Η Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού Εφαρμογή

Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Μια αληθινή συνεργασία

1

Από τον Φανγκ Λι, επαρχία Χενάν

Πρόσφατα, ο αδελφός Λίου και εγώ εκλεχθήκαμε και οι δύο επικεφαλής της εκκλησίας. Όταν επιτελούσαμε το εκκλησιαστικό έργο, μπορούσαμε να συζητάμε οτιδήποτε. Μερικές φορές, του ζητούσα ακόμα και να επισημαίνει τα ελαττώματά μου και δεν τσακωνόμασταν ποτέ για ό,τι κι αν προέκυπτε, συνεπώς νόμιζα ότι είχαμε επιτύχει μια αρμονική συνεργασία. Ωστόσο, ενόψει των γεγονότων και σε σύγκριση με την αλήθεια του λόγου του Θεού, ανακάλυψα ότι η αληθινή συνεργασία δεν είναι αυτό που νόμιζα.

Κάποια μέρα σε μια συνάθροιση, ο αδελφός Λίου ανέφερε μερικά ελαττώματά μου μπροστά στον επικεφαλής μας, λέγοντας ότι είμαι αλαζονικός, ότι δεν αποδέχομαι την αλήθεια, ότι θέλω να έχω τον έλεγχο, ότι είμαι αυταρχικός… Θύμωσα πολύ που τον άκουσα να τα λέει αυτά και σκέφτηκα: «Χθες σε ρώτησα αν έχεις κάποια γνώμη για εμένα και είπες όχι, όμως τώρα, μπροστά στον επικεφαλής μας, λες τόσα πολλά! Είσαι τόσο ανειλικρινής!» Όμως μετά σκέφτηκα: Πίστεψα τον σύντροφό μου και είχαμε μια αρμονική σχέση στο καθήκον μας. Όμως φαίνεται ότι πίστευε τόσα πολλά για εμένα, πράγμα που αποδεικνύει ότι εξακολουθούσαν να υπάρχουν παρεξηγήσεις μεταξύ μας κι ότι η σχέση μας ήταν κάθε άλλο παρά αρμονική —τι στο καλό συνέβαινε; Όντας αντιμέτωπος με τα γεγονότα, έφερα αναπόφευκτα στον νου μου τις φορές που είχαμε επιτελέσει μαζί το καθήκον μας: Στις συναθροίσεις, παρόλο που ο αδελφός μου συναναστρεφόταν επίσης, μιλούσε πολύ λίγο, διότι την περισσότερη ώρα στη συνάντηση μιλούσα εγώ και δεν του έδινα σχεδόν καμία ευκαιρία να μιλήσει. Στην εργασία, συζητούσαμε πράγματι για ό,τι προβλήματα προέκυπταν, όμως, όταν είχαμε διαφορετικές απόψεις, ενέμενα πάντοτε στις δικές μου απόψεις και αρνούμουν τις δικές του, και τα ζητήματα επιλύονταν όταν ο αδελφός μου απλώς σταματούσε να επιχειρηματολογεί. Εξωτερικά, δεν υπήρχαν διαφωνίες και συγκρούσεις μεταξύ μας, όμως εκ των έσω επικρατούσε πάντοτε η αίσθηση ότι υπήρχε ένα εμπόδιο ανάμεσά μας, κάτι που μας δεν μας άφηνε να είμαστε εντελώς ανοιχτοί. Τότε συνειδητοποίησα ότι, ενώ φαινόταν πως οι δυο μας ήμασταν σύντροφοι που εργαζόμασταν μαζί, στην πραγματικότητα εγώ έδινα όλες τις εντολές και η σχέση μας δεν ήταν σχέση μεταξύ ίσων συντρόφων που συμπληρώνουν αμοιβαία ο ένας τον άλλο, αλλά στην πραγματικότητα ήταν σχέση επικεφαλής και καθοδηγούμενου. Μόνο υπό το φως των γεγονότων συνειδητοποίησα τελικά πως αυτό που είχα στον νου μου ως «αρμονική συνεργασία» ήταν απλά μια σχέση στην οποία επιφανειακά δεν λογομαχούσαμε ούτε καβγαδίζαμε. Όμως, από την αντίδραση του αδελφού μου, είδα ότι αυτή δεν ήταν μια αυθεντικά αρμονική συνεργασία. Ποια είναι λοιπόν η αληθινά αρμονική συνεργασία; Αναζήτησα απαντήσεις στο ερώτημά μου στον λόγο του Θεού και βρήκα αυτά τα λόγια: «Εσείς στις ανώτατες θέσεις ακούτε πολλά για την αλήθεια και κατανοείτε πολλά σχετικά με την υπηρεσία. Αν εσείς οι άνθρωποι που συντονίζεστε για να εργαστείτε στις εκκλησίες δεν μάθετε ο ένας από τον άλλον κι αν δεν επικοινωνείτε, αντισταθμίζοντας τα ελαττώματα ο ένας του άλλου, από πού θα πάρετε τα μαθήματα; Όταν έρχεστε αντιμέτωποι με κάτι, θα πρέπει να συναναστρέφεστε ο ένας με τον άλλο ώστε να ωφεληθεί η ζωή σας. Και θα πρέπει προσεκτικά να συναναστρέφεστε για πράγματα κάθε είδους πριν πάρετε αποφάσεις. Μόνο έτσι είστε υπεύθυνοι προς την εκκλησία και δεν λειτουργείτε με προχειρότητα. Αφού επισκεφθείτε όλες τις εκκλησίες, θα πρέπει να μαζευτείτε και να συναναστραφείτε για όλα τα θέματα που ανακαλύψατε και τα προβλήματα που συναντήσατε κατά το έργο και να επικοινωνήσετε τη διαφώτιση και τη φώτιση που έχετε λάβει — αυτή είναι αναπόσπαστη πράξη της υπηρεσίας. Πρέπει να επιτύχετε αρμονική συνεργασία για τον σκοπό του έργου του Θεού, προς όφελος της εκκλησίας και για να παρακινήσετε τις αδελφές και τους αδελφούς. Εσύ συντονίζεσαι μαζί του και εκείνος μαζί σου, καθένας διορθώνει τον άλλο, φτάνοντας σε ένα καλύτερο αποτέλεσμα του έργου ώστε να φροντίζετε για το θέλημα του Θεού. Μόνο αυτή είναι αληθινή συνεργασία και μόνο τέτοιοι άνθρωποι θα εισέλθουν αληθινά» (από «Υπηρετήστε όπως οι Ισραηλίτες» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). Αφού ζύγισα προσεκτικά τα λόγια του Θεού, ξαφνικά κατάλαβα. Αληθινή συνεργασία σημαίνει ότι οι σύντροφοι δίνουν προτεραιότητα στο έργο της εκκλησίας. Για τα συμφέροντα της εκκλησίας και της ζωής των αδελφών, μπορούν να συναναστρέφονται ο ένας τον άλλον και να συμπληρώνει ο ένας τις αδυναμίες του άλλου, έτσι ώστε να μπορούν να επιτύχουν καλύτερα αποτελέσματα στο έργο τους. Δεν παρεξηγούν ο ένας τον άλλο ούτε είναι προκατειλημμένοι ο ένας απέναντι στον άλλο και έχουν το ίδιο κύρος. Συγκρίνοντάς το αυτό με τη δική μου συμπεριφορά, ένιωσα ανείπωτη ντροπή και μεταμέλεια. Ενθυμούμενος τη συμπεριφορά μου, συνειδητοποίησα ότι δεν σκεφτόμουν ποτέ το συμφέρον της εκκλησίας, έδινα πάντοτε προτεραιότητα στον εαυτό μου, εργαζόμουν από μια θέση κύρους, ασχολούμουν επιμελώς με τη δική μου φήμη και θέση, φοβόμουν μονάχα μήπως οι άλλοι δεν με θεωρούν σημαντικό ή με υποτιμούν και κατά τη συναναστροφή με τους αδελφούς και τις αδελφές μου δεν συμπληρώναμε ο ένας τον άλλον ούτε τους συναναστρεφόμουν από ίση θέση —επομένως, δεν επιτυγχάνονταν ποτέ ο σκοπός της κοινής, αμοιβαία υποστηρικτικής εισόδου στον λόγο του Θεού. Ενώ επιφανειακά φαινόταν πως ο σύντροφός μου κι εγώ συζητούσαμε πώς να κάνουμε το έργο μας, στην καρδιά μου δεν αποδεχόμουν τις ιδέες του και τελικά ακολουθούσα τις δικές μου ιδέες αντί να σκεφτώ τι θα ήταν καλύτερο για το έργο της εκκλησίας. Παρόλο που μερικές φορές του ζητούσα να επισημάνει τα ελαττώματά μου, εξακολουθούσα να το κάνω μονάχα τυπικά και όταν εκείνος επισήμαινε πράγματι τα ελαττώματά μου, απλώς ήμουν ανίκανος να τα δεχτώ. Αντ’ αυτού, πάντοτε λογομαχούσα, έβρισκα δικαιολογίες και επικαλούμουν διάφορα, πράγμα που του έθετε περιορισμούς, τον έκανε να φοβάται πολύ να μου μιλήσει ανοιχτά και να μη θέλει να αναφέρει ξανά τα ελαττώματά μου. Αυτό οδήγησε σε παρεξηγήσεις μεταξύ μας και μας στέρησε την ικανότητα να ολοκληρώσουμε ενωμένοι το έργο της εκκλησίας. Τότε συνειδητοποίησα ότι η συνεργασία μου κατά την υπηρεσία δεν είχε τίποτα από την ουσία της αρμονικής συνεργασίας, ή ακόμα σοβαρότερα, ότι φερόμουν με δεσποτισμό και απολυταρχισμό. Aυτός ο τρόπος εργασίας δεν διαφέρει από τον τρόπο με τον οποίο το Κινεζικό Κομμουνιστικό Κόμμα (ΚΚΚ), ο βασιλιάς των διαβόλων, διατηρεί την εξουσία! Το ΚΚΚ κάνει πράξη τον δεσποτισμό, επιμένει να έχει την τελική αρμοδιότητα σε όλα τα πράγματα και φοβάται να ακούσει τη φωνή του κόσμου ή να κυβερνήσει με πολιτικές απόψεις που διαφέρουν από τις δικές του. Κι εγώ, με το λίγο κύρος που διαθέτω σήμερα, θέλω να ηγούμαι της περιορισμένης περιοχής που ελέγχω. Οι ενέργειές μου διαφέρουν καθόλου από τον τρόπο με τον οποίο το ΚΚΚ διατηρεί την εξουσία; Σκεπτόμενος όλα αυτά, ξαφνικά φοβήθηκα. Βλέποντας σε πόσο κίνδυνο βρισκόμουν, ήξερα ότι εάν δεν άλλαζα, το τέλος μου θα ήταν ίδιο με εκείνο του ΚΚΚ —θα με τιμωρούσε ο Θεός.

Αφότου τα συνειδητοποίησα όλα αυτά, δεν είχα πλέον καμία αρνητική άποψη για τον αδελφό Λίου. Αντιθέτως, ήμουν ευγνώμων απέναντι στον Θεό που με βοήθησε να γνωρίσω τον εαυτό μου σε τέτοιες περιστάσεις και μου έδειξε τον κίνδυνο στον οποίο βρισκόμουν. Στη συνέχεια, στη συνεργασία με τους αδελφούς και τις αδελφές μου, έμαθα να είμαι ταπεινός, να έχω καρδιά που νοιάζεται για το θέλημα του Θεού, να είμαι υπεύθυνος στο έργο μου και να ακούω περισσότερο τις απόψεις των άλλων. Μετά από λίγο καιρό, συνειδητοποίησα ότι αυτό το είδος πράξης δεν μου πρόσφερε μονάχα μια πιο ολοκληρωμένη και διεξοδική κατανόηση της αλήθειας, αλλά με έφερνε επίσης πιο κοντά στους αδελφούς και στις αδελφές μου και μας έδινε τη δυνατότητα να μοιραζόμαστε πράγματα πιο ανοιχτά. Και με αυτούς τους καρπούς προς επίδειξη, κατάλαβα τελικά πόσο καλή μπορεί να είναι η παροχή υπηρεσιών μέσω συνεργασίας σύμφωνα με το μονοπάτι που απαιτεί ο Θεός!

Ευχαριστώ τον Θεό για τη διαφώτιση και την καθοδήγησή Του, η οποία δεν με βοήθησε μονάχα να γνωρίσω τη διεφθαρμένη διάθεσή μου, αλλά με έκανε επίσης να καταλάβω τι είναι στ’ αλήθεια η αρμονική συνεργασία. Από σήμερα και στο εξής, επιθυμώ να απαλλαχθώ από τη σατανική, διεφθαρμένη διάθεσή μου μέσα στην κρίση και στην παίδευση των λόγων του Θεού, να εισέλθω πραγματικά στην αλήθεια της συνεργασίας κατά την υπηρεσία και να γίνω τελικά κάποιος που υπηρετεί τον Θεό και συμμορφώνεται με το θέλημα του Θεού.

Σχετικό περιεχόμενο