Η Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού Εφαρμογή

Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Μάρτυρες για τον Χριστό των Εσχάτων Ημερών

Συμπαγή χρώματα

Θέματα

Γραμματοσειρά

Μέγεθος γραμματοσειράς

Διάστημα γραμμής

Πλάτος σελίδας

Δεν βρέθηκαν αποτελέσματα

14. Τι σημαίνει συμμετοχή σε θρησκευτική τελετή;

Σχετικά λόγια του Θεού:

Μια κανονική πνευματική ζωή δεν περιορίζεται σε προσευχές, τραγούδια, εκκλησιαστική ζωή, βρώση και πόση των λόγων του Θεού, και άλλες τέτοιες πράξεις, αλλά σημαίνει να ζεις μια πνευματική ζωή που είναι φρέσκια και με ζωντάνια. Δεν πρόκειται τόσο για την μέθοδο, όσο για το αποτέλεσμα. Οι περισσότεροι άνθρωποι νομίζουν ότι, προκειμένου να έχει μια κανονική πνευματική ζωή κάποιος, πρέπει να προσεύχεται, να τραγουδά, να τρώει και να πίνει τα λόγια του Θεού, ή να προσπαθεί να κατανοήσει τα λόγια του Θεού. Ανεξάρτητα από το αν υπάρχει κάποιο αποτέλεσμα, ή αν υπάρχει αληθινή κατανόηση, αυτά τα άτομα επικεντρώνονται απλώς στο να ακολουθούν τυπικές διαδικασίες εξωτερικά, και δεν επικεντρώνονται στο αποτέλεσμα – είναι άτομα που ζουν εντός του τελετουργικού της θρησκείας και δεν είναι άτομα που ζουν εντός της εκκλησίας, και πολύ λιγότερο είναι άτομα της βασιλείας. Αυτού του είδους οι προσευχές, τα τραγούδια, η βρώση και η πόση των λόγων του Θεού, όλα τους υπακούουν στους κανόνες, και οι άνθρωποι αναγκάζονται να τα κάνουν, και τα κάνουν για να ανταποκριθούν στις τάσεις. Δεν γίνονται πρόθυμα ή δεν πηγάζουν από την καρδιά. Ανεξάρτητα από τον βαθμό στον οποίο αυτοί οι άνθρωποι προσεύχονται ή τραγουδούν, δεν θα υπάρξει κανένα αποτέλεσμα, γιατί όλα όσα κάνουν πράξη είναι θρησκευτικοί κανόνες και τελετουργικά, δεν κάνουν πράξη τον λόγο του Θεού. Εστιάζοντας μόνο στη μέθοδο και ερμηνεύοντας τους λόγους του Θεού ως κανόνες προς τήρηση, αυτού του είδους το άτομο δεν κάνει πράξη τον λόγο του Θεού, αλλά ικανοποιεί τη σάρκα και κάνει πράγματα για να επιδειχθεί στους άλλους. Αυτού του είδους η θρησκευτική τελετουργία και ο κανόνας προέρχεται από τον άνθρωπο, όχι από τον Θεό. Ο Θεός δεν τηρεί κανόνες, δεν υπακούει σε κανένα νόμο. Κάνει νέα πράγματα κάθε μέρα και κάνει πρακτική εργασία. Όπως οι άνθρωποι στο Πατριωτικό Κίνημα της Τριπλής Αυτενέργειας στην Κίνα που περιορίζονται σε καθημερινές πρωινές ακολουθίες, απογευματινές προσευχές, ευχαριστίες πριν από το φαγητό, έκφραση ευχαριστιών σε όλα, και άλλες τέτοιες πράξεις, ανεξάρτητα από τα πόσα πράττουν αυτά τα άτομα ή για πόσο καιρό τα κάνουν πράξη, δεν θα λάβουν το έργο του Αγίου Πνεύματος. Αν οι άνθρωποι ζουν μέσα σε κανόνες, με την καρδιά τους εμποτισμένη με πρακτικές, τότε το Άγιο Πνεύμα δεν έχει τρόπο να δράσει, γιατί η καρδιά των ανθρώπων είναι γεμάτη με κανόνες, είναι γεμάτη με ανθρώπινες αντιλήψεις. Συνεπώς, ο Θεός δεν έχει τρόπο να πράξει έργο. Οι άνθρωποι θα ζουν πάντα μόνο υπό τον έλεγχο του νόμου και αυτού του είδους το άτομο ποτέ δεν θα είναι σε θέση να λάβει τον έπαινο του Θεού.

από «Σχετικά με μια κανονική πνευματική ζωή» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Υπάρχουν κάποιοι που συχνά ανειλικρινώς μιλούν για την υποχρέωσή τους στον Θεό. Περνούν τις ημέρες τους με τα μέτωπά τους σφραγισμένα με ανησυχία, φέρονται προσποιητά και προσποιούνται μία καταρρακωμένη έκφραση. Πόσο άθλιο! Κι αν τους ρωτούσες, «Με ποιους τρόπους είσαι υποχρεωμένος στον Θεό; Σε παρακαλώ, πες μου!» θα έμεναν άφωνοι. Αν είσαι αφοσιωμένος στον Θεό, τότε μην το λες δημόσια, αλλά δείξε μέσα από τις πράξεις σου την αγάπη σου για τον Θεό και προσευχήσου σ’ Αυτόν με αληθινή καρδιά. Εκείνοι που χρησιμοποιούν μόνο λέξεις για να ασχοληθούν με τον Θεό είναι όλοι υποκριτές! Μερικοί μιλούν για υποχρέωση στον Θεό σε κάθε προσευχή και ξεκινούν να κλαίνε κάθε φορά που προσεύχονται, ακόμη και χωρίς το άγγιγμα του Αγίου Πνεύματος. Τέτοιοι άνθρωποι είναι κυριευμένοι από θρησκευτικά τελετουργικά και αντιλήψεις. Ζουν με αυτά τα τελετουργικά και τις αντιλήψεις πάντοτε, πιστεύοντας ότι τέτοιες πράξεις ευχαριστούν τον Θεό και ότι η επιφανειακή ευσέβεια ή τα λυπημένα δάκρυα είναι εκείνα που ο Θεός προτιμά. Τι καλό μπορεί να βγει από τέτοιους παράλογους ανθρώπους; Για να επιδείξουν την ταπεινοφροσύνη τους, κάποιοι προσποιούνται ευγένεια όταν μιλούν παρουσία άλλων. Κάποιοι είναι ηθελημένα δουλοπρεπείς παρουσία άλλων, όπως ένα πρόβατο χωρίς καθόλου δύναμη. Είναι αυτός ο τρόπος των ανθρώπων του βασιλείου; Ένας άνθρωπος του βασιλείου πρέπει να είναι ζωντανός και ελεύθερος, αθώος και ανοιχτός, ειλικρινής και αξιαγάπητος, κάποιος που ζει σε κατάσταση ελευθερίας. Έχει χαρακτήρα και αξιοπρέπεια και μπορεί να καταθέτει μαρτυρία όπου κι αν πάει. Είναι αγαπητός και από τον Θεό και από τον άνθρωπο. Όσοι είναι αρχάριοι στην πίστη έχουν πάρα πολλές εξωτερικές πράξεις. Πρέπει πρώτα να περάσουν από μία περίοδο αντιμετώπισης και σπασίματος. Όσοι έχουν πίστη στον Θεό στην καρδιά τους δεν είναι εξωτερικά διακριτοί από άλλους, αλλά οι πράξεις και οι ενέργειές τους είναι αξιέπαινες από τους άλλους. Μόνο τέτοιοι άνθρωποι μπορούν να θεωρηθούν ότι βιώνουν τον λόγο του Θεού. Αν κηρύττεις το ευαγγέλιο κάθε μέρα στον τάδε και στον δείνα άνθρωπο, φέρνοντάς τους στην σωτηρία, ωστόσο, τελικά, ζεις ακόμη με κανόνες και δόγματα, τότε δεν μπορείς να φέρεις δόξα στον Θεό. Τέτοιου είδους άνθρωποι είναι θρησκόληπτοι άνθρωποι και, επίσης, υποκριτές.

από «Η πίστη στον Θεό θα πρέπει να επικεντρώνεται στην πραγματικότητα, όχι σε θρησκευτικά τελετουργικά» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Ακόμα και η Κυριακή (το Σάββατο για τους Εβραίους) είναι απεχθής σ’ Εκείνον. Ο Θεός επίσης περιφρονεί και απορρίπτει, ακόμα περισσότερο, τις κοινωνικές σχέσεις και τις εγκόσμιες αλληλεπιδράσεις μεταξύ των ανθρώπων. Ακόμα και η Γιορτή της Άνοιξης και τα Χριστούγεννα, τα οποία τα γνωρίζουν όλοι, δεν έχουν θεσπιστεί από τον Θεό, πόσο μάλλον τα παιχνίδια και οι στολισμοί (δίστιχα, βασιλόπιτα, πυροτεχνήματα, φαναράκια, χριστουγεννιάτικα δώρα, χριστουγεννιάτικα πάρτι και η Θεία Κοινωνία) γι’ αυτές τις γιορτές, δεν αποτελούν είδωλα στο μυαλό των ανθρώπων; Η θεία Ευχαριστία την Κυριακή, το κρασί και το καθαρό λινό είναι ακόμα πιο εμφατικά είδωλα. Όλες οι παραδοσιακές γιορτές που είναι δημοφιλείς στην Κίνα, όπως η ημέρα Ανύψωσης του Κεφαλιού του Δράκου, η Γιορτή της Βάρκας του Δράκου, η Γιορτή του Μεσοφθινοπώρου, η Γιορτή του Χυλού Λάμπα και η Πρωτοχρονιά, καθώς και οι γιορτές στον θρησκευόμενο κόσμο, όπως το Πάσχα, τα Θεοφάνεια και τα Χριστούγεννα, όλες αυτές οι αβάσιμες γιορτές έχουν θεσπιστεί και περάσει από γενιά σε γενιά, από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, μέσω πολλών ανθρώπων, και είναι ολότελα ασύμβατες με το ανθρώπινο είδος που δημιούργησε ο Θεός. Είναι η αχαλίνωτη φαντασία και οι εφευρετικές αντιλήψεις των ανθρώπων που έχουν δώσει τη δυνατότητα σ’ αυτές τις παραδόσεις να επιβιώσουν μέχρι σήμερα. Δείχνουν να μην έχουν ψεγάδια, αλλά είναι στην ουσία παιχνίδια που παίζει ο Σατανάς στους ανθρώπους. Όσο μεγαλύτερος συνωστισμός από Σατανάδες επικρατεί σ’ ένα μέρος, και όσο πιο παρωχημένο και οπισθοδρομικό είναι αυτό το μέρος, τόσο πιο παγιωμένα είναι τα φεουδαρχικά του έθιμα. Αυτά τα στοιχεία κρατούν σφιχτά δεμένους τους ανθρώπους, και δεν αφήνουν κανένα απολύτως περιθώριο για κίνηση. Πολλές από τις γιορτές στον θρησκευόμενο κόσμο δείχνουν ότι έχουν μεγάλη αυθεντικότητα και ότι λειτουργούν ως γέφυρα για το έργο του Θεού, αλλά στην πραγματικότητα είναι τα αόρατα δεσμά με τα οποία ο Σατανάς δεσμεύει τους ανθρώπους για να μη γνωρίσουν τον Θεό· είναι όλα πονηρά τεχνάσματα του Σατανά. Στην πραγματικότητα, όταν ολοκληρώνεται ένα στάδιο από το έργο του Θεού, Εκείνος έχει ήδη καταστρέψει τα εργαλεία και το ύφος εκείνου του χρονικού διαστήματος, χωρίς να αφήνει κανένα ίχνος. Οι «ευσεβείς πιστοί», ωστόσο, εξακολουθούν να λατρεύουν αυτά τα απτά υλικά αντικείμενα, ενώ ταυτόχρονα βάζουν στο πίσω μέρος του μυαλού τους τα όσα έχει ο Θεός, χωρίς να τα μελετάνε περαιτέρω, δείχνουν ότι είναι γεμάτοι από την αγάπη του Θεού, ενώ στην πραγματικότητα Τον έχουν εδώ και πολύ καιρό πετάξει έξω από τον οίκο τους και έχουν βάλει επάνω στο τραπέζι τον Σατανά για να τον λατρεύουν. Εικονίσματα με τον Ιησού, τη σταύρωση, την Παναγία, τη Βάφτιση του Ιησού και τον Μυστικό δείπνο· οι άνθρωποι τα λατρεύουν σαν τον Κύριο των Ουρανών, ενώ επανειλημμένως αναφωνούν «ο Θεός Πατέρας». Δεν είναι όλα αυτά αστεία; ...

Ο καλύτερος τρόπος για να αλλάξει η ανθρώπινη διάθεση είναι να αντιστραφούν εκείνα τα τμήματα στα βάθη της καρδιάς των ανθρώπων που έχουν δηλητηριαστεί περισσότερο, ώστε να μπορέσουν οι άνθρωποι να ξεκινήσουν να αλλάζουν τον τρόπο σκέψης και το ήθος τους. Πρώτα απ’ όλα, οι άνθρωποι πρέπει να δουν ξεκάθαρα ότι όλες αυτές οι θρησκευτικές ιεροτελεστίες, οι θρησκευτικές δραστηριότητες, τα έτη, οι μήνες και οι γιορτές είναι όλα μισητά για τον Θεό. Πρέπει να σπάσουν τα δεσμά του φεουδαρχικού τρόπου σκέψης και να εξαλείψουν κάθε ίχνος της βαθιά ριζωμένης κλίσης τους προς τη δεισιδαιμονία. Όλα αυτά περιλαμβάνονται στην είσοδο της ανθρωπότητας.

από «Έργο και είσοδος (3)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Προηγούμενο:Ποια είναι η διαφορά μεταξύ κατανόησης της αλήθειας και κατανόησης ενός δόγματος;

Επόμενο:Γιατί οι εκκλησίες είναι ικανές να εκφυλιστούν σε θρησκεία;