I. Εγκατάλειψη των αντιλήψεων και των φαντασιοκοπιών σχετικά με τον Θεό: Εγκατάλειψη των αντιλήψεων και των φαντασιοκοπιών σχετικά με το έργο του Θεού

Α. Η φαντασιοκοπία των ανθρώπων ότι το έργο του Θεού είναι ιδιαίτερα υπερφυσικό και εξωπραγματικό

Σε ό,τι αφορά την εγκατάλειψη των φραγμών που υπάρχουν ανάμεσα στον εαυτό τους και τον Θεό και της εχθρικότητάς τους απέναντι στον Θεό, το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνουν οι άνθρωποι είναι να εγκαταλείψουν τις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες τους. Αυτό είναι ένα πολύ σημαντικό κομμάτι περιεχομένου, έτσι δεν είναι; (Ναι.) Άραγε, δεν υπάρχουν σε κάθε άνθρωπο αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες σχετικά με τον Θεό; (Ναι.) Κανένας άνθρωπος δεν ζει σε γυάλα και κανένας άνθρωπος δεν είναι ρομπότ. Κάθε άνθρωπος έχει ελεύθερη βούληση και διατηρεί διάφορες σκέψεις και απόψεις τις οποίες έχει πάρει από τον έξω κόσμο· ασφαλώς, κάθε άνθρωπος έχει, επίσης, διάφορες αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες σχετικά με τον Θεό τις οποίες έχει αναπτύξει στο πλαίσιο της υποκειμενικής του βούλησης με βάση τις δικές του ανάγκες, προτιμήσεις και επιθυμίες. Το γεγονός ότι αποκαλούνται «αντιλήψεις» και «φαντασιοκοπίες» σημαίνει ότι σε καμία περίπτωση δεν συνάδουν με την αλήθεια ή με τα γεγονότα· αν μη τι άλλο, δεν συνάδουν με τις προθέσεις του Θεού, την ταυτότητα του Θεού και την ουσία του Θεού. Επομένως, αυτές οι αντιλήψεις και οι φαντασιοκοπίες είναι το πρώτο κύριο πράγμα που πρέπει να εγκαταλείψουν οι άνθρωποι. Τι περιλαμβάνει, λοιπόν, κυρίως το περιεχόμενο που έχει να κάνει με τις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες σχετικά με τον Θεό; Από τη μία πλευρά, περιλαμβάνει τις προϋπάρχουσες αντιλήψεις που έχουν οι άνθρωποι σχετικά με τον Θεό προτού αρχίσουν να πιστεύουν σε Αυτόν. Από την άλλη πλευρά, περιλαμβάνει τις νέες αντιλήψεις που αναπτύσσουν οι άνθρωποι σχετικά με τον Θεό αφού αρχίσουν να πιστεύουν σε Αυτόν, και αυτές οι νέες αντιλήψεις είναι πιο συγκεκριμένες και ρεαλιστικές αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες. Οι άνθρωποι, προτού αρχίσουν να πιστεύουν στον Θεό, κατακλύζονται μέσα τους από φαντασιοκοπίες σχετικά με τον Θεό, ενώ θα μπορούσε να πει κανείς ότι αυτές οι φαντασιοκοπίες είναι αντιλήψεις που είναι κοινές σε όλα τα ανθρώπινα όντα. Είναι όπως οι Κινέζοι που αποκαλούν τον Θεό «ο Γέροντας στον Ουρανό», παρόλο που δεν πιστεύουν σε Αυτόν, και όπως οι Δυτικοί —από τους οποίους μεγαλύτερο ποσοστό πιστεύουν στον Θεό— που Τον αποκαλούν «ο Κύριος». Αν και πολλοί άνθρωποι δεν πιστεύουν στον Θεό, οι περισσότεροι άνθρωποι πιστεύουν ότι υπάρχει Θεός και ξεχειλίζουν από φαντασιοκοπίες σχετικά με Αυτόν, σκεπτόμενοι ότι ο Θεός υπάρχει ανάμεσα στα πάντα, υπερέχει των πάντων και ότι είναι πανταχού παρών, πανίσχυρος και διαθέτει μεγάλες, απίστευτες δυνάμεις. Ποιος ακριβώς είναι, λοιπόν, αυτός ο Θεός; Κανείς δεν ξέρει, αλλά, σε κάθε περίπτωση, ξέρουν ότι ο Θεός είναι ο μέγιστος και ότι κυβερνά τα πάντα. Τότε, ποια είναι η συγκεκριμένη εικόνα του Θεού; Κάθε άνθρωπος έχει στο μυαλό του μια ιδέα για την εμφάνιση και την εικόνα του Θεού, την οποία έχει φανταστεί και προσδιορίσει. Έχουμε μιλήσει στο παρελθόν γι’ αυτές τις καθολικές ανθρώπινες αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες και δεν αποτελούν το κύριο περιεχόμενο της σημερινής συναναστροφής. Σήμερα, θα συναναστραφούμε πάνω στα διάφορα είδη αντιλήψεων και φαντασιοκοπιών που αντιτίθενται στον Θεό και δεν συνάδουν με την ουσία Του, και που οφείλουν να εγκαταλείψουν οι άνθρωποι, στο πλαίσιο όλων των διαφορετικών ειδών αντιλήψεων και φαντασιοκοπιών που σχετίζονται με τους φραγμούς ανάμεσα στους ανθρώπους και τον Θεό και με την εχθρικότητα των ανθρώπων απέναντι στον Θεό. Δεν πρόκειται να μιλήσουμε γι’ αυτές τις ανούσιες, μη ρεαλιστικές και ακατανόητες αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι, με δεδομένο το υφιστάμενο ανάστημά σας, αυτά τα πράγματα δεν αποτελούν ουσιαστικά πρόβλημα και δεν πρόκειται να σας επηρεάσουν όταν επιδιώκετε την αλήθεια, πόσο μάλλον όταν ακολουθείτε τον Θεό, και ότι ακόμα κι αν κάποιοι άνθρωποι έχουν και πάλι κάποιες εξωπραγματικές φαντασιοκοπίες στο μυαλό τους, αυτές δεν πρόκειται να τους επηρεάσουν όταν ακολουθούν τον Θεό και, επομένως, δεν αποτελούν τόσο μεγάλο πρόβλημα. Οι ανθρώπινες αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες πάνω στις οποίες πρόκειται να συναναστραφούμε σχετίζονται με τις στάσεις των ανθρώπων απέναντι στον Θεό στην καθημερινή τους ζωή, καθώς και με την εκτέλεση των καθηκόντων τους, τα μονοπάτια που ακολουθούν και, ασφαλώς, σχετίζονται ακόμη περισσότερο με τις επιδιώξεις των ανθρώπων. Ανάμεσα στις διάφορες αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες που έχουν οι άνθρωποι σχετικά με τον Θεό, έχουν, κατ’ αρχάς, πολλές αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες σχετικά με το έργο Του, οι οποίες είναι πολύ πιο ρεαλιστικές από τις διάφορες φαντασιοκοπίες που έχουν οι άπιστοι σχετικά με τον Θεό, και δεν είναι ούτε ανούσιες ούτε ακατανόητες. Είναι πράγματα που υπάρχουν στο μυαλό κάθε ανθρώπου ενώ ακολουθεί τον Θεό. Με άλλα λόγια, οι άνθρωποι ξεχειλίζουν από πολλές εξωπραγματικές και μη ρεαλιστικές αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες σχετικά με το έργο του Θεού. Για παράδειγμα, οι άνθρωποι φαντάζονται ότι το έργο Του είναι γεμάτο θαύματα και θαυμαστά πράγματα που οι ίδιοι δεν μπορούν να προβλέψουν ή να πετύχουν. Ασφαλώς, οι μεγαλύτερες αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες των ανθρώπων ως προς αυτό είναι ότι το έργο του Θεού μπορεί να καταφέρει ακαριαία να ολοκληρώσει έναν άνθρωπο ή ότι ο Θεός, λέγοντας απλώς λίγα λόγια ή κάνοντας ένα θαύμα ή κάποιο θαυμαστό πράγμα, μπορεί να μεταμορφώσει έναν άνθρωπο μέσα σε μια στιγμή και να τον μετατρέψει σε κάποιον που έχει απελευθερωθεί από τη ζωή της σάρκας και τις διάφορες πρακτικές δυσκολίες της σάρκας. Φαντάζονται πως αυτός ο άνθρωπος δεν τρώει ούτε πίνει και δεν έχει σωματικές ανάγκες, λες και είναι ρομπότ· επιπλέον, πιστεύουν ότι αυτός ο άνθρωπος σκέφτεται αγνά, καθόλου εγωιστικά, και ότι είναι μέσα του εξαιρετικά άγιος. Φαντάζονται ότι για να επιτευχθεί αυτό, δεν είναι απαραίτητο να επιδιώξει την αλήθεια ούτε να συναναστραφεί πάνω στην αλήθεια ή ν’ αποδεχθεί το κλάδεμα για ατέλειωτα χρόνια· αντιθέτως, ο Θεός μπορεί να τα πετύχει όλα αυτά μόνο με λίγα λόγια, επειδή ό,τι λέει ο Θεός θα πραγματοποιηθεί και ό,τι προστάζει θα στερεωθεί. Ιδίως στην αρχή, όταν οι άνθρωποι είχαν μόλις αποδεχθεί το τρίτο στάδιο του έργου του Θεού, κατακλύζονταν ακόμη περισσότερο από κάθε λογής αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες σχετικά με το έργο Του. Κάποιοι άνθρωποι, όταν άκουσαν ότι «το έργο του Θεού θα τελειώσει σύντομα», δεν ήξεραν ποιο έτος, ποιον μήνα ή ποια μέρα θα τελείωνε, κι ωστόσο ανυπομονούσαν και μάλιστα παράτησαν τις δουλειές τους και τις οικογένειές τους. Κάποιοι αγρότες σταμάτησαν να καλλιεργούν και άλλοι σταμάτησαν να εκτρέφουν βοοειδή και πρόβατα. Κάποιοι άνθρωποι πούλησαν ακόμα και τις περιουσίες τους και τα αυτοκίνητά τους, πήραν όλα τα χρήματα που είχαν αποταμιεύσει στην τράπεζα, συγκέντρωσαν τα περιουσιακά τους στοιχεία και άρχισαν να κουβαλάνε μαζί τους τον χρυσό, το ασήμι και τα πολύτιμα αντικείμενα που είχαν, έτοιμοι ν’ ακολουθήσουν τον Θεό. Αυτό συνέβαινε επειδή οι άνθρωποι νόμιζαν ότι το έργο του Θεού θα τελείωνε και ότι δεν χρειαζόταν πλέον να ζήσουν τη ζωή τους και πίστευαν ότι ο Θεός είχε διαλύσει οικογένειες και γάμους και ότι έπρεπε να αφήσουν τον γάμο τους, τη δουλειά τους και το μέλλον τους και να εγκαταλείψουν όλες τις κοσμικές απολαύσεις για ν’ ακολουθήσουν τον Θεό. Αν κάποιος τούς ρωτούσε: «Πού πηγαίνεις μ’ αυτήν τη βαλίτσα, σέρνοντας από πίσω όλη σου την οικογένεια;» θα απαντούσαν: «Πηγαίνω στη βασιλεία των ουρανών». Αν έπειτα τους ρωτούσε: «Πού είναι η βασιλεία των ουρανών;» θα απαντούσαν: «Δεν ξέρω ακόμα, θα πάω όπου με οδηγήσει ο Θεός». Είτε ενεργούσαν παρορμητικά είτε το είχαν σκεφτεί διεξοδικά, σε κάθε περίπτωση, αυτές οι εκδηλώσεις αποκαλύπτουν ένα γεγονός: οι άνθρωποι έχουν πολλές φαντασιοκοπίες σχετικά με το έργο του Θεού. Δεν γνωρίζουν ούτε πώς θα εργαστεί ο Θεός για να τους σώσει, ούτε πώς θα νιώθουν, ούτε σε τι είδους κατάσταση και περιβάλλον θα ζήσουν αφού τους σώσει. Και όσο για το ποιες ακριβώς είναι οι προθέσεις του Θεού ή τι αποτέλεσμα θέλει να πετύχει ο Θεός μέσω του έργου Του στους ανθρώπους, δεν γνωρίζουν ούτε γι’ αυτό. Τι γνωρίζουν, λοιπόν; Απλώς θυμούνται μία πρόταση: Η ημέρα του Θεού πλησιάζει, οι καταστροφές έχουν έρθει, το έργο του Θεού θα τελειώσει σύντομα και πρέπει ν’ απαρνηθούμε τα πάντα και ν’ ακολουθήσουμε τον Θεό. Αυτή είναι η πηγή και η βάση της διαμόρφωσης όλων των αντιλήψεων και των φαντασιοκοπιών τους και μέσω αυτών των αντιλήψεων και των φαντασιοκοπιών έχουν κάνει κάθε λογής επιλογές και έχουν πάρει κάθε λογής αποφάσεις. Τι επιλογές έχουν κάνει και τι αποφάσεις έχουν πάρει; Έχουν επιλέξει να εγκαταλείψουν τον κόσμο, να εγκαταλείψουν τις σπουδές τους, να εγκαταλείψουν την καριέρα τους, να εγκαταλείψουν τον γάμο τους, να εγκαταλείψουν την οικογένειά τους και να εγκαταλείψουν ακόμα και τη σαρκική, οικογενειακή αγάπη και ούτω καθεξής και, έχοντας εγκαταλείψει όλα αυτά τα πράγματα, περιμένουν να τελειώσει το έργο του Θεού. Με ποιον στόχο περιμένουν να τελειώσει το έργο του Θεού; Ο στόχος τους είναι να αρπαγούν και ν’ ακολουθήσουν τον Θεό. Να αρπαγούν πού ακριβώς; Πιστεύουν ότι όπου κι αν αρπαγούν ή όποια ακριβώς μέρα κι αν αρπαγούν, σε κάθε περίπτωση, δεν πρόκειται να πάνε στην κόλαση. Πιστεύουν ότι ακόμη κι αν δεν αρπαγούν στον ουρανό, θα πάνε σ’ ένα ανώτερο μέρος, κι ότι ακόμα κι αν δεν είναι ο ουρανός ή ένα φυσικό βασίλειο, δεν μπορούν να κάνουν λάθος ακολουθώντας τον Θεό και πιθανότατα θα αρπαγούν όπου βρίσκεται ο Θεός. Παρόλο που αυτές οι αντιλήψεις και οι φαντασιοκοπίες που έχουν οι άνθρωποι είναι ολοκληρωμένες, άραγε μπορούν να γίνουν πραγματικότητα; Άραγε, έχει έρθει η στιγμή που περιμένουν, δηλαδή το τέλος του έργου του Θεού; (Όχι.) Και εφόσον δεν έχει τελειώσει ακόμη το έργο του Θεού, μήπως οι άνθρωποι νιώθουν απογοητευμένοι ή ανήσυχοι; Μήπως νιώθουν μετανιωμένοι; Κάποιοι άνθρωποι είναι απογοητευμένοι, έτσι δεν είναι; Κάποιοι άνθρωποι γίνονται αρνητικοί όταν έρχονται αντιμέτωποι με δυσκολίες ενώ κάνουν το καθήκον τους ή νιώθουν μετανιωμένοι όταν βιώνουν δεινά στην οικογενειακή τους ζωή ή όταν υφίστανται διώξεις και δεν έχουν καμία διέξοδο. Ασφαλώς, δεν ήταν εύκολο για κάποιους ανθρώπους ν’ αντέξουν μέχρι σήμερα, αλλά μέσα τους είναι πράγματι πολύ ανήσυχοι. Για ποιο πράγμα ανησυχούν; Σκέφτονται: «Γιατί δεν έχει τελειώσει ακόμα το έργο του Θεού; Πόσος χρόνος θα χρειαστεί ακόμα για να ολοκληρωθεί το έργο του Θεού; Μήπως να πάω σπίτι μου και να συνεχίσω τη ζωή μου; Μήπως να επιστρέψω στη δουλειά μου και ν’ αναζητήσω ένα μέλλον για μένα στον κόσμο; Μήπως να ξαναγοράσω το σπίτι μου; Ο Θεός δεν μας αποκρίνεται ούτε μας δίνει μια ξεκάθαρη απάντηση γι’ αυτό! Δεν θα έπρεπε να μας πει πότε θα ολοκληρωθεί το έργο Του και τι άλλο έργο θα κάνει, για να μπορέσουμε να προετοιμαστούμε; Ο Θεός δεν μας λέει αυτά τα πράγματα, απλώς συνεχίζει να εκφράζει αλήθειες, να συναναστρέφεται πάνω σε αλήθειες και να μιλάει για τη σωτηρία. Ποτέ δεν αναφέρει τι πρόκειται να έρθει αργότερα, δεν μιλάει για το μέλλον ούτε λέει πότε θα εισέλθει το ανθρώπινο γένος σ’ έναν όμορφο προορισμό ή πότε θα τελειώσει η ζωή της σάρκας· απλώς μας αφήνει να περιμένουμε επ’ αόριστον». Οι άνθρωποι δεν έχουν γνώση του έργου του Θεού. Πιο συγκεκριμένα, δεν τους είναι ξεκάθαρο πώς σώζει ο Θεός τους ανθρώπους, ποιες μεθόδους χρησιμοποιεί για να σώσει τους ανθρώπους, τι συγκεκριμένο έργο πραγματοποιεί στο πλαίσιο του συνολικού Του έργου για να δώσει τη δυνατότητα στους ανθρώπους να σωθούν, και ούτω καθεξής. Αντιθέτως, ζουν μονίμως με βάση τις δικές τους αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες και βλέπουν το έργο του Θεού σαν μια τυπικότητα ή σαν ένα είδος μαγείας από τη σφαίρα της φαντασίας. Είναι σαν το έργο Του να είναι απλώς μια ρητορική και να μην εμπεριέχει συγκεκριμένο περιεχόμενο· ο Θεός πρέπει μόνο να πει λίγα λόγια και ό,τι λέει θα πραγματοποιηθεί και ό,τι προστάζει θα στερεωθεί, κι έπειτα οι άνθρωποι θ’ αλλάξουν και θα γίνουν ακριβώς όπως έχει προβλεφθεί στο Βιβλίο της Αποκάλυψης, δηλαδή θα μετατραπούν σε αγίους και θα καθαγιαστούν. Όποιες εξωπραγματικές και ανούσιες ιδέες κι αν έχουν οι άνθρωποι σχετικά με το έργο του Θεού, είτε είναι συγκεκριμένες είτε όχι, γενικά, οι άνθρωποι ξεχειλίζουν από αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες σχετικά με το έργο του Θεού και ζουν μονίμως μέσα σε ανούσιες αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες στον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζουν το έργο του Θεού και στον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζουν κάθε συγκεκριμένο κομμάτι έργου που κάνει ο Θεός και κάθε συγκεκριμένο πράγμα που λέει για να σώσει το ανθρώπινο γένος. Ασφαλώς, οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν μόνο μία αντίληψη και μία φαντασιοκοπία σχετικά με το έργο του Θεού: ότι μόλις ολοκληρωθεί το έργο του Θεού, οι άνθρωποι θα τα έχουν επιτέλους καταφέρει και, εφόσον μπορούν να περιμένουν μέχρι να ολοκληρωθεί το έργο Του και επιβιώσουν έως εκείνη τη στιγμή, θα έχουν νικήσει και όσα έχουν απαρνηθεί και προσφέρει και οι κακουχίες που έχουν υπομείνει και τα τιμήματα που έχουν πληρώσει θα αξίζουν όλα τον κόπο. Κρίνοντας με βάση αυτό, από τη μία πλευρά, οι άνθρωποι ξεχειλίζουν από κάθε λογής φαντασιοκοπίες σχετικά με το έργο του Θεού. Από την άλλη πλευρά, οι άνθρωποι δεν επιδιώκουν την αλήθεια στην πίστη τους στον Θεό· αντιθέτως, είναι σαν να τζογάρουν με την πίστη τους —στοιχηματίζουν τη ζωή τους και όλα τους τα υπάρχοντα, το μέλλον τους, τον γάμο τους και όλα όσα έχουν, και νομίζουν ότι χρειάζεται απλώς να υπομείνουν μέχρι να ολοκληρωθεί το έργο του Θεού και ότι, εφόσον είναι ακόμη ζωντανοί όταν διαγγείλει ο Θεός ότι το έργο Του ολοκληρώθηκε, τότε θα έχουν επωφεληθεί και θα έχουν πάρει πίσω όλα όσα πλήρωσαν. Έτσι δεν σκέφτονται οι άνθρωποι; (Ναι.) Τώρα που έχουμε μιλήσει τόσο πολύ γι’ αυτό, ποιες είναι οι κύριες αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες των ανθρώπων σχετικά με το έργο του Θεού; (Οι άνθρωποι πιστεύουν ότι το έργο του Θεού είναι γεμάτο θαύματα και ότι ο Θεός μπορεί να εξαγνίσει τους ανθρώπους με λίγα μόνο λόγια και ότι μπορούν να εισέλθουν στη βασιλεία των ουρανών χωρίς να χρειάζεται να πληρώσουν οποιοδήποτε τίμημα ή να επιδιώξουν την αλήθεια.) Αυτές είναι οι αντιλήψεις και οι φαντασιοκοπίες που έχουν οι άνθρωποι σχετικά με το έργο του Θεού. Ποιες άλλες αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες υπάρχουν; (Οι άνθρωποι δεν ξέρουν ακριβώς ποια αποτελέσματα θέλει να πετύχει ο Θεός μέσω του έργου Του στους ανθρώπους και νομίζουν ότι, εφόσον μπορούν να αντέξουν μέχρι να ολοκληρωθεί το έργο του Θεού, θα έχουν ελπίδα να εισέλθουν στη βασιλεία των ουρανών.) Είναι και αυτή μια αντίληψη και φαντασιοκοπία· οι άνθρωποι νομίζουν ότι το έργο του Θεού είναι απλώς μια τυπικότητα και μια διαδικασία. Τι άλλο; (Στην πίστη τους στον Θεό, οι άνθρωποι δεν επιδιώκουν την αλήθεια, αλλά αντιθέτως είναι σαν να τζογάρουν με την πίστη τους.) Είναι αυτό αντίληψη και φαντασιοκοπία; Αυτή είναι η ουσία της πίστης των ανθρώπων στον Θεό και η ουσία της επιδίωξής τους. Ποιες αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες εμπεριέχει; Μήπως ότι οι άνθρωποι πιστεύουν πως αν απαρνηθούν τα πάντα και κάνουν ένα καθήκον ενώ ακολουθούν τον Θεό, θα αλλάξουν, ως διά μαγείας; (Ναι.) Οι σκέψεις των ανθρώπων είναι εξαιρετικά ανούσιες, έχουν να κάνουν με υπερφυσικά πράγματα και είναι εξωπραγματικές. Οι άνθρωποι νομίζουν ότι δεν χρειάζεται ν’ αποδεχθούν την παίδευση, την κρίση, το κλάδεμα ή την παροχή των λόγων του Θεού, ότι απλώς χρειάζεται ν’ ακολουθούν έτσι τον Θεό, να κάνουν όποια καθήκοντα τους ζητούνται και ότι, αν ακολουθήσουν έως το τέλος, θ’ αλλάξουν και τελικά θα εισέλθουν στη βασιλεία των ουρανών μόλις ολοκληρωθεί το έργο του Θεού. Αυτές δεν είναι οι αντιλήψεις και οι φαντασιοκοπίες των ανθρώπων; (Ναι.)

Οι άνθρωποι ξεχειλίζουν από κάθε λογής αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες σχετικά με το έργο του Θεού. Αυτά πάνω στα οποία συναναστραφήκαμε πριν από λίγο έχουν να κάνουν με τις αντιλήψεις των ανθρώπων σχετικά με τις ημέρες του έργου του Θεού. Εκτός από αυτές τις αντιλήψεις, υπάρχει κι ένα άλλο είδος αντιλήψεων και φαντασιοκοπιών. Είναι ότι όποτε οι άνθρωποι έρχονται αντιμέτωποι με κάποιες πρακτικές δυσκολίες, συχνά ελπίζουν με την υποκειμενική τους βούληση ότι θα τους έρθει ξαφνική έμπνευση από τον Θεό και ότι κατόπιν θα έχουν μια φαεινή ιδέα, χωρίς να χρειάζεται σε κανονικές συνθήκες να τρώνε και να πίνουν τα λόγια του Θεού, να εφοδιάζονται με την αλήθεια ή να συλλαμβάνουν τις αλήθεια-αρχές, και ότι ο Θεός μπορεί να τους βοηθήσει να επιλύσουν όποια ζητήματα αντιμετωπίζουν στην καθημερινή τους ζωή, όσο μεγάλα ή μικρά κι αν είναι αυτά. Οι άνθρωποι αντιλαμβάνονται και κατανοούν το έργο του Θεού με εξαιρετικά εξωπραγματικό και ανούσιο τρόπο και, επίσης, ξεχειλίζουν από αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες σχετικά με τις μεθόδους του Θεού για τη σωτηρία του ανθρώπου. Οι άνθρωποι δεν θέλουν ν’ αναζητούν διάφορες αλήθειες στο έργο του Θεού και να διαχειρίζονται κάθε ζήτημα με πρακτικό τρόπο σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές. Αντιθέτως, ελπίζουν ότι όποτε έρχονται αντιμέτωποι με οποιοδήποτε ζήτημα, ο Θεός θα τους δίνει φως και αποκαλύψεις, ακριβώς όπως έδωσε αποκαλύψεις στους προφήτες, έτσι ώστε ό,τι κι αν τους συμβαίνει στην πραγματική τους ζωή, να έχουν σοφία και ικανότητες, καθώς και τρόπους να διαχειρίζονται τα κάθε λογής ζητήματα, χωρίς να χρειάζεται να προσεύχονται στον Θεό και ν’ αναζητούν την αλήθεια ή να τρώνε και να πίνουν τα λόγια του Θεού, σαν να ζούσαν σ’ έναν μαγικό κόσμο. Οι άνθρωποι, σύμφωνα με τις φαντασιοκοπίες τους, νομίζουν ότι μόλις αρχίσουν να πιστεύουν στον Θεό θα γίνουν έξυπνοι και ευφυείς. Κάποιοι νομίζουν ακόμα κι ότι μόλις αρχίσουν να πιστεύουν στον Θεό θα γίνουν όμορφοι και δεν θα αντιμετωπίζουν πλέον καθόλου δυσκολίες και προβλήματα της σάρκας, ή το εμπόδιο των διεφθαρμένων διαθέσεων, ή πρακτικές δυσκολίες στην καθημερινή τους ζωή. Πιστεύουν ότι εφόσον έχουν τη βούληση να ικανοποιήσουν τον Θεό, Εκείνος θα τους δώσει δύναμη και θα δημιουργήσει γι’ αυτούς ευνοϊκές και ανώτερες συνθήκες, θα τα κάνει όλα αυτά πραγματικότητα και θα πραγματοποιήσει όλες τις βλέψεις και τις επιθυμίες τους και ότι, ιδίως όταν έρχονται αντιμέτωποι με πράγματα που υπερβαίνουν όσα μπορούν να πετύχουν με το επίπεδό τους και τα ένστικτά τους, ο Θεός ακόμη περισσότερο θα τους τείνει ένα χέρι βοηθείας ώστε να μπορούν να κάνουν τα πράγματα που θέλουν με έξυπνο ή εύκολο τρόπο. Υπάρχουν και κάποιοι άνθρωποι που έχουν χαμηλό επίπεδο και υστερούν σε δεξιότητες σε κάθε είδους επάγγελμα και που πιστεύουν ότι ο Θεός πρέπει απλώς να κάνει ένα θαύμα ή ένα θαυμαστό πράγμα και ξαφνικά θ’ αποκτήσουν καλό επίπεδο και θα γίνουν έξυπνοι. Επίσης, πιστεύουν ότι τίποτα δεν είναι δύσκολο να το πετύχει ο Θεός και ότι ο Θεός μπορεί να τους βοηθήσει να καταφέρουν πράγματα που δεν μπορούν μόνοι τους και να τους βοηθήσει να λύσουν τα δύσκολα προβλήματα που δεν μπορούν να ξεπεράσουν μόνοι τους και που υπερβαίνουν τις ικανότητές τους. Με λίγα λόγια, οι άνθρωποι έχουν πολλές αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες σχετικά με το έργο του Θεού. Από τη μία πλευρά, ξεχειλίζουν από διάφορες φαντασιοκοπίες σχετικά με τη διάρκεια του έργου του Θεού, και μάλιστα έχουν κάνει διάφορες ενέργειες και έχουν πληρώσει διάφορα τιμήματα λόγω αυτού. Ταυτόχρονα, ξεχειλίζουν και από κάθε λογής αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες σχετικά με τις διάφορες δυσκολίες και τα διάφορα προβλήματα που αντιμετωπίζουν ή ακόμα και σχετικά με τις διεφθαρμένες διαθέσεις τους. Οι περισσότερες από αυτές τις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες είναι κούφιες, εξωπραγματικές και μη ρεαλιστικές, και μάλιστα ξεπερνούν το επίπεδο και το μυαλό των ανθρώπων και υπερβαίνουν το εύρος των ενστίκτων τους. Οι άνθρωποι συχνά ελπίζουν ότι ο Θεός δεν θα ενεργήσει με βάση τις πραγματικές τους δυσκολίες ή με βάση το επίπεδό τους, το μυαλό τους και τα ένστικτά τους και ότι, αντιθέτως, θα τους δώσει τη δυνατότητα να τα ξεπεράσουν όλα αυτά, να υπερβούν την κανονική ανθρώπινη φύση τους, το επίπεδό τους και τα ένστικτά τους για να κάνουν ορισμένα πράγματα. Οι άνθρωποι ξεχειλίζουν από αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες σχετικά με το έργο του Θεού, και το περιεχόμενο των φαντασιοκοπιών τους είναι εξαιρετικά υπερφυσικό. Αυτές οι αντιλήψεις και οι φαντασιοκοπίες είναι εντελώς αντιφατικές και εχθρικές προς τις αλήθειες που εκφράζει ο Θεός. Οι άνθρωποι δεν σκέφτονται μέσα τους: Αν ο Θεός κάνει αυτά τα υπερφυσικά πράγματα, γιατί λέει και πάλι τόσα λόγια και παρέχει τόσες αλήθειες στους ανθρώπους; Δεν θα χρειαζόταν να το κάνει αυτό. Το έργο του Θεού είναι τόσο πρακτικό επειδή ο Θεός ελπίζει να παρέχει όλα τα λόγια Του και όλες τις αλήθειες Του στους ανθρώπους και να τα ενσωματώσει μέσα τους, ώστε να μπορούν να ζήσουν σύμφωνα με αυτά τα λόγια και αυτές τις αλήθειες. Η πρόθεσή Του δεν είναι να δώσει στους ανθρώπους τη δυνατότητα να ξεπεράσουν την κανονική ανθρώπινη φύση ή τα ένστικτά τους, αλλά να τους δώσει τη δυνατότητα, με βάση την κανονική ανθρώπινη φύση, να παραμένουν προσηλωμένοι στις αλήθεια-αρχές και να παραμένουν προσηλωμένοι στα καθήκοντα και στις αναθέσεις που τους έχει δώσει. Ωστόσο, οι αντιλήψεις και οι φαντασιοκοπίες των ανθρώπων είναι ακριβώς το αντίθετο από το έργο του Θεού και δεν συνάδουν καθόλου με τον τρόπο με τον οποίο εργάζεται ο Θεός. Ο Θεός θέλει να εργάζεται με πρακτικό τρόπο, ενώ οι φαντασιοκοπίες των ανθρώπων σχετικά με το έργο του Θεού είναι υπερφυσικές, κούφιες και μη ρεαλιστικές. Ασφαλώς, κάποιοι άνθρωποι ελπίζουν ότι ο Θεός θα χρησιμοποιήσει κάποιες ακόμα πιο ιδιαίτερες μεθόδους για να τους δώσει αποκαλύψεις, να τους εφοδιάσει, να τους υποστηρίξει και να τους βοηθήσει ή ακόμα και να τους αλλάξει και να τους δώσει τη δυνατότητα να σωθούν. Για παράδειγμα, κάποιοι άνθρωποι, όποτε έρχονται αντιμέτωποι με ένα ζήτημα, πολλές φορές δεν ψάχνουν στα λόγια του Θεού για απαντήσεις ή για μονοπάτια άσκησης, αλλά, αντιθέτως, γονατίζουν, κλείνουν τα μάτια τους και προσεύχονται. Όταν προσεύχονται, δεν αναζητούν την αλήθεια σχετικά με το πρόβλημα και δεν βρίσκουν έπειτα τα αντίστοιχα λόγια του Θεού για να το λύσουν. Αντιθέτως, ελπίζουν ότι ο Θεός μπορεί να τους πει μέσα τους τι να κάνουν ή να τους διαφωτίσει με μια πρόταση, μια ιδέα ή μια εικόνα ή να τους δώσει τη δυνατότητα ν’ αποκτήσουν λίγο φως και να τους δώσει κάποιο κίνητρο· θέλουν να κατανοήσουν την αλήθεια μ’ αυτόν τον τρόπο. Ασφαλώς, κάποιοι άνθρωποι υιοθετούν μια πιο ακραία προσέγγιση: όποτε έρχονται αντιμέτωποι μ’ ένα πρόβλημα, ελπίζουν ότι ο Θεός μπορεί να τους αποκαλύψει ένα απόσπασμα των λόγων Του μέσα σ’ ένα όνειρο και να τους πει αν πρέπει να κάνουν το τάδε πράγμα και πώς να το κάνουν ή αν πρέπει να πάνε στο τάδε μέρος ή αν πρέπει να κηρύξουν το ευαγγέλιο στον τάδε. Κάποιοι άνθρωποι, όταν έρχονται αντιμέτωποι με μεγάλες δυσκολίες, ελπίζουν να δουν ένα όνειρο ή να πάρουν την απάντηση μέσα σ’ ένα όνειρο, ενώ μάλιστα ελπίζουν ν’ αναλύσουν και να ερμηνεύσουν το όνειρό τους μαζί με τους αδελφούς και τις αδελφές τους ή με τους επικεφαλής της εκκλησίας και σκέφτονται: «Ποιο είναι το νόημα αυτού του ονείρου που μου έστειλε ο Θεός; Τι θέλει να κάνω; Άραγε, μου λέει να πάω ή να μην πάω;» Πιστεύουν ότι το έργο του Θεού είναι να δίνει αποκαλύψεις στους ανθρώπους, να καθοδηγεί τους ανθρώπους και να τους εφοδιάζει χρησιμοποιώντας αυτά τα ειδικά μέσα, κι έτσι να τους δώσει τη δυνατότητα να σωθούν. Δεν είναι αυτό αντίληψη και φαντασιοκοπία; (Ναι.) Υπάρχουν άλλοι άνθρωποι που, όταν αντιμετωπίζουν ένα πρόβλημα και δεν ξέρουν τι να κάνουν και δεν παίρνουν απαντήσεις από τον Θεό όταν προσεύχονται, καταφεύγουν στη λήψη αποφάσεων στρίβοντας ένα κέρμα. Για παράδειγμα, όταν πρόκειται ν’ αποφασίσουν αν θα πάνε κάπου για να κηρύξουν το ευαγγέλιο, προσεύχονται στον Θεό για το κατά πόσο πρέπει να πάνε ή όχι και δεν παίρνουν απάντηση· και τι κάνουν τότε; Απλώς στρίβουν ένα κέρμα για ν’ αποφασίσουν αν θα πάνε ή όχι. Πιστεύουν ότι αν πέσει κορώνα, αυτό αποδεικνύει ότι ο Θεός θέλει να πάνε, ενώ αν πέσει γράμματα, αυτό αποδεικνύει ότι ο Θεός δεν θέλει να πάνε. Ρίχνουν το κέρμα τρεις φορές και πέφτει μία φορά κορώνα και δύο φορές γράμματα, οπότε καταλήγουν στο εξής: «Είναι δύο προς ένα, κι αυτό σημαίνει ότι ο Θεός δεν θέλει να πάω» και δεν πάνε. Μάλιστα, νιώθουν και ήσυχοι που δεν πάνε, κάνοντας τη σκέψη ότι είναι επιθυμία του Θεού και λέγοντας στον εαυτό τους: «Πρέπει ν’ ακολουθήσω την καθοδήγηση του Θεού. Είναι απόφαση του Θεού, όχι δική μου. Πρέπει να υποταχθώ στην καθοδήγηση του Θεού και να μην πάω». Στην πραγματικότητα, λοιπόν, πρέπει να πάνε ή όχι; Άραγε, μπορεί να πάρει κανείς ακριβή απάντηση όταν αναζητά τις προθέσεις του Θεού μ’ αυτόν τον τρόπο; Η απάντηση δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να είναι ακριβής. Όταν έρχεσαι αντιμέτωπος με μια τέτοια περίσταση, πρέπει να παίρνεις μια απόφαση με βάση τις αρχές και το κατά πόσο το επιτρέπουν οι συνθήκες· μόνο αυτή η μέθοδος είναι σωστή. Το κήρυγμα του ευαγγελίου είναι δικό σου καθήκον, δική σου δουλειά, είναι το έργο που πρέπει να κάνεις σήμερα, οπότε πρέπει να πας· το μόνο σωστό είναι να πας. Ωστόσο, οι άνθρωποι συχνά δεν κατανοούν ούτε χειρίζονται τέτοια ζητήματα με βάση αυτές τις πραγματικότητες. Αντιθέτως, συχνά τα προσεγγίζουν με βάση κάποιες αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες και τα κρίνουν χρησιμοποιώντας κάποια ασυνήθιστα μέσα και μεθόδους, και παίρνουν τελικά κάποιες παράλογες και στρεβλές αποφάσεις. Δεν προκαλείται αυτό από τις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες τους; (Ναι.) Όταν ο Θεός, στο πλαίσιο του έργου Του, δεν παρέχει ξεκάθαρα λόγια που λένε στους ανθρώπους πώς πρέπει να γίνει το κάθε πράγμα ή ποιες αρχές ν’ ακολουθήσουν για να διαχειριστούν το κάθε είδους ζήτημα, οι άνθρωποι πρέπει ν’ ακολουθούν την κατεύθυνση του Αγίου Πνεύματος και ν’ ακολουθούν την καθοδήγηση που τους παρέχει ο Θεός μέσα σε πραγματικές συνθήκες. Ασφαλώς, πρέπει επίσης να συζητούν ή να προσεύχονται και ν’ αναζητούν μαζί με τους αδελφούς και τις αδελφές τους και τελικά ν’ αποφασίζουν πώς θα διαχειριστούν το συγκεκριμένο ζήτημα με βάση την πραγματική περίσταση. Ωστόσο, όταν ο Θεός στο έργο Του έχει ξεκάθαρα λόγια και ξεκάθαρες οδηγίες που λένε στους ανθρώπους τις αρχές άσκησης για διάφορα ζητήματα, αυτές οι τυπικότητες που είχαν υιοθετηθεί προηγουμένως μπορούν να εξαλειφθούν και οι άνθρωποι δεν χρειάζεται πλέον να τις τηρούν. Αν συνεχίσουν να τις τηρούν, απλώς θα καθυστερήσουν τα πράγματα. Για παράδειγμα, ας υποθέσουμε ότι, όποτε συμβαίνει κάτι και είναι απαραίτητο οι άνθρωποι να κάνουν κάποιες ενέργειες, εκείνοι και πάλι πέφτουν στα γόνατα και προσεύχονται, ρωτώντας: «Θεέ μου, πρέπει να πάω ή όχι; Αν δεν θέλεις να πάω, απλώς δημιούργησε κάποια περίσταση που θα με εμποδίσει ή, αν θέλεις να πάω, απλώς κάνε τα πάντα να κυλήσουν ομαλά για μένα». Αυτό είναι αυστηρή τήρηση των τύπων και δεν είναι αυτό που απαιτεί ο Θεός από τους ανθρώπους. Όταν ο Θεός έχει ξεκάθαρα λόγια σε σχέση με τις απαιτήσεις και τα κριτήριά Του, οι άνθρωποι δεν χρειάζεται πλέον να περνούν από τις τυπικότητες της αναζήτησης, της προσευχής, της βολιδοσκόπησης και ούτω καθεξής. Αντιθέτως, αφενός πρέπει να ενεργούν σύμφωνα με την πραγματική περίσταση και τις πραγματικές συνθήκες και, αφετέρου, πάνω από όλα πρέπει να ενεργούν σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές· αυτό είναι το σωστό. Καθημερινά, να χειρίζεσαι τα πράγματα με τη σωστή σειρά, να κάνεις ό,τι πρέπει να κάνεις και να μην κάνεις ό,τι δεν πρέπει να κάνεις· ν’ αντιμετωπίζεις ό,τι είναι επείγον και χρειάζεται αντιμετώπιση, να βάζεις σε αναμονή ό,τι μπορείς ν’ αφήσεις κατά μέρος τη δεδομένη στιγμή και να μεριμνάς πρώτα για τα επείγοντα ζητήματα. Δεν αποτελούν αυτά αρχές; (Ναι.) Πράγματι, αποτελούν αρχές. Πρέπει να θυμάσαι το εξής: Όταν προσεύχεσαι στον Θεό και επιζητείς να συλλάβεις τις προθέσεις Του, πρέπει να το κάνεις με βάση τα λόγια Του· σε ειδικές περιπτώσεις, δηλαδή όταν δεν υπάρχουν ξεκάθαρα λόγια του Θεού που παρέχουν οδηγίες, πρέπει, εντούτοις, να γνωρίζεις ότι έχει ξεκάθαρα λόγια και αρχές άσκησης για κάθε είδους ζητήματα και, σ’ αυτές τις περιπτώσεις, πρέπει να ενεργείς σύμφωνα με τις διάφορες αλήθεια-αρχές με τις οποίες έχει νουθετήσει ο Θεός τους ανθρώπους στο παρελθόν. Ωστόσο, οι άνθρωποι έχουν αναπτύξει στο μυαλό τους πολλές αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες σχετικά με το έργο του Θεού, οι οποίες είναι γελοίες, αλλόκοτες και έχουν να κάνουν με υπερφυσικά πράγματα και οι οποίες μετατρέπουν τα λόγια του Θεού και τις διάφορες αλήθεια-αρχές σε διακοσμητικά στοιχεία και κούφια δόγματα, ώστε να μην μπορούν ν’ αποτελούν τα κριτήρια με τα οποία οι άνθρωποι χειρίζονται τα πράγματα ή τα μονοπάτια άσκησής τους όταν αντιμετωπίζουν προβλήματα. Αυτό είναι θλιβερό και προκαλείται εξ ολοκλήρου από το γεγονός ότι οι άνθρωποι έχουν αναπτύξει πάρα πολλές αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες σχετικά με το έργο του Θεού.

Οι άνθρωποι έχουν κάποιες άλλες γελοίες, αλλόκοτες και παράξενες αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες σχετικά με το έργο του Θεού, οι οποίες διαποτίζουν την καθημερινή τους ζωή. Ας πούμε, για παράδειγμα, ότι μόλις κάποιος είναι έτοιμος να κάνει την εργασία που οφείλει περισσότερο να κάνει, συμβαίνει κάτι που θεωρεί ότι δεν έπρεπε να συμβεί, όπως να του κλέψουν το κινητό τηλέφωνο ενώ βρίσκεται καθ’ οδόν για να κάνει την εργασία ή να του χαλάσει το αυτοκίνητο ή καθ’ οδόν προς τα εκεί να πέσει κάτω ή να πάει κάτι άλλο στραβά. Τι σημαίνει αυτό; Μήπως σημαίνει ότι ο Θεός τον εμποδίζει να κάνει αυτήν την εργασία; Μήπως σημαίνει ότι το να κάνει αυτήν την εργασία δεν συνάδει με τις προθέσεις του Θεού; Μήπως σημαίνει ότι αυτή η εργασία δεν πρέπει να γίνει; Άραγε, θα πρέπει να γίνει κατανοητό και αντιληπτό μ’ αυτόν τον τρόπο; (Όχι.) Αν αυτό είναι το πιο σημαντικό πράγμα που πρέπει να κάνεις τη δεδομένη στιγμή κατά την εκτέλεση του καθήκοντός σου και πας και το κάνεις, τότε ακόμη κι αν βρεθείς αντιμέτωπος με κάποια εμπόδια και κάποιες δυσκολίες στον δρόμο σου ή ακόμη και με πράγματα που οι άνθρωποι θεωρούν ότι δεν θα έπρεπε να συμβούν, δεν μπορεί να πει κανείς ότι αυτό το καθήκον που εκτελείς κι αυτή η δουλειά που κάνεις δυσαρεστούν τον Θεό ή ότι ο Θεός σ’ εμποδίζει να κάνεις αυτά τα πράγματα· αυτό είναι ανθρώπινη αντίληψη και φαντασιοκοπία. Αν ο Θεός θέλει να σ’ εμποδίσει, δεν πρόκειται να χρησιμοποιήσει αυτές τις μεθόδους. Αντιθέτως, θα διαμορφώσει άμεσα μια περίσταση, ώστε να είναι φυσικό επακόλουθο να μην είσαι υποχρεωμένος να πας να κάνεις αυτήν την εργασία. Με άλλα λόγια, ο Θεός θα το κάνει πολύ ξεκάθαρο στο μυαλό σου ότι υπάρχει κάτι πιο σημαντικό που οφείλεις να κάνεις σήμερα και, συνεπώς, αυτή η εργασία θα πρέπει να τοποθετηθεί δεύτερη ή τρίτη στη λίστα σου και να αναβληθεί για αργότερα. Όπως κι αν κάνεις τους υπολογισμούς σου, θα διαπιστώσεις ότι δεν θα είναι δυνατόν να φέρεις σε πέρας σήμερα αυτήν την εργασία με βάση την πραγματική περίσταση. Έτσι σε εμποδίζει ο Θεός. Όμως, ό,τι κι αν σκέφτεσαι και ό,τι εμπόδια ή δυσκολίες κι αν προκύψουν στην πορεία πραγματοποίησης αυτής της εργασίας, σε κάθε περίπτωση, αν αυτή η εργασία πρέπει να γίνει σήμερα, τότε πρέπει να πας και να την κάνεις. Αν σε εμποδίσει ο Θεός, θα χρησιμοποιήσει τα πιο κατάλληλα και ταιριαστά μέσα για να σε κάνει να αφήσεις αυτήν την εργασία ως φυσικό επακόλουθο· έτσι εργάζεται ο Θεός. Ο Θεός εργάζεται αφήνοντας τους ανθρώπους να κάνουν αυτό που οφείλουν να κάνουν στο πλαίσιο των ενστίκτων της ανθρώπινης φύσης. Από τη μία πλευρά, αυτή είναι η στάση που θα πρέπει να έχουν οι άνθρωποι. Από την άλλη πλευρά, υπάρχει και ο παράγοντας των αντικειμενικών συνθηκών —αν οι συνθήκες επιτρέπουν να γίνει η εργασία, τότε πρέπει να γίνει· αν οι συνθήκες δεν το επιτρέπουν, τότε οι άνθρωποι πρέπει να περιμένουν λίγο για να την κάνουν. Για ποιο λόγο να περιμένουν; Να περιμένουν για την κατάλληλη στιγμή και τις κατάλληλες συνθήκες που ρυθμίζει ο Θεός. Αν οι συνθήκες είναι διαρκώς ακατάλληλες και τα πράγματα πηγαίνουν συνεχώς στραβά όσο προσπαθείς να εκτελέσεις αυτήν την εργασία, τότε δεν πρέπει να την κάνεις. Καταλάβατε; (Ναι.) Στην καθημερινή τους ζωή, οι άνθρωποι δεν χρειάζεται να προσπαθούν να συλλάβουν τι νιώθουν μέσα στο πνεύμα τους όταν εκτελούν εργασίες, ό,τι είδους εργασίες κι αν είναι αυτές, είτε πρόκειται για μεγάλα είτε για μικρά ζητήματα και είτε πρόκειται για προσωπικές τους υποθέσεις είτε για υποθέσεις της εκκλησίας. Αν είσαι αποκαρδιωμένος σήμερα και νιώθεις μέσα σου ότι δεν θέλεις να κάνεις μια εργασία, τότε ρώτα τους άλλους που πρόκειται να την εκτελέσουν μαζί σου αν είναι αποκαρδιωμένοι. Αν οι άλλοι δεν είναι αποκαρδιωμένοι και νιώθουν πρόθυμοι να κάνουν την εργασία, κι ωστόσο εσύ, με βάση τα δικά σου αισθήματα, καταλήγεις στο συμπέρασμα ότι δεν πρέπει να γίνει, μήπως είσαι λιγάκι υπερβολικά υποκειμενικός σ’ αυτό το ζήτημα; (Ναι.) Επομένως, όποτε οι άνθρωποι εκτελούν μια εργασία, πρέπει τουλάχιστον να κατανοούν ότι δεν πρέπει να προσπαθούν να συλλάβουν τα συναισθήματά τους ή να ενεργούν με βάση τα συναισθήματά τους. Ας πούμε, για παράδειγμα, ότι πρέπει να εκτελέσεις κάποια εργασία και νιώθεις λίγη νευρικότητα, το μάτι σου πεταρίζει διαρκώς και τ’ αυτιά σου βουίζουν και λες: «Το δεξί μου μάτι πεταρίζει. Μήπως αυτό προμηνύει κακά μαντάτα; Άραγε, πρέπει να εκτελέσω αυτήν την εργασία;» Τότε κάποιος λέει: «Όταν πεταρίζει το αριστερό σου μάτι, προβλέπονται λεφτά, αλλά όταν πεταρίζει το δεξί σου μάτι, προβλέπεται καταστροφή» και, μόλις το ακούσεις αυτό, δεν τολμάς να πας και να κάνεις την εργασία. Όποιο από τα δύο σου μάτια κι αν πεταρίζει, αν πρόκειται για μια εργασία που έχει ήδη συμφωνηθεί και έχουν εξασφαλιστεί όλοι οι απαιτούμενοι παράγοντες για να κάνεις αυτήν την εργασία και η χρονική στιγμή και ο τόπος είναι κατάλληλα, τότε πρέπει να πας και να την κάνεις. Είναι σωστό να αποφασίσεις να μην την κάνεις απλώς και μόνο επειδή κάποιος λέει ότι όταν πεταρίζει το δεξί σου μάτι, προβλέπεται καταστροφή; (Όχι.) Γιατί δεν είναι σωστό; Αν είναι δική σου ευθύνη και δικό σου καθήκον και σήμερα όλες οι αντικειμενικές συνθήκες και όλες οι προϋποθέσεις επιτρέπουν να γίνει και, επιπλέον, η εργασία πρέπει να γίνει επειγόντως, τότε πρέπει να πας και να την κάνεις. Και τι έγινε αν πεταρίζει το δεξί σου μάτι; Μπορεί να προκύψουν κάποια δευτερεύοντα ζητήματα και τα πράγματα να μην κυλήσουν τόσο ομαλά, αλλά παρόλα αυτά η εργασία ολοκληρώνεται. Μόνο αν ο Θεός το εμποδίσει και οι συνθήκες δεν το επιτρέπουν, μπορείς τότε να μην πας να κάνεις την εργασία. Κάποιος λέει: «Για να πεταρίζει το δεξί σου μάτι, κάτι πρέπει να πηγαίνει στραβά», αλλά κάποιος άλλος λέει: «Πρόκειται για μια εργασία που έχει ήδη συμφωνηθεί, οπότε πρέπει να πάμε να την κάνουμε». Στο τέλος, ξεκινάτε όλοι για να την κάνετε ούτως ή άλλως, αλλά εντελώς απρόσμενα χαλάει το αυτοκίνητο στο μέσο της διαδρομής. Πείτε Μου, αν πεταρίζει το δεξί μάτι κάποιου τη στιγμή που ξεκινάτε να πάτε, θα πρέπει να πάτε τελικά; Θέλω να δω αν κατανοείτε πραγματικά την αλήθεια ή όχι. Τι πιστεύετε, θα ήταν σωστό να πάτε να κάνετε αυτήν την εργασία; (Ναι.) Αυτό είναι σίγουρο. Δεν μπορείς να κρίνεις κατά πόσο πρέπει να πας ή όχι με βάση το αν πεταρίζει το δεξί ή το αριστερό σου μάτι. Κατ’ αρχάς, το σωστό είναι να πας να κάνεις αυτήν την εργασία. Γιατί, λοιπόν, χάλασε το αυτοκίνητο στη διαδρομή; Το επέτρεψε αυτό ο Θεός; Είναι δύσκολο να εξηγηθεί, έτσι δεν είναι; (Το αυτοκίνητο μπορεί να χάλασε στη διαδρομή από ανθρώπινη αμέλεια· μπορεί, για παράδειγμα, να μην είχε ελεγχθεί εκ των προτέρων για να διαπιστωθεί αν είχε κάποιο πρόβλημα.) Αυτός είναι ένας πιθανός λόγος. Αν αποκλείσουμε αυτόν τον λόγο, είναι φυσιολογικό να χαλάσει ένα αυτοκίνητο στο μέσο μιας διαδρομής; (Ναι.) Αν αγοράσεις ένα μεταχειρισμένο κινέζικο αυτοκίνητο που ευθύς εξαρχής δεν ήταν και πολύ καλής ποιότητας και δεν το συντηρείς ή δεν το επισκευάζεις σωστά και απλώς συνεχίζεις να το οδηγείς, το αυτοκίνητο θα χαλάσει στο μέσο μιας διαδρομής. Αν το αυτοκίνητο χαλάσει στο μέσο μιας διαδρομής, μήπως αυτό σημαίνει ότι η εργασία σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να ολοκληρωθεί; (Όχι απαραίτητα.) Το αυτοκίνητο χαλάει και παίρνει μία ή δύο ώρες για να επισκευαστεί. Όταν φτάνετε στον προορισμό σας, οι αδελφοί και οι αδελφές που είναι εκεί λένε: «Ευτυχώς που ήρθατε τώρα. Μόλις έφυγαν οι πράκτορες παρακολούθησης. Αν είχατε έρθει δύο ώρες νωρίτερα, σίγουρα θα σας έπιανε ο μεγάλος κόκκινος δράκοντας. Παρά τρίχα γλιτώσατε!» Όπως βλέπεις, κάτι κακό βγήκε σε καλό. Ήταν σωστό να πάτε να κάνετε την εργασία; (Ναι.) Υπήρχε η καλή πρόθεση του Θεού στη βλάβη του αυτοκινήτου; (Ναι.) Το γεγονός, λοιπόν, ότι πετάριζε το δεξί σου μάτι ήταν σημάδι κακοτυχίας ή καλοτυχίας; (Κανένα από τα δύο.) Δεν οδήγησε σε τίποτα. Αν κόβαμε την ιστορία στο σημείο που χάλασε το αυτοκίνητο, τότε ο ισχυρισμός ότι «όταν πεταρίζει το δεξί σου μάτι, προβλέπεται καταστροφή» θα φαινόταν αρκετά ακριβής. Το γεγονός ότι χάλασε το αυτοκίνητο ήταν μια κακοτοπιά, έτσι δεν είναι; Εξετάζοντας, όμως, την τελική έκβαση, το γεγονός ότι χάλασε το αυτοκίνητο βγήκε σε καλό. Αν δεν είχε χαλάσει το αυτοκίνητο, θα είχατε μπλέξει όλοι σας σε μπελάδες μόλις φτάνατε στον προορισμό σας· όχι μόνο θα είχατε αποτύχει να ολοκληρώσετε την εργασία, αλλά θα είχατε συλληφθεί κιόλας. Ωστόσο, όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα, το αυτοκίνητο χάλασε καθ’ οδόν και χρειάστηκαν δύο ώρες για να επισκευαστεί, οπότε, μέχρι να φτάσετε εκεί, ο κίνδυνος είχε μόλις περάσει και ήσασταν ασφαλείς. Έτσι σας προστάτευσε ο Θεός! Σκεφτείτε το: Αν το δείτε από την οπτική ότι χάλασε το αυτοκίνητο, φαίνεται σαν ο Θεός να σας εμπόδιζε να πάτε, αλλά στην πραγματικότητα μάθατε τι είχε συμβεί μόνο αφού φτιάχτηκε το αυτοκίνητο και φτάσατε χωρίς να συμβεί κάτι άλλο. Πώς βλέπετε τις αρχές και τις μεθόδους με τις οποίες ενήργησε ο Θεός καθ’ όλη τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας; Τι είδους κατανόηση θα πρέπει να έχουν οι άνθρωποι για το έργο του Θεού; Κάντε μια ανασκόπηση αυτών των πραγμάτων· υπάρχουν αλήθειες που μπορούν ν’ αναζητηθούν εδώ και Εγώ θα διαπιστώσω κατά πόσο είστε σε θέση να τις αναζητήσετε ή όχι. (Θεέ μου, όπως το καταλαβαίνω εγώ, είτε συμβαίνουν καλά είτε κακά πράγματα στους ανθρώπους, υπάρχει σ’ αυτά η καλή πρόθεση του Θεού.) Αυτή είναι μία πτυχή. (Υπάρχει και μια άλλη πτυχή, ότι το έργο του Θεού δεν είναι υπερφυσικό ή εξωπραγματικό, αλλά πολύ πρακτικό.) Ναι, αυτή είναι μια καλή κατανόηση. Το έργο του Θεού είναι πρακτικό και δεν είναι ούτε εξωπραγματικό ούτε υπερφυσικό· οποιοσδήποτε με κανονική ανθρώπινη φύση μπορεί να το νιώσει και να καταφέρει να το γνωρίσει μέσω της εμπειρίας, ενώ είναι επίσης κάτι που οι άνθρωποι είναι ικανοί να κατανοήσουν. Έτσι δεν πρέπει να κατανοούν οι άνθρωποι το έργο του Θεού; (Ναι.) Πέρα από αυτήν την κατανόηση, τι άλλο θα πρέπει να κατανοήσουν οι άνθρωποι; Θα πρέπει να κατανοήσουν ότι ο Θεός έχει την κυριαρχία στα πάντα. Κάθε συγκεκριμένο πράγμα που κάνει ο Θεός στο έργο Του δίνει τη δυνατότητα στους ανθρώπους να δουν ότι οι πράξεις Του είναι εξαιρετικά πρακτικές. Στην αρχή, όταν ξεκινούσε η ομάδα σας, κάποιοι από εσάς συζητούσατε αν έπρεπε να πάτε ή όχι. Ο Θεός δεν σε εμπόδισε· δεν σε έκανε να νιώσεις ναυτία, να κάνεις εμετό ή να σε πιάσει διάρροια. Ούτε σε εμπόδισε ούτε σε ενθάρρυνε να πας. Δεν είναι πολύ πρακτικό αυτό; Επέτρεψε στα μέλη της ομάδας να το συζητήσουν όλοι μαζί. Κάποιοι άνθρωποι είπαν ότι πετάριζε το δεξί τους μάτι, ενώ άλλοι είπαν ότι ένιωθαν άβολα μέσα τους, αλλά είτε βασίστηκες στα συναισθήματά σου και στην ψυχολογική σου διάθεση είτε σε φαντασιοκοπίες που έχουν να κάνουν με υπερφυσικά πράγματα, τελικά έπρεπε να πας εκεί που όφειλες να πας και ο Θεός δεν σε εμπόδισε με κανέναν τρόπο. Δεν είναι πολύ πρακτικό να εργάζεται έτσι ο Θεός; (Ναι.) Οι πράξεις του Θεού δεν είναι ούτε στο ελάχιστο κούφιες· επιτρέπονται όλα τα είδη ανθρώπινων εκδηλώσεων, ακόμη και το να πεταρίζουν τα μάτια κάποιων ανθρώπων. Πείτε Μου, μπορεί ο Θεός να σταματήσει ή να ελέγξει το πετάρισμα των ματιών των ανθρώπων; Δεν θα ήταν πανεύκολο για τον Θεό να το ελέγξει αυτό; Το έκανε, όμως; (Όχι.) Ο Θεός δεν το έκανε αυτό. Δεν παρενέβη, σου έδωσε ελευθερία. Το μάτι σου πετάριζε, αλλά στο τέλος η ομάδα ξεκίνησε ούτως ή άλλως· όλα αυτά ήταν πολύ πρακτικά. Όμως, υπήρχε πρόβλημα στον προορισμό και ο Θεός δεν εξάλειψε αυτόν τον κίνδυνο απλώς και μόνο επειδή κατευθυνόσασταν εσείς προς τα εκεί. Ο Θεός δεν το έκανε αυτό και το πρόβλημα προέκυψε και πάλι, όπως έπρεπε να γίνει. Ωστόσο, ο Θεός έκανε κάτι έξυπνο: Έκανε το αυτοκίνητό σας να χαλάσει στο μέσο της διαδρομής, ώστε μέχρι να φτιαχτεί και να φτάσετε όλοι στον προορισμό σας, να έχει περάσει ο κίνδυνος. Έτσι σας προστάτευσε ο Θεός. Όπως βλέπεις, λόγω αυτής της χρονικής καθυστέρησης, σου επέτρεψε με έξυπνο τρόπο ν’ αποφύγεις τον κίνδυνο. Όλα όσα κάνει ο Θεός είναι πολύ πρακτικά, έτσι δεν είναι; (Ναι.) Αυτό σου δείχνει, λοιπόν, με πολύ πρακτικό τρόπο, πως ό,τι κάνει ο Θεός δεν είναι καθόλου κούφιο ή υπερφυσικό και πως κάθε πράγμα είναι φυσικό και αναπόφευκτο να συμβαίνει, αλλά εμπεριέχει την παντοδυναμία του Θεού. Καθ’ όλη τη διάρκεια αυτού του γεγονότος, όποιες κι αν ήταν οι φαντασιοκοπίες των ανθρώπων, όποιες κι αν ήταν οι δυσκολίες, οι αδυναμίες και τα προβλήματά τους, είτε οι απόψεις που συζήτησαν όλοι μαζί ήταν σωστές είτε λάθος, τίποτε από όλα αυτά δεν επηρέασε αυτό που συνέβη στο τέλος ούτε επηρέασε την αναπόφευκτη έκβαση του γεγονότος. Κάθε πράγμα που έπρεπε να συμβεί συνέβη, το πρόβλημα που έπρεπε να προκύψει προέκυψε, το αυτοκίνητο που έπρεπε να χαλάσει χάλασε και, επίσης, οι απόψεις των ανθρώπων φανερώθηκαν ανοιχτά, αλλά η τελική έκβαση του γεγονότος συνέβη και πάλι σύμφωνα με τον τρόπο που είχε ορίσει ο Θεός και σύμφωνα με ό,τι είχε προκαθορίσει ο Θεός και το πώς άσκησε ο Θεός την κυριαρχία Του σ’ αυτό το γεγονός. Αυτή είναι η παντοδυναμία του Θεού, έτσι δεν είναι; (Ναι.) Όλα αυτά συνέβησαν πολύ πρακτικά και κανονικά, ακριβώς όπως όλα όσα συμβαίνουν καθημερινά στους ανθρώπους στην καθημερινή τους ζωή· συνέβησαν φυσικά και δεν ήταν κάτι υπερφυσικό, εξωπραγματικό ή κούφιο. Επομένως, σ’ αυτό το ζήτημα οι άνθρωποι θα πρέπει να κατανοήσουν ότι το έργο του Θεού είναι πρακτικό και ότι Εκείνος έχει την κυριαρχία στα πάντα. Πώς θα πρέπει ν’ ασκούνται οι άνθρωποι; Κατ’ αρχάς, πρέπει να κατανοήσουν ποιες αρχές θα πρέπει να τηρούν σε ό,τι κι αν τους συμβαίνει. Είναι αναξιόπιστο να βασίζονται μόνο στα ανθρώπινα συναισθήματα. Δεν θα πρέπει να βασίζονται σε υπερφυσικά συναισθήματα ούτε να κάνουν τρελές εικασίες με βάση κούφιες φαντασιοκοπίες. Αντιθέτως, θα πρέπει να πηγαίνουν και να κάνουν ό,τι οφείλουν να κάνουν με βάση τις πραγματικές συνθήκες και τα καθήκοντα που οφείλουν να κάνουν. Επιπλέον, το σημαντικό είναι να πηγαίνουν και να κάνουν αυτό που οφείλουν να κάνουν με βάση τις αλήθεια-αρχές. Δεν είναι πολύ ευκολότερο αυτό; (Ναι.) Επομένως, όποια προβλήματα κι αν συναντήσεις και σε όποιο στάδιο κι αν έχει φτάσει το έργο του Θεού, δεν χρειάζεται να βασίζεσαι στα συναισθήματά σου, δεν χρειάζεται να ελέγχεις αν μια ημερομηνία είναι ευοίωνη ή όχι και, ιδίως, δεν χρειάζεται, φυσικά, να εξετάζεις οποιαδήποτε αστρονομικά φαινόμενα ή να ακούς οποιεσδήποτε προφητείες· απλώς κάνε αυτό που οφείλεις να κάνεις. Σε κάποιους ανθρώπους αρέσει να εξετάζουν αστρονομικά φαινόμενα ή να ελέγχουν αν κάποιες ημερομηνίες είναι ευοίωνες ή όχι, λέγοντας: «Αύριο δεν είναι καλή ημερομηνία· μήπως θα πάνε όλα στραβά αν βγω έξω; Μήπως θα κάνει συλλήψεις ο μεγάλος κόκκινος δράκοντας; Γιατί, όταν ξύπνησα νωρίς το πρωί και βγήκα έξω, υπήρχε ένα κοράκι που έκρωζε δίπλα στην πόρτα; Άκουσα ότι κάποιοι άνθρωποι είδαν μια μαύρη γάτα όταν βγήκαν έξω χθες το βράδυ. Όλα αυτά είναι δυσοίωνα σημάδια! Τι να κάνω; Μήπως πρόκειται να εμφανιστεί κάποιος κίνδυνος;» Αν έχεις κανονική ανθρώπινη φύση και κανονικό ανθρώπινο σκεπτικό, θα πρέπει να μπορείς να κρίνεις τι είδους συνθήκες είναι επικίνδυνες και τι είδους συνθήκες είναι σχετικά ασφαλείς και να γνωρίζεις πώς να τις προσεγγίζεις και να τις αντιμετωπίζεις σύμφωνα με την πραγματική περίσταση· δεν χρειάζεται να εξετάζεις άλλα πράγματα όπως αυτά. Όσο για το τι οφείλεις να κάνεις και τι όχι την κάθε μέρα, αφενός, υπάρχουν ξεκάθαρα λόγια του Θεού που αποτελούν τις αλήθεια-αρχές και, αφετέρου, έχεις κανονική ανθρώπινη φύση, συνείδηση και λογική· εφόσον κάνεις κάθε μέρα αυτό που οφείλεις να κάνεις με βάση τις πραγματικές συνθήκες και την κατεύθυνση στην οποία σε οδηγούν αυτές και σύμφωνα με τις πραγματικές ανάγκες της κανονικής ανθρώπινης φύσης και τις δικές σου ευθύνες και υποχρεώσεις, τότε δεν υπάρχει πρόβλημα. Αν οι άνθρωποι προσεγγίζουν έτσι την καθημερινή τους ζωή, δεν θα είναι πολύ πιο απλά τα πράγματα; (Ναι.)