Το να λέει κανείς μεγαλόστομα λόγια

Η επόμενη εκδήλωση είναι να λέει κανείς μεγαλόστομα λόγια και να μην κάνει τίποτε αληθινό. Ας συζητήσουμε πρώτα τι είδους πρόβλημα είναι αυτό. Σε τέτοιους ανθρώπους αρέσει να λένε πομπώδη δόγματα και μεγαλόστομα λόγια. Στις συναθροίσεις, συχνά μιλάνε για τις δικές τους βλέψεις και την αποφασιστικότητά τους, για τη δική τους κατανόηση και τα σχέδιά τους για το έργο. Όταν, όμως, έρχεται η στιγμή να κάνουν κάτι αληθινό, δεν μπορούν να βρουν καθόλου ενέργεια να το κάνουν. Τι είδους πρόβλημα έχουν τέτοιοι άνθρωποι; Πρόκειται για ένα ζήτημα που έχει να κάνει με τις έμφυτες συνθήκες, με την ανθρώπινη φύση ή με τις διεφθαρμένες διαθέσεις; (Νομίζω ότι εμπίπτει στις διεφθαρμένες διαθέσεις.) Εμπίπτει στις διεφθαρμένες διαθέσεις; Δύο προβλήματα υπάρχουν εδώ, έτσι δεν είναι; Το ένα είναι μια ατέλεια της ανθρώπινης φύσης· δεν είναι πρόθυμοι να κάνουν τίποτε αληθινό, επειδή θεωρούν ότι θα χρειαστεί ν’ ανησυχούν, να υπομείνουν κακουχίες, να πληρώσουν ένα τίμημα και να δαπανήσουν ενέργεια. Δεν υποδηλώνει αυτό μια υποψία τεμπελιάς; Είναι ατέλεια της ανθρώπινης φύσης η τεμπελιά; (Ναι.) Οι άνθρωποι που είναι τόσο τεμπέληδες δεν κάνουν τίποτε αληθινό, κι ωστόσο εξακολουθούν να λένε μεγαλόστομα λόγια. Τους αρέσει και πάλι να ανεβαίνουν σ’ ένα βάθρο και να κηρύττουν πομπώδη δόγματα σε άλλους ανθρώπους. Μήπως υποδηλώνει αυτό άσχημη διάθεση; Δεν περιέχει και στοιχεία μιας διεφθαρμένης διάθεσης; (Ναι.) Τι είδους διεφθαρμένη διάθεση είναι αυτή; (Αλαζονεία.) Είναι μια αλαζονική διεφθαρμένη διάθεση. Σαν να μην έφτανε αυτό, είναι τεμπέληδες, αγαπούν την άνεση ενώ μισούν την εργασία, δεν ενεργούν με προσγειωμένο τρόπο και δεν είναι πρόθυμοι να προβούν σε αληθινές πράξεις, αλλά παρ’ όλα αυτά, θέλουν να το παίζουν ανώτεροι, να επιδεικνύουν τη θέση τους και να κηρύττουν στους άλλους. Το μόνο που θέλουν είναι να μη βάζουν γλώσσα μέσα τους· κατά τα άλλα, δεν κουνάνε ούτε το μικρό τους δαχτυλάκι. Τα ελαττώματα στην ανθρώπινη φύση τους είναι σημαντικά και η διεφθαρμένη διάθεσή τους είναι ολοφάνερη. Δεν είναι αυτά δύο πολύ προφανή προβλήματα; (Ναι.) Δεν υπάρχουν πολλοί τέτοιοι άνθρωποι; (Ναι.) Όταν συζητάνε για το έργο, λένε μεγαλόστομα λόγια και μιλούν ακατάπαυστα, αλλά όταν έρχεται η στιγμή να κάνουν κάτι αληθινό, δεν μπορούν να κάνουν ούτε βήμα. Ας μην αναφέρουμε πώς είναι το επίπεδό τους· και μόνο με βάση το γεγονός ότι είναι όλο λόγια και δεν κάνουν τίποτε αληθινό, μπορούν να χαρακτηριστούν άχρηστοι άνθρωποι. Δεν κάνουν τίποτε αληθινό, αλλά θέλουν και πάλι να το παίζουν ανώτεροι και ν’ απολαμβάνουν τα οφέλη της θέσης· δεν είναι αλαζόνες σε σημείο που στερούνται λογικής; Είναι όλο λόγια, δεν κάνουν τίποτε αληθινό και είναι ταυτόχρονα τεμπέληδες και αλαζόνες· δεν είναι άχρηστοι άνθρωποι; Αν τους ζητηθεί να αναλάβουν δράση και να κάνουν κάτι αληθινό, να οργανώσουν, να σχεδιάσουν και να υλοποιήσουν έργο, δεν είναι πρόθυμοι να το κάνουν· νιώθουν αντίσταση απέναντι σ’ αυτό από τα βάθη της καρδιάς τους. Πόσο τεμπέληδες πρέπει να είναι αυτοί οι άνθρωποι! Είναι αργόσχολοι που δεν ασχολούνται με το έργο που τους αναλογεί. Απλώς τους αρέσει να αερολογούν, δεν θέλουν να κάνουν τίποτα, θέλουν μόνο να τα κουτσοβολεύουν στη ζωή, να τρώνε καλά, να ντύνονται καλά. Παρ’ όλα αυτά, θέλουν να τους έχουν και σε εκτίμηση οι άλλοι, ν’ απολαμβάνουν μεταχείριση υψηλού επιπέδου και τη μεταχείριση που λαμβάνουν όσοι έχουν θέση. Πώς είναι η ανθρώπινη φύση τους; (Άσχημη.) Βρίσκετε αηδιαστικούς αυτούς τους ανθρώπους; (Ναι.) Κάποιοι άνθρωποι, όταν βλέπουν εκείνους που έχουν ευγλωττία αλλά δεν κάνουν τίποτε αληθινό, τους ζηλεύουν. Σκέφτονται: «Μπορούν να μιλάνε χωρίς σταματημό και όλα όσα λένε είναι δομημένα και συστηματικά· αυτό δείχνει ότι έχουν την αλήθεια-πραγματικότητα». Όλοι όσοι έχουν διάκριση μπορούν να καταλάβουν ότι όλα όσα λένε συχνά οι συγκεκριμένοι άνθρωποι τα έχουν μάθει από τα κηρύγματα και τις συναναστροφές του οίκου του Θεού και δεν τα έχουν αντλήσει από τις δικές τους εμπειρίες. Επομένως, παρόλο που το κήρυγμά τους ακούγεται εντυπωσιακό, δεν μπορούν να λύσουν κανένα απολύτως πρόβλημα. Με τον καιρό, οι άλλοι μπορούν να δουν καθαρά ότι αυτοί οι άνθρωποι ήταν ευθύς εξαρχής απατεώνες. Ό,τι ερωτήσεις κι αν τους κάνεις, δεν μπορούν να σου απαντήσουν ούτε μπορούν να μοιραστούν αρχές ή μονοπάτια άσκησης, αλλά θέλουν και πάλι να τους έχεις σε εκτίμηση. Πώς κερδίζουν την εκτίμησή σου; Χρησιμοποιούν τις παραστάσεις που δίνουν και τις ομιλίες τους για να εξασφαλίσουν μια θέση στην καρδιά σου, να σε κάνουν να τους ζηλεύεις, να τους θαυμάζεις και να τους εκτιμάς. Δεν είναι ξεδιάντροποι αυτοί οι άνθρωποι; Δεν κάνουν αληθινό έργο ούτε είναι ικανοί να κάνουν αληθινό έργο, και παρ’ όλα αυτά θέλουν να τους έχουν σε εκτίμηση οι άλλοι και να σπαταλούν την ενέργεια και τον χρόνο των άλλων ανθρώπων με τα μεγαλόστομά τους λόγια, αλλά στο τέλος δεν μπορούν να λύσουν κανένα απολύτως πρόβλημα. Μπορεί να εξακολουθούν να παραπλανούν τους ανθρώπους που πιστεύουν στον Θεό εδώ και μόλις ένα ή δύο χρόνια, αλλά όσοι πιστεύουν στον Θεό πολλά χρόνια και κατανοούν λίγη από την αλήθεια-πραγματικότητα δεν θέλουν να ακούνε τα μεγαλόστομα λόγια που λένε. Ωστόσο, αν αρνηθείς να ακούσεις, σχηματίζουν αρνητική άποψη για σένα και λένε ότι δεν αγαπάς την αλήθεια. Δεν είναι πολύ προβληματικοί αυτοί οι άνθρωποι; (Ναι.) Κατανοούν μόνο εν μέρει οποιαδήποτε πτυχή της αλήθειας και, όταν κατανοούν λίγα δόγματα, δεν μπορούν να τα εξηγήσουν με σαφήνεια, κι ωστόσο θέλουν και πάλι να κηρύττουν αυτά τα δόγματα στους άλλους και να τους κάνουν να τα αποδεχθούν. Αν αρνηθείς να ακούσεις, λένε ότι δεν αγαπάς την αλήθεια και ότι δεν τους σέβεσαι. Αν, όμως, τους ακούσεις, νιώθεις άβολα και δεν μπορείς να κάτσεις ήσυχος σε μια μεριά. Γιατί δεν μπορείς να κάτσεις ήσυχος σε μια μεριά; Επειδή έχεις πολλά προβλήματα να λύσεις και πολύ έργο να κάνεις και δεν έχεις χρόνο να ακούς τα μεγαλόστομα λόγια που λένε. Αν κάποιος πραγματικά ζηλεύει όσους λένε μεγαλόστομα λόγια, τι είδους άνθρωπος είναι; Είναι ένας αργόσχολος, ένας ηλίθιος, ένας άνθρωπος που δεν έχει τίποτα καλύτερο να κάνει. Σε ό,τι έχει να κάνει με την εκτέλεση ενός καθήκοντος, τέτοιοι άνθρωποι δεν έχουν καθόλου αφοσίωση και δεν κουβαλάνε κανένα απολύτως φορτίο· θέλουν μόνο να τα κουτσοβολεύουν στη ζωή, παρασιτώντας και περιμένοντας να πεθάνουν. Καθημερινά, ακούνε κάποια βαθυστόχαστα δόγματα για να περνάει η ώρα, κι ωστόσο νομίζουν κιόλας ότι έχουν αποκομίσει κάτι κι ότι έχουν κάνει πρόοδο στην πίστη τους στον Θεό: «Οι αλήθειες που κηρύττουν γίνονται μέρα με τη μέρα όλο και πιο υψηλές· σύντομα, το κήρυγμά τους θα φτάσει στο επίπεδο του τρίτου ουρανού! Όλα αυτά είναι μυστήρια από τον ουρανό!» Ακούνε πολλά δόγματα που αναφέρουν όσοι λένε μεγαλόστομα λόγια, αλλά και πάλι δεν ξέρουν πώς να κάνουν το καθήκον τους με αφοσίωση ή ποιες αρχές θα πρέπει ν’ ακολουθούν όταν κάνουν το καθήκον τους. Είναι, λοιπόν, χρήσιμο να ακούνε αυτά τα πράγματα; (Όχι.) Τι θα πρέπει να κάνετε όταν συναντάτε ανθρώπους που λένε μεγαλόστομα λόγια και κηρύττουν πομπώδη δόγματα; Θα πρέπει να τους ακολουθείτε πιστά ή να τους απορρίπτετε; (Να τους απορρίπτουμε.) Πώς τους απορρίπτετε; Θα πρέπει να ξέρεις πώς να τους απορρίψεις και γιατί τους απορρίπτεις. Αν δεν το ξέρεις αυτό, τότε όταν τους απορρίψεις, μπορεί και πάλι να αναρωτιέσαι μέσα σου: «Μήπως το γεγονός ότι τους απέρριψα σημαίνει ότι δεν αγαπώ την αλήθεια;» Αν έχεις αυτήν τη σκέψη, τότε είναι προβληματική· αποδεικνύει ότι δεν έχεις καθόλου διάκριση κι ότι δεν κατανοείς τι είναι η αλήθεια-πραγματικότητα. Αν τους ακούς να αναφέρουν δόγματα και νομίζεις και πάλι ότι συναναστρέφονται πάνω στην αλήθεια, και μάλιστα τους εγκρίνεις μέσα σου, τότε είσαι εντελώς ηλίθιος. Αν μπορείς να διακρίνεις τα δόγματα που αναφέρουν οι άνθρωποι που λένε μεγαλόστομα λόγια, τότε θα πρέπει να τους απορρίπτεις. Ο λόγος είναι ότι όλα όσα λένε είναι δόγματα και κενά λόγια· είναι άχρηστα. Είναι σαν να κοιτάζει κανείς βιτρίνα ζαχαροπλαστείου για να χορτάσει την πείνα του ή σαν να ζωγραφίζει ποτάμια για να σβήσει τη δίψα του· δεν μπορεί να λύσει κανένα αληθινό πρόβλημα. Αναφέρουν πολλά δόγματα, αλλά αυτά τα δόγματα δεν αντιστοιχούν στα αληθινά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι όσο κάνουν τα καθήκοντά τους και δεν μπορούν να τα λύσουν καθόλου. Είτε τους ακούς είτε όχι, δεν έχει καμία διαφορά. Δεν ξέρουν πώς να λύνουν τα προβλήματα που προκύπτουν στο ευαγγελικό έργο και στην εκκλησιαστική ζωή· δεν ξέρουν πώς να υλοποιούν τις εργασιακές ρυθμίσεις ούτε ποιο έργο έχει ατέλειες και κενά που πρέπει να διορθωθούν ή που απαιτούν παρακολούθηση, και δεν ξέρουν πώς να εξαλείφουν ή να αντικρούουν τις στρεβλές αντιλήψεις που διατυπώνουν οι άλλοι. Δεν ξέρουν τίποτε από αυτά· δεν είναι, λοιπόν, χάσιμο χρόνου να ακούει κανείς τα μεγαλόστομα λόγια που λένε; Γι’ αυτό θα πρέπει να τους απορρίπτεις. Επομένως, θα πρέπει να απορρίπτεις αυτά τα μεγαλόστομα λόγια, επειδή αυτά που λένε οι συγκεκριμένοι άνθρωποι είναι δόγματα κι όχι η αλήθεια. Τι είναι τα δόγματα; Τα δόγματα αποτελούνται από λόγια που εναρμονίζονται με τις ανθρώπινες αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες. Αυτοί οι άνθρωποι δεν συναναστρέφονται πάνω στις αλήθεια-αρχές εστιάζοντας στην ουσία του προβλήματος. Παρόλο που τα λόγια τους ακούγονται ευχάριστα και εκφράζονται με ξεκάθαρο και λογικό τρόπο, δεν μπορούν καθόλου να λύσουν προβλήματα. Επομένως, αυτά τα λόγια είναι δόγματα· όσο σωστά κι αν φαίνονται, δεν είναι οι αλήθεια-αρχές. Τα λόγια κάποιων ανθρώπων μπορεί να φαίνονται ρηχά, αλλά μπορούν να στοχεύσουν στον πυρήνα του προβλήματος και να εξηγήσουν ξεκάθαρα την ουσία του. Ακόμα κι αν κάποια από τα λόγια τους ακούγονται τόσο δυσάρεστα σαν να είναι προσβολές, είναι λόγια τα οποία μπορούν να αποδεχθούν οι άνθρωποι και μπορούν να λύσουν πραγματικά προβλήματα. Χωρίς αμφιβολία, αυτά τα λόγια εναρμονίζονται με τις αλήθεια-αρχές. Κάποια λόγια μπορεί να ακούγονται ευχάριστα, διακριτικά, εξευγενισμένα και βαθυστόχαστα, αλλά δεν μπορούν καθόλου να λύσουν αληθινά προβλήματα. Δεν έχουν την παραμικρή σχέση με τις αλήθεια-αρχές ούτε μπορούν να δείξουν στους ανθρώπους ένα μονοπάτι ή μια κατεύθυνση. Είναι όλα αληθοφανή δόγματα. Επομένως, αυτά τα λόγια θα πρέπει να απορρίπτονται. Ο λόγος της απόρριψης τέτοιων ανθρώπων είναι ότι ακούγοντας τα μεγαλόστομα λόγια που λένε σπαταλάς χρόνο τον οποίο θα πρέπει να αξιοποιείς για να κάνεις το καθήκον σου, σπαταλάς χρόνο τον οποίο θα πρέπει να αξιοποιείς για να αναζητάς την αλήθεια και σπαταλάς την προσωπική σου ενέργεια· επομένως, θα πρέπει να τους απορρίπτεις. Πώς θα πρέπει να τους απορρίπτεις; Λέγοντας απλώς «Αντίο», τους απορρίπτεις, έτσι δεν είναι; Ή θα μπορούσες να πεις: «Σταμάτα να μιλάς, κατανοώ όλα όσα λες. Πότε σκοπεύεις ν’ απαντήσεις στην ερώτηση που σου έκανα; Αν δεν μπορείς ν’ απαντήσεις, τότε φύγε αμέσως από εδώ και σταμάτα να σπαταλάς τον χρόνο μου». Είναι καλός τρόπος να τους απορρίπτεις αυτός; (Ναι.) Εμένα Μου φαίνεται αρκετά καλός· διαφορετικά, πώς αλλιώς θα τους απέρριπτες; Όταν απορρίπτεις τα μεγαλόστομα λόγια, τα δόγματα και τα συνθήματα που λένε, είναι ακριβώς σαν να απορρίπτεις τους Φαρισαίους. Τέτοιοι άνθρωποι δεν μπορούν να κάνουν τίποτε αληθινό. Η ανθρώπινη φύση τους δεν ανταποκρίνεται στα πρότυπα, το επίπεδό τους είναι χαμηλό και είναι ουσιαστικά ανίκανοι να κάνουν αληθινό έργο. Παρ’ όλα αυτά, εξακολουθούν να χρησιμοποιούν πομπώδη δόγματα για να προσπαθήσουν να σε παραπλανήσουν. Αν δεν τους απορρίψεις, τότε είσαι εντελώς ηλίθιος. Είναι σωστό να απορρίπτεις τέτοιους ανθρώπους όταν τους συναντάς. Απλώς πες «Αντίο» και απομακρύνσου· είναι κάτι που λύνεται πολύ εύκολα, έτσι δεν είναι; Έτσι ακριβώς πρέπει να αντιμετωπίζεις όσους λένε μεγάλα λόγια αλλά δεν κάνουν τίποτε αληθινό. Τέτοιοι άνθρωποι δεν ενεργούν όπως πρέπει, δεν ενεργούν με σοβαρότητα· τέτοιοι άνθρωποι δεν ενεργούν προσγειωμένα. Αυτά που λένε δεν έχουν αξιοπιστία, δεν αξίζει να προσκολλάσαι σε αυτά ούτε να τα ακούς λες και είναι αποτελεσματικές συμβουλές ή ένα αποτελεσματικό μονοπάτι. Σε ό,τι έχει να κάνει, λοιπόν, με τα μεγαλόστομα λόγια που λένε, απλώς να τα απορρίπτεις κατηγορηματικά· δεν χρειάζεται να τα καταγράφεις ούτε αξίζουν την εκτίμησή σου. Μ’ αυτό ολοκληρώνεται η συζήτησή μας για τα μεγαλόστομα λόγια που λένε κάποιοι.

Το να λατρεύει κανείς να συζητά για την πολιτική

Ας μιλήσουμε για μια άλλη εκδήλωση: το να λατρεύει κανείς να συζητά για την πολιτική. Σε κάποιους ανθρώπους αρέσει να συζητούν για την πολιτική κατάσταση στη χώρα τους ή για την παγκόσμια πολιτική κατάσταση, καθώς και για τις πολιτικές και τις δηλώσεις πολιτικών προσωπικοτήτων υψηλού επιπέδου, την κυβερνητική τους ατζέντα και την πολιτική τους γραμμή, τους τρόπους και τα μέσα με τα οποία υλοποιούν διάφορες πολιτικές, και ούτω καθεξής. Με λίγα λόγια, συζητούν συχνά θέματα που σχετίζονται με την πολιτική· είτε αυτά τα θέματα έχουν να κάνουν με την πολιτική στους αρχαίους χρόνους είτε με τη σύγχρονη πολιτική και είτε πρόκειται για την εσωτερική είτε για τη διεθνή πολιτική, τους αρέσει κατά καιρούς να αναφέρουν τέτοια θέματα. Το να λατρεύει κάποιος να συζητά για την πολιτική εμπίπτει στην κατηγορία των έμφυτων συνθηκών, της ανθρώπινης φύσης ή των διεφθαρμένων διαθέσεων; Δεν ξέρετε, έτσι δεν είναι; Ο λόγος είναι ότι αυτό το θέμα είναι κάπως ιδιαίτερο. Του αρέσει να συζητά για την πολιτική και, κατά την άποψή σας, η πολιτική δεν είναι κάτι θετικό. Σκέφτεστε: «Αν το να λατρεύει κανείς να συζητά για την πολιτική ήταν ένα ενδιαφέρον και ένα χόμπι που εμπίπτει στις έμφυτες συνθήκες, τότε ο Θεός δεν θα είχε δώσει στους ανθρώπους ένα τέτοιου είδους ενδιαφέρον και χόμπι· αν επρόκειτο για ένα ζήτημα άσχημης ανθρώπινης φύσης, εφόσον περιορίζεται στη συζήτηση χωρίς να συνοδεύεται από κάποια κακή πράξη, δεν θα έπρεπε να ισοδυναμεί με άσχημη ανθρώπινη φύση, πόσο μάλλον να ανέρχεται στο επίπεδο μιας διεφθαρμένης διάθεσης. Πού θα έπρεπε, λοιπόν, να ταξινομηθεί;» Τελικά δεν καταλήγετε σε κάποιο συμπέρασμα. Ισχύει αυτό; (Ναι.) Είναι, λοιπόν, σωστό να σκέφτεστε μ’ αυτόν τον τρόπο; Γιατί δεν καταλήγετε τελικά σε κάποιο συμπέρασμα; Πού κολλάτε; Κολλάτε στη λέξη «πολιτική», έτσι δεν είναι; (Ναι.) Αν πω ότι κάποιος λατρεύει να συζητά για τις καλές τέχνες, τη μουσική, τον χορό, το σχέδιο ή τα οικονομικά, πού θα ταξινομούνταν αυτό; (Θα ταξινομούνταν ως ενδιαφέρον και χόμπι στις έμφυτες συνθήκες.) Αν πω ότι κάποιος λατρεύει να συζητά για την ιστορία ή ότι λατρεύει να συζητά για τη γαστρονομία, πού θα έπρεπε να ταξινομηθούν αυτά; (Στις έμφυτες συνθήκες.) Όταν λέμε ότι κάποιος λατρεύει να συζητά για κάτι, ότι λατρεύει να ερευνά κάτι ή ότι είναι καλός σε κάτι, αυτό σημαίνει ότι του αρέσει το συγκεκριμένο πεδίο κι ότι ενδιαφέρεται γι’ αυτό. Επομένως, ταξινομείται ως ενδιαφέρον και χόμπι στις έμφυτες συνθήκες. Επειδή, όμως, σ’ αυτήν την περίπτωση το αντικείμενο για το οποίο λατρεύουν να συζητούν αυτοί οι άνθρωποι είναι η πολιτική, δεν τολμάτε να το ταξινομήσετε μ’ αυτόν τον τρόπο. Γιατί δεν τολμάτε να το ταξινομήσετε μ’ αυτόν τον τρόπο; Επειδή η πολιτική είναι ένα πολύ ευαίσθητο θέμα και δεν είναι κάτι ιδιαίτερα θετικό, έτσι δεν είναι; (Έτσι είναι.) Παρόλο που η πολιτική δεν είναι κάτι ιδιαίτερα θετικό, στο να λατρεύει κανείς να συζητά για πολιτική, η δραστηριότητα, όπως αναφέρθηκε πριν από λίγο, είναι η συζήτηση. Επομένως, θα πρέπει να ταξινομηθεί ως ενδιαφέρον και ως χόμπι στις έμφυτες συνθήκες. Το έμφυτο ενδιαφέρον και χόμπι ενός τέτοιου ανθρώπου είναι ότι του αρέσει, σε κάποιον βαθμό, να παρακολουθεί τις πολιτικές εξελίξεις και να συζητά για την πολιτική. Συμμετέχει, όμως, στην πολιτική; Δεν έχουμε φτάσει ακόμα σ’ αυτό· προς το παρόν, απλώς περιορίζουμε το πεδίο εστίασής μας στη δραστηριότητα της συζήτησης, επομένως μπορεί να ταξινομηθεί μόνο ως ενδιαφέρον και χόμπι στις έμφυτες συνθήκες. Καταλαβαίνετε τώρα; (Ναι.) Αν διατυπωθεί μ’ αυτόν τον τρόπο είναι κάτι αντικειμενικό, είναι ένα γεγονός, έτσι δεν είναι; (Ναι.) Για παράδειγμα, έστω ότι αρέσει σε κάποιον να συζητάει για τους αρχαίους μονάρχες κι ότι μιλάει συχνά για το πώς αντιμετώπιζαν κάποιοι αυτοκράτορες τους υπουργούς τους και τον απλό λαό, πώς κάποιοι ηγεμόνες κυβερνούσαν επιμελώς και νοιάζονταν για τον λαό και πώς τα αποθέματα σιτηρών του έθνους ήταν επαρκή και σε ποιο σημείο έφτασε το βιοτικό επίπεδο της λαϊκής τάξης κατά τη διάρκεια της βασιλείας τους. Επίσης, μιλάει για το ποιοι αυτοκράτορες ήταν τύραννοι και για το πώς ο λαός ήταν εξαθλιωμένος υπό την ηγεμονία τους ενώ εκείνοι επιδίδονταν σε λουκούλλεια φαγοπότια και κραιπάλες και ζούσαν μες στην πολυτέλεια στα ανάκτορά τους. Έπειτα, συνεχίζει συζητώντας για τα προβλήματα των σύγχρονων πολιτικών προσωπικοτήτων, αναφέροντας ποιος κάνει καλή δουλειά και ποιος όχι, και ούτω καθεξής. Απλώς του αρέσει να συζητάει γι’ αυτά τα πράγματα. Με άλλα λόγια, αυτός ο άνθρωπος έχει ως έναν βαθμό ένα έμφυτο ενδιαφέρον για τέτοιου είδους θέματα και ζητήματα. Στην καθημερινή του ζωή, για να χαλαρώνει και να ψυχαγωγείται συζητάει γι’ αυτά τα πολιτικά ζητήματα, κι αυτός είναι ένας τρόπος να περνάει την ώρα του· είναι ένα κομμάτι της ζωής του. Αν λατρεύει να συζητάει για την πολιτική κι αυτό είναι όλο, τότε πρόκειται απλώς για ένα ενδιαφέρον και ένα χόμπι. Έχει να κάνει αυτό με την ανθρώπινη φύση του; Βλέποντας απλώς ότι λατρεύει να συζητά για την πολιτική, δεν μπορείς να δεις πώς είναι ο χαρακτήρας του, επειδή δεν μπορείς να δεις ποια είναι η στάση του και ποιες είναι οι απόψεις του απέναντι στην πολιτική. Απλώς του αρέσει να συζητάει για τέτοια θέματα και τον ενδιαφέρουν αυτά τα ζητήματα· αυτό δεν σχετίζεται με τις αρχές της διαγωγής του. Αν κάποιος λατρεύει απλώς να συζητά για την πολιτική και στην καθημερινή του ζωή το αντιμετωπίζει ως ένα θέμα ψυχαγωγίας, ως υλικό για συζήτηση ή ως ένα συχνό σημείο εστίασης της συζήτησης όταν αλληλεπιδρά με τους άλλους και αντιμετωπίζει τα πράγματα, τότε πρόκειται για ενδιαφέρον και χόμπι και δεν έχει να κάνει με την ανθρώπινη φύση αυτού του ανθρώπου. Οι άνθρωποι που έχουν αυτό το ενδιαφέρον και το χόμπι είναι ίδιοι με εκείνους που έχουν άλλα χόμπι· είναι ίσοι. Δεν μπορεί να χαρακτηρίσει κανείς αυτόν τον άνθρωπο φιλόδοξο, να πει ότι έχει άσχημη ανθρώπινη φύση ή ότι έχει ελεεινό χαρακτήρα επειδή του αρέσει να συζητά για την πολιτική. Παρόλο που όσοι πιστεύουν στον Θεό δεν συμμετέχουν στην πολιτική, σε ό,τι αφορά την ίδια την πολιτική, κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα να συμμετέχει σ’ αυτήν. Η πολιτική δεν είναι κάτι θετικό, αλλά ούτε μπορεί να πει κανείς ότι είναι κάτι αρνητικό· είναι απλώς κάτι που υπάρχει αναπόφευκτα στην πορεία της εξέλιξης της ανθρώπινης κοινωνίας. Επομένως, το να λατρεύει κανείς να συζητά για την πολιτική δεν δείχνει από μόνο του πώς είναι ο χαρακτήρας αυτού του ανθρώπου. Είναι όπως αρέσει σε κάποιον ο χορός· δεν μπορείς να πεις ότι αυτός ο άνθρωπος έχει αποκλίνουσα συμπεριφορά ούτε ότι δεν ασχολείται με τις εργασίες που πρέπει. Αν σε κάποιον αρέσουν τα ηλεκτρονικά προϊόντα, και πάλι δεν μπορείς να πεις ότι αυτός ο άνθρωπος είναι ικανός για σπουδαία πράγματα ή ότι είναι θετική προσωπικότητα. Θα ήταν σωστή μια τέτοια κρίση; (Όχι.) Πώς θα πρέπει, λοιπόν, να αξιολογείται αυτό; Εξαρτάται από το τι κάνεις με τα ενδιαφέροντα και τα χόμπι σου. Αν συμμετέχεις σ’ έναν δίκαιο σκοπό, τότε τα ενδιαφέροντα και τα χόμπι σου μπορούν να δημιουργήσουν ωφέλιμη αξία. Αν χρησιμοποιείς τα ενδιαφέροντα και τα χόμπι σου για να κάνεις αρνητικά πράγματα, πράγματα που βλάπτουν τους ανθρώπους και ζημιώνουν τα συμφέροντά τους, και πάλι δεν μπορεί να πει κανείς ότι τα ενδιαφέροντα και τα χόμπι σου είναι αρνητικά· αντ’ αυτού, αυτό σημαίνει ότι η ανθρώπινη φύση σου είναι άσχημη κι ότι το μονοπάτι στο οποίο βαδίζεις είναι λανθασμένο. Μπορεί να χρησιμοποιείς τα ενδιαφέροντα και τα χόμπι σου για να κάνεις κακά πράγματα, αλλά τα ενδιαφέροντά σου, τα χόμπι σου, τα προτερήματά σου και οι σχετικές επαγγελματικές δεξιότητες, τεχνικές δεξιότητες και γνώσεις δεν είναι αρνητικά από μόνα τους. Όποια ενδιαφέροντα και χόμπι κι αν έχεις, αυτά υπάρχουν για να τα αξιοποιείς εσύ. Αν βαδίζεις στο σωστό μονοπάτι, τότε αυτό που κάνεις με τα ενδιαφέροντα και τα χόμπι σου είναι δίκαιο. Αν δεν βαδίζεις στο σωστό μονοπάτι, τότε αυτό που κάνεις χρησιμοποιώντας τα ενδιαφέροντα και τα χόμπι σου είναι κακό και όχι δίκαιο. Για παράδειγμα, ένας υπολογιστής είναι απλώς και μόνο ένα μηχάνημα, ένα τεχνολογικό εργαλείο. Μπορείς να χρησιμοποιήσεις έναν υπολογιστή για τις συναθροίσεις, τα κηρύγματα και το κήρυγμα του ευαγγελίου, αλλά, ταυτόχρονα, πολλοί κακοί και πονηροί άνθρωποι μπορούν επίσης να χρησιμοποιήσουν υπολογιστές για να κάνουν κακά πράγματα. Επομένως, όταν ένας υπολογιστής χρησιμοποιείται για έναν δίκαιο σκοπό, δεν μπορείς να πεις ότι ο ίδιος ο υπολογιστής είναι δίκαιος· ομοίως, όταν ένας υπολογιστής χρησιμοποιείται για κακά πράγματα, δεν μπορείς να πεις ότι ο ίδιος ο υπολογιστής είναι κακός. Καταλάβατε; (Ναι.) Αντιστοίχως, για τους ανθρώπους που λατρεύουν να συζητούν για την πολιτική, αυτή η εκδήλωση της λατρείας τους να συζητούν για την πολιτική είναι ένα ενδιαφέρον και ένα χόμπι· δεν έχει να κάνει με τα ζητήματα της ανθρώπινης φύση-ουσίας τους. Επίσης, σε όσους λατρεύουν να συζητούν για την πολιτική αρέσουν και τα πολιτικά θέματα. Τους αρέσει μονίμως να συζητούν για ζητήματα λάθους και σωστού και να λογομαχούν με άλλους για κάποια θέματα που αφορούν πολιτικές απόψεις. Κάποιοι δείχνουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για θέματα που έχουν να κάνουν με διάσημους ανθρώπους και σπουδαίες προσωπικότητες, ενώ κάποιοι δείχνουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για θέματα που ξεσκεπάζουν τις σκοτεινές πλευρές της κοινωνίας. Σε κάθε περίπτωση, όμως, όσοι λατρεύουν να συζητούν για την πολιτική δεν κατέχουν την αλήθεια και ο Θεός δεν καταλαμβάνει μια θέση στην καρδιά τους· αυτό είναι απολύτως βέβαιο. Εντάξει, λοιπόν, αυτά είναι πάνω κάτω όσα είχαμε να συζητήσουμε σχετικά με το να λατρεύει κανείς να συζητά για την πολιτική.

Το να αρέσει σε κάποιον να συμμετέχει στην πολιτική

Το να λατρεύει κάποιος να συζητά για την πολιτική είναι ένα ενδιαφέρον και ένα χόμπι. Ας προχωρήσουμε τώρα αυτήν τη συζήτηση ένα βήμα παραπέρα και ας μιλήσουμε για το γεγονός ότι αρέσει στους ανθρώπους να συμμετέχουν στην πολιτική. Το να αρέσει σε κάποιον να συμμετέχει στην πολιτική δεν είναι το ίδιο με το να λατρεύει να συζητά για την πολιτική· εμπεριέχει δράση. Το να αρέσει σε κάποιον να συμμετέχει στην πολιτική δεν είναι απλώς και μόνο κάποιου είδους υλικό για συζήτηση μετά το φαγητό ή κάποιου είδους ψυχαγωγία ούτε παραμένει αποκλειστικά στο επίπεδο των ενδιαφερόντων και των χόμπι ή της προσοχής που δείχνει στην πολιτική· αντιθέτως, έχει να κάνει με το μονοπάτι στο οποίο βαδίζει ένας άνθρωπος. Σε ποιο μονοπάτι, λοιπόν, βαδίζουν αυτοί στους οποίους αρέσει να συμμετέχουν στην πολιτική; Έχει να κάνει αυτό με την ανθρώπινη φύση τους; (Ναι.) Ως τι θα πρέπει, λοιπόν, να ταξινομηθεί το να αρέσει σε κάποιον να συμμετέχει στην πολιτική; Αυτή είναι μια δύσκολη ερώτηση για όλους σας· δεν μπορείτε να δείτε καθαρά αυτό το ζήτημα. Ας συναναστραφούμε, λοιπόν, πάνω σ’ αυτό. Υπάρχουν άνθρωποι από όλα τα κοινωνικά στρώματα που λατρεύουν να συζητούν για την πολιτική. Όπως βλέπεις, παρόλο που οι γεωργοί ζουν στην κατώτατη βαθμίδα της κοινωνίας, κάποιοι από αυτούς γνωρίζουν πολλά για ζητήματα που σχετίζονται με τα ανώτερα κλιμάκια της πολιτικής και μπορούν να εκφράζουν κάποιες απόψεις που αφορούν την πολιτική. Όσοι ασχολούνται με τις επιχειρήσεις και τα οικονομικά συζητούν επίσης για την πολιτική, και ακόμη και εκείνοι που ασχολούνται με τις τέχνες και την εκπαίδευση συζητούν για την πολιτική. Με άλλα λόγια, σε όλους τους τομείς, υπάρχουν άνθρωποι που λατρεύουν να συζητούν για την πολιτική και που ενδιαφέρονται για πολιτικά θέματα. Με όποιον τομέα κι αν ασχολείται ένας άνθρωπος, αν λατρεύει να συζητάει για την πολιτική, αυτό οφείλεται αποκλειστικά στο γεγονός ότι έχει ένα ενδιαφέρον για την πολιτική. Αυτό το ενδιαφέρον έχει κάποια σχέση με το έμφυτο επίπεδό του και το ύψος της οπτικής του. Μπορεί να αντιλαμβάνεται ζητήματα που εμπίπτουν στο πεδίο της πολιτικής δύναμης, οπότε, κατά καιρούς, εκφράζει τις δικές του απόψεις. Οι εκδηλώσεις του παραμένουν στο επίπεδο ενός ενδιαφέροντος και ενός χόμπι στο πλαίσιο των έμφυτων συνθηκών. Ωστόσο, όταν κάποιος συμμετέχει στην πολιτική, αυτό σημαίνει ότι δεν είναι ικανοποιημένος μ’ ένα τέτοιο ενδιαφέρον και χόμπι στο επίπεδο της σκέψης· σημαίνει ότι εγκαταλείπει τον αρχικό του τομέα και επιλέγει να ασχοληθεί με το πολιτικό έργο, να ανέβει στην πολιτική σκηνή και να έχει αλληλεπιδράσεις με πολιτικές προσωπικότητες. Ποιο είναι, λοιπόν, το πρόβλημα με αυτούς τους ανθρώπους; Ένας τέτοιος άνθρωπος στον οποίο αρέσει να συμμετέχει στην πολιτική μπορεί να μη συζητά και τόσο συχνά για την πολιτική, αλλά, όποια καριέρα κι αν επιλέξει, εφόσον ασχολείται με έργο που δεν σχετίζεται με την πολιτική, δεν έχει κανένα ενδιαφέρον γι’ αυτό και νιώθει ότι οι προοπτικές του είναι ζοφερές. Όταν, όμως, αναφέρεται το θέμα της συμμετοχής στην πολιτική, τα μάτια του φωτίζονται από επιθυμία και κεντρίζεται το ενδιαφέρον του. Όταν ακούει ότι κάποιος βάζει υποψηφιότητα για δήμαρχος, περιφερειάρχης, βουλευτής ή πρόεδρος, νιώθει ένα αίσθημα απώλειας μέσα του και στύβει το μυαλό του για να σκεφτεί τρόπους να συμμετάσχει και ο ίδιος. Τι σόι άνθρωπος είναι; Δεν ανήκει στην κατηγορία των ανθρώπων που έχουν τεράστια επιθυμία για εξουσία; (Ναι.) Ποιο επιπλέον χαρακτηριστικό έχει, λοιπόν, ένας τέτοιος άνθρωπος στην ανθρώπινη φύση του; Έχει απόλυτη εμμονή με τα χρήματα ή απόλυτη εμμονή με την εξουσία; (Έχει απόλυτη εμμονή με την εξουσία.) Θεωρεί την εξουσία ανώτερη από καθετί, θεωρεί ότι η εξουσία είναι η ίδια του η ζωή και τη βλέπει ως έναν σκοπό που θα επιδιώκει σε όλη του τη ζωή. Επομένως, τι σόι άνθρωπος είναι ακριβώς; Ποιο επιπλέον χαρακτηριστικό έχει στην ανθρώπινη φύση του που δεν το έχουν οι κοινοί άνθρωποι; (Φιλοδοξία και επιθυμία.) Τι φιλοδοξεί και επιθυμεί να κάνει; (Να έχει εξουσία.) Ποιο είναι το πιο άμεσο όφελος που του αποφέρει η εξουσία; (Η απόκτηση θέσης και η εκτίμηση των άλλων.) Αυτά είναι δευτερεύοντα, δεν είναι το καίριο όφελος. (Θέλει να ελέγχει τους ανθρώπους.) Σχεδόν το βρήκατε. Αν σε έναν άνθρωπο αρέσει να κατέχει κάποιο αξίωμα, αλλά το πόστο του είναι απλώς ένας κενός τίτλος και δεν έχει ούτε έναν υφιστάμενο, μπορεί να θεωρηθεί ότι έχει εξουσία; (Όχι.) Δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι έχει εξουσία. Δεν έχει κανένα ιδιαίτερο προνόμιο και δεν μπορεί να απολαμβάνει κανένα από τα οφέλη της κατοχής αξιώματος. Κατά την άποψή του, έχει καμία πραγματική αξία η κατοχή ενός τέτοιου πόστου; (Όχι.) Επομένως, ένας τέτοιος άνθρωπος έχει ένα χαρακτηριστικό που δεν έχουν οι άλλοι: εξαιρετικά έντονη φιλοδοξία και επιθυμία για εξουσία. Εφόσον έχει μια τέτοια φιλοδοξία και επιθυμία, ο σκοπός που θέλει να πετύχει δεν είναι κάτι τόσο απλό όσο το να τον εκτιμούν, να τον έχουν ως είδωλο ή να τον ζηλεύουν οι άλλοι· αντιθέτως, θέλει να κατέχει κάποιο αξίωμα, να κάνει κουμάντο και να ηγείται των άλλων. Έχει αυτήν τη φιλοδοξία και την επιθυμία· αν δεν έχει καμία θέση, μπορεί να πετύχει τον σκοπό του; Θα τον ακούει κανείς; Σε καμία περίπτωση. Γι’ αυτό είναι αποφασισμένος ν’ αποκτήσει θέση. Μόλις αποκτήσει κάποια θέση, θα υπάρχουν άνθρωποι που θα τον ακούνε όταν μιλάει και, όταν απαιτεί από τους άλλους να κάνουν κάτι, θα υπάρχουν εκείνοι που υπακούν και συμμορφώνονται· τότε, η φιλοδοξία και η επιθυμία του, αυτό που θέλει να πετύχει, μπορεί να γίνει πραγματικότητα. Μπορεί αυτοί στους οποίους αρέσει να συμμετέχουν στην πολιτική να περιγράφονται με ευνοϊκούς όρους ως ευγενείς και άνθρωποι με βλέψεις, αλλά, για να το θέσουμε ξεκάθαρα, απλώς έχουν εμμονή με την κατοχή αξιώματος· απλώς τους αρέσει να κατέχουν κάποιο αξίωμα. Όταν δεν κατέχουν κάποιο αξίωμα, τότε δεν μπορούν να κάνουν κουμάντο και δεν έχουν μερικούς υφιστάμενους των οποίων ηγούνται, και επομένως αποκαρδιώνονται και νιώθουν ότι η ζωή είναι ζοφερή. Μόλις, όμως, αποκτήσουν κάποιο αξίωμα, υπάρχουν άνθρωποι που τους ακούνε όταν μιλάνε, έχουν ακολούθους, κι έτσι νιώθουν ότι η ζωή είναι ευχάριστη. Υπάρχει, λοιπόν, πρόβλημα στην ανθρώπινη φύση τους; (Ναι.) Μπορεί να το ονομάσει κανείς αυτό ατέλεια της ανθρώπινης φύσης τους; (Όχι.) Σίγουρα δεν είναι τόσο απλό. Τότε, τι είδους πρόβλημα είναι; (Διεφθαρμένες διαθέσεις.) Ως προς την ανθρώπινη φύση του, είναι αξιόπιστος ένας τέτοιος άνθρωπος; (Όχι.) Είναι, λοιπόν, καλός ο χαρακτήρας του; (Όχι.) Γιατί δεν είναι καλός; (Αυτός ο άνθρωπος θέλει μονίμως να ελέγχει τους άλλους και θέλει πάντα να κάνει κουμάντο.) Ένας τέτοιος άνθρωπος έχει ιδιαίτερα έντονη επιθυμία για θέση· θέλει μονίμως να βρίσκει διάφορες ευκαιρίες για να κάνει κουμάντο και θέλει πάντα να βρίσκεται σε ηγετικό ρόλο και να ελέγχει τους άλλους. Τέτοιοι άνθρωποι είναι αναξιόπιστοι και δεν έχουν ούτε καλό χαρακτήρα. Υπάρχουν αρκετοί τέτοιοι άνθρωποι στον οίκο του Θεού. Αν ο οίκος του Θεού τούς ορίσει υπεύθυνους για ένα αντικείμενο του έργου, πιστεύουν πως αυτό σημαίνει ότι κατέχουν κάποιο αξίωμα κι ότι υπηρετούν σε ηγετικό ρόλο. Θα αναζητούν τις αλήθεια-αρχές; Θα υλοποιούν τις εργασιακές ρυθμίσεις; (Όχι.) Αν θεωρούν πως το ότι είναι επιβλέποντες ή επικεφαλής σημαίνει πως κατέχουν κάποιο αξίωμα, σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να υλοποιήσουν τις εργασιακές ρυθμίσεις και σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να κάνουν πραγματικό έργο. Τι θα κάνουν; Θα ασχολούνται με το δικό τους εγχείρημα, θα αυξάνουν τη δική τους εξουσία, θα εδραιώνουν τη θέση τους, θα μεταφέρουν τις δικές τους ιδέες στους κατωτέρους τους και θα κάνουν τους ανθρώπους να τους ακούνε, με αποτέλεσμα να ακυρώνουν και να αχρηστεύουν τις εργασιακές ρυθμίσεις, τις προθέσεις του Θεού και την αλήθεια. Αυτή ακριβώς είναι η ουσία τέτοιων ανθρώπων. Όταν δεν έχουν καμία θέση, την επιδιώκουν με όλη τους τη δύναμη και, μόλις αποκτήσουν κάποια θέση, θεωρούν ότι βρήκαν μια ευκαιρία. Μια ευκαιρία να κάνουν τι; Να ικανοποιήσουν τη φιλοδοξία τους και να εδραιώσουν τη θέση τους όσο το δυνατόν περισσότερο· αξιοποιούν μια τέτοια ευκαιρία για να ικανοποιήσουν τη φιλοδοξία τους και τον εθισμό τους στην κατοχή αξιώματος.

Το να αρέσει σε κάποιον να συμμετέχει στην πολιτική είναι εξίσου ζήτημα άσχημου χαρακτήρα και ζήτημα διεφθαρμένων διαθέσεων. Πόσες διεφθαρμένες διαθέσεις εμπλέκονται εδώ; (Η αλαζονεία και η φαυλότητα.) Η αλαζονεία, η φαυλότητα, η αποστροφή για την αλήθεια και η αδιαλλαξία —υπάρχουν όλες αυτές οι διεφθαρμένες διαθέσεις· καθεμία από αυτές είναι παρούσα. Ποια είναι, λοιπόν, η πιο σοβαρή διεφθαρμένη διάθεση εδώ; Η φαυλότητα· το τυπικό χαρακτηριστικό που είναι εμφανέστερο είναι η φαυλότητα. Οι άνθρωποι στους οποίους αρέσει να συμμετέχουν στην πολιτική, αν απογοητευτούν και αποτύχουν στα εγκόσμια, σε περίπτωση που —παρά την επιθυμία τους να συμμετέχουν στην πολιτική— δεν τους δοθεί η ευκαιρία ή δεν βρουν έναν τρόπο να εισχωρήσουν στους πολιτικούς κύκλους, τότε, όταν έρχονται στον οίκο του Θεού, εξακολουθούν να θέλουν να συμμετέχουν στην πολιτική· η φιλοδοξία τους δεν σβήνει. Επομένως, αντιμετωπίζουν την εκλογή των επικεφαλής διαφόρων βαθμίδων σαν να πρόκειται για εκλογή κρατικών αξιωματούχων. Κάθε φορά που πραγματοποιούνται τέτοιες εκλογές, ανυπομονούν να πάνε και με ψηφοθηρικά μέσα προσπαθούν να πείσουν τους άλλους να τους ψηφίσουν. Μόλις γίνουν επικεφαλής, νομίζουν ότι κατέχουν κάποιο αξίωμα και διατηρούν αυτήν τη θέση για τον εαυτό τους, αρπάζοντας την εξουσία και κάνοντας ό,τι τους αρέσει. Ενεργούν όπως θέλουν κι αγνοούν το έργο που τους έχει αναθέσει ο οίκος του Θεού και το καθήκον που οφείλουν να κάνουν, αφού τους νοιάζει μόνο να ενδίδουν στα οφέλη της θέσης. Αντιμετωπίζουν το καθήκον ενός επικεφαλής σαν κατοχή κάποιου αξιώματος, κάνοντας ό,τι τους αρέσει και ό,τι θέλουν και ενεργώντας με όποιον τρόπο τούς επιτρέπει να αυξήσουν τη δική τους εξουσία, να εδραιώσουν τη θέση τους, να κάνουν τους άλλους να τους ακούν και να ικανοποιήσουν πλήρως τον εθισμό τους στην κατοχή αξιώματος. Δεν λαμβάνουν υπόψη το έργο του οίκου του Θεού ούτε τις απαιτήσεις των εργασιακών ρυθμίσεων. Οι άνθρωποι αυτού του είδους είναι πολύ επικίνδυνοι· ακόμη κι αν δεν έχουν αποκαλυφθεί ακόμη ως αντίχριστοι, είναι εκκολαπτόμενοι αντίχριστοι. Υπάρχουν καλοί άνθρωποι ανάμεσα σ’ εκείνους στους οποίους αρέσει να συμμετέχουν στην πολιτική; Όχι, δεν υπάρχουν. Όσοι επιθυμούν διακαώς την εξουσία δεν είναι δυνατόν ν’ αγαπούν την αλήθεια. Επειδή έχουν εξαιρετικά έντονη επιθυμία για εξουσία, η συνείδηση και η λογική τους δεν μπορούν να καταπνίξουν ούτε να συγκρατήσουν την επιθυμία τους για εξουσία και την επιδίωξη της εξουσίας. Αν σε έναν άνθρωπο αρέσει να συμμετέχει στην πολιτική ή έχει ακραία εμμονή μ’ αυτό και έντονη επιθυμία να το κάνει, αυτό σημαίνει ότι έχει έντονη φιλοδοξία για θέση και εξουσία. Οι προθέσεις, οι στόχοι και η βάση της διαγωγής και των πράξεών του, αντί να καθορίζονται από τη συνείδηση και τη λογική, εξαρτώνται αποκλειστικά από το αν μπορεί να αποκτήσει εξουσία και από το αν μπορεί να ικανοποιηθεί η φιλοδοξία του. Γι’ αυτό είναι τρομακτική η ανθρώπινη φύση τέτοιων ανθρώπων. Προκειμένου να ικανοποιήσουν την επιθυμία τους για εξουσία και ν’ αποκτήσουν εξουσία, είναι ικανοί να κάνουν τα πάντα και να θυσιάσουν τα πάντα, ακόμη και τους πιο κοντινούς και πιο αγαπημένους τους ανθρώπους. Κρίνοντας με βάση αυτό, έχουν ανθρώπινη φύση αυτού του είδους οι άνθρωποι; (Όχι.) Για παράδειγμα, έστω ότι σε έναν άνθρωπο αρέσει να συμμετέχει στην πολιτική και έχει ιδιαίτερα έντονη επιθυμία για εξουσία. Όταν του δοθεί η ευκαιρία να συμμετέχει στην πολιτική και αποκτήσει τη θέση και την εξουσία για την οποία έχει βλέψεις, αν πρέπει να θυσιάσει τη γυναίκα που αγαπά προκειμένου ν’ αποκτήσει τη θέση που επιδιώκει, δεν θα διστάσει να το κάνει· δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να είναι πονόψυχος. Κάποιοι άνθρωποι δεν διστάζουν καν να θυσιάσουν τους ίδιους τους γονείς τους προκειμένου ν’ αποκτήσουν μια θέση· είναι ικανοί να θυσιάσουν τον οποιονδήποτε. Το μοναδικό πράγμα που δεν πρόκειται να εγκαταλείψουν ποτέ είναι η θέση. Με άλλα λόγια, μπορεί να χρησιμοποιήσουν οποιονδήποτε άνθρωπο, οποιοδήποτε γεγονός ή πράγμα ως διαπραγματευτικό χαρτί και αντίτιμο για τη θέση. Κρίνοντας, λοιπόν, από τον χαρακτήρα τέτοιων ανθρώπων, έχουν όντως συνείδηση και λογική; (Όχι.) Γι’ αυτό είναι πολύ τρομακτικοί οι άνθρωποι αυτού του είδους. Ίσως η συνείδηση και η λογική τους να έχουν εξαφανιστεί ή ίσως να μην είχαν ποτέ συνείδηση ή λογική· είναι και τα δύο πιθανά. Γιατί λέω ότι είναι και τα δύο πιθανά; Αυτοί οι άνθρωποι, όταν δεν έχουν κάποια θέση κι όταν δεν εμπλέκονται πολιτικές υποθέσεις, μπορεί να τα πηγαίνουν πολύ καλά με τους άλλους, μπορεί να βοηθάνε τους άλλους, να μην τους εκμεταλλεύονται ποτέ, να κάνουν αγαθοεργίες και να είναι πολύ ανεκτικοί. Επιφανειακά, φαίνεται να έχουν ανθρώπινη φύση, και η συνείδηση και η λογική τους μοιάζουν κανονικές. Δεν ξέρεις, όμως, τι είναι αυτό που αγαπούν βαθιά μέσα τους. Όταν ανακαλύψεις ότι αυτό που αγαπούν βαθιά μέσα τους είναι η θέση και η εξουσία, και παρατηρήσεις ξανά την ανθρώπινη φύση τους, αλλάζει η άποψή σου, καθώς και η κατανόηση και η αξιολόγησή σου για την ανθρώπινη φύση τους. Όταν δεν εμπλέκονται η θέση και η εξουσία, συμπεριφέρονται κανονικά στις αλληλεπιδράσεις τους με τους άλλους και φαίνονται αξιοπρεπείς άνθρωποι. Μόλις, όμως, αποκτήσουν θέση και εξουσία, η συμπεριφορά τους δεν είναι πλέον η ίδια με πριν· δεν μπορείς πλέον να δεις πού είναι η συνείδηση και η λογική τους. Μόνο τότε συνειδητοποιείς ότι τέτοιοι άνθρωποι είναι πραγματικά τρομακτικοί. Αποδεικνύεται ότι η ανθρώπινη φύση που έδειχναν προς τα έξω ήταν απλώς κάτι προσωρινό· αποκαλυπτόταν μόνο και μόνο χάρη στην ώθηση ενός συγκεκριμένου περιβάλλοντος και κάποιων συγκεκριμένων οφελών, σε περιπτώσεις όπου δεν εμπλέκονταν η εξουσία και η θέση που τόσο αγαπούν. Μόλις, όμως, εμπλακεί η θέση και η εξουσία, αποκαλύπτεται η αληθινή ανθρώπινη φύση τους. Όταν δεις την αληθινή ανθρώπινη φύση τους, θα τους χαρακτηρίσεις ανθρώπους που δεν έχουν καθόλου ανθρώπινη φύση. Με άλλα λόγια, πριν δεις το πιο ουσιώδες πράγμα στα βάθη της καρδιάς τους, νομίζεις ότι μπορούν να τα πηγαίνουν αρκετά καλά με τους άλλους κι ότι δεν τους λείπει η ανθρώπινη φύση. Μόλις, όμως, κατανοήσεις πραγματικά τον εσωτερικό τους κόσμο και την ανθρώπινη φύση-ουσία τους, και δεις ότι αυτό που αγαπούν είναι η θέση και η εξουσία, θα συνειδητοποιήσεις ότι τέτοιοι άνθρωποι δεν έχουν καθόλου ανθρώπινη φύση· είναι διπρόσωποι. Πώς αποκαλούν μια τέτοια εκδήλωση οι άπιστοι; Δεν την αποκαλούν διχασμένη προσωπικότητα; (Ναι.) Κάποιος που δεν είναι άνθρωπος είναι ντυμένος με ανθρώπινη σάρκα. Όταν αλληλεπιδρά με τους άλλους, δεν μπορείς να δεις τι κρύβεται βαθιά μέσα στην ψυχή του, οπότε νομίζεις ότι είναι ένας κανονικός άνθρωπος· ίσως, μάλιστα, να πιστεύεις ότι είναι και καλός άνθρωπος. Μόλις, όμως, δεις την άλλη του πλευρά, όχι μόνο παύεις να πιστεύεις ότι είναι καλός άνθρωπος, αλλά τον βρίσκεις και τρομακτικό. Αυτό σημαίνει να μην είναι κανείς άνθρωπος. Τι ακριβώς είναι όσοι δεν είναι άνθρωποι; Ακόμη κι αν υπάρχει έστω και λίγη ανθρώπινη ομοιότητα σ’ αυτό που δείχνουν προς τα έξω, δεν είναι αυθεντική. Επειδή δεν έχουν την αλήθεια-πραγματικότητα, οι περιστασιακά καλές εκδηλώσεις τους δεν αντιπροσωπεύουν την ουσία τους. Η ουσία τους είναι η ανθρώπινη φύση που εμφανίζουν όταν επιλέγουν πραγματικά το μονοπάτι τους. Επομένως, δεν θα πρέπει να σε παραπλανά η εξωτερική εμφάνιση τέτοιων ανθρώπων· το κλειδί είναι να εξετάζεις το μονοπάτι στο οποίο βαδίζουν και την ουσία τους. Έχω πλέον εξηγήσει ξεκάθαρα αυτό το ζήτημα; (Ναι.) Τι καταλάβατε; Αν σ’ έναν άνθρωπο αρέσει να συζητά για την πολιτική και αυτό παραμένει μόνο στο επίπεδο της σκέψης και αποτελεί απλώς και μόνο ένα ενδιαφέρον και ένα χόμπι, τότε δεν αποτελεί πρόβλημα. Αν, όμως, του αρέσει να συμμετέχει στην πολιτική, τότε αυτό παύει να αποτελεί ζήτημα σκέψης· έχει να κάνει μ’ ένα πρόβλημα στη διαγωγή του και στο μονοπάτι στο οποίο βαδίζει. Από τη στιγμή που έχει να κάνει με τον τρόπο με τον οποίο φέρεται και με το μονοπάτι στο οποίο βαδίζει, αφορά τον χαρακτήρα του. Κι όταν αφορά τον χαρακτήρα του, στις περισσότερες περιπτώσεις σχετίζεται με διεφθαρμένες διαθέσεις. Έτσι δεν είναι; (Ναι.) Εντάξει, λοιπόν, εδώ ολοκληρώνεται η συζήτησή μας για την εκδήλωση του να αρέσει σε κάποιον να συμμετέχει στην πολιτική.