Η Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού Εφαρμογή

Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Μάρτυρες για τον Χριστό των Εσχάτων Ημερών

Συμπαγή χρώματα

Θέματα

Γραμματοσειρά

Μέγεθος γραμματοσειράς

Διάστημα γραμμής

Πλάτος σελίδας

Δεν βρέθηκαν αποτελέσματα

11. Ποια είναι η διαφορά μεταξύ του «πράττω το καθήκον μου» και του «παρέχω υπηρεσία»;

Σχετικά λόγια του Θεού:

Δεν θα σώσω ποτέ κανέναν από εκείνους που Μου παρέχουν υπηρεσία. Δεν έχουν μερίδιο στη βασιλεία Μου. Κι αυτό επειδή αυτοί οι άνθρωποι ασχολούνται μόνο με εξωτερικά ζητήματα, αντί να κάνουν το θέλημά Μου. Παρόλο που τους χρησιμοποιώ τώρα, στην πραγματικότητα, είναι οι άνθρωποι που μισώ περισσότερο, οι άνθρωποι που απεχθάνομαι πιο πολύ. Σήμερα, αγαπώ όποιον μπορεί να κάνει το θέλημά Μου, όποιον μπορεί να νοιαστεί για τα φορτία Μου και όποιον μπορεί να δώσει ό,τι έχει και δεν έχει για Εμένα, με αληθινή καρδιά και ειλικρίνεια, κι Εγώ θα τους διαφωτίζω συνεχώς, δεν θα τους αφήσω να φύγουν μακριά Μου. Συχνά λέω, «σε εκείνους που ειλικρινά ξοδεύουν για Εμένα, είναι σίγουρο ότι θα σε ευλογήσω εξαιρετικά». Σε τι αναφέρεται η λέξη «ευλογήσω»; Ξέρεις; Όσον αφορά το υφιστάμενο έργο του Αγίου Πνεύματος, υποδεικνύει τα φορτία που σου δίνω. Όλοι εκείνοι που μπορούν να σηκώσουν ένα φορτίο για την εκκλησία, που ειλικρινά προσφέρουν τον εαυτό τους για Εμένα, το φορτίο και η ειλικρινής καρδιά τους είναι ευλογία από Εμένα. Επιπροσθέτως, οι αποκαλύψεις Μου σ’ εκείνους είναι επίσης μια ευλογία από Εμένα. Αυτό ισχύει επειδή εκείνοι που δεν έχουν τώρα κάποιο φορτίο, δεν είναι προκαθορισμένοι και επιλεγμένοι από Εμένα· έχουν ήδη πέσει επάνω τους οι κατάρες Μου.

από «Κεφάλαιο 82» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Οι «πέντε μωρές παρθένες» αναφέρονται στους παρόχους υπηρεσιών. Μου παρέχουν υπηρεσίες χωρίς να δίνουν την παραμικρή  σημασία στη ζωή, παρά μόνον επιδιώκουν εξωτερικά πράγματα (επειδή δεν έχουν την ποιότητά Μου, ανεξαρτήτως του ότι αυτό που κάνουν είναι ένα εξωτερικό πράγμα) και δεν μπορούν να είναι οι ικανοί βοηθοί Μου, οπότε αποκαλούνται «μωρές παρθένες». Το προαναφερθέν «πέντε» αντιπροσωπεύει τον Σατανά, και το ότι αποκαλούνται[α] «παρθένες» σημαίνει ότι έχουν κατακτηθεί από Μένα και μπορούν να Μου παρέχουν υπηρεσίες, όμως, αυτού του είδους τα άτομα δεν είναι άγιοι, οπότε αποκαλούνται πάροχοι υπηρεσιών.

από «Κεφάλαιο 116» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Το να κάνει ο άνθρωπος το καθήκον του είναι, στην πραγματικότητα, η πραγματοποίηση όλων όσα είναι έμφυτα στον άνθρωπο, δηλαδή ό,τι είναι εφικτό για τον άνθρωπο. Κι είναι τότε που το καθήκον του εκπληρώνεται. Τα ελαττώματα του ανθρώπου, κατά την υπηρεσία του ανθρώπου, σταδιακά μειώνονται μέσω της σταδιακής εμπειρίας και της διαδικασίας της εμπειρίας της κρίσης του. Δεν παρεμποδίζουν ούτε επηρεάζουν το καθήκον του ανθρώπου. ... Δεν υπάρχει συσχέτιση μεταξύ του καθήκοντος του ανθρώπου και του αν αυτός είναι ευλογημένος ή καταραμένος. Καθήκον είναι αυτό που ο άνθρωπος οφείλει να εκπληρώσει. Είναι δεσμευτικό καθήκον του και δεν πρέπει να εξαρτάται από την ανταμοιβή, τους όρους ή την αιτία. Μόνο τότε κάνει το καθήκον του. Ένας άνθρωπος που είναι ευλογημένος, απολαμβάνει την ευεργεσία τού να οδηγηθεί στην τελείωση αφότου κριθεί. Ένας άνθρωπος που είναι καταραμένος, δέχεται τιμωρία όταν η διάθεσή του παραμένει αμετάβλητη αφότου παιδευτεί και κριθεί, δηλαδή δεν έχει τελειωθεί. Ως δημιουργημένο ον, ο άνθρωπος θα ‘πρεπε να εκπληρώνει το καθήκον του, να κάνει αυτό που οφείλει να κάνει και να κάνει αυτό που είναι ικανός να κάνει, ανεξαρτήτως απ’ το αν θα είναι ευλογημένος ή καταραμένος. Αυτή είναι η πιο βασική προϋπόθεση για τον άνθρωπο που αναζητά τον Θεό. Δεν θα πρέπει να κάνεις το καθήκον σου μόνο για να είσαι ευλογημένος, και δεν θα πρέπει να αρνείσαι να ενεργήσεις από φόβο μην γίνεις καταραμένος. Επιτρέψτε Μου να σας πω το εξής: Αν ο άνθρωπος είναι σε θέση να κάνει το καθήκον του, αυτό σημαίνει ότι εκτελεί αυτό που οφείλει να κάνει. Αν ο άνθρωπος δεν είναι σε θέση να κάνει το καθήκον του, αυτό δείχνει την επαναστατικότητα του ανθρώπου. Ο άνθρωπος πάντοτε αλλάζει σταδιακά μέσα από τη διαδικασία της εκτέλεσης του καθήκοντός του, και μέσω αυτής της διαδικασίας επιδεικνύει την αφοσίωσή του. Ως εκ τούτου, όσο περισσότερο είσαι σε θέση να κάνεις το καθήκον σου, τόσο περισσότερες αλήθειες θα λαμβάνεις και η έκφρασή σου θα γίνεται πιο πραγματική. Αυτοί που απλώς προσποιούνται ότι κάνουν το καθήκον τους και δεν αναζητούν την αλήθεια, θα εξαλειφθούν στο τέλος, καθώς τέτοιοι άνθρωποι δεν κάνουν το καθήκον τους κατά την εφαρμογή της αλήθειας, και δεν εφαρμόζουν την αλήθεια κατά την εκπλήρωση του καθήκοντός τους. Τέτοιοι άνθρωποι είναι αυτοί που παραμένουν αμετάβλητοι και θα είναι καταραμένοι. Όχι μόνον οι τρόποι έκφρασής τους είναι ακάθαρτοι, αλλά κι ό,τι εκφράζουν δεν είναι τίποτε άλλο από πονηρία.

από «Η Διαφορά Μεταξύ της Διακονίας του Ενσαρκωμένου Θεού και του Καθήκοντος του Ανθρώπου» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Ο Πέτρος οδηγήθηκε στην τελείωση μέσα από τη βίωση της αντιμετώπισης και του ραφιναρίσματος. Είπε: «Πρέπει να ικανοποιώ την επιθυμία του Θεού ανά πάσα στιγμή. Σε όλα όσα κάνω, προσπαθώ μόνο να ικανοποιώ την επιθυμία του Θεού και είτε ο Θεός με παιδεύει είτε με κρίνει, εξακολουθώ να είμαι χαρούμενος που το κάνω». Ο Πέτρος έδωσε τα πάντα στον Θεό, και το έργο, τα λόγια και όλη η ζωή του ήταν όλα για χάρη της αγάπης του Θεού. Ήταν κάποιος που αποζητούσε την αγιοσύνη, και όσο περισσότερο τη βίωνε, τόσο μεγαλύτερη ήταν η αγάπη του για τον Θεό βαθιά μέσα στην καρδιά του. Ο Παύλος, εν τω μεταξύ, έκανε μόνο εξωτερική δουλειά, και παρόλο που εργάστηκε σκληρά, οι κόποι του είχαν στόχο τη σωστή εκτέλεση του έργου του, ώστε να κερδίσει ανταμοιβή. Αν γνώριζε ότι δεν θα λάμβανε καμία ανταμοιβή, θα είχε παραιτηθεί από το έργο του. Αυτό που ενδιέφερε τον Πέτρο ήταν η αληθινή αγάπη μέσα στην καρδιά του και αυτό που ήταν πρακτικό και μπορούσε να επιτευχθεί. Δεν ενδιαφερόταν για το αν θα του απονεμηθεί ανταμοιβή, αλλά για το αν θα μπορούσε να αλλάξει η διάθεσή του. Ο Παύλος ενδιαφερόταν να εργάζεται όλο και πιο σκληρά, τον ένοιαζε η εξωτερική εργασία και η αφοσίωση, και τα δόγματα που δεν βίωναν οι συνηθισμένοι άνθρωποι. Δεν νοιαζόταν για τις μεταβολές βαθιά μέσα του και για την αληθινή αγάπη του Θεού. Οι εμπειρίες του Πέτρου στόχευαν να επιτευχθεί μια αληθινή αγάπη και μια πραγματική γνώση. Οι εμπειρίες του ήταν για να αποκτήσει μια στενότερη σχέση με τον Θεό και να έχει ένα πρακτικό βίωμα. Το έργο του Παύλου ήταν εξαιτίας αυτού που του εμπιστεύτηκε ο Ιησούς και για να αποκτήσει τα πράγματα που λαχταρούσε, όμως αυτά δεν σχετίζονταν με τη γνώση του για τον εαυτό του και για τον Θεό. Το έργο του ήταν μόνο για χάρη της διαφυγής από την παίδευση και την κρίση. Αυτό που αναζητούσε ο Πέτρος ήταν η αγνή αγάπη και αυτό που ο Παύλος αναζητούσε ήταν το στεφάνι της δικαιοσύνης. Ο Πέτρος για πολλά χρόνια βίωνε την εμπειρία από το έργο του Αγίου Πνεύματος και είχε μια πρακτική γνώση του Χριστού, καθώς και μια βαθιά γνώση του εαυτού του. Και έτσι, η αγάπη του για τον Θεό ήταν αγνή. Πολλά χρόνια εξευγενισμού είχαν αυξήσει τις γνώσεις του για τον Ιησού και τη ζωή, και η αγάπη του ήταν μια αγάπη άνευ όρων, ήταν μια αυθόρμητη αγάπη και δεν ζητούσε τίποτα σε αντάλλαγμα, ούτε ήλπιζε για οφέλη. Ο Παύλος εργάστηκε για πολλά χρόνια, αλλά δεν απέκτησε μεγάλη γνώση του Χριστού και η γνώση του για τον εαυτό του ήταν επίσης πολύ μικρή. Απλώς δεν είχε αγάπη για τον Χριστό, και το έργο του και η πορεία που διήνυσε ήταν για να δρέψει τελικά δάφνες. Αυτό που ζητούσε ήταν το καλύτερο στεφάνι, όχι η πιο αγνή αγάπη. Δεν επιζητούσε ενεργά, αλλά παθητικά· δεν εκτελούσε το καθήκον του, αλλά αναγκάστηκε να το επιδιώξει αφού είχε καταληφθεί από το έργο του Αγίου Πνεύματος. Έτσι, η επιδίωξή του δεν αποδεικνύει ότι ήταν ένα πλάσμα του Θεού με σωστά προσόντα· ο Πέτρος ήταν το πλάσμα του Θεού με τα σωστά προσόντα που εκτέλεσε το καθήκον του. ...

… Το έργο του Παύλου αφορά την παροχή στις εκκλησίες και την υποστήριξη των εκκλησιών. Αυτό που βίωσε ο Πέτρος ήταν αλλαγές στη διάθεση της ζωής του. Βίωσε την αγάπη του Θεού. Τώρα που γνωρίζεις τις διαφορές των υποστάσεών τους, μπορείς να δεις ποιος τελικά πίστευε πραγματικά στον Θεό και ποιος δεν πίστευε πραγματικά στον Θεό. Ένας από τους δύο αγάπησε πραγματικά τον Θεό, ενώ ο άλλος δεν Τον αγάπησε πραγματικά· ο ένας υπέστη αλλαγές στη διάθεσή του και ο άλλος όχι· ο ένας λατρευόταν από τους ανθρώπους και ξεχώριζε ως παρουσία, ενώ ο άλλος εργαζόταν ταπεινά και δεν γινόταν εύκολα αντιληπτός από τους ανθρώπους· ο ένας αναζητούσε την αγιοσύνη και ο άλλος όχι, και παρόλο που δεν ήταν ακάθαρτος, δεν είχε αγνή αγάπη· ο ένας διακατεχόταν από την αληθινή ανθρώπινη φύση και ο άλλος όχι· ο ένας διακατεχόταν από τη σύνεση ενός πλάσματος του Θεού, ενώ ο άλλος όχι. Τέτοιες είναι οι διαφορές στις υποστάσεις του Παύλου και του Πέτρου. Το μονοπάτι που βάδισε ο Πέτρος είναι το μονοπάτι της επιτυχίας, που είναι επίσης το μονοπάτι για την επίτευξη της αποκατάστασης της κανονικής ανθρώπινης φύσης και του καθήκοντος ενός πλάσματος του Θεού. Ο Πέτρος αντιπροσωπεύει όλους εκείνους που είναι επιτυχείς. Το μονοπάτι που περπάτησε ο Παύλος είναι το μονοπάτι της αποτυχίας και αντιπροσωπεύει όλους όσοι υποτάσσονται και δαπανώνται μόνο επιφανειακά και δεν αγαπούν πραγματικά τον Θεό. Ο Παύλος εκπροσωπεί όλους εκείνους που δεν κατέχουν την αλήθεια.

από «Η επιτυχία ή η αποτυχία εξαρτάται από το μονοπάτι που βαδίζει ο άνθρωπος» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Υποσημειώσεις:

[α]. Στο αρχικό κείμενο παραλείπεται η φράση «ότι αποκαλούνται».

Προηγούμενο:Τι σημαίνει κάνω το καθήκον μου;

Επόμενο:Τι σημαίνει «αφήστε τα πάντα πίσω σας και ακολουθήστε τον Θεό»;

Δείτε επίσης