Η Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού Εφαρμογή

Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Η Περγαμηνή που Άνοιξε ο Αμνός

Συμπαγή χρώματα

Θέματα

Γραμματοσειρά

Μέγεθος γραμματοσειράς

Διάστημα γραμμής

Πλάτος σελίδας

Δεν βρέθηκαν αποτελέσματα

Μια ανθολογία από τα τέσσερα κείμενα του λόγου του Θεού σχετικά με «Η εσωτερική αλήθεια του έργου της κατάκτησης»

1. Η ανθρωπότητα, η οποία είναι τόσο διεφθαρμένη από τον Σατανά, δεν γνωρίζει ότι υπάρχει Θεός και έχει σταματήσει να Τον λατρεύει. Στην αρχή, όταν δημιουργήθηκαν ο Αδάμ και η Εύα, η δόξα και η μαρτυρία Ιεχωβά ήταν πανταχού παρούσες. Όμως, αφότου ο άνθρωπος διεφθάρη, έχασε τη δόξα και τη μαρτυρία, επειδή οι πάντες εξεγείρονταν εναντίον του Θεού και έπαψαν όλοι να έχουν φόβο Θεού. Το σημερινό έργο της κατάκτησης αποσκοπεί να ανακτήσει όλη τη μαρτυρία και τη δόξα και να κάνει όλους τους ανθρώπους να λατρεύουν τον Θεό, ώστε να υπάρχει μαρτυρία στους δημιουργημένους. Αυτό πρέπει να γίνει σ’ αυτό το στάδιο του έργου. Πώς ακριβώς θα γίνει η κατάκτηση της ανθρωπότητας; Θα γίνει χρησιμοποιώντας αυτό το έργο των λόγων, ώστε να πειστεί πλήρως ο άνθρωπος· χρησιμοποιώντας αποκάλυψη, κρίση, παίδευση και ανηλεείς κατάρες, προκειμένου να καθυποταχθεί ολοσχερώς· καθώς και μέσα από την αποκάλυψη της επαναστατικότητας του ανθρώπου και την κρίση της αντίστασής του, ώστε να γνωρίσει την αδικία και τη βρωμιά της ανθρωπότητας, στοιχεία τα οποία θα χρησιμοποιηθούν για να τονιστεί η δίκαιη διάθεση του Θεού. Κυρίως, θα γίνει μέσα από τη χρήση αυτών των λόγων, τα οποία κατακτούν τον άνθρωπο και τον πείθουν ολοκληρωτικά. Τα λόγια είναι το μέσο για την υπέρτατη κατάκτηση της ανθρωπότητας, και εκείνοι που θα αποδεχθούν την κατάκτηση πρέπει να αποδεχθούν το πλήγμα και την κρίση από τα λόγια. Η τρέχουσα διαδικασία του λόγου είναι η διαδικασία της κατάκτησης. Πώς ακριβώς θα πρέπει να συνεργαστούν οι άνθρωποι; Μέσα από την αποτελεσματική βρώση και την πόση αυτών των λόγων και την κατανόησή τους. Οι άνθρωποι δεν μπορούν να κατακτηθούν από μόνοι τους. Πρέπει, μέσα από τη βρώση και την πόση αυτών των λόγων, να γνωρίσεις τη διαφθορά και τη βρώμα σου, την επαναστατικότητα και την αδικία σου, και να καταρρεύσεις ενώπιον του Θεού. Αν μπορείς να κατανοήσεις το θέλημα του Θεού, και μετά να το κάνεις πράξη και, επιπλέον, να έχεις το όραμα, κι αν μπορείς να υπακούσεις ολότελα σε αυτά τα λόγια, χωρίς να ακολουθείς οποιαδήποτε από τις δικές σου επιλογές, τότε θα έχεις κατακτηθεί. Και θα είναι αυτά τα λόγια που θα σ’ έχουν κατακτήσει. Γιατί έχασε η ανθρωπότητα τη μαρτυρία; Επειδή κανένας δεν έχει πίστη στον Θεό ούτε Τον έχει πλέον στην καρδιά του. Η κατάκτηση της ανθρωπότητας σημαίνει την αποκατάσταση αυτής της πίστης στους ανθρώπους. Οι άνθρωποι στρέφονται πάντοτε προς τον κόσμο, διατηρούν τόσες ελπίδες, θέλουν τόσα πολλά για το μέλλον τους και έχουν υπερβολικά πολλές εξωφρενικές απαιτήσεις. Σκέφτονται μόνο τη σάρκα τους και κάνουν σχέδια γι’ αυτήν, χωρίς ποτέ να δείχνουν ενδιαφέρον για την αναζήτηση της οδού της πίστης στον Θεό. Οι καρδιές τους έχουν αιχμαλωτιστεί από τον Σατανά, δεν έχουν πλέον φόβο Θεού και αφιερώνουν την καρδιά τους στον Σατανά. Όμως, ο άνθρωπος δημιουργήθηκε από τον Θεό. Συνεπώς, το ότι ο άνθρωπος έχει χάσει τη μαρτυρία, σημαίνει ότι έχει χάσει τη δόξα του Θεού. Ο σκοπός της κατάκτησης της ανθρωπότητας είναι να ληφθεί πίσω η δόξα του φόβου που είχε ο άνθρωπος για τον Θεό.

από «Η εσωτερική αλήθεια του έργου της κατάκτησης (1)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

2. Το τρέχον έργο της κατάκτησης αποσκοπεί να καταστήσει προφανές ποιο θα είναι το τέλος του ανθρώπου. Γιατί λέω ότι η παίδευση και η κρίση του σήμερα είναι η κρίση ενώπιον του μεγάλου λευκού θρόνου των εσχάτων ημερών; Δεν το βλέπεις αυτό; Γιατί το έργο της κατάκτησης είναι το τελευταίο στάδιο; Δεν είναι ακριβώς για να δηλώσει το ποια κατάληξη θα έχει η κάθε τάξη ανθρώπων; Δεν είναι για να δώσει στον καθένα τη δυνατότητα, κατά την εξέλιξη του έργου της κατάκτησης μέσω της παίδευσης και της κρίσης, να δείχνει το πραγματικό του πρόσωπο, ώστε να ταξινομηθεί σύμφωνα με το είδος του αργότερα; Αντί να λέγεται ότι πρόκειται για την κατάκτηση της ανθρωπότητας, ίσως είναι καλύτερα να λέγεται ότι δείχνει ποια θα είναι η κατάληξη της κάθε τάξης ανθρώπων. Δηλαδή, κρίνονται οι αμαρτίες τους κι έτσι, αναδεικνύονται οι διαφορετικές τάξεις, και βάσει αυτού αποφασίζεται αν είναι μοχθηροί ή δίκαιοι. Μετά το έργο της κατάκτησης ακολουθεί το έργο της επιβράβευσης των καλών και της τιμωρίας των μοχθηρών: Οι άνθρωποι που υπακούν πλήρως, δηλαδή εκείνοι που έχουν κατακτηθεί ολοσχερώς, θα τοποθετηθούν στο επόμενο στάδιο της διάδοσης του έργου σ’ ολόκληρο το σύμπαν. Όσοι δεν έχουν κατακτηθεί, θα ριχτούν στο σκοτάδι και εκεί θα συναντήσουν την καταστροφή. Συνεπώς, οι άνθρωποι θα ταξινομηθούν σύμφωνα με το είδος τους, οι αμαρτωλοί θα πάνε με τους μοχθηρούς, για να μην ξαναδούν ποτέ το φως του ηλίου, ενώ οι δίκαιοι θα πάνε με τους καλούς, για να λάβουν το φως και να ζουν αιωνίως μέσα στο φως. Το τέλος των πάντων πλησιάζει. Το τέλος του ανθρώπου έχει παρουσιαστεί με σαφήνεια μπροστά στα μάτια του, και τα πάντα θα ταξινομηθούν σύμφωνα με το είδος τους. Πώς μπορούν οι άνθρωποι να ξεφύγουν από τον πόνο αυτής της ταξινόμησης; Η αποκάλυψη της κατάληξης για κάθε τάξη ανθρώπων γίνεται όταν πλησιάζει το τέλος των πάντων, και γίνεται κατά τη διάρκεια του έργου της κατάκτησης ολόκληρου του σύμπαντος (όπως και όλο το έργο της κατάκτησης που ξεκινά με το υφιστάμενο έργο). Αυτή η αποκάλυψη του τέλους όλης της ανθρωπότητας γίνεται ενώπιον του θρόνου της κρίσης, κατά την εξέλιξη της παίδευσης και κατά την εξέλιξη του έργου της κατάκτησης των εσχάτων ημερών. Η ταξινόμηση των ανθρώπων σύμφωνα με το είδος τους, δεν σημαίνει επιστροφή των ανθρώπων στην αρχική τους τάξη. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι, όταν δημιουργήθηκε ο άνθρωπος κατά τη δημιουργία του κόσμου, υπήρχε μόνο ένα είδος ανθρώπων, οι άντρες και οι γυναίκες. Δεν υπήρχαν πολλά διαφορετικά είδη. Μόνο μετά από πολλές χιλιάδες χρόνια διαφθοράς εμφανίστηκαν οι διαφορετικές τάξεις ανθρώπων, κάποιες υπό τη σφαίρα επιρροής βρωμερών διαβόλων, κάποιες υπό τη σφαίρα επιρροής μοχθηρών διαβόλων και κάποιες, οι οποίες επιδιώκουν την οδό της ζωής, υπό το κράτος του Παντοδύναμου. Μόνο με αυτόν τον τρόπο εμφανίζονται σταδιακά οι τάξεις στους ανθρώπους, και οι άνθρωποι χωρίζονται σε τάξεις εντός της μεγάλης οικογένειας του ανθρώπου. Όλοι οι άνθρωποι καταλήγουν να έχουν διαφορετικούς «πατέρες». Δεν ισχύει ότι όλοι βρίσκονται ολότελα υπό το κράτος του Παντοδύναμου, επειδή η επαναστατικότητα των ανθρώπων είναι υπερβολική. Η δίκαιη κρίση αποκαλύπτει τον πραγματικό εαυτό του κάθε τύπου ατόμου, χωρίς να αφήνει τίποτα κρυφό. Όλοι δείχνουν το πραγματικό τους πρόσωπο υπό το φως. Σε αυτό το σημείο, ο άνθρωπος δεν βρίσκεται πλέον στην οδό που ήταν αρχικά, και η αρχική όψη των προγόνων του έχει από καιρό εξαφανιστεί, επειδή οι αμέτρητοι απόγονοι της Αδάμ και της Εύας έχουν από καιρό αιχμαλωτιστεί από τον Σατανά, για να μη γνωρίσουν ποτέ ξανά τον ουρανοήλιο κι επειδή οι άνθρωποι έχουν γεμίσει με κάθε είδους δηλητήρια του Σατανά. Συνεπώς, οι άνθρωποι έχουν τον προορισμό που τους ταιριάζει. Επιπλέον, με βάση το εκάστοτε δηλητήριο ταξινομούνται σύμφωνα με το είδος τους, δηλαδή, διαχωρίζονται σύμφωνα με το κατά πόσο έχουν κατακτηθεί σήμερα. Η κατάληξη του ανθρώπου δεν είναι κάτι που έχει προκαθοριστεί από τη δημιουργία του κόσμου. Κι αυτό επειδή στην αρχή υπήρχε μόνο μία τάξη, η οποία αποκαλούταν συλλογικά «ανθρωπότητα», κι οι άνθρωποι δεν ήταν αρχικά διεφθαρμένοι από τον Σατανά και όλοι ζούσαν μέσα στο φως του Θεού, χωρίς να πέφτει επάνω τους σκοτάδι. Όμως, αφότου ο άνθρωπος διαφθαρεί από τον Σατανά, όλοι οι τύποι και τα είδη των ανθρώπων εξαπλώθηκαν στα μήκη και τα πλάτη της γης —όλοι οι τύποι και τα είδη των ανθρώπων που προέρχονταν από την οικογένεια αποκαλούταν συλλογικά «ανθρωπότητα», η οποία απαρτιζόταν από άντρες και γυναίκες. Όλοι οδηγήθηκαν από τους προγόνους τους να ξεστρατίσουν από τους προπάτορες τους —η ανθρωπότητα που απαρτιζόταν από άντρες και γυναίκες (δηλαδή, ο Αδάμ και η Εύα, οι προπάτορες τους). Εκείνον τον καιρό, οι μόνοι άνθρωποι των οποίων ηγούταν ο Ιεχωβάς επάνω στη γη ήταν οι Ισραηλίτες. Οι διάφοροι τύποι ανθρώπων που προέκυψαν από ολόκληρο το Ισραήλ (δηλαδή από την αρχική φατρία) έχασαν, στη συνέχεια, την ηγεσία του Ιεχωβά. Αυτοί οι πρώτοι άνθρωποι, έχοντας πλήρη άγνοια για τα ζητήματα του κόσμου των ανθρώπων, ακολούθησαν τότε τους προγόνους τους για να ζήσουν στα εδάφη που διεκδίκησαν, φτάνοντας μέχρι τη σήμερον ημέρα. Συνεπώς, εξακολουθούν να βρίσκονται στο σκοτάδι για το πώς ξεστράτισαν από τον Ιεχωβά και πώς διαφθείρονται μέχρι σήμερα από κάθε είδους βρωμερούς διαβόλους και μοχθηρά πνεύματα. Εκείνοι που έχουν διαφθαρεί και δηλητηριαστεί περισσότερο μέχρι τώρα, δηλαδή εκείνοι που δεν μπορούν να διασωθούν ολοκληρωτικά, δεν θα έχουν άλλη επιλογή από το πάνε με τους προγόνους τους —τους βρωμερούς διαβόλους που τους διέφθειραν. Εκείνοι που μπορούν να διασωθούν ολοκληρωτικά, θα πάνε στον αντίστοιχο προορισμό της ανθρωπότητας, δηλαδή θα έχουν την κατάληξη που έχει διασφαλιστεί για τους σωσμένους και κατακτημένους. Τα πάντα θα γίνουν με σκοπό να σωθούν εκείνοι που μπορούν να σωθούν, αλλά για τους αναίσθητους, ανίατους ανθρώπους, η μόνη επιλογή θα είναι να ακολουθήσουν τους προγόνους τους στο πηγάδι της αβύσσου, όπου τους περιμένει η παίδευση. Μη νομίζεις ότι το τέλος σου είχε προκαθοριστεί από την αρχή, και ότι απλώς τώρα σου αποκαλύφθηκε. Αν σκέφτεσαι κατ’ αυτόν τον τρόπο, τότε μήπως ξέχασες ότι κατά τη δημιουργία της ανθρωπότητας, δεν είχε δημιουργηθεί ξεχωριστή σατανική τάξη; Ξέχασες ότι είχε δημιουργηθεί μόνο μία ανθρωπότητα, η οποία απαρτιζόταν από τον Αδάμ και την Εύα (δηλαδή είχαν δημιουργηθεί μόνο άντρας και γυναίκα); Αν στην αρχή ήσουν απόγονος του Σατανά, αυτό δεν θα σήμαινε ότι όταν ο Ιεχωβάς δημιούργησε τον άνθρωπο, συμπεριέλαβε και μια σατανική ομάδα; Θα μπορούσε να είχε κάνει κάτι τέτοιο; Δημιούργησε τον άνθρωπο χάριν της μαρτυρίας Του· δημιούργησε τον άνθρωπο χάριν της δόξας Του. Γιατί Εκείνος να δημιουργήσει σκοπίμως μια τάξη απογόνων του Σατανά, οι οποίοι θα Του αντιστέκονταν επίτηδες; Θα μπορούσε ο Ιεχωβάς να το είχε κάνει αυτό; Αν ναι, ποιος θα μπορούσε να λέει ότι Εκείνος είναι ένας δίκαιος Θεός; Όταν λέω τώρα ότι κάποιοι από εσάς θα πάνε με τον Σατανά στο τέλος, δεν σημαίνει ότι ήσασταν με τον Σατανά από την αρχή, παρά σημαίνει ότι έχετε ξεπέσει σε τέτοιο βαθμό, που ακόμα κι αν ο Θεός προσπαθούσε να σας σώσει, εσείς δεν θα μπορούσατε να κερδίσετε τη σωτηρία. Δεν υπάρχει άλλη επιλογή από το να σε ταξινομήσω μαζί με τον Σατανά. Αυτό συμβαίνει μόνο επειδή δεν μπορείς να διασωθείς, όχι επειδή ο Θεός είναι άδικος μαζί σου, δηλαδή, όχι επειδή ο Θεός σκοπίμως είχε καθορίσει τη μοίρα σου ως ενσωμάτωση του Σατανά, για να σε ταξινομήσει αργότερα μαζί με τον Σατανά και να θέλει επίτηδες να υποφέρεις. Δεν είναι αυτή η εσωτερική αλήθεια του έργου της κατάκτησης. Αν αυτό είναι που πιστεύεις, τότε η κατανόησή σου είναι πολύ μονόπλευρη! Το τελικό στάδιο της κατάκτησης αποσκοπεί να σώσει τους ανθρώπους, αλλά και να τους αποκαλύψει ποια θα είναι η κατάληξή τους. Αποσκοπεί να αποκαλύψει τον εκφυλισμό των ανθρώπων μέσω της κρίσεως, κι έτσι, να τους κάνει να μετανοήσουν, να ξεσηκωθούν και να επιδιώκουν τη ζωή και το σωστό μονοπάτι της ανθρώπινης ζωής. Αποσκοπεί να αφυπνίσει τις καρδιές των απαθών και βραδύνοων ανθρώπων και να τους δείξει, μέσω της κρίσεως, την εσωτερική επαναστατικότητά τους. Ωστόσο, αν οι άνθρωποι εξακολουθούν να μην είναι ικανοί να μετανοήσουν, να μην μπορούν ακόμα να επιδιώκουν το σωστό μονοπάτι της ανθρώπινης ζωής και να αποτινάξουν τη διαφθορά, τότε θα καταστούν ανεπίδεκτοι σωτηρίας και θα τους καταπιεί ο Σατανάς. Αυτή είναι η σημασία της κατάκτησης, να σώσει τους ανθρώπους και να τους δείξει την κατάληξή τους. Καλή κατάληξη, κακή κατάληξη, όλα αποκαλύπτονται από το έργο της κατάκτησης. Το αν οι άνθρωποι θα σωθούν ή θα είναι καταραμένοι αποκαλύπτεται κατά τη διάρκεια του έργου της κατάκτησης.

από «Η εσωτερική αλήθεια του έργου της κατάκτησης (1)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

3. Όταν ο Μωυσής χτύπησε τον βράχο, και ανάβλυσε το νερό που παραχώρησε ο Ιεχωβάς, ήταν λόγω της πίστης του. Όταν ο Δαυίδ έπαιξε τη λύρα για να υμνήσει Εμένα, τον Ιεχωβά –με την καρδιά του γεμάτη αγαλλίαση– ήταν λόγω της πίστης του. Όταν ο Ιώβ έχασε τα ζώα του που γέμιζαν τα βουνά και ανείπωτες ποσότητες πλούτου, και το κορμί του γέμισε με οδυνηρές πληγές, ήταν λόγω της πίστης του. Όταν μπόρεσε να ακούσει τη δική Μου φωνή, του Ιεχωβά, και να δει τη δική Μου δόξα, του Ιεχωβά, ήταν λόγω της πίστης του. Το ότι ο Πέτρος μπόρεσε να ακολουθήσει τον Ιησού Χριστό, ήταν λόγω της πίστης του. Το ότι μπόρεσε να καρφωθεί στον σταυρό για χάρη Μου και να δώσει ένδοξη μαρτυρία, ήταν επίσης λόγω της πίστης του. Όταν ο Ιωάννης είδε την ένδοξη εικόνα του Υιού του ανθρώπου, ήταν λόγω της πίστης του. Όταν είδε το όραμα των εσχάτων ημερών, ήταν ακόμη περισσότερο λόγω της πίστης του. Ο λόγος για τον οποίον τα φερόμενα πλήθη των εθνών των Εθνικών έχουν λάβει την αποκάλυψή Μου, και μπόρεσαν να γνωρίσουν ότι έχω επιστρέψει εν σαρκί για να επιτελέσω το έργο Μου ανάμεσα στους ανθρώπους, είναι επίσης λόγω της πίστης τους. Όλοι εκείνοι που έχουν δεχθεί το πλήγμα από τα σκληρά λόγια Μου, κι όμως έχουν παρηγορηθεί από αυτά και έχουν σωθεί, δεν το έχουν καταφέρει χάρη στην πίστη τους; Οι άνθρωποι έχουν λάβει πολλά μέσω της πίστης Αυτά που λαμβάνουν δεν είναι πάντοτε ευλογίες, όπως το να νιώθουν το είδος της ευτυχίας και της χαράς που ένιωθε ο Δαβίδ, ή το να έχουν νερό σταλμένο από τον Ιεχωβά, όπως είχε ο Μωυσής. Για παράδειγμα, στην περίπτωση του Ιώβ, εκείνος έλαβε την ευλογία του Ιεχωβά, όπως και μια μάστιγα μέσω της πίστης. Είτε αυτό που λαμβάνεις είναι μια ευλογία είτε πλήττεσαι από μάστιγα, και τα δύο αποτελούν ευλογημένα γεγονότα. Χωρίς πίστη, δεν θα είχες την ικανότητα να λάβεις αυτό το έργο της κατάκτησης, πόσο μάλλον να βλέπεις τις πράξεις του Ιεχωβά να παρουσιάζονται σήμερα μπροστά στα μάτια σου. Δεν θα είχες την ικανότητα να βλέπεις, κι ακόμα λιγότερο να λαμβάνεις. Αν δεν σε έβρισκαν αυτές οι μάστιγες, οι συμφορές και όλες οι κρίσεις, θα μπορούσες σήμερα να βλέπεις τις πράξεις του Ιεχωβά; Σήμερα είναι η πίστη που σου δίνει τη δυνατότητα να κατακτηθείς, και είναι το γεγονός ότι έχεις κατακτηθεί που σου δίνει τη δυνατότητα να πιστεύεις σε κάθε πράξη του Ιεχωβά. Είναι μόνο χάρη στην πίστη που λαμβάνεις αυτού του είδους την παίδευση και κρίση. Μέσω αυτών των παιδεύσεων και κρίσεων, πραγματοποιείται η κατάκτησή σου και οδηγείσαι στην τελείωση. Χωρίς αυτού του είδους την παίδευση και κρίση που λαμβάνεις σήμερα, η πίστη σου θα ήταν μάταιη, καθότι δεν γνωρίζεις τον Θεό: ασχέτως του πόσο πολύ πιστεύεις σ’ Εκείνον, η πίστη σου θα παραμένει μόνο μια κενή έκφραση, χωρίς να βασίζεται στην πραγματικότητα. Μόνο αφότου λάβεις αυτού του είδους το έργο της κατάκτησης, το οποίο σε καθιστά απολύτως υπάκουο, η πίστη σου γίνεται αληθινή και υπεύθυνη, και η καρδιά σου στρέφεται προς τον Θεό. Είτε έχεις κριθεί ή είσαι καταραμένος εξαιτίας αυτής της λέξης «πίστη», έχεις αληθινή πίστη και λαμβάνεις το πιο αληθινό, το πιο πραγματικό και το πιο πολύτιμο αγαθό. Αυτό συμβαίνει επειδή μόνο κατά τη διαδικασία της κρίσης μπορείς να δεις τον τελικό προορισμό των δημιουργιών του Θεού· μέσα από αυτήν την κρίση βλέπεις ότι πρέπει να αγαπάς τον Δημιουργό· μέσα από ένα τέτοιο έργο κατάκτησης βλέπεις το χέρι του Θεού· είναι μέσα απ’ αυτό το έργο της κατάκτησης που αρχίζεις να κατανοείς πλήρως την ανθρώπινη ζωή· είναι μέσα απ’ αυτό το έργο της κατάκτησης που κερδίζεις το σωστό μονοπάτι της ανθρώπινης ζωής και αρχίζεις να κατανοείς το πραγματικό νόημα του «ανθρώπου»· είναι μόνο μέσα απ’ αυτό το έργο της κατάκτησης που βλέπεις τη δίκαιη διάθεση του Παντοδύναμου και αντικρίζεις τη όμορφη, ένδοξη όψη Του· είναι μέσα απ’ αυτό το έργο της κατάκτησης που μαθαίνεις την προέλευση του ανθρώπου και καταλαβαίνεις την «αθάνατη ιστορία» όλης της ανθρωπότητας· είναι μέσα απ’ αυτό το έργο της κατάκτησης που αρχίζεις να κατανοείς τους προγόνους των ανθρώπων και την προέλευση της διαφθοράς των ανθρώπων· είναι μέσα απ’ αυτό το έργο της κατάκτησης που λαμβάνεις χαρά και παρηγοριά, όπως και ατέρμονη συμμόρφωση, πειθαρχία και λόγια επίπληξης από τον Δημιουργό προς την ανθρωπότητα που Εκείνος δημιούργησε· μέσα απ’ αυτό το έργο της κατάκτησης λαμβάνεις ευλογίες και λαμβάνεις τις συμφορές που θα έπρεπε να λάβει ο άνθρωπος... Όλα αυτά δεν οφείλονται σε εκείνο το ψήγμα πίστης που έχεις; Αφότου κάνεις κτήμα σου όλα αυτά τα πράγματα, δεν θα έχει μεγαλώσει η πίστη σου; Δεν έχεις κερδίσει εξαιρετικά πολλά; Όχι μόνο άκουσες τον λόγο του Θεού και αντίκρισες τη σοφία Του, αλλά και βίωσες προσωπικά κάθε στάδιο του έργου. Μπορεί να πεις ότι αν δεν είχες πίστη, τότε δεν θα υπέμενες αυτού του είδους την παίδευση ή αυτού του είδους την κρίση. Όμως, πρέπει να ξέρεις ότι χωρίς πίστη, όχι μόνο δεν θα μπορούσες να λάβεις αυτού του είδους την παίδευση ή αυτού του είδους τη φροντίδα από τον Παντοδύναμο, αλλά θα έχανες και για πάντα την ευκαιρία να δεις τον Δημιουργό. Δεν θα μάθαινες ποτέ την προέλευση της ανθρωπότητας και δεν θα κατανοούσες ποτέ τη σημασία της ανθρώπινης ζωής. Ακόμα κι αν το σώμα σου πέθαινε και η ψυχή σου αναχωρούσε, εσύ και πάλι δεν θα καταλάβαινες όλες τις πράξεις του Δημιουργού. Ακόμα λιγότερο θα ήξερες ότι ο Δημιουργός πραγματοποίησε ένα τόσο σπουδαίο έργο στη γη, αφότου έκανε την ανθρωπότητα. Ως μέλος αυτής της ανθρωπότητας, την οποία Εκείνος δημιούργησε, είσαι διατεθειμένος να πέσεις έτσι, χωρίς να έχεις καταλάβει τίποτα, στο σκοτάδι και να υπομείνεις αιώνια τιμωρία; Αν διαχωρίσεις τον εαυτό σου από την παίδευση και την κρίση του σήμερα, με τι θα έρθεις αντιμέτωπος; Νομίζεις ότι μόλις διαχωριστείς από την υφιστάμενη κρίση, θα μπορέσεις να γλιτώσεις από αυτήν τη δύσκολη ζωή; Δεν αληθεύει ότι αν αφήσεις «αυτό το μέρος», αυτά τα οποία θα αντιμετωπίσεις θα είναι οδυνηρά βασανιστήρια ή τρομερές πληγές που θα σου επιφέρει ο διάβολος; Ίσως αντιμετωπίσεις αφόρητες ημέρες και νύχτες; Νομίζεις ότι απλώς επειδή θα ξεφύγεις από την κρίση σήμερα, θα μπορείς για πάντα να διαφεύγεις από τα μελλοντικά βασανιστήρια; Τι θα συναντήσεις στον διάβα σου; Μπορεί να είναι πραγματικά η Σάνγκρι Λα που ελπίζεις; Νομίζεις ότι μπορείς να γλιτώσεις από την κατοπινή αιώνια παίδευση, απλώς ξεφεύγοντας από την πραγματικότητα με τον τρόπο που κάνεις τώρα; Μετά από σήμερα, θα μπορέσεις ποτέ να ξαναβρείς αυτού του είδους την ευκαιρία και αυτού του είδους την ευλογία; Θα μπορέσεις να τα βρεις όταν πέσει επάνω σου η συμφορά; Θα μπορέσεις να τα βρεις όταν όλη η ανθρωπότητα εισέλθει σε ανάπαυση; Η σημερινή ευτυχισμένη ζωή σου και η αρμονική μικρή οικογένειά σου, μπορούν να υποκαταστήσουν τον μελλοντικό αιώνιο προορισμό σου; Αν έχεις αληθινή πίστη και αν κερδίσεις πολλά χάρη της πίστης σου, τότε όλα αυτά είναι τα πράγματα που εσύ —ένα δημιουργημένο ον— θα πρέπει να κερδίσεις, κι επίσης αυτά που θα έπρεπε να είχες. Αυτού του είδους η κατάκτηση είναι η πιο ευεργετική για την πίστη σου και η πιο ευεργετική για τη ζωή σου.

από «Η εσωτερική αλήθεια του έργου της κατάκτησης (1)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

4. Σήμερα, πρέπει να γνωρίζεις πώς να κατακτηθείς και πώς συμπεριφέρονται οι άνθρωποι, αφότου κατακτηθούν. Μπορεί να λες ότι έχεις κατακτηθεί, όμως μπορείς να υπακούς μέχρι θανάτου; Πρέπει να μπορείς να ακολουθείς μέχρι τέλους, ανεξαρτήτως από το αν δεν υπάρχει καμία προοπτική, και δεν πρέπει να χάνεις την πίστη σου στον Θεό, ανεξαρτήτως περιβάλλοντος. Τέλος, θα πρέπει να πετύχεις δύο πτυχές της μαρτυρίας: τη μαρτυρία του Ιώβ —υπακοή μέχρι θανάτου— και τη μαρτυρία του Πέτρου —την ανώτατη αγάπη για τον Θεό. Από τη μία πλευρά, πρέπει να είσαι σαν τον Ιώβ: Δεν είχε καθόλου υλικά υπάρχοντα και ταλανίστηκε από τον πόνο της σάρκας. Ωστόσο, δεν απαρνήθηκε το όνομα του Ιεχωβά. Αυτή ήταν η μαρτυρία του Ιώβ. Ο Πέτρος ήταν ικανός να αγαπάει τον Θεό μέχρι θανάτου. Όταν πέθανε —όταν τον σταύρωσαν— εξακολουθούσε να αγαπά τον Θεό. Δεν σκεφτόταν τις δικές του προοπτικές ούτε διατηρούσε θαυμαστές ελπίδες ή έκανε εξωφρενικές σκέψεις, και το μόνο που ήθελε ήταν να αγαπά τον Θεό και να υπακούει σε όλες τις διευθετήσεις Του. Αυτό είναι το πρότυπο που πρέπει να πετύχεις, πριν θεωρηθεί ότι έχεις γίνει μάρτυρας, προτού γίνεις κάποιος που έχει οδηγηθεί στην τελείωση, μετά την κατάκτησή του. Σήμερα, αν οι άνθρωποι γνώριζαν πραγματικά την ουσία και την κατάστασή τους, θα εξακολουθούσαν να αναζητούν προοπτικές και ελπίδες; Αυτό που πρέπει να γνωρίζεις είναι το εξής: Ανεξαρτήτως από το αν ο Θεός θα με οδηγήσει στην τελείωση, εγώ πρέπει να ακολουθώ τον Θεό. Όλα όσα κάνει Εκείνος τώρα είναι καλά και τα κάνει για χάρη μας, ώστε να αλλάξει η διάθεσή μας και να μπορέσουμε να απαλλαχτούμε από την επιρροή του Σατανά, για να μας δώσει τη δυνατότητα να ζούμε στη γη της βρωμιάς, αλλά να απαλλαχτούμε από την ανηθικότητα, να αποτινάξουμε τη βρώμα και την επιρροή του Σατανά, για να μας δώσει τη δυνατότητα να αφήσουμε πίσω μας την επιρροή του Σατανά.

από «Η εσωτερική αλήθεια του έργου της κατάκτησης (2)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

5. Στην πραγματικότητα, η τελείωση λαμβάνει χώρα την ίδια στιγμή με την κατάκτηση: Κατά τη διαδικασία της κατάκτησής σου, επιτυγχάνονται επίσης τα πρώτα αποτελέσματα της τελείωσής σου. Η όποια διαφορά ανάμεσα στο να κατακτηθείς και στο να οδηγηθείς στην τελείωση οφείλεται στον βαθμό της αλλαγής που συντελείται στους ανθρώπους. Το να κατακτηθείς είναι το πρώτο βήμα του να οδηγηθείς στην τελείωση, και δεν σημαίνει ότι έχει οδηγηθεί πλήρως στην τελείωση ούτε αποδεικνύει ότι έχεις κερδηθεί πλήρως από τον Θεό. Αφότου οι άνθρωποι κατακτηθούν, συντελούνται κάποιες αλλαγές στη διάθεσή τους, όμως αυτές οι αλλαγές απέχουν παρασάγγας από εκείνες σε ανθρώπους που έχουν κερδηθεί πλήρως από τον Θεό. Σήμερα, αυτό που γίνεται είναι το αρχικό έργο για την τελείωση των ανθρώπων —η κατάκτησή τους— και αν δεν καταφέρεις να κατακτηθείς, τότε δεν θα έχεις τα μέσα για να οδηγηθείς στην τελείωση και να κερδηθείς πλήρως από τον Θεό. Το μόνο που θα κερδίσεις θα είναι μερικά λόγια παίδευσης και κρίσης, αλλά αυτά δεν θα είναι ικανά να αλλάξουν πλήρως την καρδιά σου. Συνεπώς, θα ανήκεις σε εκείνους που θα εξολοθρευτούν. Δεν θα υπάρχει διαφορά από το να κοιτάς ένας λουκούλλειο γεύμα επάνω στο τραπέζι, αλλά να μην το τρως. Δεν είναι τραγικό αυτό; Έτσι, λοιπόν, θα πρέπει να επιδιώξεις τις αλλαγές: Είτε είσαι σε διαδικασία κατάκτησης είτε σε διαδικασία τελείωσης, και τα δύο σχετίζονται με το αν γίνονται αλλαγές μέσα σου και με το αν είσαι υπάκουος ή όχι· αυτά καθορίζουν αν μπορείς ή όχι να κερδηθείς από τον Θεό. Μάθε ότι «το να κατακτηθείς» και «το να οδηγηθείς στην τελείωση» βασίζονται απλώς στον βαθμό της αλλαγής και της υπακοής, καθώς και στο πόσο αγνή είναι η αγάπη σου για τον Θεό. Αυτό που απαιτείται σήμερα είναι να μπορέσεις να οδηγηθείς πλήρως στην τελείωση, όμως πρέπει αρχικά να κατακτηθείς. Πρέπει να έχεις επαρκή γνώση για την παίδευση και την κρίση του Θεού, πρέπει να έχεις την πίστη να ακολουθείς και να είσαι κάποιος που επιδιώκει τις αλλαγές, προκειμένου να υπάρχουν αποτελέσματα. Μόνο τότε θα είσαι κάποιος που επιδιώκει να οδηγηθεί στην τελείωση. Πρέπει να κατανοήσετε ότι κατά την πορεία της τελείωσης, θα πρέπει να κατακτηθείτε, και κατά την πορεία της κατάκτησης, θα οδηγηθείτε στην τελείωση. Σήμερα, μπορείς να επιδιώξεις να οδηγηθείς στην τελείωση ή να επιδιώξεις αλλαγές στην εξωτερική ανθρώπινη φύση σου, καθώς και βελτιώσεις στο επίπεδό σου, όμως αυτό που έχει καίρια σημασία είναι να μπορέσεις να καταλάβεις ότι όλα όσα κάνει ο Θεός σήμερα έχουν νόημα και είναι ωφέλιμα: Σου δίνει τη δυνατότητα, αν και ζεις σε ένα τόπο βρωμιάς, να γλιτώσεις από την βρωμιά και να την αποτινάξεις, σου δίνει τη δυνατότητα να υπερνικήσεις την επιρροή του Σατανά και να αφήσεις πίσω σου τη σκοτεινή επιρροή του Σατανά. Αν εστιάσεις σ’ αυτά τα πράγματα, είσαι προστατευμένος σ’ αυτόν τον τόπο της βρωμιάς. Εν τέλει, τι μαρτυρία θα σου ζητηθεί να δώσεις; Ζεις σε έναν τόπο βρωμιάς, αλλά μπορείς να γίνεις άγιος, να μην είσαι πλέον βρωμερός και ανήθικος, ζεις υπό τη σφαίρα επιρροής του Σατανά, αλλά αποτάσσεσαι την επιρροή του Σατανά και δεν σε κατέχει ούτε σε παρενοχλεί ο Σατανάς, και ζεις στα χέρια του Παντοδύναμου. Αυτή είναι η μαρτυρία και η απόδειξη της νίκης στη μάχη με τον Σατανά. Έχεις την ικανότητα να απαρνηθείς τον Σατανά, αυτό που βιώνεις δεν αποκαλύπτει τον Σατανά, παρά, αντιθέτως, είναι αυτό που απαιτούσε ο Θεός να καταφέρει ο άνθρωπος, όταν τον δημιούργησε: κανονική ανθρώπινη φύση, κανονική λογική, κανονική ενορατικότητα, κανονική αποφασιστικότητα να αγαπάει τον Θεό και αφοσίωση στον Θεό. Έτσι γίνεται μάρτυρας ένα πλάσμα του Θεού.

από «Η εσωτερική αλήθεια του έργου της κατάκτησης (2)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

6. Το έργο των εσχάτων ημερών καταργεί όλους τους κανόνες και, ανεξαρτήτως από το αν είσαι καταραμένος ή τιμωρημένος, εφόσον μπορείς να βοηθήσεις στο έργο Μου και είσαι ωφέλιμος για το σημερινό έργο της κατάκτησης, και ανεξαρτήτως από το αν είσαι απόγονος του Μωάβ ή τέκνο του μεγάλου κόκκινου δράκοντα, εφόσον εκτελείς το καθήκον ενός πλάσματος του Θεού σ’ αυτό το στάδιο του έργου και κάνεις ό,τι καλύτερο μπορείς, το δέον αποτέλεσμα θα επιτευχθεί. Είσαι τέκνο του μεγάλου κόκκινου δράκοντα και απόγονος του Μωάβ. Συνολικά, όλοι όσοι αποτελούν από σάρκα και οστά, είναι πλάσματα του Θεού και δημιουργήθηκαν από τον Δημιουργό. Είσαι πλάσμα του Θεού, δεν θα πρέπει να έχεις καμία επιλογή και αυτό είναι το καθήκον σου. Φυσικά, το έργο του Δημιουργού σήμερα απευθύνεται σ’ ολόκληρο το σύμπαν. Ανεξαρτήτως από το πού κατάγεσαι, πάνω απ’ όλα είστε πλάσματα του Θεού, εσείς, οι απόγονοι του Μωάβ, ανήκετε στα πλάσματα του Θεού, απλώς είστε χαμηλότερης αξίας. Από τη στιγμή που σήμερα το έργο του Θεού πραγματοποιείται σε όλα τα πλάσματα και απευθύνεται σε ολόκληρο το σύμπαν, ο Δημιουργός είναι ελεύθερος να επιλέξει οποιονδήποτε άνθρωπο, ζήτημα ή πράγμα, προκειμένου να κάνει το έργο Του. Δεν νοιάζεται από πού κατάγεσαι. Από τη στιγμή που είσαι ένα από τα πλάσματά Του και εφόσον είσαι ωφέλιμος για το έργο Του —το έργο της κατάκτησης και της μαρτυρίας— Εκείνος θα πραγματοποιήσει το έργο Του σ’ εσένα χωρίς καμία αναστολή. Αυτό διαλύει τις παραδοσιακές αντιλήψεις των ανθρώπων, σύμφωνα με τις οποίες ο Θεός δεν θα εργαζόταν ποτέ στους εθνικούς, ειδικά σ’ εκείνους που είναι καταραμένοι και άθλιοι, επειδή οι επόμενες γενεές εκείνων που ήταν καταραμένοι θα είναι κι αυτές το ίδιο καταραμένες για πάντα, και δεν θα έχουν ποτέ ευκαιρία για σωτηρία· ο Θεός δεν θα κατέβει ποτέ για να εργαστεί σε έναν τόπο εθνικών, και δεν θα πατήσει ποτέ πόδι σε έναν τόπο βρομιάς, καθότι είναι άγιος. Όλες αυτές οι αντιλήψεις έχουν γκρεμιστεί από το έργο του Θεού τις έσχατες ημέρες. Μάθε ότι ο Θεός είναι ο Θεός όλων των πλασμάτων, οι ουρανοί, η γη και όλα τα πράγματα βρίσκονται υπό το κράτος Του και δεν είναι μόνο ο Θεός του λαού του Ισραήλ. Έτσι, δεν είναι ύψιστης σημασίας αυτό το έργο που πραγματοποιείται στην Κίνα και δεν θα διαδοθεί σε όλα τα έθνη; Η σπουδαία μαρτυρία του μέλλοντος δεν θα περιοριστεί στην Κίνα. Αν ο Θεός είχε κατακτήσει μόνο εσάς, θα μπορούσαν να είχαν πειστεί οι δαίμονες; Δεν καταλαβαίνουν την κατάκτηση, ούτε τη μεγάλη δύναμη του Θεού, και μόνο όταν οι επίλεκτοι του Θεού σε ολόκληρο το σύμπαν αντικρίσουν τα τελικά αποτελέσματα αυτού του έργου, θα κατακτηθούν όλα τα πλάσματα. Κανένας δεν είναι πιο οπισθοδρομικός ή διεφθαρμένος από τους απόγονους του Μωάβ. Μόνο αν μπορούν να κατακτηθούν αυτοί οι άνθρωποι —όταν οι πιο διεφθαρμένοι, εκείνοι που δεν αναγνωρίζουν τον Θεό ή δεν πιστεύουν ότι υπάρχει Θεός, κατακτηθούν και αναγνωρίζουν τον Θεό με το στόμα τους, Τον δοξάζουν και μπορούν να Τον αγαπήσουν— αυτή θα είναι η μαρτυρία της κατάκτησης. Παρόλο που δεν είστε ο Πέτρος, βιώνετε την εικόνα του Πέτρου, μπορείτε να κατέχετε τη μαρτυρία του Πέτρου και του Ιώβ, και αυτή είναι η μεγαλύτερη μαρτυρία. Τελικά, θα πείτε: «Δεν είμαστε οι Ισραηλίτες, αλλά οι εγκαταλελειμμένοι απόγονοι του Μωάβ, δεν είμαστε ο Πέτρος, για του οποίου το επίπεδο δεν είμαστε ικανοί, ούτε ο Ιώβ, και δεν μπορούμε να συγκριθούμε με την αποφασιστικότητα του Παύλου να υποφέρει για τον Θεό και να αφιερώσει τον εαυτό του στον Θεό, και δεν είμαστε τόσο οπισθοδρομικοί, οπότε, δεν είμαστε άξιοι να απολαύσουμε τις ευλογίες του Θεού. Ο Θεός εξακολουθεί να μας ανυψώνει σήμερα, οπότε, πρέπει να ικανοποιήσουμε τον Θεό και, παρόλο που το επίπεδο ή τα προσόντα μας δεν επαρκούν, είμαστε διατεθειμένοι να ικανοποιήσουμε τον Θεό· έχουμε αυτήν την αποφασιστικότητα. Είμαστε οι απόγονοι του Μωάβ και ήμασταν καταραμένοι. Αυτό ορίστηκε από τον Θεό και δεν μπορούμε να το αλλάξουμε, όμως τα βιώματα και οι γνώσεις μας μπορούν να αλλάξουν, και είμαστε αποφασισμένοι να ικανοποιήσουμε τον Θεό». Όταν έχετε αυτήν την αποφασιστικότητα, θα αποδειχθεί ότι έχετε καταθέσει μαρτυρία πως έχετε κατακτηθεί.

από «Η εσωτερική αλήθεια του έργου της κατάκτησης (2)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

7. Αυτό που πρέπει να επιτευχθεί κυρίως από το έργο της κατάκτησης είναι να σταματήσει η σάρκα του ανθρώπου να επαναστατεί, δηλαδή, το μυαλό του ανθρώπου να αποκτήσει μια νέα κατανόηση για τον Θεό, η καρδιά του να υπακούει ολότελα στον Θεό και ο ίδιος να είναι αποφασισμένος να υπάρχει για τον Θεό. Το πώς αλλάζει η ιδιοσυγκρασία ή η σάρκα ενός ατόμου, δεν καθορίζει το αν έχει κατακτηθεί. Αντιθέτως, έχεις κατακτηθεί από τον Θεό όταν αλλάζουν ο τρόπος σκέψης, η συνείδηση και η λογική σου, δηλαδή, όταν αλλάζει ολόκληρη η πνευματική σου στάση. Όταν έχεις την αποφασιστικότητα να υπακούς και έχεις υιοθετήσει μια νέα νοοτροπία, όταν δεν εισάγεις πλέον καμία από τις αντιλήψεις ή τις προθέσεις σου στα λόγια και το έργο του Θεού, και όταν το μυαλό σου μπορεί να σκεφτεί κανονικά, δηλαδή, όταν μπορείς να υπερβάλλεις εαυτόν για τον Θεό με όλη σου την καρδιά, τότε θα ανήκεις σ’ αυτό το είδος ανθρώπου που έχει κατακτηθεί πλήρως. Στον κόσμο της θρησκείας, πολλοί άνθρωποι υποφέρουν σημαντικά σε όλη τους τη ζωή, καθυποτάσσοντας το σώμα τους ή κουβαλώντας τον σταυρό τους, υποφέροντας και υπομένοντας ακόμα και μέχρι την τελευταία τους πνοή! Κάποιοι εξακολουθούν να νηστεύουν μέχρι το πρωί του θανάτου τους. Σε όλη τη ζωή τους στερούνται το καλό φαγητό και τα ωραία ρούχα, δίνοντας έμφαση μόνο στον πόνο. Έχουν την ικανότητα να καθυποτάσσουν το σώμα τους και να απαρνούνται τη σάρκα τους. Το πνεύμα της υπομονής που δείχνουν απέναντι στον πόνο είναι αξιοθαύμαστο. Όμως, δεν έχουναντιμετωπιστεί καθόλου ο τρόπος σκέψης, οι αντιλήψεις, η πνευματική στάση και, μάλιστα, η παλιά φύση τους. Δεν καταλαβαίνουν πραγματικά τον εαυτό τους. Η πνευματική εικόνα που έχουν για τον Θεό είναι η παραδοσιακή, αυτή ενός αφηρημένου, αόριστου Θεού. Η αποφασιστικότητα τους να υποφέρουν για τον Θεό προέρχεται από τον ζήλο και τη θετική φύση τους. Παρόλο που πιστεύουν στον Θεό, ούτε Τον κατανοούν ούτε γνωρίζουν το θέλημά Του. Μόνο εργάζονται και υποφέρουν στα τυφλά για Εκείνον. Θεωρούν πως είναι εντελώς ανάξιο λόγου να μπορούν να κάνουν διάκριση και δεν νοιάζονται ούτε στο ελάχιστο για να βρουν τρόπο να εξασφαλίσουν ότι η υπηρεσία που παρέχουν εκπληρώνει πραγματικά το θέλημα του Θεού. Ακόμα λιγότερο γνωρίζουν πώς να φτάσουν στην κατανόηση του Θεού. Ο Θεός που υπηρετούν δεν είναι ο Θεός στην αρχική Του εικόνα, παρά ένας Θεός που έχουν επινοήσει οι ίδιοι, ένας Θεός για τον οποίον έχουν ακούσει ή ένας θρυλικός Θεός που βρίσκεται στις γραφές. Στη συνέχεια, χρησιμοποιούν τη ζωηρή φαντασία τους και την θεοσεβούμενη καρδιά τους για να υποφέρουν για χάρη του Θεού και να αναλάβουν το έργο που θέλει να κάνει ο Θεός. Η υπηρεσία που παρέχουν είναι υπερβολικά ανακριβής, σε σημείο που ουσιαστικά κανείς να μην υπηρετεί πραγματικά τον Θεό, με τρόπο που να εκπληρώνει το θέλημά Του. Ανεξαρτήτως του πόσο διατεθειμένοι είναι να υποφέρουν, η αρχική τους προοπτική για την υπηρεσία που παρέχουν και η πνευματική τους εικόνα για τον Θεό παραμένουν αμετάβλητες, επειδή δεν έχουν περάσει από την κρίση και την παίδευση του Θεού, από τον εξευγενισμό και την τελείωσή Του, κι επειδή κανένας δεν τους έχει οδηγήσει με την αλήθεια. Ακόμα κι αν πιστεύουν στον Ιησού τον Σωτήρα, κανένας τους δεν έχει δει ποτέ τον Σωτήρα. Τον γνωρίζουν μόνο μέσα από θρύλους και διαδόσεις. Συνεπώς, η υπηρεσία που παρέχουν δεν αξίζει περισσότερο από το να υπηρετείς στην τύχη, με τα μάτια κλειστά, σαν ένας τυφλός που υπηρετεί τον ίδιο του τον πατέρα. Τι μπορεί να επιτευχθεί, τελικά, μέσα από αυτού του είδους την υπηρεσία; Και ποιος θα την ενέκρινε; Από την αρχή μέχρι το τέλος, η υπηρεσία που παρέχουν δεν αλλάζει ποτέ καθόλου. Λαμβάνουν μόνο μαθήματα που προέρχονται από τον άνθρωπο και βασίζουν την υπηρεσία τους μόνο στη φυσικότητά τους και σ’ αυτά που αρέσουν στους ίδιους. Τι καρπούς θα μπορούσε αυτό να δρέψει; Ούτε καν ο Πέτρος, ο οποίος είδε τον Ιησού, δεν ήξερε πώς να υπηρετήσει, με τρόπο που να εκπληρώνει το θέλημα του Θεού. Μόνο στο τέλος, στα βαθιά του γεράματα, άρχισε να καταλαβαίνει. Τι λέει αυτό για εκείνους τους τυφλούς που δεν έχουν βιώσει καμία αντιμετώπιση ή κανένα κλάδεμα και δεν έχουν κανέναν να τους καθοδηγεί; Η υπηρεσία πολλών από εσάς την οποία προσφέρετε σήμερα δεν μοιάζει μ’ εκείνη αυτών των τυφλών ανθρώπων; Όλοι εκείνοι που δεν έχουν λάβει την κρίση, που δεν έχουν δεχθεί κλάδεμα και αντιμετώπιση και δεν έχουν αλλάξει, δεν είναι οι ημιτελώς κατακτημένοι; Σε τι χρησιμεύουν αυτού τους είδους οι άνθρωποι; Αν ο τρόπος σκέψης, η κατανόησή σου για τη ζωή και η κατανόησή σου για τον Θεό δεν δείχνουν καμία καινούρια αλλαγή και κανένα αποτέλεσμα, ούτε έστω και λίγο αληθινό κέρδος, δεν πετυχαίνεις ποτέ κάτι αξιόλογο στην υπηρεσία σου! Χωρίς όραμα και χωρίς νέα κατανόηση για το έργο του Θεού, δεν μπορείς να είσαι ένα κατακτημένο άτομο. Ο τρόπος που ακολουθείς τον Θεό θα είναι, τότε, σαν εκείνων που υποφέρουν και νηστεύουν, θα έχει μηδαμινή αξία! Ακριβώς επειδή υπάρχει ελάχιστη μαρτυρία σ’ ό,τι κάνουν, λέω ότι η υπηρεσία τους είναι ανώφελη! Αυτοί οι άνθρωποι υποφέρουν καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής τους, περνάνε χρόνο στη φυλακή και, κάθε ώρα και στιγμή, υπομένουν, δίνουν έμφαση στην αγάπη και την καλοσύνη και κουβαλάνε τον σταυρό τους. Αντιμετωπίζουν τη συκοφάντηση και την απόρριψη του κόσμου και βιώνουν κάθε είδους ταλαιπωρία. Υπακούν μέχρι τέλους, όμως εξακολουθούν να μην έχουν κατακτηθεί και να μην μπορούν να προσφέρουν καμία μαρτυρία περί κατάκτησης. Ο βαθμός στον οποίον έχουν υποφέρει δεν είναι αμελητέος, όμως μέσα τους δεν γνωρίζουν καθόλου τον Θεό. Δεν έχουν αντιμετωπιστεί καθόλου ο παλιός τρόπος σκέψης τους, οι παλιές αντιλήψεις, οι θρησκευτικές πρακτικές, η κατασκευασμένη από τον άνθρωπο κατανόηση και οι ανθρώπινες ιδέες τους. Δεν υπάρχει καμία νέα κατανόηση μέσα τους. Ούτε ελάχιστη από την κατανόησή τους για τον Θεό δεν είναι αληθής ή ακριβής. Έχουν παρανοήσει το θέλημα του Θεού. Μπορούν να υπηρετήσουν έτσι τον Θεό; Όπως κι αν κατανόησες τον Θεό στο παρελθόν, ας υποτεθεί ότι διατηρείς αυτήν την κατανόηση μέχρι σήμερα και συνεχίζεις να βασίζεις την κατανόησή σου για τον Θεό στις δικές σου αντιλήψεις και ιδέες, ασχέτως του τι κάνει ο Θεός. Δηλαδή, ας υποτεθεί ότι δεν κατέχεις καμία νέα, αληθινή κατανόηση για τον Θεό και δεν καταφέρνεις να γνωρίσεις την αληθινή εικόνα και διάθεση του Θεού. Ας υποτεθεί ότι η κατανόησή σου για τον Θεό εξακολουθεί να καθοδηγείται από έναν φεουδαρχικό, δεισιδαιμονικό τρόπο σκέψης και είναι ακόμα αποκύημα της ανθρώπινης φαντασίας και των ανθρώπινων αντιλήψεων. Αν ισχύει κάτι τέτοιο, τότε δεν έχεις κατακτηθεί. Ο λόγος που σου λέω όλα τα λόγια τώρα, είναι για να σου δώσω τη δυνατότητα να καταλάβεις και να χρησιμοποιήσεις αυτήν τη γνώση ως οδηγό για μια ακριβή και νέα κατανόηση. Ο σκοπός είναι, επίσης, να απαλλαχτείς από όλες εκείνες τις παλιές αντιλήψεις και την παλιά γνώση που κουβαλάς μέσα σου, ώστε να μπορέσεις να αποκτήσεις μια νέα κατανόηση. Αν πραγματικά τρως και πίνεις τον λόγο Μου, τότε η κατανόησή σου θα αλλάξει σε μεγάλο βαθμό. Εφόσον διατηρείς μια υπάκουη καρδιά, καθώς τρως και πίνεις τον λόγο του Θεού, η προοπτική σου θα ανθίσει. Εφόσον μπορείς να αποδέχεσαι την επαναλαμβανόμενη παίδευση, η παλιά σου νοοτροπία σταδιακά θα αλλάξει. Εφόσον η παλιά σου νοοτροπία αντικατασταθεί πλήρως με μια νέα, η πράξη σου θα αλλάξει κι αυτή αναλόγως. Μ’ αυτόν τον τρόπο, η υπηρεσία που παρέχεις θα γίνεται ολοένα πιο καίρια, ολοένα πιο ικανή να εκπληρώσει το θέλημα του Θεού. Αν μπορείς να αλλάξεις τη ζωή σου, την κατανόησή σου για τη ζωή, καθώς και τις πολλές αντιλήψεις που έχεις για τον Θεό, τότε, η φυσικότητά σου σταδιακά θα ελαττωθεί. Αυτό και μόνο αυτό είναι το αποτέλεσμα μετά από την κατάκτηση του ανθρώπου από τον Θεό· αυτή είναι η αλλαγή που θα γίνει εμφανής στον άνθρωπο. Αν όταν πιστεύεις στον Θεό, το μόνο που ξέρεις είναι να καθυποτάσσεις το σώμα σου, να υπομένεις και να υποφέρεις, και δεν σου είναι ξεκάθαρο το αν αυτό που κάνεις είναι σωστό ή λάθος, πόσο μάλλον για ποιον το κάνεις, τότε, πώς μπορεί μια τέτοιου είδους πράξη να οδηγήσει σε αλλαγή;

από «Η εσωτερική αλήθεια του έργου της κατάκτησης (3)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

8. Θα πρέπει να καταλάβετε ότι αυτό που απαιτώ από εσάς δεν είναι να έχετε το σώμα σας σε δεσμά ή να ελέγχετε το μυαλό σας και να το αποτρέπετε να κάνει αυθαίρετες σκέψεις. Αυτός δεν είναι ούτε ο στόχος του έργου ούτε το έργο που πρέπει να γίνει εδώ και τώρα. Αυτό που χρειάζεται, εδώ και τώρα, είναι να έχετε μια κατανόηση από τη θετική οπτική γωνία, ώστε να μπορέσετε να αλλάξετε. Αυτό που χρειάζεται να κάνετε περισσότερο είναι να εφοδιαστείτε με τα λόγια του Θεού, δηλαδή, να εφοδιαστείτε πλήρως με την αλήθεια και το όραμα που έχετε μπροστά σας αυτήν τη στιγμή, και μετά να προχωρήσετε και να τα κάνετε πράξη. Αυτή είναι η ευθύνη σας. Δεν σας ζητάω να αναζητήσετε και να αποκτήσετε ακόμα μεγαλύτερη φώτιση. Επί του παρόντος, απλώς δεν έχετε το ανάστημα για να το κάνετε. Αυτό που χρειάζεται από εσάς είναι να κάνετε ό,τι μπορείτε για να τρώτε και να πίνετε τον λόγο του Θεού. Πρέπει να κατανοήσετε το έργο του Θεού και να γνωρίζετε τη φύση σας, την ουσία και τον παλιό τρόπο ζωής σας. Ειδικότερα, πρέπει να γνωρίζετε αυτές τις παλιές, εσφαλμένες πρακτικές σας και τις ανθρώπινες πράξεις σας. Για να αλλάξετε, θα πρέπει να αρχίσετε αλλάζοντας τον τρόπο σκέψης σας. Πρώτα, αντικαταστήστε τον παλιό τρόπο σκέψης με τον καινούργιο και αφήστε τον νέο τρόπο σκέψης να διέπει τα λόγια, τις ενέργειες και τη ζωή σας. Αυτό είναι το ζητούμενο για καθέναν από εσάς. Μην πράττετε και μην ακολουθείτε τυφλά. Πρέπει να έχετε μια βάση κι έναν στόχο. Μη γελιέστε. Πρέπει να γνωρίζετε για ποιο πράγμα ακριβώς είναι η πίστη σας στον Θεό, τι πρέπει να κερδηθεί απ’ αυτήν και σε τι θα πρέπει να εισέλθετε εδώ και τώρα. Είναι επιτακτικό να τα γνωρίζεις ολ’ αυτά.

από «Η εσωτερική αλήθεια του έργου της κατάκτησης (3)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

9. Αφότου ο Θεός πραγματοποίησε δύο στάδια του έργου Του στο Ισραήλ, οι Ισραηλίτες, καθώς και όλοι οι εθνικοί, υιοθέτησαν την εξής αντίληψη: Παρόλο που είναι αλήθεια ότι ο Θεός είναι ο δημιουργός των πάντων, είναι πρόθυμος να είναι μόνο ο Θεός των Ισραηλιτών, όχι ο Θεός των εθνικών. Οι Ισραηλίτες πιστεύουν το εξής: Ο Θεός μπορεί να είναι μόνο ο Θεός μας, όχι ο Θεός εσάς των εθνικών, κι επειδή δεν έχετε φόβο του Ιεχωβά, ο Ιεχωβά —ο Θεός μας— σας απεχθάνεται. Οι Ιουδαίοι πιστεύουν, περαιτέρω, το εξής: Ο Κύριος Ιησούς πήρε τη δική μας μορφή, τη μορφή των Ιουδαίων, και είναι ένας Θεός που φέρει το σημάδι των Ιουδαίων. Ο Θεός εργάζεται ανάμεσά μας. Η εικόνα του Θεού και η δική μας είναι παρόμοιες, η εικόνα μας είναι κοντά μ’ εκείνη του Θεού. Ο Κύριος Ιησούς είναι ο Βασιλέας μας, ο Βασιλέας των Ιουδαίων, δεν αξίζει στους εθνικούς να λάβουν μια τόσο μεγάλη σωτηρία. Ο Κύριος Ιησούς είναι η προσφορά περί αμαρτίας για εμάς, τους Ιουδαίους. Απλώς και μόνο βάσει αυτών των δύο σταδίων του έργου, οι Ισραηλίτες και οι Ιουδαίοι διαμόρφωσαν τόσες πολλές αντιλήψεις. Με αυταρχικό τρόπο διεκδικούν τον Θεό για τον εαυτό τους, και δεν επιτρέπουν ο Θεός να είναι επίσης ο Θεός των εθνικών. Εξ αυτού, ο Θεός έγινε ένα κενό στην καρδιά των εθνικών. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι όλοι έμαθαν να πιστεύουν ότι ο Θεός δεν θέλει να είναι ο Θεός των εθνικών και ότι Του αρέσουν μόνο οι Ισραηλίτες — ο εκλεκτός λαός Του — και οι Ιουδαίοι, ειδικά οι μαθητές που Τον ακολούθησαν. Δεν γνωρίζεις ότι το έργο που έκαναν ο Ιεχωβά και ο Ιησούς ήταν για την επιβίωση όλης της ανθρωπότητας; Αναγνωρίζεις ότι ο Θεός είναι ο Θεός όλων εσάς που γεννηθήκατε εκτός του Ισραήλ; Δεν είναι ο Θεός εδώ, ανάμεσά σας, σήμερα; Δεν μπορεί να είναι όνειρο, σωστά; Δεν αποδέχεστε αυτήν την πραγματικότητα; Δεν τολμάτε να το πιστεύετε ή να το σκέφτεστε. Ανεξαρτήτως του πώς το βλέπετε, δεν είναι ο Θεός εδώ, ανάμεσά σας; Φοβάστε ακόμα να πιστέψετε αυτά τα λόγια; Από τώρα και στο εξής, δεν είναι όλοι οι κατακτημένοι και όλοι όσοι θέλουν να είναι ακόλουθοι του Θεού ο εκλεκτός Του λαός; Δεν είστε όλοι εσείς, οι ακόλουθοι του σήμερα, ο εκλεκτός λαός έξω από το Ισραήλ; Η θέση σας δεν είναι η ίδια με αυτή των Ισραηλιτών; Όλα αυτά δεν είναι τα όσα θα πρέπει να αναγνωρίσετε; Αυτός δεν είναι ο στόχος του έργου της κατάκτησής σας; Από τη στιγμή που μπορείτε να δείτε τον Θεό, Εκείνος θα είναι ο Θεός σας για πάντα, από την αρχή και στο μέλλον. Δεν θα σας εγκαταλείψει, εφόσον όλοι σας είστε διατεθειμένοι να Τον ακολουθήσετε και να Του είστε αφοσιωμένοι, υπάκουες δημιουργίες.

από «Η εσωτερική αλήθεια του έργου της κατάκτησης (3)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

10. Τι σημαίνει να οδηγείται κανείς στην τελείωση; Τι σημαίνει να έχει κατακτηθεί; Ποια κριτήρια πρέπει να πληροί κανείς, προκειμένου να κατακτηθεί; Και ποια κριτήρια πρέπει να πληροί κανείς, προκειμένου να οδηγηθεί στην τελείωση; Η κατάκτηση και η τελείωση εξυπηρετούν και τα δύο τον σκοπό της κατεργασίας του ανθρώπου, ούτως ώστε αυτός να επιστρέψει στην αρχική του εικόνα και να απελευθερωθεί από τη διεφθαρμένη σατανική διάθεση του και την επιρροή του Σατανά. Η κατάκτηση λαμβάνει χώρα στην αρχή της διαδικασίας της κατεργασίας του ανθρώπου, δηλαδή είναι το πρώτο στάδιο του έργου. Η τελείωση είναι το δεύτερο στάδιο ή το καταληκτικό έργο. Κάθε ανθρώπινο ον οφείλει να περάσει από το στάδιο της κατάκτησης, διαφορετικά δεν θα μπορέσει να γνωρίσει τον Θεό και δεν θα ξέρει ότι υπάρχει Θεός, δηλαδή, δεν θα μπορεί να αναγνωρίσει τον Θεό. Αν κάποιος δεν αναγνωρίζει τον Θεό, τότε θα του είναι αδύνατον να οδηγηθεί στην ολοκλήρωση από τον Θεό, επειδή δεν θα πληροί τα κριτήρια γι’ αυτήν την ολοκλήρωση. Αν δεν αναγνωρίζεις καν τον Θεό, πώς θα μπορέσεις να Τον γνωρίσεις; Και πώς θα Τον αναζητήσεις; Δεν θα μπορείς, επίσης, να γίνεις μάρτυρας για Εκείνον, πόσο μάλλον να έχεις μια πίστη που να Τον ικανοποιεί. Συνεπώς, όποιος θέλει να φτάσει στην ολοκλήρωση, το πρώτο στάδιο θα είναι να περάσει πρώτα από το έργο της κατάκτησης. Αυτή είναι η πρώτη προϋπόθεση. Όμως, είτε πρόκειται για την κατάκτηση είτε για την τελείωση, και τα δύο έχουν ως στόχο την κατεργασία του ανθρώπου και την αλλαγή του, και καθένα από τα δύο αποτελεί ένα στοιχείο του έργου για τη διαχείριση του ανθρώπου. Αυτά τα δύο στάδια είναι απαραίτητα για τη μετατροπή του οποιουδήποτε σε ένα ολοκληρωμένο άτομο· κανένα στάδιο δεν μπορεί να παραληφθεί. Είναι αλήθεια ότι το «να κατακτηθείς» δεν ακούγεται ωραία, όμως στην πραγματικότητα, η κατάκτηση ενός ατόμου είναι η διαδικασία της αλλαγής του. Αφότου κατακτηθείς, μπορεί να μην έχεις απαλλαχτεί πλήρως από τη διεφθαρμένη διάθεσή σου, όμως θα την έχεις γνωρίσει. Μέσα από το έργο της κατάκτησης θα γνωρίσεις την άθλια ανθρώπινη φύση σου, καθώς και το πόση ανυπακοή επιδεικνύεις. Παρόλο που δεν θα είσαι ικανός να τα απορρίψεις ή να τα αλλάξεις, εντός της σύντομης χρονικής περιόδου του έργου της κατάκτησης, τουλάχιστον θα τα γνωρίσεις. Αυτό θα θέσει τα θεμέλια της τελείωσής σου. Οπότε, η κατάκτηση και η τελείωση γίνονται και οι δύο με σκοπό την αλλαγή του ανθρώπου, γίνονται για να απαλλαχτεί ο άνθρωπος από τη διεφθαρμένη σατανική του διάθεση, ώστε να μπορέσει να δώσει πλήρως τον εαυτό του στον Θεό. Η κατάκτηση είναι το πρώτο βήμα για την αλλαγή της ανθρώπινης διάθεσης, καθώς και το πρώτο βήμα για να δώσει ο άνθρωπος πλήρως τον εαυτό του στον Θεό, είναι ένα βήμα πιο χαμηλά από την τελείωση. Η διάθεση της ζωής ενός κατακτημένου ατόμου αλλάζει κατά πολύ λιγότερο, απ’ ότι ενός ατόμου που έχει οδηγηθεί στην τελείωση. Το να κατακτηθείς και το να τελειωθείς είναι δύο πράγματα εννοιολογικά διαφορετικά μεταξύ τους, επειδή είναι διαφορετικές φάσεις του έργου και επειδή διατηρούν τους ανθρώπους σε διαφορετικά πρότυπα· η κατάκτηση τούς διατηρεί σε χαμηλότερα πρότυπα και η τελείωση σε υψηλότερα. Όσοι έχουν οδηγηθεί στην τελείωση είναι δίκαιοι άνθρωποι, άνθρωποι που έχουν γίνει άγιοι και αγνοί· αποτελούν την αποκρυστάλλωση του έργου της διαχείρισης της ανθρωπότητας ή τελικά προϊόντα. Παρόλο που δεν είναι τέλειοι άνθρωποι που αναζητούν να ζήσουν μια ζωή γεμάτη νόημα. Όμως, οι κατακτημένοι μόνο στα λόγια αναγνωρίζουν την ύπαρξη του Θεού· αναγνωρίζουν ότι ο ίδιος ο Θεός έχει ενσαρκωθεί, ότι ο Λόγος εμφανίζεται μέσα από τη σάρκα και ότι ο Θεός έχει έρθει στη γη για να κάνει το έργο της κρίσεως και της παίδευσης. Επίσης, αναγνωρίζουν ότι η κρίση και η παίδευση του Θεού, καθώς και η πάταξη και ο εξευγενισμός είναι όλα επωφελή για τον άνθρωπο. Αυτό σημαίνει ότι μόλις κι έχουν αρχίσει να παίρνουν ανθρώπινη μορφή και να έχουν κάποια κατανόηση για τη ζωή, αλλά ακόμα πολύ ομιχλώδη. Με άλλα λόγια, μόλις που αρχίζουν να κατέχουν ανθρώπινη φύση. Αυτά είναι τα αποτελέσματα της κατάκτησης. Όταν οι άνθρωποι βαδίζουν το μονοπάτι της τελείωσης, η παλιά τους διάθεση είναι δυνατόν να αλλάξει. Επιπροσθέτως, η ζωή τους συνεχίζει να εξελίσσεται και εισέρχονται σταδιακά όλο και πιο βαθιά στην αλήθεια. Έχουν την ικανότητα να απεχθάνονται τον κόσμο και όλους εκείνους που δεν επιδιώκουν την αλήθεια. Απεχθάνονται ειδικά τους ίδιους τους εαυτούς τους, αλλά ακόμα περισσότερο, γνωρίζουν ξεκάθαρα τους εαυτούς τους. Είναι πρόθυμοι να ζήσουν με βάση την αλήθεια και θέτουν ως στόχο τους την επιδίωξη της αλήθειας. Δεν είναι πρόθυμοι να ζήσουν με τις σκέψεις που παράγει το ίδιο τους το μυαλό και νιώθουν απέχθεια για την αυταρέσκεια, την ξιπασιά και την υπεροψία του ανθρώπου. Ομιλούν με μια έντονη αίσθηση της ευπρέπειας, χειρίζονται τα όποια θέματα με διάκριση και σοφία, και είναι πιστοί και υπάκουοι στον Θεό. Αν βιώσουν μια περίπτωση παίδευσης και κρίσης, όχι μόνο δεν καθίστανται παθητικοί και αδύναμοι, αλλά αντιθέτως είναι ευγνώμονες για την παίδευση και την κρίση από τον Θεό. Πιστεύουν ότι δεν μπορούν να ζήσουν χωρίς την παίδευση και την κρίση του Θεού· μέσα από αυτά τα στοιχεία μπορούν και έχουν την προστασία Του. Δεν επιδιώκουν μια πίστη ειρήνης και χαράς ή αναζήτησης του άρτου του επιούσιου. Ούτε και κυνηγάνε τις προσωρινές σαρκικές απολαύσεις. Αυτά χαρακτηρίζουν εκείνους που έχουν οδηγηθεί στην τελείωση.

από «Η εσωτερική αλήθεια του έργου της κατάκτησης (4)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

11. Το έργο της κατάκτησης που γίνεται σε εσάς έχει βαθύτατη σημασία. Πρώτον, ο σκοπός αυτού του έργου είναι να οδηγήσει στην τελείωση μια ομάδα ανθρώπων, δηλαδή, να τους οδηγήσει στην τελείωση δημιουργώντας μια ομάδα νικητών, ως την πρώτη ομάδα ανθρώπων που έχουν φτάσει στην τελείωση, δηλαδή τα πρωτοκάρπια. Δεύτερον, είναι να επιτρέψει στα δημιουργημένα πλάσματα να απολαύσουν την αγάπη του Θεού, να λάβουν τη σπουδαιότερη σωτηρία του Θεού και να λάβουν την πλήρη σωτηρία του Θεού. Αυτό που επιτρέπει στον άνθρωπο να απολαύσει, δεν είναι μόνο έλεος, αγάπη και τρυφερότητα, αλλά, πάνω απ’ όλα, παίδευση και κρίση. Από τη δημιουργία του κόσμου μέχρι σήμερα, όλα όσα έχει κάνει ο Θεός στο έργο Του είναι αγάπη, χωρίς κανένα μίσος για τον άνθρωπο. Ακόμα και η παίδευση και η κρίση που έχετε δει, είναι επίσης αγάπη, μια πιο αληθινή και πιο πραγματική αγάπη: αυτή η αγάπη οδηγεί τον άνθρωπο στη σωστή οδό της ανθρώπινης ζωής. Τρίτον, είναι να γίνει μάρτυρας ενώπιον του Σατανά. Τέταρτον, είναι να θέσει τα θεμέλια για τη διάδοση του μελλοντικού ευαγγελικού έργου. Όλο το έργο που έχει κάνει αποσκοπεί να οδηγήσει τους ανθρώπους στη σωστή οδό της ανθρώπινης ζωής, ώστε να μπορούν να έχουν την κανονική ζωή του ανθρώπινου είδους, επειδή ο άνθρωπος δεν γνωρίζει πώς να ζήσει τη ζωή του. Χωρίς μια τέτοια καθοδήγηση, το μόνο που θα μπορέσεις να κάνεις θα είναι να ζεις μια κενή ζωή, μια άχρηστη και χωρίς νόημα ζωή, και δεν θα γνωρίζεις καθόλου πώς να είσαι ένα φυσιολογικό άτομο. Αυτή είναι η βαθύτερη σημασία της κατάκτησης του ανθρώπου.

από «Η εσωτερική αλήθεια του έργου της κατάκτησης (4)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

12. Όλοι εσείς είστε απόγονοι του Μωάβ. Η πραγματοποίηση του έργου της κατάκτησης επάνω σας είναι η μεγάλη σωτηρία σας. Όλοι σας ζείτε σε έναν τόπο αμαρτίας και ακολασίας· είστε όλοι ακόλαστοι και αμαρτωλοί. Σήμερα, όχι μόνο μπορείτε να δείτε τον Θεό, αλλά, πάνω απ’ όλα, έχετε λάβει παίδευση και κρίση, έχετε λάβει τόσο βαθιά σωτηρία, δηλαδή, έχετε λάβει τη μέγιστη αγάπη του Θεού. Όλα όσα Εκείνος κάνει είναι πραγματική αγάπη για εσάς. Εκείνος δεν έχει καμία κακή πρόθεση. Σας κρίνει λόγω των αμαρτιών σας, ώστε να μπορέσετε να εξετάσετε τον εαυτό σας και να λάβετε αυτήν τη φοβερή σωτηρία. Όλα αυτά γίνονται για να κατεργαστεί τον άνθρωπο. Από την αρχή μέχρι το τέλος, ο Θεός κάνει τα μέγιστα για να σώσει τον άνθρωπο, και σε καμία περίπτωση δεν είναι πρόθυμος να καταστρέψει ολοσχερώς τους ανθρώπους που Εκείνος δημιούργησε με τα ίδια Του τα χέρια. Τώρα έχει έρθει ανάμεσά σας για να κάνει έργο· δεν αποτελεί αυτό ακόμα μεγαλύτερη σωτηρία; Αν σας μισούσε, θα έκανε ένα έργο τέτοιου μεγέθους για να σας καθοδηγήσει προσωπικά; Γιατί να υποφέρει τόσο; Ο Θεός δεν σας μισεί ούτε έχει κακές προθέσεις απέναντί σας. Θα πρέπει να γνωρίζετε ότι η αγάπη του Θεού είναι η πιο αληθινή αγάπη. Μόνο λόγω της ανυπακοής των ανθρώπων, πρέπει Εκείνος να τους σώσει μέσω της κρίσης· διαφορετικά, δεν θα σώζονταν. Καθότι δεν γνωρίζετε πώς να ζήσετε τη ζωή σας ή πώς να ζείτε, και ζείτε σε αυτόν τον ακόλαστο και αμαρτωλό τόπο και είστε ακόλαστοι και αισχροί διάβολοι, Εκείνος δεν αντέχει να σας αφήσει να γίνετε ακόμα πιο διεφθαρμένοι, αλλά και ούτε αντέχει να σας βλέπει να ζείτε σε ένα βρομερό τόπο σαν κι αυτόν, όπου ο Σατανάς σας ποδοπατά κατά βούληση ή να σάς αφήνει να πέσετε στον Άδη. Το μόνο που θέλει Εκείνος είναι να αποκτήσει αυτήν την ομάδα από εσάς και να σας σώσει τελείως. Αυτός είναι ο βασικός σκοπός για τον οποίον επιτελεί το έργο της κατάκτησης σε εσάς· είναι μόνο για τη σωτηρία.

από «Η εσωτερική αλήθεια του έργου της κατάκτησης (4)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

13. Αν και η παίδευση και η κρίση αποτελούν εξευγενισμό και ανηλεείς αποκαλύψεις στον άνθρωπο, γίνονται για να τον τιμωρήσουν για τις αμαρτίες του και να τιμωρήσουν τη σάρκα του, κανένα κομμάτι αυτού του έργου δεν προορίζεται για να καταδικάσει και να εξοντώσει τη σάρκα του. Οι βαριές αποκαλύψεις του λόγου αποσκοπούν όλες να σε οδηγήσουν στο σωστό μονοπάτι. Έχετε βιώσει προσωπικά τόσο πολύ από αυτό το έργο και, είναι ξεκάθαρο, ότι δεν σας έχει οδηγήσει σε κάποιο κακό μονοπάτι! Όλα αυτά γίνονται για να μπορέσετε να βιώσετε μια κανονική ανθρώπινη φύση, όλα αυτά είναι πράγματα τα οποία η κανονική ανθρώπινη φύση σας μπορεί να πετύχει. Κάθε στάδιο αυτού του έργου γίνεται βάσει των αναγκών σου, σύμφωνα με τις αδυναμίες σου και σύμφωνα με το πραγματικό ανάστημά σου, και κανένα αφόρητο βάρος δεν σας επιβάλλεται. Παρόλο που δεν μπορείς να το δεις αυτό ξεκάθαρα τώρα και νιώθεις ότι είμαι σκληρός μαζί σου, παρόλο που σκέφτεσαι συνεχώς ότι ο λόγος που σε παιδεύω και σε κρίνω καθημερινά και σε επιπλήττω καθημερινά είναι επειδή σε μισώ, και παρόλο που αυτό που λαμβάνεις είναι παίδευση και κρίση, στην πραγματικότητα είναι όλα αγάπη για εσένα, αλλά και μεγάλη προστασία για εσένα. Αν δεν μπορείς να αντιληφθείς το βαθύτερο νόημα αυτού του έργου, τότε απλώς δεν υπάρχει καμία περίπτωση για εσένα να συνεχίσεις την εμπειρία σου. Πρέπει να νιώσεις παρηγορημένος για μια τέτοιου είδους σωτηρία. Μην αρνείσαι να επανακτήσεις τις αισθήσεις σου. Εφόσον έχεις φτάσει μέχρι εδώ, θα πρέπει να βλέπεις ξεκάθαρα τη σημασία αυτού του έργου της κατάκτησης. Δεν θα πρέπει να έχεις πλέον τέτοιου είδους απόψεις!

από «Η εσωτερική αλήθεια του έργου της κατάκτησης (4)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Προηγούμενο:Μια ανθολογία από τα τέσσερα κείμενα του λόγου του Θεού σχετικά με «Το μυστήριο της ενσάρκωσης»

Επόμενο:Οι δύο ενσαρκώσεις ολοκληρώνουν τη σημασία της ενσάρκωσης

Σχετικό περιεχόμενο