήκον σ’ αυτόν τον τομέα, τότε δεν θα πρέπει να έχεις παράπονα ούτε θα πρέπει να γίνεις αρνητικός ή αδύναμος. Κάνε απλώς ό,τι μπορείς να κάνεις. Όσο για τα ενδιαφέροντα και τα χόμπι σου, κράτησέ τα για τον εαυτό σου· οι άνθρωποι της εκκλησίας δεν πρόκειται να παρέμβουν ούτε πρόκειται να σου αφαιρέσουν το δικαίωμα να ενδιαφέρεσαι ή να παθιάζεσαι για κάποια πράγματα. Αυτό είναι προσωπικό σου ζήτημα. Ωστόσο, σε ό,τι έχει να κάνει με την εκτέλεση του καθήκοντός σου, πρέπει να διακρίνεις ξεκάθαρα όλα τα διαφορετικά ζητήματα σε σχέση με τα ενδιαφέροντα, τα χόμπι και τα προτερήματα και πρέπει να είσαι σε θέση να τα αντιμετωπίζεις όλα σωστά· αυτό είναι το πιο καίριο σημείο. Καταλάβατε; (Ναι.)