Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Τι κέρδισα βιώνοντας προσωπικά τους πειρασμούς του Σατανά

4

Από τη Σιντζί, Αυστραλία

Επιστρέφοντας στη Νότια Αφρική για να χειριστώ κάποιες υποθέσεις τον Δεκέμβριο του 2017, συνάντησα μια αδελφή εν Χριστώ, η οποία μου είπε ότι ο Κύριος Ιησούς επέστρεψε ως ο ενσαρκωμένος Παντοδύναμος Θεός. Επίσης με συναναστράφηκε λεπτομερώς σχετικά με τέτοιες αλήθειες και μυστήρια όπως το έξι χιλιάδων χρόνων σχέδιο διαχείρισης του Θεού, τον σκοπό των τριών σταδίων του έργου του Θεού και τη σημασία του ονόματος του Θεού. Αφού άκουσα όσα μοιράστηκε μαζί μου ενόσω με συναναστρεφόταν, ένιωθα τόσο έκθαμβη όσο και ενθουσιασμένη. Ποτέ πριν δεν είχα ακούσει αυτές τις αλήθειες, αλλά ήξερα ότι μόνο ο ίδιος ο Θεός θα μπορούσε να αποκαλύψει τα μυστήρια του έργου Του. Ως εκ τούτου, έγινα βέβαιη από τα βάθη της καρδιάς μου ότι ο Παντοδύναμος Θεός είναι ο Κύριος Ιησούς που επέστρεψε, και ευχαρίστως δέχτηκα το έργο του Παντοδύναμου Θεού τις έσχατες ημέρες. Κάθε μέρα, απολάμβανα το πότισμα και την προμήθεια των λόγων του Θεού και ένιωθα απίστευτη άνεση και υποστήριξη. Δεν φανταζόμουν τότε, ωστόσο, ότι οι πειρασμοί του Σατανά κρύβονταν λίγο πιο κάτω…

Αφού αποδέχθηκα το έργο του Θεού τις έσχατες ημέρες, παρακολουθούσα ενεργά τις εκκλησιαστικές συναντήσεις. Ωστόσο, για λόγους άγνωστους σε μένα, κάθε φορά που οι αδελφοί και οι αδελφές μου άρχιζαν να διαβάζουν τα λόγια του Θεού, με έπιανε υπνηλία. Αυτό συνέβαινε ακόμα και όταν ξεκουραζόμουν πριν τη συνάντηση. Οι αδελφοί και οι αδελφές μου έπρεπε να με ξυπνάνε αρκετές φορές, αλλά μόλις με ξυπνούσαν, αποκοιμιόμουν και πάλι. Με αυτόν τον τρόπο, λαγοκοιμόμουν σχεδόν καθ’ όλη τη διάρκεια της συνάντησης, το μυαλό μου ήταν πάντα θολωμένο, δεν εμπέδωνα τίποτα και αυτό με τάραζε πολύ. Ήμουν βαθιά μπερδεμένη: Κανονικά δεν ένιωθα νυσταγμένη όταν έκανα οτιδήποτε άλλο, οπότε γιατί ένιωθα τόσο νυσταγμένη μόλις πήγαινα σε μια εκκλησιαστική συνάντηση; Κατέληξα να ελπίζω ότι οι συναντήσεις θα τελείωναν το συντομότερο δυνατό και τελικά έφτασα στο σημείο να μη θέλω ούτε καν να παρευρεθώ πλέον σε συναντήσεις. Μια αδελφή είδε ότι πάντα αποκοιμιόμουν στις συναντήσεις, και έτσι με συναναστράφηκε, λέγοντας ότι αυτή ήταν μια πνευματική μάχη. Στη συνέχεια, μου διάβασε ένα απόσπασμα των λόγων του Θεού: «Ο Θεός εργάζεται, προνοεί για κάποιον άνθρωπο, τον προσέχει, και ο Σατανάς Τον κατατρέχει σε κάθε βήμα Του. Όποιον ευνοεί ο Θεός, ο Σατανάς τον παρακολουθεί επίσης, ακολουθώντας τον κατά πόδας. Εάν ο Θεός επιθυμεί αυτόν τον άνθρωπο, ο Σατανάς θα κάνει ό,τι είναι δυνατόν ώστε να Τον εμποδίσει, χρησιμοποιώντας διάφορους κακούς τρόπους για να δελεάσει, να παρενοχλήσει και να καταστρέψει το έργο που επιτελεί ο Θεός, προκειμένου να επιτύχει τον κρυφό του στόχο. Και ποιος είναι ο στόχος του; Δεν θέλει να αποκτήσει ο Θεός κανέναν· θέλει όλους εκείνους που επιθυμεί ο Θεός να τους καταλάβει, να τους ελέγχει, να τους εξουσιάζει, προκειμένου να λατρεύουν αυτόν […]» («Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Δ’» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»).

Με συναναστράφηκε, λέγοντας: «Τις έσχατες ημέρες, ο Παντοδύναμος Θεός εκφράζει τα λόγια και εκτελεί το έργο της κρίσης για να μεταμορφώσει και να εξαγνίσει τις σατανικές μας διαθέσεις, ώστε να μας δώσει τη δυνατότητα να είμαστε εντελώς απαλλαγμένοι από τα δεσμά της αμαρτίας και να εξαγνιστούμε και να σωθούμε από τον Θεό. Ο Σατανάς, όμως, δεν θέλει να σωθούμε από τον Θεό, και έτσι προσπαθεί να μας ενοχλήσει με κάθε δυνατό τρόπο. Για παράδειγμα, όταν νιώθουμε υπνηλία μόλις αρχίσουμε να διαβάζουμε τα λόγια του Θεού σε μια συνάντηση, αλλά όμως έχουμε πολλή ενέργεια όταν κάνουμε οτιδήποτε άλλο —αυτό είναι προφανώς ο Σατανάς που προσπαθεί να μας ενοχλήσει. Ο Σατανάς μάς ενοχλεί τόσο πολύ, που δεν είμαστε σε θέση να ησυχάσουμε ενώπιον του Θεού για να ακούσουμε και να αναλογιστούμε τα λόγια Του. Με αυτόν τον τρόπο, ποτέ δεν θα μπορέσουμε να κατανοήσουμε την αλήθεια ή το θέλημα του Θεού, όσο καιρό κι αν παρευρισκόμαστε σε συναντήσεις. Αντίθετα, εξαιτίας των δεινών της σάρκας μας, αγανακτούμε ολοένα και περισσότερο με το να πηγαίνουμε σε συναντήσεις και η κατάσταση μπορεί ακόμα και να φτάσει σε τόσο επικίνδυνο επίπεδο, που να επιθυμούμε να προδώσουμε και να αφήσουμε τον Θεό και να επιστρέψουμε υπό τη σφαίρα επιρροής του Σατανά. Αυτό είναι το πονηρό σχέδιο και η κακόβουλη πρόθεση του Σατανά. Αδελφή, δεν πρέπει να ξεγελαστούμε από τα πονηρά σχέδια του Σατανά, πρέπει να προσευχόμαστε περισσότερο και να βασιζόμαστε πιο πολύ στον Θεό και να έχουμε την αποφασιστικότητα να εγκαταλείψουμε τον Σατανά, γιατί μόνο με αυτόν τον τρόπο θα μπορέσουμε να ξεπεράσουμε τις ενοχλήσεις και τις επιθέσεις του Σατανά!»

Αφού άκουσα αυτά που είπε η αδελφή ενόσω με συναναστρεφόταν, όλα ξαφνικά έγιναν ξεκάθαρα, κι ένιωσα λίγο φοβισμένη και κάπως θυμωμένη. Σκέφτηκα: «Ο Σατανάς είναι πραγματικά φρικτός! Γι’ αυτό νιώθω νυσταγμένη μόλις φτάσω σε μια συνάντηση. Αποδεικνύεται ότι πίσω από αυτό βρίσκεται ο Σατανάς που προσπαθεί να με ενοχλήσει». Σκεφτόμουν το γεγονός ότι αποκοιμιόμουν μόλις έφτανα στις συναντήσεις, ότι ο εγκέφαλός μου ένιωθε νωθρός ακόμα και όταν οι αδελφοί και οι αδελφές μου με ξυπνούσαν και ότι είχα ακόμη σκεφτεί και να μην παρευρίσκομαι πια σε συναντήσεις. Όπως αποδείχθηκε, είχα πέσει θύμα του πονηρού σχεδίου του Σατανά. «Όχι», σκέφτηκα. «Την επόμενη φορά που θα παρευρεθώ σε μια συνάντηση, θα απαρνηθώ τη σάρκα μου και θα παλέψω ενάντια στον Σατανά, και θα μείνω ακλόνητη στη μαρτυρία μου σε αυτή την πνευματική μάχη!» Στη συνέχεια, προσευχήθηκα με την αδελφή στον Θεό και ανακοίνωσα στον Σατανά ότι όπως και να προσπαθούσε να με ενοχλήσει, πάντα θα συνέχιζα να παρακολουθώ συναντήσεις και να λατρεύω τον Θεό, και ότι δεν θα με ξεγελούσε ξανά. Με αυτόν τον τρόπο, όταν αισθανόμουν ξανά νυσταγμένη κατά τη διάρκεια μιας συνάντησης, δήλωνα διαρκώς την αποφασιστικότητά μου στον Σατανά. Ταυτόχρονα, συνέχιζα να προσεύχομαι στον Θεό, ζητώντας Του να προστατεύσει την καρδιά μου, και κατέβαλλα μια συνειδητή προσπάθεια να ησυχάσω την καρδιά μου ενώπιον του Θεού και να αναλογιστώ τα λόγια Του. Μια εβδομάδα αργότερα, δεν αισθανόμουν πλέον υπνηλία και ήμουν σε θέση να παρακολουθήσω σωστά τις συναντήσεις με τους αδελφούς και τις αδελφές μου και να συναναστραφώ πάνω στα λόγια του Θεού.

Αυτή η εμπειρία μού επέτρεψε να δω ότι ο Σατανάς χρησιμοποιούσε αυτή την άθλια μέθοδο για να με ενοχλήσει, ώστε να με κάνει να αφήσω την αληθινή οδό —ο Σατανάς είναι τόσο κακός και αξιοπεριφρόνητος! Κατάλαβα, επίσης, ότι αν δεν έρθουμε ενώπιον του Θεού και δεν δεχτούμε τη σωτηρία Του, θα μπορέσουμε μόνο να ζήσουμε υπό τη σφαίρα επιρροής του Σατανά, με εκείνον να μας βλάπτει και να μας ελέγχει. Σκεπτόμενη αυτό, υποσχέθηκα αποφασιστικά στον Θεό: Όπως και αν προσπαθήσει να με ενοχλήσει ο Σατανάς, ποτέ δεν θα παραδοθώ. Θα πιστεύω και θα ακολουθώ τον Θεό ειλικρινά και θα εξαπλώσω το ευαγγέλιο της βασιλείας του Θεού σε ακόμη περισσότερους ανθρώπους που ζουν υπό τη σφαίρα επιρροής του Σατανά, ώστε και αυτοί να μπορέσουν να επιτύχουν τη σωτηρία του Θεού τις έσχατες ημέρες και να απαλλαγούν από το κακό του Σατανά.

Μια μέρα, κατέθεσα μαρτυρία σε μια φίλη για το έργο του Θεού τις έσχατες ημέρες. Ήθελε να το διερευνήσει περαιτέρω, γι’ αυτό προγραμμάτισα να μιλήσω πάλι μαζί της για το θέμα σε λίγες μέρες. Απροσδόκητα, όμως, δύο μέρες αργότερα άρχισα ξαφνικά να αισθάνομαι έντονη υπνηλία και το δεξί μου αυτί πρήστηκε εσωτερικά και εξωτερικά. Πονούσε τόσο πολύ, που δεν μπορούσα καν να το αγγίξω. Σκέφτηκα ότι ίσως ήταν ένα σύμπτωμα της γρίπης, οπότε δεν του έδωσα μεγάλη σημασία.

Ένα πρωί, μια εβδομάδα αργότερα, καθώς έπλενα το πρόσωπό μου, ανακάλυψα ότι η δεξιά πλευρά του προσώπου μου είχε μουδιάσει, δεν μπορούσα να κλείσω τελείως το δεξί μου μάτι, δεν μπορούσα να κουνήσω το φρύδι μου και το στόμα μου είχε στραβώσει. Όταν κοίταξα τον εαυτό μου στον καθρέφτη, συνειδητοποίησα ότι έμοιαζα με ηλικιωμένο με Αλτσχάιμερ και πανικοβλήθηκα, σκεπτόμενη: «Η ακοή μου δεν έχει επανέλθει ακόμα και τώρα το πρόσωπό μου είναι όλο παραμορφωμένο. Ποτέ στο παρελθόν δεν είχα την πάθηση αυτή. Πώς μπορεί να συνέβη αυτό;» Φοβόμουν πολύ, κι έτσι πήγα γρήγορα στο νοσοκομείο. Ο γιατρός είπε ότι έχω παράλυση προσώπου, ότι η κατάστασή μου ήταν πολύ σοβαρή και ότι δεν ήταν βέβαιο αν θα μπορούσε να θεραπευθεί ή όχι. Ακριβώς τότε, με κατέλαβε τελείως ο φόβος και σκέφτηκα: «Πώς γίνεται να έπαθα μια τόσο σοβαρή ασθένεια; Τι θα κάνω εάν δεν γίνεται να θεραπευτεί;» Ήμουν τρομοκρατημένη και προσευχόμουν συνεχώς στον Θεό: «Ω, Θεέ μου, φοβάμαι τόσο πολύ. Ω, Θεέ μου, Σε παρακαλώ βοήθησέ με, Σε παρακαλώ να είσαι μαζί μου…» Μετά την προσευχή, τα λόγια του Θεού μού ήρθαν στον νου: «Ο Παντοδύναμος Θεός, η Κεφαλή των πάντων, ασκεί τη βασιλική Του εξουσία από τον θρόνο Του. Κυβερνά όλο το σύμπαν και τα πάντα, και μας καθοδηγεί σε ολόκληρη τη γη. Θα είμαστε συχνά κοντά Του και θα ερχόμαστε ενώπιόν Του ήσυχα· ποτέ μας δεν θα χάσουμε ούτε μια στιγμή, και υπάρχουν πράγματα που μπορούμε να διδαχθούμε ανά πάσα ώρα και στιγμή. Το περιβάλλον γύρω μας, καθώς και οι άνθρωποι, τα ζητήματα και τα αντικείμενα, επιτρέπονται όλα από τον θρόνο Του. Μην έχεις καρδιά που διαμαρτύρεται, αλλιώς ο Θεός δεν θα απονείμει τη χάρη Του πάνω σου. Όταν επέρχεται κάποια αρρώστια, οφείλεται στην αγάπη του Θεού, και οι καλές Του προθέσεις βρίσκονται σίγουρα πίσω από αυτήν. Ακόμα κι όταν το σώμα σου υποφέρει, μην παίρνεις ιδέες από τον Σατανά. Να αινείς τον Θεό εν μέσω ασθενειών και να απολαμβάνεις τον Θεό εν μέσω του αίνου σου. Μην αποθαρρύνεσαι μπροστά στην ασθένεια, συνέχισε να αναζητάς, μην τα παρατάς ποτέ, και ο Θεός θα σε φωτίσει με το φως Του. Πόσο πιστός ήταν ο Ιώβ; Ο Παντοδύναμος Θεός είναι ένας πανίσχυρος γιατρός! Το να κατοικείς στην αρρώστια είναι να είσαι άρρωστος, αλλά το να κατοικείς στο πνεύμα είναι να είσαι καλά. Αν έχεις μονάχα μια ανάσα, ο Θεός δεν θα σε αφήσει να πεθάνεις» («Κεφάλαιο 6» του «Ομιλίες του Χριστού στην αρχή» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). Τα αξιόπιστα λόγια του Θεού μού έδωσαν πίστη και δύναμη. «Ναι», σκέφτηκα. «Ο Θεός είναι παντοδύναμος και όλα τα πράγματα βρίσκονται στα χέρια Του. Κρατά επίσης τη ζωή και τον θάνατό μου στα χέρια Του, και το εάν το πρόσωπό μου θα βελτιωθεί ή όχι εξαρτάται από τον Θεό. Παρόλο που δεν καταλαβαίνω πώς μπόρεσε να με χτυπήσει αυτή η ασθένεια τόσο ξαφνικά, πιστεύω ότι πίσω από αυτό βρίσκεται το καλό θέλημα του Θεού. Δεν πρέπει να παρεξηγήσω τον Θεό, αλλά αντίθετα να έχω πίστη σε Αυτόν. Όταν ο Ιώβ έχασε τα πάντα και ολόκληρο το σώμα του γέμισε επώδυνα έλκη, συνέχισε να κρατά την πίστη του στον Θεό και τελικά έμεινε ακλόνητος στη μαρτυρία του για τον Θεό. Πρέπει να είμαι σαν τον Ιώβ!» Αφού το σκέφτηκα αυτό, η αγωνία μου μετριάστηκε.

Αργότερα, είδα τα ακόλουθα λόγια του Θεού: «Αυτοί που ακολουθούν αληθινά τον Θεό, είναι σε θέση να αντέξουν τη δοκιμασία του έργου τους, ενώ εκείνοι που δεν ακολουθούν αληθινά τον Θεό, είναι ανίκανοι να αντέξουν οποιαδήποτε από τις δοκιμασίες του Θεού. Αργά ή γρήγορα, θα εκδιωχθούν, ενώ οι νικητές θα παραμείνουν στη βασιλεία. Το αν ο άνθρωπος πραγματικά αναζητά τον Θεό καθορίζεται από τη δοκιμασία του έργου του, δηλαδή από τις δοκιμασίες του Θεού, και δεν έχει καμία σχέση με την απόφαση του ίδιου του ανθρώπου. Ο Θεός δεν απορρίπτει κανένα άτομο χωρίς λόγο. Ό, τι κάνει μπορεί να πείσει απόλυτα τον άνθρωπο. Δεν κάνει τίποτα που είναι αόρατο για τον άνθρωπο, ή οποιαδήποτε εργασία που δεν μπορεί να πείσει τον άνθρωπο. Το αν η πίστη του ανθρώπου είναι αληθινή ή όχι αποδεικνύεται από τα γεγονότα και δεν μπορεί να αποφασιστεί από τον άνθρωπο. Για το ότι το “σιτάρι που δεν μπορεί να γίνει καλαμπόκι, και το καλαμπόκι δεν μπορεί να γίνει σιτάρι” δεν υπάρχει αμφιβολία. Όλοι όσοι αγαπούν πραγματικά τον Θεό, τελικά θα παραμείνουν στη βασιλεία και ο Θεός δεν θα κακομεταχειριστεί κανέναν που πραγματικά Τον αγαπάει» («Το έργο του Θεού και οι πράξεις του ανθρώπου» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). Δόξα τω Θεώ! Διαβάζοντας τα λόγια του Θεού, κατάλαβα ότι ο Θεός δεν επαινεί κάθε άνθρωπο που πιστεύει σ’ Αυτόν. Αυτοί που θα σώσει ο Θεός είναι αυτοί που Τον ακολουθούν με ειλικρίνεια, που δεν Τον αφήνουν ανεξάρτητα από τον πόνο ή τα δεινά που συναντούν και που μπορούν να παραμείνουν ακλόνητοι στη μαρτυρία τους γι’ Αυτόν κατά τη διάρκεια των δοκιμασιών. Αυτοί οι ψεύτικοι πιστοί, από την άλλη πλευρά, που απλώς πιστεύουν στον Θεό με την πρόθεση να κερδίσουν τις ευλογίες Του, θα εκτεθούν και θα εξαλειφθούν κατά τη διάρκεια των δοκιμασιών. Όπως αναλογιζόμουν τα λόγια του Θεού, σκέφτηκα πάλι τον Ιώβ. Κατά τη διάρκεια των δοκιμασιών του, έχασε την περιουσία του, τα παιδιά του, και ολόκληρο το σώμα του γέμισε επώδυνα έλκη, όμως δεν έχασε την πίστη του στον Θεό, αλλά διατήρησε μια καρδιά που σεβόταν και υπάκουε στον Θεό, εκθειάζοντας το άγιο όνομα του Ιεχωβά Θεού, λέγοντας «Ο Ιεχωβά έδωκε και ο Ιεχωβά αφήρεσεν· είη το όνομα Ιεχωβά ευλογημένον» (Ιώβ 1:21). «Τα αγαθά μόνον θέλομεν δεχθή εκ του Θεού, και τα κακά δεν θέλομεν δεχθή;» (Ιώβ 2:10). Λέγοντας αυτά τα λόγια, κατέθεσε ηχηρή και όμορφη μαρτυρία για τον Θεό και ντρόπιασε τον Σατανά. Και μετά, ήταν κι ο Αβραάμ. Όταν ο Θεός τού ζήτησε να προσφέρει τον μοναχογιό του, τον Ισαάκ, ως ολοκαύτωμα για τον Θεό, παρότι ο πόνος έσχιζε την καρδιά του, δεν παραπονέθηκε και δεν αντιστάθηκε, ούτε διαφώνησε με τον Θεό. Αντίθετα, υπάκουσε στον Θεό άνευ όρων, κατέθεσε πιστή μαρτυρία και έλαβε την ευλογία και την υπόσχεση του Θεού. Τότε κατάλαβα ότι αυτή η ασθένεια που με είχε χτυπήσει ήταν μια ακόμα πνευματική μάχη, πίσω από την οποία βρισκόταν ο Σατανάς που προσπαθούσε να με βάλει σε πειρασμό. Ήταν επίσης ο Θεός που με δοκίμαζε για να δει αν είχα αληθινή πίστη στον Θεό και αν ήμουν ή όχι αληθινά πιστή στον Θεό. Σκεπτόμενη το παρελθόν, από τότε που άρχισα να πιστεύω στον Θεό, συνειδητοποίησα ότι ο Σατανάς πάντα προσπαθούσε να με ενοχλεί: από την υπνηλία που αισθανόμουν κατά τη διάρκεια των εκκλησιαστικών συναντήσεων μέχρι το κεφάλι μου που αισθανόταν νωθρό και το αυτί μου που πρήστηκε, και στη συνέχεια με το να υποφέρω από παράλυση του προσώπου —η κάθε μία ενόχληση του Σατανά ήταν πιο σοβαρή από την προηγούμενη. Ο Σατανάς δεν αποδέχτηκε το να μου επιτρέψει να δεχτώ τη σωτηρία του Θεού, αλλά ήθελε να με κρατήσει σφιχτά υπό τον έλεγχό του και στη λαβή του, να με διαφθείρει και να παίζει μαζί μου όποτε θέλει. Μέσα από την καθοδήγηση των λόγων του Θεού, άρχισα να διακρίνω κάπως τα άθλια κίνητρα του Σατανά και ήξερα ότι δεν πρέπει να γίνω ξανά θύμα των πονηρών του σχεδίων, αλλά ότι πρέπει να δώσω την αληθινή καρδιά μου στον Θεό και να υποταχθώ στις ενορχηστρώσεις και τις ρυθμίσεις Του. Σκεπτόμενη αυτό, δεν αισθανόμουν πλέον περιορισμένη από την ασθένειά μου και ένιωθα μια έντονη αίσθηση χαλαρότητας και απελευθέρωσης. Στη συνέχεια, εμπιστεύτηκα την ασθένειά μου στον Θεό και αποφάσισα το εξής: Είτε καλυτερεύσω είτε όχι, δεν θα κατηγορήσω ούτε θα αρνηθώ τον Θεό, αλλά θα ακολουθώ τον Θεό μέχρι το τέλος!

Όταν έγινα πρόθυμη να καταθέσω μαρτυρία για τον Θεό, είδα τις θαυμάσιες πράξεις Του. Μια εβδομάδα αργότερα, μία φίλη γιατρός έμαθε για την κατάστασή μου και πρότεινε να πάω σε αυτήν για βελονισμό. Σκέφτηκα ότι η πρόταση της φίλης μου ίσως ήταν θεόσταλτη, γι’ αυτό συμφώνησα να το δοκιμάσω. Προς έκπληξή μου, μετά από μόλις τρεις εβδομάδες θεραπείας με βελονισμό, το πρόσωπό μου άρχισε σταδιακά να συνέρχεται. Στη συνέχεια, σταμάτησα να πηγαίνω για βελονισμό και απλώς προσευχόμουν συνεχώς στον Θεό, εμπιστευόμενη την ασθένειά μου στα χέρια Του και εμπιστευόμενη τον Θεό ώστε να έχει τον τελευταίο λόγο στο πότε θα καλυτέρευα. Δόξα τω Θεώ! Πριν περάσει ένας μήνας, η παράλυση του προσώπου μου θεραπεύτηκε τελείως. Ακόμα και η φίλη μου εξεπλάγη και είπε ότι δεν ήταν δυνατόν η κατάστασή μου να έχει βελτιωθεί τόσο γρήγορα. Ήξερα ότι ο Θεός είχε ανοίξει μια διέξοδο για μένα και η πίστη μου στον Θεό μεγάλωσε.

Λίγο καιρό αργότερα, μετακόμισα στην Αυστραλία αφού μετατέθηκα σε μια νέα δουλειά. Αφού ήρθα σε επαφή με τους αδελφούς και τις αδελφές στην εκκλησία, ήρθαν στο σπίτι μου για να με βοηθήσουν να κατεβάσω τα λόγια του Παντοδύναμου Θεού από το διαδίκτυο, καθώς και το λογισμικό που χρειαζόταν για να παρακολουθώ διαδικτυακές συναντήσεις. Προς έκπληξή μου, μόλις κατέβασα αυτό το λογισμικό, από το πουθενά άρχισα να αισθάνομαι έναν πόνο στο κεφάλι μου και ολόκληρο το σώμα μου άρχισε να ιδρώνει. Ξάπλωσα βιαστικά στον καναπέ, δεν είχα καθόλου ενέργεια και ένιωθα πραγματικά σαν να γινόμουν κομμάτια. Σχεδόν ένιωθα σαν να μεγάλωνε κάτι μέσα στο κεφάλι μου και έσφιξα το κεφάλι μου και στα δύο μου χέρια από τον πόνο. Ένας από τους αδελφούς της εκκλησίας είδε την κατάσταση στην οποία βρισκόμουν και με συναναστράφηκε βιαστικά, λέγοντας ότι αυτό ήταν ο Σατανάς που προσπαθούσε να με ενοχλήσει. Μου είπε να προσευχηθώ περισσότερο στον Θεό, να κρατήσω την πίστη μου και να μείνω ακλόνητη στη μαρτυρία μου για τον Θεό, και να μην πέσω θύμα των πονηρών σχεδίων του Σατανά. Η υπενθύμιση του αδελφού με έκανε να συνειδητοποιήσω ότι έπρεπε να δώσω πάλι μια πνευματική μάχη, κι έτσι βιαστικά πλησίασα τον Θεό στην καρδιά μου και ζήτησα από τον αδελφό να παίξει μια απαγγελία από τα λόγια του Θεού για να την ακούσω. Μέσω της συνεχούς προσευχής και της ακρόασης των λόγων του Θεού, ο πόνος άρχισε να υποχωρεί λίγο. Ωστόσο, εκείνο το βράδυ, ο πόνος στο κεφάλι μου επιδεινώθηκε. Ένιωθα σαν το κεφάλι μου να ήταν έτοιμο να ανοίξει στα δύο, και ο πόνος συνοδευόταν από ένα αίσθημα ιλίγγου που μου προκάλεσε τέτοια ζαλάδα, που έκανα εμετό. Πονούσα και υπέφερα πολύ, και δεν μπορούσα παρά να κλάψω, σκεπτόμενη: «Νιώθω τόσο ζαλισμένη. Θα τα καταφέρω να βγάλω τη νύχτα;» Όσο περισσότερο το σκεφτόμουν, τόσο πιο πολύ φοβόμουν, και πραγματικά ανησυχούσα ότι ξαφνικά θα λιποθυμούσα και θα πέθαινα. Αλλά ήξερα ότι πίσω από αυτές τις σκέψεις βρισκόταν ο Σατανάς που προσπαθούσε να με ενοχλήσει και ήξερα ότι δεν έπρεπε να κατηγορήσω τον Θεό ξανά όπως προηγουμένως. Και έτσι, είπα μια προσευχή στον Θεό: «Ω, Θεέ μου, υποφέρω τόσο πολύ τώρα. Δεν ξέρω γιατί ο Σατανάς δεν με αφήνει ήσυχη ποτέ και δεν ξέρω πόσον καιρό θα διαρκέσει αυτή η ασθένεια. Αλλά δεν μετανιώνω που πιστεύω σε Σένα σε αυτή τη ζωή, και όσο κι αν υποφέρω, δεν θα Σε κατηγορήσω ποτέ γιατί είμαι βέβαιη ότι είσαι ο μόνος αληθινός Θεός και θα πιστεύω σε Σένα και θα Σε λατρεύω!» Προσευχόμουν έτσι στον Θεό στην καρδιά μου ξανά και ξανά. Ακριβώς τότε, ήρθε ξαφνικά στον νου μου ένας στίχος από τα λόγια του Θεού: «Η πίστη μοιάζει με γέφυρα που αποτελείται από έναν κορμό δέντρου· εκείνοι που προσκολλώνται απελπιστικά στη ζωή, θα δυσκολευτούν να τη διασχίσουν· εκείνοι, ωστόσο, που είναι έτοιμοι να θυσιάσουν τον εαυτό τους, θα περάσουν απέναντι δίχως ανησυχία» («Κεφάλαιο 6» του «Ομιλίες του Χριστού στην αρχή» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). Τα λόγια του Θεού κατεύνασαν τα νεύρα μου και ηρέμησαν την ταλαιπωρημένη, ανήσυχη καρδιά μου. Μου έδειξαν επίσης το μονοπάτι της πράξης: Μόνο με το να είμαι πρόθυμη να δώσω τη ζωή μου θα μπορούσα να ντροπιάσω τον Σατανά και να τον κάνω να παραδεχτεί την ήττα. Σκεφτόμουν το γεγονός ότι θεωρούσα πάντα πολύτιμη τη σάρκα μου και θεωρούσα τη ζωή μου πιο σημαντική από οτιδήποτε άλλο. Ο Σατανάς γνώριζε τις αδυναμίες μου, και έτσι χρησιμοποίησε την ασθένεια της σάρκας μου για να με ενοχλήσει και να μου επιτεθεί, προσπαθώντας να με κάνει να κατηγορήσω και να προδώσω τον Θεό. Αλλά αφού βίωσα τους πειρασμούς και τις ενοχλήσεις του Σατανά ξανά και ξανά, κατάλαβα ότι όλα αυτά ήταν πονηρά σχέδια που χρησιμοποίησε ο Σατανάς για να προσπαθήσει να με σταματήσει από να έρχομαι ενώπιον του Θεού και ότι ήταν επίσης και ο τρόπος του Θεού να με δοκιμάσει. Έτσι, έδωσα μια υπόσχεση στον Θεό: «Όσο κι αν προσπαθεί ο Σατανάς να με ενοχλήσει ή όσο κι αν υποφέρει η σάρκα μου, θα κρατήσω την πίστη μου και θα Σε ακολουθήσω μέχρι το τέλος!» Ευχαριστώ τον Θεό, γιατί όταν έγινα πρόθυμη να παραμείνω σταθερή στη μαρτυρία μου για τον Θεό ακόμη και με κόστος τη ζωή μου, ο πόνος στο κεφάλι μου πέρασε σταδιακά και η υγεία μου είναι καλή από τότε.

Κατά τη διάρκεια των επαναλαμβανόμενων προσπαθειών του Σατανά να με ενοχλήσει και να με βάλει σε πειρασμό, η σάρκα μου πράγματι υπέφερε ως έναν βαθμό, αλλά αισθάνομαι ότι όλα αυτά ήταν πολύτιμα και σημαντικά. Με το να βιώσω τους πειρασμούς του Σατανά, είδα καθαρά την άθλια, κακή και άσχημη όψη του Σατανά, καθώς και την αλήθεια του πώς βλάπτει και πληγώνει τους ανθρώπους. Είδα ότι ο Σατανάς χρησιμοποιεί κάθε είδους ύπουλα μέσα, ακόμη και εκμεταλλευόμενος την αχίλλειο πτέρνα μας για να μας επιτεθεί και να μας βάλει σε πειρασμό, προσπαθώντας μάταια να μας κάνει να παρεξηγήσουμε και να κατηγορήσουμε τον Θεό και ακόμα και να Τον προδώσουμε και να χάσουμε τη σωτηρία του Θεού τις έσχατες ημέρες. Ο Σατανάς είναι τόσο κακός και άθλιος! Κατά τη διάρκεια των εμπειριών μου, ένιωθα πάντα τον Θεό δίπλα μου να χρησιμοποιεί τα λόγια Του για να με διαφωτίσει και να με καθοδηγήσει, επιτρέποντάς μου να κατανοήσω το θέλημά Του, να μην ξεγελαστώ από τα πονηρά σχέδια του Σατανά και να έχω την πίστη να μείνω σταθερή στη μαρτυρία μου για τον Θεό! Ήμουν πραγματικά μάρτυρας του γεγονότος ότι η σοφία του Θεού ασκείται αιώνια με βάση τα πονηρά σχέδια του Σατανά και ότι ο Θεός χρησιμοποιεί τους πειρασμούς και τα πονηρά σχέδια του Σατανά για να μας δοκιμάσει και για να οδηγήσει στην τελείωση την πίστη μας σ’ Αυτόν και την αγάπη μας γι’ Αυτόν —πραγματικά εκτίμησα την αγάπη που έχει ο Θεός για εμένα και ευχαριστώ και υμνώ τον Θεό!

Σχετικό περιεχόμενο

  • Ένα μικρό χορταράκι που μεγαλώνει ανάμεσα στους βάτους

    Από τη Γίξιν, Σιγκαπούρη Τον Νοέμβριο του 2016, γνωρίστηκα στο Φέισμπουκ με τον αδελφό Λιν και με τις αδελφές Ζάνγκ και Σιαοσιάο από την Εκκλησία του …

  • Διευθέτηση μια διαμάχης για διαζύγιο

    Το 2015, ένας φίλος μου με έκανε να αρχίσω να πιστεύω στον Παντοδύναμο Θεό. Αφότου δέχθηκα το έργο του Παντοδύναμου Θεού κατά τις έσχατες ημέρες, διάβαζα με ενθουσιασμό τον λόγο του Θεού και κατάλαβα πολλά μυστήρια της αλήθεια που δεν γνώριζα προηγουμένως, όπως ότι το έργο του Θεού για τη σωτηρία της ανθρωπότητας χωρίζεται σε τρία στάδια, το πώς ο Θεός πραγματοποιεί το έργο Του σε κάθε στάδιο, ποια είναι η σύνδεση ανάμεσα στα τρία στάδια του έργου, τι σημαίνει η ενσάρκωση, γιατί ο Θεός πρέπει να ενσαρκωθεί και ούτω καθεξής. Αυτό με έκανε να είμαι ακόμα πιο σίγουρη ότι ο Παντοδύναμος Θεός ήταν ο Κύριος Ιησούς που έχει επιστρέψει.

  • Η υπόθεση της 28ης Μαΐου στο Ζαογιάν, προκαλεί μια οικογενειακή κρίση

    Από την Ενχουί, Κίνα Είμαι μια συνηθισμένη επαρχιώτισσα, και το μεγάλο βάρος των ευθυνών του νοικοκυριού με βάραινε τόσο πολύ, που μετά βίας μπορούσα …

  • Ανοίγοντας την πόρτα της καρδιάς μου και καλωσορίζοντας την επιστροφή του Κυρίου

    Από τη Γιονγκγουάν, Ηνωμένες Πολιτείες Τον Νοέμβριο του 1982, ολόκληρη η οικογένειά μας μετανάστευσε στις ΗΠΑ. Όλοι μας πιστεύαμε στον Κύριο από τη γε…