Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Η σατανική φιλοσοφία παγιδεύει και βλάπτει

4

Από τη Γου Γιού, πόλη Χετσί, επαρχία Κουανγκσί

Εδώ και λίγο καιρό, η εκκλησία κανόνισε νε φιλοξενηθώ σε μια οικογένεια για επαγγελματικούς λόγους. Όταν είχα την πρώτη συναναστροφή με τον αδερφό και την αδερφή της οικογένειας που με φιλοξενούσε, μου είπαν: «Φοβόμαστε πολύ να προσευχηθούμε στη συναναστροφή. Ξέρουμε τι να πούμε όταν προσευχόμαστε μόνοι μας, αλλά όταν προσευχόμαστε κατά τη διάρκεια της συναναστροφής, απλώς δεν ξέρουμε τι να πούμε». Όταν το άκουσα αυτό, σκέφτηκα: «Αν δεν προσευχηθούμε κατά τη διάρκεια της συναναστροφής, δεν θα μπορέσουμε να δεχτούμε το έργο του Αγίου Πνεύματος και δεν θα είναι αποτελεσματική η επικοινωνία. Πρέπει να προσευχηθούμε!» Μετά όμως αναθεώρησα και σκέφτηκα ότι αν στ’ αλήθεια φοβόνταν να προσευχηθούν, δεν θα σχημάτιζαν κάποια άποψη για μένα αν επέμενα να προσευχηθούν; Τα καθήκοντά μου ως επιμελητής άρθρων με υποχρέωναν να παραμείνω στη οικογένεια που με φιλοξενούσε για πολύ καιρό. Τι θα γινόταν αν σχημάτιζαν κάποια άποψη για μένα και δεν ήθελαν να με φιλοξενήσουν επειδή δεν ικανοποιούσα τις επιθυμίες τους; Φαντάζομαι ότι πρέπει να πάω με τα νερά τους. Έτσι, λοιπόν, κατά τη διάρκεια του επόμενου μήνα, δεν προσευχηθήκαμε ποτέ κατά τη διάρκεια των συναναστροφών. Αυτό έκανε την επικοινωνία για τον λόγο του Θεού ανιαρή, ανούσια και με παντελή έλλειψη της διαφώτισης του Αγίου Πνεύματος. Επίσης, συχνά βγαίναμε εκτός θέματος. Σταδιακά, η κατάσταση των αδελφών έγινε λιγότερο φυσιολογική και δεν είχαν πολλή όρεξη για συναναστροφή. Ακόμα και κατά τη διάρκεια των συναναστροφών, πάντα λαγοκοιμόνταν, και στην καθημερινότητά τους δεν έδιναν την πρέπουσα σημασία στο να τρώγουν και να πίνουν τον λόγο του Θεού. Έβλεπαν τηλεόραση όταν είχαν τον χρόνο και δεν ήταν πλέον τόσο φιλικοί μαζί μου, κι έφθαναν μάλιστα ακόμα και στο σημείο να είναι απρόθυμοι να μου μιλήσουν. Βρισκόμενη αντιμέτωπη μ’ αυτήν την κατάσταση, άρχισα να αισθάνομαι πολύ πόνο και σύγχυση: έκανα ό,τι επιθυμούσαν σε όλα και δεν τους προσέβαλα. Γιατί αυτοί ήταν έτσι;

Και καθώς είχα προβληματιστεί πολύ απ’ αυτήν την κατάσταση, ο λόγος του Θεού με διαφώτισε: «Αν δεν έχεις σωστή σχέση με τον Θεό, ανεξάρτητα από το τι κάνεις για να διατηρήσεις τις σχέσεις σου με άλλους ανθρώπους, ανεξάρτητα από το πόσο σκληρά δουλεύεις ή πόση ενέργεια καταβάλλεις, η σχέση αυτή θα εξακολουθεί να ανήκει σε μια ανθρώπινη φιλοσοφία ζωής. Διατηρείς τη θέση σου μεταξύ των ανθρώπων μέσα από μια ανθρώπινη προοπτική και μια ανθρώπινη φιλοσοφία, έτσι ώστε να σε επαινέσουν. Δεν δημιουργείς σωστές σχέσεις με ανθρώπους σύμφωνα με τον λόγο του Θεού. Εάν δεν εστιάζεις στις σχέσεις σου με τους ανθρώπους, αλλά διατηρείς μια σωστή σχέση με τον Θεό, αν είσαι πρόθυμος να δώσεις την καρδιά σου στον Θεό και να μάθεις να Τον υπακούς, πολύ φυσικά, οι σχέσεις σου με όλους τους ανθρώπους θα γίνουν σωστές. […] Μια σωστή σχέση μεταξύ ανθρώπων εδράζεται στο θεμέλιο του να δώσουν την καρδιά τους στον Θεό. Δεν επιτυγχάνεται μέσω ανθρώπινης προσπάθειας» (από «Η δημιουργία μιας σωστής σχέσης με τον Θεό είναι πολύ σημαντική» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). Μέσα από τον λόγο του Θεού είδα ξαφνικά το φως. Αποδείχτηκε ότι αυτή η κατάσταση δημιουργήθηκε επειδή επικεντρωνόμουν στα τυφλά στη διατήρηση σαρκικών σχέσεων με τους ανθρώπους και δεν επικεντρωνόμουν στο να χτίσω μια ομαλή σχέση με τον Θεό. Κοιτώντας πίσω στο πώς τα πήγαινα με την οικογένεια που με φιλοξενούσε, στην προσπάθειά μου να κάνω καλή εντύπωση σ’ αυτούς και να συνεχίσουν να με φιλοξενούν, συμφωνούσα σε όλα και έκανα τα πάντα για να τους ευχαριστήσω, χωρίς να λαμβάνω υπόψη μου τις αρχές της αλήθειας ή το αν οι πράξεις μου θα τους ωφελούσαν. Όταν έμαθα ότι φοβόνταν να προσευχηθούν κατά τη διάρκεια των συναναστροφών, δεν επικοινώνησα μαζί τους σχετικά με συναφείς αλήθειες ώστε να τους βοηθήσω να κατανοήσουν το νόημα και τη σημασία της προσευχής. Αντιθέτως, για να προστατέψω τα δικά μου συμφέροντα, υπάκουσα σ’ αυτούς και έδειξα διακριτικότητα στην επιθυμία τους να μην προσεύχονται στη συναναστροφή. Δεδομένου ότι δεν υπήρχε προσευχή, αναζήτηση ή παράδοση, δεν υπήρχε τρόπος να φθάσουμε στη διαφώτιση του Αγίου Πνεύματος και την καθοδήγησή Του κατά τη συναναστροφή ή να αποκτήσουμε θρέψη τρώγοντας και πίνοντας τον λόγο του Θεού. Το αποτέλεσμα ήταν ότι η κατάσταση όλων μας έγινε χειρότερη και δεν μπορούσαμε να διατηρήσουμε μια ομαλή σχέση. Ήξερα πολύ καλά τη σημασία της προσευχής. Η προσευχή βοηθά τους ανθρώπους να οδηγούνται από το Άγιο Πνεύμα και είναι ένας τρόπος να μπορεί το Άγιο Πνεύμα να κάνει το έργο Του. Η προσευχή μπορεί να μας βοηθήσει να λάβουμε περισσότερη διαφώτιση από το Άγιο Πνεύμα, ώστε να μπορέσουμε να κατανοήσουμε καλύτερα την αλήθεια. Επιπλέον, η προσευχή πριν τη συναναστροφή είναι πάντα ένας τρόπος να δείξει ο άνθρωπος τη θέση του Θεού μέσα στην καρδιά του, δείχνοντας ότι τιμά τον Θεό πάνω απ’ όλα. Εγώ όμως ακολουθούσα ακόμη τη φιλοσοφία ζωής του Σατανά – «Έσο σοφός κατά τα εγκόσμια για την προσωπική σου επιβίωση» – ματαιώνοντας την προσευχή για να διατηρήσω τις σχέσεις μου. Αυτό έδειχνε ότι δεν υπήρχε καμία θέση για τον Θεό στην καρδιά μου και ότι μέσα μου με είχε κυριεύσει εντελώς η φιλοσοφία του Σατανά. Πάντα προσπαθούσα να διατηρήσω μια υλική σχέση με τους ανθρώπους – αυτή η συμπεριφορά ήταν αποτέλεσμα της γενικής αποδοχής από μένα της σατανικής φιλοσοφίας: «Έσο σοφός κατά τα εγκόσμια για την προσωπική σου επιβίωση». Αυτό μου διέφθειρε την καρδιά και την ψυχή, με έκανε δειλή, εγωίστρια και κατάπτυστη, με αποτέλεσμα να είμαι άδικη και ανίκανη να κάνω πράξη την αλήθεια. Μπορούσα να θυμηθώ πολλές φορές στο παρελθόν, όπου είχα ταχθεί ενάντια στον Θεό, υποκινούμενη από κίνητρα αυτοσυντήρησης: Όταν ηγούμουν στην εκκλησία, συνάντησα ανθρώπους που διέδιδαν διάφορες αντιλήψεις, έσπειραν αρνητικότητα, διατάρασσαν τη ζωή της εκκλησίας, αλλά δεν τολμούσα να τους σταματήσω, διότι φοβόμουν πως αν έλεγα κάτι, θα διακυβεύονταν τα συμφέροντά μου. Όταν διαχειριζόμουν το ευαγγελικό έργο, έκανα πίσω μόλις οι αδελφοί και οι αδελφές παραπονιόντουσαν ότι η δουλειά ήταν πολύ σκληρή και δεν τολμούσα να ζητήσω περισσότερα απ’ αυτούς, από φόβο μην τους προσβάλω κι έτσι χάσω τη θέση μου μέσα στην καρδιά τους. Κάνοντας όμως έτσι, το ευαγγελικό έργο γινόταν αναποτελεσματικό. Όταν εργαζόμουν στην ομάδα που ήταν υπεύθυνη για την επιμέλεια άρθρων, παρατήρησα ότι η συνάδελφός μου δεν αντιμετώπιζε την εργασία μας με την πρέπουσα σοβαρότητα, αλλά φοβήθηκα να της το επισημάνω, από φόβο μήπως τη στενοχωρήσω και δημιουργηθούν σ’ αυτήν προκαταλήψεις εναντίον μου που θα επηρέαζαν την αρμονία της σχέσης μας… Σ’ αυτό το σημείο, είδα καθαρά πως σε ό,τι κι αν έκανα, ήμουν πάντα επικεντρωμένη στη στάση των άλλων προς εμένα και στο πώς με αξιολογούσαν. Προστάτευα τη θέση μου και την άποψη που είχαν οι άλλοι για μένα, και λογάριαζα το δικό μου όφελος και το τι είχα να χάσω. Μπορώ να πω ότι ζούσα ακριβώς σύμφωνα με τη φιλοσοφία του Σατανά του «Έσο σοφός κατά τα εγκόσμια για την προσωπική σου επιβίωση». Αυτό είχε γίνει η αρχή των πράξεών μου, η βάση του πώς λειτουργούσα σαν άνθρωπος. Ως αποτέλεσμα, δεν λάμβανα υπόψη μου την αρχή ή τη θέση σε οτιδήποτε έκανα, αλλά μόνο το αν θα αποτελούσε προσωπικό όφελος για μένα. Η σατανική φιλοσοφία του «Έσο σοφός κατά τα εγκόσμια για την προσωπική σου επιβίωση» είναι μια αρνητική αρχή, εντελώς αντίθετη με την αλήθεια – ένα εργαλείο που χρησιμοποιεί ο Σατανάς για να διαφθείρει τους ανθρώπους. Ζώντας σύμφωνα μ’ αυτήν την αρχή, το μόνο που καταφέρνουν οι άνθρωποι είναι να γίνονται περισσότερο δόλιοι, πονηροί, εγωιστές και κατάπτυστοι. Σταδιακά χάνουν εκείνα τα χαρακτηριστικά που συγκροτούν έναν αληθινό άνθρωπο. Η σατανική φιλοσοφία παγιδεύει και βλάπτει. Δεν θέλω ποτέ ξανά να ζήσω σύμφωνα μ’ αυτήν τη φιλοσοφία! Από τη στιγμή που τα κατάλαβα όλα αυτά, επικοινώνησα με τον αδελφό και την αδελφή της οικογένειας που με φιλοξενούσε σχετικά με την αλήθεια όσον αφορά την προσευχή. Από τη στιγμή που κατάλαβαν τη σημασία και τη σπουδαιότητα της προσευχής, ήταν πρόθυμοι να κάνουν πράξη την προσευχή κατά τη διάρκεια των συναναστροφών, κι έτσι η κατάστασή τους άλλαξε.

Όταν ήρθα αντιμέτωπη με την πραγματικότητα αυτής της κατάστασης, έμαθα ότι το να ζει κανείς σύμφωνα με τη σατανική φιλοσοφία βλάπτει απ’ όλες τις απόψεις. Απ’ εδώ και στο εξής, ορκίζομαι να επιδιώκω την αλήθεια με όλη μου την καρδιά, να ξεχωρίζω κάθε είδους σατανικές φιλοσοφίες που έχω υιοθετήσει και να πάψω να ζω σύμφωνα με τέτοιες φιλοσοφίες. Θέλω να επιτρέψω στον Θεό και στον λόγο του Θεού να βασιλεύσουν στην καρδιά μου και να πάρουν τον έλεγχο. Ας είναι η αλήθεια ο κύριος της καρδιάς μου, ώστε να μπορώ να ζω σύμφωνα με τον λόγο του Θεού σε όλα τα πράγματα.

Σχετικό περιεχόμενο

  • Γιατί έχω πάρει το μονοπάτι των Φαρισαίων;

    Από τη Σουσίνγκ, Επαρχία Σανσί Είμαι ένα άτομο με αλαζονική και επηρμένη φύση που νοιάζεται υπερβολικά για τη θέση του. Για πολλά χρόνια, στην πίστη μ…

  • Υπάρχει τρόπος για την αντιμετώπιση της αλαζονείας

    Από την Ξιάοτσεν, επαρχία Χενάν Ήμουν άνθρωπος με αλαζονική φύση, αποκάλυπτα συχνά την αλαζονική, διεφθαρμένη διάθεσή μου, πιστεύοντας πάντοτε ότι ήμο…

  • Αποτινάσσοντας τα δεσμά του πνεύματος

    Ήμουν ένα αδύναμο άτομο με ευαίσθητο χαρακτήρα. Όταν δεν πίστευα στον Θεό, συχνά ένιωθα μελαγχολία και απελπισία από τα πράγματα που συνέβαιναν στη ζωή.

  • Νικώντας τον Σατανά στη μάχη

    Πριν από λίγο καιρό, εξαιτίας κάποιων διαφωνιών πάνω στα καθήκοντά μας, δημιουργήθηκε χάσμα ανάμεσα σ’ εμένα και την αδελφή με την οποία συνεργαζόμουν. Ένοιωθα ότι ήταν αλαζονική και με περιφρονούσε˙ έτσι, βούλιαξα σε μια εσφαλμένη κατάσταση.