3. Για να κερδίσει κανείς την αλήθεια και ζωή πρέπει να επιδιώξει την αλήθεια και να διορθώσει τις διεφθαρμένες διαθέσεις του

Κάποιοι άνθρωποι φαίνονται ευγενικοί, ανεκτικοί και μακρόθυμοι· μιλάνε εξευγενισμένα κι εκτελούν έργο με ταχύτητα και ενέργεια σαν αστραπή και με επιβλητική παρουσία. Η ανθρώπινη φύση τους φαίνεται σχεδόν τέλεια κι έχουν το τυπικό παράστημα μιας ηγετικής μορφής. Ωστόσο, δεν κατανοούν καμία απολύτως αλήθεια, προσπαθούν να χρησιμοποιούν δόγματα για να λύνουν κάθε είδους πρόβλημα και είναι ανίκανοι να κάνουν ουσιαστικό έργο ή να υλοποιούν εργασιακές ρυθμίσεις. Δεν είναι άχρηστοι; Είναι τυπικοί Φαρισαίοι. Προς τα έξω, οι Φαρισαίοι είναι ντυμένοι άψογα, είναι αξιοπρεπείς και κόσμιοι· είναι καλλιεργημένοι, γνωρίζουν καλά τους εθιμοτυπικούς κανόνες, είναι ευγενικοί, γεμάτοι αγάπη, ανεκτικοί και υπομονετικοί. Η συμπεριφορά τους είναι εξαιρετικά πρέπουσα και μιλάνε στους άλλους με ιδιαίτερη πραότητα, σεμνότητα και ταπεινότητα. Δεν μπορείς να δεις σ’ αυτούς ατέλειες, ρωγμές ή ψεγάδια. Κρίνοντας από την ανθρώπινη φύση τους, φαίνονται ιδιαίτερα αξιόπιστοι, διορατικοί, εξευγενισμένοι κι όλο χάρη, ακριβώς όπως οι καλλιεργημένοι και κομψοί κύριοι για τους οποίους μιλάει ο κινεζικός λαός. Η ανθρώπινη φύση τους φαίνεται τέλεια και, προς τα έξω, δεν μπορεί να τους βρει κανείς κανένα ελάττωμα· κατανοούν, όμως, τις προθέσεις του Θεού; Κατανοούν τις αρχές με βάση τις οποίες πρέπει να γίνονται τα κάθε λογής πράγματα; Αυτοί οι άνθρωποι μπορούν να μιλάνε για ώρες σε κάθε συνάθροιση, κι όσοι δεν κατανοούν την αλήθεια υποκλίνονται μπροστά τους με θαυμασμό, θεωρώντας ότι μιλάνε πολύ εύγλωττα κι ότι εκφράζονται με πολύ ξεκάθαρο και λογικό τρόπο. Όσοι, όμως, κατανοούν την αλήθεια, αφού ακούσουν αυτούς τους ανθρώπους, ξέρουν ότι όλα αυτά που λένε είναι δόγμα κι ότι δεν λύνουν τις πραγματικές δυσκολίες των ανθρώπων στοχεύοντας στα προβλήματά τους. Αυτοί οι άνθρωποι αγνοούν ποιες είναι οι αληθινές δυσκολίες των ανθρώπων και ξέρουν μόνο πώς να κηρύττουν κενά δόγματα και ν’ αναφέρουν ακατάπαυστα μεγαλόπνοες και κενές θεωρίες. Και μάλιστα, αφού μιλήσουν, νιώθουν αρκετά ικανοποιημένοι με τον εαυτό τους, πιστεύοντας ότι κατανοούν την αλήθεια κι ότι κατέχουν την αλήθεια-πραγματικότητα. Στην πραγματικότητα, αυτό που επιζητούν είναι απλώς να παραποιούν την εξωτερική εμφάνιση της ανθρώπινης φύσης τους, ώστε να την κάνουν να φαίνεται τέλεια και κομψή, μεγαλοπρεπής και επιβλητική. Ωστόσο, η ουσία τους και οι διεφθαρμένες διαθέσεις τους που αντιστέκονται στον Θεό δεν έχουν αλλάξει στο ελάχιστο. Οι αντιλήψεις τους σχετικά με τον Θεό, η επαναστατικότητά τους εναντίον Του, οι παρερμηνείες τους, η επιφυλακτικότητά τους και οι υποψίες τους απέναντι στον Θεό, και ιδίως οι παράλογες απαιτήσεις τους και οι υπερβολικές επιθυμίες τους απέναντι στον Θεό, κατακλύζουν το μυαλό τους. Δεν επιδιώκουν καθόλου την αλήθεια ούτε την αποδέχονται καθόλου. Επομένως, όταν περιγράφει κανείς την ανθρώπινη φύση τους ως «τέλεια», χρησιμοποιεί τον όρο «τέλεια» με απαξιωτική έννοια, επειδή καμία ανθρώπινη φύση δεν είναι τέλεια· η «τελειότητά» τους είναι απλώς και μόνο ένα προσωπείο και μια μεταμφίεση. Δεν υπάρχει ανθρώπινη φύση χωρίς ατέλειες· είναι ένα προσωπείο, μην τους πιστεύετε. Όσο πιο τέλειος φαίνεται να είναι κάποιος προς τα έξω, τόσο περισσότερο θα πρέπει να φυλάγεσαι από αυτόν, να τον παρατηρείς και να τον διακρίνεις. Πώς να τον διακρίνεις; Ν’ αλληλεπιδράς περισσότερο μαζί του, να μιλάς περισσότερο μαζί του και να βλέπεις αν κατανοεί τον εαυτό του. Έστω ότι λέει: «Είμαι ένας διάβολος, ένας Σατανάς, αντιστέκομαι στον Θεό, είμαι διεφθαρμένος! Είμαι ένας αμαρτωλός, ο μεγαλύτερος αμαρτωλός, ο Θεός δεν με βρίσκει ευχάριστο, ο Θεός με απεχθάνεται!» ή «Είμαι τυφλός κι ανόητος, φτωχός κι αξιολύπητος! Είμαι βρομερός, είμαι ακάθαρτος!» Εμπεριέχονται πραγματικά γεγονότα σ’ αυτά τα λόγια; Υπάρχει ουσιαστική κατανόηση; (Όχι.) Δεν κατανοεί καθόλου τις διεφθαρμένες διαθέσεις του· δεν αναγνωρίζει καν το γεγονός ότι έχει διεφθαρμένες διαθέσεις. Απλώς μαθαίνει να λέει κάποια κενά λόγια και κάποιες θεωρίες. Αυτά τα κενά λόγια και οι θεωρίες δεν είναι κατανόηση που απορρέει από αυτό που έχει νιώσει ή βιώσει στα βάθη της καρδιάς του· είναι απλώς λόγια που ακούγονται ωραία, είναι όλα ένα προσωπείο που παρουσιάζει. Αν έπειτα του ζητήσεις να μιλήσει για τις δικές του εμπειρίες, για το πώς κατάφερε να κατανοήσει τις διεφθαρμένες διαθέσεις του και τι κλάδεμα υπέστη ή ποια από τα λόγια του Θεού διάβασε μετά για να διορθώσει τις διεφθαρμένες διαθέσεις του, κάνει λες και δεν σε άκουσε και ξεστομίζει και πάλι ένα σωρό άχρηστα λόγια: «Το επίπεδό μου είναι χαμηλό, γεννήθηκα αμαρτωλός, είμαι ένας ποταπός άνθρωπος σ’ έναν σωρό κοπριάς, δεν είμαι άξιος για τη σωτηρία του Θεού! Έχω διεφθαρμένες διαθέσεις και δεν είμαι σε θέση να καταθέτω μαρτυρία για τον Θεό όπου κι αν βρίσκομαι· απλώς μου αρέσει να έχω θέση». Αν τον ρωτήσεις πώς προσπάθησε να το λύσει αυτό, και πάλι θα σου δώσει μια άσχετη απάντηση: «Οι άνθρωποι δεν θα έπρεπε να έχουν θέση· μόλις αποκτήσουν θέση, είναι τελειωμένοι. Η επιδίωξη της θέσης είναι μια υπερβολική επιθυμία. Να προσπαθείς απλώς να είσαι ο λιγότερο σημαντικός άνθρωπος και, όπου κι αν πας, να κάθεσαι στο χαμηλότερο σκαμνί, να κάθεσαι στο μέρος που περνά πιο απαρατήρητο. Οι άνθρωποι πρέπει να είναι ταπεινοί· αυτό λέγεται ταπεινότητα». Έχει υποστεί οποιαδήποτε ουσιαστική αλλαγή; Είχε καθόλου αληθινές εμπειρίες; (Όχι.) Δεν έχει γίνει τίποτα από αυτά τα δύο. Κατανοεί καθόλου τις διεφθαρμένες διαθέσεις του; (Όχι.) Δεν τις κατανοεί καθόλου. Αποδέχεται, λοιπόν, την αλήθεια ή τα λόγια του Θεού; (Όχι.) Οι άνθρωποι που δεν αναγνωρίζουν ότι έχουν διεφθαρμένες διαθέσεις δεν αποδέχονται ποτέ την αλήθεια. Αν αποδέχονταν την αλήθεια, θα σύγκριναν κάθε τους λέξη και πράξη και τις αποκαλύψεις διαφθοράς τους με τα λόγια του Θεού. Όταν αποκάλυπταν διαφθορά, θα έκαναν αυτοκριτική, θ’ αναρωτιόντουσαν γιατί, σε ένα ορισμένο πλαίσιο, αποκάλυψαν διαφθορά, καθώς και τι σκεφτόντουσαν και από τι διέπονταν εκείνη τη στιγμή. Μέσα από την έκθεση των λόγων του Θεού και κάνοντας συγκρίσεις, θα διαπίστωναν ότι πρόκειται για μια διεφθαρμένη διάθεση κι ότι δεν είναι τόσο άγιοι ή αγνοί όσο φαντάζονταν, ότι αποδεικνύεται πως κι εκείνοι έχουν δολιότητα, εγωιστικές προθέσεις, φιλοδοξίες και επιθυμίες, και πως πολύ απλά δεν είναι άνθρωποι που κατέχουν την αλήθεια-πραγματικότητα. Είχαν τέτοιες εμπειρίες; Όχι. Έχουν πει πολλά λόγια, αλλά δεν υπάρχει ούτε ένα γεγονός που να αποδεικνύει ότι αναγνωρίζουν πως έχουν διεφθαρμένες διαθέσεις. Πιστεύουν στον Θεό εδώ και πολλά χρόνια, κι ωστόσο δεν έχουν καμία απολύτως εμπειρία της αλήθειας. Αναφέρουν μόνο δόγματα, το μόνο που σκέφτονται είναι πώς να φορέσουν ένα προσωπείο και να καλλωπίσουν τον εαυτό τους για να καλύψουν τα ελαττώματα και τις ατέλειες της ανθρώπινης φύσης τους. Καλλωπίζουν τον εαυτό τους με δήθεν πνευματικές εξωτερικές συμπεριφορές, πράξεις, εκφράσεις προσώπου, στάση και παράστημα, ενώ κρατάνε τις διεφθαρμένες διαθέσεις τους γερά, σταθερά και ερμητικά σφραγισμένες μέσα τους. Δεν αποδέχονται στο ελάχιστο κανένα από τα διάφορα ζητήματα των διεφθαρμένων διαθέσεων του ανθρώπου που εκθέτει ο Θεός ή τις διάφορες δηλώσεις που χρησιμοποιεί ο Θεός για να εκθέσει αυτές τις διαθέσεις ούτε τους δίνουν σημασία ή τα παίρνουν στα σοβαρά· απλώς καταβάλλουν προσπάθεια για την εξωτερική εμφάνιση της ανθρώπινης φύσης τους. Αν έπειτα τους ζητήσεις να μιλήσουν για το πώς κατανοούν τα λόγια του Θεού, για το αν πράγματι κατανοούν ή αντιλαμβάνονται εμπειρικά τα λόγια παίδευσης και κρίσης Του, τα λόγια Του που εκθέτουν τις διεφθαρμένες διαθέσεις του ανθρώπινου γένους ή τα λόγια Του για τη διάθεση του Θεού, αποφεύγουν αυτά τα πρακτικά θέματα και ξεστομίζουν και πάλι έναν χείμαρρο πνευματικών θεωριών: «Ο Θεός είναι ο Δημιουργός, ο Θεός είναι κυρίαρχος σε όλα τα πράγματα, οι πράξεις του Θεού είναι θαυμαστές! Ο Θεός αξίζει να εξυμνείται και να επαινείται, ο Θεός είναι μοναδικός, η εξουσία και η δύναμη του Θεού είναι υπέρτατες!» Οι άνθρωποι λένε: «Μίλησέ μας, τότε, για τη δική σου εμπειρία. Σε ποιο ζήτημα είδες τη διάθεση και την αγιοσύνη του Θεού;» Εκείνοι απαντούν: «Ο Θεός είναι πολύ μεγάλος, ο άνθρωπος είναι εντελώς ασήμαντος, ο άνθρωπος είναι ανάξιος! Στα μάτια του Θεού, ο άνθρωπος είναι κατώτερος ακόμη κι από τα μυρμήγκια στο χώμα. Ο Θεός εξυψώνει τον άνθρωπο!» Έχουν κάποια τέτοιου είδους κατανόηση; (Όχι.) Δεν έχουν ίχνος τέτοιας κατανόησης. Τι σόι άνθρωποι είναι αυτοί; (Υποκριτές Φαρισαίοι.) Είναι υποκριτές Φαρισαίοι. Δεν αποδέχονται στο ελάχιστο την αλήθεια· τα λόγια του Θεού και η αλήθεια είναι απλώς συνθήματα και δόγματα στα δικά τους μάτια. Συνήθως, διαβάζουν τα λόγια του Θεού, καταγράφουν σημειώσεις πνευματικής άσκησης, παρευρίσκονται στις συναθροίσεις και προσεύχονται διαβάζοντας τα λόγια του Θεού· εκτελούν όλες αυτές τις διαδικασίες χωρίς να χάσουν ή να παραλείψουν ούτε μία. Τι έχουν αφομοιώσει, λοιπόν, από την ανάγνωση αυτών των λόγων του Θεού; Τι έχουν αποκομίσει; Δεν διαβάζουν τα λόγια του Θεού για να κατανοήσουν την αλήθεια, πόσο μάλλον για ν’ αντιστοιχίσουν τα λόγια Του με τις διεφθαρμένες διαθέσεις τους, τις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες τους ή τις στρεβλές σκέψεις και απόψεις τους, ώστε να μπορέσουν να λύσουν τα προβλήματά τους και να καταφέρουν να έχουν ένα μονοπάτι ν’ ακολουθούν στην άσκησή τους. Διαβάζουν τα λόγια του Θεού για να εφοδιαστούν με δόγματα, ώστε να μπορούν να κάνουν διάλεξη στους άλλους και να τους διδάσκουν πράγματα στις συναθροίσεις. Κάθε φορά λένε κάτι διαφορετικό και μπορούν να μιλάνε ασταμάτητα για πολλή ώρα, επιλέγοντας για διαφορετικούς ανθρώπους διαφορετικά λόγια του Θεού ώστε να συναναστραφούν πάνω σ’ αυτά, με στόχο να κάνουν τους άλλους να τους εκτιμούν και να τους λατρεύουν. Κάποιοι άνθρωποι είναι ιδιαίτερα επιδέξιοι στο να προσποιούνται· πόσο ποταποί μπορούν μάλιστα να γίνουν; Όταν ακούνε τα λόγια που έχω πει και τα βρίσκουν χρήσιμα, τα απομνημονεύουν κι έπειτα ψάχνουν ευκαιρίες να κάνουν επίδειξη κατά τις συναθροίσεις. Ιδίως όταν βρίσκονται ανάμεσα σε ομάδες νέων πιστών —ανθρώπων που δεν έχουν ακούσει πολλά κηρύγματα και που δεν είναι σε θέση να θυμούνται τα λόγια του Θεού ακόμη κι αν έχουν διαβάσει κάποια από αυτά— εκμεταλλεύονται αυτήν την ευκαιρία κι αρχίζουν να κάνουν επίδειξη και φιγούρα ανάμεσα σ’ αυτούς τους νεοφώτιστους. Όλοι σκέφτονται, αφού τους ακούσουν: «Το Άγιο Πνεύμα έχει διαφωτίσει αυτόν τον άνθρωπο· αυτός ο άνθρωπος είναι πνευματικός». Χρησιμοποιούν αυτά τα μέσα για να κάνουν επίδειξη, προκειμένου να κερδίσουν την εκτίμηση και τη λατρεία των άλλων· δεν είναι ποταπό αυτό; Δεν είναι παραπλάνηση των ανθρώπων; (Ναι.) Είναι παραπλάνηση των ανθρώπων.

Αν, σε όλη σου τη ζωή, αναζητάς τις αλήθεια-αρχές και τα λόγια του Θεού ως βάση για να διορθώσεις τις διεφθαρμένες διαθέσεις σου και τα πράγματα μέσα σου που είναι ασύμβατα με την αλήθεια, τότε στο τέλος σίγουρα θα είσαι ένας άνθρωπος που θα φτάσει στη σωτηρία. Έστω, όμως, ότι σε όλη σου τη ζωή εστιάζεις τις προσπάθειές σου κι αναζητάς μονοπάτια για να διορθώσεις τα ελαττώματα και τις ατέλειες της ανθρώπινης φύσης σου, επινοώντας κάθε λογής μέσα για ν’ απαλλαγείς από κάθε ελάττωμα και ατέλεια, έτσι ώστε να μπορέσεις να γίνεις διαφορετικός από τους υπόλοιπους, τέλειος και άψογος. Μάλιστα, κάποιοι άνθρωποι λένε: «Θέλω να γίνω ένας αγνός άνθρωπος, ένας μεγαλοπρεπής και επιβλητικός άνθρωπος, κάποιος που υπερβαίνει ολόκληρη την κανονική ανθρώπινη φύση». Θα σου πω το εξής: Κάνοντάς το αυτό, έχεις αποτύχει! Όποιο ελάττωμα ή όποια ατέλεια της ανθρώπινης φύσης σου κι αν προσπαθείς να διορθώσεις, αυτό δεν έχει καμία σχέση με τη σωτηρία σου, επειδή δεν επιδιώκεις την αλήθεια για να διορθώσεις τις διεφθαρμένες διαθέσεις σου. Αν διορθώσεις τις ατέλειες και τα ελαττώματα της ανθρώπινης φύσης σου, τότε, στην καλύτερη περίπτωση, αυτό απλώς σημαίνει ότι κανένα ελάττωμα της ανθρώπινης φύσης σου δεν φαίνεται εξωτερικά και, επιφανειακά, φαίνεσαι τέλειος και εξευγενισμένος. Ξέχνα το γεγονός ότι τα ελαττώματα και οι ατέλειες της ανθρώπινης φύσης σου είναι ουσιαστικά αδύνατον ν’ αλλάξουν· ακόμη κι αν άλλαζαν, τα μεγαλύτερα ελαττώματα και οι μεγαλύτερες ατέλειές σου —οι διεφθαρμένες διαθέσεις σου— εξακολουθούν να είναι κρυμμένα μέσα σου! Όσο περισσότερο φοράς ένα προσωπείο κι επιδιώκεις μια τέλεια ανθρώπινη φύση που δεν έχει κανένα ψεγάδι, τόσο πιο βαθιά και σφιχτά θα σε παγιδεύουν και θα σε κρατούν δεμένο οι διεφθαρμένες διαθέσεις σου, κάνοντάς σε ακόμη πιο αλαζονικό, δόλιο, μοχθηρό και αδιάλλακτο. Και ποια είναι η συνέπεια αυτού; Σε κάνει ν’ απομακρύνεσαι ακόμη περισσότερο από την αλήθεια κι από το μονοπάτι επιδίωξης της αλήθειας. Στο τέλος, η έκβασή σου θα είναι ο αποκλεισμός, και θα είσαι τελειωμένος. Δεν υπάρχει καμία πιθανότητα ο Θεός να κάνει μια εξαίρεση και να σε σώσει απλώς και μόνο επειδή είσαι τέλειος προς τα έξω ή φαίνεσαι αγνός άνθρωπος. Αντιθέτως, όσο περισσότερο επιδιώκεις μια τέλεια ανθρώπινη φύση χωρίς ψεγάδια, τόσο περισσότερο θα σε απεχθάνεται ο Θεός και δεν θα εργάζεται σ’ εσένα. Ωστόσο, κάποιοι άνθρωποι συχνά νιώθουν μεταμέλεια και θλίψη επειδή αποκαλύπτουν διεφθαρμένες διαθέσεις. Όσο νιώθουν μεταμέλεια, αναπτύσσουν την αποφασιστικότητα να επιδιώξουν την αλήθεια, μπορούν να υπομείνουν κακουχίες και να πληρώσουν ένα τίμημα για ν’ αποκτήσουν την αλήθεια, επιμένουν να διαβάζουν καθημερινά τα λόγια του Θεού και προσεύχονται στον Θεό κι αναζητούν την αλήθεια σε όλα τα ζητήματα. Μ’ αυτόν τον τρόπο, τους γίνεται ολοένα και πιο ξεκάθαρη η αλήθεια, καταφέρνοντας σταδιακά σε έναν βαθμό να εισέλθουν σε όλες τις πτυχές της αλήθειας, να τις κερδίσουν και να τις βιώσουν. Στο τέλος, όταν έρχονται αντιμέτωποι με κάθε λογής ανθρώπους, γεγονότα και πράγματα, έχουν τις αντίστοιχες αλήθεια-αρχές για να κάνουν πράξη και να εκτελούν ελέγχους. Μετά από πολλά χρόνια εμπειρίας, μέσα από την παίδευση και την κρίση του Θεού, το κλάδεμα, καθώς και μέσα από το τίμημα που έχουν πληρώσει επιδιώκοντας την αλήθεια, καταφέρνουν σταδιακά να έχουν μέσα τους την αλήθεια ως ζωή τους. Η ελπίδα τους για σωτηρία μεγαλώνει ακόμη περισσότερο και η πιθανότητα να επαναστατήσουν ενάντια στον Θεό και να Τον προδώσουν γίνεται όλο και μικρότερη. Παρόλο που οι ατέλειες και τα ελαττώματα της ανθρώπινης φύσης τους και οι έμφυτες συνθήκες τους παραμένουν ουσιαστικά αμετάβλητα, οι διεφθαρμένες διαθέσεις τους υποχωρούν σταθερά, και οι ίδιοι αντιστέκονται στον Θεό κι επαναστατούν εναντίον Του λιγότερο συχνά, ο Θεός τούς συμπαθεί όλο και περισσότερο, γίνονται όλο και πιο εποικοδομητικοί για τους άλλους και είναι όλο και περισσότερο κατάλληλοι για χρήση. Αν τέτοιοι άνθρωποι συνεχίσουν σ’ αυτό το μονοπάτι, τότε σίγουρα θα είναι αυτοί που θα φτάσουν στη σωτηρία· αυτούς σκοπεύει να σώσει ο Θεός με το έργο Του. Να παρατηρείτε τους ανθρώπους γύρω σας. Να βλέπετε ποιος διαρκώς καταβάλλει επίμονα προσπάθεια για το φαίνεσθαι, για τις ατέλειες, τα ελαττώματα και τις αδυναμίες της ανθρώπινης φύσης του, κάνοντας ό,τι είναι δυνατόν για να συγκαλύπτει τον εαυτό του και να προσποιείται, ώστε να κερδίσει την εκτίμηση, τον θαυμασμό και τη λατρεία των άλλων και να έχει μια θέση στις καρδιές των ανθρώπων· τέτοιοι άνθρωποι είναι Φαρισαίοι. Οι Φαρισαίοι έχουν μόνο ένα τελικό αποτέλεσμα: χάνονται μαζί με τα ποντίκια. Γι’ αυτό λέω ότι τέτοιοι άνθρωποι είναι τελειωμένοι κι έχουν αποκλειστεί.

Από την αρχή ως το τέλος, το έργο που κάνει ο Θεός δεν είναι ν’ αλλάξει τις ατέλειες και τα ελαττώματα που έχουν οι άνθρωποι στην ανθρώπινη φύση τους, αλλά μόνο ν’ αποκαταστήσει τη συνείδηση και τη λογική της κανονικής ανθρώπινης φύσης. Αυτό που θέλει ν’ αλλάξει ο Θεός είναι οι διεφθαρμένες διαθέσεις των ανθρώπων. Ασφαλώς, ο Θεός μιλάει επίσης συχνά για την απαλλαγή των ανθρώπων από τις διεφθαρμένες διαθέσεις τους, δίνοντάς τους έτσι τη δυνατότητα να φτάσουν στη σωτηρία. Σε ποιο θεμέλιο βασίζεται, λοιπόν, η αποκατάσταση της κανονικής ανθρώπινης φύσης; Βασίζεται στο θεμέλιο της απαλλαγής των ανθρώπων από τις διεφθαρμένες διαθέσεις τους. Η σταδιακή αποκατάσταση της κανονικής ανθρώπινης φύσης των ανθρώπων σημαίνει ότι η συνείδησή τους αποκτά αίσθηση, η λογική τους γίνεται ολοένα και πιο κανονική και είναι σε θέση να κάνουν τα σωστά πράγματα και να λένε τα σωστά λόγια από την οπτική της κανονικής ανθρώπινης φύσης· δεν προκαλούν διατάραξη ή αναστάτωση, τα λόγια και οι πράξεις τους δεν είναι αυθόρμητα, τυφλά ή παρορμητικά, αλλά βασίζονται εξ ολοκλήρου στις αρχές των λόγων του Θεού, η λογική τους είναι ιδιαίτερα κανονική και η ανθρώπινη φύση τους είναι ιδιαίτερα ακέραιη και καλοσυνάτη. Σε ποια βάση, λοιπόν, μπορούν να επιτευχθούν αυτά τα πράγματα και να γίνει πραγματικότητα αυτός ο βαθμός αποκατάστασης; Επιτυγχάνονται με βάση την αλλαγή των διεφθαρμένων διαθέσεων των ανθρώπων, με βάση το ότι οι άνθρωποι αποβάλλουν τις διεφθαρμένες διαθέσεις τους μέσα από την άσκηση της αλήθειας και την αποδοχή της κρίσης και της παίδευσης του Θεού. Ωστόσο, αν δεν αλλάξουν και δεν αποβληθούν οι διεφθαρμένες διαθέσεις σου, τότε, ακόμη κι αν η ανθρώπινη φύση σου είναι σχετικά καλή κι έχεις κάποια συνείδηση και λογική, χωρίς την αλήθεια ως ζωή σου, η συνείδηση και η λογική σου δεν μπορούν να πάρουν τα ηνία, και οι διεφθαρμένες διαθέσεις σου συχνά θα σε επηρεάζουν, θα σε υποκινούν και θα σε παρακινούν και πάλι να κάνεις πράγματα που πηγαίνουν κόντρα στη συνείδηση και τη λογική σου. Επομένως, ακόμη κι αν διαθέτεις λίγο αίσθημα δικαίου, είναι απλώς ένα είδος επιθυμίας κι αποφασιστικότητας. Έχεις απλώς λίγο καλοσυνάτη ανθρώπινη φύση, αλλά επειδή οι διεφθαρμένες διαθέσεις σου είναι η ζωή σου και σε ελέγχουν από μέσα, το μόνο που μπορείς να πετύχεις είναι να μην κάνεις κακό και να μην παίρνεις την πρωτοβουλία να εξαπατάς και να βλάπτεις τους άλλους, κάτι που είναι ήδη αρκετά καλό. Με άλλα λόγια, μπορείς μόνο να διασφαλίσεις ότι δεν κάνεις κακό όταν δεν πλήττονται τα προσωπικά σου συμφέροντα, αλλά, μόλις πληγούν τα προσωπικά σου συμφέροντα, θα αναδυθούν οι διεφθαρμένες διαθέσεις σου για να καταπνίξουν τη συνείδηση και τη λογική σου, κάνοντάς σε να υπερασπιστείς τα συμφέροντά σου και τα δικαιώματά σου, κι έτσι θα είναι πολύ δύσκολο ν’ αφήσεις τη συνείδηση και τη λογική σου να πάρουν τα ηνία. Γιατί; Επειδή δεν είναι η αλήθεια η ζωή σου, αλλά οι διεφθαρμένες διαθέσεις του Σατανά. Επομένως, μπορείς μόνο ν’ αποκαλύπτεις λίγη από τη συνείδηση ή τη λογική της ανθρώπινης φύσης σου όταν δεν πλήττονται τα συμφέροντά σου. Μόλις πληγούν ή απειληθούν τα συμφέροντά σου, αμέσως θ’ αναδυθούν οι διεφθαρμένες διαθέσεις σου για να καταπνίξουν τη συνείδηση και τη λογική σου, οδηγώντας σε να κάνεις πράγματα που πηγαίνουν κόντρα στη συνείδηση και τη λογική σου —δηλαδή, πράγματα που πηγαίνουν κόντρα στην ηθική και στην ηθική δικαιοσύνη— και μάλιστα, μπορεί να είσαι ικανός να κάνεις τα πάντα. Ασφαλώς, μπορεί να πει κανείς ότι όλες αυτές οι ενέργειες πηγαίνουν κόντρα στην αλήθεια· αυτό είναι αναπόφευκτο. Επομένως, αυτό που βιώνει ένας άνθρωπος δεν εξαρτάται από τις συνθήκες της ανθρώπινης φύσης του, αλλά από το ποια είναι η εσωτερική ζωή-ουσία του. Αν έχει πραγματικά την αλήθεια ως ζωή του, τότε η ζωή του εμπεριέχει την αλήθεια, τα λόγια του Θεού και την οδό του φόβου Θεού και της αποφυγής του κακού. Τότε, η συνείδηση και η λογική της κανονικής ανθρώπινης φύσης του θα παραμένουν στη βέλτιστη κατάσταση και θα μπορούν να λειτουργούν, δίνοντάς του τη δυνατότητα να κάνει πράξη την αλήθεια και να ενεργεί σύμφωνα με τις αρχές. Ωστόσο, αν η ζωή-ουσία ενός ανθρώπου είναι οι διεφθαρμένες διαθέσεις του, τότε η συνείδησή και η λογική του περιορίζονται στο κατώτατο πρότυπο, δηλαδή, πολύ απλά δεν πέφτουν χαμηλότερα από το κατώτατο όριο της ανθρώπινης φύσης. Ποιο είναι αυτό το κατώτατο όριο; «Δεν θα επιτεθώ εκτός κι αν μου επιτεθούν· αν μου επιτεθούν, σίγουρα θα αντεπιτεθώ», «Οφθαλμόν αντί οφθαλμού, οδόντα αντί οδόντος», «Πληρώνω με το ίδιο νόμισμα». Τι άλλο; «Καλύτερα να είσαι αληθινός κακούργος παρά ψεύτικος κύριος». Αυτό είναι το κατώτατο όριο για το πώς φέρονται πολλοί άπιστοι. Για έναν άπιστο, είναι ήδη αρκετά καλό να μπορεί ν’ ασκείται μ’ αυτόν τον τρόπο. Τι έχετε καταλάβει από αυτό; Αν δεν επιδιώκεις την αλήθεια, δεν πρόκειται ν’ αποβληθούν οι διεφθαρμένες διαθέσεις σου, δεν πρόκειται ν’ αλλάξει η ζωή-ουσία σου και, αν δεν αλλάξει η ζωή-ουσία σου, τότε η συνείδηση και η λογική της κανονικής ανθρώπινης φύσης σου δεν πρόκειται ν’ αποκατασταθούν ως προς την ουσία τους και απλώς, φαινομενικά, δεν θα πέσουν χαμηλότερα από το κατώτατο όριο της ανθρώπινης φύσης. Ωστόσο, αν έχουν αποβληθεί οι διεφθαρμένες διαθέσεις σου κι έχει αλλάξει η ουσία της ζωής σου, τότε η συνείδηση και η λογική της κανονικής ανθρώπινης φύσης σου θα βελτιστοποιηθούν και θα εξυψωθούν ως έναν βαθμό. Τι σημαίνουν σ’ αυτήν τη περίπτωση οι όροι «βελτιστοποιηθούν» και «εξυψωθούν»; Σημαίνουν ότι η συνείδηση και η λογική σου καταφέρνουν να λειτουργούν κανονικά· δεν είναι απλώς ότι δεν πέφτουν κάτω από το κατώτατο όριο, αλλά ότι φτάνουν στο πρότυπο της άσκησης της αλήθειας. Οι δήθεν καλοί άνθρωποι ανάμεσα στους απίστους απλώς εμφανίζουν κάποια συνείδηση και λογική, δεν διαπράττουν εμφανώς κακές πράξεις και δεν πέφτουν κάτω από το κατώτατο όριο της ηθικής δικαιοσύνης. Αυτό είναι ήδη αρκετά καλό· μπορούν να θεωρηθούν πολύ καλοί άνθρωποι. Ωστόσο, οι άνθρωποι που έχουν την αλήθεια ως ζωή τους πάνε ένα βήμα παραπέρα· έχουν την ικανότητα να διακρίνουν το σωστό από το λάθος και μπορούν ν’ αναγνωρίζουν τα διάφορα είδη σωστού και λάθους και ν’ αναγνωρίζουν τα διάφορα είδη ανθρώπων. Ποια είναι, λοιπόν, η βάση τους; Είναι οι αλήθεια-αρχές. Κατέχουν τις αλήθεια-αρχές· δεν είναι αυτό πολύ υψηλότερο από το πρότυπο της συνείδησης και της λογικής; (Ναι.) Επειδή κατανοούν την αλήθεια κι έχουν την αλήθεια ως ζωή τους και η βάση με την οποία αναγνωρίζουν τα διάφορα ζητήματα είναι πολύ υψηλότερη από το πρότυπο των συνηθισμένων διεφθαρμένων ανθρώπων, θα επιμένουν να ενεργούν σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές όταν έρχονται αντιμέτωποι με σύνθετα ζητήματα. Αφού συλλάβουν τις αλήθεια-αρχές, το μυαλό τους δεν θα είναι μπερδεμένο και η σκέψη τους θα είναι ξεκάθαρη. Τι σημαίνει «ξεκάθαρη»; Σημαίνει ορθολογική. Όσο σύνθετα κι αν είναι τα ζητήματα που αντιμετωπίζουν, οι αλήθεια-αρχές άσκησης είναι χαραγμένες στην καρδιά τους· έχουν συλλάβει απόλυτα και με ακρίβεια την αλήθεια κι έχει γίνει ήδη η ζωή τους. Όταν έρχονται αντιμέτωποι με κάθε λογής σύνθετους ανθρώπους, γεγονότα και πράγματα, έχουν ένα βασικό κριτήριο: ν’ ακολουθούν τις αλήθεια-αρχές. Αυτές οι αλήθεια-αρχές τούς δίνουν τη δυνατότητα να βλέπουν καθαρά την ουσία των διαφόρων σύνθετων πραγμάτων και την πραγματικότητα του ζητήματος· μπορούν ν’ αναγνωρίζουν αυτά τα πράγματα. Αυτός είναι ο ορθολογισμός τους. Δεν είναι αυτός ο ορθολογισμός υψηλότερος από εκείνον των συνηθισμένων ανθρώπων; (Ναι.) Επομένως, έχοντας φτάσει σ’ αυτό το επίπεδο, δεν έχει εξυψωθεί και βελτιστοποιηθεί ο ορθολογισμός τους; (Ναι.) Μια τέτοια κανονική ανθρώπινη φύση θέλει ο Θεός· ο Θεός δεν θέλει μπερδεμένους ανθρώπους. Κάποιοι άνθρωποι λένε: «Είμαι άδολος και δειλός και δέχομαι μονίμως εκφοβισμό», ενώ άλλοι λένε: «Το επίπεδό μου είναι πραγματικά χαμηλό και δεν έχω καμία ικανότητα ούτε κανένα ταλέντο». Ο Θεός λέει ότι αυτά τα πράγματα δεν είναι σημαντικά κι ότι αυτό που είναι σημαντικό είναι το κατά πόσο κατανοείς τις αλήθεια-αρχές. Αν κατανοείς τις αλήθεια-αρχές και μιλάς κι ενεργείς σύμφωνα με τα πρότυπα και τις αρχές ενός ειλικρινούς ανθρώπου, τότε, ακόμη κι αν οι άπιστοι σε περιγελούν λέγοντας ότι είσαι ανόητος, αυτό δεν είναι αληθινή ανοησία. Γιατί; Επειδή, μόλις κατανοήσεις τις αλήθεια-αρχές, η λογική σου γίνεται ορθή και βελτιστοποιείται, γίνεται ανώτερη από εκείνη των συνηθισμένων ανθρώπων. Όταν έρχεσαι αντιμέτωπος με οποιοδήποτε ζήτημα, δεν μπερδεύεσαι· έχεις τις σωστές αρχές, τη σωστή στάση και τους σωστούς στόχους ως βάση για να το χειριστείς. Το μυαλό σου έχει διαύγεια και οι σκέψεις σου είναι ξεκάθαρες. Ενεργείς πασχίζοντας ν’ ανταποκριθείς σ’ αυτές τις αρχές και σ’ αυτά τα πρότυπα, και σίγουρα δεν πηγαίνεις κόντρα στις προθέσεις του Θεού· σίγουρα ενεργείς σύμφωνα με τις προθέσεις Του. Αφού χειριστείς το ζήτημα, είτε οι άλλοι το είδαν καθαρά τη δεδομένη στιγμή είτε όχι, μόλις περάσει αρκετός καιρός και καταλάβουν, θα πειστούν όλοι απόλυτα και θα ξέρουν ότι ο τρόπος με τον οποίο το χειρίστηκες ήταν εξαιρετικά ωφέλιμος. Ποιος είναι, λοιπόν, ο κύριος λόγος για τον οποίο πέτυχες ένα τέτοιο αποτέλεσμα; Το γεγονός ότι έχεις την αλήθεια ως ζωή σου. Μόνο τότε ο ορθολογισμός σου θα σου δώσει τη δυνατότητα να προβαίνεις σε ακριβείς κρίσεις και χαρακτηρισμούς, να καταλήγεις σε ακριβή συμπεράσματα για οποιονδήποτε και οτιδήποτε, καθώς και να έχεις ακριβείς αρχές άσκησης και, ασφαλώς, ακριβείς αρχές για να βοηθάς και να καθοδηγείς τους άλλους. Δεν έχει, λοιπόν, εξυψωθεί και βελτιστοποιηθεί ο ορθολογισμός σου; Από πού αντλεί η κανονική ανθρώπινη φύση έναν τέτοιον ορθολογισμό; (Από την αλήθεια.) Οι άνθρωποι που έχουν την αλήθεια ως ζωή τους είναι το ανθρώπινο γένος που θέλει ο Θεός. Ίσως να είσαι ανόητος, άδολος, δειλός και ανίκανος, ίσως να μην είσαι δημοφιλής και να σε εκφοβίζουν οι άνθρωποι στον κόσμο, αλλά τίποτε από αυτά δεν έχει σημασία· δεν τα εξετάζει αυτά ο Θεός. Ίσως να είσαι πολύ ικανός στον κόσμο, ιδιαίτερα επιδέξιος στο να διαβάζεις τους ανθρώπους, να διακρίνεις τις τάσεις και να προσαρμόζεσαι ανάλογα με τις συνθήκες, αλλά κι αυτό είναι άχρηστο· δεν εξισώνεται με το να έχεις σωστό ορθολογισμό. Μόνο όταν έχεις αποδεχθεί και κατανοήσει την αλήθεια, όταν έχεις συλλάβει κι έχεις κάνει πράξη όλες τις αλήθειες κι έχεις αποκτήσει εμπειρία σ’ αυτές και η αλήθεια έχει γίνει η ζωή σου, μπορείς ν’ αναγνωρίζεις, να κρίνεις και ν’ αποφασίζεις με ακρίβεια για διάφορα ζητήματα.