Η Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού Εφαρμογή

Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Ομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών (Ανθολογία)

Recital-kingdom-selection
Ομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών (Ανθολογία)

Κατηγορίες

Recital-latest-expression
Συνέχεια από Ο Λόγος Ενσαρκώνεται

36. Από τη δημιουργία μέχρι σήμερα, ο Θεός έχει υπομείνει τόσο πόνο και έχει υποφέρει από τόσες επιθέσεις. Όμως, ακόμα και σήμερα, ο άνθρωπος εξακολουθεί να μη μαλακώνει τις απαιτήσεις που έχει από τον Θεό, ακόμα μελετά τον Θεό, ακόμα δεν δείχνει καμία ανοχή απέναντί Του και δεν κάνει τίποτα άλλο από το να Τον συμβουλεύει, να Τον κριτικάρει και να Τον πειθαρχεί, σαν να φοβάται μήπως ο Θεός πάρει τον λάθος δρόμο, μήπως ο Θεός στη γη είναι κτηνώδης και παράλογος ή εντελώς ανεξέλεγκτος ή μήπως δεν θα καταφέρει τίποτα. Ο άνθρωπος ανέκαθεν είχε αυτήν τη στάση απέναντι στον Θεό. Πώς θα μπορούσε να μη στεναχωρεί τον Θεό; Όταν ενσαρκώθηκε, ο Θεός υπέμενε τρομερό πόνο και εξευτελισμό. Πόσο χειρότερο, λοιπόν, είναι να κάνεις τον Θεό να αποδεχθεί τη διδασκαλία του ανθρώπου; Ο ερχομός Του ανάμεσα στους ανθρώπους Του στέρησε κάθε ελευθερία, σαν να ήταν φυλακισμένος στον Άδη, και αποδέχθηκε την ανάλυση από τον άνθρωπο, χωρίς να προβάλει την παραμικρή αντίσταση. Αυτό δεν είναι ντροπή; Ερχόμενος στην οικογένεια των κανονικών ανθρώπων, ο Ιησούς υπέμενε τη μέγιστη αδικία. Ακόμα πιο εξευτελιστικό είναι το γεγονός ότι Εκείνος ήρθε σ’ αυτόν τον σκονισμένο κόσμο και ταπεινώθηκε στον μέγιστο βαθμό, παίρνοντας μια εξαιρετικά κοινότυπη μορφή. Όταν γίνεται ένα πενιχρό ανθρώπινο ον, ο Ύψιστος δεν υποφέρει λόγω των κακουχιών; Και δεν τα κάνει όλα αυτά για την ανθρωπότητα; Έχουν υπάρξει φορές που Εκείνος σκεφτόταν μόνο τον εαυτό Του; Αφότου απορρίφθηκε και θανατώθηκε από τους Ιουδαίους, και όταν τον περιγελούσαν και τον χλεύαζαν οι άνθρωποι, Εκείνος δεν παραπονέθηκε ποτέ στον Ουρανό, ούτε διαμαρτυρήθηκε στη γη. Σήμερα, αυτή η τραγωδία, η οποία συνέβη πριν από χιλιετίες, έχει επανεμφανιστεί στις τάξεις αυτών των ανθρώπων που μοιάζουν με τους Ιουδαίους. Δεν διαπράττουν τις ίδιες αμαρτίες; Τι δίνει στον άνθρωπο τα προσόντα να λαμβάνει τις υποσχέσεις του Θεού; Δεν αντιτίθεται στον Θεό, για να αποδεχθεί, στη συνέχεια, τις ευλογίες Του; Γιατί ο άνθρωπος δεν αποδέχεται ποτέ τη δικαιοσύνη ή δεν αναζητά την αλήθεια; Γιατί δεν ενδιαφέρεται ποτέ για τα όσα κάνει ο Θεός; Πού είναι η δικαιοσύνη του; Πού είναι η αμεροληψία του; Έχει το θράσος να εκπροσωπεί τον Θεό; Πού είναι η αίσθηση δικαιοσύνης του; Πόσα από αυτά που αγαπάει ο άνθρωπος, τα αγαπάει κι ο Θεός; Ο άνθρωπος δεν μπορεί να ξεχωρίσει τη διαφορά ανάμεσα σε ανόμοια πράγματα[33], συγχέει πάντοτε το μαύρο με το άσπρο, αποσιωπά το δίκαιο και την αλήθεια και τιμά τη μεροληψία και την αδικία. Διώχνει το φως και χοροπηδά μέσα στο σκοτάδι. Εκείνοι που αναζητούν την αλήθεια και τη δικαιοσύνη καταδιώκουν το φως, εκείνοι που αναζητούν τον Θεό Τον ποδοπατούν και οι ίδιοι ανυψώνονται στον ουρανό. Ο άνθρωπος δεν διαφέρει σε τίποτα από έναν ληστή[34]. Πού είναι η λογική του; Ποιος μπορεί να πει τι είναι σωστό και τι λάθος; Ποιος μπορεί να υπερασπιστεί το δίκαιο; Ποιος είναι διατεθειμένος να υποφέρει για την αλήθεια; Οι άνθρωποι είναι φαύλοι και διαβολικοί! Σταύρωσαν τον Θεό στον σταυρό και τώρα χειροκροτούν και ζητωκραυγάζουν, τα άγρια ξεφωνητά τους δεν έχουν σταματημό. Είναι σαν τις κότες με τους σκύλους, συνωμοτούν και συμπράττουν, έχουν ιδρύσει το δικό τους βασίλειο, η ανάμειξή τους δεν έχει αφήσει κανένα μέρος αδιατάρακτο, κλείνουν τα μάτια τους και αλυχτούν μανιασμένα, συναγελάζονται και μια πομπώδης ατμόσφαιρα δημιουργείται, υπάρχει βουή και ζωντάνια, κι εκείνοι που στα τυφλά συνδέονται μεταξύ τους εξακολουθούν να αναδύονται, όλοι κρατάνε ψηλά τα «επιφανή» ονόματα των προπατόρων τους. Αυτοί οι σκύλοι και οι κότες έχουν από καιρό αποθέσει τον Θεό στο πίσω μέρος του μυαλού τους, και δεν έχουν δώσει ποτέ προσοχή στην κατάσταση της καρδιάς του Θεού. Δεν προκαλεί έκπληξη το ότι ο Θεός λέει πως ο άνθρωπος είναι σαν τον σκύλο ή την κότα· σαν ένας σκύλος που γαβγίζει και παρασύρει εκατοντάδες άλλους να αρχίσουν να αλυχτάνε· με αυτόν τον τρόπο, κάνοντας τόσο πάταγο, έχει φέρει το έργο του Θεού μέχρι τη σήμερον ημέρα, αγνοώντας πώς είναι το έργο του Θεού, αν υπάρχει δικαιοσύνη, αν ο Θεός έχει πού την κεφαλήν κλίναι, με τι μοιάζει το αύριο, πώς είναι η μοναξιά του ή η αισχρότητά του. Ο άνθρωπος ποτέ δεν σκέφτεται υπερβολικά τα πράγματα, δεν ανησυχεί ποτέ για το αύριο και έχει μαζέψει όλα όσα είναι επωφελή και πολύτιμα στην αγκαλιά του, χωρίς να αφήσει τίποτα για τον Θεό, παρά μόνο απομεινάρια και υπολείμματα[35]. Πόσο βάναυσος είναι ο άνθρωπος! Δεν τους περισσεύει κανένα συναίσθημα για τον Θεό και, αφότου κατασπαράξει στα κρυφά τα πάντα από τον Θεό, Τον πετάει μακριά πίσω του και δεν δίνει πλέον καμία σημασία στην ύπαρξή Του. Απολαμβάνει τον Θεό, αλλά και Του αντιτίθεται και Τον ποδοπατά, ενώ με το στόμα του ευχαριστεί και δοξάζει τον Θεό. Προσεύχεται στον Θεό και εξαρτάται από τον Θεό, αλλά κι επίσης Τον εξαπατά. «Εξυψώνει» το όνομα του Θεού και υπολήπτεται το πρόσωπο του Θεού, όμως, την ίδια στιγμή, αναίσχυντα και ξεδιάντροπα κάθεται επάνω στον θρόνο του Θεού και κρίνει την «αδικία» του Θεού· από το στόμα του βγαίνουν τα λόγια που χρωστάει στον Θεό και πραγματεύεται τα λόγια του Θεού, όμως μέσα στην καρδιά του εξαπολύει ύβρεις ενάντια στον Θεό· είναι «ανεκτικός» απέναντι στον Θεό, όμως, ταυτόχρονα, Τον καταπιέζει, ενώ λέει ότι το κάνει για χάρη του Θεού· στα χέρια του κρατά τα πράγματα του Θεού και στο στόμα του μασάει την τροφή που του έχει δώσει ο Θεός, όμως τα μάτια του ρίχνουν ένα ψυχρό και απαθές βλέμμα στον Θεό, σαν να θέλει να Τον καταβροχθίσει ολόκληρο· κοιτά την αλήθεια, αλλά επιμένει να λέει ότι πρόκειται για κόλπο του Σατανά· κοιτά το δίκαιο, αλλά το εξωθεί στην αυταπάρνηση· κοιτά τις πράξεις του ανθρώπου, αλλά επιμένει ότι αυτές είναι το ίδιο με τον Θεό· κοιτά τα φυσικά χαρίσματα του ανθρώπου, αλλά επιμένει ότι αυτά είναι η αλήθεια· κοιτά τις πράξεις του Θεού, αλλά επιμένει ότι είναι υπεροπτικές και απατηλές, μεγαλόστομες και αλαζονικές. Όταν ο άνθρωπος κοιτά τον Θεό, επιμένει να Του βάζει την ετικέτα του ανθρώπου και προσπαθεί σκληρά να Τον βάλει στη θέση ενός δημιουργημένο όντος, το οποίο συνεργάζεται με τον Σατανά· γνωρίζει πολύ καλά ότι πρόκειται για τις ομιλίες του Θεού, όμως λέει ότι δεν είναι τίποτα περισσότερο από τα γραπτά ενός ανθρώπου· γνωρίζει πολύ καλά ότι το Πνεύμα έχει υλοποιηθεί στη σάρκα, ο Θεός έχει ενσαρκωθεί, όμως λέει μόνο ότι αυτή η σάρκα είναι απόγονος[36] του Σατανά· γνωρίζει πολύ καλά ότι ο Θεός είναι ταπεινός και κρυμμένος, όμως λέει μόνο ότι ο Σατανάς έχει ταπεινωθεί κι ότι ο Θεός έχει νικήσει. Τι άχρηστος! Ο άνθρωπος δεν κάνει ούτε για φύλακας σκύλων! Δεν ξεχωρίζει το άσπρο από το μαύρο και σκοπίμως κάνει το μαύρο άσπρο. Μπορούν οι δυνάμεις και η πολιορκία του ανθρώπου να ανεχθούν την ημέρα της χειραφέτησης του Θεού; Αφότου σκοπίμως αντιταχθεί στον Θεό, ο άνθρωπος δεν ενδιαφέρεται διόλου ή φτάνει ακόμα και στο σημείο να Τον θανατώσει, μην αφήνοντας κανένα περιθώριο στον Θεό να αποκαλυφθεί. Πού είναι η δικαιοσύνη; Πού είναι η αγάπη; Κάθεται δίπλα στον Θεό και Τον εξαναγκάζει να γονατίσει και να ικετεύει για συγχώρεση, να υπακούσει σε όλες τις διευθετήσεις του ανθρώπου, να συναινέσει σε όλους του ελιγμούς του, και βάζει τον Θεό να ακολουθήσει το παράδειγμά του σε οτιδήποτε Εκείνος κάνει, διαφορετικά ο άνθρωπος εξοργίζεται[37] και γίνεται έξαλλος. Πώς θα μπορούσε ο Θεός να μη θρηνεί υπό αυτήν την επιρροή του σκότους, η οποία κάνει το μαύρο άσπρο; Πώς θα μπορούσε να μην ανησυχεί; Γιατί λέγεται ότι όταν ο Θεός ξεκίνησε το πιο πρόσφατο έργο Του, ήταν σαν να χαράζει μια νέα εποχή; Οι πράξεις των ανθρώπων είναι τόσο «πλούσιες», η «ανεξάντλητη ζωοδόχος πηγή» που αδιάλειπτα «αναπληρώνει» το χωράφι της καρδιάς του ανθρώπου, μολονότι η «ζωοδόχος πηγή» του ανθρώπου ανταγωνίζεται τον Θεό, χωρίς ηθικές αναστολές[38]. Αυτά τα δύο είναι ασυμβίβαστα, και βάζει τους ανθρώπους στη θέση του Θεού χωρίς κανέναν ενδοιασμό, ενώ ο άνθρωπος συνεργάζεται μ’ αυτό, χωρίς να σκέφτεται καθόλου τους κινδύνους που ελλοχεύουν. Και με τι αποτέλεσμα; Με ψυχρό αίμα πετάει τον Θεό στην άκρη και Τον διώχνει μακριά, ενώ οι άνθρωποι δεν Του δίνουν καμία σημασία, φοβούμενοι μήπως τους αποσπάσει την προσοχή και τρέμοντας μήπως η ζωοδόχος πηγή του Θεού σαγηνέψει τον άνθρωπο και τον κερδίσει. Έτσι, αφότου βιώσει πολλά χρόνια εγκόσμιας ανησυχίας, συνωμοτεί και μηχανορραφεί ενάντια του Θεού, ενώ φτάνει στο σημείο ακόμα και να βάλει τον Θεό στο στόχαστρο της επίπληξής του. Είναι σαν ο Θεός να έχει γίνει μια δοκός στον οφθαλμό και ο άνθρωπος κοιτά απεγνωσμένα πώς να αρπάξει τον Θεό και να Τον ρίξει στη φωτιά για να Τον εξευγενίσει και να τον εξαγνίσει. Βλέποντας τον Θεό να δυσανασχετεί, ο άνθρωπος χτυπά το στήθος του και γελά, χορεύει από χαρά και λέει ότι κι ο Θεός έχει βυθιστεί στον εξευγενισμό, λέει ότι θα καψαλίσει τις σιχαμερές ανηθικότητες του Θεού, σαν να είναι αυτό το μόνο λογικό και συνετό πράγμα, σαν να είναι αυτές οι δίκαιες και λογικές μέθοδοι του Ουρανού. Αυτή η βίαιη συμπεριφορά του ανθρώπου δείχνει εσκεμμένη και ασυνείδητη. Ο άνθρωπος αποκαλύπτει το αποκρουστικό πρόσωπό του και τη φρικτή, σιχαμερή ψυχή του, καθώς και την αξιολύπητη όψη του ζητιάνου. Αφότου περιφερθεί μανιασμένος σε όλα τα μήκη και τα πλάτη, υιοθετεί μια παθητική εμφάνιση και εκλιπαρεί για τη συγχώρεση του Ουρανού, μοιάζοντας με εξαιρετικά αξιοθρήνητο σκύλο. Ο άνθρωπος είναι πάντοτε απρόβλεπτος στις ενέργειές του, πάντοτε «καβαλάει την πλάτη της τίγρης για να τρομάζει τους άλλους»[b], συμμετέχει στη διασκέδαση όπου μπορεί, δεν νοιάζεται καθόλου για την καρδιά του Θεού ούτε κάνει οποιαδήποτε σύγκριση με τη δική του κατάσταση. Απλώς αντιτίθεται στον Θεό σιωπηλά, σαν να τον έχει αδικήσει ο Θεός και να οφείλει να μην του φέρεται κατ’ αυτόν τον τρόπο, και σαν ο Ουρανός να μην έχει μάτια να δει και σκοπίμως του κάνει τη ζωή δύσκολη. Έτσι, ο άνθρωπος καταστρώνει συνεχώς μυστικά υποχθόνιες μηχανορραφίες και δεν μαλακώνει ούτε ελάχιστα τις απαιτήσεις που έχει από τον Θεό, κοιτώντας Τον με μάτια αρπακτικού, ατενίζοντας με λυσσαλέο μίσος την κάθε κίνηση του Θεού, χωρίς ποτέ του να σκέφτεται ότι είναι ο εχθρός του Θεού και ελπίζοντας ότι η ημέρα θα έρθει όταν ο Θεός διώξει την ομίχλη, θα κάνει τα πάντα ξεκάθαρα, θα τον σώσει από το «στόμα του λύκου» και θα πάρει εκδίκηση εκ μέρους του. Ακόμα και σήμερα, οι άνθρωποι εξακολουθούν να μην πιστεύουν ότι παίζουν έναν ρόλο εναντίωσης στον Θεό, τον οποίο ρόλο έχουν παίξει τόσοι και τόσοι ανά τους αιώνες. Πώς θα μπορούσαν να το γνωρίζουν ότι ό,τι κάνουν είναι απόρροια του γεγονότος ότι έχουν εδώ και καιρό ξεστρατίσει, κι ότι ό,τι έχουν καταλάβει το έχει από καιρό καταπιεί η θάλασσα.

Ποιος έχει ποτέ αποδεχθεί την αλήθεια; Ποιος έχει ποτέ υποδεχθεί τον Θεό με ανοιχτές αγκάλες; Ποιος ευχήθηκε ποτέ με χαρά την εμφάνιση του Θεού; Η συμπεριφορά του ανθρώπου έχει εδώ και καιρό φθαρεί, και η μίανσή του έχει από καιρό καταστήσει αγνώριστο τον ναό του Θεού. Ο άνθρωπος, εν τω μεταξύ, εξακολουθεί να συνεχίζει το δικό του έργο, κοιτώντας πάντοτε αφ’ υψηλού τον Θεό. Είναι λες και η εναντίωσή του στον Θεό να έχει μείνει ανεξίτηλα χαραγμένη και αμετάβλητη, και ως αποτέλεσμα θα προτιμούσε να είναι καταραμένος, παρά να υποφέρει άλλο από την κακομεταχείριση των λόγων και των ενεργειών του. Πώς θα μπορούσαν τέτοιου είδους άνθρωποι να γνωρίζουν τον Θεό; Πώς θα μπορούσαν να βρουν ανάπαυση με τον Θεό; Και θα μπορούσαν να είναι κατάλληλοι για να εμφανιστούν ενώπιον του Θεού;

από «Έργο και Είσοδος (9)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

37. Έχω περάσει πολλές ημέρες και νύχτες με τον άνθρωπο, έχω ζήσει στον κόσμο μαζί με τον άνθρωπο και δεν είχα ποτέ απαιτήσεις από τον άνθρωπο. Εγώ απλώς οδηγώ τον άνθρωπο πάντοτε προς τα εμπρός, το μόνο που κάνω είναι να οδηγώ τον άνθρωπο και, για χάρη του πεπρωμένου της ανθρωπότητας, πραγματοποιώ αδιάκοπα το έργο της διευθέτησης. Ποιος κατάλαβε ποτέ το θέλημα του επουράνιου Πατέρα; Ποιος διένυσε την απόσταση μεταξύ ουρανού και γης; Δεν θέλω να περάσω άλλο τα «γεράματα» του ανθρώπου μαζί του, επειδή ο άνθρωπος είναι υπερβολικά παλιομοδίτικος, δεν καταλαβαίνει τίποτα, το μόνο που ξέρει είναι να τρώει μέχρι σκασμού από το γεύμα που έχω ετοιμάσει, απόμακρος από οτιδήποτε άλλο, χωρίς να σκέφτεται ποτέ του οποιοδήποτε άλλο ζήτημα. Οι άνθρωποι είναι τόσο φιλάργυροι, η φασαρία, η κατήφεια και ο κίνδυνος είναι υπερβολικά έντονα στον κόσμο των ανθρώπων, οπότε Εγώ δεν θέλω να μοιραστώ τους πολύτιμους καρπούς της υπερίσχυσης, οι οποίοι συλλέγονται κατά τις έσχατες ημέρες. Ας απολαύσει ο άνθρωπος τις πλούσιες ευλογίες που ο ίδιος δημιούργησε, καθότι δεν Με καλωσορίζει. Γιατί θα έπρεπε να εξαναγκάσω τους ανθρώπους να χαμογελάνε προσποιητά; Κάθε γωνιά του κόσμου είναι στερημένη από ζεστασιά, δεν υπάρχει ίχνος άνοιξης σε κανένα από τα τοπία του κόσμου, επειδή, σαν τα υδρόβια ζώα, ο άνθρωπος δεν έχει την παραμικρή ζεστασιά, είναι σαν ένα πτώμα κι ακόμα και το αίμα που κυλάει στις φλέβες του είναι παγωμένο και του ψυχραίνει την καρδιά. Πού είναι η ζεστασιά; Ο άνθρωπος σταύρωσε τον Θεό χωρίς κανέναν λόγο, χωρίς να έχει έπειτα την παραμικρή αμφιβολία περί αυτού. Κανένας ποτέ δεν το μετάνιωσε και αυτοί οι βάναυσοι τύραννοι ακόμα σχεδιάζουν να «πιάσουν ζωντανό»[39] τον Υιό του ανθρώπου για άλλη μια φορά και να Τον στήσουν μπροστά από το εκτελεστικό απόσπασμα, προκειμένου να θέσουν ένα τέλος στο μίσος που έχουν στην καρδιά τους. Ποιο το όφελος να παραμένω σ’ αυτόν τον επικίνδυνο τόπο; Αν παραμείνω, το μόνο πράγμα που θα επιφέρω στον άνθρωπο θα είναι διαμάχες και βιαιοπραγίες, και προβλήματα χωρίς τελειωμό, επειδή ποτέ δεν έδωσα στον άνθρωπο ειρήνη, παρά μόνο πόλεμο. Οι έσχατες ημέρες της ανθρωπότητας πρέπει να είναι γεμάτες πόλεμο και ο προορισμός του ανθρώπου πρέπει να ανατραπεί εν μέσω βιαιοπραγιών και διαμάχης. Δεν είμαι διατεθειμένος να «μοιραστώ» τη «χαρά» του πολέμου, δεν θα συμμετάσχω στο αιματοκύλισμα και τη θυσία του ανθρώπου, καθότι η απόρριψη του ανθρώπου Με έχει οδηγήσει στην «απελπισία» και δεν βαστάει η καρδιά Μου να αντικρίζω τους πολέμους του. Ας πολεμά ο άνθρωπος προς τέρψιν της καρδιάς του, Εγώ θέλω να αναπαυτώ, θέλω να κοιμηθώ, ας συνοδέψουν οι δαίμονες την ανθρωπότητα στις έσχατες ημέρες της! Ποιος γνωρίζει το θέλημά Μου; Επειδή δεν είμαι καλοδεχούμενος στους ανθρώπους, κι επειδή ποτέ τους δεν Με ανέμεναν, το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να τους ευχηθώ καλό κατευόδιο, να τους αφήσω τον προορισμό τους στα χέρια τους, να τους κληροδοτήσω όλα Μου τα πλούτη, να σπείρω τη ζωή Μου στους ανθρώπους, να φυτέψω τον σπόρο της ζωής Μου στο περιβόλι της καρδιάς τους, να τους αφήσω αξέχαστες αναμνήσεις, να δώσω όλη Μου την αγάπη στους ανθρώπους και να τους δώσω όλα αυτά που εκτιμούν σ’ Εμένα, ως ένα δώρο για την αγάπη που μας κάνει να ποθούμε ο ένας τον άλλον. Θέλω να αγαπιόμαστε για πάντα, το παρελθόν μας να είναι εκείνο το όμορφο πράγμα που δίνει ο ένας στον άλλον, επειδή Εγώ έχω δώσει όλο Μου το είναι στους ανθρώπους. Τι παράπονα θα μπορούσε να έχει ο άνθρωπος; Έχω ήδη αφήσει το σύνολο της ζωής Μου στους ανθρώπους και, χωρίς να πω λέξη, έχω μοχθήσει για να οργώσω τον όμορφο αγρό της αγάπης για την ανθρωπότητα. Ποτέ Μου δεν έθεσα δίκαιες, κατά τ’ άλλα, απαιτήσεις στους ανθρώπους και το μόνο που έχω κάνει είναι απλώς να παραδίνομαι στις διευθετήσεις των ανθρώπων και να δημιουργώ ένα πιο όμορφο αύριο για την ανθρωπότητα.

από «Έργο και Είσοδος (10)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

38. Η ενσάρκωση του Θεού έχει στείλει ωστικά κύματα σε όλα τα θρησκεύματα και τα δόγματα, έχει «βυθίσει στο χάος» την αρχική τους τάξη και έχει συνταράξει την καρδιά όλων εκείνων που λαχταρούν την εμφάνιση του Θεού. Ποιος δεν λατρεύει; Ποιος δεν ποθεί να δει τον Θεό; Ο Θεός βρίσκεται αυτοπροσώπως ανάμεσα στους ανθρώπους εδώ και πολλά χρόνια, όμως ο άνθρωπος δεν το κατάλαβε ποτέ. Σήμερα εμφανίστηκε ο ίδιος ο Θεός και αποκάλυψε την ταυτότητά του στις μάζες. Πώς θα μπορούσε να μην ευφρανθεί η καρδιά του ανθρώπου από ένα τέτοιο γεγονός; Κάποτε ο Θεός μοιραζόταν με τον άνθρωπο χαρές και λύπες, και σήμερα έχει επανενωθεί με τους ανθρώπους και μοιράζεται μαζί τους ιστορίες από καιρούς που έχουν περάσει ανεπιστρεπτί. Αφότου αποχώρησε από την Ιουδαία, οι άνθρωποι έχασαν τα ίχνη Του. Λαχταρούσαν να συναντηθούν για ακόμα μια φορά με τον Θεό, χωρίς να γνωρίζουν ότι και σήμερα τον έχουν συναντήσει και έχουν επανενωθεί μαζί του. Πώς θα μπορούσε αυτό να μη φέρει στον νου σκέψεις για το χθες; Πριν από δύο χιλιάδες χρόνια, ο Σίμων, ο υιός του Ιωνά, ο απόγονος των Ιουδαίων, αντίκρισε τον Ιησού, τον Σωτήρα, έφαγε στο ίδιο τραπέζι μαζί Του και, αφότου τον ακολούθησε επί πολλά χρόνια, ένιωσε μια πιο βαθιά τρυφερότητα για Εκείνον: Τον αγάπησε από τα βάθη της καρδιάς του, αγάπησε βαθιά τον Κύριο Ιησού. Οι Ιουδαίοι δεν ήξεραν πώς εκείνο το μωρό με τα χρυσά μαλλιά, το οποίο γεννήθηκε σε μια παγερή φάτνη, ήταν η πρώτη εικόνα της ενσάρκωσης του Θεού. Όλοι νόμιζαν ότι Εκείνος ήταν το ίδιο με αυτούς και κανένας δεν Τον έβλεπε ως διαφορετικό. Πώς θα μπορούσαν οι άνθρωποι να αναγνωρίσουν αυτόν τον κανονικό και συνηθισμένο Ιησού; Οι Ιουδαίοι Τον θεωρούσαν έναν υιό Ιουδαίου εκείνου του καιρού. Κανένας δεν Τον έβλεπε ως έναν στοργικό Θεό και το μόνο που έκαναν οι άνθρωποι ήταν να απαιτούν αδιακρίτως, ζητώντας Του να τους χαρίσει πλούτη και πλουσιοπάροχα προνόμια, ειρήνη και ευδαιμονία. Το μόνο που ήξεραν ήταν ότι Εκείνος, σαν ένας εκατομμυριούχος, είχε ό,τι θα μπορούσε ποτέ του να ευχηθεί ένας άνθρωπος. Ωστόσο, οι άνθρωποι δεν Του φέρθηκαν ποτέ σαν κάποιον αγαπημένο. Οι άνθρωποι εκείνου του καιρού δεν Τον αγαπούσαν, παρά μόνο διαμαρτύρονταν και Του έθεταν παράλογες απαιτήσεις, ενώ Εκείνος ποτέ Του δεν αντιστεκόταν, χαρίζοντας συνεχώς προνόμια στον άνθρωπο, παρόλο που ο άνθρωπος δεν Τον γνώριζε. Δεν έκανε τίποτα άλλο από το να προσφέρει σιωπηλά στον άνθρωπο ζεστασιά, αγάπη και έλεος, καθώς και, ακόμα περισσότερο, νέα μέσα για να κάνει πράξη άσκησης, οδηγώντας τον να σπάσει τα δεσμά του νόμου. Ο άνθρωπος δεν Τον αγαπούσε, παρά μόνο Τον φθονούσε και αναγνώριζε τα ασυνήθιστα ταλέντα Του. Πώς θα μπορούσε ο τυφλός άνθρωπος να γνωρίζει πόσο μεγάλη ήταν η ταπείνωση που υπόμεινε ο στοργικός Ιησούς, ο Σωτήρας, όταν ήρθε στους ανθρώπους; Κανένας δεν σκέφτηκε τη θλίψη Του, κανένας δεν γνώριζε την αγάπη που είχε για τον Πατέρα Θεό και κανένας δεν μπορούσε να γνωρίζει τη μοναξιά που ένιωθε. Παρόλο που η Παναγία Τον γέννησε, πώς θα μπορούσε να γνωρίζει τις σκέψεις που έκανε ενδόμυχα ο ελεήμων Κύριος Ιησούς; Ποιος γνώριζε τον απερίγραπτο πόνο που βίωνε ο Υιός του ανθρώπου; Αφότου Του έθεταν τις απαιτήσεις τους, οι άνθρωποι εκείνου του καιρού Τον πετούσαν ψυχρά στο πίσω μέρος του μυαλού τους και Τον εξοστράκιζαν. Έτσι, Εκείνος περιφερόταν στους δρόμους μέρα με τη μέρα, χρόνο με τον χρόνο, περιπλανώμενος επί χρόνια, μέχρι που πέρασαν τριάντα τρία χρόνια ζωής, χρόνια που κράτησαν πολύ αλλά και λίγο ταυτόχρονα. Όταν οι άνθρωποι Τον χρειάζονταν, Τον προσκαλούσαν στο σπίτι τους με το χαμόγελο στο στόμα, προσπαθώντας να Του ζητήσουν πράγματα. Κι όταν Εκείνος ολοκλήρωνε τη συνεισφορά Του, εκείνοι στη στιγμή Τον πετούσαν έξω από την πόρτα. Οι άνθρωποι έτρωγαν αυτό που τους παρείχε από το στόμα Του, έπιναν το αίμα Του, απολάμβαναν τη χάρη που τους χάριζε, κι όμως, Του αντιτάσσονταν, επειδή ποτέ τους δεν γνώρισαν ποιος τους είχε δώσει τη ζωή τους. Εν τέλει, Τον κάρφωσαν επάνω στον σταυρό, κι Εκείνος δεν έβγαλε άχνα. Ακόμα και σήμερα παραμένει σιωπηλός. Οι άνθρωποι τρώνε τη σάρκα Του, τρώνε το φαγητό που Εκείνος τους ετοιμάζει, βαδίζουν στην οδό που Εκείνος τους άνοιξε και πίνουν το αίμα Του, όμως εξακολουθούν να θέλουν να Τον απορρίπτουν, στην πραγματικότητα φέρονται στον Θεό που τους χάρισε τη ζωή τους όπως θα φέρονταν σ’ έναν εχθρό, ενώ, αντιθέτως, εκείνους που είναι σκλάβοι σαν κι αυτούς, τους φέρονται λες και είναι ο επουράνιος Πατέρας. Επ’ αυτού, δεν αντιτάσσονται εσκεμμένα στον Θεό; Πώς έγινε κι ο Ιησούς πέθανε επάνω στον σταυρό; Το γνωρίζετε; Δεν προδόθηκε από τον Ιούδα, ο οποίος ήταν ο πιο κοντινός Του και ο οποίος Τον είχε φάει, Τον είχε πιει και Τον είχε απολαύσει; Ο λόγος που Τον πρόδωσε Ιούδας δεν ήταν ότι ο Ιησούς δεν ήταν τίποτα περισσότερο από ένας συνηθισμένος δασκαλάκος; Αν οι άνθρωποι είχαν καταλάβει πραγματικά ότι ο Ιησούς ήταν ξεχωριστός και καταγόταν από τον ουρανό, πώς θα μπορούσαν να Τον καρφώσουν ζωντανό επάνω στον σταυρό για εικοσιτέσσερις ώρες, μέχρι που να αφήσει την τελευταία Του πνοή; Ποιος μπορεί να γνωρίζει τον Θεό; Το μόνο που κάνουν οι άνθρωποι είναι να απολαμβάνουν τον Θεό με ακόρεστη απληστία, όμως ποτέ τους δεν Τον γνώρισαν. Είναι σαν να δίνεις θάρρος στον χωριάτη! Κάνουν τον Ιησού να υπακούει πλήρως στις εντολές και στις διαταγές τους. Ποιος έχει επιδείξει ποτέ οποιοδήποτε έλεος γι’ αυτόν τον Υιό του ανθρώπου, ο οποίος δεν έχει πού την κεφαλή κλίναι; Ποιος σκέφτηκε ποτέ να ενώσει τις δυνάμεις του μ’ Εκείνον, ώστε να ολοκληρώσει την αποστολή του Πατέρα Θεού; Ποιος Τον σκέφτηκε ποτέ έστω και λίγο; Ποιος νοιάστηκε ποτέ για τις δυσκολίες που Εκείνος περνάει; Χωρίς το παραμικρό ίχνος αγάπης, ο άνθρωπος Τον τραβολογάει εδώ κι εκεί. Ο άνθρωπος δεν γνωρίζει από πού πηγάζει το φως της ζωής του, και το μόνο που κάνει είναι να σχεδιάζει στα κρυφά πώς να για άλλη μια φορά να σταυρώσει τον Ιησού, όπως πριν από δύο χιλιάδες χρόνια, ο οποίος βίωσε τον πόνο ανάμεσα στους ανθρώπους. Πραγματικά εμπνέει τόσο μίσος ο Ιησούς; Έχουν προ πολλού ξεχαστεί όλα όσα έκανε Εκείνος; Το συσσωρευμένο μίσος χιλιάδων ετών θα εκδηλωθεί τελικά. Εσείς, το γένος των Ιουδαίων! Πότε ήταν ο Ιησούς εχθρικός απέναντί σας, προκειμένου να Τον μισείτε τόσο πολύ; Έχει κάνει τόσα πολλά και έχει μιλήσει τόσο πολύ. Τίποτα από αυτά δεν είναι προς όφελός σας; Σας έδωσε τη ζωή Του, χωρίς να ζητήσει τίποτα σε αντάλλαγμα, σας έδωσε όλο Του το είναι. Θέλετε πραγματικά ακόμα να Τον φάτε ζωντανό; Σας έδωσε ό,τι είχε και δεν είχε, χωρίς να κρατήσει τίποτα, χωρίς ποτέ να απολαύσει εγκόσμια δόξα, θαλπωρή ανάμεσα στους ανθρώπους και την αγάπη των ανθρώπων ή τις ευλογίες στους ανθρώπους. Οι άνθρωποι είναι τόσο κακοί μαζί Του, Εκείνος δεν χάρηκε ποτέ τα πλούτη της γης, αφιερώνει όλη την ειλικρινή και φλογερή καρδιά Του στους ανθρώπους, έχει αφιερώσει όλο Του το είναι στην ανθρωπότητα. Ποιος Του έχει δώσει ποτέ θαλπωρή; Ποιος Τον έχει παρηγορήσει ποτέ; Ο άνθρωπος Του έχει φορτώσει όλη την πίεση, Του έχει μεταφέρει όλη τη δυστυχία, έχει ρίξει με τη βία επάνω Του τις πιο ατυχείς εμπειρίες του ανθρώπου, Τον κατηγορεί για κάθε αδικία κι Εκείνος τα αποδέχθηκε χωρίς να πει τίποτα. Παραπονέθηκε ποτέ Του σε κανέναν; Ζήτησε ποτέ Του κάποια μικρή ανταμοιβή από τον οποιονδήποτε; Του συμπαραστάθηκε ποτέ κανείς; Από εσάς, τους κανονικούς ανθρώπους, ποιος δεν είχε μια ρομαντική παιδική ηλικία; Ποιος δεν είχε μια ενδιαφέρουσα νεότητα; Ποιος δεν απολαμβάνει τη θαλπωρή των αγαπημένων του; Ποιος είναι χωρίς την αγάπη των συγγενών και των φίλων; Ποιος είναι χωρίς τον σεβασμό των άλλων; Ποιος είναι χωρίς μια ζεστή οικογένεια; Ποιος είναι χωρίς την παρηγοριά των ατόμων που εμπιστεύεται; Έχει απολαύσει ποτέ Εκείνος κάτι απ’ αυτά; Ποιος Του έχει δώσει ποτέ λίγη θαλπωρή; Ποιος Του έχει δώσει ποτέ κάποιο ψήγμα παρηγοριάς; Ποιος Του έχει δείξει ποτέ λίγη ανθρωπιά; Ποιος ήταν ποτέ ανεκτικός απέναντί Του; Ποιος Του στάθηκε στις δύσκολες στιγμές; Ποιος πέρασε μαζί Του τις δυσκολίες της ζωής; Ο άνθρωπος δεν μαλάκωσε ποτέ τις απαιτήσεις που είχε από Εκείνον. Του ζητάει πράγματα χωρίς καμία ηθική αναστολή, λες και, από τη στιγμή που Εκείνος ήρθε στον κόσμο των ανθρώπων, θα πρέπει να είναι το βόδι ή το άλογο του ανθρώπου, αιχμάλωτός του, και θα πρέπει να δώσει όλο Του το είναι στον άνθρωπο. Αν δεν το κάνει, ο άνθρωπος δεν θα Τον συγχωρέσει ποτέ, δεν θα τον αποκαλέσει ποτέ Θεό και δεν θα Τον έχει ποτέ σε μεγάλη υπόληψη. Ο άνθρωπος έχει πολύ αυστηρή στάση απέναντι στον Θεό, λες και έχει βαλθεί να βασανίσει τον Θεό μέχρι θανάτου, και μόνο μετά τον θάνατό Του θα χαλαρώσει τις απαιτήσεις που έχει από Εκείνον. Αν δεν γίνει έτσι, ο άνθρωπος δεν θα ρίξει ποτέ τα στάνταρ των απαιτήσεών του από τον Θεό. Πώς είναι δυνατόν ένας τέτοιος άνθρωπος να μην είναι απεχθής στον Θεό; Τέτοια δεν είναι η τραγωδία του σήμερα; Η συνείδηση του ανθρώπου δεν φαίνεται πουθενά. Λέει συνεχώς ότι θα ανταποδώσει την αγάπη του Θεού, αλλά διαμελίζει τον Θεό και Τον βασανίζει μέχρι θανάτου. Αυτή δεν είναι η «μυστική συνταγή» της πίστης του στον Θεό, την οποία του κληροδότησαν οι πρόγονοί του; Σήμερα οι «Ιουδαίοι» βρίσκονται παντού και συνεχίζουν να κάνουν το ίδιο έργο, εξακολουθούν να πραγματοποιούν το ίδιο έργο την αντίστασης στον Θεό, κι όμως πιστεύουν ότι έχουν τον Θεό πολύ ψηλά. Πώς θα μπορούσαν τα μάτια του ανθρώπου να γνωρίσουν τον Θεό; Πώς θα μπορούσε ο άνθρωπος, ο οποίος ζει μέσα στη σάρκα, να αντιμετωπίζεται σαν τον Θεό τον ενσαρκωμένο, ο οποίος προέρχεται από το Πνεύμα; Ποιος από τους ανθρώπους θα μπορούσε να Τον γνωρίζει; Πού είναι η αλήθεια στους ανθρώπους; Πού είναι η αληθινή δικαιοσύνη; Ποιος μπορεί να γνωρίζει τη διάθεση του Θεού; Ποιος μπορεί να ανταγωνιστεί τον επουράνιο Θεό; Δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι, όταν Εκείνος ήρθε στους ανθρώπους, κανένας δεν γνώριζε τον Θεό και Τον απέρριψαν. Πώς μπορεί ο άνθρωπος να ανεχτεί την ύπαρξη του Θεού; Πώς μπορεί να επιτρέψει στο φως να εκδιώξει το σκοτάδι από τον κόσμο; Όλα αυτά δεν συνιστούν την αξιοσέβαστη αφοσίωση του ανθρώπου; Δεν είναι αυτή η ορθή είσοδος του ανθρώπου; Και το έργο του Θεού δεν έχει ως επίκεντρο την είσοδο του ανθρώπου; Θα ήθελα να συσχετίσετε το έργο του Θεού με την είσοδο του ανθρώπου, να οικοδομήσετε μια καλή σχέση ανάμεσα στον άνθρωπο και τον Θεό και να εκτελέσετε το καθήκον που οφείλει να εκτελέσει ο άνθρωπος, όσο καλύτερα μπορεί. Έτσι, το έργο του Θεού θα φτάσει, στη συνέχεια, στο τέλος του, καταλήγοντας με την αποθέωσή Του!

από «Έργο και Είσοδος (10)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Υποσημειώσεις:

1. Η φράση «ευχαριστημένοι με το ριζικό τους» υποδεικνύει ότι άνθρωποι παραμένουν προσκολλημένοι στους κανόνες και δεν κάνουν τίποτα που να παραβιάζει τον νόμο.

2. Η φράση «εμμένουν πεισματικά» χρησιμοποιείται ειρωνικά. Αυτή η φράση υποδεικνύει ότι οι άνθρωποι είναι ισχυρογνώμονες και αμετακίνητοι, και πιάνονται από παρωχημένα πράγματα, τα οποία δεν είναι διατεθειμένοι να αφήσουν.

3. Το «προετοιμάζονται» λέγεται ειρωνικά.

4. Η λέξη «αντικανονικότητα» υποδεικνύει ότι η είσοδος των ανθρώπων παρεκκλίνει και οι εμπειρίες τους είναι μονόπλευρες.

5. Η λέξη «αδιέξοδο» υποδεικνύει ότι οι άνθρωποι βαδίζουν σ’ ένα μονοπάτι που είναι αντίθετο με το θέλημα του Θεού.

6. Η φράση «θα αντιστρέψουν την προηγούμενη στάση τους» αναφέρεται στο πώς αλλάζουν οι αντιλήψεις και οι απόψεις των ανθρώπων για τον Θεό, μόλις τον γνωρίσουν.

7. Η φράση «αναπαύεται ήσυχος» υποδεικνύει ότι οι άνθρωποι δεν νοιάζονται για το έργο του Θεού και δεν το θεωρούν σημαντικό.

8. Το «στενή» χρησιμοποιείται ειρωνικά.

9. Το «αρμονική» χρησιμοποιείται ειρωνικά.

10. Η λέξη «αμφίσημοι» υποδεικνύει ότι οι άνθρωπο δεν έχουν ξεκάθαρη εικόνα για το έργο του Θεού.

11. Η «κουβέντα» είναι μια μεταφορά για το άσχημο πρόσωπο των ανθρώπων, όταν διερευνούν το έργο του Θεού.

12. Η έκφραση «εξαιρετικά αναλυτικό λόγο» χρησιμοποιείται για να χλευάσει τους ειδικούς στις πλάνες, οι οποίοι διυλίζουν τον κώνωπα, αλλά δεν αναζητούν την αλήθεια ή δεν γνωρίζουν το έργο του Αγίου Πνεύματος.

13.Η φράση «παραμένει ατιμώρητος και ελεύθερος» υποδεικνύει ότι ο διάβολος γίνεται αλλόφρων και τρέχει σε κατάσταση αμόκ.

14. Η φράση «πλήρες χάος» αναφέρεται στον τρόπο που η βίαιη συμπεριφορά του διαβόλου είναι αφόρητη για τους ανθρώπους.

15. Η φράση «μελανιασμένο και ξυλοδαρμένο» αναφέρεται στο αποκρουστικό πρόσωπο του άρχοντα των διαβόλων.

16. Η φράση «στοίχημα με ελάχιστες πιθανότητες» είναι μια μεταφορά για τα κακόβουλα, καταχθόνια σχέδια του διαβόλου. Χρησιμοποιείται ειρωνικά.

17. Η λέξη «καταπιεί» αναφέρεται στη βίαιη συμπεριφορά του άρχοντα των διαβόλων, ο οποίος λεηλατεί ολόκληρη την ύπαρξη των ανθρώπων.

18. Η φράση «αποσταθεροποιεί τον κόσμο» υποδεικνύει ότι αν κάποιος είναι πλούσιος και ισχυρός, οι άνθρωποι προσπαθούν να κερδίσουν την εύνοιά του, ενώ αν κάποιος είναι απένταρος και ανίσχυρος, οι άνθρωποι τον αγνοούν. Αυτή η φράση αναφέρεται στην αδικία που υπάρχει στον κόσμο.

19.Η φράση «επιφέρουν αναταραχή» αναφέρεται στο πώς οι δαιμονικοί άνθρωποι δρουν ανεξέλεγκτα, εμποδίζοντας και αντικρούοντας το έργο του Θεού.

20. Η λέξη «οδοντωτές φάλαινες» χρησιμοποιείται ειρωνικά. Είναι μια μεταφορά για το ότι οι μύγες είναι τόσο μικρές, που τα γουρούνια και οι σκύλοι μοιάζουν με φάλαινες μπροστά τους.

21. Το «αρχισυμμορίτη όλων των δαιμόνων» αναφέρεται στον παλιό διάβολο. Αυτή η φράση εκφράζει ακραία αποστροφή.

22. Το «εγείρουν ανυπόστατες κατηγορίες» αναφέρεται στις μεθόδους με τις οποίες ο διάβολος βλάπτει τους ανθρώπους.

23. «Φρουρείται αυστηρά» σημαίνει ότι οι μέθοδοι με τις οποίες ο διάβολος πλήττει τους ανθρώπους είναι εξαιρετικά υποχθόνιες, και ελέγχουν τους ανθρώπους σε τέτοιον βαθμό που δεν έχουν χώρο να κινηθούν.

24.Το «ευνοημένοι» χρησιμοποιείται ειρωνικά για τους ανθρώπους που φαίνονται ανέκφραστοι και δεν έχουν αυτεπίγνωση.

25. «Τον βρίσκουν απανωτές η μία μετά την άλλη οι κακοτυχίες» σημαίνει ότι οι άνθρωποι γεννήθηκαν στη γη του μεγάλου κόκκινου δράκοντα και δεν μπορούν να κρατήσουν το κεφάλι τους ψηλά.

26. Το «πρώτης τάξης» χρησιμοποιείται ειρωνικά για εκείνους που αναζητούν με ζήλο τον Θεό.

27. Η λέξη «χτυπήματα» χρησιμοποιείται για να εκθέσει την ανυπακοή των ανθρώπων.

28. Οι προτάσεις «έχουν αντιμετωπιστεί με άγρια βλέμματα και ψυχρή απείθεια από χιλιάδες που του κουνούν το δάχτυλο» και «υπηρετώντας τους ανθρώπους με το κεφάλι σκυφτό, σαν ένα πειθήνιο βόδι» ήταν αρχικά μία ενιαία πρόταση, η οποία χωρίστηκε εδώ σε δύο χάριν μεγαλύτερης σαφήνειας. Η πρώτη πρόταση αναφέρεται στις ενέργειες του ανθρώπου, ενώ η δεύτερη υποδεικνύει το πόσο έχει υποφέρει ο Θεός, καθώς και ότι ο Θεός είναι ταπεινός και κρυμμένος.

29. Η λέξη «προκατάληψη» αναφέρεται στην απειθή συμπεριφορά των ανθρώπων.

30. Η φράση «να αναλάβει την απόλυτη εξουσία» αναφέρεται στην απειθή συμπεριφορά των ανθρώπων. Θεωρούν ότι είναι ανώτεροι, περνάνε τις χειροπέδες στους άλλους και τους κάνουν να τους ακολουθούν και να υποφέρουν γι’ αυτούς. Είναι δυνάμεις εχθρικά προσκείμενες στον Θεό.

31.Η λέξη «μαριονέτα» χρησιμοποιείται για να γελοιοποιήσει εκείνους που δεν γνωρίζουν τον Θεό.

32. Η φράση «ολοένα εντεινόμενες επιθέσεις» χρησιμοποιείται για να τονίσει την άθλια συμπεριφορά των ανθρώπων.

33. Η φράση «δεν μπορεί να ξεχωρίσει τη διαφορά ανάμεσα σε ανόμοια πράγματα» καταδεικνύει ότι οι άνθρωποι μεταστρέφουν το θέλημα του Θεού σε κάτι σατανικό, και αναφέρεται γενικά στη συμπεριφορά με την οποία οι άνθρωποι απορρίπτουν τον Θεό.

34.Η λέξη «ληστής» χρησιμοποιείται για να καταδείξει ότι οι άνθρωποι είναι απαθείς και στερούνται ενορατικότητας.

35. Η φράση «απομεινάρια και υπολείμματα» χρησιμοποιείται για να καταδείξει τη συμπεριφορά με την οποία οι άνθρωποι καταπιέζουν τον Θεό.

36. Η λέξη «απόγονος» χρησιμοποιείται ειρωνικά.

37. Η λέξη «εξοργίζεται» αναφέρεται στο αποκρουστικό πρόσωπο του ανθρώπου, όταν αυτός οργίζεται και αγανακτεί.

38. Η φράση «χωρίς ηθικές αναστολές» αναφέρεται στο όταν οι άνθρωποι αποχαλινώνονται και δεν έχουν τον παραμικρό φόβο Θεού.

39. “Capture alive” refers to the violent and despicable behavior of man. Man is brutal and not the slightest bit forgiving toward God, and makes absurd demands of Him.

α. Στο αρχικό κείμενο αναφέρεται «κάποιοι ακόμα φωνάζουν».

b. Είναι κινεζική έκφραση.

Ομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών (Ανθολογία)

Τι απόψεις πρέπει να έχουν οι πιστοί Ο διεφθαρμένος άνθρωπος είναι ανίκανος να αντιπροσωπεύει τον Θεό Ο θρησκευτικός τρόπος υπηρεσίας πρέπει να απαγορευτεί Στην πίστη σου για τον Θεό πρέπει να υπακούς τον Θεό Υποσχέσεις προς αυτούς που έχουν τελειωθεί Πώς να υπηρετήσεις σε αρμονία με το θέλημα του Θεού Πώς να Γνωρίσεις την Πραγματικότητα Η Χιλιετής Βασιλεία Έχει Φτάσει Πρέπει να ξέρεις πως ο πρακτικός Θεός είναι ο ίδιος ο Θεός Γνωρίζοντας το έργο του Θεού σήμερα Είναι το έργο του Θεού τόσο απλό, όσο φαντάζεται ο άνθρωπος; Οφείλεις να Ζεις για την Αλήθεια Αφού Πιστεύεις στον Θεό Η πίστη στον Θεό θα πρέπει να επικεντρώνεται στην πραγματικότητα, όχι σε θρησκευτικά τελετουργικά Μόνον Αυτοί Που Γνωρίζουν το Έργο του Θεού Σήμερα Μπορούν να Υπηρετούν τον Θεό Εκείνοι που υπακούουν στον Θεό με ειλικρινή καρδιά θα κερδηθούν σίγουρα από τον Θεό Η εποχή της βασιλείας είναι η εποχή του λόγου Μια σύντομη συζήτηση σχετικά με το «Η Χιλιετής Βασιλεία έχει φτάσει» Μόνο όσοι γνωρίζουν τον Θεό μπορούν να φέρουν τη μαρτυρία του Θεού Αυτοί που αγαπούν τον Θεό θα ζουν για πάντα μέσα στο φως Του Ήρθες στη ζωή; Όλοι εκείνοι που δεν γνωρίζουν τον Θεό είναι αυτοί που αντιμάχονται τον Θεό Πώς πρέπει να αντιμετωπίσεις τη μελλοντική αποστολή σου Όταν πρόκειται για τον Θεό, ποια είναι η δική σου αντίληψη Τι σημαίνει να είσαι αληθινός άνθρωπος Τι γνωρίζεις περί πίστης Ο Σωτήρας έχει ήδη επιστρέψει πάνω σε ένα «Λευκό Σύννεφο» Το έργο της διάδοσης του ευαγγελίου είναι επίσης το έργο της σωτηρίας του ανθρώπου Το έργο την Εποχή του Νόμου Η αληθινή ιστορία πίσω από το έργο στην Εποχή της Λύτρωσης Θα πρέπει να γνωρίζεις πώς εξελίχθηκε η ανθρωπότητα στο σύνολό της μέχρι την σήμερον ημέρα (Μέρος Πρώτο) Θα πρέπει να γνωρίζεις πώς εξελίχθηκε η ανθρωπότητα στο σύνολό της μέχρι την σήμερον ημέρα (Μέρος Δεύτερο) Ονομασίες και ταυτότητα (Μέρος Πρώτο) Ονομασίες και ταυτότητα (Μέρος Δεύτερο) Μόνο όσοι οδηγηθούν στην τελείωση μπορούν να ζήσουν μια ουσιαστική ζωή Πώς μπορεί ο άνθρωπος που έχει ορίσει τον Θεό σύμφωνα με τις αντιλήψεις του, να λάβει τις αποκαλύψεις του Θεού; Μόνο όσοι γνωρίζουν τον Θεό και το έργο Του μπορούν να Τον ευχαριστήσουν Η διαφορά μεταξύ της διακονίας του ενσαρκωμένου Θεού και του καθήκοντος του ανθρώπου Ο Θεός είναι ο Κύριος όλης της δημιουργίας Η γνώση των τριών σταδίων του έργου του Θεού είναι το μονοπάτι για να γνωρίσεις τον Θεό (Μέρος Πρώτο) Η γνώση των τριών σταδίων του έργου του Θεού είναι το μονοπάτι για να γνωρίσεις τον Θεό (Μέρος Δεύτερο) Η υπόσταση του Χριστού είναι η υποταγή στο θέλημα του Επουράνιου Πατέρα Όταν δεις το πνευματικό σώμα του Ιησού θα είναι η στιγμή που ο Θεός θα έχει δημιουργήσει έναν νέο ουρανό και γη Θα πρέπει να αναζητήσεις τον τρόπο να συμβαδίσεις με τον Χριστό Γνωρίζεις ότι ο Θεός έχει επιτελέσει κάτι σπουδαίο μεταξύ των ανθρώπων; Μόνο ο Χριστός των εσχάτων ημερών μπορεί να δώσει στον άνθρωπο την οδό για την αιώνια ζωή Οφείλεις να ετοιμάσεις επαρκείς καλές πράξεις για τον προορισμό σου Σε ποιον είσαι αφοσιωμένος; Ο άνθρωπος μπορεί να σωθεί μόνο μέσω της διαχείρισης του Θεού Πολλοί μεν οι κλητοί, λίγοι δε οι εκλεκτοί Ο αναστεναγμός του Παντοδύναμου Η ουσία της σάρκας που κατοικείται από τον Θεό (Μέρος Πρώτο) Η ουσία της σάρκας που κατοικείται από τον Θεό (Μέρος Δεύτερο) Πρέπει να σκέφτεστε τις πράξεις σας Οι δύο ενσαρκώσεις ολοκληρώνουν τη σημασία της ενσάρκωσης Ο Χριστός Επιτελεί το Έργο της Κρίσης Με την Αλήθεια Ο Θεός και ο άνθρωπος θα εισέλθουν στην ανάπαυση μαζί (Μέρος Πρώτο) Ο Θεός και ο άνθρωπος θα εισέλθουν στην ανάπαυση μαζί (Μέρος Δεύτερο) Η βασική διαφορά μεταξύ του ενσαρκωμένου Θεού και των ανθρώπων που χρησιμοποιεί ο Θεός Οι πονηροί πρέπει να τιμωρούνται Είναι πολύ σημαντική η κατανόηση της διάθεσης του Θεού Όλα επιτυγχάνονται δια του Λόγου του Θεού (Μέρος Πρώτο) Όλα επιτυγχάνονται δια του Λόγου του Θεού (Μέρος Δεύτερο) Μόνο αγαπώντας τον Θεό πιστεύεις αληθινά στον Θεό Όσοι δεν συμβαδίζουν με τον Χριστό, σίγουρα εναντιώνονται στον Θεό Ο Θεός προΐσταται της μοίρας όλης της ανθρωπότητας Ιδού η εμφάνιση του Θεού με την κρίση και την παίδευση Του Μια ανθολογία από τα τέσσερα κείμενα του λόγου του Θεού σχετικά με τα «Σχετικά με τη Βίβλο» (Μέρος Πρώτο) Μια ανθολογία από τα τέσσερα κείμενα του λόγου του Θεού σχετικά με τα «Σχετικά με τη Βίβλο» (Μέρος Δεύτερο) Μια ανθολογία από τα τρία κείμενα του λόγου του Θεού σχετικά με τα «Το όραμα του έργου του Θεού» (Μέρος Πρώτο) Μια ανθολογία από τα τρία κείμενα του λόγου του Θεού σχετικά με τα «Το όραμα του έργου του Θεού» (Μέρος Δεύτερο) Μια ανθολογία από τα τέσσερα κείμενα του λόγου του Θεού σχετικά με τα «Η εσωτερική αλήθεια του έργου της κατάκτησης» (Μέρος Πρώτο) Μια ανθολογία από τα τέσσερα κείμενα του λόγου του Θεού σχετικά με τα «Η εσωτερική αλήθεια του έργου της κατάκτησης» (Μέρος Δεύτερο) Η διεφθαρμένη ανθρωπότητα έχει περισσότερο ανάγκη τη σωτηρία του ενσαρκωμένου Θεού (Μέρος Πρώτο) Η διεφθαρμένη ανθρωπότητα έχει περισσότερο ανάγκη τη σωτηρία του ενσαρκωμένου Θεού (Μέρος Δεύτερο) Αποκαθιστώντας την κανονική ζωή του ανθρώπου και οδηγώντας τον σε έναν θαυμαστό προορισμό (Μέρος Πρώτο) Αποκαθιστώντας την κανονική ζωή του ανθρώπου και οδηγώντας τον σε έναν θαυμαστό προορισμό (Μέρος Δεύτερο) Οι τρεις νουθεσίες Tο έργο του Θεού και οι πράξεις του ανθρώπου (Μέρος Πρώτο) Tο έργο του Θεού και οι πράξεις του ανθρώπου (Μέρος Δεύτερο) Οι ομιλίες του Θεού προς ολόκληρο το σύμπαν - Η έκτη ομιλία Μια ανθολογία από τα δέκα κείμενα του λόγου του Θεού σχετικά με τα «Έργο και είσοδος» (Μέρος Πρώτο) Μια ανθολογία από τα δέκα κείμενα του λόγου του Θεού σχετικά με τα «Έργο και είσοδος» (Μέρος Δεύτερο) Μια ανθολογία από τα δέκα κείμενα του λόγου του Θεού σχετικά με τα «Έργο και είσοδος» (Μέρος Τρίτο) Μια ανθολογία από τα δέκα κείμενα του λόγου του Θεού σχετικά με τα «Έργο και είσοδος» (Μέρος Τέταρτο) Μια ανθολογία από τα δέκα κείμενα του λόγου του Θεού σχετικά με τα «Έργο και είσοδος» (Μέρος Πέμπτο) Μια ανθολογία από τα δέκα κείμενα του λόγου του Θεού σχετικά με τα «Έργο και είσοδος» (Μέρος Έκτο) Είσαι ένας αληθινός πιστός του Θεού; Μόνο αυτός που βιώνει το έργο του Θεού πιστεύει αληθινά στον Θεό Οι ομιλίες του Θεού προς ολόκληρο το σύμπαν - Η ενδέκατη ομιλία Το να έχετε μία αμετάβλητη διάθεση σημαίνει πως είστε εχθρικοί προς τον Θεό Όσοι αποτελούνται από σάρκα, δεν μπορούν να ξεφύγουν από την ημέρα της οργής Οι εμπειρίες του Πέτρου: Η γνώση του για την παίδευση και την κρίση (Μέρος Πρώτο) Οι εμπειρίες του Πέτρου: Η γνώση του για την παίδευση και την κρίση (Μέρος Δεύτερο) Οι εμπειρίες του Πέτρου: Η γνώση του για την παίδευση και την κρίση (Μέρος Τρίτο) Μια ανθολογία από τα τέσσερα κείμενα του λόγου του Θεού σχετικά με «Το μυστήριο της ενσάρκωσης» (Μέρος Πρώτο) Μια ανθολογία από τα τέσσερα κείμενα του λόγου του Θεού σχετικά με «Το μυστήριο της ενσάρκωσης» (Μέρος Δεύτερο) Μια ανθολογία από τα τέσσερα κείμενα του λόγου του Θεού σχετικά με «Το μυστήριο της ενσάρκωσης» (Μέρος Τρίτο) Μια ανθολογία από τα τέσσερα κείμενα του λόγου του Θεού σχετικά με «Το μυστήριο της ενσάρκωσης» (Μέρος Τέταρτο) Οι ομιλίες του Θεού προς ολόκληρο το σύμπαν - Η δέκατη τέταρτη ομιλία Οι ομιλίες του Θεού προς ολόκληρο το σύμπαν - Η δέκατη πέμπτη ομιλία Οι ομιλίες του Θεού προς ολόκληρο το σύμπαν - Η δέκατη έκτη ομιλία Οι ομιλίες του Θεού προς ολόκληρο το σύμπαν - Η δέκατη ένατη ομιλία Οι ομιλίες του Θεού προς ολόκληρο το σύμπαν - Η εικοστή ομιλία Οι ομιλίες του Θεού προς ολόκληρο το σύμπαν - Η εικοστή τέταρτη ομιλία Οι ομιλίες του Θεού προς ολόκληρο το σύμπαν - Η εικοστή πέμπτη ομιλία Οι ομιλίες του Θεού προς ολόκληρο το σύμπαν - Η εικοστή έβδομη ομιλία Το έργο του Θεού και το έργο του ανθρώπου (Μέρος Πρώτο) Το έργο του Θεού και το έργο του ανθρώπου (Μέρος Δεύτερο) Πώς να γνωρίσετε τον Θεό στη γη Οι ομιλίες του Θεού προς ολόκληρο το σύμπαν - Η εικοστή δεύτερη ομιλία Οι ομιλίες του Θεού προς ολόκληρο το σύμπαν - Η εικοστή τρίτη ομιλία Οι ομιλίες του Θεού προς ολόκληρο το σύμπαν - Η δέκατη έβδομη ομιλία Ο Θεός είναι η πηγή της ζωής του ανθρώπου Οι ομιλίες του Θεού προς ολόκληρο το σύμπαν - Η δέκατη τρίτη ομιλία Η εμφάνιση του Θεού έφερε μια νέα εποχή Οι ομιλίες του Θεού προς ολόκληρο το σύμπαν - Η δέκατη ομιλία Οι ομιλίες του Θεού προς ολόκληρο το σύμπαν - Η δωδέκατη ομιλία Οι ομιλίες του Θεού προς ολόκληρο το σύμπαν - Η ένατη ομιλία

0αποτελέσματα αναζήτησης