Η Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού Εφαρμογή

Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Ποιο είναι το νόημα της ζωής; Ανακαλύψτε την απάντηση μέσα από την εμπειρία ενός κομίστα

50

Περιεχόμενα

Νεανικά όνειρα

Παλεύοντας για το όνειρό μου, αντιμετωπίζοντας εμπόδια σε κάθε στροφή

Φτάνοντας στο τέλος του ανώμαλου δρόμου και ερχόμενος ενώπιον του Θεού

Τα βάσανά μου προήλθαν από τη λάθος επιδίωξη

Βρίσκοντας νέα κατεύθυνση

Η μόνη ζωή που αξίζει και είναι ουσιαστική, είναι όταν επιζητάς να ανταπεξέλθεις στα πρότυπα των δημιουργημάτων

Από τον Σεν’αϊ, Ταϊβάν

Μια μέρα, είδα στις ειδήσεις ότι ένας διάσημος κομίστας από την Ταϊβάν είχε πεθάνει ξαφνικά, σε ηλικία μόλις 51 ετών. Τα νέα μου προκάλεσαν μικτά συναισθήματα. Είχε υπάρξει πραγματικά διακεκριμένο άτομο στον κόσμο των κόμικς και είχε δημιουργήσει πολλά εξαιρετικά έργα‧ πολλοί άνθρωποι τον ζήλευαν και τον θαύμαζαν. Διέθετε τόσο περιουσία όσο και φήμη – ποτέ δεν σκέφτηκα ότι θα κατέληγε να πεθάνει έτσι! Αδυνατώντας να συγκρατηθώ, αναστέναξα: Όταν κάποιος πεθαίνει, σε τι τον ωφελούν η όποια φήμη ή κοινωνική θέση που κατέχει; Στη συνέχεια, πέρασαν από το μυαλό μου η δική μου 30χρονη πορεία στη δημιουργία κόμικς…

Νεανικά όνειρα

Από μικρός μου άρεσε να σχεδιάζω κόμικς – ήταν κάτι στο οποίο πραγματικά εμβάθυνα και κατέβαλα πολλές προσπάθειες. Όταν ήμουν 25 χρονών, είχα την τύχη να δω από κοντά έναν κομίστα, και παρατήρησα ότι υπήρχαν πολλοί θαυμαστές που τον περιέβαλλαν, εκθειάζοντάς τον. Ζήλεψα πραγματικά, και λαχτάρησα την ημέρα που θα ήμουν όπως αυτός, το αστέρι της έκθεσης. Ήξερα ότι έπρεπε να συνεχίσω να εργάζομαι σκληρά για να φτάσουν οι δεξιότητές μου σε επαγγελματικό επίπεδο, αλλά νόμιζα ότι, αν ήμουν πρόθυμος να πληρώσω κάποιο τίμημα, η μέρα μου θα ερχόταν σίγουρα. Με κίνητρο τη σκέψη αυτή, θάφτηκα μέσα της πάνω από δέκα χρόνια. Δεν δίστασα να ξοδέψω αρκετών μηνών μισθούς, δεκάδες χιλιάδες γιουάν, σε ένα υψηλής ποιότητας σετ υλικών για κόμικς, προκειμένου να βελτιώσω τις ικανότητές μου. Ήμουν αρκετά σφιχτά οικονομικά, αλλά μου ήταν αδιάφορο. Προκειμένου να βελτιώσω τις ικανότητές μου, συχνά σχεδίαζα μέχρι τις δύο ή τρεις το πρωί, και όταν νύσταζα τόσο που πραγματικά δεν άντεχα άλλο, έπαιρνα έναν υπνάκο και, μόλις άνοιγα τα μάτια μου, το πρώτο πράγμα στο μυαλό μου ήταν το πώς θα τελείωνα ό, τι δούλευα. Περνούσα δέκα ή και περισσότερες ώρες κάθε μέρα σχεδιάζοντας, πάντα στην ίδια θέση, έτσι ο αυχένας, οι ώμοι, η πλάτη και το δεξί μου χέρι με πονούσαν τακτικά. Ακόμα και τα δάχτυλά μου άλλαξαν σχήμα και η όρασή μου άρχισε να χαλάει. Αλλά προς χάριν της επιτυχίας, έσφιγγα τα δόντια μου και το υπέμενα. Ενθουσιαζόμουν όταν τα κόμικς μου κέρδιζαν επαίνους από τους άλλους και μάλιστα ενέδιδα σε ονειροπολήσεις ότι ήμουν ήδη επιτυχημένος κομίστας, με ωραίο αυτοκίνητο και μεγάλο σπίτι. Αλλά στην πραγματική ζωή, ήμουν απλώς ένας κοινός υπάλληλος εταιρείας, και δεν είχα καμία πιθανότητα να γίνω διάσημος. Όσο καλά κι αν ζωγράφιζα, ποτέ δεν θα κατάφερνα να κερδίσω πολλά. Αισθανόμουν πραγματικά θλιμμένος και αποκαρδιωμένος.

Παλεύοντας για το όνειρό μου, αντιμετωπίζοντας εμπόδια σε κάθε στροφή

Σε μια προσπάθεια να προχωρήσω, παραιτήθηκα και βρήκα δουλειά στον μεγαλύτερο εκδοτικό οίκο της Ασίας, επειδή πολλοί διάσημοι κομίστες είχαν φτιάξει εκεί το όνομά τους. Νόμιζα ότι, αν είχα τη σωστή ευκαιρία δουλεύοντας εκεί, ίσως θα μπορούσα να κάνω όνομα. Μια φορά, ο υπεύθυνος ενός εκδότη κόμικς αποφάσισε να εκδώσει ένα περιοδικό με κόμικς τοπικών καλλιτεχνών, και επρόκειτο να έρθει στην εταιρεία μας για να βρει ταλαντούχους ανθρώπους. Όταν το άκουσα, ήμουν τόσο ενθουσιασμένος που δεν μπορούσα να κοιμηθώ για μέρες – σκεφτόμουν ότι η ευκαιρία ήταν δώρο εξ ουρανού, και ότι επιτέλους είχα την ευκαιρία να δείξω το ταλέντο μου, να βγω στο προσκήνιο. Ήμουν πολύ αγχωμένος. Σκεφτόμουν και ξανασκεφτόμουν τα πάντα, από την ιδέα του κόμικ, το αρχικό υλικό και την πλοκή, μέχρι τα χρώματά του. Συμβουλεύτηκα και μερικά άλλα κόμικς για να έχω σημείο αναφοράς. Καθώς έπρεπε να εργάζομαι την ημέρα, κάθε βράδυ ξενυχτούσα δουλεύοντας, και, λίγες αργότερα, είχα επιτέλους το τελικό προϊόν μου. Γεμάτος ελπίδα, πήγα να δω το αφεντικό μου, αλλά προς έκπληξή μου, είχαμε αντικρουόμενα οράματα‧ μάλιστα, διαπληκτιστήκαμε και τον προσέβαλα. Κατέληξε να επιλέξει τη δουλειά ενός συναδέλφου, και οι ελπίδες μου να κάνω όνομα, διαλύθηκαν.

Μετά από αυτό, ήμουν γεμάτος πίκρα, και μετάνιωνα για την υπερβολική βιασύνη μου τη συγκεκριμένη στιγμή. Ωστόσο, δεν αποθαρρύνθηκα. Επέστρεψα στον εκδοτικό οίκο για να υποβάλω το κόμικ μου‧ η δουλειά μου άρεσε πραγματικά στον αρχισυντάκτη των μυθιστορημάτων σε μορφή κόμικ, και έγινα ένας από τους εσωτερικούς κομίστες. Λίγο αργότερα, μου ανέθεσαν να δουλέψω με έναν σεναριογράφο για τη δημιουργία ενός μυθιστορήματος σε μορφή κόμικ και ήμουν έτοιμος να δώσω τα πάντα σε αυτό, αλλά μετά έμαθα ότι η επιτυχία της δημιουργίας μας εξαρτάτο από το αφεντικό που είχα προσβάλει. Δοκίμασα μυριάδες συναισθήματα. Λυπήθηκα για τις προηγούμενες ενέργειές μου, και ήξερα ότι όσο καλή κι αν ήταν η δουλειά μου, δεν επρόκειτο ποτέ να περάσει από το γραφείο του εν λόγω αφεντικού. Το μόνο που μπορούσα να κάνω ήταν να τα παρατήσω. Ήμουν πραγματικά αποκαρδιωμένος που έχασα άλλη μια ευκαιρία να γίνω κομίστας, και μισούσα τον εαυτό μου που είχα υπάρξει τόσο παρορμητικός. Αν δεν ήταν αυτό, ίσως η ευκαιρία εκείνη να αποτελούσε ένα βήμα προς την επιτυχία. Αναλογιζόμενος τις απανωτές αποτυχίες έπειτα από όλα αυτά τα χρόνια αγώνα και σκληρής δουλειάς για να πραγματοποιήσω το όνειρό μου, ήμουν γεμάτος απελπισία. Ο πόνος μου ήταν απερίγραπτος. Ένοιωθα ότι ο δρόμος μπροστά είχε γίνει απίστευτα σκοτεινός.

Καθώς ήμουν πικραμένος από τις διαλυμένες μου ελπίδες, το σχέδιο κατέστη για αρκετόν καιρό πολύ οδυνηρό για μένα, και δεν ήθελα ούτε να βλέπω στυλό και χαρτί. Αλλά ακόμα δεν ήθελα να παραιτηθώ από το όνειρό μου να γίνω κομίστας απλώς και μόνο γι’ αυτό, κι έτσι συνέχισα να σχεδιάζω, να σχεδιάζω και να σχεδιάζω. Πέρασαν πολλά χρόνια, κι εγώ υπέβαλλα τη δουλειά μου σε διάφορους εκδοτικούς οίκους, αλλά ήταν σαν να έριχνα βότσαλα στον ωκεανό. Κάθε μία αποτυχία ήταν εξαιρετικά οδυνηρή για μένα, και γινόμουν όλο και πιο μελαγχολικός. Συχνά καθόμουν εκεί, δίπλα στο ποτάμι, παρακολουθώντας αυτοκίνητα και ανθρώπους να πηγαινοέρχονται – ήμουν χαμένος και δεν ήξερα τι να κάνω. Αδυνατούσα να βγάλω μια άκρη: Γιατί είχα δουλέψει τόσο σκληρά, δίνοντας όλο μου το είναι, αλλά απλά δεν ήταν της μοίρας μου να τα καταφέρω; Μήπως δεν ήταν γραφτό; Ήταν προαποφασισμένο, να μην κάνω όνομα; Γιατί η ζωή είναι τόσο σκληρή;

Βλέποντάς με μονίμως κακοδιάθετο, η οικογένειά μου με συμβούλευε ξανά και ξανά να παραιτηθώ από το όνειρό μου. Αλλά ένοιωθα, πώς μπορούσα να τα παρατήσω έτσι εύκολα, έχοντας ξοδέψει τόσο πολύ χρόνο και χρήμα και έχοντας θυσιάσει ακόμα και την υγεία μου, όλα αυτά τα χρόνια; Δεν ήμουν καθόλου πρόθυμος να κάνω κάτι τέτοιο, γι’ αυτό συνέχισα να σχεδιάζω, αλλά έφτασα 60 ετών, κι ακόμα δεν είχα κάνει όνομα – η απογοήτευση με είχε συντρίψει. Κάθε φορά που έβλεπα τις δουλειές των πρώην συναδέλφων μου να εκτίθενται στα καταστήματα, γέμιζα από ζήλια και πόνο. Πίστευα ότι τα σχέδιά μου ήταν ισάξια με τα δικά τους, αλλά είχα περάσει πάνω από τριάντα χρόνια στα κόμικς, χωρίς να έχω να επιδείξω τίποτα! Αργά τη νύχτα, όταν όλα ήταν ήσυχα, κοίταζα τα σχέδια μου στο σπίτι, και αισθανόμουν ακόμα μεγαλύτερη απελπισία και πόνο. Δεν μπορούσα, παρά να αναρωτιέμαι συχνά: «Γιατί έχω αυτό το ταλέντο που έχει πάει στράφι, και δεν είχα την ευκαιρία να το χρησιμοποιήσω σωστά;» Πέρα από όλα αυτά, η επιθυμία μου να γίνω γνωστός ήταν ακόμα ανήσυχη σαν θηρίο στο κλουβί, και για χάρη και της πιο μικρής ελπίδας, εγώ ήμουν πρόθυμος να συνεχίσω να εργάζομαι σκληρά και να προσπαθώ.

Φτάνοντας στο τέλος του ανώμαλου δρόμου και ερχόμενος ενώπιον του Θεού

Το 2017, ρώτησα από δω κι από κει και ανακάλυψα ότι υπάρχει πραγματικά μεγάλη αγορά για κόμικς στις ΗΠΑ και την Ευρώπη, έτσι μου ήρθε η ιδέα ότι, αν πήγαινα σε κάποια χώρα της Δύσης, ίσως να μπορούσα να γίνω διάσημος και να κερδίσω πολλά χρήματα. Τούτο μου έδωσε νέα πνοή, και άρχισα να μαθαίνω τα είδη των κόμικς που ήταν κοινά στη Δύση. Μετά από λίγο καιρό, όταν κατάφερα επιτέλους να ετοιμάσω κάποιες δουλειές, ένοιωσα πανευτυχής και σχεδίαζα να τις στείλω σε έναν εκδότη του εξωτερικού. Τότε ακριβώς με βρήκε η σωτηρία του Θεού των εσχάτων ημερών και, παρ’ όλο που την αποδέχθηκα, συνέχιζα να είμαι συνεχώς απορροφημένος με την οργάνωση του κόμικ μου. Ήμουν εντελώς ανίκανος να κρατώ την καρδιά μου ήρεμη και δεν διάβαζα με σοβαρότητα τα λόγια του Θεού. Μόνο όταν έσπασα για άλλη μια φορά τα μούτρα μου, επέστρεψα ενώπιον του Θεού.

Μια μέρα, είδα τα εξής λόγια του Θεού: «Η μοίρα του ανθρώπου βρίσκεται στα χέρια του Θεού. Είσαι ανίκανος να ελέγξεις τον εαυτό σου: Παρά το γεγονός ότι είναι πάντα βιαστικός και ασχολείται μονίμως με τον εαυτό του, ο άνθρωπος παραμένει ανίκανος όσον αφορά τον αυτοέλεγχο. Εάν μπορούσες να γνωρίζεις τις προσωπικές προοπτικές σου, αν μπορούσες να ελέγχεις τη μοίρα σου, θα εξακολουθούσες να αποτελείς δημιούργημα;» (από το «Αποκαθιστώντας την κανονική ζωή του ανθρώπου και οδηγώντας τον σε έναν θαυμαστό προορισμό»). Σκέφτηκα ξανά τα λόγια του Θεού, και βίωσα τεράστια αφύπνιση. Συνειδητοποίησα ότι το πεπρωμένο όλων είναι υπό τη διακυβέρνηση του Θεού και βρίσκεται στα χέρια Του. Εμείς δεν μπορούμε να το αλλάξουμε, επειδή είμαστε απλώς δημιουργήματα‧ δεν μπορούμε να ξέρουμε ούτε τι μέλλει να γίνει αύριο, πώς μπορούμε, λοιπόν, να είμαστε κύριοι του πεπρωμένου μας; Αναλογίστηκα τις τελευταίες τρεις δεκαετίες. Είχα αγωνιστεί και παλέψει ακούραστα για να γίνω ένας γνωστός κομίστας, αλλά αντιμετώπισα τη μια αποτυχία μετά την άλλην. Η επιτυχία παρέμενε απρόσιτη. Τούτο δεν σημαίνει ότι δεν έχω κανέναν έλεγχο πάνω στη μοίρα μου; Η αλήθεια είναι ότι, εδώ και πολύ καιρό, ο Θεός έχει καθορίσει τι είδους δουλειά, επιτυχίες και καριέρα θα έχουμε στη ζωή μας. Αλλά εγώ δεν κατάλαβα την κυριαρχία του Θεού – συνέχισα να στηρίζομαι στην δική μου ικανότητα και σκληρή δουλειά, προσπαθώντας να ξεχωρίσω από το πλήθος, με την αλαζονική σκέψη ότι μπορούσα να ξεφύγω από τη διακυβέρνησή Του. Ως αποτέλεσμα, εξάντλησα απόλυτα τον εαυτό μου, στο σώμα και το μυαλό, και έμεινα διάτρητος από τραύματα μάχης, ζώντας βουτηγμένος σε συνεχή πόνο.

Τα βάσανά μου προήλθαν από τη λάθος επιδίωξη

Αργότερα, διάβασα τα λόγια του Θεού: «Στην πραγματικότητα, όσο ανώτερα κι αν είναι τα ιδανικά του ανθρώπου, όσο ρεαλιστικές ή σωστές κι αν είναι οι επιθυμίες του, το μόνο που θέλει να επιτύχει ο άνθρωπος, το μόνο που επιζητά, είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με δύο λέξεις. Αυτές οι δύο λέξεις είναι ζωτικής σημασίας για τη ζωή κάθε ανθρώπου και αυτές είναι που σκοπεύει να ενσταλάξει ο Σατανάς στον άνθρωπο. Ποιες είναι αυτές οι δύο λέξεις; Είναι η “φήμη” και το “κέρδος”. Ο Σατανάς χρησιμοποιεί έναν πολύ διακριτικό τρόπο, έναν τρόπο που συμβαδίζει με τις αντιλήψεις των ανθρώπων, δεν είναι σε καμιά περίπτωση ένας ριζοσπαστικός τρόπος. Εν μέσω της άγνοιάς τους, οι άνθρωποι αποδέχονται τον τρόπο ζωής του Σατανά, τους κανόνες του για τη ζωή, θέτουν στόχους και τη δική τους κατεύθυνση στη ζωή, και το κάνουν χωρίς να καταλαβαίνουν ότι αρχίζουν να αποκτούν ιδανικά στη ζωή τους. Όσο υψηλά και ηχηρά κι αν φαίνονται να είναι αυτά τα ιδανικά, αποτελούν απλώς το πρόσχημα που είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τη φήμη και το κέρδος. Όλοι οι σπουδαίοι ή διάσημοι άνθρωποι, στην πραγματικότητα όλοι οι άνθρωποι, οτιδήποτε κι αν κάνουν στη ζωή τους έχει σχέση μόνο με αυτές τις δύο λέξεις: “Φήμη” και “κέρδος”. Οι άνθρωποι πιστεύουν ότι μόλις αποκτήσουν φήμη και κέρδος, θα μπορέσουν να τα αξιοποιήσουν για να απολαμβάνουν μεγαλύτερο κύρος και πλούτο, και να απολαμβάνουν τη ζωή. Μόλις αποκτήσουν φήμη και κέρδος, θα μπορούν να τα αξιοποιήσουν για την αναζήτηση της ηδονής και κάθε ανήθικης απόλαυσης της σάρκας. Οι άνθρωποι πρόθυμα, αλλά και ταυτόχρονα εν αγνοία τους, παίρνουν το σώμα, το μυαλό και ό,τι άλλο έχουν, το μέλλον και τη μοίρα τους, και τα παραδίδουν στον Σατανά, προκειμένου να έχουν τη φήμη και το κέρδος που επιθυμούν. Οι άνθρωποι το κάνουν στην πραγματικότητα χωρίς να διστάσουν ούτε στιγμή, αγνοώντας πάντοτε μήπως χρειαστεί κάποια στιγμή να τα πάρουν όλα αυτά πίσω. Μπορούν οι άνθρωποι να εξακολουθήσουν να έχουν οποιονδήποτε έλεγχο του εαυτού τους από τη στιγμή που θα αναζητήσουν καταφύγιο στον Σατανά και θα του είναι αφοσιωμένοι με αυτόν τον τρόπο; Και βέβαια όχι. Βρίσκονται πλήρως και απολύτως υπό τον έλεγχο του Σατανά. Έχουν, επίσης, πλήρως και ολότελα βυθιστεί σ’ έναν βούρκο και είναι ανίκανοι να ξεφύγουν» (από το «Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός ΣΤ’»).

Τα λόγια του Θεού με συγκίνησαν βαθύτατα και, από αυτό που μου αποκάλυψαν, συνειδητοποίησα ότι ο λόγος που πάντα ήθελα να γίνω γνωστός κομίστας και εργαζόμουν τόσο σκληρά για αυτό, ήταν ότι με είχε παραπλανήσει και διαφθείρει ο Σατανάς. Η φήμη και το κέρδος με κρατούσαν δεμένο. Μέσα από την εκπαίδευση και την επιρροή διάσημων, σπουδαίων ανθρώπων, μας έχουν ενσταλαχθεί εσφαλμένες σκέψεις, όπως: «Οι άνθρωποι πρέπει πάντοτε να πασχίζουν να γίνουν καλύτεροι από τους συγχρόνους τους», «Το να είσαι άντρας σημαίνει να προχωράς μπροστά», και «Οι άνθρωποι αγωνίζονται να πάνε προς τα πάνω‧ το νερό είναι εκείνο που κυλά προς τα κάτω». Ως αποτέλεσμα, σφάλουμε όταν ξεχωρίζουμε από το πλήθος και προχωράμε μπροστά από τους άλλους ως σωστές επιδιώξεις, πιστεύοντας ότι η ζωή μας θα έχει νόημα και αξία μόνο με τη φήμη και την κοινωνική θέση, με τους άλλους να μας θαυμάζουν και να συρρέουν προς εμάς, κι εμάς να είμαστε το επίκεντρο της προσοχής. Δεν σκεφτόμουν τίποτα, όταν ξόδευα τριάντα χρόνια από τον χρόνο και την ενέργειά μου για να γίνω διάσημος κομίστας και, όχι μόνο σπατάλησα όλες μου τις οικονομίες, αλλά δαπάνησα και πολλή ενέργεια και έβαλα σε κίνδυνο την υγεία μου. Παρ’ όλο που κάθε αποτυχημένη κατάθεση αποτελούσε τεράστιο χτύπημα και ήταν πολύ οδυνηρό για μένα, που συχνά ένοιωθα χαμένος και αναποφάσιστος και είχα σκεφτεί να τα παρατήσω, τη στιγμή που μου περνούσε από το μυαλό η δόξα της διασημότητας, μου ήταν αδύνατον να απαγκιστρωθώ. Συνέχισα στο μονοπάτι των κόμικς, πολεμώντας με νύχια και με δόντια. Ακόμη και όταν βρέθηκε μπροστά μου η σωτηρία του Θεού, και πάλι δεν είχα την καρδιά να επικεντρωθώ σε αυτήν. Αντ’ αυτού, εξακολούθησα ολόψυχα να τρέχω να προλάβω και να δουλεύω σκληρά για χάρη της φήμης, μέχρι κάποιο άλλο οδόφραγμα να με ακινητοποιήσει εκ νέου. Μόνο τότε συνειδητοποίησα ότι με εξουσίαζε και με χειραγωγούσε η σκέψη του Σατανά για επιδίωξη φήμης και περιουσίας. Δεν ήμουν παρά μια μαριονέτα για αυτή την ιδέα‧ είχα πληρώσει κάθε τίμημα και ξόδεψα τα πάντα γι’ αυτό, και έγινα ένα παιχνίδι στα χέρια του Σατανά. Έπειτα, αναλογίστηκα ξανά εκείνους τους διάσημους – αν και ήταν ευρέως γνωστοί, είχαν καλά ονόματα, οι άνθρωποι μαζεύονταν γύρω τους και είχαν θαυμαστές, μέσα τους δεν ήταν ήσυχοι ούτε ικανοποιημένοι, εξαιτίας αυτού. Από την άλλη, ένοιωθαν ακόμα πιο άδειοι και κάποιοι έγιναν απαισιόδοξοι και κουρασμένοι από τον κόσμο, αποφασίζοντας να αυτοκτονήσουν και να τερματίσουν τη ζωή τους. Πολλοί άνθρωποι ήταν ικανοί να πατούν γερά στη γη προτού κάνουν όνομα, αλλά όταν έγιναν επιτυχημένοι και διάσημοι, το κενό στις ψυχές τους πολλαπλασιάστηκε. Έγιναν παρακμιακοί και εξαχρειώθηκαν‧ μερικοί έπεσαν με τα μούτρα στο φαΐ, το ποτό και τις διασκεδάσεις, ενδίδοντας ολοκληρωτικά στη σάρκα και τις επιθυμίες τους. Κάποιοι άρχισαν να παίρνουν ναρκωτικά, κυνηγώντας την έξαψη, πέφτοντας σε ένα εγκληματικό μονοπάτι και καταστρέφοντας τη ζωή τους. Κάποιοι πούλησαν το κορμί τους και έχασαν τον εαυτό τους και κάθε αξιοπρέπεια μόνο για χάρη της φήμης. Τούτο με έκανε να δω ακόμα πιο ξεκάθαρα ότι το να επιζητά κάποιος να ξεχωρίσει από το πλήθος, επιδιώκοντας τον θαυμασμό των άλλων και τη δημοτικότητα, δεν είναι καθόλου ο σωστός δρόμος στη ζωή και δεν μπορεί να μας χαρίσει αληθινά ευτυχισμένη ζωή. Το μόνο που μπορεί να κάνει, είναι να μας καθιστά όλο και πιο κακούς και διεφθαρμένους, και ακόμα κι αν τα καταφέρουμε, το μόνο που θα συναντήσουμε, θα είναι κενό και πόνος. Τούτος είναι ένας από τους κακούς τρόπους, με τους οποίους ο Σατανάς βλάπτει την ανθρωπότητα. Όταν κατάλαβα όλα αυτά, ξάφνου ένοιωσα ελαφρύς μέσα μου‧ δεν ήμουν πια τόσο αποφασισμένος, τόσο εμμονικός με την απόκτηση φήμης. Κι αυτό, πραγματικά χάρη στη σωτηρία του Θεού για μένα! Αν δεν ήταν οι αποκαλύψεις των λόγων του Θεού, ποτέ δεν θα κατάφερνα να δω τη βλάβη που μου προξενούσε η επιδίωξη φήμης και κέρδους, αλλά θα συνέχιζα να είμαι το παιχνιδάκι του Σατανά και να πληγώνομαι από αυτόν. Τώρα πρέπει να κάνω ένα νέο σχέδιο για τη ζωή μου και να μην αναζητώ πια φήμη και κέρδος, τα οποία δεν αξίζουν δεκάρα.

Βρίσκοντας νέα κατεύθυνση

Ήταν εύκολο να λέω ότι θα τα παρατήσω, αλλά όταν ήρθε η ώρα να το υλοποιήσω, ήμουν πραγματικά απρόθυμος. Στο κάτω-κάτω, είχα δώσει αίμα, ιδρώτα και δάκρυα για πάνω από τρεις δεκαετίες στα κόμικς. Εντούτοις, στη σκέψη όλων των δεινών που μου είχε φέρει η επιδίωξη φήμης και κέρδους, έκανα πίσω‧ έτσι, προσευχήθηκα ενώπιον του Θεού, ζητώντας του να με καθοδηγήσει στον δρόμο που είχα μπροστά μου, προκειμένου να μπορέσω να ελευθερωθώ από τα δεσμά αυτής της επιδίωξης. Αργότερα, διάβασα το εξής εδάφιο των λόγων του Θεού μέσα «Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Γ’»: «Όταν ερευνάς επανειλημμένα και αναλύεις προσεκτικά τους διάφορους στόχους ζωής που επιδιώκουν οι άνθρωποι και τους ποικίλους τρόπους ζωής τους, θα βρεις πως ούτε ένας δεν ταιριάζει με την αρχική πρόθεση που είχε ο Δημιουργός όταν δημιούργησε την ανθρωπότητα. Όλοι τους απομακρύνουν τους ανθρώπους από την κυριαρχία και τη φροντίδα του Δημιουργού· είναι όλοι τους λάκκοι στους οποίους πέφτει η ανθρωπότητα και οι οποίοι τους οδηγούν στην κόλαση. Αφού το αναγνωρίσεις αυτό, η αποστολή σου είναι να αφήσεις στην άκρη την παλιά σου άποψη για τη ζωή, να μείνεις μακριά από τις διάφορες παγίδες, να αφήσεις τον Θεό να πάρει τον έλεγχο της ζωής σου και να κάνει διευθετήσεις για εσένα, να προσπαθήσεις απλώς να υποταχθείς στις ενορχηστρώσεις και την καθοδήγηση του Θεού, να μην έχεις επιλογή και να γίνεις ένας άνθρωπος που λατρεύει τον Θεό». «Αν κάποιος βλέπει τη ζωή σαν μια ευκαιρία για να δοκιμάσει την κυριαρχία του Δημιουργού και να γνωρίσει την εξουσία Του, αν βλέπει τη ζωή του σαν μια σπάνια ευκαιρία για να εκτελέσει το καθήκον του ως ένα δημιουργημένο ανθρώπινο ον και να εκπληρώσει την αποστολή του, τότε θα έχει απαραίτητα τη σωστή αντίληψη για τη ζωή, θα ζήσει μια ζωή ευλογημένη και καθοδηγούμενη από τον Δημιουργό, θα βαδίζει στο φως του Δημιουργού, θα γνωρίζει την κυριαρχία του Δημιουργού, θα υπάγεται στο κράτος Του και θα γίνεται μάρτυρας των θαυμαστών Του πράξεων και της εξουσίας Του».

Τα λόγια του Θεού μου έδειξαν προς τη σωστή οδό και κατεύθυνση για αναζήτηση. Για να ελευθερωθώ από τον πόνο της επιδίωξης φήμης και κέρδους, έπρεπε να εγκαταλείψω τους προηγούμενους, εσφαλμένους στόχους μου για επιδίωξη της επίτευξης και προοπτικές στη ζωή, και να κατανοήσω ότι αυτά τα πράγματα αποτελούν έναν από τους τρόπους με τους οποίους ο Σατανάς διαφθείρει την ανθρωπότητα. Έπρεπε να σταματήσω να προσπαθώ να είμαι καλύτερος από τους άλλους και να γίνω διάσημος, ώστε οι άλλοι να με λατρεύουν και να με θαυμάζουν αλλά, αντίθετα, να αποθέσω τη ζωή μου στα χέρια του Θεού, υπακούοντας στη διακυβέρνηση και τις διευθετήσεις Του για την καριέρα μου. Έπρεπε να είμαι καλός, σταθερός άνθρωπος και στα πάντα να επικεντρώνομαι στην αποδοχή, στη βίωση και τη γνώση της εξουσίας του Δημιουργού και την εκπλήρωση του καθήκοντός μου ως ένα δημιούργημα, και να ολοκληρώσω την αποστολή του Θεού για μένα. Τούτη είναι η μόνη αξία στην ανθρώπινη ζωή, και είναι ο μόνος τρόπος για να βιώσει κάποιος μια πολύ ουσιαστική ζωή. Στο παρελθόν, δεν κατανοούσα το θέλημα του Θεού, αντί να τρέχω κουρελιασμένος πάνω από τριάντα χρόνια μόνο για φήμη και κέρδος. Έχασα την κατεύθυνση μου στη ζωή και υπέφερα πολύ από τον Σατανά που έπαιζε μαζί μου. Τώρα που τα λόγια του Θεού μου επισήμαναν έναν δρόμο πράξης, ποτέ ξανά δεν θα ζήσω βάσει σατανικών πλανών και σκέψεων. Ο Θεός δημιούργησε τα πάντα για εμάς, τους ανθρώπους‧ μας εμφύσησε ζωή και, κατά τις έσχατες ημέρες, ενσαρκώθηκε ξανά, για να είναι ανάμεσα στο ανθρώπινο γένος, δουλεύοντας και σώζοντας την ανθρωπότητα. Είμαι ένα δημιούργημα που απολαμβάνει όλα όσα έχει δώσει ο Θεός, γι’ αυτό πρέπει να διαθέτω συνείδηση και λογική και να εκπληρώνω το καθήκον μου ενώπιον του Θεού, προκειμένου να ανταποδώσω την αγάπη Του. Ο Θεός με τίμησε με την ικανότητα να ζωγραφίζω, οπότε πρέπει να χρησιμοποιήσω αυτό το δώρο, αυτή τη δύναμη, για να γίνω μάρτυρας του Δημιουργού και να ζήσω για να ικανοποιώ τον Θεό. Μόλις το αντιλήφθηκα, η καρδιά μου γέμισε φως, και ήξερα ποιο μονοπάτι έπρεπε να ακολουθήσω από εκείνη τη στιγμή.

Η μόνη ζωή που αξίζει και είναι ουσιαστική, είναι όταν επιζητάς να ανταπεξέλθεις στα πρότυπα των δημιουργημάτων

Μια μέρα, κατά τη διάρκεια των πνευματικών μου ασκήσεων, είδα τα εξής λόγια του Θεού: «Όταν απομακρύνεσαι από τη γη του κακού και της διαφθοράς, όταν αποστασιοποιείσαι από τις μοχθηρές ομάδες, τουλάχιστον η σκέψη, το πνεύμα και η καρδιά σου δεν θα συνεχίσουν να κακοποιούνται και να διαφθείρονται. Όταν έρθεις σε ένα καθαρό μέρος και όταν εισέλθεις στην παρουσία του Θεού, δεν είναι αυτό σπουδαία ευλογία; […] Ως δημιουργημένα όντα ανάμεσα σε όλα τα πράγματα στο σύμπαν και τους δισεκατομμύρια ανθρώπους σε αυτήν τη γη, πόσοι άνθρωποι μπορούν να έχουν μια τέτοια ευκαιρία, να γίνουν μάρτυρες των πράξεων του Κυρίου της δημιουργίας ως δημιουργημένα όντα, παραδιδόμενοι στην εκπλήρωση του καθήκοντος και της ευθύνης τους; Ποιος μπορεί να έχει μια τέτοια ευκαιρία; Υπάρχουν πολλοί τέτοιοι άνθρωποι; Ποια είναι η αναλογία τους; Είναι ένας στις δέκα χιλιάδες; Όχι, είναι ακόμα λιγότεροι! Ειδικά εσείς χρησιμοποιείτε τη γνώση που έχετε μελετήσει ώστε να εκτελέσετε το καθήκον σας —αυτό είναι τόσο ουσιαστικό! Δεν αποτελεί σπουδαία ευλογία; Δεν καταθέτεις μαρτυρία για ένα άτομο και δεν εμπλέκεσαι σε κάποιον απλό σκοπό. Αυτός, τον οποίον υπηρετείς, είναι ο Κύριος της δημιουργίας —πόσο υπέροχο είναι αυτό! […] Ανάμεσα σε όλη τη δημιουργία δεν υπάρχει ούτε ένας άνθρωπος, ούτε μια ομάδα ανθρώπων πιο ευλογημένοι από εσάς εδώ. Για ποιον λόγο ζουν αυτοί οι άλλοι; Ζουν για τη μετενσάρκωση, για τις συγκινήσεις αυτής της γης. Για ποιον λόγο ζείτε εσείς; Για το καθήκον σας, για την εκτέλεση του καθήκοντός σας ως δημιουργημένα όντα. Δεν είναι πολύτιμο το να ζει κανείς έτσι; Εξαιρετικά πολύτιμο!» (από το «Μπορείς να αποκτήσεις αλήθεια αφότου στρέψεις την αληθινή καρδιά σου στον Θεό»).

Η ανάγνωση των λόγων του Θεού με συγκίνησε πολύ. Αισθάνθηκα ευγνώμων που ο Θεός με επέλεξε και με οδήγησε στον παράδεισο της οικογένειάς Του‧ με τα λόγια Του, με ποτίζει και με συντηρεί, με διαφωτίζει και με καθοδηγεί, επιτρέποντάς μου να δω τις μεθόδους του Σατανά που διαφθείρουν και τραυματίζουν την ανθρωπότητα. Ποτέ ξανά δεν θα αγωνιστώ τόσο σκληρά για φήμη και κέρδος. Στην εκκλησία έχω δει ότι, όποτε ένας αδελφός ή μια αδελφή συναντά κάποια δυσκολία, όλοι μοιράζονται συναναστροφή επί της αλήθειας, υποστηρίζοντας και βοηθώντας τους με υπομονή. Όταν προκύπτουν διαμάχες ή παρανοήσεις μεταξύ των αδελφών, εκείνοι είναι απλοί και ανοιχτοί‧ εκφράζουν ελεύθερα τη γνώμη τους και είναι ειλικρινείς άνθρωποι. Αυτό μου χάρισε ασύγκριτη ελευθερία και απαλλαγή. Τόσοι αδελφοί και αδελφές εκτελούν με ενθουσιασμό το καθήκον τους, βάζοντας τα πάντα στο ευαγγέλιο της βασιλείας του Θεού. Καθώς εκτελούν το καθήκον τους, κατανοούν όλο και περισσότερο την αλήθεια, η γνώση τους για τον Θεό αυξάνεται σταδιακά και προοδεύουν γρήγορα στη ζωή τους. Βλέποντας όλα αυτά, τους θαύμαζα πραγματικά και ανυπομονούσα να καταστώ κι εγώ ικανός να εκπληρώνω το καθήκον μου. Μετά από αυτό, σταμάτησα εντελώς να υποβάλλω τη δουλειά μου σε εκδότες του εξωτερικού, και άρχισα να μαθαίνω πώς να δημιουργώ ευαγγελικά κόμικς στην εκκλησία. Με την καθοδήγηση του Θεού, έμαθα πολύ γρήγορα. Τώρα, αισθάνομαι μεγάλη τιμή που είμαι ικανός να χρησιμοποιώ τη δύναμή μου για να γίνομαι μάρτυρας του Θεού, και έχω μάθει από πρώτο χέρι να μην επιδιώκω πλέον φήμη και κέρδος, αλλά να υπακούω στη διακυβέρνηση και τις διευθετήσεις του Θεού, να εκπληρώνω το καθήκον ενός δημιουργήματος, και να ζω κάτω από τη φροντίδα και την ηγεσία του Θεού. Μόνο έτσι η καρδιά μου έχει αληθινά σταθερή βάση και είναι ήσυχη. Αυτό το είδος πνευματικής χαράς και γαλήνης είναι κάτι που οι υλικές χαρές ή η φήμη και το κέρδος δεν θα μπορούσαν ποτέ να αντικαταστήσουν.

Η ζωή είναι μικρή, ο χρόνος τρέχει και όλα είναι φευγαλέα. Δεν μπορώ να σπαταλήσω ούτε μια μέρα – κατά την εκτέλεση του καθήκοντός μου, επιδιώκω την αλήθεια, προσπαθώ να κατανοήσω την εξουσία του Θεού, απαλλάσσομαι από τη σατανική, διεφθαρμένη διάθεσή μου και γίνομαι κάποιος που στ’ αλήθεια υπακούει και σέβεται τον Θεό. Δόξα τω Θεώ!

Σχετικό περιεχόμενο

  • Ο λόγος του Θεού είναι η δύναμή μου

    Ακολουθώ την πίστη της οικογενείας μου στον Κύριο από τότε που ήμουν παιδί, και συχνά διαβάζω τη Βίβλο και παρίσταμαι σε συναντήσεις. Αφού παντρεύτηκα, έδωσα το ευαγγέλιο του Κυρίου Ιησού στην πεθερά μου, και αφότου ξεκίνησε να πιστεύει η πεθερά μου στον Κύριο, δεν έχανε πια την ψυχραιμία της όταν συνέβαινε κάτι, ούτε ενεργούσε αποκλειστικά από καπρίτσιο σε ό, τι έκανε, και οι οικογενειακές μας σχέσεις άρχισαν να βελτιώνονται.

  • Τα χρόνια που θυσίαζα για την κόρη μου

    Γεννήθηκα σε ένα μικρό χωριό της Κίνας και μεγάλωσα εκεί ζώντας μια συνηθισμένη, απλή ζωή. Καθότι η οικογένειά μου ήταν φτωχή, αμέσως μετά το γυμνάσιο, σε ηλικία 16 ετών, έπρεπε να πάω να δουλέψω σε μια μεγάλη πόλη.

  • Ο Παντοδύναμος Θεός με οδήγησε στο μονοπάτι της κατάκτησης της κάθαρσης

    Το 2007 ήρθα στη Σιγκαπούρη μόνος μου για να δουλέψω για να βγάλω τα προς τα ζην. Το κλίμα της Σιγκαπούρης είναι πολύ ζεστό καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου, οπότε κάθε μέρα έχυνα κουβάδες ιδρώτα τις ώρες της εργασίας μου.

  • Μια περιπλανώμενη καρδιά επιστρέφει σπίτι

    Από τον Νόβο, Φιλιππίνες Ονομάζομαι Νόβο και είμαι από τις Φιλιππίνες. Ακολουθώ τη μητέρα μου στην πίστη της στον Θεό από τότε που ήμουν μικρός, και π…