Να είναι κανείς σχολαστικός και επιμελής όταν κάνει κάτι

Η απροσεξία είναι μια ατέλεια της ανθρώπινης φύσης. Αν, λοιπόν, είναι κανείς σχολαστικός και επιμελής όταν κάνει κάτι, αν μπορεί να συλλάβει το βασικό νόημα και τα καίρια σημεία, καθώς και να εντοπίσει πού έγκεινται τα προβλήματα και να δει καθαρά την ουσία τους, άραγε αποτελεί αυτό αρετή της ανθρώπινης φύσης; (Ναι.) Οι σχολαστικοί άνθρωποι έχουν σχετικά σωστή στάση όταν κάνουν κάτι. Ενεργούν με ιδιαίτερη σχολαστικότητα και σοβαρότητα, μπορούν να ηρεμήσουν και να μην κάνουν βιαστικές κινήσεις, κι αυτό αποτελεί αρετή της ανθρώπινης φύσης. Παρόλο που ένας άνθρωπος που έχει αυτήν την αρετή της ανθρώπινης φύσης μπορεί να αναλάβει έργο πλήρους απασχόλησης, αν αργεί πολύ να κάνει κάτι και η αποδοτικότητα του έργου του δεν είναι υψηλή, τότε τα αποτελέσματα δεν θα είναι πολύ καλά. Με τι έχει να κάνει αυτό; Έχει να κάνει με το επίπεδο, μία από τις έμφυτες συνθήκες. Νομίζεις πως όποιος είναι σχολαστικός μπορεί να κάνει οπωσδήποτε καλό έργο; Αυτή η άποψη είναι λανθασμένη. Κάποιοι άνθρωποι είναι υπερβολικά σχολαστικοί όταν ενεργούν, σε σημείο να είναι κάπως νευρωτικοί. Για παράδειγμα, όταν πλένουν λαχανικά, πλένουν το μπροστινό μέρος των φύλλων κι έπειτα το πίσω, απομακρύνουν κάθε κιτρινισμένο φύλλο, κόβουν κάθε σημείο που έχει τρύπα από κάποιο έντομο, διασφαλίζοντας πως τα λαχανικά είναι πεντακάθαρα. Το να είναι κανείς πολύ σχολαστικός όταν κάνει κάτι είναι μια αρετή της ανθρώπινης φύσης, αλλά αν είναι υπερβολικά σχολαστικός, σε σημείο να μην έχει αρχές και να κάνει υπερβολικά ασήμαντα πράγματα, τότε κάτι τέτοιο καθίσταται μη αναγκαίο και μη αποδοτικό. Υποδηλώνει πως ο συγκεκριμένος άνθρωπος έχει χαμηλό επίπεδο, πως δεν μπορεί να καταφέρει πράγματα και πως δεν είναι ικανός να επωμιστεί έργο. Κάποιοι άνθρωποι που είναι σχολαστικοί σε ό,τι κάνουν κατανοούν τις αρχές, καταλαβαίνουν το βασικό νόημα και τα καίρια σημεία, ενεργούν γρήγορα και σβέλτα, κρίνουν άμεσα και μπορούν να λύσουν γρήγορα τα προβλήματα. Αυτό σημαίνει πως έχουν καλό επίπεδο. Το να είναι κανείς σχολαστικός όταν κάνει κάτι δεν ισοδυναμεί με το να είναι αποτελεσματικός όταν το κάνει ούτε ισοδυναμεί με το να πετυχαίνει καλά αποτελέσματα όταν το κάνει. Σημαίνει απλώς πως μπορεί να δείχνει υπομονή και να μένει συγκεντρωμένος, να είναι ήρεμος, να μην κάνει βιαστικές κινήσεις, και να μην είναι φιγουρατζής και απερίσκεπτος. Στην καλύτερη περίπτωση, αυτό αποτελεί απλώς μια αρετή της ανθρώπινης φύσης και υπολείπεται του καλού επιπέδου. Κάποιοι άνθρωποι είναι αρκετά σχολαστικοί όταν κάνουν κάτι, φαίνονται αρκετά ευσυνείδητοι, δεν βιάζονται ούτε σαστίζουν, αλλά είναι αρκετά ήρεμοι. Ωστόσο, δεν χειρίζονται αποτελεσματικά τα ζητήματα, αφού δεν μπορούν να βάλουν τα πράγματα σε σειρά προτεραιότητας με βάση το πόσο σημαντικά και επείγοντα είναι. Κολλάνε σε κάποια ασήμαντη εργασία και εργάζονται αδιάκοπα πάνω σ’ αυτήν, με αποτέλεσμα οι άλλοι να αγχώνονται και να εξοργίζονται, σε σημείο να θέλουν απεγνωσμένα να τους δώσουν μια γερή κλοτσιά. Εργάζονται με πολύ αργούς ρυθμούς, χωρίς καμία αποδοτικότητα· πολύ απλά είναι άχρηστοι! Ένας άνθρωπος με κανονική ικανότητα επιβίωσης εργάζεται δέκα ή είκοσι φορές πιο γρήγορα απ’ αυτούς. Ενεργούν με πολύ αργούς ρυθμούς και, όσα κι αν κάνουν, δεν μπορούν να βρουν μια μέθοδο, δεν μπορούν να βρουν αρχές, δεν βρίσκουν τον έξυπνο τρόπο και υστερούν σε αποδοτικότητα. Μια εργασία που θα έπρεπε να πάρει μία ώρα μπορεί να τους πάρει μια ολόκληρη μέρα, μια εργασία που θα έπρεπε να τους πάρει μία μέρα μπορεί να τους πάρει πέντε, και μια εργασία που θα έπρεπε να τους πάρει πέντε μέρες μπορεί να τους πάρει δέκα, με αποτέλεσμα να θυμώνεις και να εξοργίζεσαι να τους βλέπεις. Κάποιες γυναίκες είναι νωθρές όταν χειρίζονται ζητήματα. Ξέρουν πολύ καλά πως πρέπει να βγουν για να τακτοποιήσουν κάτι άμεσα, αλλά επιμένουν να λούσουν πρώτα τα μαλλιά τους. Όταν λούζονται, δεν μπορούν να βρουν κάποια μέθοδο. Αντί να λούσουν όλα τα μαλλιά τους μαζί, τα λούζουν τούφα-τούφα. Περνάει μισή ώρα και δεν έχουν τελειώσει ακόμα. Δεν είναι τρελές; Επειδή λούζονται, καταλήγουν να καθυστερούν σημαντικά ζητήματα. Όσο πιο επιτακτικά είναι τα ζητήματα, τόσο λιγότερο επείγοντα τα βρίσκουν εκείνες, και επικεντρώνονται, μάλιστα, στο να χειριστούν τα ασήμαντα ζητήματα, καθυστερώντας τα σημαντικά χωρίς να νιώθουν αγχωμένες ή τσιτωμένες. Αν τις παροτρύνεις, βρίσκουν, μάλιστα, ένα σωρό δικαιολογίες: «Γίνεται να μην κάνω αυτά τα σημαντικά πράγματα;» Όταν βλέπεις τέτοιους ανθρώπους, τι σκέφτεσαι μέσα σου; Καίγεσαι να τους δώσεις μια κλοτσιά. Δεν αξίζει να φάνε μια κλοτσιά αυτού του είδους οι άνθρωποι; (Ναι.) Σε ό,τι αφορά τέτοιους ανθρώπους, ακόμη κι αν υπάρχει έργο που πρέπει να γίνει, δεν υπάρχει λόγος να τους βάλεις να το κάνουν εκείνοι. Εργάζονται με πολύ αργούς ρυθμούς και είναι υπερβολικά ανίκανοι! Όταν βλέπετε τέτοιους ανθρώπους, οι οποίοι κινούνται με ρυθμούς χελώνας, αγχώνεστε; (Ναι.) Λένε: «Είμαι σχολαστικός στο έργο μου!» Εγώ λέω: «Τι νόημα έχει η σχολαστικότητά σου; Άλλοι δεν είναι πολύ λιγότερο σχολαστικοί από εσένα, αλλά κάνουν περισσότερο έργο από σένα και το κάνουν καλύτερα. Μπορεί η σχολαστικότητά σου να αποφέρει αποτελέσματα; Αυτό είναι το βασικό. Αν είσαι σχολαστικός όταν κάνεις κάτι και είσαι, επίσης, αποδοτικός και έχεις καλά αποτελέσματα, τότε η σχολαστικότητά σου έχει αξία. Αν, όμως, είσαι απλώς σχολαστικός όταν κάνεις κάτι, και στο τέλος δεν πετυχαίνεις ούτε αποτελέσματα ούτε είσαι αποδοτικός, είναι χρήσιμο αυτό; Είναι άχρηστο!» Κάποιοι άνθρωποι είναι άκρως σχολαστικοί όταν φτιάχνουν ρούχα, αλλά δεν πετυχαίνουν ποτέ σωστά τα μεγέθη. Δεν μπορούν να κρίνουν με ακρίβεια αν τα ρούχα θα ταίριαζαν σε αυτόν που προβλέπεται να τα φορέσει, δεν μπορούν να καταλάβουν αν τα μανίκια είναι πολύ μακριά ή πολύ κοντά ούτε αν τα ρούχα είναι πολύ στενά ή πολύ φαρδιά, δεν ξέρουν το τυπικό πλάτος της μανσέτας ούτε γνωρίζουν αν είναι κατάλληλος ο γιακάς. Είναι σίγουρο πως τα ρούχα που φτιάχνουν τέτοιοι άνθρωποι δεν θα ανταποκριθούν στα πρότυπα. Αν κάποιος είναι σχολαστικός και λειτουργεί, συνάμα, βάσει αρχών, τότε αυτό είναι πράγματι μια αρετή της ανθρώπινης φύσης. Αν, όμως, κάποιος είναι απλώς σχολαστικός και δεν έχει αρχές, δεν μπορεί να κατανοήσει τα βασικά σημεία και πάντα κάνει ολόκληρο θέμα για ασήμαντα ζητήματα και τα στοχάζεται ξανά και ξανά άσκοπα, τότε αυτό είναι εκνευριστικό. Σε γενικές γραμμές, η λέξη «σχολαστικός» θεωρείται θετικός όρος από την πλειονότητα των ανθρώπων, αλλά δεν είναι αρετές όλες οι περιπτώσεις σχολαστικότητας. Εξαρτάται από την περίσταση. Κάποιοι άνθρωποι είναι τυφλά σχολαστικοί, χωρίς καθόλου αρχές. Δεν είναι σχολαστικοί, αλλά νευρωτικοί και ανίκανοι να κατανοήσουν τα βασικά σημεία· κάτι τέτοιο υποδηλώνει χαμηλό επίπεδο, καθώς και ανικανότητα να βρουν τον έξυπνο τρόπο να κάνουν κάτι και ανικανότητα να κατανοήσουν τις αρχές. Επομένως, κατά τη δική Μου άποψη, αν και η σχολαστικότητα ως εκδήλωση ή ως τρόπος να ενεργεί κανείς αποτελεί αρετή της ανθρώπινης φύσης, πρέπει να εξετάσεις και το επίπεδο του συγκεκριμένου ανθρώπου. Αν δεν ληφθεί υπόψη το επίπεδο, τότε το να έχει κανείς σχολαστική στάση όταν κάνει κάτι είναι όπως και να ’χει καλό πράγμα. Αν κάποιος έχει επίπεδο και είναι συνάμα αποδοτικός όταν κάνει κάτι, μπορεί να τηρεί τις αρχές και είναι, επιπλέον, σχολαστικός, τότε αυτή η σχολαστικότητα είναι πραγματικά το κερασάκι στην τούρτα και αποτελεί στ’ αλήθεια μια αρετή της ανθρώπινης φύσης.

Να λατρεύει κανείς να κάνει επίδειξη

Ας μιλήσουμε για μια άλλη εκδήλωση: το να λατρεύει κανείς να κάνει επίδειξη. Σε τι είδους πρόβλημα εμπίπτει αυτό; (Στις διεφθαρμένες διαθέσεις.) Για παράδειγμα, κάποιοι άνθρωποι πληκτρολογούν πολύ γρήγορα. Προκειμένου να μάθουν οι άλλοι πως έχουν αυτό το προτέρημα, πατούν επίτηδες τα πλήκτρα πολύ δυνατά, σαν να λένε: «Άκου τον ρυθμό που κάνουν τα πλήκτρα όταν τα πατάω και θα καταλάβεις πόσο γρήγορα πληκτρολογώ!» Κάποιοι άνθρωποι είναι απόφοιτοι πανεπιστημίου, κι έτσι λένε συχνά πράγματα του τύπου: «Παλιά που ήμασταν στο πανεπιστήμιο», «οι καθηγητές στο πανεπιστήμιό μας», «η πανεπιστημιούπολή μας» και ούτω καθεξής. Τι είδους εκδήλωση είναι αυτή; (Κάνουν επίδειξη.) Αυτό αποκαλείται επίδειξη. Κάποιοι άνθρωποι αγοράζουν καινούριο αυτοκίνητο και φοβούνται μην τυχόν και δεν μάθουν οι άλλοι πως είναι κάποια διάσημη μάρκα πολυτελείας. Όταν βγαίνουν από το αυτοκίνητο, δεν απομακρύνονται· αντ’ αυτού, τη μια στιγμή κοιτάνε να δουν μήπως έχουν δαχτυλιές τα τζάμια και την άλλη ελέγχουν να δουν αν υπάρχουν γρατζουνιές στη βαφή. Γιατί στέκονται συνεχώς κοντά στο αυτοκίνητο; Μόνο και μόνο για να μάθουν οι άλλοι πως είναι δικό τους. Τι είδους εκδήλωση είναι αυτή; (Κάνουν επίδειξη.) Κάποιοι άνθρωποι έχουν πολύ ακριβό κινητό. Ακόμη κι όταν έχει σβήσει από μπαταρία, εκείνοι προσποιούνται ότι μιλάνε, έτσι ώστε να το δουν οι άλλοι. Πώς λέγεται αυτό; (Επίδειξη.) Γιατί κάνουν επίδειξη; Δεν παίζει ρόλο η ματαιοδοξία εδώ; Κάποιοι άνθρωποι φοράνε ένα παλτό βιζόν και δεν το βγάζουν ακόμη κι όταν μπουν σε ένα δωμάτιο που έχει πολλή ζέστη. Όταν κάποιος τους ρωτάει: «Δεν ζεσταίνεσαι;» εκείνοι απαντούν: «Όχι, φοράω βιζόν, είναι πολύ ζεστό!» Υποθέτουν πως οι άλλοι δεν ξέρουν τίποτε γι’ αυτό! Όταν το βγάζουν, φροντίζουν να φανεί η ετικέτα και το επιδεικνύουν στους άλλους: «Δεν είναι απλώς βιζόν, αλλά είναι, μάλιστα, μάρκα πολυτελείας του τάδε επώνυμου σχεδιαστή ρούχων. Εσύ δεν την ξέρεις καν!» Αν οι άλλοι δεν την ξέρουν, τι ακριβώς επιδεικνύεις; Δεν κάνεις επίδειξη για το τίποτα; Κάποιοι άνθρωποι επιδεικνύονται ακόμα και σ’ Εμένα, λέγοντας: «Φοράς μπουφάν με επένδυση από πούπουλα πάπιας; Να φορέσεις παλτό βιζόν· είναι πολύ ζεστό!» Εγώ λέω: «Ναι μεν είναι ζεστό, αλλά είναι πολύ βαρύ!» Φορούν παλτό βιζόν και επιδεικνύονται ακόμη και μπροστά Μου. Πείτε Μου, δεν είναι ρηχοί οι άνθρωποι που λατρεύουν να κάνουν επίδειξη; Σε ό,τι αφορά την ανθρώπινη φύση τους, έχουν δύο προβλήματα. Το ένα είναι πως είναι ιδιαίτερα επιφανειακοί. Σε ό,τι αφορά τα εξωτερικά υπάρχοντα και τα υλικά αγαθά, όπως το φαγητό που τρώνε, τα ρούχα που φοράνε και τα αντικείμενα που χρησιμοποιούν, θέλουν να κάνουν επίδειξη όλων αυτών. Δεν μπορούν να καταπνίξουν την επιθυμία τους να κάνουν επίδειξη και πάντα θέλουν να προβάλλουν αυτά τα πράγματα στους άλλους, ώστε να δουν πως τα ρούχα που φορούν και τα πράγματα που χρησιμοποιούν είναι όλα τους πολυτελή και εξαιρετικά. Τι σημασία έχει να το ξέρουν οι άλλοι; Ακόμη κι αν οι άλλοι τα δουν και δεν αρχίσουν να τους έχουν σε μεγάλη εκτίμηση, εκείνοι και πάλι κάνουν επίδειξη αυτών. Δεν είναι ρηχό κάτι τέτοιο; (Ναι.) Είναι ρηχοί και φέρονται παιδιάστικα· αυτό είναι το άλλο πρόβλημα που έχουν όσοι λατρεύουν να κάνουν επίδειξη. Πείτε Μου, τι μπορούν να κερδίσουν κάνοντας έτσι επίδειξη; Το κάνουν απλώς και μόνο για να κάνουν αισθητή την παρουσία τους; Είναι απαραίτητο κάτι τέτοιο; Δεν είναι περιττό; (Ναι.) Τη δεκαετία του ’80 και του ’90, αν οι σόλες των δερμάτινων παπουτσιών είχαν φθαρεί ανόμοια, κάρφωναν πάνω τους μεταλλικές τάπες, οι οποίες έκαναν πολύ θόρυβο στο περπάτημα. Κάποιοι άνθρωποι έπρεπε να καρφώσουν μεταλλικές τάπες σε ολοκαίνουρια δερμάτινα παπούτσια προτού καν τα φορέσουν, απλώς και μόνο για να μάθουν οι άλλοι ότι είχαν ένα ζευγάρι δερμάτινα παπούτσια. Αυτό τους έδινε αυτοπεποίθηση και τους πρόσφερε ένα αίσθημα ευχαρίστησης. Πίστευαν το εξής: «Είναι καλό να τραβάω την προσοχή των άλλων. Αποδεικνύει πως έχω γοητεία και γίνεται αισθητή η παρουσία μου. Πρέπει, λοιπόν, να μοιραστώ με όλους τα φόρτε μου, τα δυνατά μου σημεία και τα καλά πράγματα που έχω στην κατοχή μου». Όντως μοιράζονται μ’ αυτόν τον τρόπο; Αυτό λέγεται να κάνει κανείς φιγούρα. Δεν υπάρχουν κάμποσοι άνθρωποι σ’ αυτόν τον κόσμο που λατρεύουν να κάνουν φιγούρα; (Ναι.) Όλοι οι άνθρωποι το θεωρούν αυτό αρκετά φυσιολογικό, έτσι δεν είναι; Κανείς δεν περιφρονεί τέτοιους ανθρώπους ούτε τους κοιτάει περίεργα, επειδή ο κόσμος είναι γεμάτος με ανθρώπους που έχουν εμμονή με κάθε λογής υλικές και χρηματικές απολαύσεις, καθώς και με τις απολαύσεις της θέσης. Επομένως, αυτός ο κόσμος εκθειάζει αυτά τα πράγματα. Στον οίκο του Θεού, τέτοιοι άνθρωποι κάνουν τους άλλους να νιώθουν απέχθεια και περιφρόνηση. Γιατί; Όσοι πιστεύουν στον Θεό, απ’ όταν θέσουν τα πρώτα θεμέλια μέχρι να κατανοήσουν σταδιακά την αλήθεια, καθώς και την αξία και τη σημασία του να είσαι άνθρωπος, αρχίζουν να ενδιαφέρονται λιγότερο για τις υλικές απολαύσεις και για κάποια από τα επιφανειακά πράγματα του κόσμου. Η εσωτερική τους ώθηση να επιδιώκουν εξωτερικά υπάρχοντα ελαττώνεται, οι στόχοι και η κατεύθυνση της επιδίωξής τους αλλάζουν, όπως αλλάζουν και οι ανάγκες του εσωτερικού τους κόσμου. Αναπτύσσουν μια διαφορετική οπτική για τις υλικές ανάγκες, και νιώθουν πως όλα αυτά τα πράγματα είναι κενά και πως δεν μπορούν να ικανοποιήσουν τις ανάγκες της καρδιάς τους. Επομένως, μειώνεται η τάση τους να κάνουν επίδειξη και φιγούρα για κάθε λογής πράγματα. Ποια είναι κάποια πράγματα για τα οποία μπορεί, το πολύ πολύ, να κάνουν επίδειξη ή φιγούρα οι πιστοί στον Θεό; Μπορεί να κάνουν φιγούρα για πράγματα όπως οι ικανότητες ή τα προτερήματά τους. Για παράδειγμα, κάποιοι άνθρωποι που λατρεύουν να τραγουδούν θέλουν πάντα οι άλλοι να ακούνε τη φωνή τους. Λένε: «Ακούστε πόσο καλή φωνή έχω!» Φοβούνται μην τυχόν και δεν θα μάθουν όλοι πως τραγουδούν καλά και θέλουν μονίμως να κάνουν επίδειξη σ’ αυτόν τον τομέα. Με λίγα λόγια, το να λατρεύει κανείς να κάνει επίδειξη αποτελεί μια ατέλεια της ανθρώπινης φύσης. Είναι μια εκδήλωση ανωριμότητας, παιδιάστικης συμπεριφοράς και ρηχότητας στην ανθρώπινη φύση. Όταν οι άνθρωποι κατανοούν μόνο λίγα λόγια και δόγματα, και δεν έχουν αποκτήσει πραγματικά την αλήθεια ούτε έχουν εισέλθει στην αλήθεια-πραγματικότητα, είναι πολύ πιθανό να παρουσιάσουν το ψεγάδι της λατρείας να κάνουν επίδειξη, κι αυτή η ατέλεια της ανθρώπινης φύσης δεν είναι εύκολο να ξεπεραστεί. Κι αυτό επειδή, προτού αποκτήσουν οι άνθρωποι την αλήθεια, τα πράγματα για τα οποία μπορούν να κάνουν επίδειξη και φιγούρα είναι το κεφάλαιό τους και η αυτοπεποίθησή τους για τη ζωή. Ο μόνος λόγος για τον οποίο έχεις αυτοπεποίθηση ως προς τη διαγωγή σου και κίνητρο στις πράξεις σου είναι επειδή ζεις βασιζόμενος σε πράγματα όπως η εμφάνιση, το φέρσιμο, τα προτερήματα, το μορφωτικό επίπεδο, τα προσόντα ή οι επαγγελματικές σου δεξιότητες. Επομένως, οι περισσότεροι άνθρωποι παρουσιάζουν, σε διαφορετικό βαθμό, το ψεγάδι της λατρείας τους να κάνουν επίδειξη, κι αυτό δεν είναι εύκολο να ξεπεραστεί ούτε είναι εύκολο να επαναστατήσουν εναντίον του. Όταν οι άνθρωποι κατανοούν την αλήθεια και εισέρχονται στην αλήθεια-πραγματικότητα, όταν έχουν ορισμένο ανάστημα και νοιάζονται λιγότερο για τα πράγματα που δεν σχετίζονται με την αλήθεια, φτάνουν στο σημείο να καταλάβουν πως δεν είναι ανάγκη να κάνουν επίδειξη ή φιγούρα, όπως και καταλαβαίνουν πως αυτά τα πράγματα δεν αντιπροσωπεύουν ούτε ότι ένας άνθρωπος έχει ανθρώπινη φύση ούτε ότι έχει ανάστημα· φυσικά, ακόμη περισσότερο, δεν αντιπροσωπεύουν πως έχει σωθεί ή πως μπορεί να υποταχθεί στην αλήθεια και τον Θεό. Επομένως, καθώς κάποιοι άνθρωποι, οι οποίοι παλιότερα λάτρευαν να κάνουν επίδειξη, κατανοούν την αλήθεια και εισέρχονται στην αλήθεια-πραγματικότητα, αυτή η επιθυμία ξεθωριάζει σταδιακά, και αυτή η ατέλεια της ανθρώπινης φύσης ασυναίσθητα ξεπερνιέται και εξαφανίζεται. Πάρτε, για παράδειγμα, κάποιον που φοράει ένα σχετικά ακριβό μπλουζάκι. Όταν λερωθεί λιγάκι κατά λάθος, εκείνος αγχώνεται πολύ. Κάποιος άλλος του λέει: «Γιατί αγχώθηκες τόσο πολύ; Αν το πλύνεις, θα καθαρίσει, έτσι δεν είναι;» Εκείνος απαντάει: «Ξέρεις ότι αυτό το μπλουζάκι κόστισε 200 γουάν;» Επιμένει να αναφέρει την τιμή για να τη μάθουν οι άλλοι· τότε μόνο νιώθει ικανοποιημένος. Αν ο συγκεκριμένος άνθρωπος κατανοήσει την αλήθεια, όταν βρεθεί ξανά αντιμέτωπος με τέτοια ζητήματα, θα μπορέσει να τα προσεγγίσει σωστά. Δεν θα αναφέρει την τιμή και τότε θα συγκρατήσει σε κάποιον βαθμό τη ματαιοδοξία του. Δεν θα αποδείξει αυτό πως η ανθρώπινη φύση του έχει γίνει συγκριτικά πιο ώριμη και πως δεν είναι πια τόσο ρηχή ή παιδιάστικη; (Ναι.) Η λατρεία του να κάνει επίδειξη, αυτή η ατέλεια της ανθρώπινης φύσης του, θα έχει έτσι ξεπεραστεί.

Να περιφρονεί κανείς τους φτωχούς και να ευνοεί τους πλούσιους

Η επόμενη εκδήλωση είναι το να περιφρονεί κανείς τους φτωχούς και να ευνοεί τους πλουσίους. Ορισμένοι άνθρωποι, όταν βλέπουν κάποιον εύπορο άνθρωπο, προσπαθούν κατευθείαν να κερδίσουν την εύνοιά του με κολακείες, λέγοντας πράγματα του τύπου: «Έχεις υπέροχη επιδερμίδα. Είσαι στις ομορφιές σου. Είσαι τόσο ευγενής που ακόμη και το σάλιο που θα φτύσεις αξίζει περισσότερο από εμάς τους φτωχούς!» Όταν μιλάνε σε πλούσιους ανθρώπους και σε όσους έχουν υπόληψη και θέση, είναι ιδιαίτερα ευγενικοί. Όταν, όμως, δουν έναν αγρότη, πάντα θέλουν να τον κοροϊδέψουν και, είτε άμεσα είτε έμμεσα, τον μειώνουν με τα λόγια τους. Έχουν τελείως διαφορετική στάση απέναντι στους πλουσίους και τους φτωχούς. Είναι διατεθειμένοι να ικανοποιούν τις ανάγκες των πλουσίων, σε σημείο να γίνονται, μάλιστα, πρόθυμα σκλάβοι τους. Με τους φτωχούς, όμως, τα πράγματα είναι διαφορετικά· όταν οι φτωχοί αντιμετωπίζουν δυσκολίες και ζητούν βοήθεια, εκείνοι τους αγνοούν. Αντιμετωπίζουν τους ανθρώπους με χαμηλή υπόληψη και χαμηλή κοινωνική θέση τελείως διαφορετικά απ’ ό,τι αντιμετωπίζουν όσους έχουν υψηλή κοινωνική θέση. Αυτό σημαίνει ότι περιφρονούν τους φτωχούς και ευνοούν τους πλουσίους. Τι είδους πρόβλημα είναι αυτό; (Είναι μια ατέλεια της ανθρώπινης φύσης.) Είναι μια ατέλεια της ανθρώπινης φύσης; Τι είδους πρόβλημα εντός της ανθρώπινης φύσης είναι αυτό; (Ποταπός χαρακτήρας.) Είναι πρόβλημα χαρακτήρα εντός της ανθρώπινης φύσης· σημαίνει πως έχουν ποταπό χαρακτήρα. Όταν βλέπουν πλούσιους ανθρώπους, γίνονται υποτακτικά τσιράκια και ενεργούν με άκρα δουλοπρέπεια. Όταν βλέπουν φτωχούς ανθρώπους, θέλουν να ενεργούν σαν να είναι ο αφέντης. Τι είδους πλάσματα είναι; Το γεγονός πως αντιμετωπίζουν έτσι τους ανθρώπους δείχνει πως δεν έχουν αρχές! Το θέμα με τους φτωχούς είναι απλώς πως δεν έχουν πολλά λεφτά και πως οι συνθήκες διαβίωσής τους είναι ελαφρώς χειρότερες· με ποιον τρόπο σε έχουν προσβάλει; Έχουν σώνει και καλά άσχημη ανθρώπινη φύση οι φτωχοί; Έχουν σώνει και καλά καλή ανθρώπινη φύση οι πλούσιοι; Άραγε οι άνθρωποι που περιφρονούν τους φτωχούς και ευνοούν τους πλουσίους ζυγίζουν και βλέπουν τους άλλους με βάση τις αλήθεια-αρχές; Προφανώς και όχι. Πιστεύουν πως όποιος έχει χρήματα είναι ευγενής και σπουδαίος, και όποιος είναι φτωχός είναι κατώτερος και υποδεέστερος. Ζυγίζουν τους ανθρώπους με πρότυπο το χρήμα. Είναι καλοί αυτοί οι άνθρωποι; Πώς είναι η ανθρώπινη φύση τους; (Η ανθρώπινη φύση τους είναι άσχημη.) Όταν βλέπουν κάποιον πλούσιο, χαμογελούν δουλικά, ενώ όταν βλέπουν κάποιον φτωχό, το πρόσωπό τους σκοτεινιάζει κατευθείαν· αλλάζει στη στιγμή! Είναι διατεθειμένοι να κουβαλήσουν ακόμη και το δοχείο νυκτός για έναν πλούσιο, αλλά απρόθυμοι ακόμη και να βάλουν ένα ποτήρι νερό σε έναν φτωχό. Τι είδους πλάσματα είναι; Δεν έχουν ποταπό χαρακτήρα; (Ναι.) Είναι καλό να γίνονται τέτοιοι άνθρωποι επικεφαλής; (Όχι.) Γιατί όχι; Από ποια άποψη δεν είναι κατάλληλοι για τον ρόλο του επικεφαλής; (Δεν έχουν αρχές στον τρόπο με τον οποίο φέρονται στους άλλους, και δεν επιλέγουν ούτε χρησιμοποιούν ανθρώπους με βάση τις αλήθεια-αρχές, αλλά με βάση το αν έχουν κοινωνική θέση και χρήματα. Αν γίνουν επικεφαλής, θα δώσουν προαγωγή σε εκείνους που έχουν θέση και χρήματα. Αν οι άνθρωποι που πάρουν προαγωγή είναι κακοί, τότε τη δύναμη στην εκκλησία θα την έχουν κακοί άνθρωποι, και αυτό θα είναι καταστροφικό.) Τέτοιοι άνθρωποι δεν είναι κατάλληλοι για επικεφαλής. Αφενός, έχουν ποταπό χαρακτήρα και δεν έχουν πρότυπο συνείδησης σε αυτά που κάνουν. Αφετέρου, αν γίνονταν επικεφαλής, θα μετέτρεπαν την εκκλησία σε ένα είδος κοινωνίας· η εκκλησία υπό την ηγεσία τους θα γινόταν μια κοινωνική ομάδα. Θα έδιναν προαγωγές στους εύπορους ανθρώπους που ασκούν επιρροή, σε όσους έχουν υπόληψη, θέση και διασυνδέσεις, και σε όσους ευδοκιμούν στην κοινωνία, κάνοντάς τους επικεφαλής ομάδας και επόπτες, ενώ θα ποδοπατούσαν τους αγρότες, τους φτωχούς και όσους έχουν χαμηλό μορφωτικό επίπεδο και δεν είναι καλοί στο να λένε ωραία λόγια, οι οποίοι έχουν καλή ανθρώπινη φύση, έχουν επίπεδο και επιδιώκουν την αλήθεια, αλλά έχουν χαμηλή κοινωνική θέση. Δεν θα γινόταν έτσι η εκκλησία ακριβώς σαν την κοινωνία; Τι διαφορά θα υπήρχε; Στην κοινωνία, τη δύναμη την έχουν όσοι είναι εύποροι και έχουν θέση, σωστά; Όσοι έχουν θέση και βρίσκονται στο προσκήνιο σε κάθε επίπεδο, τομέα και ομάδα στην κοινωνία είναι εκείνοι που έχουν υπόληψη, διασυνδέσεις, δύναμη και επιρροή, σωστά; Αν ο οίκος του Θεού ήταν σαν την κοινωνία, θα εξακολουθούσε να είναι ο οίκος του Θεού; Δεν θα ήταν πια ο οίκος του Θεού ούτε θα μπορούσε να ονομάζεται εκκλησία· θα ήταν μια κοινωνική ομάδα. Αυτή ακριβώς είναι η συνέπεια όταν γίνονται επικεφαλής οι άνθρωποι που περιφρονούν τους φτωχούς και ευνοούν τους πλουσίους. Τέτοιοι άνθρωποι γίνονται λακέδες οποιουδήποτε έχει θέση. Πείτε Μου, έχουν αρχές οι άνθρωποι που ενεργούν ως λακέδες; Έχουν όρια στη διαγωγή τους; (Όχι.) Τέτοιοι άνθρωποι δεν έχουν ούτε αρχές ούτε όρια στη διαγωγή τους. Αντιμέτωποι με κάποιο επικίνδυνο περιβάλλον, θα μπορούσαν να γίνουν Ιούδες. Αν κατέρρεε η χώρα τους, θα γίνονταν προδότες. Αν γίνονταν κυβερνητικοί ηγέτες, θα γίνονταν προδότες του έθνους. Τέτοια ακριβώς πλάσματα είναι! Επομένως, δεν είναι κατάλληλοι για επικεφαλής. Κι αυτό επειδή δεν θα έκαναν αληθινό έργο και θα έβλαπταν τους αδελφούς και τις αδελφές, ποδοπατώντας όλους όσοι επιδιώκουν ειλικρινά την αλήθεια και έχουν ανθρώπινη φύση, δίνοντας προαγωγή σε όσους έχουν κακή ανθρώπινη φύση και θέση, και είναι επιφανείς και ασκούν επιρροή στην κοινωνία. Αυτό έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τις αρχές του οίκου του Θεού για την προαγωγή των ανθρώπων. Αν τέτοιοι άνθρωποι βασίλευαν και είχαν δύναμη στον οίκο του Θεού, θα μπορούσε να προχωρήσει ομαλά και απρόσκοπτα το έργο της εκκλησίας; (Όχι.) Το έργο της εκκλησίας και ο εκλεκτός λαός του Θεού θα καταστρέφονταν στα χέρια αυτών των ανθρώπων. Αυτοί οι άνθρωποι θα συνωμοτούσαν μεταξύ τους, θα χρησιμοποιούσαν και θα στήριζαν ο ένας τον άλλον. Οι αδελφοί και οι αδελφές που επιδιώκουν την αλήθεια θα περιθωριοποιούνταν και θα έμεναν απέξω· μπορεί, μάλιστα, να μεταφέρονταν σε ομάδες Β ή να αποπέμπονταν, κι έτσι να έμεναν χωρίς καμία διέξοδο. Δεν θα μπορούσαν να γίνουν έτσι τα πράγματα; (Ναι.) Πώς είναι οι σχέσεις μεταξύ τέτοιων ανθρώπων; Όταν μαζεύονται, αποκαλούν ο ένας τον άλλο «φίλο», αγκαλιάζονται και καυχιούνται για το ένδοξο παρελθόν τους στην κοινωνία, μιλώντας για το τι μπορούν να κάνουν ο ένας για τον άλλον και ρωτώντας έπειτα τι μπορεί να κάνει ο άλλος γι’ αυτούς· χρησιμοποιούν αμοιβαία ο ένας τον άλλο. Διαφέρουν σε τίποτα αυτοί οι άνθρωποι από τους ανθρώπους στην κοινωνία; Όταν είναι μαζί, δεν τρώνε ούτε πίνουν τον λόγο του Θεού, δεν συναναστρέφονται πάνω στην αλήθεια, δεν συναναστρέφονται πάνω στην προσωπική βιωματική τους κατανόηση, δεν μιλάνε περί αυτογνωσίας ούτε αναλύουν τις διεφθαρμένες διαθέσεις τους. Αντ’ αυτού, μιλάνε μόνο για τις επιτυχίες που έχουν στην κοινωνία, για τις πράξεις που έκαναν και τους έφεραν στο προσκήνιο, για το ένδοξο παρελθόν τους, για τους αξιωματούχους με τους οποίους έχουν βγει για φαγητό και για τους αξιωματούχους των οποίων έχουν κερδίσει την εύνοια με κολακείες· όλο για τέτοια πράγματα μιλάνε. Είναι αυτοί οι άνθρωποι πιστοί στον Θεό; Ανταγωνίζονται ο ένας τον άλλο για τη θέση, το υπόβαθρο, τις ικανότητες και τα μέσα, ενώ συνωμοτούν, επίσης, μεταξύ τους και χρησιμοποιούν ο ένας τον άλλον. Έτσι είναι οι σχέσεις τους. Αν είσαι συνηθισμένος άνθρωπος ή αγρότης που δεν μπορεί να κάνει τίποτα γι’ αυτούς, σε θεωρούν άχρηστο, τελείως ανάξιο της προσοχής τους, και σε κάνουν πέρα. Για τι θέματα μιλάνε όταν είναι μαζί; Συζητούν για το ποια μάρκα ενδυμάτων λάνσαρε ένα νέο προϊόν, ποιο νέο αυτοκίνητο έχει βγει στην αγορά, ποιος αγόρασε ένα διαμάντι πολλών καρατίων, ποιανού το ακίνητο βγήκε σε πλειστηριασμό, ποιανού οι μετοχές έπεσαν ή ανέβηκαν, ποιανού η εταιρεία μπήκε στο χρηματιστήριο, ποιος κέρδισε την εύνοια κυβερνητικών αξιωματούχων, ποιος συνωμότησε με ποια συμμορία, ποιος έδωσε πόσα δώρα και ξόδεψε πόσα χρήματα για να καταφέρει κάτι· μόνο για τέτοια πράγματα μιλάνε. Πείτε Μου, δεν είναι αηδιαστικό αυτό; Αν μονίμως μιλάνε για τέτοια πράγματα στην εκκλησία, δεν θα αναστατώσουν και δεν θα καταστρέψουν την εκκλησιαστική ζωή και το εκκλησιαστικό έργο; Πείτε Μου, μπορούν να επιλεγούν τέτοιοι άνθρωποι ως επικεφαλής; (Όχι.) Είναι καιροσκόποι. Μόλις ανακαλύψετε τέτοιους ανθρώπους στην εκκλησία, θα πρέπει να τους εκθέσετε και να τους απομακρύνετε· ο οίκος του Θεού δεν κρατάει τέτοιους ανθρώπους. Οι καιροσκόποι στον οίκο του Θεού βρίσκονται εκεί απλώς και μόνο για να κάνουν τα τυπικά και να λάβουν ευλογίες με δόλια μέσα. Δεν αποδέχονται καθόλου την αλήθεια ούτε αποδέχονται τίποτα θετικό. Επιπλέον, αυτοί οι άνθρωποι κάνουν το καθήκον τους χωρίς ίχνος ειλικρίνειας· δεν θέλουν να δαπανήσουν καθόλου τον εαυτό τους και το μόνο που θέλουν είναι να λάβουν οφέλη. Αν δεν υπάρχει όφελος, δεν θα κάνουν τίποτα. Ενώ οι αδελφοί και οι αδελφές είναι επικεντρωμένοι στο να κάνουν τα καθήκοντά τους και να εργάζονται επιμελώς, εκείνοι παραμερίζουν τα καθήκοντά τους και ασχολούνται με προσωπικά ζητήματα, ενδίδοντας, μάλιστα, στο φαγητό, το ποτό και τη διασκέδαση. Επίσης, μπαίνουν συχνά στο διαδίκτυο και περνούν πολλή ώρα ψάχνοντας πράγματα που τους αρέσουν ή που θέλουν πιο πολύ, όπως θέματα που αφορούν τη μόδα, την ομορφιά και τα χτενίσματα, καθώς και κορυφαία προϊόντα υγείας. Όπου κι αν πάνε, κοκορεύονται και εξαπατούν τους άλλους· ψάχνουν ανθρώπους του είδους τους και, όταν βρουν κάποιον παρόμοιο μ’ αυτούς, τακιμιάζουν κατευθείαν. Δεν μπορούν να τα πάνε καλά με αληθινούς αδελφούς και αδελφές, και στην εκκλησία είναι απροσάρμοστοι, δεν είναι άνθρωποι. Όταν βλέπετε τέτοιους ανθρώπους, πρέπει να μένετε μακριά τους. Επιπλέον, αν οι περισσότεροι άνθρωποι ή οι επικεφαλής σας δεν έχουν διάκριση και εξακολουθούν να τους θεωρούν αδελφούς και αδελφές που πιστεύουν αληθινά, πρέπει να βγείτε μπροστά για να τους εκθέσετε και να τους απομακρύνετε. Καταλάβατε τώρα; Γιατί πρέπει να απομακρύνονται τέτοιοι άνθρωποι; (Επειδή εύκολα προκαλούν αναστάτωση στην εκκλησία, δημιουργούν μια αρνητική ατμόσφαιρα και μπορούν να επηρεάσουν τους άλλους στην εκτέλεση του καθήκοντός τους και την επιδίωξη της αλήθειας.) Ακριβώς, καταστρέφουν την ατμόσφαιρα της εκκλησίας. Δεν επιδιώκουν οι ίδιοι την αλήθεια, ενώ επηρεάζουν και τους άλλους, κρατώντας τους πίσω. Αν κάνουν έργο που αξίζει ένα δολάριο, απαιτούν ως μισθό δέκα. Πιο πολύ αξίζει να έχεις έναν σκύλο και να τον φροντίζεις, παρά να χρησιμοποιείς τέτοιους ανθρώπους. Τουλάχιστον ο σκύλος μπορεί να φυλάει το σπίτι και να είναι πιστός στον ιδιοκτήτη του! Δεν κάνει ύπουλους ελιγμούς παρασκηνιακά και δεν χρειάζεται να ανησυχείς μήπως προκαλέσει μπελάδες αργότερα. Ποια θα ήταν η συνέπεια αν η εκκλησία επέτρεπε την παρουσία ανθρώπων που περιφρονούν τους φτωχούς και ευνοούν τους πλουσίους; Θα μπορούσαν να βοηθήσουν τον εκλεκτό λαό του Θεού; Θα μπορούσαν να προσφέρουν όφελος στους άλλους; (Όχι.) Μόλις τους αποκαλύψουν και τους δουν καθαρά οι άλλοι, θα πρέπει να απομακρυνθούν. Αν τους επιτραπεί να παραμείνουν, θα προκαλέσουν μόνο διατάραξη και αναστάτωση, θα δημιουργήσουν μόνο μπελάδες και θα φέρουν μόνο δεινά στην εκκλησία. Αν περιμένετε μέχρι να προκαλέσουν κάποια μεγάλη συμφορά, κι απλώς συμμαζέψετε μετά τα χάλια τους, αυτό θα είναι μεγάλο πρόβλημα. Δεν θέλουμε μπελάδες· καλύτερα να έχουμε το κεφάλι μας ήσυχο. Υπάρχουν πολλές εργασίες και πολλά καθήκοντα που θα πρέπει να κάνουν οι άνθρωποι· μην πάτε γυρεύοντας για τέτοιους μπελάδες.