2. Πώς να προσεγγίσει κανείς σωστά τις έμφυτες συνθήκες του

Αφού οι άνθρωποι κατανοήσουν τους στόχους και την αληθινή σημασία του έργου του Θεού, πώς θα πρέπει να ενεργούν ώστε να προσεγγίζουν σωστά τις έμφυτες συνθήκες τους; Πόσες αρχές υπάρχουν; (Αυτές που μπορώ να σκεφτώ είναι ότι οι άνθρωποι θα πρέπει να βλέπουν σωστά την προσωπικότητά τους, το επίπεδό τους και τις άλλες συνθήκες τους, να πάψουν να επιδιώκουν υπερφυσικά πράγματα και να πάψουν να επιζητούν να είναι υπεράνθρωποι· να κάνουν ό,τι είναι ικανοί να κάνουν στο μέγιστο των δυνατοτήτων τους και να μην πιέζουν τον εαυτό τους να πετύχει κάτι που υπερβαίνει τις δυνατότητές τους. Έτσι, η ζωή τους θα είναι πιο απελευθερωμένη και η ανθρώπινη φύση τους θα γίνεται ολοένα και πιο κανονική.) Κατ’ αρχάς, αν θέλεις να μην κάνεις ανόητα ή ηλίθια πράγματα, θα πρέπει πρώτα να κατανοήσεις τις συνθήκες σου: Πώς είναι το επίπεδό σου, ποια είναι τα δυνατά σου σημεία, σε τι είσαι καλός και σε τι δεν είσαι καλός, καθώς και ποια πράγματα μπορείς και δεν μπορείς να κάνεις με βάση την ηλικία σου, το φύλο σου, τις γνώσεις που έχεις, τη διορατικότητά σου και την εμπειρία ζωής σου. Με άλλα λόγια, θα πρέπει να έχεις ξεκαθαρίσει ποια είναι τα δυνατά σου σημεία και ποιες είναι οι αδυναμίες σου στο καθήκον που εκτελείς και στο έργο που κάνεις, και ποιες είναι οι ελλείψεις και τα θετικά στοιχεία της προσωπικότητάς σου. Μόλις ξεκαθαρίσεις ποιες είναι οι συνθήκες σου, τα θετικά σου στοιχεία και οι ελλείψεις σου, θα πρέπει μετά να εξετάσεις ποια θετικά στοιχεία και ποια δυνατά σου σημεία πρέπει να διατηρήσεις, ποιες ελλείψεις και ποια ελαττώματα μπορείς να ξεπεράσεις και ποια δεν μπορείς καθόλου να ξεπεράσεις· θα πρέπει να σου είναι ξεκάθαρα αυτά τα πράγματα. Για να μπορέσεις να τα ξεκαθαρίσεις όλα αυτά, αφενός θα πρέπει ν’ αναζητήσεις την αλήθεια, να συλλογιστείς αυτά τα πράγματα και ν’ αποκτήσεις γνώση πάνω σ’ αυτά, συγκρίνοντας τα λόγια του Θεού με το πώς πραγματικά είσαι και, ταυτόχρονα, να προσευχηθείς στον Θεό για ν’ αποκαλύψει αυτά τα πράγματα. Αφετέρου, μπορείς επίσης να ρωτήσεις τους αδελφούς και τις αδελφές γύρω σου και να τους ζητήσεις να σε συμβουλέψουν και να σου κάνουν υποδείξεις. Μ’ αυτόν τον τρόπο, θα κατανοήσεις βαθύτερα τον εαυτό σου και θα έχεις περισσότερες ιδέες και ενδείξεις σε ό,τι έχει να κάνει με το ζήτημα της αυτογνωσίας. Υπάρχουν κάποια προβλήματα που δεν μπορούν να τα λύσουν οι άνθρωποι. Για παράδειγμα, μπορεί να έχεις την τάση να νιώθεις νευρικότητα όταν μιλάς σε άλλους· όταν έρχεσαι αντιμέτωπος με διάφορες περιστάσεις, μπορεί να έχεις δικές σου ιδέες και απόψεις, αλλά να μην μπορείς να τις διατυπώσεις ξεκάθαρα. Νιώθεις μεγάλη νευρικότητα όταν είναι παρόντες πολλοί άνθρωποι· μιλάς ασυνάρτητα και με τρεμάμενα χείλη. Μάλιστα, κάποιοι άνθρωποι τραυλίζουν κιόλας· άλλοι, αν είναι παρόντα άτομα του αντίθετου φύλου, γίνονται ακόμα λιγότερο κατανοητοί και απλώς δεν ξέρουν τι να πουν ή τι να κάνουν. Είναι εύκολο να ξεπεραστεί κάτι τέτοιο; (Όχι.) Τουλάχιστον στο άμεσο μέλλον, δεν είναι εύκολο να ξεπεράσεις αυτό το ελάττωμα, επειδή είναι μέρος των έμφυτων συνθηκών σου. Αν μετά από αρκετούς μήνες εξάσκησης εξακολουθείς να έχεις νευρικότητα, η νευρικότητα θα μετατραπεί σε πίεση, η οποία θα σε επηρεάσει αρνητικά προκαλώντας σου φόβο να μιλήσεις, να έρθεις σε επαφή με ανθρώπους, να παρευρεθείς σε συναθροίσεις ή να κάνεις κηρύγματα, και αυτοί οι φόβοι θα σε τσακίσουν. Τι πρέπει να κάνεις, λοιπόν; Μπορείς να συλλογιστείς αυτό το ζήτημα και να το συζητήσεις με άλλους· να δεις τι νοοτροπία έχουν οι άλλοι όταν αντιμετωπίζουν αυτό το πρόβλημα και πώς το λύνουν, κι έπειτα θα πρέπει επίσης ν’ ασκηθείς κι εσύ μ’ αυτόν τον τρόπο. Έστω ότι κατά τη διάρκεια της σημερινής συνάθροισης είσαι σε πολύ καλή φόρμα· είσαι ευδιάθετος και μάλιστα συγκινείσαι όταν διαβάζεις τα λόγια του Θεού και νιώθεις μια ιδιαίτερη επιθυμία να εκφραστείς. Τυχαίνει να είναι η συνάθροιση μιας μικρής ομάδας με μόνο λίγους ανθρώπους, οπότε προσπαθείς να συναναστραφείς λέγοντας λίγα λόγια και νιώθεις αρκετά καλά γι’ αυτό· δεν νιώθεις νευρικότητα. Σ’ αυτήν την περίπτωση, όταν δεν νιώθεις καμία πίεση και δεν έχεις προετοιμαστεί καθόλου, εκφράζεσαι ελεύθερα με πολύ καλά αποτελέσματα, και όλοι συγκινούνται πραγματικά από αυτό και το βρίσκουν πολύ εποικοδομητικό. Δεν είναι πρόοδος αυτό; Άρχισε απλώς να εξασκείσαι στην ομιλία και τη συναναστροφή σε συναθροίσεις μικρών ομάδων, όπου είναι λίγοι οι άνθρωποι, και σταδιακά θα μπορέσεις να μιλάς κανονικά και η νευρικότητά σου λίγο λίγο θα εξαλειφθεί. Αν εξασκηθείς μ’ αυτόν τον τρόπο, θα πετύχεις τα καλύτερα αποτελέσματα. Πρώτα, διάλεξε μια συνάθροιση μιας μικρής ομάδας όπου υπάρχουν λίγοι άνθρωποι ή ένα ανεπίσημο πλαίσιο για να εξασκηθείς, μιλώντας και πραγματοποιώντας συναναστροφή αυθόρμητα, σαν να κουβεντιάζεις, ώστε να ξεπεράσεις αυτό σου το ελάττωμα. Μερικές φορές, αφού μιλήσεις για ένα λεπτό ίσως νιώσεις λίγη νευρικότητα, ίσως νιώθεις λιγότερη σιγουριά όσο περισσότερο μιλάς, και ίσως έχεις λιγότερα να πεις όσο συνεχίζεις· σε τέτοιες περιπτώσεις, μη μιλάς άλλο. Ολοκλήρωσε γρήγορα αυτό που λες και σταμάτα. Μερικές φορές, αφού έχεις μιλήσει για λίγο, μπορεί να είναι όλοι πρόθυμοι ν’ ακούσουν και να νιώθουν πολύ απελευθερωμένοι· σε μια τέτοια ατμόσφαιρα, η νευρικότητα και το άγχος σου θα εξαφανιστούν χωρίς να το συνειδητοποιήσεις. Μόνο υπό τέτοιες συνθήκες μπορεί σταδιακά να βελτιωθεί αυτό σου το ελάττωμα, αλλά δεν πρόκειται να ξεπεραστεί. Αν θεωρείς ότι, αφού εξασκηθείς για έναν μήνα, η κατάστασή σου δεν έχει βελτιωθεί πολύ και μάλιστα έχεις αρχίσει να νιώθεις ένα είδος πίεσης μέσα σου, που σε κάνει όλο και πιο νευρικό, πράγμα που επηρεάζει το κανονικό σου έργο, καθώς και την κανονική σου ζωή και εκτέλεση του καθήκοντός σου, τότε δεν χρειάζεται να συνεχίσεις την εξάσκηση. Αν μπορείς να κάνεις κανονικά το καθήκον σου, αυτό αρκεί. Απλώς εστίασε στο να κάνεις καλά το καθήκον σου· αυτό είναι σωστό. Κράτα μέσα σου αυτήν την ατέλεια, αυτό το ελάττωμα, προσευχήσου σιωπηλά στον Θεό κι έπειτα βρες κατάλληλες περιστάσεις για να εξασκηθείς στο να μιλάς με άλλους ανθρώπους και στις κοινωνικές σου επαφές μαζί τους, στο να εκφράζεις αυτό που θέλεις να πεις αρθρώνοντας κάθε λέξη, με λόγο δομημένο και ξεκάθαρο. Έτσι, η ατέλειά σου, αυτό το ελάττωμα, θα βελτιωθεί σταδιακά. Είναι πιθανό, μετά από ένα ή δύο χρόνια, καθώς μεγαλώνεις, να ωριμάσεις περισσότερο και να εξοικειωθείς περισσότερο με τους ανθρώπους γύρω σου, κι έτσι το βλέμμα τους, οι απόψεις τους και η ατμόσφαιρα που δημιουργείται όταν είστε όλοι μαζί να μη σε πιέζουν, να μη σε δεσμεύουν και να μη σε περιορίζουν πια· τότε, ίσως ξεπεράσεις και εξαλείψεις το ελάττωμά σου ανάμεσα σ’ αυτούς τους ανθρώπους. Αυτό είναι το είδος ανθρώπου που έχει την πιο σοβαρή μορφή αυτού του ελαττώματος· μπορεί να το ξεπεράσει μόνο μέσα από μακροχρόνια σκληραγώγηση και εξάσκηση σε τέτοια περιβάλλοντα. Ασφαλώς, υπάρχουν και άνθρωποι που εξαλείφουν σταδιακά αυτό το ελάττωμα σε μικρό διάστημα τριών με πέντε μηνών. Δεν νιώθουν νευρικότητα όταν αλληλεπιδρούν και μιλούν με άλλους σε συνηθισμένες συνθήκες, παρά μόνο όταν βρίσκονται σε σημαντικές περιστάσεις. Επομένως, αν μπορείς να ξεπεράσεις αυτήν την ατέλεια, αυτό το ελάττωμα σε σύντομο χρονικό διάστημα, κάν’ το. Αν είναι δύσκολο να το ξεπεράσεις, μην ασχολείσαι μ’ αυτό, μην προσπαθείς να το καταπολεμήσεις και μη δοκιμάζεις τον εαυτό σου. Ασφαλώς, αν δεν μπορείς να το ξεπεράσεις, δεν θα πρέπει να νιώθεις αρνητικός. Ακόμη κι αν δεν μπορέσεις να το ξεπεράσεις ποτέ στη ζωή σου, ο Θεός δεν θα σε καταδικάσει, αφού δεν είναι η διεφθαρμένη διάθεσή σου. Το τρακ που νιώθεις μπροστά σε κοινό, η νευρικότητα και ο φόβος σου είναι εκδηλώσεις που δεν αντικατοπτρίζουν τη διεφθαρμένη διάθεσή σου· είτε είναι έμφυτα στοιχεία είτε προκλήθηκαν από το περιβάλλον μετέπειτα στη ζωή σου, στη χειρότερη περίπτωση είναι μια ατέλεια, ένα ελάττωμα της ανθρώπινης φύσης σου. Αν δεν μπορείς να το αλλάξεις μακροπρόθεσμα ή ακόμα και καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής σου, μην κολλάς σ’ αυτό, μην το αφήνεις να σε περιορίζει ούτε να γίνεις αρνητικός λόγω αυτού, αφού δεν είναι η διεφθαρμένη διάθεσή σου· είναι ανώφελο να προσπαθείς να το αλλάξεις ή να το καταπολεμήσεις. Αν δεν μπορείς να το αλλάξεις, τότε αποδέξου το, άφησέ το να υπάρχει και αντιμετώπισέ το σωστά, επειδή μπορείς να συνυπάρξεις με αυτήν την ατέλεια, με αυτό το ελάττωμα· η ύπαρξή του δεν σε επηρεάζει στο να ακολουθείς τον Θεό και να κάνεις τα καθήκοντά σου. Εφόσον μπορείς ν’ αποδεχθείς την αλήθεια και να κάνεις τα καθήκοντά σου στο μέγιστο των ικανοτήτων σου, μπορείς και πάλι να σωθείς· δεν σε επηρεάζει στο να αποδεχθείς την αλήθεια ούτε σε επηρεάζει στο να φτάσεις στη σωτηρία. Επομένως, δεν θα πρέπει να σε περιορίζει συχνά μια συγκεκριμένη ατέλεια ή ένα συγκεκριμένο ελάττωμα της ανθρώπινης φύσης σου ούτε θα πρέπει, για τον ίδιο λόγο, να γίνεσαι συχνά αρνητικός και να αποθαρρύνεσαι ή ακόμα και να εγκαταλείψεις το καθήκον σου και να πάψεις να επιδιώκεις την αλήθεια, χάνοντας έτσι την ευκαιρία να σωθείς. Δεν αξίζει καθόλου όλο αυτό· αυτό είναι κάτι που θα έκανε ένας ανόητος, ένας ανίδεος άνθρωπος.

Κάποιοι άνθρωποι μπορούν να φτάσουν μόνο στις μεσαίες νότες όταν τραγουδούν και δεν μπορούν να φτάσουν στις ψηλές νότες όσο κι αν εκπαιδευτούν σ’ αυτό. Τι μπορεί να γίνει γι’ αυτό, λοιπόν; Απλώς να τραγουδάς στις μεσαίες και χαμηλές νότες· δεν υπάρχει πρόβλημα να τραγουδάς καλά μόνο αυτές τις νότες. Αν θέλεις μονίμως να προκαλείς τον εαυτό σου, λέγοντας: «Τραγουδάω καλά τις μεσαίες νότες και θέλω να δοκιμάσω τον εαυτό μου για να φτάσω στις ψηλές νότες», τότε, ακόμη κι αν τα καταφέρεις σ’ αυτήν την πρόκληση, δεν θα έχει κάποιο νόημα και δεν θα σημαίνει ότι έχεις κερδίσει την αλήθεια. Στην καλύτερη περίπτωση, απλώς θα σημαίνει ότι έχεις αποκτήσει μια επιπλέον δεξιότητα, ότι μπορείς να κάνεις ένα επιπλέον καθήκον, ότι μπορείς να τραγουδάς κάποια επιπλέον τραγούδια κι ότι μπορείς να είσαι λίγο περισσότερο στο προσκήνιο. Όμως, και τι μ’ αυτό; Το ότι είσαι περισσότερο στο προσκήνιο σημαίνει ότι κάνεις περισσότερο πράξη την αλήθεια; Υπάρχει κάποια σύνδεση ανάμεσα σ’ αυτά τα δύο πράγματα; (Όχι.) Αν μπορείς να τραγουδάς μεσαίες νότες, τότε τραγούδησέ τες καλά. Αν δεν μπορείς να τραγουδήσεις καλά τις ψηλές νότες, αλλά επιμένεις να πασχίζεις να τις τραγουδήσεις, και στο τέλος δεν καταφέρεις να τις τραγουδήσεις σωστά και παράλληλα αρρωστήσεις από την εξάντληση, ο Θεός δεν θα το θυμάται αυτό. Δεν έχει σημασία αν μπορείς να τραγουδήσεις ψηλές ή μεσαίες νότες· εφόσον μπορείς να τραγουδάς καλά, εφόσον κάνεις το καθήκον σου με αφοσίωση και δίνοντας όλο σου το είναι, χωρίς να είσαι επιπόλαιος ή ύπουλος, χωρίς να λουφάρεις, να διαπράττεις παραπτώματα από απερισκεψία ή να ξεστομίζεις πομπώδεις ιδέες, κι εφόσον πασχίζεις —τόσο ως προς την τεχνική όσο και ως προς το συναίσθημα, την τονικότητα και τις νότες— να τραγουδάς σύμφωνα με τα πρότυπα, με τρόπο όμορφο που αγγίζει τις καρδιές των ανθρώπων, τους συγκινεί, ησυχάζει τις καρδιές τους ενώπιον του Θεού και είναι εποικοδομητικός γι’ αυτούς καθώς σε ακούνε, τότε κάνεις το καθήκον σου με τρόπο που ανταποκρίνεται στα πρότυπα. Αν θέλεις διαρκώς να δοκιμάζεις τα όριά σου και θέλεις διαρκώς να επιτυγχάνεις προσωπικά επιτεύγματα και να ξεπερνάς τον εαυτό σου, τότε αυτό αποκαλύπτει τη σατανική διεφθαρμένη σου διάθεση και δεν κάνεις το καθήκον σου έτσι. Αφού έχεις κάνει όπως πρέπει το έργο σου κι έχεις κάνει σωστά ό,τι μπορείς να πετύχεις, δεν υπάρχει πρόβλημα να μάθεις κάτι χρήσιμο για το καθήκον σου στον ελεύθερο χρόνο σου, αλλά δεν απαιτεί αυτό ο Θεός. Έστω ότι τραγουδάς καλά τις μεσαίες νότες και στον ελεύθερο χρόνο σου εξασκείσαι για να τραγουδάς τις ψηλές νότες. Μετά από ένα διάστημα, σημειώνεις πρόοδο και, μετά από δύο με τρία χρόνια σκληρής δουλειάς, μπορείς να τραγουδάς καλά και τις ψηλές νότες. Μπορείς να τραγουδάς τόσο τις μεσαίες όσο και τις ψηλές νότες και να εκπληρώνεις και τα δύο αυτά καθήκοντα· μπορείς να κάνεις και τα δύο αυτά καθήκοντα σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές και να τραγουδάς με όλη σου την καρδιά, χωρίς να είσαι επιπόλαιος, ύπουλος, να λουφάρεις ή να ξεστομίζεις πομπώδεις ιδέες. Αυτό είναι ακόμη καλύτερο, είναι μια καλή πράξη και ο Θεός θα το θυμάται. Έστω, όμως, ότι δεν μπορείς να το πετύχεις αυτό κι εξακολουθείς να σκέφτεσαι διαρκώς: «Ο Θεός έχει μεγάλες προσδοκίες από μένα· τραγουδώντας μόνο τις μεσαίες νότες, δεν φέρομαι ύπουλα; Δεν λουφάρω; Ο Θεός δεν είναι ικανοποιημένος!» Αυτό είναι δική σου φαντασιοκοπία. Κάνεις υποθέσεις για τον Θεό και επιδίδεσαι στην πρακτική της «αξιολόγησης των ευγενών με βάση τα πρότυπα των φαύλων». Ο Θεός δεν σου έχει θέσει τέτοιες απαιτήσεις. Αυτό που απαιτεί από σένα ο Θεός είναι να κάνεις καλά αυτό που οφείλεις να κάνεις στο πλαίσιο του έμφυτου επιπέδου και των έμφυτων ικανοτήτων σου, κι αν το κάνεις καλά σύμφωνα με τις αρχές που απαιτεί ο Θεός, τότε θα σε έχει ήδη βαθμολογήσει με άριστα. Αν, όμως, δεν προσπαθείς να κάνεις καλά αυτό που μπορείς να πετύχεις και δεν το κάνεις σύμφωνα με τις αρχές, αλλά είσαι μονίμως ύπουλος, λουφάρεις, θέλεις διαρκώς να ξεστομίζεις πομπώδεις ιδέες και δεν εξασκείσαι στις διάφορες τεχνικές του τραγουδιού, αλλά εξακολουθείς να θέλεις να δοκιμάζεις τα όριά σου, τότε ο τρόπος με τον οποίο ενεργείς στερείται λογικής, είναι μια εκδήλωση αλαζονείας και άγνοιας, κι ο Θεός δεν θα είναι ικανοποιημένος. Σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να πει: «Αυτός ο άνθρωπος μπορεί να τραγουδάει μεσαίες νότες και ταυτόχρονα προσπαθεί να τραγουδήσει τις ψηλές νότες. Παρόλο που δεν μπορεί να τραγουδήσει καλά τις ψηλές νότες, δείχνει αρκετή ευσυνειδησία κι αυτό αρκεί». Ο Θεός δεν θα σε βλέπει έτσι, οπότε μη νιώθεις καλά με τον εαυτό σου. Ο Θεός παρατηρεί μόνο αν φέρεσαι με τρόπο που αρμόζει στη θέση σου και αν είσαι ένας άνθρωπος που κάνει καλά τα καθήκοντα ενός δημιουργημένου όντος. Παρατηρεί κατά πόσο, όταν εκτελείς το καθήκον σου, το κάνεις με όλη σου την καρδιά και τη δύναμη στο πλαίσιο των έμφυτων συνθηκών που σου έχει δώσει ο Θεός, και κατά πόσο ενεργείς σύμφωνα με τις αρχές και επιτυγχάνεις τα αποτελέσματα που επιθυμεί ο Θεός. Αν μπορείς να καταφέρεις όλα αυτά τα πράγματα, ο Θεός σε βαθμολογεί με άριστα. Ας υποθέσουμε πως δεν ενεργείς σύμφωνα με τις απαιτήσεις του Θεού και, ακόμη κι αν προσπαθείς σκληρά και καταβάλλεις προσπάθεια, το μόνο που καταφέρνεις είναι να κάνεις φιγούρα και να επιδεικνύεσαι, και δεν ενεργείς σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές ούτε προσπαθείς να ικανοποιήσεις τον Θεό με όλη σου την καρδιά και τη δύναμη όταν εκτελείς το καθήκον σου. Σ’ αυτήν την περίπτωση, οι εκδηλώσεις και η συμπεριφορά σου προκαλούν απέχθεια στον Θεό. Γιατί τις απεχθάνεται ο Θεός; Ο Θεός λέει ότι δεν εστιάζεις στις εργασίες που σου αναλογούν, ότι δεν έχεις εκτελέσει το καθήκον σου με όλη σου την καρδιά, τη δύναμη και το μυαλό και ότι δεν βαδίζεις στο σωστό μονοπάτι. Το επίπεδο, τα χαρίσματα και τα ταλέντα που σου έχει δώσει ο Θεός είναι ήδη αρκετά· απλώς εσύ δεν είσαι ικανοποιημένος, δεν είσαι αφοσιωμένος στο καθήκον σου, δεν ξέρεις ποτέ ποια είναι η θέση σου, θέλεις μονίμως να ξεστομίζεις ιδέες που ακούγονται πομπώδεις και να κάνεις επίδειξη, με αποτέλεσμα, τελικά, να τα κάνεις θάλασσα στα καθήκοντά σου. Δεν έχεις αξιοποιήσει το επίπεδο, τα χαρίσματα και τα ταλέντα που σου έχει δώσει ο Θεός, δεν έχεις καταβάλει ολοκληρωμένη προσπάθεια και δεν έχεις πετύχει καθόλου αποτελέσματα. Παρόλο που μπορεί να είσαι αρκετά απασχολημένος, ο Θεός λέει ότι είσαι σαν καραγκιόζης, όχι ένας άνθρωπος που ξέρει ποια είναι η θέση του και εστιάζει στις εργασίες που του αναλογούν. Ο Θεός δεν συμπαθεί τέτοιους ανθρώπους. Επομένως, όποια κι αν είναι τα σχέδια και οι σκοποί σου, αν στο τέλος δεν καταφέρνεις να κάνεις το καθήκον σου σύμφωνα με τις αρχές που απαιτεί ο Θεός, με όλη σου την καρδιά, όλο σου το μυαλό και όλη σου τη δύναμη, με βάση το έμφυτο επίπεδο, τα έμφυτα χαρίσματα και ταλέντα, τις έμφυτες ικανότητες και τις άλλες συνθήκες που σου έχει δώσει ο Θεός, τότε ο Θεός δεν θα θυμάται τι έχεις κάνει και δεν θα κάνεις το καθήκον σου· αντιθέτως, θα κάνεις κακό.

Έχετε καταλάβει την αρχή άσκησης για το πώς να προσεγγίζετε σωστά τις έμφυτες συνθήκες σας, δηλαδή τις συνθήκες, τα προσόντα και τις ελλείψεις σας; (Ναι.) Ποιο είναι το πρώτο βήμα; Κατ’ αρχάς, να αξιοποιείς στο έπακρο τα έμφυτα και υπάρχοντα χαρίσματα, ικανότητες και προτερήματα που σου έχει δώσει ο Θεός, καθώς και τις τεχνικές ή επαγγελματικές δεξιότητες που μπορείς να μάθεις και να πετύχεις, χωρίς να συγκρατείς τις δυνάμεις σου. Αν έχεις καταφέρει να ικανοποιήσεις τον Θεό σε όλα αυτά και πιστεύεις ότι μπορείς να φτάσεις ακόμα πιο ψηλά, τότε δες σε ποιες τεχνικές ή επαγγελματικές δεξιότητες μπορείς να βελτιωθείς ή να σημειώσεις πρόοδο ανάλογα με το τι μπορείς να πετύχεις βάσει του επιπέδου σου. Μπορείς να συνεχίσεις να μαθαίνεις και να βελτιώνεσαι με βάση αυτά που μπορείς να πετύχεις με το επίπεδό σου. Πώς, λοιπόν, θα πρέπει να κάνει κάποιος πράξη την εγκατάλειψη των αντιλήψεων και των φαντασιοκοπιών του σχετικά με το έργο του Θεού; Κατ’ αρχάς, πρέπει να κατανοήσεις ποιες είναι οι έμφυτες συνθήκες σου, τι σου έχει δώσει ο Θεός, πώς θα πρέπει να χρησιμοποιείς αυτά τα πράγματα, πώς να αναδείξεις πλήρως τις δυνατότητές τους και να τα αξιοποιείς στο έπακρο, μετατρέποντάς τα σε βασικές συνθήκες, κι όχι εμπόδια, προκειμένου να καταφέρεις να κάνεις το καθήκον σου με αφοσίωση. Να κατανοείς τα δυνατά σου σημεία και να φροντίζεις να αξιοποιούνται. Να κατανοείς τα ελαττώματα και τις ατέλειές σου και, αν μπορείς να τα αλλάξεις σε σύντομο χρονικό διάστημα, να το κάνεις· αν δεν είναι εύκολο ν’ αλλάξουν, μην τα αφήνεις να γίνουν προσκόμματα ή εμπόδια στην εκτέλεση του καθήκοντός σου, μην τα αφήνεις να σε περιορίζουν, να σε επηρεάζουν ή να σε κρατούν δέσμιο και δεμένο χειροπόδαρα. Έστω, για παράδειγμα, ότι γεννήθηκες με κακή υγεία και αδύναμη κράση, και θέλεις μονίμως να το ξεπεράσεις αυτό και να μπορείς να τρως, να πίνεις και να ξενυχτάς σαν κανονικός άνθρωπος, αλλά ο Θεός δεν σου έχει δώσει αυτό το κεφάλαιο. Τότε, θα πρέπει ν’ αντιμετωπίζεις την κάθε μέρα με βάση τις συνθήκες σου και να ενεργείς σύμφωνα με τις αρχές που απαιτεί ο Θεός. Μη δοκιμάζεις τα όριά σου και μην αφήνεις τα ελαττώματα και τις ατέλειές σου να γίνουν προσκόμματα και εμπόδια στο μονοπάτι κατά το οποίο ακολουθείς τον Θεό, εκτελείς το καθήκον σου και επιδιώκεις την αλήθεια· μην τα αφήνεις να αποτελέσουν το έναυσμα για να γίνεις αρνητικός και, ακόμη περισσότερο, μην εγκαταλείπεις την επιδίωξη της αλήθειας ή την εκτέλεση του καθήκοντός σου ούτε να νιώθεις φθόνο και μίσος απέναντι στους άλλους μόνο και μόνο επειδή έχεις κάποιες ατέλειες, κάποια ελαττώματα και κάποιες ανεπάρκειες· μην κάνεις τίποτε από αυτά. Θα πρέπει να προσεγγίζεις σωστά τις ατέλειες και τα ελαττώματά σου· αν δεν μπορείς να τα αλλάξεις, θα πρέπει να τα αφήνεις να υπάρχουν, κι έπειτα ν’ αναζητείς την αλήθεια για να κατανοήσεις τις προθέσεις του Θεού, να μπορέσεις να τα προσεγγίσεις σωστά και να μη σε περιορίζουν. Γιατί πρέπει να το κάνεις αυτό; Αυτή είναι η λογική που θα πρέπει να έχει η κανονική ανθρώπινη φύση. Αν έχεις κανονική λογική στην ανθρώπινη φύση σου, θα πρέπει ν’ αντιμετωπίζεις τις ατέλειές σου και τα ελαττώματά σου με τον σωστό τρόπο· θα πρέπει να τ’ αναγνωρίζεις και να τα αποδέχεσαι. Αυτό είναι ωφέλιμο για σένα. Το να τα αποδεχθείς δεν σημαίνει να σε περιορίζουν ούτε σημαίνει να είσαι συχνά αρνητικός λόγω αυτών, αλλά, αντιθέτως, σημαίνει να μην σε περιορίζουν, ν’ αναγνωρίσεις ότι είσαι απλώς ένα συνηθισμένο μέλος του διεφθαρμένου ανθρώπινου γένους, με τα δικά σου ελαττώματα και τις δικές σου ατέλειες, και δεν έχεις κάτι για να καυχιέσαι, καθώς και ότι ο Θεός είναι Εκείνος που εξυψώνει τους ανθρώπους για να κάνουν το καθήκον τους και ότι ο Θεός σκοπεύει να θεμελιώσει τον λόγο και τη ζωή Του μέσα τους, δίνοντάς τους τη δυνατότητα να πετύχουν τη σωτηρία και να ξεφύγουν από την επιρροή του Σατανά· ότι αυτό αποτελεί εξ ολοκλήρου εξύψωση των ανθρώπων από τον Θεό. Όλοι έχουν ελαττώματα και ατέλειες. Θα πρέπει να επιτρέπεις στα ελαττώματα και τις ατέλειές σου να συνυπάρχουν μ’ εσένα· να μην τα αποφεύγεις ούτε να τα συγκαλύπτεις και να μη νιώθεις συχνά καταπιεσμένος μέσα σου ή να νιώθεις μονίμως ακόμα και κατώτερος λόγω αυτών. Δεν είσαι κατώτερος· αν μπορείς να κάνεις το καθήκον σου με όλη σου την καρδιά, τη δύναμη και το μυαλό, στο μέγιστο των ικανοτήτων σου, και έχεις ειλικρινή καρδιά, τότε ενώπιον του Θεού είσαι εξίσου πολύτιμος με το χρυσάφι. Αν δεν μπορείς να πληρώσεις ένα τίμημα και δεν κάνεις με αφοσίωση το καθήκον σου, τότε, ακόμη κι αν οι έμφυτες συνθήκες σου είναι καλύτερες από εκείνες του μέσου ανθρώπου, δεν είσαι πολύτιμος ενώπιον του Θεού, δεν αξίζεις ούτε έναν κόκκο άμμου. Καταλάβατε; (Ναι.) Είτε πρόκειται για τη φυσική σου εμφάνιση, το φυσικό σου επίπεδο και τα φυσικά σου ταλέντα είτε για τις ατέλειες και τις ανεπάρκειες που έχεις σε κάποια πτυχή της ανθρώπινης φύσης σου, μην τα αφήνεις να σε περιορίζουν και να επηρεάζουν την αφοσίωσή σου και την υποταγή σου στον Θεό, μην τα αφήνεις να σε επηρεάζουν στην επιδίωξη της αλήθειας και, ασφαλώς, ακόμη περισσότερο μην τα αφήνεις να επηρεάζουν το σπουδαίο ζήτημα της σωτηρίας σου. Θα πρέπει να προσεγγίζεις τις ατέλειες και τις ανεπάρκειές σου σωστά και να τις αφήνεις να συνυπάρχουν μ’ εσένα· με άλλα λόγια, θα πρέπει να πάψεις να προσπαθείς να τις αλλάξεις, καθώς δεν πρόκειται να έχουν τον παραμικρό αντίκτυπο στην εκτέλεση του καθήκοντός σου με όλη σου την καρδιά, όλο σου το μυαλό και όλη σου τη δύναμη και, ασφαλώς, δεν πρόκειται να επηρεάσουν ούτε την εκτέλεση του καθήκοντός σου σύμφωνα με τις αρχές, πόσο μάλλον τη δια βίου επιδίωξη της αλήθειας κατά την πίστη σου στον Θεό ή το πώς βλέπεις τους ανθρώπους και τα πράγματα και το πώς φέρεσαι και ενεργείς όσο επιδιώκεις την αλήθεια. Ασφαλώς, δεν θα πρέπει να έχεις διαρκώς απαιτήσεις από τον εαυτό σου και να σκέφτεσαι: «Να μη δείξω αυτό το ελάττωμα, να μην αφήσω τους άλλους να δουν τις ατέλειές μου ούτε να τους αφήσω να με αντιμετωπίζουν υποτιμητικά!» Αν το κάνεις αυτό, τότε θα ζήσεις μια πολύ κουραστική ζωή. Αν αφήσεις τις ατέλειες και τα ελαττώματά σου να συνυπάρχουν μ’ εσένα, τότε να τα αφήσεις να υπάρχουν, και ακόμη κι αν οι άλλοι δουν τις ατέλειές σου, αυτό μπορεί να είναι κιόλας ωφέλιμο για σένα, καθώς και ένα είδος προστασίας, το οποίο θα σε εμποδίσει να γίνεις αλαζονικός και επηρμένος. Ασφαλώς, για πολλούς ανθρώπους, το να αποκαλύψουν τις ατέλειες και τα ελαττώματά τους απαιτεί θάρρος. Κάποιοι άνθρωποι λένε: «Όλοι αποκαλύπτουν τα δυνατά τους σημεία και τα προσόντα τους. Ποιος θα αποκάλυπτε σκοπίμως τα αδύνατα σημεία του και τις ατέλειές του;» Δεν είναι ότι τα αποκαλύπτεις σκοπίμως, αλλά ότι τα αφήνεις να αποκαλυφθούν. Για παράδειγμα, αν είσαι συνεσταλμένος και συχνά νιώθεις νευρικότητα όταν μιλάς μπροστά σε πολλούς ανθρώπους, μπορείς να πάρεις την πρωτοβουλία να πεις στους άλλους: «Με πιάνει εύκολα νευρικότητα όταν μιλάω· ζητώ απλώς από όλους σας να δείξετε κατανόηση και να μη με κατακρίνετε γι’ αυτό». Παίρνεις την πρωτοβουλία ν’ αποκαλύψεις τις ατέλειες και τα ελαττώματά σου σε όλους, έτσι ώστε να μπορούν να δείξουν κατανόηση και ανεκτικότητα απέναντί σου και να σε γνωρίσουν όλοι καλύτερα. Όσο περισσότερο σε γνωρίσουν όλοι, τόσο πιο ήρεμη θα είναι η καρδιά σου, ενώ θα περιορίζεσαι λιγότερο από τις ατέλειες και τα ελαττώματά σου. Ουσιαστικά, αυτό θα είναι ωφέλιμο και χρήσιμο για σένα. Όταν καλύπτεις συνεχώς τις ατέλειες και τα ελαττώματά σου, αυτό αποδεικνύει ότι δεν θέλεις να συνυπάρχεις μαζί τους. Αν τα αφήσεις να συνυπάρχουν μ’ εσένα, θα πρέπει να τα αποκαλύψεις· να μην ντρέπεσαι ούτε να αποθαρρύνεσαι, και να μη νιώθεις κατώτερος από τους άλλους ούτε να σκέφτεσαι ότι δεν είσαι καλός σε τίποτα και δεν έχεις καμία ελπίδα να σωθείς. Εφόσον μπορείς να επιδιώξεις την αλήθεια και μπορείς να κάνεις το καθήκον σου με όλη σου την καρδιά, όλη σου τη δύναμη και όλο σου το μυαλό σύμφωνα με τις αρχές, και η καρδιά σου είναι ειλικρινής και δεν φέρεσαι επιπόλαια απέναντι στον Θεό, τότε έχεις ελπίδα να σωθείς. Αν κάποιος πει: «Κοίτα πόσο άχρηστος και συνεσταλμένος είσαι. Δυο κουβέντες λες και σε πιάνει τόση νευρικότητα· γίνεσαι κατακόκκινος», τότε εσύ θα πρέπει να πεις: «Έχω χαμηλό επίπεδο και δεν είμαι καλός στην ομιλία. Αν με ενθαρρύνετε, τότε θα μου δώσετε το κουράγιο να εξασκηθώ σ’ αυτό». Να μη σκέφτεσαι ότι δεν είσαι καλός σε τίποτα ή ότι ντροπιάζεσαι. Εφόσον ξέρεις ότι αυτές είναι οι ατέλειες και τα προβλήματα που έχεις στην ανθρώπινη φύση σου, θα πρέπει να τα αντιμετωπίσεις και να τα αποδεχθείς. Να μην επηρεάζεσαι με κανέναν τρόπο εξαιτίας τους. Όσο για το πότε θα αλλάξουν αυτές οι ατέλειες κι αυτά τα ελαττώματα, να μη σε απασχολεί αυτό. Εστίασε μόνο στο να ζεις και να κάνεις κανονικά το καθήκον σου μ’ αυτόν τον τρόπο. Θα πρέπει μόνο να θυμάσαι το εξής: Αυτές οι ατέλειες κι αυτά τα ελαττώματα της ανθρώπινης φύσης δεν είναι αρνητικά πράγματα ούτε διεφθαρμένες διαθέσεις και, εφόσον δεν είναι διεφθαρμένες διαθέσεις, δεν πρόκειται να έχουν αντίκτυπο στο πώς εκτελείς το καθήκον σου ή επιδιώκεις την αλήθεια, πόσο μάλλον στην επίτευξη της σωτηρίας σου· ασφαλώς, αυτό που είναι ακόμη πιο σημαντικό είναι ότι δεν πρόκειται να έχουν αντίκτυπο στο πώς σε βλέπει ο Θεός. Δεν σε καθησυχάζει αυτό; (Ναι.) Αν εξακολουθείς ν’ ανησυχείς ότι θα σε περιφρονούν οι άλλοι, αυτό είναι ένα πρόβλημα της αλαζονικής σου διάθεσης και θα πρέπει να διορθώσεις αυτήν την αλαζονική διάθεση. Αυτό είναι το μονοπάτι άσκησης για να προσεγγίζεις σωστά τις ατέλειες και τα ελαττώματά σου. Αν ασκείσαι μ’ αυτόν τον τρόπο, δεν είναι εύκολο να εγκαταλείψεις αυτά τα πράγματα και να μη σε περιορίζουν πια; (Ναι.)

Η κανονική εκτέλεση του καθήκοντος ενός ανθρώπου και οι ατέλειες και τα ελαττώματα της ανθρώπινης φύσης του θα έχουν οποιαδήποτε επίδραση το ένα στο άλλο; (Μέσα από τη συναναστροφή του Θεού, κατανοώ πλέον ότι οι ατέλειες και τα ελαττώματα της ανθρώπινης φύσης δεν είναι διεφθαρμένες διαθέσεις κι ότι δεν πρόκειται να επηρεάζουν τους ανθρώπους στην κανονική εκτέλεση των καθηκόντων τους. Εφόσον οι άνθρωποι κάνουν τα καθήκοντά τους σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές, θα πετυχαίνουν καλά αποτελέσματα. Όσο για τις ατέλειες και τις ανεπάρκειες της ανθρώπινης φύσης, αν είμαστε σε θέση να τις ξεπεράσουμε, τότε μπορούμε να το κάνουμε. Αν δεν μπορούμε να τις ξεπεράσουμε σε σύντομο χρονικό διάστημα, τότε θα πρέπει να τις αφήσουμε να υπάρχουν και να μπορέσουμε να τις προσεγγίσουμε σωστά.) Αν έχεις χαμηλό μορφωτικό επίπεδο, αλλά πρέπει να εφαρμόζεις ακαδημαϊκές γνώσεις στο καθήκον σου, δεν είναι αυτό ένα είδος ανεπάρκειας; (Ναι.) Πώς μπορεί, λοιπόν, να ξεπεραστεί αυτή η δυσκολία; (Μπορώ, αντ’ αυτού, να κάνω ένα καθήκον που μου ταιριάζει με βάση το μορφωτικό μου επίπεδο. Ή, αν αυτό το καθήκον μού ταιριάζει, αλλά απαιτεί κάποιες ακαδημαϊκές γνώσεις, μπορώ να αναζητήσω κάποιους μορφωμένους αδελφούς και αδελφές για να συνεργαστούν μαζί μου· μπορούμε να αξιοποιήσουμε ο ένας τα προτερήματα του άλλου για ν’ αντισταθμίσουμε τις αδυναμίες μας και να εκπληρώσουμε μαζί αυτό το καθήκον.) Μπορεί η αλήθεια ν’ αντισταθμίσει το χαμηλό επίπεδο μόρφωσης; (Μπορεί, επειδή όταν ένας άνθρωπος κατέχει την αλήθεια, μπορεί να βλέπει καθαρά τα πράγματα.) Η μόρφωση ανήκει στο επίπεδο της γνώσης. Όσες γνώσεις κι αν έχεις, αν δεν κατανοείς την αλήθεια, τότε όταν μιλάς ή όταν γράφεις άρθρα, θα μπορείς απλώς να χρησιμοποιείς σωστή γραμματική, αλλά δεν θα μπορείς να εξηγήσεις ξεκάθαρα ή να λύσεις ζητήματα που σχετίζονται με την αλήθεια. Επομένως, η μόρφωση δεν είναι σημαντική· η αλήθεια είναι πιο σημαντική από τη μόρφωση. Ασφαλώς, αν δεν έχεις στοιχειώδη μόρφωση κι αν το καθήκον που κάνεις σχετίζεται με ακαδημαϊκές γνώσεις, δεν θα είσαι ικανός σ’ αυτό. Ωστόσο, αν κατανοείς την αλήθεια, μπορείς να καθοδηγήσεις άλλους ανθρώπους· μπορείς να ελέγχεις αν τηρούνται οι αλήθεια-αρχές. Αν έχεις χαμηλό επίπεδο μόρφωσης και υστερείς σε ικανότητα έκφρασης, αλλά θέλεις να κάνεις κηρύγματα ή να συναναστρέφεσαι πάνω στην αλήθεια, μπορείς να ζητήσεις από έναν μορφωμένο άνθρωπο να σε βοηθήσει να επιμελείσαι τα προσχέδιά σου. Τότε, θα είναι εύκολο να πετύχεις αποτελέσματα όταν συναναστρέφεσαι ή όταν κηρύττεις. Ωστόσο, θα πρέπει, τουλάχιστον, να κατανοείς την αλήθεια. Αν δεν κατανοείς την αλήθεια και παράλληλα είσαι αμόρφωτος, δεν θα μπορείς να κάνεις καθήκοντα που σχετίζονται με ακαδημαϊκές γνώσεις, κι έτσι θα πρέπει να κάνεις ένα καθήκον που ταιριάζει με το μορφωτικό σου επίπεδο. Αυτό δεν λύνει το πρόβλημα; (Ναι.) Επομένως, από όποια οπτική κι αν το βλέπεις, το πιο σημαντικό πράγμα είναι η επιδίωξη της αλήθειας. Μπορείς ν’ αποφύγεις τις ατέλειες και τις ελλείψεις της ανθρώπινης φύσης, αλλά δεν μπορείς ποτέ να ξεφύγεις από το μονοπάτι της επιδίωξης της αλήθειας. Όσο τέλεια ή ευγενής κι αν είναι η ανθρώπινη φύση σου ή ακόμη κι αν έχεις λιγότερα ελαττώματα και ατέλειες και διαθέτεις περισσότερα προτερήματα από τους άλλους ανθρώπους, αυτό δεν σημαίνει ότι κατανοείς την αλήθεια ούτε μπορεί ν’ αντικαταστήσει την επιδίωξη της αλήθειας από πλευράς σου. Αντιθέτως, αν επιδιώκεις την αλήθεια, κατανοείς μεγάλο μέρος της αλήθειας και έχεις αρκετά βαθιά και πρακτική κατανόηση της αλήθειας, αυτό θα αντισταθμίσει πολλές από τις ατέλειες και τα προβλήματα που έχεις στην ανθρώπινη φύση σου. Για παράδειγμα, ας πούμε ότι είσαι συνεσταλμένος και εσωστρεφής, έχεις ένα τραύλισμα και δεν είσαι πολύ μορφωμένος —δηλαδή, έχεις πολλές ατέλειες και αδυναμίες— αλλά έχεις πρακτική εμπειρία και, παρόλο που τραυλίζεις όταν μιλάς, μπορείς να συναναστρέφεσαι με σαφήνεια πάνω στην αλήθεια, και αυτή η συναναστροφή είναι εποικοδομητική για τους πάντες όταν την ακούνε, λύνει προβλήματα, δίνει τη δυνατότητα στους ανθρώπους ν’ αναδυθούν από την αρνητικότητα και διώχνει μακριά τα παράπονα και τις παρερμηνείες που έχουν σχετικά με τον Θεό. Βλέπεις, παρόλο που τραυλίζεις, τα λόγια σου μπορούν να λύσουν προβλήματα· πόσο σημαντικά είναι αυτά τα λόγια! Όταν τα ακούνε οι ανίδεοι, λένε ότι είσαι ένας αμόρφωτος άνθρωπος και ότι δεν ακολουθείς τους κανόνες της γραμματικής όταν μιλάς, καθώς και ότι μερικές φορές ούτε οι λέξεις που χρησιμοποιείς είναι ιδιαίτερα κατάλληλες. Ίσως να χρησιμοποιείς την τοπική σου διάλεκτο ή καθημερινή γλώσσα, και τα λόγια σου να μην έχουν την κομψότητα και το ύφος των ανθρώπων με υψηλή μόρφωση που μιλούν με μεγάλη ευγλωττία. Ωστόσο, η συναναστροφή σου περιλαμβάνει την αλήθεια-πραγματικότητα, μπορεί να λύσει τις δυσκολίες των ανθρώπων και, αφού την ακούσουν οι άνθρωποι, εξαφανίζονται όλα τα σκοτεινά σύννεφα γύρω τους και λύνονται όλα τα προβλήματά τους. Όπως βλέπεις, δεν είναι σημαντική η κατανόηση της αλήθειας; (Ναι.) Ας πούμε ότι δεν κατανοείς την αλήθεια και ότι, παρόλο που έχεις κάποια ακαδημαϊκή γνώση και μιλάς με ευγλωττία, όταν σε ακούνε να μιλάς, όλοι σκέφτονται: «Τα λόγια σου είναι απλώς δόγματα, δεν εμπεριέχουν την παραμικρή αλήθεια-πραγματικότητα και δεν μπορούν να λύσουν καθόλου αληθινά προβλήματα· δεν είναι, λοιπόν, κενά όλα αυτά τα λόγια σου; Δεν κατανοείς την αλήθεια. Δεν είσαι απλώς ένας Φαρισαίος;» Αν και ανέφερες πολλά δόγματα, τα προβλήματα παραμένουν άλυτα και σκέφτεσαι μέσα σου: «Μιλούσα με αρκετή ειλικρίνεια και σοβαρότητα. Γιατί δεν κατανοήσατε αυτά που είπα;» Ανέφερες ένα κάρο δόγματα, αλλά όσοι ήταν αρνητικοί παραμένουν αρνητικοί και όσοι είχαν παρερμηνείες σχετικά με τον Θεό εξακολουθούν να έχουν αυτές τις παρερμηνείες, και καμία από τις δυσκολίες που συναντούν κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους δεν έχει λυθεί· αυτό σημαίνει ότι τα λόγια που είπες ήταν απλώς ανοησίες. Όσες ατέλειες και όσα ελαττώματα κι αν υπάρχουν στην ανθρώπινη φύση σου, αν τα λόγια που λες περιέχουν την αλήθεια-πραγματικότητα, τότε η συναναστροφή σου μπορεί να λύσει προβλήματα· αν τα λόγια που λες είναι δόγματα και δεν εμπεριέχουν την παραμικρή πρακτική γνώση, τότε, όσο κι αν μιλάς, δεν θα είσαι σε θέση να λύσεις τα αληθινά προβλήματα των ανθρώπων. Όπως κι αν σε βλέπουν οι άνθρωποι, εφόσον τα πράγματα που λες δεν συνάδουν με την αλήθεια και δεν μπορούν να στοχεύσουν στις καταστάσεις των ανθρώπων ή να λύσουν τις δυσκολίες τους, τότε οι άνθρωποι δεν θα θέλουν να τ’ ακούσουν. Τι είναι, λοιπόν, πιο σημαντικό: η αλήθεια ή οι συνθήκες των ανθρώπων; (Η αλήθεια είναι πιο σημαντική.) Η επιδίωξη της αλήθειας και η κατανόηση της αλήθειας είναι τα πιο σημαντικά πράγματα. Επομένως, όποιες ατέλειες κι αν έχεις στην ανθρώπινη φύση σου ή στις έμφυτες συνθήκες σου, δεν πρέπει να σε περιορίζουν. Αντιθέτως, θα πρέπει να επιδιώκεις την αλήθεια και ν’ αντισταθμίζεις τις διάφορες ατέλειές σου κατανοώντας την αλήθεια· και αν διαπιστώσεις κάποιες ελλείψεις στον εαυτό σου, θα πρέπει να σπεύσεις να τις διορθώσεις. Κάποιοι άνθρωποι δεν εστιάζουν στην επιδίωξη της αλήθειας, αλλά, αντιθέτως, εστιάζουν μονίμως στην επίλυση των δυσκολιών, των ελαττωμάτων και των ατελειών που έχουν στην ανθρώπινη φύση τους και στη διόρθωση των προβλημάτων που έχουν στην ανθρώπινη φύση τους, και αποδεικνύεται ότι καταβάλλουν προσπάθεια επί σειρά ετών χωρίς να πετυχαίνουν σαφή αποτελέσματα, κι έτσι νιώθουν απογοητευμένοι από τον εαυτό τους και θεωρούν ότι η ανθρώπινη φύση τους είναι πολύ ανεπαρκής και ότι είναι αδιόρθωτοι. Δεν είναι πολύ ανόητο αυτό;