Η Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού Εφαρμογή

Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Συμπαγή χρώματα

Θέματα

Γραμματοσειρά

Μέγεθος γραμματοσειράς

Διάστημα γραμμής

Πλάτος σελίδας

Δεν βρέθηκαν αποτελέσματα

7.Το υπεροπτικό πνεύμα πριν την πτώση

Μπάισου, πόλη Σένγιανγκ

Επειδή το απαιτούσε η δουλειά, μετατέθηκα σε άλλον τόπο εργασίας. Εκείνη την εποχή, ήμουν πολύ ευγνώμων στον Θεό. Ένιωθα πως μου έλειπαν τόσα πολλά, ωστόσο μέσω της θεϊκής προαγωγής του Θεού, μου δόθηκε η ευκαιρία να εκπληρώσω τα καθήκοντά μου σε ένα τόσο όμορφο εργασιακό περιβάλλον. Έδωσα έναν όρκο στον Θεό μέσα από την καρδιά μου: Θα έκανα το καλύτερο που μπορούσα για να ανταποδώσω στον Θεό.

Ωστόσο, αφότου έφτασα, ανακάλυψα πολλά κενά στο έργο που επιτελούνταν. Συνεπώς, το ανέλαβα προσωπικά να αρχίσω να ελέγχω κάθε κομμάτι του έργου. Καθώς εκτελούσα τους ελέγχους μου, συγχρόνως σκεφτόμουν μέσα μου: «Πώς έγινε οποιαδήποτε εργασία μ’ αυτόν τον τρόπο; Καμία εργασία δεν είχε τη σωστή διαχείριση! Νόμιζα πως η δουλειά εδώ θα ήταν εξαιρετική. Όμως ποτέ δεν σκέφτηκα πως θα ήταν χειρότερη από την προηγούμενη δουλειά μου. Τώρα που είμαι εδώ, θα πρέπει να γίνει η διαχείριση σωστά, βήμα-βήμα, σύμφωνα με τη διευθέτηση της εργασίας. Θα οδηγήσω όλους τους αδελφούς και τις αδελφές να εισέλθουν στη ζωή.» Εξαιτίας αυτού, συναντήθηκα με τους συντονιστές, αρχίσαμε να οργανώνουμε κάθε τμήμα της εργασίας, να επικοινωνούμε, να σχεδιάζουμε και να κανονίζουμε. Κατά τις επικοινωνίες μου, συχνά αποκάλυπτα τα πραγματικά μου αισθήματα, «Η ποιότητα της δουλειάς εδώ είναι πολύ χαμηλή. Η προηγούμενη δουλειά μου δεν ήταν όπως η δική σας τώρα. Στον παλιό μου χώρο εργασίας, πάντα διαχειριζόμασταν τη δουλειά μ’ αυτόν και μ’ αυτόν τον τρόπο, πάντα το κάναμε καλά. Ήμασταν υπάκουοι στον Θεό …» Μετά από αυτές τις συναντήσεις, κάποιοι από τους συντονιστές είπαν: «Ακριβώς! Δεν κάναμε καμιά δουλειά πραγματικής αξίας. Αυτή τη φορά, πρέπει να ξεκινήσουμε από την αρχή και να κάνουμε τη δουλειά μας σύμφωνα με τις απαιτήσεις του Θεού.» Κάποιοι άλλοι είπαν: «Σ’ ευχαριστούμε για τη σπουδαία επικοινωνία και για ό,τι κανόνισες σήμερα. Διαφορετικά, η έλλειψη προσοχής μας για τα μέτρα ασφαλείας θα ήταν πολύ επικίνδυνη.» Ακούγοντας αυτά τα λόγια, χάρηκα πολύ. Αισθάνθηκα πως ήμουν πραγματικά πιο δυνατή από τον προηγούμενο ηγέτη τους. Αν και ήμουν περήφανη για τον εαυτό μου, δεν μπόρεσα παρά να νιώσω και λίγο ένοχη: Ήταν στ’ αλήθεια πρέπον για μένα που μίλησα μ’ αυτόν τον τρόπο; Γιατί συνεχώς ανέφερα ότι ο προηγούμενος χώρος εργασίας μου ήταν καλύτερος; Όμως από την άλλη, σκέφτηκα: Πού είναι το κακό σ’ αυτά που είπα; Απλώς προσπαθούσα να τους διδάξω πώς να κάνουν μια καλύτερη δουλειά. Μ’ αυτόν τον τρόπο, δεν ακολούθησα την προτροπή του Αγίου Πνεύματος να εξετάσω τον εαυτό μου. Στη Βίβλο, στο βιβλίο των Παροιμιών διαβάζουμε: «Η υπερηφανία προηγείται του ολέθρου, και υψηλοφροσύνη του πνεύματος προηγείται της πτώσεως.» (Παροιμίες 16:18). Την ώρα που έπεφτα με τα μούτρα στη δουλειά γεμάτη ελπίδες, ένιωσα πως, μέσα στην καρδιά μου, έχανα την επαφή με τον Θεό. Όχι μόνο η δουλειά μου απέτυχε να πάρει το δρόμο της, αλλά επίσης η αποτελεσματικότητα του έργου μας για το ευαγγέλιο ενώ πήγαινε καταπληκτικά πήρε την κάτω βόλτα. Βρέθηκα σε μια τρομερά οδυνηρή θέση, αλλά δεν ήμουν σίγουρη πού έκανα λάθος. Έτσι, πλησίασα τον Θεό με ειλικρινή προσευχή για να ζητήσω την καθοδήγησή Του. Εκείνη τη στιγμή, τα λόγια ενός ύμνου άρχισαν να ηχούν στ’ αυτιά μου: «Ως ηγέτης που υπηρετεί τον Θεό, πρέπει κανείς να στηριχθεί σε αρχές. Ακόμα κι αν δεν μπορείς να επικοινωνήσεις την αλήθεια καθαρά, η καρδιά σου πρέπει να βρίσκεται στο σωστό μέρος. Πρέπει να εξυμνείς τον Θεό ό,τι κι αν γίνει και να γίνεις μάρτυρας για τον Θεό με τον καλύτερο τρόπο που μπορείς. Να λες μόνο τόσα, όσα εσύ ο ίδιος καταλαβαίνεις, μόνο να εξυμνείς και να γίνεσαι μάρτυρας για τον Θεό. Μην εξυμνείς τον εαυτό σου ούτε να αφήνεις άλλους να σε λατρεύουν. Ό,τι κι αν κάνεις, μην εξυμνείς τον εαυτό σου και άσε τους άλλους να σε λατρεύουν. Αυτή είναι η πρώτη αρχή που πρέπει να θυμάσαι» («Τρεις Αρχές που πρέπει να Θυμούνται οι Ηγέτες» από το βιβλίο «Ακολουθήστε τον Αμνό και τραγουδήστε νέα τραγούδια»). Δάκρυα κύλησαν στο πρόσωπό μου. Μεταμέλεια, ενοχή κι ευγνωμοσύνη, όλα την ίδια στιγμή γέμισαν την καρδιά μου. Θυμήθηκα όλα όσα είχα πει στους συντονιστές κι ένιωσα πως ήμουν στ’ αλήθεια ανάξια για τη θεϊκή προαγωγή του Θεού. Η εκκλησία κανόνισε να έρθω εδώ για να κάνω το καθήκον μου έτσι ώστε να εξυμνήσω τον Θεό και να γίνω μάρτυράς Του, να οδηγήσω αδελφούς και αδελφές στον Θεό και να τους βοηθήσω να Τον γνωρίσουν. Κι όμως, έκανα επίδειξη ανερυθρίαστα, εξύμνησα τον εαυτό μου, έγινα μάρτυρας για τον εαυτό μου, και ανέβασα τον εαυτό μου. Έπραξα έτσι, ώστε οι άλλοι να με θαυμάσουν και να με λατρέψουν. Ήμουν υπερήφανη. Έγινα μάρτυρας για τον εαυτό μου και ανέβασα τον εαυτό μου στο όνομα της αγάπης και της ικανοποίησης του Θεού. Πώς μπορεί ένα τόσο αχαρακτήριστο άτομο να αξίζει την υπηρεσία προς τον Θεό; Πώς μπορεί το έργο ενός τέτοιου ατόμου να ευλογηθεί από τον Θεό; Το μόνο που έκανα ήταν να συναγωνίζομαι τον Θεό για να κερδίσω τις καρδιές των ανθρώπων. Δεν ήμουν τίποτα περισσότερο από έναν αντίχριστο. Παρέμβαινα στο έργο του Θεού και ενεργούσα σαν αντίπαλός Του. Η διακονία μου ήταν καθαρά εναντίον του Θεού και ο Θεός το μίσησε. Όσο περισσότερο το σκεφτόμουν, τόσο περισσότερο απεχθανόμουν τον εαυτό μου. Το μόνο που μπόρεσα να κάνω, ήταν να πέσω με μετάνοια μπροστά στον Θεό και να Του φωνάξω: «Ω Θεέ! Σ’ ευχαριστώ για την παίδευσή Σου και για την κρίση Σου που με ξύπνησε, κάνοντάς με να αναγνωρίσω την ουσία μου και τη φύση του αντίχριστου, όπως αυτή του αρχαγγέλου. Ακόμα μου αποκάλυψες την κατεύθυνση της διακονίας μου, με βοήθησες να καταλάβω πως μόνο αν Σε εξυμνώ και γίνομαι μάρτυρας για Σένα θα Σε ικανοποιήσω, θα επιτρέψω να γίνει το θέλημά Σου και θα εκπληρώσω την αποστολή που μου έδωσες να κάνω. Μόνο το να Σε εξυμνώ και να γίνομαι μάρτυρας για Σένα είναι ένδοξα. Αυτό είναι το καθήκον μου για τον Δημιουργό ως δημιούργημα. Ω Θεέ! Από εδώ και πέρα, δεσμεύομαι να εξετάζω την καρδιά μου και τα κίνητρά μου πριν μιλήσω ή ενεργήσω, να Σε εξυμνώ συνειδητά και να γίνομαι μάρτυρας για Σένα, να οδηγώ αδελφούς και αδελφές να Σε γνωρίσουν και να κατευνάσω την καρδιά Σου ως κάποια που κατέχει την αλήθεια και την ανθρώπινη φύση.»

Επόμενο:Συνειδητοποιώντας πως περπατούσα το μονοπάτι των Φαρισαίων

Δείτε επίσης